συγκεχωρηκοτος . ὁ δε παντων θεοφιλεστατον , ὁτε μεν γαρ ἠνθει τα των Ἑλληνων , διετελει και Ἑλληνας και βαρβαρους | ||
τῳ Προκλῳ φερων ἑαυτον ἐπιδουναι : ἠκμαζε δε τοτε και ἠνθει ὁ Προκλος Ἀθηνησιν . ἐγενετο δε αὐτῳ ὁ πατηρ |
μηλα πασαν ὡραν : τα μεν γαρ ἀφῃρηται τα δε ἀνθει τα δε ἐκπεττει . των δε ἀνθων ὁσα , | ||
το τριπλασιον λεγει . * ἠμος δε σκολυμος τ ' ἀνθει και ἠχετα ⌊ τεττιξ ⌋ , ἑως του ἀφαυροτατοι |
καταθησειν ] τους θεους “ , ἁμα ἐπιφερει το ” ποιους ὀμει συ θεους ; “ , οὐχ ὡς ἀλλοις | ||
, ἡ δε πολιτικη ἐργον ἐχει ἐπιμελεστατον ποιειν τους πολιτας ποιους τινας , ἠγουν ἀγαθους και πρακτικους των καλων . |
. Ἀλλα τι ἐστιν ὁπερ ἐφεξης ὡς ἐν πορισματος ταξει προστιθησιν ὁ Ἀριστοτελης , ἁμα δε δηλον λεγων ὁτι οὐδε | ||
κς προστιθεται , και ἐπι μεν των Ϛ , γ προστιθησιν : ἐπι δε των ιβ , Ϛ . και |
συνακολουθιαν τας μεταβλατικας φυσιος . και ὁ μεν εἱς ἀει διαμενει κατα το αὐτο και ὡσαυτως ἐχων , τα δε | ||
ταυτας τας αἰτιας τα μεν μαλλον τα δ ' ἡττον διαμενει . Σχεδον δε και τα των σιτωδων δια παραπλησιας |
ἀεροχρους γινομενη . ἐπιμελως δε προσεκτεον τοις εἰρημενοις κριτηριοις : δολουται γαρ ὑπο τινων ταυροκολλῃ ἠ πλευμοσιν ἀρνειοις και θαλασσιοις | ||
φαυλον δ ' ὑπαρχειν δια το πολλοις ἀναμεμιχθαι λιθωδεσιν . δολουται δ ' ἀλλοις τε πολλοις μισγομενοις και κισηρει ἠ |
, εἰ και τις ἡλιον εἰσαγαγων ἐπι πολυ τον κοσμον ἀνηλιον εἰασε . δει οὐν μεμετρημενως τα τοιαυτα ποιεισθαι . | ||
τι ζῳον , φασιν , ὁ ἀσπαλαξ , τυφλον και ἀνηλιον . τουτο δε ὑπο γην ἑρπον τας των φυτων |
. δοκω δε ἐγωγε ὡς σφοδροτερον μεν καπρων κακια , βιαιοτερον δε λεοντων , ἰταμωτερον δε πολυμορφου κυνος , πολυκεφαλωτερον | ||
και ὁ πολυπους : και δακοι μεν ἀν οὑτος σηπιας βιαιοτερον , του δε ἰου μεθιησιν ἡττον . Τον συν |
ἀγει τοις ταυτῃ καλως κεχρημενοις , ἡ δε συντριβην και ἐπιζημιον δαπανην . Δει τοινυν τοις τε καιροις και τοποις | ||
ἀποστρεφονται την προσποιητον κολακειαν και τιθασειαν αὐτων δεδιοτες ὡς σφοδρα ἐπιζημιον : ὁ δε θεος ἁτε βλαβην οὐκ ἐπιδεχομενος ἁπαντας |
τοις φιλοις χρησιμον εἰναι , ἐπειδη δε προς τα κοινα προσελθειν ἐδοξε μοι , τοιαυτα πολιτευμαθ ' ἑλεσθαι ὡστε και | ||
ὀκνων , τοις δε πεπλασμενοις και σκυθρωποις ὀκνησειε τις ἀν προσελθειν πρωτον . οὐδεν οὐν ἀλλ ' ἠ προβλημα του |
Ὁ οὐν ἐν τῳ ὁλῳ και συνθετῳ λαμβανει μετα των ἐποντων ἀναλυσασα ἐκεινα και χωρισασα , ὁ καταλειπει ὁ λογος | ||
. ] Ἀναγκη παραδιδουσα ἠ παραλαμβανουσα ἐν χρηματιστικοις τοποις ἀγαθοποιων ἐποντων ἠ μαρτυρουντων οἰκειωσεις μεν ἐπαγει και μειζονας συστασεις και |
κατεσκευασθω : αἱ ΑΕ , ΕΒ ἀρα δυναμει εἰσιν ἀσυμμετροι ποιουσαι το τε συγκειμενον ἐκ των ἀπ ' αὐτων τετραγωνων | ||
' ὑπολοιπων ἑξ συζυγιων των ἁπτων αἱ μεν ὡς μηδεν ποιουσαι προς ἀλληλας ἠ πασχουσαι οὐδεν προς γενεσιν ἠ φθοραν |
οὐ τον κατα την εἰκονα τυπωθεντα ἀνθρωπον , ἀλλα τον πεπλασμενον εἰσαχθηναι φησιν εἰς τον παραδεισον : ὁ μεν γαρ | ||
ἑκατερᾳ των ὀρθων ποιῃ κυβον . Ἐστω το ζητουμενον τριγωνον πεπλασμενον ἀπο δυο ἀριθμων , και ἐστω ὁ μεν ʂ |
των Ἑλληνων αὐξομενην και παντα τον πολεμον ἐπι την Μακεδονιαν συνισταμενον περιφοβος ἠν ὑπερ του μελλοντος . διοπερ ἐξεπεμψε πρεσβευτας | ||
ἑξει προς την ποδιαιαν της σφαιρας διαμετρον . και το συνισταμενον ἀρα στερεον ἀπο του τεσσαρακοστου μερους της κεγχριαιας διαμετρου |
μη οὑτω μετιοιμεν ταυτα τα μαθηματα , ἀτελης τε και ἀνονητος και οὐδενος λογου ἀξια ἡ περι τουτων σκεψις γενοιτ | ||
της φιλοτιμιας ὡς , εἰ τινι συμπεσοι τελευτησαι ταχυτερον , ἀνονητος ἐσομενος των ἀγαθων τινος : ὁ γαρ εὐκλεους δοξης |
. ἐρωταν μεν ἐστι το θελειν κεφαλαιωδη λαβειν ἀποφασιν ἠ ναι ἠ οὐ , πυνθανεσθαι δε το κατα διεξοδον ἀξιουν | ||
καθηγητα , οὐκ ἠρεσαν σοι τα σωματια ; “ ” ναι , “ φησιν , ” ἀλλα δογμα ἐστι πολυτιμα |
ἀποβαντων . ἀλλως : καινως εἰπε : οὐκ ἀριθμω τον Ἰσμηνον , ὡς δηλου ὀντος ὁτι τιμαται και ἐγγραφεται τοις | ||
] οὐδ ' ἀφαιρω του λογου και της εὐχης τον Ἰσμηνον και τους ἐν αὐτῳ θεους . πρωτον καθολικως εἰπεν |
ἐν αὐτῃ ἐνεργειας και λογους ἐναντιους , οἱς ἀπωθειται τα προσιοντα . Ἡ δεἀσθενεστερα γαρ ἐστιν [ ἠ ] ὡς | ||
μηδε τον δεινα πυνθανησθε τι πραττει . και τα μεν προσιοντα τῃ πολει παντα , και ἁ νυν ἐκ των |
προσαυγαζομενης δ ' ὑπο του ἡλιου . Ξενοφανης τον μεν ἡλιον χρησιμον εἰναι προς την του κοσμου και την των | ||
συνομολογει και Ἀ . , Ἀ . πλατυν εἰναι τον ἡλιον . , Ἀ . , Ἡρακλειτος [ ] , |
' ὁστις αὐτων ἐχοι ἀν των συμφυλακων νομισαι τινα ἠ προσειπειν ὡς ἀλλοτριον ; Οὐδαμως , ἐφη : παντι γαρ | ||
μονοι συγγενεις και πολιται , ἀλλα πασαν ὁσην Ἑλλαδα χρη προσειπειν , συμπεπενθηκεν δε και της οἰκουμενης το πλειστον μερος |
ἀντι του περιπατειν τον σφαλλομενον και καταπιπτοντα . . 〚 περινοστειν ἐᾳ : Περιερχεσθαι ἀφιησιν , ἀπο τοπου εἰς τοπον | ||
ἀλλ ' αὐτος μεν ἑκαστην ῥαψῳδιαν γραψας και ἐπιδειξαμενος τῳ περινοστειν τας πολεις τροφης ἑνεκεν ἀπελιπεν . ὑστερον δε συνετεθη |
ζῳον : πεπυκνωται γαρ τα στοιχεια , δι ' ὡν διαφθειρεται τα σωματα . αὐτο μεν γαρ το γεωδες ἐστιν | ||
. τουτον Αἰγευς στελλει μεν ἐπι τον Μαραθωνιον ταυρον , διαφθειρεται δε ὑπ ' αὐτου , ἠ ὡς τινες , |
οὐχ οὑτως : οὐ γαρ ἁπλως ἀπουσης της ἑξεως ἐννοιαν παριστησιν ἡ στερησις , ἀλλ ' ἀπουσης του πεφυκοτος αὐτην | ||
ἰσως ἐλλιπες το τοιουτον : οὐδεν γαρ των παρακολουθουντων αὐταις παριστησιν . . . : . . . χαλβανη ἀκνηστις |
ἀνατειναι το ξιφος εἰς τας του ἡλιου αὐγας : το νομιζομενον δε εἰναι καλον , ὁ κατα της μητρος φονος | ||
λεγει και τον ταυτης παιδα φησιν ἀνῃρησθαι ὑπο αἰγισθου , νομιζομενον ὀρεστην εἰναι , τον δε ὀρεστην κλαπεντα εἰς φωκιδα |
ἀπο του πυρος και ψυξας βραχυ , ἐπιπασσε σμυρνην , σχινον , και ἐπιχεε τοις λεωθεισι , και ἑνωσας χρω | ||
αὑτου χαιρετω . και παλιν : θριδακας , ἐλαταν , σχινον , . . . ῥαφανιδας , κακτους . . |
ὁ πολυς , οἱα δη ἐξ ὁμοφυλων τε και παλαιας ἀπεχθειας ἐπεξιοντων , και ὁ της πολεως παντελης ἀνδραποδισμος , | ||
ἀποβλεπομενους ὑπο των πολλων και προϊοντας ἐκ πενιας ἐς πλουτον ἀπεχθειας τε οὑτως ἀσπαζομενους , ὡς αὐτο το ἀπεχθεσθαι πωλειν |
' ἐμνατο ? [ ] Θοας [ Ἀνδραιμονος ] υἱος διου ] Ἀρητιαδαο : διδου [ ] δ ' ἀπερεισια | ||
ἱερειου . : Πολεμων δ ' ἐν τῳ Περι του διου κῳδιου φησι : Μετα δε ταυτα την τελετην ποιει |
ἐσχατος και των γυναικονομων ἀριθμουντων τους κεκλημενους και κελευοντων αὐτον ἀποτρεχειν ὡς παρα τον νομον ἐπι τοις τριακοντα ἐποντος , | ||
Ποντον ὀντα βασιλεα . πολλου χρονου δ ' ἠδη γεγονοτος ἀποτρεχειν ἠβουλετο Στρατονικος εἰς την Ἑλλαδα . ὡς δ ' |
γηγενες ἑρπετον [ ὀφις ] ἀνθρωπου φωνην προϊεσθαι και ποτε προσελθον τῃ του πρωτου φυντος ἀνδρος γυναικι της βραδυτητος και | ||
πεπερασμενον οὐδε περας ἡ ὑλη . Και το ἀπειρον δε προσελθον τῳ πεπερασμενῳ ἀπολει αὐτου την φυσιν : οὐ τοινυν |
ἐλαττον κακον του προτερου δηλοι . οὑτως οὐν και το διεσπασμενον ἀνωμαλον του διεσπασμενου μεν , ὁμαλως δε φαινομενου μετριωτερον | ||
δι ' ὁλου ἐστι διεσπασμενον , ἀλλα σημερον μεν φαινεται διεσπασμενον , αὐριον δ ' οὐ , ἀλλα συνημμενον : |
ἀθροαις τιμωριαις , ἀνεμῳ και ἡλιῳ και τῃ ἀπο των παριοντων αἰσχυνῃ και τοις ἐκκρεμαμενοις ἀχθεσι , βιαζομενοι χαλεπως ἀπαγορευωσιν | ||
και θεωρουσαι ἀπο του ὑψηλου και εὐορμιστου τοπου , πολλων παριοντων την ἡδειαν ἐπανοδον ἡρπασαν , τῃ τηκεδονι φθινειν ποιουσαι |
αὐτα δηλοι ἁπερ και ἐπι του ἑξαγωνου εἰπομεν , πλην ὑποστησεται λυπας ὡν ἡ ἀποβασις εἰς ἀγαθον γενησεται , χρησεται | ||
, ὑποτασσων και τους ἐχθρους ὡς ἀγαθος τυγχανων , κινδυνους ὑποστησεται ἐκ συγγενων και φιλων : οὑτος δ ' ἐκ |
και τον ἀρτον ὠνομασθαι , ὡς φησιν Ἀπολλοδωρος . ἀελπτον ἀνελπιστον , και ἀελπτεα τον ἀνελπιστον . ἀεικισωσιν ἀεικιᾳ περιβαλωσιν | ||
ἀφωνος ἐγενετο , και τις ἀχλυς αὐτου κατεχυθη προς το ἀνελπιστον , μολις δε ἀνενεγκων “ ἡκετω ” φησι . |
σχημα νοεισθω . [ οὐ ] βουλεται οὐν ὁ Παλαιος διαμετρους αὐτους εἰναι λεγων : πασα μεν οὐν ἀντιζυγης στασις | ||
την δειξιν του τε ἀπογειου και της ἐκκεντροτητος γ ἀκρωνυκτους διαμετρους προς την μεσην του ἡλιου παροδον , ὡν την |
μητε παντ ' ἐκβαλειν δια το μηδεν ἐχειν του φαινεσθαι πιστοτερον , ἐπι το ἐπεχειν κατηντησαμεν . ἀλλ ' ὁ | ||
ὁρων τε και συλλογισμων τῃ ἐκθεσει των ὁρων γνωριμωτερον και πιστοτερον ποιων το δεδειγμενον . Τουτεστι τουτο γαρ νυν λεγω |
αἰσθητηρια μεν ἀν γενοιτο , δι ' ἑτερου δ ' αἰσθησεται και του μεταξυ : ἡ μεντοι ἁφη τῳ αὐτων | ||
, ἑως ὁτου καταβιβασθῃ ἡ ἀκμη εἰς την διπλοην . αἰσθησεται δ ' ὁ ἐνεργων γεγονοτος τουτου , ἀπο πυκνης |
μιμων θεου , ἐπει κἀν ἡνιοχοις συνηγορῃ τις , τον ἱππιον ὑμνησει θεον , την δε Λητους ἀν ἐπαινειν ἐθελῃ | ||
τον Ποσειδω , . . νη τον Ποσειδω τουτονι τον ἱππιον . Ἐστιν οὐν εἰπειν , ὁτι δυναμει βαρυτονον ἐστι |
οὑτως : ἐνθα γοητες Ἰδαιοι Φρυγες ἀνδρες ὀρεστεροι οἰκι ' ἐναιον , Κελμις Δαμναμενευς τε μεγας και ὑπερβιος Ἀκμων , | ||
παν γαρ λεπτον συρεται ἐν τοις ἀνεμοις . . κατωρυχες ἐναιον ] ὑπο γην κατορωρυγμενοι κατῳκουν . ὡς ] καθα |
, ὁτε δε Ἰουλω . Ἀπο των οὐν της Δημητρος εὑρηματων τους τε καρπους και τους ὑμνους , τους εἰς | ||
γενη των ἀνθρωπων και μεταδιδοντας ἑκαστοις της ἐκ των ἰδιων εὑρηματων ὠφελειας . Δημητραν μεν γαρ περαιωθεισαν εἰς την Ἀττικην |
νησων και θαλασσης τοσησδε . ἀρξασα και ὑμιν αὐτοις ἐς ἀμφηριστον ἐπι πλειστον ἐλθουσα , νυν οὐκ ἐν τῃ θαλασσῃ | ||
κομιδῃ παχυ , προαναιρησειν τον ἀνταγωνιστην ὡς ἀποθανοι ἀηττητος , ἀμφηριστον ἐτι και ἀδιακριτον καταλιπων τον λογον . Οὐκουν ἀμεινον |
ἐχοντων την ἐπιμελειαν , ἐν ᾡπερ το ἀγαλμα της θεου ἐντιθεμενον διαπορθμευεται . ἐν ῥητῳ γαρ οἱ βαρβαροι χρονῳ ἐς | ||
γαρ ἀρχομενουϲ ἀφανειϲ ποιει , τουϲ δε ἠδη ῥαγενταϲ ὑγιαζει ἐντιθεμενον ἐν τῳ ἑλκει και ἀνωθεν ἐπιπαϲϲομενον . Προϲ αἰγιλωπαϲ |
ἡ ἐλπις διπλασια , ἀλλ ' ἐξ ἑκαστου των εἰρημενων διπλασιαζεται , ἐκ του καταπεπτωκεναι τους Ἀθηναιους τοις φρονημασι κἀκ | ||
γαρ ἐντος προσωπα τουτων ἐν γενικῃ πτωσει νοειται . Μονη διπλασιαζεται παρα Δωριευσιν ἡ αὐτος ἐν τῳ αὐταυτος , αἰ |
ἀπαγγειλαι τινα οἱ ὡς Σμερδις ἱζομε - νος ἐς τον βασιληιον θρονον ψαυσειε τῃ κεφαλῃ του οὐρανου . Μαθων δε | ||
Ἑρμειαο τοποις πολυολβον ἐθηκεν , εὐκλε ' ἐπιφροσυνης ἑνεκεν , βασιληιον ὀλβον νωμωντ ' ἐν χειρεσσι , και ἐκ πολιων |
εἰδεναι , ὁτι το διαχωρισθηναι σημαινει , ὡσπερουν και το ἐναντιον αὐτου , το συγκριθηναι , το εἰς ἑν και | ||
ἐπειδη φθειρ αὐτον ἐδακεν οὐ διετραπη , λαβων δε περιφανως ἐναντιον παντων ἀπεκτεινε προσειπων , νη τους θεους ἡδεως τον |
των ἐναντιων οὑτω το συμφερον καταφανες ποιησεις : το δε κεκριμενον ὑπ ' ἐνδοξων κριτων οὑτω χρη λαμβανειν : Λακεδαιμονιοι | ||
αὐτων ἀπαραβατως ἐμμενειν . ἀλλα πρωτον ὑγιες εἰναι δει το κεκριμενον . θελω γαρ εἰναι τονους ἐν σωματι , ἀλλ |
αὐτοδιδακτον εἰναι και ὑπερηφανον οὐδ ' ἀν ἐπαινεσαιμι κατακρυψαντα την ποιησιν ἐν τῳ της Ἀρτεμιδος ναῳ , μυστηριωδως ὁπως ὑστερον | ||
ποιητικους παρατηρων τροπους και χαρακτηρας : λεγεται γαρ αὐτον και ποιησιν εἰς τον Μακεδονα Ἀλεξανδρον γραψαντα μυριοις χρυσοις τετιμησθαι . |
ἐγω δε παρειχομην , ἠ τους παραγενομενους μη παρειχομην , ἑτερους δε τινας , εἰκοτως ἀν οἱ τουτων λογοι πιστοτεροι | ||
ἀργον και ἀκαρπον , μηδεν αὐτης ὀνινασθαι μελλοντα μηδε ὠφελησειν ἑτερους ; πλην εἰ μη και ἀκοη καλον , ἱνα |
προς το ἀπο της ΓΑ ἐστι το ἀπο της ΖΓ διαμετρου της τομης προς το ἀπο της συζυγους ἑαυτῃ διαμετρου | ||
λογος συνισταται . εἰσιν γαρ ἡλιου τοις Ϛ δακτυλοις της διαμετρου ἐμβαδοι δ # μεσου ἀποστηματος , και τοις αὐτοις |
τρεπειν , νυν δ ' ὁν ἰστε καθ ' ἡμων παριοντα ἐπι τῳ ποιησαι τουθ ' ὁ τι ἀν δυνηται | ||
ἐργοις και τουτο . οὐκετι γαρ κακουργος τις λυμαινεται τον παριοντα ἐξαπατησας Αἰγυπτιστι : ἠπατων γαρ πολυπειρως παιζοντες κακον παιγνιον |
σχημα γιγνομενον , ἐν ᾡ δη παντα εἰδη και παθηματα πολιτειων και ἁμα πολεων συμπιπτει γιγνεσθαι . Το ποιον δη | ||
οὐ προτερον ἀπεκαμε πριν ἠ πασας μεταβολας και ἁπαντα γενη πολιτειων διεξηλθε , πανυ ἐναργως τε και μεγαλοπρεπως τα ξυμβαινοντα |
χρισματος ἡ συνθεσις αὑτη . Δει δ ' εἰδεναι ποιαι ποιοις εὐμικτοι και ποιαι ποιοις συνεργουσιν εἰς το ποιειν μιαν | ||
' ὠλετ ' ; ἠ κατ ' οἰκον , ἠ ποιοις τοποις ; οὑπερ πριν Ἀκταιωνα διελαχον κυνες . τι |
ἀν τις χρησαιτο τῃ δια του ἀσκου ἐνθεσει , το ὑποτεταγμενον ὑποδειγμα περιεχει . Ἐχομενως δε ἀλλης ἐμβολης δια τουτων | ||
παρακολουθει , περι δε τους ἐναντιους ἠ τους κακοποιους το ὑποτεταγμενον και ἐπισφαλεστερον , και το της ἀξιας δε της |
ἀπαγορευσεως και ἑτερον αἰνιττεσθαι μοι δοκει των προς ἠθοποιϊαν μαλιστα συντεινοντων , διελεγχων οὐ μετριως τους φιλοχρηματους , | οἱ | ||
ὠφελειας ἐργῳ και λογῳ πραγματευεσθαι , μηδενα παραλιποντι καιρον των συντεινοντων εἰς κοινην κατορθωσιν . μονος οὑτος των πωποθ ' |
ἐπειδη κυριον ἐστι : τα γαρ εἰς ης ληγοντα κυρια ἀποστρεφονται την ὀξειαν τασιν , τουτεστι βαρυνονται ἠ περισπωνται , | ||
πλησιασωσι την χερσον , παντες ὁμου ἐωσι την ναυν και ἀποστρεφονται προς τα πελαγη , ὁπερ ἐχουσιν οἱ ναυται σημειον |
ἀποφηνασθαι εἰναι περι ἀρετης και δικαιοσυνης : ἐπι πλειον δε προστηναι του λογου Μητροδωρον τον Λαμψακηνον , γνωριμον ὀντα αὐτου | ||
, ὁσας ἐγω . . ἐπι πλειον δε [ ] προστηναι του λογου Μητροδωρον τον Λαμψακηνον γνωριμον ὀντα αὐτου , |
μεχρι ἑπτα σταδιων πλατυνομενος . ἐντευθεν μεν οὐν ἡ παραλια παρατεινει μεχρι του ἱερου της Πυρηναιας Ἀφροδιτης : τουτο δ | ||
μεν οὐν παρεκβασεσι παντοδαπης ἱστοριας τους ἱστορικους αὑτου λογους Θεοπομπος παρατεινει . διο και Φιλιππος ὁ προς Ῥωμαιους πολεμησας ἐξελων |
και καθαρωτατων δογματων γενομενην αὐτην ὡς ἱερειον το καλλιστον ἀναγειν προστετακται , πιονα και λιπωσαν , θειῳ φωτι χαιρουσαν και | ||
ἀκουσαι , τι βουλεται Γαιος ἐπ ' αὐτῳ και τι προστετακται τοις ἡκουσι και τι παραυτικα μελλησει ὑπομενειν : δεινος |
παθοντα ὠδυρετο και ἐκλαιε και ἠρατο την ἑαυτου ψυχην ἐθελειν ἀντιδουναι της Καισαρος . Εὐφορωτατα δε ἐς το παθος ἐκφερομενος | ||
ἁμιλλωμαι και λεγω τον λογον : ἁ δε δει σε ἀντιδουναι μοι ὑπερ ὡν παρ ' ἐμου ἐπαθες ἀκουσον . |
, ] δει δ ' ὑμας πρωτον ἁπαντων ἀκουσαι και μαθειν , τι ποτ ' ἐστι το Χερρονησον ὑμας ἀσφαλως | ||
ὡν οὐδεν ὁτι ἀληθες ἐστιν οὐδ ' ὑγιες ῥᾳδιον ὑμιν μαθειν . ἰθι γαρ , εἰπε ὠ Οὐαλεριε , τινες |
, ἐσθητα τε ὁτι Μηδικην ἀντι της Μακεδονικης τε και πατριου Ἡρακλειδης ὠν μετελαβεν , οὐδαμῃ ἐπαινω , και την | ||
ὡστε σημηναι ὁτι εἰσι Φοινισσαι και ἐμφαινουσας τινα χαρακτηρα της πατριου φωνης . εἰ γαρ και Ἑλληνικως ἐλαλουν , ἀλλ |
ἐντικτονται ὑπο του καλουμενου κεραστου : παντες δε εἰς κεραστην ἀποκαθιστανται : φθεγγονται δε οἱον τριγμον . νοσει δε συκη | ||
το τοιουτον συμβεβηκεν ὠχροτης ἠ μελανια , και μη ῥᾳδιως ἀποκαθιστανται ἠ και παραμενουσι , ποιοτητες και αὑται λεγονται : |
μαχομεναϲ αὐτῃ ποιῃϲ προϲθεϲειϲ , ὁτε μη δυναται μηδε ῥοφηματα διοικειν ὁ καμνων , τοτε πιεζων τε αὐτον και πνιγων | ||
κοινης σωτηριας , και τουτοις ἐπετρεψαν τα κατα τον πολεμον διοικειν , αὐτοκρατορας ποιησαντες τους συνεδρους . οὑτοι δ ' |
γινομενον γινεσθαι , και εἰς το μη ὀν παν το φθειρομενον φθειρεσθαι , δυναμει της αὐτης ἐχεται τῳ Ξενοφανει στασεως | ||
ὡς λεγει ἡ ὑποθεσις . Εἰ οὐν παν μεν το φθειρομενον προαποβαλλει την ἐνεργειαν , τουτο δε ἐστ ' ἀν |
' ὀντων προσωπων , καθαπερ ἐν ταις κωμῳδιαις , του διαβαλλοντος και του διαβαλλομενου και του προς ὁν ἡ διαβολη | ||
την σιωπην : τοιγαρουν τις ἠκουσε μου κατα την πολιν διαβαλλοντος ; τις λοιδορουντος ᾐσθετο ; τις ὡς ἀπιστον ἐμε |
σπογγον ἐπιδειν πυκνον και μαλθακον , τετμημενον , ξηροτερον ἠ ὑγροτερον , και ἐπι τῳ σπογγῳ ἀνωθεν φυλλα συχνα τιθεσθαι | ||
αὐτος ἑωυτου ἀκριβεστερος ἐστιν : ὑδατος γαρ οὐκ ὀδμαται : ὑγροτερον γαρ ἐστι του ἐγκεφαλου , ἐαν μη σαπῃ : |
ὑπ ' αὐτου : οὑτος δ ' ἀν εἰη κενον πεπληρωμενον . Εἰ δε και εἰς πυρ ἀναλυεται ἡ πασα | ||
την θηκην του κρανους του τριλοφου . λεκανιον : κρατηρα πεπληρωμενον των λαγῳων κρεων . λεκανια δε και λεκανιδας τα |
γαρ ἠν αὐτου της διδασκαλιας το σχημα . και των προσιοντων οἱ μεν ἐκαλουντο μαθηματικοι , οἱ δ ' ἀκουσματικοι | ||
λογοι μαρτυρωσιν εἰναι τεχνῃ . ὡσπερ γαρ ἀκουειν δοκω τινων προσιοντων και διαμαρτυρομενων λογων , ὁτι ψευδεται και οὐκ ἐστι |
πεττουσα την τροφην ἀναλωσῃ την προςενεχθεισαν , ἀναγκαζεται τηνικαυτα παλιν ἀναλυειν , ἁ προσεθηκε . και δια τουτο πλειονα πτυουσι | ||
φορους αὐτας τε πολεις τας μεν δειν τας τ ' ἀναλυειν , λαινα τειχη τα μεν οἰκοδομειν τα δε αὐτα |
του ὀστεου , ἠν ἐν τεσσαρακοντα ἡμερῃσιν ἀποστῃ , καλως ἀποστησεται : ἐνια γαρ ἐς ἑξηκοντα ἡμερας ἀφικνειται , ἠ | ||
και τα ἀπο των ἀλλων βεβαιως ἑξουσιν . οὐδεις γαρ ἀποστησεται , γνους Μιτυληναιους δεδουλωμενους φ ἡ προσοδος : των |
Φεραυλᾳ ἐδωκεν , ὁτι καλως ἐδοξεν αὐτῳ την ἐκ του βασιλειου ἐλασιν διαταξαι . οὑτω δη τοτε ὑπο Κυρου κατασταθεισα | ||
οὐσιν αὐτῳ ἐκτησατο , ξενον τε ποιεισθαι και κοινωνον της βασιλειου στεγης , „ εἰ ἐγω σε , ὠ βασιλευ |
ἀνθρωπων δια το μεγεθος της εὐεργεσιας ἀπονειμαντων την ἀθανασιαν . παρασημον δ ' αὐτῳ ποιησαι κερατα τους κατασκευαζοντας τας γραφας | ||
των πολιτων ἐντυχοντων και τουτ ' ἀξιωσαντων οἱονει βασιλειας τινος παρασημον . ὑστερον δε δια τινα πανηγυριν πορευομενον ἐπ ' |
δε των Ἐρετριεων ἀνδραποδισμενους Δατις τε και Ἀρταφρενης , ὡς προσεσχον ἐς την Ἀσιην πλεοντες , ἀνηγαγον ἐς Σουσα . | ||
παραπλῳ κειμενας , και που και της ἠπειρου της Ἀραβιης προσεσχον , την δε ἀκρην , ἡντινα καταντικρυ της Καρμανιης |
δε ἐν δεξιᾳ Διος ἀγαλμα Ὑπατου πεποιη - ται , παλαιοτατον παντων ὁποσα ἐστι χαλκου : δι ' ὁλου γαρ | ||
. Οἰνον δε πινετω , αὐστηρον , μελανα , ὡς παλαιοτατον και ἡδιστον , ὀλιγον δε . Κἠν δοκεῃ σοι |
και δι ' ἀκριβειας μεν ὑπερ τουτου του μερους βουλομενῳ διελθειν τουτ ' αὐτο ποιητεον ὑποθεσιν , ἀλλ ' οὐχ | ||
Ἀργοναυτων , ἐπειδη τουτοις Ἡρακλης συνεστρατευσεν , οἰκειον ἀν εἰη διελθειν περι αὐτων . Ἰασονα γενεσθαι λεγουσιν υἱον μεν Αἰσονος |
μεγαν αἰδουμαι τον ταδε πραξαντ ' , ἐπ ' Ἀλεξανδρῳ τεινοντα παλαι τοξον , ὁπως ἀν μητε προ καιρου μηθ | ||
μεν ἐπι το στηθος , το δ ' ἐπι νωτον τεινοντα , ταυτα δ ' ἐς το αὐτο ἁπαντα τεινοντα |
' ἐκεινου τῃ γραφῃ ἐστιν ; ἀλλα το ἑνι λογῳ περιγραφειν παντα , και ὁτε τι ὑστερον ἐγνωσθη , και | ||
ἀποδειξεις φεροντες οὐ τολμωσι προλεγειν οὐδ ' ἀκριβως ὑπερ ταυτης περιγραφειν τους χρονους . περι δε της γης ἰδιωτατας ἀποφασεις |
ἀργυρεων χρυσου τε και ἠλεκτροιο φαεινου , των προτερων παντων ἀσπασαμενος . Ξενοφων δε ἐν ὀγδοῳ Παιδειας περι Περσων λεγει | ||
παντος μιμημα ὡς ἐδοκει πεποιημενη . σφοδρα οὐν με φιλοφρονως ἀσπασαμενος ἠρωτα ὁ τι πραττοιμι . κἀγω παντα διηγησαμην αὐτῳ |
πληθος ἀποστηθιζειν και γραφειν ἐς καλλος . ὁ δε Σαλουστιος ἁδροτερον ἠδη ἁπτομενος της τεχνης , ἐλαττω ἠ καθ ' | ||
της Εὐβοιας : ποιει δε χειρω μεν εἰς την σιτησιν ἁδροτερον δε τῃ προσοψει : παραπαττουσι δε χοινικα εἰς τον |
κακως διακειμενον : το δε νευρωδες γενος δηλοι τον ἐγκεφαλον βεβλαμμενον , ἐφ ' ᾡ ἡ παραφροσυνη ἑπεται . εἰ | ||
και δια πηρωσιν . εἰσι γαρ τινες πεπηρωμενον , ἠτοι βεβλαμμενον , ἐχοντες το λογιστικον και των οἰκειων φρενων ἐκσταντες |
, οὐδεν θαυμαστον ἀνους οὐσα και ἀναισθητος εἰ πραξει το προστυχον ἑκαστοτε ἐν ἑκασταις των πραξεων . Ἀληθη λεγεις . | ||
του προς ἐκεινον θυμου . τοιουτον ἐστι συκοφαντια : το προστυχον ἀει προφασιν ποιειται διαβολης . Ἀλλ ' ἐπηγγειλω , |
τουτοις συσχηματισθῃ ὑπο πειρατων ἠ λῃστηριων ἠ κακουρ - γων ἀπολλυμενους , ἐπι δε των μελεοκοπουμενων και ἀτελων ζῳδιων ἠ | ||
προς Ἀθηναιους θανατος ἐστω . Ἡγητοριδης Θασιος ὁρων πολλους πολιτας ἀπολλυμενους μακρῳ πολεμῳ και λιμῳ βροχον τῳ τραχηλῳ περιβαλων ἐς |
και πιττα συνδεσεως αὐτων και της του ὁλου ἑνωσεως ἑνεκα παραλαμβανονται , τον αὐτον τροπον κἀν τῳ λογῳ συνδεσμοι και | ||
πρωτη και το εἰδος : ταυτα γαρ των συνθετων ἑνεκα παραλαμβανονται , ἀει δε τα δι ' ἑτερον τι παραλαμβανομενα |
συγγενη μελετα προς σεαυτον ἡμερας και νυκτος προς τε τον ὁμοιον σεαυτῳ , και οὐδεποτε οὐθ ' ὑπαρ οὐτ ' | ||
της ἀντιστροφης δακτυλον ἐχει τον βʹ ποδα : το ηʹ ὁμοιον τῳ πρωτῳ : το θʹ ὁμοιον τῳ ζʹ : |
η του αἱματος μετ ' ὀξους # γ . Ἐχεοδηκτοις ἀντιδοτος . Ἀλευρου σιτανιου , χελωνης θαλασσιας αἱματος ξηρου ἀνα | ||
ὑγιης ἐστι και ἀπαροξυντος του λοιπου . ἡ δε Φιλωνος ἀντιδοτος παρηγορει μεν τους δια ψυχραν αἰτιαν ὀδυνωμενους , οὐκ |
οἱον ἐν τῳ Μ της Ἰλιαδος “ και οἱ Τευκρος κασιγνητος και ὀπατρος . ” ὀπαζομενος ἐπι μεν του κατεπειγομενος | ||
: διπτυχοι δε σε καλουσι μητρος συγγονοι Διοσκοροι , Καστωρ κασιγνητος τε Πολυδευκης ὁδε . δεινον δε ναυσιν ἀρτιως ποντου |
τοις ὁρισμοις : οἱ παντες γαρ προσοντες προσδιορισμοι τελειους αὐτους ἀποφαινουσιν ἑκαστους : ἀρκει δε προς το ἀτελες και ἡ | ||
Τυρρηνους νικην κατα Ῥωμαιων ὑπισχνουμενος . πιστευουσι Τυρρηνοι και στρατηγον ἀποφαινουσιν , ὁ δε νικησας ἐν μαχαις πολλαις τελος ἐπ |
ἐπιεσται . Ταυτα οἱ Λυδοι θεσπισασης της Πυθιης συγγραψαμενοι οἰχοντο ἀπιοντες ἐς τας Σαρδις . Ὡς δε και ὡλλοι οἱ | ||
και φατε ἡμας εἰρηκεναι ἁ οὐκ εἰρηκαμεν , ἀλλα σιωπῃ ἀπιοντες ᾠχοντο . βουλομαι δ ' ὑμας , ὠ ἀνδρες |
. ὑπερανω δε των ἐντερων το μεσον ὑμενωδες ἐστι και πιον , ἐξηρτηται δε ἐκ της μεγαλης φλεβος και της | ||
ἠλιθα γαστρος ἀφορδια κεινωσειας : ἀλλοτ ' ἀλυσθαινοντι ποθεν γαλα πιον ἀρηξει : ἠε συ γ ' ἀμπελοεντα γλυκει ἐνι |
στερνον και τους σπονδυλους διαρθρωσεις και αἱ σφαγαι και το στομιον . Φλεγμαινοντος δε του της ὑστερας στοματος , μη | ||
' ἡ τεως ἠρεμουσα ἡ ἀποκριτικη , και ἀνοιγνυσα το στομιον προωθει το περιεχομενον : καλως γαρ ἁπαντων γινομενων των |
Το τε γαρ ὡς ἐπι το πολυ και συνηθες των κατηγορηματων οὐ μονον φυσικωτερον , ἀλλα και τοις πλειστοις εὐπαρακολουθητοτερον | ||
τι ἀρατικον : τας γαρ περι αὐτοτελων και ἀξιωματων και κατηγορηματων πραγματειας ἡδ ' ἐστιν ἡ συνθεισα . ἡμιφωνον δε |
αὑτο τμηματος του κυκλου . τοιαυτης δη γινομενης της διαιρεσεως ληφθησεται τοιαυτα τμηματα ἀπο του ὁλου κυκλου , ἁ ἐσται | ||
και οὑτω τα στοιχεια ἐντευθεν ἑτερως και οὐχ ὡς ἀνωτερω ληφθησεται : οὐ γαρ ὁ ἐγενετο ἐκει Γ το ἀπο |
Ῥωμαιοι δικας παρ ' Ἀλβανων λαβειν , οἱ πριν ἡλιον ἀνισχειν διανυσαντες την ὁδον πληθυουσης της ἑωθινης ἀγορας ἐντυγχανουσι τῳ | ||
' ἀφαιρεσις ἀσεβειαν , ἀφανισθεισης αὐ της εὐσεβειας , ἡν ἀνισχειν και ἐπιλαμπειν εὐκταιον ἀγαθον , ἐπειδη του μεγιστου των |
πλευραν του τρια , ὁπερ ταὐτον ἐστι τῳ μερισθῃ , εὑρεθησεται ἐκ του ἐπιμοιρασμου το πλατος . του μεν οὐν | ||
εὑρεθησεται . Σεληνης Λεοντι : το κλαπεν ἀμφισβητησιμον ἐστι ποτερον εὑρεθησεται ἠ οὐ . Σεληνης Παρθενῳ : το κλαπεν χρονῳ |
; Οὐκουν ἀναγκη πρωτον εἰπειν ὁτι φιλοσοφιας μεν οὐδεποτε ἠρασθη παρασιτος , παρασιτικης δε παμπολλοι ἐπιθυμησαντες μνημονευονται φιλοσοφοι , και | ||
συνεδειπνουν τῳ βασιλει , ὡς αὐτος φησιν . Νεστωρ δε παρασιτος μοι δοκει των βασιλεων μαλιστα τεχνιτης και ἀγαθος γενεσθαι |
Μοιραν μεν την Λαχεσιν , ἠγουν την τους κλη - ρους διανεμουσαν , την χρυσην περικεφαλαιαν φορουσαν , τας χειρας | ||
: μιαν μεν ὁτι δυο τα ἐναντια , ἀπει - ρους δε ὁτι τα ἐναντια ἀμηχανον ἀπειρα εἰναι : διχα |
την κτησιν : ὡστ ' ἐπειδη το γραφειν του λεγειν ἑτοιμοτερον ἡμιν ἐστιν , εἰκοτως ἀν αὐτου και την κτησιν | ||
και αἰσχυνοιντο ἀν : πολλακις δε και μεταδιδοντας ὡν ἐχουσιν ἑτοιμοτερον : οὐ γαρ δη ναυαγῳ τις δωσει ἐκεινων οὐτε |
Ὁκοσα ποδαγρικα νουσηματα γινεται , ταυτα ἀποφλεγμηναντα ἐν τεσσαρακοντα ἡμερῃσιν ἀποκαθισταται . Ὁκοσοισιν ἀν ὁ ἐγκεφαλος διακοπῃ , τουτεοισιν ἀναγκη | ||
δι ' ἀμυγδαλινου πεποιημενης και εἰς την κατα φυσιν χροιαν ἀποκαθισταται . αἱ δ ' ὀχθωδεις ὑπεροχαι φλεγμαινουσαι ἠ εἱλκωμεναι |
πατρις , μετῳκισεν εἰς το πεδιον , και πλησιον του τεμενους των ὀνομαζομενων Παλικων ἐκτισε πολιν ἀξιολογον , ἡν ἀπο | ||
, ἐπιγραφην ἐχων ἀρχαιοις γραμμασιν ἀγνωστοις . ἐπιμελονται δε του τεμενους ἀνηρ και γυνη , δια βιου την ἱερωσυνην ἐχοντες |
πολλα ποιησεις : ὡστε αὐτο το ἑν πολλα ἐσται και ἀπολει ἑαυτο , εἰ ἐθελοι γενος εἰναι . Ἐπειτα τι | ||
δε , ὠ μαντι , ὁτι μεν ἡ θειη Σαλαμις ἀπολει τεκνα γυναικων ᾐδεις , ποτερα δε σκιδναμενης Δημητερος ἠ |
ἰδιως . ὁτι και ἐν τῃ του ἀριθμου φυσει ἡ τριας διατεινει : περιττου μεν γαρ εἰδη τρια , το | ||
μεν και οἱον μονας ἀνθρωπος , δυας δε οἰκος , τριας δε κωμη , τετρας δε πολις . το γαρ |
αὐτον ὑποστρεψασα πεπληρωμενον ἐχοντα το στομα μελιτος : ἐλθουσαι γαρ μελιτται τουτο πεποιηκεσαν προμηνυουσαι ὁτι τα ἐξ αὐτου μελλοντα ῥευσαι | ||
ἐκωμασας : ἐπι των παρα δοξαν κακουμενων ἀθροως ⋮ Αἱ μελιτται τον βασιλεα αὐτων πρᾳον ὀντα και ἡμερον και ὁμου |