το αἰσθανεσθαι : προτεραι γαρ και σαφεστεραι προς ἡμας των δυναμεων εἰσιν αἱ ἐνεργειαι : προεντυγχανομεν γαρ αὐταις και τας | ||
ἀντιθεσεις . και οὐδεν θαυμαστον , εἰ προ των τοιουτων δυναμεων ἐν ἑνι τε και ταὐτῳ φαρμακῳ θερμαντικη τε και |
και ποιητικης : μουσηγετης γουν λεγεται , παλιν και Ἑρμου δυναμενου ἐνταυθα ὑπαγεσθαι δια το ἀγωνιστικον . Την δε τριτην | ||
τας ναυς , και παραχρημα ἐμβαντες ἐβουλοντο φευγειν , οὐδενος δυναμενου κατασχειν , οὐδε του Ἀγαμεμνονος ἐχοντος ὁ τι χρησεται |
, την ἀνεκλειπτον των θεων οὐσιαν ἱκανως μιμουμενους , και δυναμεις ᾠοντο θειας ἐχειν ἐφεστωσας αὐτοις . εἰκοτως οὐν δια | ||
: το σωματιον ἀφειναι , τα μερη αὐτου , τας δυναμεις , την κτησιν , την φημην , ἀρχας , |
, και δια τουτο και ἀλληλοις ἀει ὁμοιοι εἰσι και διαμενουσιν ἐν τῃ φιλιᾳ : και οὐτε δεονται φαυλων οὐθ | ||
ἐχουσιν ἐξουσιαν οἱ δεσποται βιαιως ἀπαγειν , και μεχρι τουτου διαμενουσιν ἀσινεις , μεχρι ἀν ἐπι διωρισμενοις φιλανθρωποις πεισαντες οἱ |
διατριβων λογους τινας διαλεκτικους ἠρωτηθη προς Στιλπωνος : και μη δυναμενος παραχρημα διαλυσασθαι , ὑπο του βασιλεως τα τε ἀλλα | ||
λογου χρειαν ἐχει . ἐπιτηδειοτατος προς φιλιαν ὁ πλειστα ἀδικεισθαι δυναμενος και φερειν . ταχος και ἐπειξις ἀπεστω του ἐσθιειν |
πραττεται δε και κατασκευαζεται τουτο , ὁπως ὑμων μεν οἰκοι μενοντων , ἐξω δε μηδεμιας οὐσης τῃ πολει δυναμεως , | ||
του τε γαρ χωριου το δυσεμβατον ἡμετερον νομιζω , ὁ μενοντων μεν ἡμων ξυμμαχον γιγνεται , ὑποχωρησασι δε καιπερ χαλεπον |
δεχομενοι τοις ὠσι , μηδ ' ἑαυτους αἰτιους κρινοντες τας θειας παρα φαυλον ἐντολας τιθεμενους , ἀνθρωποις τας των συμβαινοντων | ||
τον ἐν αὐτῃ θορυβον . Τις δε ὁ τροπος της θειας τεχνης , ὀνοματι μεν εἰπειν οὐκ ἐχω , εἰσῃ |
παλη . μη σπευδε : μη ἐπειγου ὡσπερ ὑπο φλογος καιομενος . παροιμια : μη σπευδε , οὐ γαρ ἐπι | ||
πασαν ὡραν . Ἀπολλων δε και αὐτος της παιδος ποθωι καιομενος ὀργηι τε και φθονωι εἰχετο του Λευκιππου συνοντος και |
ἠ ἐνθα : κατατασις μεν , ἐν ᾑ ὁ βραχιων ἐπιδειται : οὑτω γαρ το καμπυλον του ἀγκωνος οὐ κωλυσει | ||
. ἁλας οὐκ ἐχει : προσενεγκ ' : ἐτ ' ἐπιδειται τινος ἑτερου : παλιν γευου συ μεχρι ἀν ἁρμοσῃ |
οἱ βοας ἐκταμεν ἡμεις . αὐτικα δ ' ἀθανατοισι μετηυδα χωομενος κηρ : Ζευ πατερ ἠδ ' ἀλλοι μακαρες θεοι | ||
ἐξεσσυτο πατρης , οἱος Ἀρης , ὁτε μωλον ἐσερχεται αἱματοεντα χωομενος δηιοισι , μεμηνε δε οἱ μεγα θυμος , και |
ὁτι τα μορια προς ἑαυτα ἐξομοιουσι την τροφην και οὑτως τρεφονται : οὐδεν γαρ ἀλλο ἐστι θρεψις ἠ ὁμοιωσις του | ||
ὁτι το τρεφομενον ἠγουν ἡ γονη τρεφεται , καθως λογῳ τρεφονται οἱ κοκκοι του σιτου . εἰ δε φης ὡς |
„ ἀλλ ' ἠδη ἐν πλεονασμῳ οὐσα : οὐ γαρ δυναμει , μαλλον δ ' ἐνεργειᾳ . ὡρισατο δε κἀκεινως | ||
ἀν ἡ ψυχη ἐτι ἐνεργειᾳ ἐνειη τοις σωμασιν , ἀλλα δυναμει μονον ἀπολεσασα το εἰναι ψυχη : ὡσπερ , εἰ |
τον ὀνειρον τουτον και παις ὡραιος , και πορνοι γενομενοι πολλους ὑποδεξονται . και δικαζομενος τις ἐπι τουτῳ τῳ ὀνειρῳ | ||
ὁστις ἀν τοιουτος τυραννος ᾐ : οἰμαι δε και τους πολλους εἰναι τουτων των παραδειγματων ἐκ τυραννων και βασιλεων και |
ἀποκαειν , και τουτων χαριν οἰονται δειν αὐτοις και μισθον τινειν : και το σιαλον ἐκ του στοματος ἀποπτυουσιν ὡς | ||
εὑρειν παρ ' αὐτῳ , ὁτε οἱ ἀλλοι φανεντες ἀχαριστοι τινειν μελλουσι δικας , ἱνα τον σωτηριον ἐλεον ἀνακερασηται τῃ |
Ἀπολλωνιατις δε ὑστερον προσαγορευθεισα . ἀπο των ἀρκτων δ ' ὑπερκεινται ἀμφοιν προς ἑω Ἐλυμαιοι τε και Παραιτακηνοι , λῃστρικοι | ||
Ταπουρεοι : των δε Ἀναρεων ὀρων και του Ἀσκαταγκα ὀρους ὑπερκεινται οἱ ὁμωνυμοι Σκυθαι , Ἀναρεοι μεν ὑπο τους Ἀλανορσους |
πληθει πολλαι κατα μερη , και οἱ κηρυκες και οἱ ἐπισταται περιθεοντες ἠπειγον . οἱ δε σοβαρως ἀλληλοις ἐπῃεσαν μετα | ||
πραγματος , δηλον ὁτι ταυτα ἐγνωκως και τα του ἑνος ἐπισταται , ἠτοι του προσωπου ἠ του πραγματος : ἀμφοιν |
οὐσαν ἱκανην παιδευειν και δια τουτο σοφωτερους ἐσομενους , ἐαν ἐπιστωνται πολεων τε και ἰδιωτων πολεμους τε και ἐχθρας και | ||
ποιησειν : ὁταν δ ' ἐπι τουτους ὡν ἀν σαφως ἐπιστωνται ἡττους ὀντες , πασαν ὁσην ἀν ἐχωσι δυναμιν ἀγουσιν |
Ἐν δε τῳ μεταξυ χωρῳ τουτῳ ἡ τε Πλατεα νησος ἐπικειται , την ἐκτισαν οἱ Κυρηναιοι , και ἐν τῃ | ||
. Τῃ δε Ἀχολλῃ και τῃ Ἀλιποτῃ και τῃ Κιδιφθῃ ἐπικειται Κερκινα ἡ νησος , ἀπεχουσα σταδιους ρκʹ . Ἀπο |
και των Ἐκβατανων κατεκρυψας ἐν δνοφερῳ πενθει . . ] πολλαι δ ' ἁπαλαις χερσι : πολλαι δε γυναικες κατερεικομεναι | ||
του πληθους ἐν ἑαυτῃ . Το μεν ζητειν ποθεν αἱ πολλαι στιγμαι την ὑποστασιν ἐσχον και τα μεγεθη , φιλοσοφον |
Αἰακιδῃ Πηλει , οὐτε παρα τῳ ἰσοθεῳ Καδμῳ : καιτοι λεγονται των ἀνθρωπων εὐδαιμονιαν ἐξοχωτατην ἐσχηκεναι . ἀλλως : βιος | ||
και ὑληωρεας εὐνας . χυτλαζηται : ἀλειφηται . χυτλα γαρ λεγονται τα μετα πολλου ὑδατος και ἐλαιου ἀλειμματα . ψαυομενον |
ἐν Λιβυῃ χιλιαρχουντος ἐτι , μεμνημενοι και παραβαλλοντες αὐτα τοις παρουσιν των τε ἐπεσταλμενων σφισιν ὑπο των ἐκ στρατοπεδου φιλων | ||
ἐνετυχομεν , οὐκ ὀλιγοις δε και πρεσβευταις ἀπο της Αἰθιοπιας παρουσιν εἰς λογους ἀφικομεθα : παρ ' ὡν ἀκριβως ἑκαστα |
τῳ πατρι της σης και των ὁσα ἐπι σοι Ἑλληνες φθεγγονται , και στησαι μεν κυκνων ἀμφι την Φημην χορον | ||
ἐχειν ὀδοντας φιλολογοις μονοις ἀγαθον : ὡς γαρ ἀπο χρυσεων φθεγγονται των ὀδοντων : τοις δε ἀλλοις πυρκαϊας ἐσομενας κατα |
ὁδε ὁ ἀνηρ , ὑπερ ὁτου μεν ἑτερου την ὁμιλιαν ἀναινεται ἡ θηλεια οὐκ ἐχειν σαφως εἰδεναι , τεκμαιρεσθαι δε | ||
και εὐδιος ἀμμιν ἱκανοις μετρον ἀγων : οὐ γαρ τις ἀναινεται ἐργον ἐρωτος . παντῃ μεν κρατεεις , παντῃ δε |
, στρεφεται ὁ ἀξων , κινουμενου δε του ἀξονος , εἰσαγονται αἱ ἐκθετοι των καλων ἀρχαι προς τας τασεις . | ||
λεγει δορατι . και οἱ μονομαχουντες τοις παλτοις χρωμενοι δορασιν εἰσαγονται προτερον , εἰτα ἐπι τα ξιφη βαδιζοντες : ἀγχεμαχοι |
ἐκτισε τας Θηβας , ὁ δε την λεγομενην Κιλικιαν . πολιται ] ὠ Θηβαιοι . τα δια του της μακραν | ||
σοι μεν ἑδρα θειοισι μετ ' ἀνδρασι : τον δε πολιται τιμασευντι πατρος μνωμενοι ὡς ἀγαθου . Ἠλθε και ἐς |
εἰ δε χρονιϲοι , και αὐτου του δερματοϲ ἁπτεται , καιομενον δε λεπτομερεϲτερον γινεται . Ἀρτεμιϲιαι ἀμφοτεραι θερμαινουϲι μεν κατα | ||
οὑ ἀπαγγελθεντος αὐτῳ , μεσουσης της θυσιας , το μεν καιομενον ἱερειον καταλιπειν λεγεται , ἐλθειν δε προς θαλασσαν ταραχθεντα |
ἀλυποι ἀλληλοις εἰσιν οἱ ἐμπλεοντες ἠ διοτι ἐν ταξει μεν καθηνται , ἐν ταξει δε προνευουσιν , ἐν ταξει δ | ||
αὐτων στοιχειων ἐκφερομενον οὑτως ἐχει : το γαρ ἠνται ἠγουν καθηνται κατα τμησιν της ην συλλαβης εἰς ε και α |
ἀπωλοντο γαρ . . περσονομουνται ] κατα τους Περσων νομους διαγουσιν : ἀπωλοντο γαρ . . δασμοφορουσι ] τελη φερουσι | ||
ταις εὐορκιαις , ἠτοι τοις ἀγαθοις τροποις και ἠθεσι , διαγουσιν αἰωνα . Οἱ δε εἰ . . , δηλονοτι |
τουτο ἠδη ἐμον ἐργον ἐστιν . οὑτως τοινυν το μεν προηγουμενον και ἐπι του βιου ἐργον ἐκεινο : διελε τα | ||
κεφαλαια . και ἐστιν αὐτων το συμφερον ἐξεταζομενον και το προηγουμενον μερος , ποτερον χρη μενειν ἐν Ὀλυνθῳ την δυναμιν |
: και ὁ ἐλαχιστος ἀρα ὑπο των Α , Β μετρουμενος τον Ζ μετρησει . ἐλαχιστος δε ὑπο των Α | ||
Ρ μετρησει . ἐλαχιστος δε ὑπο των Β , Γ μετρουμενος ἐστιν ὁ Η : ὁ Η ἀρα τον Ρ |
των αἰσθητων πραγματων : παλιν δε ἡνικα περι τα αἰσθητα καταγινονται , οὐ δυνανται ἐπιμελεισθαι της ἑαυτων τελειοτητος . ὁ | ||
δε νυν φιλοσοφοι ἀφεντες τον πρωτον τοπον και τον δευτερον καταγινονται περι τον τριτον : μεταπιπτοντας , ἠρωτησθαι περαινοντας , |
Λυγρον : κακον , οἰκτρον . Χερσον : γην . καταγονται : κατερχονται . Δυστηνοιο : ἀθλιου . Ἐδαην : | ||
ὁλης πολεως ξενος , παρ ' ᾡ και οἱ πρεσβεις καταγονται , και προσαγει τας πρεσβειας οὑτος προς το δημοσιον |
κυκλων παραλληλων συνεστηκεν , ὡν οἱ μεν το πλατος ἀφοριζειν Λεγονται του ζῳδιακου κυκλου , ὁ δε δια μεσων των | ||
τινες συχναι λεγονται συμπεφυκυιαι ἰδεαι πολλαι εἰς ἑν γενεσθαι . Λεγονται γαρ , ἐφη . Πλαττε τοινυν μιαν μεν ἰδεαν |
κατερρυηκε τῳ ναῳ και ἀγαλμα οὐδεν ἐλειπετο : βασιλευσι δε ἀνειται Ῥωμαιοις . ἐστι δε της στοας ὀπισω της ἀπο | ||
συνῳκοδομηται θωρακιου τροπον , το δε ἀχρι τεγους ἀναγειον ἀχανες ἀνειται , δυοιν ἑνεκα , του τε την πρεπουσαν αἰδω |
συνειναι ἀλλως , οὐκ ἀτοπος της δηλωσεως . Το οὐν μετρουμενον ὑπο της περιφοραςτουτο δε ἐστι το δηλουμενονὁ χρονος ἐσται | ||
δυναμιν , και τον ἐπ ' αὐτῳ δε οὐχ ἡκιστα μετρουμενον ἑβδοματικον ἀριθμον . κατα τουτον γαρ τον σχηματισμον ὁρωμεν |
και ἐπην αὐανθῃ , ποιουσιν ἐξ αὐτου ἀλευρα , και προσφερονται ταυτα οὐ μαξαντες οὐδ ' ὑδατι δευσαντες , ἀλλα | ||
ὁτι και τον ἀκρατον οὐχ ὁμοιως οἱ νυν τοις παλαι προσφερονται . νυν μεν γαρ ἀχρι του σωμα και ψυχην |
του συλλογισμου , ἡ δε προς το ῥητον γινεται το προκειμενον : διαφερει δε και τῳ ὀνοματι : ἡ μεν | ||
τῳ ι γραφεται , τον αὐτον δη τροπον και το προκειμενον σχημα ἠν το αὐτο παθος ἀναδεδεγμενον , ἀφ ' |
οἱς χρωμεθα προς τας σοφιστικας ἐνοχλησεις . Τονδε δη τροπον ἐπιουσιν ἀδυνατον φαινεται ἑν εἰναι τα ὀντα και τους λογους | ||
εἰς την ἐπιφανειαν ἀναπνοης τε χαριν και του διαμηνυειν τοις ἐπιουσιν ὡστε βοηθειας τυγχανειν , ἀνορυττεσθαι και σωζεσθαι . ἐν |
Ῥωμαιων δυναμις κρειττων ἑτερας ἐστιν ὁμονοουσης : ἠ γαρ οὐχ ὑπομενουσιν ὑμας ἐπιοντας ὁμοθυμαδον ἠ δικας ὑφεξουσι της τολμης ἀξιας | ||
διδασκων ὡς οὐκ ἀγαπησουσι Ταρκυνιοι τας οὐσιας ἀπολαβοντες οὐδ ' ὑπομενουσιν ἰδιωτην βιον ζην , ἀλλα πολεμον ἐπαξουσι Ῥωμαιοις ἀλλοεθνη |
ἠτοι τωι γηραι . ἀρωγης ] βοηθειας . μιμνομεν ] μενομεν ἐνταυθα . ἰσχυν ] δυναμιν , ὑπηρεσιαν . ἰσοπαιδα | ||
, οὐ δια παντος δε : και γαρ μη τρεχοντες μενομεν οἱ αὐτοι και ἡσυχαζοντες , και ἐπι των ἀλλων |
Ὑποδωριον . ἁρμογη δε ἐστιν , ὁταν αὐλησας τον Φρυγιον τονον και ἐκτελεσας το τε ᾀσμα και τα κρουματα τελεως | ||
προσκειται τρισυλλαβα δια το ὠφελεια : προ τελους ἐχοντα τον τονον , δια το θαλεια ἡ εὐωχια δια της ει |
, ὠ ἀνδρες , οἰκειοι ἐοντες ὡς εἰπειν , ἀληθως πολλοισιν ὑμεων και πολιων ὑμετερων γινωσκομαι ὡς τυπῳ εἰπειν . | ||
κακον . ἀλλ ' ὁμως ἀρηξομεν σοι . και μαχηι πολλοισιν εἱς ; εἰσοραις τευχη φεροντας τουσδ ' ; ὀναιο |
Εὐρωπην . οἱ δ ' Ἀθηναιοι μετανοησαντες εἰς τοὐναντιον παλιν μενειν συνεβουλευον , λεγοντες ὁτι κἀν μηδεις αὐτοις των ἀλλων | ||
τουτον ἐξαλλαγμασι πολλοις ὑπαγομενος πειθει την οἰκιαν ἀπολιποντα συν αὐτῳ μενειν . χρονου δε προϊοντος ὡς πολεμιων τις ἐφοδος προσηγγελη |
αἰτιον . το γαρ ἐθος το συνεισπορευομενον ἁμα τουτῳ και διαμενον ἐν τῃ πολει και μεχρι παντος ὀλεθριον ἐσται και | ||
δε των στρατιωτων ἐθελο - κακον τε και ἀπροθυμον , διαμενον ἐν τοις δημοτικοις , ἐξ οὑ περι της κληρουχιας |
νυν μεγιστον αὐτων τεμενος και ὀνομαστοτατον ἐον και χρησιμωτατον , καλεομενον δε Ἑλληνιον , αἱδε πολιες εἰσι αἱ ἱδρυμεναι κοινῃ | ||
πληθεϊ πολλῳ προσφερομενους ἐξανεχωρησαν δεισαντες προς το ὀρος το Τμωλον καλεομενον , ἐνθευτεν δε ὑπο νυκτα ἀπαλλασσοντο ἐπι τας νεας |
ἐσται αἰτιον , ἀλλ ' ὁν τροπον το δεξιον μη παροντος του προς ὁ λεγεται δεξιον οὐκ ἐστιν , οὑτω | ||
δυναστειας , οὑς θεραπευων οὑτος διατετελεκε και οὐδε μεχρι του παροντος παυεται . εὐ γαρ ἰστε , ὁτι οὐκ ἀν |
χρυσε , δεξιωμα καλλιστον βροτοις , ὡς οὐτε μητηρ ἡδονας τοιας ἐχει , οὐ παιδες ἀνθρωποισιν , οὐ φιλος πατηρ | ||
τουτου μερη πραγματευονται , τουτεστι περι ἀστρων κινησεις τοιας ἠ τοιας , και διαλεγονται περι παθων , φημι δη ἐκλειψεων |
κεκτημενῳ . ὁστις δ ' ἀν των ἀποκτειναντων παντων μη πειθηται τῳ νομῳ , ἀλλ ' ἀκαθαρτος ὠν ἀγοραν τε | ||
πολλα μανθανει τῳ αὐτῳ τουτῳ τροπῳ . ὁταν μεν γαρ πειθηται , λαμβανει τι ὡν δειται , ὁταν δε ἀμελῃ |
μετα , ὑπερ , ὑπο . πτωσεσι δε ταις πλαγιοις συντασσονται ἑξ αἱδε , ἀμφι , ἐπι , προς , | ||
ἐπεξεργασασθαι τε την αἰτιαν οὑτως ἐχουσαν . . Αἱ πλαγιαι συντασσονται ταις εὐθειαις μεταξυ πιπτοντος ῥηματος , οὑ τα της |
συναγονται εἰς συλλαβας , συλλαβαις περιλαμβανεται λεξις , αἱ λεξεις συναγονται εἰς μερη λογου , ὁ δε λογος εἰς ἀρετας | ||
ἡμεραις , και ἑξης τῳ του ἑξης κυριῳ . και συναγονται ἡμεραι των δωδεκα ζῳδιων ρπδ : τῳ γαρ Κρονῳ |
κοιρανοις τιθου : σεβειν δε τους κρατουντας ἀρχαιος νομος . ὀντων δε παιδων και πεφυκοτος γενους καινους φυτευσαι παιδας ἐν | ||
το πρωτον σοφισμα των την ῥητορικην ἀνατρεποντων και των μη ὀντων δεικνυοντων αὐτην , τοιουτος δε και ὁ του σοφισματος |
κατα τας ἀπουρησεις , μονον , και μαλιστα ἀρχομενοι του οὐρειν και ἀποπαυομενοι , και ἐτι μαλλον δριμυτερων γενομενων των | ||
της φορας διοιγοντος αὐτον : ἀλλως δ ' ἀδυνατον ἠν οὐρειν τῳ ἀνθρωπῳ . και ἡ ἰασις δε την δοξαν |
πονεουσιν ἐς το κοινον : οὐδε τι ἀλλο ἀναγκης ἁπλως ἐπειναι τοισι σοφιστῃσιν , ὁτι μη θυειν τας θυσιας τοισι | ||
αὐτῳ Ἀσσυρια γραμματα : οἱ μεν Ἀσσυριοι και μετρον ἐφασκον ἐπειναι τῳ ἐπιγραμματι , ὁ δε νους ἠν αὐτῳ ὁν |
των ὀνοματων ἀναγκην οὐ γαρ ἐνεχωρει , ἐνια δε και παιζουσιν οἱ κωμικοι , ὡς Εὐπολις Βαπταις ἀλλ ' οὐχι | ||
ἡδεως δ ' ἀν ἐροιμην τους χαιροντας τῳ λοιδορειν ποτερον παιζουσιν ἠ σπουδαζουσιν . εἰ μεν γαρ παιζουσι , τι |
' ἡβης ἐτος , οἱ δε ὁσον ἀν χρονον ἠιθεοι μενωσιν , οἱ δε μεχρι της εἰς τα ἀρχεια τα | ||
κρειττονος μερους ψυχης μεταβεβληκεν εἰς θηρειον φυσιν , κἀν ἐτι μενωσιν οἱ του σωματος χαρακτηρες ἀνθρωπομορφοι . την μεν οὐν |
ὠφελιμον εἰναι τον ἐρωτα , βιᾳ μεν , ὁμως δε ἀπεχονται , και ἡμεις οὑτως , δια τον ἐγγεγονοτα μεν | ||
οἱ αὐτοι δε γε οὑτοι και κλεπτειν ἐπιχειρουσι και οὐκ ἀπεχονται των ἀλλοτριων , ἀλλ ' ἐπειδαν τι ἁρπασωσιν ἠ |
, και τῃ τουτων διαφορᾳ , ἐπογδοῳ . την δε προβασιν ἀναγκῃ τινι φυσικῃ ἀπο του βαρυτατου ἐπι το ὀξυτατον | ||
τετρασι τελειοις ἀριθμοις , οἱ συνιστανται ἐντος δεκαδος ἰσοι κατα προβασιν τοις ἀπο μοναδος συνεχεσι , μεχρις ἀν εἰς τετραδα |
γραμματα οὐκ οἰδεν και ἀναιρει με ; Δειλος πυκτης συνεχως παιομενος ὑπο του ἀντιδικου ἀνεβοησε : Δεομαι ὑμων , μη | ||
και ἀπο μηχανης βεβλημαι , και λιθοις πολλαχῃ και ξυλοις παιομενος ὑπερ ὑμων και της ὑμετερας δοξης και του ὑμετερου |
ἠν ἀν ἐπικλεεστερος των ἀλλων , εἰ κατα το Ἀργος μενων , γην ἀγαθην ἐχων , γεωργων την γην , | ||
ϲαρκοϲ τε ὑποτραφειϲηϲ ϲκληροτεροϲ και ἀντιτυποϲ ὁ ὀγκοϲ ἐϲται και μενων ἐπι του αὐτου μεγεθουϲ : τοιϲ δε δια πνευματωϲιν |
κατα θλαϲιν προκεκριται : οἱ γαρ τεθλαϲμενοι ποτε και ϲυνουϲιαϲ ὀρεγονται μερουϲ τινοϲ , ὡϲ ἐοικε , των διδυμων ἐν | ||
διαφερονται δε και ὁταν ἑτερα γενηται αὐτοις και μη ὡν ὀρεγονται . τινες τον Ἀλεξανδρον λεγουσιν εἰναι τον ἐπαγγειλαμενον τῳ |
και προς τους δικαστας , και ἁπλως παντα τα σχηματα ἐπιδεχεται τουτο το μερος του λογου . και περι μεν | ||
ἀλλος φονος καθαιρεται , το αἱμα δε τουτο καθαρσιον οὐκ ἐπιδεχεται , ὁταν οἱ ἀδελφοι αὐτοκτονοι γενωνται και οὑτως αὐτοις |
καταταθεντα μαλλον ἠ ὡς ἐδει , οἱ δε πλειστοι ἡσσον τεινονται ἠ ὡς δει . Χρη δ ' , ἐπην | ||
ἐν τῳ λουτρῳ χρησιμος ἐστιν ἡ του καμνοντος ἡσυχια : τεινονται γαρ ἐν ταις κινησεσιν οἱ μυες , τεινομενοι δ |
ἐγιγνωσκε και αὑτον ὑπαιτιον τῃ ἐπιτιμησει . και ὁμως ὑπο μενους τε του ἐν ταις μαχαις και του ἐρωτος της | ||
: και καταλαβομενοι το στρατοπεδον ὀλιγους μεν τινας ἀμυνο - μενους ἀπεκτειναν , τους δε πλειους ἐν τῳ διωγμῳ διεφθειραν |
εἰ και μη γνωμῃ , ἀλλ ' ἀναγκῃ το ἐπιον ἀμυνονται κακον , ἐπειδαν δε μικραν ἐλπιδα του σωζεσθαι λαβωσιν | ||
τας ἐριστικας ἐνιων ἁμιλλας ἀπανταν ἐμπρεπες , οἱς τους ἐναντιους ἀμυνονται πεπορισμενοις ἐξ ἑτοιμου , τοις δε προτεροις οὐδεμια ἀσφαλεια |
ὡς τυλοις ἀποδιδονται : της δε διπλης καιριας αἱ ἀρχαι καταφερονται και ἀποδιδονται ἀκινητῳ τινι προς κρατημα , ὁτε λοιπον | ||
. Οὑτοι μεν οὐν ἐκ των Φωκικων ὀρων οἱ ποταμοι καταφερονται , ὡν ὁ Κηφισσος ἐκ Λιλαιας Φωκικης πολεως την |
εὑρεθεισαν , το δ ' ἐργον καταπεπληγμαι , καιτοι μηδε πολλοστον μερος αὐτου δυνηθεις ἰδειν , ἀπο δε του φανεντος | ||
λεγουσι τυραννειν αὐτον ἐθελειν . ταυτα δε παντα οὐδε το πολλοστον ἀν εἰη μερος των ἀνιωντων αὐτους . εἰ γουν |
προς τε τους ἀλλους ἀνθρωπους και τἀλλα ἀνθρωπινα πραγματα ὁμοιως διακεινται , και οὐτε ὡν δεονται ἰσασιν οὐτε ὁ τι | ||
, και τους ἐπι των ἀσθενουντων λεγοντας , ὁτι κομψοτερον διακεινται , μεμφονται . ἀλλα Πλατων Πολιτειας τεταρτῳ Κομψους οὐ |
οἰκιας ἀριστος . ὁ δε Σελευκος τον υἱον Ἀντιοχον , περιων ἐτι , της ἀνω γης βασιλευειν ἀπεφηνεν ἀνθ ' | ||
οἰμαι , προσεγραψεν : ὁτῳ δε των ἀριστεων ἐτι τυγχανει περιων ὁ πατηρ , τουτον το δοκουν τῳ φυσαντι γερας |
και στεναξω ; Ναι : ἀλλ ' αἱ μυξαι μου ῥεουσιν . τινος οὐν ἑνεκα χειρας ἐχεις , ἀνδραποδον ; | ||
Εὐδιοωσα : γαληνιωσα , ἠρεμα . Ναουσι : πληθουσι , ῥεουσιν . Ἠριγενεια : ἡ ἡμερα : ἡ ἡμερα της |
, ὁτι ἀναγοντος του ἡλιου το γλυκυ το καταλειπομενον και ὑπομενον ἁλμυρον εἰναι συμβαινει . . . . Δ . | ||
; τουτο γαρ τετηρηται , ὁτι ἐπι το την τρωσιν ὑπομενον μερος γινεται ἡ πτωσις : οἱον εἰ τυχοι της |
τῳ μειζονι Α προς τας ἰδεας ἐλεγχοντες ὁτι οὐτε ἀριθμους δυνατον λεγειν αὐτας οὐτε ἑτερον τι τοιουτο , και ὁσα | ||
Α , Β ἐφαπτομεναι των τομων ἠχθωσαν και , εἰ δυνατον , συμπιπτετωσαν κατα το Λ , και ἡ ΑΒ |
αὐτου και των ὑποκειμενων ἑκαστον , περι ἁ ᾑ ἀνθρωπος καταγινεται . πασαι μεν γαρ αἱ τεχναι ἀνθρωπου εἰσιν , | ||
ἀν μελος ἀπετελειτο . ἡ δε γεωμετρια περι ἀκινητον μεγεθος καταγινεται και περι τα σχηματα της γης , ἡ δε |
ἐκ του αὐτου τοπου ἀνατελλουσι και εἰς τον αὐτον τοπον δυνουσιν . Ὁ δε των ζῳδιων κυκλος λοξος ὠν τῃ | ||
μετα τον Καρκινον ἡμικυκλιου αἱ ἰσαι περιφερειαι ἐν ἀνισοις χρονοις δυνουσιν , και ἐν πλειστοις μεν αἱ προς ταις συναφαις |
μεντοι προπαροξυνομενα ὁτε περισσοσυλλαβως κλινεται ἀναγκαιως κατερχεται μιαν συλλαβην ὁ τονος : οὐκ ἐστι γαρ τασις προ τριων συλλαβων , | ||
δε , και ὁ τυπος της φωνης και ἐτι ὁ τονος αἰτιοι εἰσι του μη δοκειν τον μεν και γαρ |
. Ἀγαπων τε κἀν ἑψητον ἐν τευτλοις ἑνα δια δωδεκατης ἑψομενον ἡμερας ἰδῃ . Τρεις γαρ μονους κρατηρας ἐγκεραννυω τοις | ||
ῥᾳθυμιᾳ θεραπειας . δοκει δε καλλιστα βοηθειν τοις σπασμοις ἡλιοτροπιον ἑψομενον ἐν ὑδατι , εἰ λουοιτο ἐν τουτῳ το παιδιον |
. και οἱ Ἐρωτες δε ἀπαρχονται των μηλων και περιεστωτες εὐχονται καλον αὐτοις εἰναι τον κηπον . Ἡ μεν στρατια | ||
γαρ το μερος το ἀπο του πατρος ἐκ του Διος εὐχονται εἰναι , ἀντι του μετα του σεμνυνεσθαι λεγουσιν οἱ |
Κοιντος τις συνηθειαν ἐχων προς αὐτον προσεπεσε τοις γονασιν αὐτου δεομενος μηδεν βιαιον ἠ ἀνηκεστον πραξαι κατα της πατριδος . | ||
; Οὐ γαρ δεομενος οὐδεν ἐκκαλεις ἐμε . Ἐγω οὐ δεομενος ; Ἐπιτετριμμενος μεν οὐν . Ἀπειμι . Μη δητ |
μεν ὀξεωϲ θνῃϲκουϲι , οὐχ ἡκιϲτα δε ἐμπυοι και φθιϲιεϲ γιγνονται : τουτεων δε ἀϲθενεϲτερη ἡ ἀπο τηϲ τρηχειηϲ ἀρτηριηϲ | ||
μορφας , δια τας μεταλλαγας των ὡρεων , ὁτι μεγαλαι γιγνονται και πυκναι , και θαλπεα τε ἰσχυρα και χειμωνες |
μεν γαρ ἀλλων φυτων τε και ζῳων οὐτε αἱ εὐφοριαι ἐπαινεται οὐθ ' αἱ κακοπραγιαι ψεκταιτας γαρ ἐφ ' ἑκατερα | ||
, ὁτι “ Ὠ θαυμασιε , παντων ὑμων , ὁσοι ἐπαινεται φατε δικαιοσυνης εἰναι , ἀπο των ἐξ ἀρχης ἡρωων |
ἐπιπεδων γωνιων ἁς ἐχουσιν αἱ ἑδραι του πολυεδρου , του γενομενου ἀριθμου το τεταρτον μερος ἐστιν ὁ ἀριθμος ὁ των | ||
. Θορυβου δε , ὁπερ εἰκος , ἐπι τῃ γνωμῃ γενομενου δια το μη πασι τοις μερεσιν αὐτης εὐαρεστειν ἀμφοτερους |
Θεοκλος προς Ἀριστομενην εἰπε : τι ματην τονδε ἐχεις τον πονον ; ἁλωναι Μεσσηνην παντως ἐστι πεπρωμενον , συμφοραν δε | ||
μαλιστα ἐν ταις καχεξιαις , και τοις μεν πλειστοις παρεχειν πονον , ἐνιοις δε και μη παρεχειν , και μαλιστα |
και δεσποται δουλων . ἐν μεν οὐν τῃ ἀμεινονι ταξει κρινονται γονεις , πρεσβυτεροι γαρ εἰσι και ὑφηγηται και εὐεργεται | ||
καθυφηκαν τας γραφας , ἠγαγοντο τας ἀλληλων γυναικας , και κρινονται κακου βιου . Σωπατρου , Μαρκελλινου . Ἀκολουθως κἀνταυθα |
και νυν διακριθεντες , μετα δακρυων πορευεται μεν αὐτος , καθηται δε ἐκεινος . Εὐδαιμονα μεν οὐν ἐγω παραμυθησομαι , | ||
πραγματα . λεγεται δε και ταυτα ἀντικεισθαι [ το Σωκρατης καθηται τῳ Σωκρατης οὐ καθηται ] ὡς καταφασις και ἀποφασις |
δ ' ἐκ των ἀριστερων , ὀρθιοι κατα το μηκος ἐπικεινται πεφυκοτες ἐκ των ταπεινων πλευρων του λαβδοειδους . ἀνασπωσιν | ||
τῳ φρεατι . ἐπι τουτῳ τα σχοινια και οἱ χοες ἐπικεινται κατα μερος συνδεδεμενοι . ἀλλ ' ὀξυτατη μεν ἡ |
ὀλυρα : ἠ ἐκτεινοντα το Α συστελλει το Υ και παροξυνεται : Ἐφυρα πορφυρα : σεσημειωται το κολλυρα τας δυο | ||
του εἰρην . Τα εἰς ΡΗΝ καθαρον τῳ Ε παραληγοντα παροξυνεται , οἱον : ἐρην τερην Θερην περην . Τα |
ἀν εἰη : ἐν ἀμερει μεν γαρ οὐδεν δυναται γινεσθαι μεριστον , ὡς φησι Τιμων , οἱον το γινεσθαι , | ||
τινος δει του διαιρησοντος αὐτον . Ἀναγκαιον οὐν ἀν εἰη μεριστον εἰναι το ῥυθμιζομενον γνωριμοις μερεσιν , οἱς διαιρησει τον |
πανηγυριν τῳ θεῳ και τους ἀγωνας αὐτος διατιθεναι . περι μεντοι των ἱερων χρηματων ὁπως μεν διενοειτο ἐτι και νυν | ||
, και ἑτερου δια των βραγχιων αὐτοις ἐσθοροντος , εἰτα μεντοι τεθνηκασι και παραχρημα ἀναπλεουσιν . οἱ τοινυν δεινοι τα |
τεινῃς , την ὀδυνην ἑνι μοριῳ ἐπιφερεις και μεγαλα συμπτωματα διαδεχονται . δει οὐν και το ἀνω μερος και το | ||
: και ἀλλοι δε κατ ' ἀλλους τοπους δυναστευουσι και διαδεχονται τα ζωπυρα του πολεμου των πρωτων ἀει καταλυομενων . |
, ἐξ ἡς ἀπεθανε , και βοειου τινος ἐκ θυσιας ἁψαμενος βλαβηναι . ἠν οὐν οἱα εἰκος ἀκριβεια πολλη και | ||
τ ' ἀν ἐπιλαβοι ' : ἐγω δ ' ἁπαξ ἁψαμενος εἰμι και φιλησας ἐν βυθῳ . ὁ μεν Ἐπιχαρμος |
τουτων ἀξιοι των τιμων , ἀλληλοις ἰσους . ὁποτε δε πενομενος οὐδεν παρα τουτ ' ἐλαττον ἐχω των πολλα κεκτημενων | ||
φρονησιν παντες εἰχον την ἰσην , οὐδεις ἐγιγνετ ' ἀν πενομενος πωποτε . } Οὐδεις γενομενος εὐθεως ἐστιν σοφος , |
της πολεως εἰναι ταυτας σωτηρας . κυαμους , ἀφακην , ζειας , αἰρας , ἀκεαννους . ὠ ξανθοτατοις βοτρυχοισι κομων | ||
και τεχνῃ και κατα φυσιν : οἱον ἐπι τιφης και ζειας περιπλαττομενοις πυροις , ὡσπερ και ὁσα των σπερματων ἠ |
θεου δε ἐλαττων . ὁ μεν γαρ ἀγελαιος ἀνθρωπειος νους σειεται και κυκαται προς των ἐπιτυχοντων , ὁ δ ' | ||
μαλακοτης της πλινθου ἐκλυει την πληγην και βαθυνει μαλλον ἠ σειεται . ἀντιτυπει δε ὁ λιθος και βιαιαν την πληγην |
μη συνιοντες εἰς ταὐτο πολλοι βουλας ἀπορρητους μετ ' ἀλληλων ποιωνται περι καταλυσεως της ἀρχης . ἠσαν δ ' αὐτῳ | ||
Ἀκαδημαικον παραινειν τοις ἐπι δειπνον πορευομενοις φροντιζειν ὁπως ἡδυν ποτον ποιωνται μη μονον εἰς το παρον , ἀλλα και εἰς |
. ἀναλογον δε προς το ἀφαιρεθησομενον μερος και το ἀφαιρουν ἀρμενον ἐστω . κεισθω δε το ἐξ οὑ ἡ ἀφαιρεσις | ||
της ἀπολαυσεως . Λαιφος λινοειδες : βελτιον λινοϋφες : το ἀρμενον . ἠ παρα το λωπος λαφος ὡς γλωσσα γλασσα |
τι ἐτι ἐν τοις λαβουσιν : ἐν δε τοις μη παθουσιν οὐκετι , ὡσπερ ἐπι του ἀερος φωτος περι αὐτον | ||
ἐραστων μη τυχειν αἰσχρον , ὡς δια τον τροπον τουτο παθουσιν . ἐχουσι δε τιμας οἱ παρασταθεντες : ἐν τε |
πασας , ὡν τα πλειονα μεχρι και των ἡμετερων χρονων διασῳζεται , οὐ τῃ κοινῃ και δημωδει και δη και | ||
. ‖ [ Ὁτι δε της κακιας κολαζομενης ἡ ἀρετη διασῳζεται ] Νωε [ δεδηλωκεν ὁς ] λεγεται χαριν εὑρειν |
πασαι συγκαταδυονται , ἀλλ ' ἐστιν ὁσαι και ὑπερ γης ὑπολειπονται , οὑτω και ἐπι των βασιλικων τουτωνι πανηγυρεων , | ||
ἰδιᾳ μιγνυνται που ἀλληλαις , ἀποιοι δε αἱ οὐσιαι χωρις ὑπολειπονται . λειπεται λεγειν , ὁτι και αἱ ποιοτητες των |
οἱς δη τοις κοντοις μακρα και ἐπι λεπτον τα σιδηρια προηκται . και τουτους οἱ μεν πρωτοσταται εἰς προβολην ἐχοντων | ||
φησι , ὁτι το μεν προ αὐτου ἐπιχειρημα ἐν μυθου προηκται σχηματι , τουτο δε ἐν παραδειγματος . ἠν δε |
οὐκ ἀπο του ἰσου παρεσκευασαντο : ἐπειτα ᾡ μαλιστα πιστευοντες προσερχονται , ὡς προσηκον σφισιν ἀνδρειοις εἰναι , οὐ δι | ||
τους μεν οὐν ἀλλους , ὁσοι προς τα κοινα δικαιως προσερχονται , κἀν δεδωκοτες ὠσιν εὐθυνας , την ἀειλογιαν ὁρω |
ἐναισιμα λεγειν : και ἠροντο ὁποι ἐλαυνουσιν : οἱ δε ὑποκρινονται ὁτι κατα ζητησιν Νεαρχου τε και του στρατου του | ||
. . . , . σοι δ ' ὡδε μνηστηρες ὑποκρινονται . * ) [ ἡ διπλη ὁτι ] το |
τουτον τεθεντα ἐμμειναι τον νομον . νοησαι μεν γαρ δη ῥᾳστον ὡς δυνατον τε ἐστιν και ὁπῃφαμεν γαρ δη καθιερωθεν | ||
εἰκαζομεν , ἐν αἱς πολυ το ἀπατηλον : και ὁτι ῥᾳστον ἁπαντων ἐστι λογῳ στρατηγειν πολεμους ἐξω του δεινου βεβηκοτας |