ἐστι πασι γνωστον . τουτου ἡ κοπρος χριομενη και πινομενη ἐντασιν ποιει . το δε στεαρ αὐτου τετανικους πανυ ὠφελει | ||
και τας ῥινας : κατα γαρ την γινομενην του πνευματος ἐντασιν ἐκριπτεται το ἐνδον σφηνωθεν . ποιει δε τουτο συνεχως |
οὐν προ ἡμων οὐκ ἰθυτενη μονον ἐζητουν ἐν τῃ γῃ διαστασιν , ἱνα μεγιστου κυκλου ποιῃ περιφερειαν , ἀλλα και | ||
και ἐπι παντων της ἀντιφασκουσης προς αὐτην , μειζονα ἐχει διαστασιν της προς ἀλληλας των ἐναντιων καταφασεων δια - φορας |
γραμματα οὐκ οἰδεν και ἀναιρει με ; Δειλος πυκτης συνεχως παιομενος ὑπο του ἀντιδικου ἀνεβοησε : Δεομαι ὑμων , μη | ||
και ἀπο μηχανης βεβλημαι , και λιθοις πολλαχῃ και ξυλοις παιομενος ὑπερ ὑμων και της ὑμετερας δοξης και του ὑμετερου |
διατριβων λογους τινας διαλεκτικους ἠρωτηθη προς Στιλπωνος : και μη δυναμενος παραχρημα διαλυσασθαι , ὑπο του βασιλεως τα τε ἀλλα | ||
λογου χρειαν ἐχει . ἐπιτηδειοτατος προς φιλιαν ὁ πλειστα ἀδικεισθαι δυναμενος και φερειν . ταχος και ἐπειξις ἀπεστω του ἐσθιειν |
ταυτα και ἐν ὑγιαινουσι τοισιν ἀνθρωποισιν ἀπεργαζεται , και ἐν καμνουσιν . Τουτο μεν , εἰ τις θελει ὑγιαινων χειμωνος | ||
τῃ ἀκμῃ ἀναπαυεται ἡ φυσις και αἱ δυναμεις , ἐπειδη καμνουσιν ἐν τῃ ἀρχῃ και ἐν τῃ ἀναβασει , ἐν |
μιγνυται δε αὐτων Γρʹ γ ϲυν ἀλφιτοιϲ ἐν ὑδατι και πινεται : τα γαρ ξηρανθεντα κλωνια ἀδυναμωτερα εἰϲι . του | ||
: και συν τῳ ὀροβινῳ ἀλευρῳ ἐν τῳ αὐτῳ κοπεισα πινεται ἐν οἰνῳ κεκραμενῳ ὁσον τρισι κοτυλαις και μελιτι , |
ἀπτως του ἀπτωτος ὠ ἀπτως . Προσκειται δια καθαρου του τος κλινομενα δια το τιμης τιμηντος και φθογγης φθογγηντος : | ||
συστελλει το α και τῳ μ παραληγεται και δια του τος κλινεται , θεμα θεματος , δωμα δωματος : το |
πινακων ὑπογραφειν ἁρμοζει ; Ἐκθεσις πασων των ὑπογραφων , αἱς περιεχονται Εὐρωπης πινακες ι , χωραι λδ πολεις ριη , | ||
του Μελανθου , οἱ δε και συναμφοτερους . Ἀλλα γαρ περιεχονται του οὐνοματος μαλλον τι των ἀλλων Ἰωνων , ἐστωσαν |
τῳ μηδε τας οὐσιας των κρειττονων συνεξισουσθαι ταις καθ ' ὑποβασιν διαφερουσαις , οὐτ ' ἐπι των ἀνθρωπων την ὁμαλην | ||
ἐμπυριβηται . και τουτων ἐνιοι ὠτωεντες , τριποδα δε την ὑποβασιν ἐχοντες τριποδες ὠνομαζοντο . φησι που Ἐφιππος : οἰνου |
το ἐπισσυτος . ἑκατερως γαρ δυναται ὑποστιζεσθαι : ἐφορμωσα : ἐπερχεται : συ παρα κλῃθρα : παραιτειται την ἀκοην πολλακις | ||
προστριβεται ] προσκολλαται . γρ . προσγινεται , ἐφεπεται , ἐπερχεται . . ζηλω ς ' ὁθουνεκα ] θαυμαζω σε |
. Ἀλλ ' ἰσως και το τοιουτον ἐχοι ἀν παλιν ἐπιστασιν , ὡς οὐ τα ἐν στερησει των ἐπιρρηματων γινομενα | ||
, ψυχης ἐπιθυμιην σημαινει . Ὁκοσα δε φευγει πεφοβημενος , ἐπιστασιν του αἱματος σημαινει ὑπο ξηρασιης : ξυμφερει δε ψυξαι |
του πυρος . αἰολην δε την εὐκινητον και ταχειαν . κασιν δε εἰπεν ἐπει συνεστι τῳ πυρι ὁ καπνος . | ||
. ἀπο του ἀελλα ἡ πνοη και ἀελλοπους . Ξ κασιν ] ἀδελφον . κασιν ] ἀδελφον : ὁ γαρ |
ἑτερα καλλη : σχεδον γαρ ἡ ἀπειρια των ἀριθμων ταυτῃ μετρειται , διοτι οἱ συστησαντες αὐτην ὁροι τεσσαρες εἰσιν , | ||
ὑπο ἑκαστον των Β ἑκατοντας ἡ αʹ , και καθο μετρειται ἑκαστος των Β ὑπο της ἑκατονταδος ἐστωσαν οἱ ἐφ |
ἀῤῥενος και του θηλεος , ἐπι τουτων ἀρσενικα και θηλυκα ταττονται : ἐπι δε των ἀψυχων ἐφ ' ὡν οὐτε | ||
χρονου πρεσβεια εὑρηνται και ἐπ ' εὐωνυμοις παρα σοφῳ ταξιαρχουντι ταττονται : των δε ἀρετης αἱ μνημαι κοινωνησουσι πρεσβειων , |
ὑποτροχον . οὑτως ἐκ της κατα βραχυ συναυξησεως μελετησει την ἐπιβασιν . και ταυτα μεν περι κινησεως , ἑξης δε | ||
μεν δη και Δρουσος ἀνῃρητο δημαρχων . και οἱ ἱππεις ἐπιβασιν ἐς συκοφαντιαν των ἐχθρων το πολιτευμα αὐτου τιθεμενοι , |
ὀρχησεις ἠ κατα μελῳδιας , μητε τις αὐτους πεισῃ προσαγων παντοιας ἡδονας ; Ὀρθοτατα λεγεις . Ἐχει τις οὐν ἡμων | ||
ὀρος , ἀμυθητον μεν ἀναφαινον της περιμετρου το μεγεθος , παντοιας δε ὑλης δρυμοις διεζωσμενον . Ὁτι την ἀστυγειτονα της |
. Οὐκουν εἰπερ ἡ ἰατρικη οἱα τε ἐστιν τον νοσουντα παυειν , φαινοιτο ἀν ἡμιν ἐνιοτε και ἡ ἰατρικη των | ||
: ὡς οὐδε νυν δι ' ἐνιαυτου δικαζοντες ὑπαρχουσιν ὡστε παυειν τους ἀδικουντας ὑπο του πληθους των ἀνθρωπων . φερε |
Θνητοι γεγωτες μη φρονειθ ' ὑπερ θεους . Θεραπευε τον δυναμενον , ἀνπερ νουν ἐχῃς . Θυμῳ χαριζου μηδεν , | ||
ἡ μετοχη ἀκταινων και ἀκταινον μενος , το ἀναγον και δυναμενον ἀνορθουν . . . . ἀκταιωρος : παρα το |
ὑπο συγκλητου ᾑρημενους . ὁ δε Μαξιμος ἐν τῃ Ἀκυληιᾳ γενομενος πρωτης μεν και δευτερας ἡμερας ἱερουργιαις ἐσχολαζε , τῃ | ||
δυο και δεκα των προμαχων ἰσαριθμους βελεσι κατηγωνισατο . Και γενομενος ἐπι της βασιλειας οὑτως ἠν κοινος και μετριος , |
θειον ἐξ αἰθερος συνεστηκος , λαμπρον και πυρωδες , οὐδεποτε στασιν ἐχον , ἀλλ ' αἰει φερομενον ἐγκυκλιως : ἰδιως | ||
μεσον κειμενον μη κωλυεσθαι . την μεν οὐν ἐν Ῥωμῃ στασιν τοιαυτης συλλυσεως τυχειν συνεβη . Ἐπ ' ἀρχοντος δ |
δ ' αἰνως Αἰνειαν ἐπιοντα ποδας ταχυν , ὁς μοι ἐπεισιν , ὁς μαλα καρτερος ἐστι μαχῃ ἐνι φωτας ἐναιρειν | ||
ἀλλ ' ἐπει οὐν ἱκομεσθα και οὐ νυ τις ἀλλος ἐπεισιν , εἰ δ ' ἀγε μολπῃ θυμον ἀφειδειως κορεσωμεν |
ἐπιδεχομενος . Τουτ ' ἐστι μελαν ἠ λευκον εἰναι : ἐπιτεινεται γαρ και ἀνιεται : ἐστι γαρ ἀλλο ἀλλου λευκοτερον | ||
μεν ταις ἡλικιαις οἱ παιδες προβαινουσι , τα μεν χρωματα ἐπιτεινεται των οὐρων , των δε ὑποστασεων ὑφαιρειται το πληθος |
. τιμαισιν , ὠ παι , δαιμονων χρησθαι χρεων . ἀλλοισιν ἀλλος θεων τε κἀνθρωπων μελει . εὐδαιμονοιης , νουν | ||
πονῳ , ἠ βαρει , ἠ ἀλλῳ τινι ῥυονται : ἀλλοισιν αἱ κοινωνιαι . Δια την ῥοπην οὐκ ἐτι αἱμα |
ὀρεσι και τῃ Λιγυστικῃ , περαν δε το λοιπον . οἰκειται δε το μεν ὑπο των Λιγυστικων ἐθνων και των | ||
μεμνησθαι : ὡν δ ' Ὁμηρος μεμνηται Καλλιαρος μεν οὐκετι οἰκειται , [ εὐηροτον δε νυν ἐστι ] πεδιον : |
δε ὁ γραμματικος και Κρατης τα ἐξ ἀφρυκτων κριθων οὑτω φασιν ὀνομαζεσθαι . . . § . : Σκινθαριζειν ἐστι | ||
Γαληνος φαινεται δοξαζων , την μητραν εἰναι ζωον , και φασιν αὐτῳ ἑαυτον ἐναντιουσθαι . πανταχου γαρ ἀπαγορευει το δογμα |
ἀπιστον ὀρνιθα ἀπ ' ἀνδρος . κατα τουτο της χωρας φαινεται πυργος Τιμωνος , ὁς μονος εἰδε μηδενα τροπον εὐδαιμονα | ||
δοξαν σεμνον ἐστι . της ἀληθινης δ ' ἀρετης καλλιστα φαινεται τα μαλιστα φαινομενα , και των ἀγαθων ἀνδρων οὐδεν |
του σωματος την ψυχην ἐχοντα : τα δε πορρω του ὑμενος θνητα , πλεον ἐχοντα της ψυχης το σωμα : | ||
μεταξυ του δερματος και του περικρανιου μυος και του περικρανιου ὑμενος ἠ ὑπο τον περικρανιον ὑμενα , μεταξυ αὐτου και |
ιε τροπων κατα τα τρια γενη : ποσοις γαρ σχημασι σημαινεται ἑκαστον ἐκ τουτου δηλον ] [ Α Β Γ | ||
: οὐδεμια γαρ αἰτια του εἰναι αὐτον ἐν τῳ λογῳ σημαινεται . ἀλλ ' οὐδε δια τι τουτ ' ἐστι |
τῳ τροπαιῳ μετα την χαριν φιλοτιμησασθαι , και τῃ τρυφῃ τους πονους ἀντεξετασαι του πενητος , ταυτ ' ἐνοουν , | ||
ἐλευθερους δ ' ὑπαρχοντας την ἰσοτητα τιμαν ἐν πασι . τους γαρ μαθοντας μηθ ' ὑπερεχειν μηθ ' ὑποπιπτειν ἀλλοις |
εἰ δε χρονιϲοι , και αὐτου του δερματοϲ ἁπτεται , καιομενον δε λεπτομερεϲτερον γινεται . Ἀρτεμιϲιαι ἀμφοτεραι θερμαινουϲι μεν κατα | ||
οὑ ἀπαγγελθεντος αὐτῳ , μεσουσης της θυσιας , το μεν καιομενον ἱερειον καταλιπειν λεγεται , ἐλθειν δε προς θαλασσαν ταραχθεντα |
οὐ θεμις οὐτε παρα των ὁρωντων ἀκουειν οὐτε ἀναγραφειν οἰομαι δειν , νεμεσω δε και τοις ἀλλοις , ὁσοι πλειω | ||
ἐπιλαμβανουσα , ἀγχιβαθης , βαρυτατον ἐχουσα ὑδωρ , ὡστε μη δειν κολυμβου , ἀλλα τον ἐμβαντα και μεχρι ὀμφαλου εὐθυς |
Σινδοι και οἱ Κιμμεριοι πυκνοι και συνεχεις ὀντες τους Σαυροματας ἐπεχουσιν , οἱ τε πλησιον του Εὐξεινου ὀντες Κερκετιοι τε | ||
περιγραφην τοιαυτην : μετα τας του Βορυσθενους ἐκβολας , αἱ ἐπεχουσιν , ὡς εἰρηται , μοιρας νζʹ ∠ ʹʹ μηʹ |
καθικνεισθαι της κεφαλης . ληρος : χαριεντως και σκο - πον ἠνυσε και ὑβριζειν οὐκ ἐδοξε καιπερ λυπουμενος : ἐπει | ||
! ! ! ! ! ! ! ! ! ] πον [ ! ! ! ! ! ! ! ! |
γενηται , ἡδονη προϲγιγνεται ἐπι τοιϲι πλειϲτοιϲι : οἱ δε μαινονται . ὁκωϲ δε και ἀπ ' ὁκοιων χωριων τα | ||
ἐν Ποτνιαις περι Θηβας , ἐξ ἡς οἱ ἱπποι πινοντες μαινονται , ὡς ἱστορει Ἰσιγονος ἐν δευτερῳ ἀπιστων . Κρηνη |
' ὁ Ἐφεσιος Ἀρτεμιδωρος Ψευδος φησιν εἰναι : τον γαρ Φασιν μη συμβαλλειν τωι Ὠκεανωι , ἀλλ ' ἐξ ὀρεων | ||
της Ὁμηρου φωνης . ἡ τε γαρ Αἰα δεικνυται περι Φασιν πολις , και ὁ Αἰητης πεπιστευται βασιλευσαι της Κολχιδος |
ἀλλ ' ὁ δυσφιλης σκοτῳ λιμος ξυνοικος μαλθακον σφ ' ἐποψεται . τι δη τον ἀνδρα τονδ ' ἀπο ψυχης | ||
περισση και ἀνοητος ἐστιν ἡ γραφη . και προσχες : ἐποψεται δε ὁ Μενελαος τους τοπους , ὁπου ταδε και |
καταταθεντα μαλλον ἠ ὡς ἐδει , οἱ δε πλειστοι ἡσσον τεινονται ἠ ὡς δει . Χρη δ ' , ἐπην | ||
ἐν τῳ λουτρῳ χρησιμος ἐστιν ἡ του καμνοντος ἡσυχια : τεινονται γαρ ἐν ταις κινησεσιν οἱ μυες , τεινομενοι δ |
ὑγρος ψυχρος ἀρχεται κρυους , ἐξ οὑ νεφη εἰς ὑψος αἰρονται θεειν , ὑειν ὁλῃ τε γαιᾳ καρπους ἐκφυειν , | ||
, ἀφ ' ὡν οἱ τε πυρετοι και αἱ διψαι αἰρονται . γιγνονται μεν οὐν δια ταυτα . ἐν δε |
Θεοκλος προς Ἀριστομενην εἰπε : τι ματην τονδε ἐχεις τον πονον ; ἁλωναι Μεσσηνην παντως ἐστι πεπρωμενον , συμφοραν δε | ||
μαλιστα ἐν ταις καχεξιαις , και τοις μεν πλειστοις παρεχειν πονον , ἐνιοις δε και μη παρεχειν , και μαλιστα |
οὐνομα Θωνιτις , ἡς ἑλκεται ἐς μυχα Τιγρις , δυνων πολλος ἐνερθε : παλιν δ ' ἐξαυτις ἀνασχων , ὀξυτερον | ||
ᾠδον ἐξειλεν , ἐπιτεμων τα ποιηματα τον τροπον τουτον : πολλος δ ' ἱμεροεντα χορον περιισταθ ' ὁμιλος τερπομενος : |
| το πνευμα οἱ ἀγγελοι προς τας θυγατερας των ἀνθρωπων εἰσιασιν . ἑως μεν γαρ ἐλλαμπουσι τῃ ψυχῃ καθαραι φρονησεως | ||
του ὀνοματος . Ψευδοκλητεια : ὀνομα δικης ἐστιν , ἡν εἰσιασιν οἱ ἐγγεγραμμε - νοι ὀφειλειν τῳ δημοσιῳ , ἐπειδαν |
κυλινδρου ἁπτονται αἱ εὐθειαι . κθʹ . , ] το παρον θεωρημα δεικνυται , δι ' ὡν και το κζʹ | ||
δε Ὀρνιθιακα εἰς ἀλλον τινα Φιλαδελφεα Διονυσιον . Το δε παρον ποιημα ἱστορικον τινες ἐκαλεσαν , συγκειμενον ἐκ τοπικου και |
καλουμενοι των κοχλιων ἀρειονες , οὑτοι μεν και ἀπατωσι και περιερχονται τινι φυσικῃ σοφιᾳ τους προειρημενους . των γαρ συμφυων | ||
: και οἱ τα ἱερα καθαιροντες περιστιαρχοι : ἐξωθεν γαρ περιερχονται μαχαιροφορουντες , ἑκαστου των ἱερων , οἰκιας περιλημμενοι δημοσιας |
ἑαυτου , τι καλον ἡμιν ἐργον ἀπεργαζεται και ἀξιον του ὀνοματος ; “ ἰθι οὐν , εἰπε . Ἀλλ ' | ||
εἰσπορευομενων των περι τον Ξισουθρον , ἐκβαντας ζητειν αὐτον ἐπι ὀνοματος βοωντας : τον δε Ξισουθρον αὐτον μεν αὐτοις οὐκ |
τῳ σχηματι κεχρημενης ἀλλοτε παρ ' ἀλλοις ἑκαστα αὐτων και δυεται και ἀνατελλει και τουτου ἑνεκα δεησει ἁμα και σβεννυσθαι | ||
ἀποκλινομενης δε της ἡμερης ὑπιεται του ψυχρου , ἐς οὑ δυεται τε ὁ ἡλιος και το ὑδωρ γινεται χλιαρον : |
δρωσιν , ἀλλα παρα της καρδιας λαμβανουσων , ἡς γνωμης ἐχεται και Ἡροφιλος . Ἐρασιστρατῳ δε οὐδετερον ἀρεσκει : βουλεται | ||
ἐν οἱς ἐλπις ἐστι πολλη τα ἐργα , ὁσα σωματος ἐχεται , εὐ ἀπεργασασθαι . Ἐστι ταυτα . Ποτερον οὐν |
ἱλαρος εἰς την Ἀλεξανδρειαν και την πατριδα κατελθειν δυνηθω . Γενομενος οὐν ἐν Διος πολειἀρχαιοτατην λεγω της Αἰγυπτου πολιν και | ||
Ῥωμαϊκας δυναμεις συνηθροιζε και προς τον πολεμον αὐτας ἐξηρτυετο . Γενομενος δε περι την Καππαδοκων , τους ἀριστους ἁμα των |
Ὑποδωριον . ἁρμογη δε ἐστιν , ὁταν αὐλησας τον Φρυγιον τονον και ἐκτελεσας το τε ᾀσμα και τα κρουματα τελεως | ||
προσκειται τρισυλλαβα δια το ὠφελεια : προ τελους ἐχοντα τον τονον , δια το θαλεια ἡ εὐωχια δια της ει |
τον δ ' ἀνω τε και κατω λογοις ταρασσων πολλακις λυμαινεται οὐκουν το μη ζην κρεισσον ἐστ ' ἠ ζην | ||
ἀδικον . Και ἡ ἀντιπροτασις μεντοι λειπουσα οὐδεν τῳ νοηματι λυμαινεται , ἀλλα την αὐτην ἐχει δυναμιν τῃ προτασει , |
μυος ὁ ἀν εὑρῃ . * νυχηβορου : λαθροφαγου * εἰδεται : φαινεται * αἱμαχθεντος : τρωθεντος ὑπο κραντηρος : | ||
εἰ δ ' ὑμεις πολεμοιο μεθησετε λευγαλεοιο , νυν δη εἰδεται ἠμαρ ὑπο Τρωεσσι δαμηναι . ὠ ποποι ἠ μεγα |
πεπονθοτων ἀγανακτειν . ἡ δικη δε ὡν τινες ἀδικουσι πολλακις τεινεται και ἐφ ' ἁπασαν πολιν . ἐνοσησαν μεν Ἀθηναιοι | ||
τα παρισθμια παραλυσαντες μυς , ὑφ ' ὡν ἡ φαρυγξ τεινεται , προπαραλελυμενων δηλονοτι των κλειοντων τον λαρυγγα . κἀν |
[ ὁμοιαι ἀˈθανατων ] θνηταισι βολαι [ καταˈ ] γαιαν ἐασιν . πρηνης [ δ ] ˈτησε : μελας δ | ||
ἀριστον . και Σολωνι ἐπεστειλεν οὑτω : Πολλοι μεν τιν ἐασιν ἑταροι και οἰκος παντη : φαμι δε ἐγων ποτανεσταταν |
μη συνιοντες εἰς ταὐτο πολλοι βουλας ἀπορρητους μετ ' ἀλληλων ποιωνται περι καταλυσεως της ἀρχης . ἠσαν δ ' αὐτῳ | ||
Ἀκαδημαικον παραινειν τοις ἐπι δειπνον πορευομενοις φροντιζειν ὁπως ἡδυν ποτον ποιωνται μη μονον εἰς το παρον , ἀλλα και εἰς |
οὐκ οἰδα ποιους τινας χρη μαλλον εὐξασθαι ἠ τοιουτους στρατιωτας ἐχειν . ὁ μεν δη Κυρος ἁμα γελων οὑτως ἐπῃνεσε | ||
συμβεβηκοτα τοις καθολου ὑπαρχουσιν , οἱον τῳ ἁπλως τριγωνῳ το ἐχειν τας τρεις γωνιας δυσιν ὀρθαις ἰσας : εἰ γαρ |
την ἀσπιδα Πατροκλον ἀνελων : ἐπει δε τῳ φιλῳ τιμωρειν ἐπειγομενος ὁπλων ἐδειτο , ὁ μεν την τεκουσαν , ἡ | ||
, οὐτε το βαρος ὡν ἐπηγετο ποιησαμενος ἐνθυμιον οὐτ ' ἐπειγομενος διαπονειν ἠ γυμναζειν ὁδοιποριαις ἐτι τον στρατον , οὐκ |
' εἰς κορακας ἐκ της οἰκιας . ἀλλ ' οὐ περιοψεται μ ' ὁ θειος Μεγακλεης ἀνιππον . ἀλλ ' | ||
μαλθακων ἠ τι τῳδε ἐοικος εὐτρεπιζειν ὁσον την κλινην οὐ περιοψεται ἐπι την γην ῥιπτευμενην , ὡστε ψαυσαι τοισι προς |
ἡδυ αὐτῳ δοκει και μεγα φρονει ἠν λεγηται ὡς οὐ παντος ἀνδρος ἐστι συνιδειν ἁ περι των ἰδεων ὀξυδορκει . | ||
κακιαν λεγοι εὐπαθη γουν και εὐκινητον εἰναι την κακην ἀπο παντος εἰς ἁπαν κακον φερομενην , εὐκινητον μεν εἰς ἐπιθυμιας |
λεγομενῳ παρολκῳ : οἱ γαρ παρα γην αὐτην πλεοντες οὐ δυνανται ἐρεττειν προσβαλοντες : τοις Συρακουσιοις δηλονοτι . ἀποσιμωσαντων : | ||
τοις κεκρατημενοις μη ἐγχειρειν . οὐ γαρ ἐξ ὡν μη δυνανται αἱ τεχναι , ἀλλ ' ἐξ ὡν δυνανται οἱ |
του πραγματος καλουσιν , ἀλλοι δε εὐθυς ἐπι τα συγκριτικα ἐρχονται . ἐπειδη δε οἱ καλως διαιρουντες οὐκ ἐδοκιμασαν οὐδεμιαν | ||
: παντα Περσικα ἐθη : οἱ συγγενεις : ἀντι του ἐρχονται : ἐπεχει κωλυει , αὐτους δηλονοτι : οὐδεις νομος |
δ ' οἱ λογοι αὐτοι ἐφ ' αὑτων τουτο οὐ διαπραττονται , τυχον μεν ἐγω αἰτιος , τυχον δε και | ||
περι μεν οὐν ὡν οἰονται ἐν τεχνῃ εἰναι , οὑτω διαπραττονται : ἐπειδαν δε τι περι των της πολεως διοικησεως |
' ὀνοματι της ΘεομητοροςἈλυπος ὀνομα τῃ μονῃ προς την ἐξοδον ἐπειγομενον . Βοης δ ' ἐπι τῃ ταυτης εἰσελευσει γενομενης | ||
τις οὐκ ἀν τον κοσσυφον ἐλεησειε , πασας μεν ὁραν ἐπειγομενον , νικωντα δε τοις ὑπερ αὐτων πονοις ἑκαστην και |
οἱαν συμβεβηκε Σαρραν εἰναι , την ἀρχουσαν ἀρετην : και πειθεται γε ὁ σοφος Ἀβρααμ αὐτῃ παραινουσῃ ἁ δει : | ||
ἐν τῳ φεροντι . πειθομενος δε οἱς ψηφιζῃ περι ἡμων πειθεται μεν ἀγαθῳ , εἰ πειθεται δε περι τοιουτου , |
ἀν σφοδρα εὑροις περι πλειστου ποιησαμενους τα δικαια κατασχειν , ἐπειτα ἀποτισαντας οὐχ ἑκουσιως , ἀλλ ' ἀναγκῃ και φοβῳ | ||
και ὁπως ἐπισιτισασθαι , ὡς ἀν ταχιστα διανυσαι δυνηθειης . ἐπειτα καὐτος ἁ μεν προϊοντι ἐπιδεικνυς κατα την ὁδον , |
πολεμιων . Ἀρ ' οὐν οὐκ ἐν τοιουτῳ μεν δεσμωτηριῳ δεδεται ὁ τυραννος , φυσει ὠν οἱον διεληλυθαμεν , πολλων | ||
τινος , εἰ μη προτερον γνωμεν αὐτον , τουτεστι καθο δεδεται δεσμος δε ἐν τοις ζητουμενοις ἡ της διανοιας ἀπορια |
ποτ ' ἠκουσας βιον ἀληλεμενον ; ναι . τουτ ' ἐκειν ' ἐστιν σαφως : ἀμητες , οἰνος ἡδυς , | ||
οὐκ ἐναντια τοις ὑμιν ἀρεσκουσιν μελλων παραινειν , ἀλλ ' ἐκειν ' εἰδως , ὁτι ἀν μεν μη ' θελησητε |
πραττεται δε και κατασκευαζεται τουτο , ὁπως ὑμων μεν οἰκοι μενοντων , ἐξω δε μηδεμιας οὐσης τῃ πολει δυναμεως , | ||
του τε γαρ χωριου το δυσεμβατον ἡμετερον νομιζω , ὁ μενοντων μεν ἡμων ξυμμαχον γιγνεται , ὑποχωρησασι δε καιπερ χαλεπον |
γε καλως του ἡλιου και των πνευματων , ὑδασι τε χρεονται ἀγαθοισιν , αὑται μεν ἡσσον αἰσθανονται των τοιουτεων μεταβολεων | ||
τα ἀρθρα πονοι ἐκ πυρετων γινονται , οὑτοι σιτιοισι πλειοσι χρεονται . Ἠν τις πυρεσσοντι τροφην διδῳ , ἡν ὑγιει |
ἀντιτυπον , τον δε ἐξελαυνομενον σιδηρον το πημα ἐπι πηματι κειμενον , κατα τοιονδε τι εἰκαζων , ὡς ἐπι κακῳ | ||
. Ἡ λεγομενη νυμφη οἱον μυωδες ἠ δερματωδες ἐστι συγκριματιον κειμενον κατα την ἀνωθεν των πτερυγωματων συμβολην , καθ ' |
, και ἐξ αὐτου πραπις , ἐξ ἡς τα βουλευματα προϊασιν . νοου : παιδευσεως . ἐπιτιμητηρες : σωφρονισται , | ||
συναγειρει λῃστοτροφειν ἐπαγγελλομενος , οἱ δε λῃστευοντες ἀπ ' αὐτου προϊασιν , και παντες ἐπι την θεαν συνιτε κριται γινομενοι |
' αὐτου θωρησσοντο . μετα γαρ την ἀνατολην εὐθυς δειπνοποιησαμενοι προερχονται εἰς την μαχην . εὐωχουνται δε παρ ' Ὁμηρῳ | ||
. τα δε ἀνακαμπτοντα φανερον ὁτι οὐκ ἐπ ' ἀπειρον προερχονται . τα δε ἐκ του γεγονοτος ἠδη και ὑπομενοντος |
γαρ το ϲωμα και ἱδρωταϲ κινει : χαμαιμηλου ἀνθοϲ λειον γενομενον και ἀναπλαϲθεν εἰϲ τροχιϲκουϲ και ξηραινομενον ἐν ϲκιᾳ και | ||
πλειστοι Κορινθιοι δε και Μεσσηνιοι . Λεγουσι δ ' Ὀγχηστου γενομενον ἐγκρατη Μεγαρε ' ἀφ ' αὑτου τουτο θεσθαι τοὐνομα |
ἠ της εὐτρεπισθεισης ἀρμενοις . Ὁμηρος : τα πτερα νηυσι πελονται . ναος ὑποπτερου : ταχειας . ἠ δια τας | ||
φωτι ἐϊσκω ἀθλων , οἱα τε πολλα μετ ' ἀνθρωποισι πελονται , ἀλλα τῳ , ὁς θ ' ἁμα νηϊ |
ξυντυχιας ἀνθρωπων χωρις . ἀφανισμον δε και μεταβολην της φυσεως ἐπευχεται ἑαυτῳ ὁ χορος ἠτοι προς το ἀπειρος γενεσθαι των | ||
ὀπωπα τησδ ' ὁμιλιας οὐδ ' ἡτις αἰα τουτ ' ἐπευχεται γενος τρεφους ' ἀνατει μη μεταστενειν πονον . τἀντευθεν |
ἐπειδη τα γενη και τα εἰδη των ἀτομων συμβεβηκοτων οὐχ ὑποκεινται τοις καθολου συμ - βεβηκοσι , τα τοις καθολου | ||
∠ ʹʹδʹʹ νδʹ Παλιν τοις μεν Ἀτρεβατιοις και τοις Καντιοις ὑποκεινται Ῥηγνοι και πολις Νοιομαγος ιθʹ ∠ ʹʹδʹʹ νγʹ ιβʹʹ |
και δεσποται δουλων . ἐν μεν οὐν τῃ ἀμεινονι ταξει κρινονται γονεις , πρεσβυτεροι γαρ εἰσι και ὑφηγηται και εὐεργεται | ||
καθυφηκαν τας γραφας , ἠγαγοντο τας ἀλληλων γυναικας , και κρινονται κακου βιου . Σωπατρου , Μαρκελλινου . Ἀκολουθως κἀνταυθα |
] ροτωνκ [ [ ] νβιαει : [ [ ] ον ? ? [ . . . . . . | ||
ι [ ] ν [ ] ! ε [ ] ον ? [ ] ! , [ ἀνερχεται ] οὐν |
μαλλον . αἰφνιδιοι δε ἠν προσπεσωσιν , ἑως ἐτι περιδεεις προσδεχονται , μαλιστ ' ἀν σφεις περιγενεσθαι και κατα παντα | ||
ἐξ αὐτου σκευη τα ἐπιτραπεζα . οἱ μεν τοιουτοι παντες προσδεχονται την του σιδηρου δυναμιν : ἐνιοι δε λιθοις ἀλλοις |
ἐστι δηλουται , ὡς τῃ ἀποδειξει το τῳδε τοδε ὑπαρχειν περαινεται : το δε τι ἐστι ταὐτον τῳ ὁρῳ , | ||
' ἐκεινου . παντα δε κατ ' ἐκεινον γινεται και περαινεται . Μη διαφερου ποτερον ῥιγων ἠ θαλπομενος το πρεπον |
ἀνθιστᾳ ἑτερον τι εὐεργετημα δι ' αὐτου του ἀδικη - ματος πεπραγμενον . ἀν δε εἰς τι των ἐξωθεν , | ||
: περιφραστικως τον μανδραγοραν . ματεισθαι : ζητεισθαι . και ματος ἡ ζητησις λεγεται . μωμητεον : μεμπτεον . και |
ἀγαθων , ἀλλ ' ἐν ἐλαττωσει βλαβης : αἱ δε ἀρισται ψυχης φυσεις ἀμφισβητησιμοι , ἐν μεθοριᾳ της ἀκρας ἀρετης | ||
τε οὑτω παντας τους ἡγεμονας ἀθροως ἐμπιπτειν τοις πολεμιοις . ἀρισται δε εἰσιν αἱ διπλασιον τον ἀριθμον των ἐν τῳ |
Ἀμφιτρυωνος : ἀντι πατρωνυμικου του Ἀμφιτρυωνιδου : οὐ γαρ Ἀμφιτρυωνι ἀγεται ὁ ἀγων . ὡς δε Ὁμηρος λεγει Ὑπεριονος Ἠελιοιο | ||
. ἡ δε Σικυων Βοιωτιας [ ἐν ᾑ τα Πυθια ἀγεται . και ἐν Αἰγινῃ τα Δελφινια και Αἰακεια ] |
χειμα σφοδρον οὐτε θαλπος ἐγγιγνεται , ἀλλ ' εὐκρατος ἀηρ χειται ἁπαλαις ἡλιου ἀκτισιν ἀνακιρναμενος . ἐνταυθα τοις μεμυημενοις ἐστιν | ||
κἀκει Διι εὐξαμενη την μορφην εἰς λιθον μετεβαλε , και χειται δακρυα νυκτωρ και μεθ ' ἡμεραν του λιθου . |
των ὀνοματων ἀναγκην οὐ γαρ ἐνεχωρει , ἐνια δε και παιζουσιν οἱ κωμικοι , ὡς Εὐπολις Βαπταις ἀλλ ' οὐχι | ||
ἡδεως δ ' ἀν ἐροιμην τους χαιροντας τῳ λοιδορειν ποτερον παιζουσιν ἠ σπουδαζουσιν . εἰ μεν γαρ παιζουσι , τι |
τις βουλεται , παντως δε | ὑπερ τουτου την νικην οἰσεται . το δε του γενους ἐπισημον οὐκ ὠμος [ | ||
δαμαρτος ἀνηρ ἐν ζῳῳ Μηνην κακοδαιμονεοντι , τουτων ἀμφοτερων κρατος οἰσεται , ὁς κεν ἐχῃσι δωδεκατον μετα χωρον ἀφ ' |
δ ' ἀν μη διαγενωνται ἐν τοις ἐφηβοις , οὐκ εἰσερχονται εἰς τους τελειους . οἱ δ ' ἀν αὐ | ||
ὁτι ἐφευγον ὡς ἐπι τας ναυς . δια ταυτης δε εἰσερχονται της πυλης δι ' ἡς ὁ Ἑκτωρ . . |
ἐνδεχεται , αὐτοθεν ἐκ των κειμενων και δια των κειμενων ἐσεται το συμπερασμα , ὁτι το Α τινι τῳ Γ | ||
γουν : Ἀλλ ' ἠτοι ἐπεσιν μεν ὀνειδισον , ὡς ἐσεται περ . Θεα μεν οὐν βοηθουσα παντως ἀν ὁλοκληρον |
ἀρχης μεγεθει τον λογον , και σχεδον του ἰσου χρονου δεομενον ὁσοσπερ ὁ της ἀρχης : εἰη δ ' ἀν | ||
και μετρον ἑκαστης και τι κουφον και τι των Κροισου δεομενον χρηματων και ὡς τοις τα μεγιστα ὑποστασιν εἰκοτως ἀν |
ἐστι μεν δι ' αὐτων ἀποδιδοται , ἐπει τῳ γενει συναπτονται , οὐ κατ ' οὐσιαν δε , ἐπει μη | ||
της ἀλογου χωρισθεισαι και καθαραι παντος γενομεναι σωματος Θεοις τε συναπτονται , και τον ὁλον Κοσμον συνδιοικουσιν ἐκεινοις . Καιτοι |
. τις ἐπαυλειοισιν : ὀρχουμενος ὁ γερων . παρατραγικευεται . σχηματος ] του τραγῳδικου . τινες ἀπο του “ πλευραν | ||
δη ἐς τον Ἀπολλωνιον ἁπαντες , αὐτου τε γαρ του σχηματος ἀπεβλεπετο και θεια ἐδοκει ἡ περι τῳ εἰδει ἐκπληξις |
τουτο παντελως μικρον δια το τον περιβολον ἐχειν μη πλειω δυειν σταδιων , κατα δε την ἐρυμνοτητα θαυμαστον : ἐπι | ||
Λακωνικης , ἱνα μη Ταραντινοι γειτνιωτες ἐπιπηδησαιεν τῳ τοπῳ . δυειν δ ' οὐσων πολεων , του Μεταποντιου ἐγγυτερω [ |
τῳ μειζονι Α προς τας ἰδεας ἐλεγχοντες ὁτι οὐτε ἀριθμους δυνατον λεγειν αὐτας οὐτε ἑτερον τι τοιουτο , και ὁσα | ||
Α , Β ἐφαπτομεναι των τομων ἠχθωσαν και , εἰ δυνατον , συμπιπτετωσαν κατα το Λ , και ἡ ΑΒ |
τον Ὁμηρου Φοινικα . και γαρ ἐκεινος ἐν ταις Λιταις προτεινεται την ὑποθεσιν των λογων του Ἀχιλλεως , ὡς οὐ | ||
δει ἐπι τουτοις κρινεσθαι : οὐδεις γαρ ἀπολογιαν προτεινων ἀμφιβολον προτεινεται αὐτην , ἀλλα καθολικην ἀποφασιν : τουτο δε ἐστι |
τῳ λογῳ προσβιβαζοντας . οἰδα δε και Σωκρατην δεικνυντα τοις συνουσιν ἑαυτον καλον κἀγαθον ὀντα και διαλεγομενον καλλιστα περι ἀρετης | ||
πολιν , λῃζομενῳ τε παντα και διαρπαζοντι και μεριζομενῳ τοις συνουσιν : ὁθεν αὐτῳ πολλοι των Νομαδων ἐπεφοιτων , μισθους |
ἐθυσε την βουν Ἀθηνᾳ και τῃ Αἰγυπτιᾳ φωνῃ ταυτην ἐτιμησεν ἐκει Ὀγκαν . ὁθεν οὑτως και αἱ πυλαι ὠνομασθησαν , | ||
ψυχῃ εἰς Ἰνδικην πορευθηναι , και ταχυτερον σου της κελευσεως ἐκει ἐσται . μετελθειν δε αὐτῃ κελευσον ἐπι τον ὠκεανον |
μεν γαρ ἀλλων φυτων τε και ζῳων οὐτε αἱ εὐφοριαι ἐπαινεται οὐθ ' αἱ κακοπραγιαι ψεκταιτας γαρ ἐφ ' ἑκατερα | ||
, ὁτι “ Ὠ θαυμασιε , παντων ὑμων , ὁσοι ἐπαινεται φατε δικαιοσυνης εἰναι , ἀπο των ἐξ ἀρχης ἡρωων |
του προσορεσθεντος και πλεονεκτουντος ἐν φλεψι χυμου . το δε οὐρουμενον λεπτον και ὑστερον ἀναθολουμενον δηλοι την φυσιν ἐπαναστασαν , | ||
παχυ οὐρουμενον και μενον παχυ λϚ Τι δηλοι το παχυ οὐρουμενον και μετα ταυτα καθιϲταμενον λζ Τι δηλοι το λευκον |
τον ὀνειρον τουτον και παις ὡραιος , και πορνοι γενομενοι πολλους ὑποδεξονται . και δικαζομενος τις ἐπι τουτῳ τῳ ὀνειρῳ | ||
ὁστις ἀν τοιουτος τυραννος ᾐ : οἰμαι δε και τους πολλους εἰναι τουτων των παραδειγματων ἐκ τυραννων και βασιλεων και |
καλλει δε ψυχης ἐχων κρατειν . Εὐδαιμων ὁσου μεν Ἑλληνων παισιν ἀξιος , ὁπως δε ἡμιν φιλος , ὁτι δε | ||
τας ἡδονας ἀσελγης ἀπο της ἀκολαστου και κακως δημοσιευθεισης ἐν παισιν ὡρας ἐπεκαλειτο Θαις . Το πληθος ἀνδρολογησαντες ἀπῃεσαν . |
, ὠ ἀνδρες , οἰκειοι ἐοντες ὡς εἰπειν , ἀληθως πολλοισιν ὑμεων και πολιων ὑμετερων γινωσκομαι ὡς τυπῳ εἰπειν . | ||
κακον . ἀλλ ' ὁμως ἀρηξομεν σοι . και μαχηι πολλοισιν εἱς ; εἰσοραις τευχη φεροντας τουσδ ' ; ὀναιο |
ὑποζυγιοις και βοσκημασιν , ὁδων τε ἐπιμελουμενους ὁπως ὡς ἡμερωταται ἑκασται γιγνωνται , και των ἐκ Διος ὑδατων , ἱνα | ||
και ἐν ἑαυταις κατα την ψυχην , ὠ Τελεσικρατες , ἑκασται των παρθενων ηὐχοντο σε ἀνδρα εὐτυχησαι , αἱ δε |
πειραν εἰληφως οὑτως ὑπερδιατεινῃ ; ἰσως ἐπιπνοια τις μοι γεγονεν αὐτοματος και φορα της ψυχης τοιαυτη προς ὑμας : ἐκεινο | ||
ὁ κοὐκ ἀφελκουσι . πλην ἐκεινο γε φανερον ὁτι ὡν αὐτοματος ἡ πηξις τουτων πλειων ἡ ἐπιρροη της ὑγροτητος . |