: ποσι γαρ ὀφειλων εἰπειν ἰσην ἁρπυιαις ὁπλαις εἰπεν . Ἁρπυιαι δε μυθικως δαιμονες τινες Ἀελλω και Ὠκυπετη και Κελαινω | ||
ἐν τῃ Σ Ὀδυσσειας , “ τοφρα και τας κουρας Ἁρπυιαι , ” ἀπο του ἁρπαζειν . ἐμφαινει δε Ὁμηρος |
αὑτο τμηματος του κυκλου . τοιαυτης δη γινομενης της διαιρεσεως ληφθησεται τοιαυτα τμηματα ἀπο του ὁλου κυκλου , ἁ ἐσται | ||
και οὑτω τα στοιχεια ἐντευθεν ἑτερως και οὐχ ὡς ἀνωτερω ληφθησεται : οὐ γαρ ὁ ἐγενετο ἐκει Γ το ἀπο |
γηροβοσκους κεκτησθαι ἑαυτοις ἐκ τουτου του ζευγους τοις γουν ἀνθρωποις ποριζεται : ἐπειτα δε και ἡ διαιτα τοις ἀνθρωποις οὐχ | ||
ὁν προαιρειται βιον . Βιος κεκληται δ ' ὁς βιᾳ ποριζεται . Βιου δικαιου γιγνεται τελος καλον . Βουλης γαρ |
αὐτα , και τους ποδας , ὡς νομισαι βαδιζειν , διιστησιν : και δια τουτο δεδεσθαι , ἱνα μη φυγοιεν | ||
δεικνυσιν ὑπαρχον συλλογιστικως συντιθεισα συλλογισμον : ἡ δε τα συναφθεντα διιστησιν . συντομως δε εἰπειν ἡ μεν διαιρετικη τα γενη |
χωριστος ; ἠ οὐ του σωματος κατα συμβεβηκος , οὑ χωριζεται , ἀλλα του περιεχομενου περας ἐστιν και ἐπιφανεια ; | ||
κατα τουτο χωριστα ἐστι της ὑλης , καθο τῃ ἐπινοιᾳ χωριζεται . των οὐν ὀντων τα μεν ἐστι πανταπασι χωριστα |
, τἀλλα δ ' οὐδ ' ὁρᾳ , οὐδ ' ἐπιλογιζεται . οὐ γαρ ἠθελεν , φησιν , σωσαι το | ||
μη ἐξ αὐτων , ὡν προφερεται , διεψευσμενον ἐθεωρειτο . ἐπιλογιζεται μεν γαρ δια τινων συνεγγυς ἀπλανων ἀστερων τετηρημενων σεληνιακων |
πολεμον μετα των Λακεδαιμονιων συμβηναι . ὁρα , πως δαιμονιως καθαπτεται των Ἀθηναιων Ἀριστοφανης , ὡς την ἐχθραν και τον | ||
Λακεδαιμονιων εὐνοιαν , προτερον τελουσα ὑπο την των Ἀθηναιων . καθαπτεται οὐν Περικλεους και Ἀθηναιων ἐνταυθα ὁ Ἀριστοφανης κακως χρησαμενων |
εἰποντος Ἱπποκρατους , οἱ ἐξηγηται εἰς μεν τα ἀλλα παντα συντιθενται , ὁτι σπερματα μιγνυνται , και ὁτι σφαιρα γινεται | ||
ἀναψυχην ἡ καρδια , ὡς ἐπι των ἀναφωνιστων ὁταν μελη συντιθενται και οὐ βουλονται ἀναπνειν δια το μη ἐκπεσειν της |
. . . . . [ ] [ ] ! λαι [ ] ! ! νς ! [ ] ν | ||
! ! ! ! ! ! ! ! ! ] λαι ? . Κλαυδιος Καισαρ : τι [ ] [ |
χρωμενοι , καθιεντες εἰς τους μυκτηρας , ὁταν δε μη ἐνδεχηται , σπαθομηλαις , ἀναγοντες οὐ κατα το προσθεν μερος | ||
ἐξαιρεθεισης ἀλλ ' ἀπορραγεισης . Τα δε φυτευτηρια ἐαν μεν ἐνδεχηται ὑπορριζα , εἰ δε μη , δει μαλλον ἀπο |
” ληρεις “ : ἐπι γαρ των κατα μηδενα λογον πραττοντων εἰωθασι το ” ἀπο ὀνου καταπεσων “ λεγειν την | ||
τα δε κωλυσαι , εἰδοτας ὁτι φιλονικειν μεν ἐστιν εὐ πραττοντων , γνωναι δε τα βελτιστα των οἱων ἡμων ; |
[ ὑπαρχειν ] ἀγαθων οὐκ ἀταλαιπωρον εἰναι , και την περικτησιν πλειονων κακων ὑπαρχειν ἐπισυστασιν . παλιν τε και περι | ||
και ἐπι νυκτος και ἡμερας πρακτικους τους χρονους σημαινει και περικτησιν και κερδη και ἐχθρων καθαιρεσιν και χαραν ἐπι οἰκῳ |
ἀνθρωπων , ὁταν περι τι κινδυνευσαντες ἐκφυγωσι , ταυτα ὑστερον φυλαττονται . κυων προ ἐπαυλεως τινος ἐκοιματο : λυκος δε | ||
. ὑαλοϲ μεν οὐν και λιθιδια ἐν τῳ οἰκειῳ μεγεθει φυλαττονται μενοντα , κυαμοι δε και τα των κερατιων ὀϲταρια |
ἐστιν ἀπο του οἰγω και οὐκ ἀπο του ἀνοιγω , κανονιζεται οὑτως : οἰγω οἰξω ᾠχα ᾠγα , Ἀττικως ἐῳγα | ||
Το ἐαν τετυφω χρονου μεν ἐστι παρακειμενου και ὑπερσυντελικου , κανονιζεται δε ἀπο του ὁριστικου ἐνεργητικου παρακειμενου του τετυφα : |
* πελιος : ὠχρος ἠ μελας * πελιος δε οἱ ἐμφερεται χρως : λευκον γινεται αὐτου το σωμα , τουτεστιν | ||
. . , : ἁτινα και ἐν ταις του Δικτυος ἐμφερεται συγγραφαις , ὁπερ πονημα μετα πολλα ἐτη Ὁμηρου τελευτης |
ὁ βασιλευς Αἰγιμιος ἐκπεσων της ἀρχης κατηχθη παλιν , ὡς ἱστορουσιν , ὑφ ' Ἡρακλεους : ἀπεμνημονευσεν οὐν αὐτῳ την | ||
αὐτα και Φερεκυδης και Κωμαρχος και Ἰστρος ἐν τοις Ἠλιακοις ἱστορουσιν . και δια τουτο θεωρους τους Μολιονιδας ἰοντας εἰς |
Ἑλλησι πλαττομεναις και σκευας και συμβολα και δωρεας , ὡν εὑρεται και δοτηρες ἀνθρωποις ἑκαστοι παραδιδονται , οὐ μονον Διος | ||
ἱερα εἰσιεναι ἀπο γυναικος ἀλουστους ἐνομοθετησαν , γεωμετριας τε αὐ εὑρεται γεγονασιν . Εἰσιν δε οἱ Καρας την δι ' |
ὁ τοιουτος στοχασμος , ὁτι ἐκει μεν ἐφ ' ὁ μεθιστησιν ὡμολογηται , οἱον ἐλεος ἠ βασανοι και τα τοιαυτα | ||
ἡ πιμελη συντακῃ , ἐς ἐλαιωδη μεν χροιαν τα οὐρα μεθιστησιν : ἀκμαζων δ ' ὡδε πη το παθος ὑποσημαινει |
και τα προγεγονοτα και τα μελλοντα ἐσεσθαι , ὁκοσα τε παραλειπουσιν οἱ ἀσθενεοντες ἐκδιηγευμενος , πιστευοιτ ' ἀν μαλλον γιγνωσκειν | ||
διαρρει λιθους πεποιηκεν . Τουτο δε και Εὐδοξος και Καλλιμαχος παραλειπουσιν , ὁτι ἐκ τουδε του ὑδατος οἱ Κῳοι λιθους |
των ἀνθρωπων πιστοι κατα τους πονους πασχουσι τοις ἑταιροις του καματου κοινωνειν . ἐσσι μοι υἱος : τον δ ' | ||
χυμων ἠ μετα φλεγμονηϲ κυριου μοριου , λουε θαρρων ἀνευ καματου παντοϲ , ὡϲτε μη καταλυϲαι την δυναμιν . κομιζεϲθω |
δε τῃ Βακτριανῃ οἱ στρατιωται τας κωμας κατελαμβανον , ὁτι οἰκουνται ἐκ του καπνου συνιεντες , και την χιονα ἀφαιρουντες | ||
μενη , και αὐτη ἀοικητος . ὡστε δυο μεν ζωναι οἰκουνται , τρεις δε εἰσιν ἀοικητοι . ὁτι εἰ μη |
μη τουτο , πεπεισται δε ὁτι πολλαπλασιων της γης , φανταζεται δε και ὁτι ποδιαιος , ἀναγκη ἀρα ἐν τῳ | ||
ἀποθανοντα κευθει ] κρυπτει , ἀλλ ' ὡς ζων μοι φανταζεται αὐ ] παλιν ταν ταλαιναν ] την ἀθλιαν ἐνερων |
δ ' αἱ χειρες ἠ οἱ ποδες προϊασι κατ ' ἐπιταγματα ἠ παραινεσεις ὑφηγητων ; αἱ δ ' ὁρμαι και | ||
ἐσται Μο α ʂא ιϚ , και λελυται μοι δυο ἐπιταγματα . λοιπον δει τον ὑπο αου και γου λειψαντα |
ποτι δωμαθ ' ἑκαστος : Εὐρυπυλος δ ' αὐτου κατελεξατο βαιον ἀπωθεν ἐς τεγος εὐποιητον ὁπῃ παρος αὐτος ἰαυεν ἠυς | ||
: οὐδε τι ᾐδη ὁττι ῥα οἱ μεγα πημα κυλινδετο βαιον ἀπωθε χερσι Νεοπτολεμοιο θρασυφρονος ὁς μιν ἐμελλε δαμνασθ ' |
λεγουσιν , ὁτι ἠδη των Θηβαιων κατεγνωτε και οὐ δει παριδειν οὑς τοτ ' ἐποιησασθε συμμαχους ; εἰ τοινυν οὐκ | ||
' ἀγανακτειν και βαρεως φερειν , ὑμιν δε τοις ἀλλοις παριδειν , πολλου γε και δει , ἀλλα πασιν ὁμοιως |
ἀριστων ὁ Ἱπποκρατης , ἐνθα φησιν : ὑδωρ το ταχεως θερμαινομενον και ψυχομενον κουφοτατον . οὐ γαρ ἐπι των βορβορωδων | ||
δυναμει ἐστι , καθ ' ὁ κινειται , οἱον το θερμαινομενον , ὁτι δυναμει ἐστι θερμον , και το ψυχομενον |
ὁτι , ὁσα μεν ἐστι συντελικα της τροπης , εὐθυς ἀποδοθησεται , ὁσα δε γελοιοτερα , δια πολλου , τῳ | ||
μη ἐπιπολαζειν ἐστι , και φησι το γαρ Α οὑτως ἀποδοθησεται . ἐρωτησαντος γαρ τινος ὁτι το δε Β , |
εἰρηνης δεομενοι ἠ ἀλλου τινος , κατακτειναντες τουτους οἱ βουλομενοι ποιησουσιν ὑμας των λογων μη ἀκουσαι των προς ὑμας ἰοντων | ||
ἐφεξης το τε δια τεσσαρων και το δια πεντε , ποιησουσιν οἱ ἀκροι το δια πασων , ὁτι ταυτα ταις |
αὐτα δηλοι ἁπερ και ἐπι του ἑξαγωνου εἰπομεν , πλην ὑποστησεται λυπας ὡν ἡ ἀποβασις εἰς ἀγαθον γενησεται , χρησεται | ||
, ὑποτασσων και τους ἐχθρους ὡς ἀγαθος τυγχανων , κινδυνους ὑποστησεται ἐκ συγγενων και φιλων : οὑτος δ ' ἐκ |
εἰπειν αὐτα των προς τι . ἐφ ' οἱς και ἀπορουσιν ὁτι δια τι ἐν τῃ ἐπιγραφῃ το ποιον της | ||
ἀτομος οὐσια ἀτομου οὐσιας , κἀν ἀνομοιοειδης εἰη . παλιν ἀπορουσιν , εἰ ὁμοιως οὐσιαι αἱ ἀτομοι , ἐσται ὁδε |
συ ἐν ἡμιν „ , δογμα τιθεμενοι τοις περι φιλοσοφιαν διατριβουσιν , ὁτι μονος ὁ σοφος ἀρχων και βασιλευς και | ||
, ὡς ὀντος αὐτου ἱππεως . και γαρ ἑως ἑσπερας διατριβουσιν ἐν τῃ δοκιμασιᾳ οἱ ἱππεις . περιοδικη δε ἐστιν |
ζ δωσεις τους λογους σου μεθ ' ὑβρεως η οὐκ ἐλευσεται ὁ ἀποδημος : ἀσχολειται γαρ θ ἀποδωσεις ἀρτι ἁ | ||
ἐλαττονος τινος κακου ἀποικονομησομενος μειζον ἀγαθον , και ταυτῃ ἀκουσιως ἐλευσεται : ἀδυνατον γαρ ὁρμαν τινα ἐπι κακα βουλομενον ἐχειν |
δε ὑγειας περιποιητικην , ἐκ του τελους , ὁτι τουτου στοχαζεται , οὑτω δη και ἐπι της φιλοσοφιας , εἰ | ||
πολιτικη φρονησις ἀλλ ' ἡ ἠθικη των ἰδιως ἑνι ἀριστων στοχαζεται . ὡστε αὑτη μεν πολιτου φρονησις , ἐκεινη δε |
τον τροπον τουτον τοις θεοις εἰναι οἰκειον και τῃ φυσει προσφορον . ἀλλα μην ὁτι γε και τας ἀρχας τας | ||
οἱον ἐναπερειδεσθαι την δυναμιν του τεχνιτου ἐκεινην την τῳ ὀργανῳ προσφορον , μαλλον δε οὐ την δυναμινπανταχου γαρ ἡ δυναμιςἐκει |
τουτων ὀντος του ἀφετου ἀναλογως τῃ προς τα β τα περιεχοντα αὐτον κεντρα θεσει . ὡς μεν συντομως εἰπειν τουτο | ||
μεταβασει : διατμιζομενου γαρ και πνευματουμενου του ὑγρου ῥηγνυται τα περιεχοντα τους ὀγκους ἀγγεια δια την στενοχωριαν . ὡστ ' |
ῥινῳ δε πικρους ἐνερεισαν ὀδοντας , ἁψεα παντ ' ἐλαφοιο περισταδον ἀμφιχυθεντες : οἱ μεν γαρ τ ' , ἐφυπερθεν | ||
πολις ἐν τῃ νησῳ ἐστι . Δη νυν καλον σωμα περισταδον , ἠϋτε θηρος , τουδε δασαντο κυνες κρατεροι : |
πρωτον γευσαμενων των κατα τον χορον σατυρων . ποθεν ποτε ἀλυπον ὡδε εὑρον ἀνθος ἀνιας ; ὁλον δε το μελυδριον | ||
, , . , . * . . Ἀνανιον : ἀλυπον : κατα στερησιν της ἀνιας . Μεθοδιος , . |
' ἐν δομοισι τοισδε μηδεται κακον , ἀφερτον φιλοισιν , δυσιατον : ἀλκα δ ' ἑκας ἀποστατει . τουτων ἀιδρις | ||
τῳ ἰατρῳ τα συμβαινοντα , πριν γενεσθαι μεγα τι και δυσιατον ἠ ἀνιατον παθος . προδηλουται γαρ τα πολλα πορρωθεν |
' ἀν ὀλβον εἰς ὑπερβολην πατρος ; οὐδ ' αὐ πενεσθαι κἀξυπηρετειν τυχαις οἱοι τ ' : ἐθη γαρ οὐκ | ||
βαρβαρους ὀντας εὐ πασχειν . κβʹ . Λεσβωνακτι . Δει πενεσθαι μεν ὡς ἀνδρα , πλουτειν δε ὡς ἀνθρωπον . |
ἐλεγομεν . ἐοικασιν οὐν οἱ πολλοι την ἐπιστημην ἀποδιδοναι ταις συνουσιαις ἐπανορθωσεως χαριν και ὠφελειας : ἀλλα μην οἱ ἀρχαιοι | ||
, ἐν συσσιτιοις τε ἀλληλοις εὐχερως συγγιγνομενους και ἐν ἀλλαις συνουσιαις τε και ἰδιωτικαις συγγενησεσιν ἑκαστων . νομος δη κεισθω |
συγκληρωσαι δυο τμηματα , του τε ἐγγυς και του πορρω μετεχοντα ἑκατερον : το προς τῃ πολει μερος τῳ προς | ||
. εἰ δε τις ἠν πρωτον τα σα ψεγων ὡς μετεχοντα θυμου μειζονος ἠ προσηκε , νυν ὑπο του καιρου |
εἰπειν , [ ἱνα γνωσεσθε ] ὁτι ἐκ θυγατρος ἡμεις Κιρωνος ἐσμεν . Οἱα γαρ εἰκος παιδων [ ὑεων ] | ||
ἀδελφος Φαϋλλος . Φελλεα : Ἰσαιος ἐν τῳ περι του Κιρωνος κληρου . τα πετρωδη και αἰγιβοτα χωρια φελλεας ἐκαλουν |
ἐχεις εὐδαιμονα , χαιρ ' : ὑστατον γαρ ς ' εἰσορων προσφθεγγομαι . ἰτ ' , ὠ νεοι μοι τησδε | ||
ὠ γερον , δακρυρροεις ; σε και πατερα σον δυστυχουντας εἰσορων . τα θνητα τοιαυτ ' : οὐδεν ἐν ταὐτωι |
οὑτω τιθεσθαι . Εἰ οὐν πανταχου , οὐχ οἱον τε μεμερισμενον : οὐ γαρ ἀν ἐτι πανταχου αὐτος εἰη , | ||
των παρ ' Ἑλλησι ποταμων . το δε ὑδωρ πανταχου μεμερισμενον οὐκ ἐξασθενει , ἀλλα και πλειται και πινεται και |
ὀρθην κλιμακα ἑλκομενον ἀκολουθειν ποιει και την πεπερονημενην , και ἐπαιρεται τοσουτον ὡστε κἀκεινην ὀρθην ποιησαι , και οὑτως λαμβανει | ||
αὐτου Ἀριστοφανους : Ὑπο γαρ λογων ὁ νους γε μετεωριζεται ἐπαιρεται τ ' ἀνθρωπος : οὑτω και ς ' ἐγω |
χαριν αὐτων ὁ ὑπατος , οὐτε ὁσιον εἰναι λεγων οὐτε θεμιτον ἐπ ' ἀδελφου θανατῳ και συναρχοντος ἀποβολῃ πομπευειν και | ||
προελθοντων προϊουσα μετα των προϊοντων , οἱον μονας , εἰ θεμιτον φαναι , του θειου ἀριθμου , το δε της |
του ὀστεου , ἠν ἐν τεσσαρακοντα ἡμερῃσιν ἀποστῃ , καλως ἀποστησεται : ἐνια γαρ ἐς ἑξηκοντα ἡμερας ἀφικνειται , ἠ | ||
και τα ἀπο των ἀλλων βεβαιως ἑξουσιν . οὐδεις γαρ ἀποστησεται , γνους Μιτυληναιους δεδουλωμενους φ ἡ προσοδος : των |
χρωμεθα : μικρου μεν γαρ ὀντος του ὀγκου , ἁπλην διαιρεσιν διδομεν καθ ' ὑπορρυσιν προς την του ὑγρου ἐκκρισιν | ||
τουτο ὁ Πλατων παρακελευεται περαιτερω των εἰδικωτατων μη ποιεισθαι την διαιρεσιν , ἱνα μη εὑρεθωμεν των ἀτομων ποιουντες διαιρεσιν των |
Ἀλεξανδρου στρατιωτων . ἀπροσδοκητως δε ἐπιθε - μενων των του δυναστου , παραδοξος εὐημερια περι τον Ἀλεξανδρον ἐγενετο . οὐ | ||
δε σπερμα καθειστηκει τυραννου . εἰ δε πονηρα φυσις ἀνευ δυναστου πατρος ἀπειργασατο τυραννον , τι ἀν ἐδρασε πατρικην προσλαβουσα |
ἀπειληφεν . ἐαν δε ἐπ ' ἀσπιδα βουλωμεθα ἐπιστρεφειν τα συνταγματα , παραγγελλομεν ἑκαστου συνταγματος τον ἐπι του εὐωνυμου λοχον | ||
ἀρχιτεκτονος εὑρισκεται εὐδοξια : κατα δε λογον ἐκτιθεμενου , τα συνταγματα μεγιστον ἑξει κλεος ἐν τοις ὑπομνημασιν . Τον δε |
ἁπλη ἐνεργεια , ἡδιστη ἐστιν , ἠτοι τῳ αὐτῳ ἡδει χαιρουσιν . ὁ γαρ ἁπλης φυσεως ὠν τῃ ἐκ του | ||
: ἀθλιωτατου . Ὑπο σπιλαδεσσι : ὑπο ταις πετραις αἱς χαιρουσιν . Μελει : ἐγκειται , προσκειται , οἰκει . |
το παντελες αὐτοις ἀπορραγειεν αἱ δυναμεις δια το σφοδρον και συντονον της ἀθλησεως , ἐλαιον ἐπιχεουσιν . εἰθ ' ὁ | ||
εἰναι τας φλεγμονας , μητε το ἀρθρον νευροις και μυσι συντονον . τας δε βηχας τας ξηρας και χρονιους λυει |
κατα πλατος : και το εὐζωμον , και το καρδαμον σπειρεται . Μηνι Σεπτεμβριῳ σπειρεται σευτλομολοχον , και ἐντυβον ὀψιμον | ||
κοινωνησαντων ὑμιν του προς Φιλιππον πολεμου . ἀρουται φημι και σπειρεται : και οὐκ ἠλεησε φημι ὁ μιαρος οὑτος πολιν |
Τι οὐν ; οὐ νομοθετου και ταυτα αὐ φησομεν εἰναι διανεμειν ; Και μαλα . Βουλει δη τα μεν ἁπαντα | ||
οὐτι που χρυσῳ κεκοσμημενας , ἀλλα παντοιων ἀνθων στεφανοις . διανεμειν δε και των ἀνθων αὐτων , και τἀλλα ἐπιμελεισθαι |
διαπερωντα . . , . ἐναυλους δε τους ποταμους τους ἐπιμηκεις . . τοισι δε μυθων ἠρχε Ποσειδαων ἐνοσιχθων : | ||
ὀφθαλμους σκοτεινους μικρους ξηρους κοιλους ὑπορρεοντας ἀτενεις , παρειας στενας ἐπιμηκεις , γενειον μακρον , στομα ἀθυρον ἀκλειστον ὡς διεσχισμενον |
' ἐσται του τοιουτου κενη τις πολις , οὐδεν θαυμαστον ἀνους οὐσα και ἀναισθητος εἰ πραξει το προστυχον ἑκαστοτε ἐν | ||
, πριν ὀργης κἀμε μεστωσαι λεγων , μη ' φευρεθῃς ἀνους τε και γερων ἁμα . Λεγεις γαρ οὐκ ἀνεκτα |
ἀφῃρηνται : ἐλυμηναντο το ἀκριβες της ναυτικης δυναμεως βραχεια ἀκμη πληρωματος : οὐ πολλῳ χρονῳ ἀκμαζει ἡ ναυτικη δυναμις τουτων | ||
ἡ ' κεινου τεχνη δυναιτ ' ἀν ἀνθ ' ὁλου πληρωματος γενεσθαι τῃ νηι . οὑτως ὁ βελτιστος βασιλευς ἡς |
ἐκ των πλοκαμων ἑνα των δρακοντων ἀπεσπασεν και ἐπι τον ὑπερηφανον ἐβαλεν : ὁ δε ὀφις τοις κολποις περισφιγξας αὐτον | ||
λεγειν ἐπι τοις κατορθωμασι παρα το καθηκον μητε βουλευεσθαι μηδεν ὑπερηφανον περι μηδενος , μηδε καθολου πιστευειν μηδεποτε ταις εὐτυχιαις |
χρωνται ἐκ χειρος νυσσοντες . Ὀπα . την φωνην . Φιλοξενος ἐν τῳ περι Μονοσυλλαβων , παρα τον ἐψω μελλοντα | ||
: κατα των στεῤ - ῥως ἀρνουμενων ἡ παροιμια . Φιλοξενος γαρ ὁ Κυθηριος διαφυγων τας εἰς Συρακουσας λατομιας , |
Ἀπολλων , φησιν , εἰς τον Ξανθον και εἰς τον Ἰστρον ἠπειγετο : ὁ δε Ποσειδων εἰς Ἰσθμον ἠλαυνε χωριζομενος | ||
πεισεσθαι ἐδηλου τον Κυρον : ἐλασας γαρ Κυρος ὑπερ ποταμον Ἰστρον ἐπι Μασσαγετας τε και Ἰσσηδονας τα δε ἐθνη ταυτα |
δε ὁ λογος οὑτως ποιει ἐφην , ἀλλ ' οὐ προσποιουνται πολλοι συνιεναι δια μαλακιαν . ἀλλ ' εἰσι και | ||
Διαλεκτικην . την μεν γαρ Πυρρωνειον οὐδ ' οἱ πλειους προσποιουνται δια την ἀσαφειαν : ἐνιοι δε κατα τι μεν |
περα της των νηων διαμετρου προβεβληκοτες , ξενον τι και παρηλλαγμενον πανουργευμα δια του τοιουτου τεχνασματος ἐτεκτηναντο . ὑψου γαρ | ||
τους γαμους δε και τας των τελευτωντων ταφας πολυ το παρηλλαγμενον ἐχειν ἐποιησε νομιμα προς τα των ἀλλων ἀνθρωπων . |
πεδιον τε ἡ πολλη ἐστι και ἐκ των ποταμων το πεδιον ἐχει προσκεχωσμενον . Ἑρμον μεν γαρ και Καϋστρον και | ||
* εἰς την γην . και δη περι το Ἀληιον πεδιον κατενεχθεντος Βελλεροφοντου και περιπορευομενου τυφλου ἀπο της πτωσεως ὁ |
κεφαλαλγεες , τραχηλον ὀδυνωδεες , ἀφωνοι , ἐφιδρουντες , ἐπανενεγκαντες θνησκουσιν . Αἱ μετα καταψυξιος δυσφοριαι κακισται . Καταψυξις μετα | ||
' ἐν θαλασσηι λαιλαπι κλονεομενοι και κυμασιν πολλοισι πορφυρης ἁλος θνησκουσιν , εὐτ ' ἀν μη δυνησωνται ζοειν : οἱ |
ἐμου ποιησαι των ἐφ ' ἑαυτῳ μηδε ἀλλως ἀν ἠ στοχαζομενον και της ἐμης γνωμης : ὀμνυω δε μη προσταξαι | ||
νομοθετην , ἀλλα τον ἀριστον των ἰατρων συντεταχεναι της ὑγιειας στοχαζομενον . παραδοξου δ ' εἰναι δοκουντος του μη πασαν |
, και παλιν ἡ φροντις διϋπνιζει αὐτον , και οὑτως διακοπτεται ὁ ὑπνος . Διαχωρημα δε ἀριστον ἐστι μαλθακον τε | ||
συνετη και ἐν βαθει κειμενη και ἀφανης οὐσα περι φοβῳ διακοπτεται . εἰρηται δε παρα το “ Συ δ ' |
ἰχνων ὀντα των κατα ἀλλας και ἀπ ' ἀλλων προοδους ἐπιγιγνομενων ἠ ἡνωται προς ἀλληλα παντελως , ὡς μη ἀποτμηγεσθαι | ||
. την γαρ χωραν οἱ αὐτοι αἰει οἰκουντες διαδοχῃ των ἐπιγιγνομενων μεχρι τουδε ἐλευθεραν δι ' ἀρετην παρεδοσαν . και |
τελεωτατα ἐχει , τελεωτατον δε ἡ ἀρετη : δι - δωσιν τοινυν , ὁ ἐχει : ὡστε οὐ δεος , | ||
στρατος . Αἰτει γουν εἰρηνην Ἀντιοχος , και δι - δωσιν ἡ συγκλητος ἐφ ' αἱς και προτερον προὐτεινε συνθηκαις |
και τοσουτων φαυλων ἀνεχεσθαι : προσετι δε και κηδονται αὐτων παντοιως . συ δε , ὁσον οὐδεπω ληγειν μελλων , | ||
εὐκρατοις τῃ κρασει γινεται . Δυσπεπτων δε και κακοχυμων ἀνωμαλα παντοιως και μειω μεν και διαφορα ταις συστασεσι τα ἐπι |
, ὡς ξυν Ἀρχελαῳ τῳ Καππαδοκιας βασιλει νεωτερα ἐπι Ῥωμαιους πραττοντα . ταυτα και πολλα τοιαυτα Μαξιμῳ τῳ Αἰγιει ξυγγεγραπται | ||
δε θεους ὁσια : τον δε τα δικαια και ὁσια πραττοντα ἀναγκη δικαιον και ὁσιον εἰναι . Ἐστι ταυτα . |
εὐεξιας οὐδεν ὁτι μη νοσουν κατασκευασαντες και τον πληρη και ναστον , ὡς ἐφη τις , ὑπ ' εὐτονιας ὀγκον | ||
δη κληθεντα ἀτομα προσηγορευσεν . ἀδιαιρετον δε και ἀτομον και ναστον οἱ μεν δια το ἀπαθες ὠνομασθαι φασιν , οἱ |
το ἰσον και ὁ ἁπαξ θεασαμενος ἐχει . Ἀλλα πλειονα ἁτερος ἡσθη χρονον . Ἀλλα τουτο οὐκ ἀν ὀρθως ἐχοι | ||
ἠ χαρακι και ταφρῳ κρατυνασθαι . ἀναλαβων δε την ἱππον ἁτερος αὐτων Σεξτος ἠλαυνεν ἀνα κρατος [ αὐτην , ] |
ἀλληλας διαλαγχανειν | , ἀλλα κατα μιας ψυχης ξυνιςταμεναι | ἐπιβουλευουσιν . . και ὁ πολυς | ὀχλος οὐτος των | ||
ἐμποδων νομιζοντες αὐτον εἰναι τῳ ποιειν ὁ τι βουλοιντο , ἐπιβουλευουσιν αὐτῳ , και ἰδιᾳ προς τους βουλευτας ἀλλος προς |
τουτο μεν και παρα τα γεγραμμενα ἐν ταις των ἀρχοντων ἐπιστολαις ἐψευσατο : ἐπι γαρ Εὐρωπωι των μεν πολεμιων ἀποθανειν | ||
μικρου σπινθηρος ἁφθῃ και βαλλωμεν ἀλληλους γραμμασιν ἀντι του τερπειν ἐπιστολαις , δεδοσθω σε μεν τιμαν τα της Λακεδαιμονος , |
ὑγραι . συκαμινα καθαρᾳ μεν ἐμπεσοντα γαστρι και πρωτα ληφθεντα διεξερχεται ταχιστα και τοις σιτιοις ὑφηγειται : δευτερα δ ' | ||
. τῃ δε Τυφαονα . ἐντευθεν οὐκετι περι ὡν ἐλεγε διεξερχεται , ἀλλα περι τα καθ ' ἡμας διατριβη , |
ἐν ὀψητηρι κολυμβῳ ! ! ! ! ! ! ] θαι . ὁτι δε ἡ Ἀφροδιτη [ . . ? | ||
ὀκνουσιν ἀναστρεφειν αἰδουμενοι εἰ δεησει τηλικουτους αὐτους ὀντας ἐξομολογησασ - θαι ὁτι παιδων πραγματα ἐχοντες οὐ συνιεσαν : ὡστε ἐμμενουσιν |
ἐνιοτε δε και δια δηξιν δριμεων ὑγρων και φαρμακωδων ταις ποιοτησιν : οὑς ἐαν ἐμουσιν αὐτικα παυονται λυζοντες . πολλοι | ||
, ἁς ἐπιδεικνυται πινομενος , ἀκολουθοι ταις δυο ταυταις εἰσι ποιοτησιν : ἡ γαρ χροα κατα τον ἑαυτης λογον οὐδεμιαν |
μουσικην και την ἀλλην ἀγωνιαν και τἀλλα ἐπαιδευσεν ὁσα τεχνῃ διδασκονται , οὐδενος χειρους : ἀγαθους δε ἀρα ἀνδρας οὐκ | ||
μετιοντων τους λογους : ἐν ὁσῳ μεν γαρ φιλοσοφουσι και διδασκονται , ἐπιτηδευμα ἐχουσι τουτο , ἐπειδαν δε και τοις |
οὑς ἡδιους ποιησει φανεις ὁ δειξων τοις ὑπ ' αὐτον ἐσομενοις ἐν αὑτῳ τον πατερα . Πολλα ἀγαθα γενοιτο και | ||
χειμωσι και ἐχθροις τοις μεν οὐσι , τοις δ ' ἐσομενοις ὑποκειμενους , ἀλλ ' οἰκοι μενοντας και την ὑμετεραν |
δυναιτο . την γαρ των ποιητων περι των τοιωνδε δοξαν ἐπιστασαι . πεμπε δη τους ἀνδρας και τις ἐστω παρα | ||
κἀφ ' ἡμιν ] ⌈ ἠγουν α διοτι τα ἡμετερα ἐπιστασαι . σεμνοπροσωπεις ] σεμνυνῃ . ⸎ , . . |
. και τρεις οἱ το ζωδιακον πλατος ὁριζοντες κυκλοι , θερινος τε και χειμερινος και ὁ ἀνα μεσον τουτων ὁ | ||
μεν ἀρκτι - κος τε και ἀειφανης , ὁ δε θερινος τροπικος , ὁ δ ' ἰσημερινος , ὁ δε |
ἐων Εὐηνιου παις . Τοισι δε Ἑλλησι ὡς ἐκαλλιερησε , ἀνηγον τας νεας ἐκ της Δηλου προς την Σαμον . | ||
οἱ Πυθαγορειοι , και την μεν κρειττονα προς το εἰδος ἀνηγον , την δε χειρονα προς την στερησιν , ἁ |
ἠ τον χαλκον χρυσον : και ἐπι ζῳων την φατταν περιστεραν : ἐπιτηδευματων δε τον γοητα τελεστην . Τα δε | ||
πολεμος τις ἀνερριπισθη ἐξ ἀφροσυνης παιδος και μαχη συνεκροτηθη δια περιστεραν ἠ περδικα και ἱερακα διωξαντος τουτον και κατασχοντος , |
δια κηρυκων εἰρηνην καθισταμενων : οἱ δε ἀκηρυκτοι συμφορας ἀτελευτητους ἀπεργαζονται και τοις ἐπιφερουσι και τοις ἀμυνομενοις . Γαιος δε | ||
: ἐπεχομενα γαρ τα πνευματα μεγαλας ὀδυνας ἐμποιουσι και ἐπαρματα ἀπεργαζονται . ὀδυνας μεν , ἐπεχομενα τῃ τασει : τῃ |
ὀνειροπολειν το φανταζεσθαι , ὀνειρωττειν δε το καθ ' ὑπνους συνουσιαζειν . ὀνειροπολει ] ἐν τοις ὀνειροις φανταζεται . ἰσθι | ||
πορρωτατω της Συριων ἀποδοσθαι γης , την δε Ἀνθιαν οἰκετῃ συνουσιαζειν ἐνενοει και ταυτα των ἀτιμοτατων , αἰπολῳ τινι ἀγροικῳ |
αἰσχρον παρ ' αὐτοις τουτο . ὁταν δε κρατησωσιν , ἀπαγουσιν εἰς ὀρος ἠ τους ἑαυτων χωρους κἀκει ἑστιωνται ἡμερας | ||
. εἰσιν γε πολεις χιλιαι αἱ νυν τον φορον ἡμιν ἀπαγουσιν : τουτων εἰκοσιν ἀνδρας βοσκειν εἰ τις προσεταξεν ἑκαστῃ |
σκοπειτε γαρ : τους νομους οἱ γεγραφοτες , ὁσα των πραττομενων συμβαινειν εὐκολως οὐ πεφυκεν , οὐδαμου προσδιωρισαν . οἱον | ||
νυν παροντος βλαπτομεθα . εἰ δ ' εἰς ἀγνοιαν των πραττομενων καταφευξῃ , οὐτ ' εἰκοτα δοξεις λεγειν την τε |
αἰτιαν οὐδεμιαν κατ ' ἐμου , πως ἐξαιφνης ἐπι τηλικαυτα ἀνηλθον ἐγκληματα , ταξει προβαινων των ἀκολαστων ἐπι τα χειρονα | ||
ἀπεκτεινα ἐξ αὐτων διακοσιους ἀνδρας και τεσσαρες βασιλεις . Και ἀνηλθον ἐπ ' αὐτους ἐπι του τειχους , και ἀλλους |
τουτων εἰποντες . παλισκιος δε ἡτις ἐν τοις σκιεροις τοποις φυτευεται : ἐν σκιωδεσι γαρ τοποις φυεται μαλλον . και | ||
Ἡ ῥοια θερμῳ ἀερι χαιρει , και ἐν ἀνυδροις δε φυτευεται χωριοις . δει δε , ἐν τῳ ταυτας φυτευειν |
και μνημην ἐπ ' αὐταις ἐμποιουσα . Κυπαρισσου το σπερμα συλλεγεται μεν μετα καλανδας Σεπτεμβριας , σπειρεται δε εἰς πρασιας | ||
ὠνομασται . ἐν εὐριποις μαλιστα και περι πολεις φυεται . συλλεγεται δ ' ὁ καρπος και ὁ ὀπος ὡσπερ και |
ἀκουεται , και οὐ τα μεν ὁρατα ἐκβαλλομεν ὁτι οὐκ ἀκουεται , τα δε ἀκουστα παραπεμπομεν ὁτι οὐχ ὁραται , | ||
γαρ θεος και πατηρ και το ἀγαθον οὐτε λεγεται οὐτε ἀκουεται : τουτου δε οὑτως ἐχοντος , ἐν πασι τοις |
. , . , , , : και ἀκοντες μεν ὁμολογουσιν ἑνα γε εἰναι θεον , ἀνωλεθρον και ἀγενητον . | ||
, ὁποτε και των κολακων οἱ φανερως πεποιημενοι τεχνην ταυτην ὁμολογουσιν ἁπαντων ἀηδεστερον το κολακευειν ; πως γαρ ἡδυ , |
ἐρωντα : ἀναπλαττων γαρ ἑαυτῳ της παιδος το καλλος και φανταζομενος τα ἀορατα ἐλαθε σφοδρα κακως διακειμενος . ἐπιβουλευει δ | ||
μη δ ' ἐπιλεχθῃς Ἀγαμεμνονιαν εἰναι μ ' ἀλοχον . φανταζομενος δε γυναικι νεκρου τουδ ' ὁ παλαιος δριμυς ἀλαστωρ |
και ἀναμφιϲβητητον γνωριϲμα τηϲ φυϲεωϲ αὐτου : τροφηϲ γαρ προϲενεχθειϲηϲ ἀναπτεται ἡ θερμαϲια και ὁ ϲφυγμοϲ ἐπιδιδωϲιν εἰϲ μεγεθοϲ και | ||
ξενιας ἁλωναι , και γαρ καλλος αὐτων ὁμοιως και πυρ ἀναπτεται . οὐ μην ὁ Βραγχος ἐφευγε τον Ἀπολλωνα ὡς |
μεν ἰδιᾳ προς τινα ἀδικηματων ηὐθυνθη , τα δε μεγιστα ἀπολυεται μη ἀδικειν : κατηγορειτο δε αὐτου οὐχ ἡκιστα μηδισμος | ||
κατηγορουμενος . προς το ἐθος δε , ὁτι ὁ φευγων ἀπολυεται ἰσων των ψηφων ἐνεχθεισων , ἀπο του κατα τον |
δειλων , σοφων ἀμαθων , πραων ὀργιλων . ἐξεστιν οὐν καταλιποντας τα ὀνοματα , ἐκλαβοντας τα ἠθη φιλοσοφησαι τα του | ||
γυμνους ἐπιβαινειν χρη τα περιττα ταυτα παντα ἐπι της ἠϊονος καταλιποντας : μολις γαρ ἀν και οὑτως δεξαιτο ὑμας το |
μοιρας , ἀφ ' ὡν οἱ καθ ' ἑκαστον χρονοι συνιστανται , δια μακροτερων ἐν τῃ κατ ' ἰδια συνταξει | ||
τε ] θερμοτητος και ὑγροτητος [ των σωματων ) ] συνιστανται νοσοι , [ διατεθρυληται . * * ] ὁ |
κατα εὐθειαν των ἀκτινων αὐτου ἐρχομενων : μυλοειδως γαρ αὐτην περιστρεφεται και εἰς αὐτην ἐφορᾳ καθ ' ὁλον τον κυκλον | ||
αὐτοις . Παντας μεν γαρ τους κυκλους ὁ ἡλιος ἰσοχρονως περιστρεφεται και τους μειζονας και τους ἐλαττονας δια το περι |
και ὁμιλησει βασιλευσι και ἀρχουσι και ἐν εὐεξιᾳ ἐσται και οἰησιν ἑξει περι αὐτου και τῳ οἰκειῳ λογισμῳ ἀρκεσθησεται μη | ||
αὑτον ; ᾐσθηται , ἐν οἱοις κακοις ἐστιν ; ἀποβεβληκεν οἰησιν ; ζητει τον διδαξοντα ; Ζητει , φησι . |
δε ἀνα πασαν ἡμεραν ἐπεφερεν ἠ τυρον ἁπαλον ἠ στεφανον ἀνθηρον ἠ μηλον ὡραιον : ἐκομισε δε ποτε αὐτῃ και | ||
τον μαστον : γραφεται αἰρομενα : βοτανοτροφον : κατα τον ἀνθηρον λειμωνα : συνοικους . ἠ ἐν ἐπαυλει μαχομενους : |
και τοις ἀπολωλος τι ζητουσι : ταχειαν γαρ τουτων εὑρεσιν προσημαινει . τοις δε λοιποις ἐμποδισμους των χρειων δια τας | ||
. ὡσαυτως και ὁ βορειος Στεφανος ἐν τοις κεντροις κληρικους προσημαινει δε και τους μητροπολιτας . του δε νοτιου νεποδος |