κυκλων παραλληλων συνεστηκεν , ὡν οἱ μεν το πλατος ἀφοριζειν Λεγονται του ζῳδιακου κυκλου , ὁ δε δια μεσων των | ||
τινες συχναι λεγονται συμπεφυκυιαι ἰδεαι πολλαι εἰς ἑν γενεσθαι . Λεγονται γαρ , ἐφη . Πλαττε τοινυν μιαν μεν ἰδεαν |
Αἰακιδῃ Πηλει , οὐτε παρα τῳ ἰσοθεῳ Καδμῳ : καιτοι λεγονται των ἀνθρωπων εὐδαιμονιαν ἐξοχωτατην ἐσχηκεναι . ἀλλως : βιος | ||
και ὑληωρεας εὐνας . χυτλαζηται : ἀλειφηται . χυτλα γαρ λεγονται τα μετα πολλου ὑδατος και ἐλαιου ἀλειμματα . ψαυομενον |
κατα θλαϲιν προκεκριται : οἱ γαρ τεθλαϲμενοι ποτε και ϲυνουϲιαϲ ὀρεγονται μερουϲ τινοϲ , ὡϲ ἐοικε , των διδυμων ἐν | ||
διαφερονται δε και ὁταν ἑτερα γενηται αὐτοις και μη ὡν ὀρεγονται . τινες τον Ἀλεξανδρον λεγουσιν εἰναι τον ἐπαγγειλαμενον τῳ |
, στρεφεται ὁ ἀξων , κινουμενου δε του ἀξονος , εἰσαγονται αἱ ἐκθετοι των καλων ἀρχαι προς τας τασεις . | ||
λεγει δορατι . και οἱ μονομαχουντες τοις παλτοις χρωμενοι δορασιν εἰσαγονται προτερον , εἰτα ἐπι τα ξιφη βαδιζοντες : ἀγχεμαχοι |
κατα σπληνα τας μετριας : αἱ γαρ ἰσχυροτεραι των σφοδροτερων προσδεονται , καππαρεως της ῥιζης του φλοιου και των τοιουτων | ||
κοιλιαι και μη ἐκταρασσονται : λεπτης δε και βαρος ἐχουσης προσδεονται τροφης . ἀποβρεχοι μεν οὐν ἀν τις το τε |
ὁδε ὁ ἀνηρ , ὑπερ ὁτου μεν ἑτερου την ὁμιλιαν ἀναινεται ἡ θηλεια οὐκ ἐχειν σαφως εἰδεναι , τεκμαιρεσθαι δε | ||
και εὐδιος ἀμμιν ἱκανοις μετρον ἀγων : οὐ γαρ τις ἀναινεται ἐργον ἐρωτος . παντῃ μεν κρατεεις , παντῃ δε |
οὐσαν ἱκανην παιδευειν και δια τουτο σοφωτερους ἐσομενους , ἐαν ἐπιστωνται πολεων τε και ἰδιωτων πολεμους τε και ἐχθρας και | ||
ποιησειν : ὁταν δ ' ἐπι τουτους ὡν ἀν σαφως ἐπιστωνται ἡττους ὀντες , πασαν ὁσην ἀν ἐχωσι δυναμιν ἀγουσιν |
ἡμιν δυναμεων πυρετοι συνεχεις ἐπισκηψωσιν , ἑβδομῃ μαλιστα πως ἡμερᾳ διακρινονται : δικαζει γαρ ἀγωνα τον περι ψυχης , τοις | ||
ἡμερας τεταρτον : ἐκ γαρ τουτων αἱ γενεσεις και ἀναγενεσεις διακρινονται [ ] , πλην των [ πλανωμενων . Σεληνης |
μετα , ὑπερ , ὑπο . πτωσεσι δε ταις πλαγιοις συντασσονται ἑξ αἱδε , ἀμφι , ἐπι , προς , | ||
ἐπεξεργασασθαι τε την αἰτιαν οὑτως ἐχουσαν . . Αἱ πλαγιαι συντασσονται ταις εὐθειαις μεταξυ πιπτοντος ῥηματος , οὑ τα της |
. και οἱ Ἐρωτες δε ἀπαρχονται των μηλων και περιεστωτες εὐχονται καλον αὐτοις εἰναι τον κηπον . Ἡ μεν στρατια | ||
γαρ το μερος το ἀπο του πατρος ἐκ του Διος εὐχονται εἰναι , ἀντι του μετα του σεμνυνεσθαι λεγουσιν οἱ |
ὠφελιμον εἰναι τον ἐρωτα , βιᾳ μεν , ὁμως δε ἀπεχονται , και ἡμεις οὑτως , δια τον ἐγγεγονοτα μεν | ||
οἱ αὐτοι δε γε οὑτοι και κλεπτειν ἐπιχειρουσι και οὐκ ἀπεχονται των ἀλλοτριων , ἀλλ ' ἐπειδαν τι ἁρπασωσιν ἠ |
, καρτερει , ὑπομενει . ἀποστεγει ] ἀποδιωκει , οὐ προσδεχεται . ἀποστεγει ] καρτερει . ἀποστεγει ] κωλυει . | ||
τον χρυσον , ἐπει δε διπλασιον εἰσεπεμψεν , ὁμολογει και προσδεχεται τον λογον . ὁ δε Κεφαλος ὁτε αὐτην ἐγνω |
πληθει πολλαι κατα μερη , και οἱ κηρυκες και οἱ ἐπισταται περιθεοντες ἠπειγον . οἱ δε σοβαρως ἀλληλοις ἐπῃεσαν μετα | ||
πραγματος , δηλον ὁτι ταυτα ἐγνωκως και τα του ἑνος ἐπισταται , ἠτοι του προσωπου ἠ του πραγματος : ἀμφοιν |
Ἀπολλωνιατις δε ὑστερον προσαγορευθεισα . ἀπο των ἀρκτων δ ' ὑπερκεινται ἀμφοιν προς ἑω Ἐλυμαιοι τε και Παραιτακηνοι , λῃστρικοι | ||
Ταπουρεοι : των δε Ἀναρεων ὀρων και του Ἀσκαταγκα ὀρους ὑπερκεινται οἱ ὁμωνυμοι Σκυθαι , Ἀναρεοι μεν ὑπο τους Ἀλανορσους |
ἐναισιμα λεγειν : και ἠροντο ὁποι ἐλαυνουσιν : οἱ δε ὑποκρινονται ὁτι κατα ζητησιν Νεαρχου τε και του στρατου του | ||
. . . , . σοι δ ' ὡδε μνηστηρες ὑποκρινονται . * ) [ ἡ διπλη ὁτι ] το |
ὁτι τα μορια προς ἑαυτα ἐξομοιουσι την τροφην και οὑτως τρεφονται : οὐδεν γαρ ἀλλο ἐστι θρεψις ἠ ὁμοιωσις του | ||
ὁτι το τρεφομενον ἠγουν ἡ γονη τρεφεται , καθως λογῳ τρεφονται οἱ κοκκοι του σιτου . εἰ δε φης ὡς |
ἀστακοι και αἱ καριδες και οἱ καρκινοι οὐδενος εἰς ἀρετην λειπονται . δρακοντες δε και σκορπιοι και τριγλαι και κοκκυγες | ||
των δ ' ἐαρινων και χειμερινων οὐδε ἐστιν εἰπειν ὁσον λειπονται : ἡ τε γαρ γη ἀτμιζει ξηροτερον ἐν θερει |
ἐχοντας , ὡς μηδεν των ἀψυχων βαθρων ἐφ ' οἱς καθεζονται ταυτῃ γουν διαφερειν ἀν νομισθηναι , ἐνιους δ ' | ||
Ὑπηρεσια . κυριως ἐπι των ἐρετων , ἐφ ' ὡν καθεζονται ἐρεττοντες . οὑτως Ἡρηναιος Ἀττικιστης . Ὑποδρα . ῥημα |
ἡμερας : και το αἰων δε αἰωνος τουτῳ τῳ λογῳ ὑπαγεται , περιεχει γαρ χρονους , ὡσαυτως δε και το | ||
δυσεντεριᾳ θεραπευεται , οὐ μην κατ ' ἀρχας τῃ παραπλησιᾳ ὑπαγεται θεραπειᾳ : ἐντευθεν και τινες των καμνοντων ἐκινδυνευσαν , |
τουτο ἠδη ἐμον ἐργον ἐστιν . οὑτως τοινυν το μεν προηγουμενον και ἐπι του βιου ἐργον ἐκεινο : διελε τα | ||
κεφαλαια . και ἐστιν αὐτων το συμφερον ἐξεταζομενον και το προηγουμενον μερος , ποτερον χρη μενειν ἐν Ὀλυνθῳ την δυναμιν |
Ὑποδωριον . ἁρμογη δε ἐστιν , ὁταν αὐλησας τον Φρυγιον τονον και ἐκτελεσας το τε ᾀσμα και τα κρουματα τελεως | ||
προσκειται τρισυλλαβα δια το ὠφελεια : προ τελους ἐχοντα τον τονον , δια το θαλεια ἡ εὐωχια δια της ει |
πατηρ : ἐαν δε μηδετερος τον ἑτερον καθυπερτερησῃ και ἀσχηματιστοι γενωνται , λαμβανω Κρονον και Ἀφροδιτην : ἐαν δε μηδε | ||
των δυναμεων και του Πτολεμαιου προσληφθεντος εἰς την συμμαχιαν δυνατοι γενωνται περιγενεσθαι των βασιλικων δυναμεων . Εὐμενης δε πυνθανομενος προαγειν |
και δεσποται δουλων . ἐν μεν οὐν τῃ ἀμεινονι ταξει κρινονται γονεις , πρεσβυτεροι γαρ εἰσι και ὑφηγηται και εὐεργεται | ||
καθυφηκαν τας γραφας , ἠγαγοντο τας ἀλληλων γυναικας , και κρινονται κακου βιου . Σωπατρου , Μαρκελλινου . Ἀκολουθως κἀνταυθα |
, και δια τουτο και ἀλληλοις ἀει ὁμοιοι εἰσι και διαμενουσιν ἐν τῃ φιλιᾳ : και οὐτε δεονται φαυλων οὐθ | ||
ἐχουσιν ἐξουσιαν οἱ δεσποται βιαιως ἀπαγειν , και μεχρι τουτου διαμενουσιν ἀσινεις , μεχρι ἀν ἐπι διωρισμενοις φιλανθρωποις πεισαντες οἱ |
προς τε τους ἀλλους ἀνθρωπους και τἀλλα ἀνθρωπινα πραγματα ὁμοιως διακεινται , και οὐτε ὡν δεονται ἰσασιν οὐτε ὁ τι | ||
, και τους ἐπι των ἀσθενουντων λεγοντας , ὁτι κομψοτερον διακεινται , μεμφονται . ἀλλα Πλατων Πολιτειας τεταρτῳ Κομψους οὐ |
μεν γαρ ἀλλων φυτων τε και ζῳων οὐτε αἱ εὐφοριαι ἐπαινεται οὐθ ' αἱ κακοπραγιαι ψεκταιτας γαρ ἐφ ' ἑκατερα | ||
, ὁτι “ Ὠ θαυμασιε , παντων ὑμων , ὁσοι ἐπαινεται φατε δικαιοσυνης εἰναι , ἀπο των ἐξ ἀρχης ἡρωων |
. κακοδαιμονες : παροσον ἀφεμενοι των θειων περι το σκωπτειν τρεπονται . οἱ τρυγοδαιμονες : τους ἀλλους κωμικους λεγει , | ||
Ὑπαντιαζει γουν τουτους κατα τα Καππαδοκων ὁρια και συμβολης γενομενης τρεπονται μεν Ῥωμαιοι , ὁ δε γενναιως τε ἀγωνιζεται και |
εἰ και μη γνωμῃ , ἀλλ ' ἀναγκῃ το ἐπιον ἀμυνονται κακον , ἐπειδαν δε μικραν ἐλπιδα του σωζεσθαι λαβωσιν | ||
τας ἐριστικας ἐνιων ἁμιλλας ἀπανταν ἐμπρεπες , οἱς τους ἐναντιους ἀμυνονται πεπορισμενοις ἐξ ἑτοιμου , τοις δε προτεροις οὐδεμια ἀσφαλεια |
αἰτιον . το γαρ ἐθος το συνεισπορευομενον ἁμα τουτῳ και διαμενον ἐν τῃ πολει και μεχρι παντος ὀλεθριον ἐσται και | ||
δε των στρατιωτων ἐθελο - κακον τε και ἀπροθυμον , διαμενον ἐν τοις δημοτικοις , ἐξ οὑ περι της κληρουχιας |
συναγονται εἰς συλλαβας , συλλαβαις περιλαμβανεται λεξις , αἱ λεξεις συναγονται εἰς μερη λογου , ὁ δε λογος εἰς ἀρετας | ||
ἡμεραις , και ἑξης τῳ του ἑξης κυριῳ . και συναγονται ἡμεραι των δωδεκα ζῳδιων ρπδ : τῳ γαρ Κρονῳ |
τῳ πατρι της σης και των ὁσα ἐπι σοι Ἑλληνες φθεγγονται , και στησαι μεν κυκνων ἀμφι την Φημην χορον | ||
ἐχειν ὀδοντας φιλολογοις μονοις ἀγαθον : ὡς γαρ ἀπο χρυσεων φθεγγονται των ὀδοντων : τοις δε ἀλλοις πυρκαϊας ἐσομενας κατα |
πραττεται δε και κατασκευαζεται τουτο , ὁπως ὑμων μεν οἰκοι μενοντων , ἐξω δε μηδεμιας οὐσης τῃ πολει δυναμεως , | ||
του τε γαρ χωριου το δυσεμβατον ἡμετερον νομιζω , ὁ μενοντων μεν ἡμων ξυμμαχον γιγνεται , ὑποχωρησασι δε καιπερ χαλεπον |
κενοι την γαστερα και τους ἑλμινθας . ὁτι ἀπο διψους ἐγγινονται τοις κυσι κροτωνες . ὁτι τρεις νοσους ἐχουσι κυνες | ||
ἀνω φερεσθαι , αἱ δε ἠθικαι ἀρεται δι ' ἐθους ἐγγινονται : οὐκ ἀρα παρα φυσιν ἡμιν . ἰστεον ὁτι |
ἐκτισε τας Θηβας , ὁ δε την λεγομενην Κιλικιαν . πολιται ] ὠ Θηβαιοι . τα δια του της μακραν | ||
σοι μεν ἑδρα θειοισι μετ ' ἀνδρασι : τον δε πολιται τιμασευντι πατρος μνωμενοι ὡς ἀγαθου . Ἠλθε και ἐς |
των αἰσθητων πραγματων : παλιν δε ἡνικα περι τα αἰσθητα καταγινονται , οὐ δυνανται ἐπιμελεισθαι της ἑαυτων τελειοτητος . ὁ | ||
δε νυν φιλοσοφοι ἀφεντες τον πρωτον τοπον και τον δευτερον καταγινονται περι τον τριτον : μεταπιπτοντας , ἠρωτησθαι περαινοντας , |
συνειναι ἀλλως , οὐκ ἀτοπος της δηλωσεως . Το οὐν μετρουμενον ὑπο της περιφοραςτουτο δε ἐστι το δηλουμενονὁ χρονος ἐσται | ||
δυναμιν , και τον ἐπ ' αὐτῳ δε οὐχ ἡκιστα μετρουμενον ἑβδοματικον ἀριθμον . κατα τουτον γαρ τον σχηματισμον ὁρωμεν |
λεγειν , πλην ὡν ἐφησαν οἱ σοφοι διδασκαλοι . οἱ προτρεπονται παντας ὡσπερ ἐμφρονες εἰς γνωσιν ἐλθειν και μυησιν ὡν | ||
φαρμακειας , και τους ταυτα πραττοντας εἰδεναι τι νομιζουσι και προτρεπονται σπουδαιως ἐν τοις οἰκοις αὐτων και κρειττους ἰατρους τουτους |
ὡν ἀν ἐπιστηται τις , ἀλλα μαλλον ὡν ἀν μη ἐπιστηται ; Ἐγωγε . Οὐκουν και το βουλευεσθαι τουτο ἐδοκει | ||
ἠ χρηματα . Κἀν ἀρα γε τις ἱππον πριαμενος μη ἐπιστηται αὐτῳ χρησθαι , ἀλλα καταπιπτων ἀπ ' αὐτου κακα |
, τα μεν ὀξυτονα , ἐαν δια συμφωνων κλινοιντο , περισπωνται κατα την γενικην πληθυντικην : σης σητος σητες σητων | ||
Τα εἰς ΑΡ προπερισπωνται : αὐτημαρ ἐννημαρ . Τα ἐρωτηματικα περισπωνται : πως που ποι πη . το πωποτε προπαροξυνεται |
καταταθεντα μαλλον ἠ ὡς ἐδει , οἱ δε πλειστοι ἡσσον τεινονται ἠ ὡς δει . Χρη δ ' , ἐπην | ||
ἐν τῳ λουτρῳ χρησιμος ἐστιν ἡ του καμνοντος ἡσυχια : τεινονται γαρ ἐν ταις κινησεσιν οἱ μυες , τεινομενοι δ |
ἐντος της δεκαδος οἱ μεν τικτουσι πολλαπλασιαζομενοι , οἱ δε τικτονται , οἱ δε και τικτουσι και τικτονται , οἱον | ||
ἠ πυρρων . και ἐν Εὐβοιᾳ δε οἱ βοες λευκοι τικτονται σχεδον παντες , ἐνθεν τοι και ἀργιβοιον ἐκαλουν οἱ |
' ᾀσματα ἠν και σκολια : και μυρρινην ἐπι δεξια περιφεροντες τινες και ἐκπωμα και λυραν ᾀδειν ἠξιουν . τοις | ||
σημεια πολλα , ἁπερ οἱ βαρβαροι κατα την Κελτιβηριαν ὁλην περιφεροντες ἐπετωθαζον . Μουμμιος δ ' ὑπολοιπους ἐχων πεντακισχιλιους ἐγυμναζεν |
μη συνιοντες εἰς ταὐτο πολλοι βουλας ἀπορρητους μετ ' ἀλληλων ποιωνται περι καταλυσεως της ἀρχης . ἠσαν δ ' αὐτῳ | ||
Ἀκαδημαικον παραινειν τοις ἐπι δειπνον πορευομενοις φροντιζειν ὁπως ἡδυν ποτον ποιωνται μη μονον εἰς το παρον , ἀλλα και εἰς |
δυσμων διηκει το της Σεληνης ὀρος , ἀφ ' οὑ ὑποδεχονται τας χιονας αἱ του Νειλου λιμναι , και ἐπεχει | ||
ψυχροι γαρ εἰσι , λοιπον των ὑγρων ξυρανθεντων το παθος ὑποδεχονται τα στερεα , διοτι ἀμεσως ἀγει ἐπ ' αὐτα |
ἀναγκην λεγῃς τον ἐρωτα , ἠ βιαν ἑλκεσθαι τον μη πειθομενον , πειθομαι ταυτα την μοιχειαν πεπληρωκεναι : ταυτα τον | ||
αἰτησειεν , ἐμνησθη τε προς με γραμματων και εἰχεν εὐθυς πειθομενον , την μεν αἰδουμενον , σοι δε τεθαρρηκοτα . |
οἱ βοας ἐκταμεν ἡμεις . αὐτικα δ ' ἀθανατοισι μετηυδα χωομενος κηρ : Ζευ πατερ ἠδ ' ἀλλοι μακαρες θεοι | ||
ἐξεσσυτο πατρης , οἱος Ἀρης , ὁτε μωλον ἐσερχεται αἱματοεντα χωομενος δηιοισι , μεμηνε δε οἱ μεγα θυμος , και |
, ὁτι ἀναγοντος του ἡλιου το γλυκυ το καταλειπομενον και ὑπομενον ἁλμυρον εἰναι συμβαινει . . . . Δ . | ||
; τουτο γαρ τετηρηται , ὁτι ἐπι το την τρωσιν ὑπομενον μερος γινεται ἡ πτωσις : οἱον εἰ τυχοι της |
πασαι συγκαταδυονται , ἀλλ ' ἐστιν ὁσαι και ὑπερ γης ὑπολειπονται , οὑτω και ἐπι των βασιλικων τουτωνι πανηγυρεων , | ||
ἰδιᾳ μιγνυνται που ἀλληλαις , ἀποιοι δε αἱ οὐσιαι χωρις ὑπολειπονται . λειπεται λεγειν , ὁτι και αἱ ποιοτητες των |
οὐκ ἀπο του ἰσου παρεσκευασαντο : ἐπειτα ᾡ μαλιστα πιστευοντες προσερχονται , ὡς προσηκον σφισιν ἀνδρειοις εἰναι , οὐ δι | ||
τους μεν οὐν ἀλλους , ὁσοι προς τα κοινα δικαιως προσερχονται , κἀν δεδωκοτες ὠσιν εὐθυνας , την ἀειλογιαν ὁρω |
διο κἀν ἐπιϲχεθωϲι ποτε , βλαπτουϲιν ἱκανωϲ . οὐτε γαρ πεττονται καλωϲ ἐπιϲχεθειϲαι , και κατα την εἰϲ ἡπαρ τε | ||
κειμενη κεφαλαιοις , πεψει τε και ἐπικρασει και κενωσει . πεττονται μεν οὐν οἱ φλεγματωδεστεροι και ὠμοι τῃ τε ἡσυχιᾳ |
ἐν Λιβυῃ χιλιαρχουντος ἐτι , μεμνημενοι και παραβαλλοντες αὐτα τοις παρουσιν των τε ἐπεσταλμενων σφισιν ὑπο των ἐκ στρατοπεδου φιλων | ||
ἐνετυχομεν , οὐκ ὀλιγοις δε και πρεσβευταις ἀπο της Αἰθιοπιας παρουσιν εἰς λογους ἀφικομεθα : παρ ' ὡν ἀκριβως ἑκαστα |
του συλλογισμου , ἡ δε προς το ῥητον γινεται το προκειμενον : διαφερει δε και τῳ ὀνοματι : ἡ μεν | ||
τῳ ι γραφεται , τον αὐτον δη τροπον και το προκειμενον σχημα ἠν το αὐτο παθος ἀναδεδεγμενον , ἀφ ' |
τεινῃς , την ὀδυνην ἑνι μοριῳ ἐπιφερεις και μεγαλα συμπτωματα διαδεχονται . δει οὐν και το ἀνω μερος και το | ||
: και ἀλλοι δε κατ ' ἀλλους τοπους δυναστευουσι και διαδεχονται τα ζωπυρα του πολεμου των πρωτων ἀει καταλυομενων . |
μεν : τινες μεν των ἰχθυων . ἀναστειχους ' : ἀνερχονται , πορευονται . Ἀλλοι : ὀρνεις δηλονοτι . κατ | ||
. . . Καρη δ ' ἑτερης μετα χειρος Τοξῳ ἀνερχονται και Τοξοτῃ ἀντελλοντι . Συν τοις Ἑρμαιη τε Λυρη |
Ἐν δε τῳ μεταξυ χωρῳ τουτῳ ἡ τε Πλατεα νησος ἐπικειται , την ἐκτισαν οἱ Κυρηναιοι , και ἐν τῃ | ||
. Τῃ δε Ἀχολλῃ και τῃ Ἀλιποτῃ και τῃ Κιδιφθῃ ἐπικειται Κερκινα ἡ νησος , ἀπεχουσα σταδιους ρκʹ . Ἀπο |
: και ὁ ἐλαχιστος ἀρα ὑπο των Α , Β μετρουμενος τον Ζ μετρησει . ἐλαχιστος δε ὑπο των Α | ||
Ρ μετρησει . ἐλαχιστος δε ὑπο των Β , Γ μετρουμενος ἐστιν ὁ Η : ὁ Η ἀρα τον Ρ |
μεν ὀξεωϲ θνῃϲκουϲι , οὐχ ἡκιϲτα δε ἐμπυοι και φθιϲιεϲ γιγνονται : τουτεων δε ἀϲθενεϲτερη ἡ ἀπο τηϲ τρηχειηϲ ἀρτηριηϲ | ||
μορφας , δια τας μεταλλαγας των ὡρεων , ὁτι μεγαλαι γιγνονται και πυκναι , και θαλπεα τε ἰσχυρα και χειμωνες |
. ἀναλογον δε προς το ἀφαιρεθησομενον μερος και το ἀφαιρουν ἀρμενον ἐστω . κεισθω δε το ἐξ οὑ ἡ ἀφαιρεσις | ||
της ἀπολαυσεως . Λαιφος λινοειδες : βελτιον λινοϋφες : το ἀρμενον . ἠ παρα το λωπος λαφος ὡς γλωσσα γλασσα |
ἐσται αἰτιον , ἀλλ ' ὁν τροπον το δεξιον μη παροντος του προς ὁ λεγεται δεξιον οὐκ ἐστιν , οὑτω | ||
δυναστειας , οὑς θεραπευων οὑτος διατετελεκε και οὐδε μεχρι του παροντος παυεται . εὐ γαρ ἰστε , ὁτι οὐκ ἀν |
ἀλλα φανερας ἐδοσαν δικας , ὡν τα πληθη καταλεγεσθαι περιττος πονος , ἀποχρη δ ' ἑν ἐργον παραδειγμα παντων ἑσταναι | ||
ὡς ἐλαχιστα , και εὐθεως τῃ πρωτῃ ἡμερᾳ ἐλαττων ὁ πονος γενησεται και τῃ δευτερᾳ . το δε γιγνομενον δια |
ἀλυποι ἀλληλοις εἰσιν οἱ ἐμπλεοντες ἠ διοτι ἐν ταξει μεν καθηνται , ἐν ταξει δε προνευουσιν , ἐν ταξει δ | ||
αὐτων στοιχειων ἐκφερομενον οὑτως ἐχει : το γαρ ἠνται ἠγουν καθηνται κατα τμησιν της ην συλλαβης εἰς ε και α |
ἠ συνεχη πυρετον καλουσι τον εἰς ἀπυρεξιαν πριν τελεως μη παυομενον , κἀν παρακμη τις αἰσθητη φαινηται . ρπζʹ . | ||
πλειονων δυοκαιδεκα . τον μεν οὐν ἐντοϲ των δεκαδυο ὡρων παυομενον ἀκριβη τριταιον ὠνομαϲαμεν : ὁϲτιϲ δ ' ἀν ἐχοι |
του ἑαυτων μηκους μερει ὑπερεχοντες . Ὁμοιως δε τα ἑξης ληψεται παραστατας ὑπεραιροντας των μεσων το δε ὑψος ποδων θ | ||
βλασφημος ἐσται και ἐν τοις κατα την γυναικα ἐπιψογος : ληψεται γαρ γυναικα ἀναξιαν ἑαυτου ἠ και προεσκυλμενην . οἱ |
την νυκτα και την ἡμεραν εἰρηκεν αἰνιττομενος : εἰσι κασιγνηται διτται , ὡν ἡ μια τικτει την ἑτεραν , αὐτη | ||
χρονων ἀρξαμενοι . περι της πρωτης τοινυν γενεσεως των ἀνθρωπων διτται γεγονασιν ἀποφασεις παρα τοις νομιμωτατοις των τε φυσιολογων και |
Θεοκλος προς Ἀριστομενην εἰπε : τι ματην τονδε ἐχεις τον πονον ; ἁλωναι Μεσσηνην παντως ἐστι πεπρωμενον , συμφοραν δε | ||
μαλιστα ἐν ταις καχεξιαις , και τοις μεν πλειστοις παρεχειν πονον , ἐνιοις δε και μη παρεχειν , και μαλιστα |
θολωτερον εἰς το κατω : ὁταν δε τουτο συμβῃ , ἐγειρονται ἀπολυθεντα του ἐκ της τροφης βαρους . Τι μεν | ||
πολεων ἀγαλλονται , πολεμοι δε και ὁδων πορειαι δια μουσικης ἐγειρονται τε και καθιστανται : ναυτιλιας τε και εἰρεσιας και |
ἀν εἰη : ἐν ἀμερει μεν γαρ οὐδεν δυναται γινεσθαι μεριστον , ὡς φησι Τιμων , οἱον το γινεσθαι , | ||
τινος δει του διαιρησοντος αὐτον . Ἀναγκαιον οὐν ἀν εἰη μεριστον εἰναι το ῥυθμιζομενον γνωριμοις μερεσιν , οἱς διαιρησει τον |
στειχειν , ποτε ὠφθησαν ; Ὁρωνται , ὠ Φοινιξ , ὁρωνται ἐτι βουκολοις τε τοις ἐν τῳ πεδιῳ και νομευσι | ||
περι γαρ τινας καιρους και μαλιστα κατα τας νηνεμιας συστασεις ὁρωνται κατα τον ἀερα παντοιων ζῳων ἰδεας ἐμφαινουσαι : τουτων |
κεκτημενῳ . ὁστις δ ' ἀν των ἀποκτειναντων παντων μη πειθηται τῳ νομῳ , ἀλλ ' ἀκαθαρτος ὠν ἀγοραν τε | ||
πολλα μανθανει τῳ αὐτῳ τουτῳ τροπῳ . ὁταν μεν γαρ πειθηται , λαμβανει τι ὡν δειται , ὁταν δε ἀμελῃ |
τοιχωρυχιας και πορνειας και παντος ἀλλου πονηρου πορου χρηματισαμενοι τουτων ὠνουνται των χρηματων την ἐλευθεριαν και εὐθυς εἰσι Ῥωμαιοι : | ||
ὁ Αἰτωλικος , γινεται γαρ και ἐνταυθα και πολλοι και ὠνουνται και πωλουσιν οὐκ εἰδοτες , [ οὐχ ὁτε ] |
νυν μεγιστον αὐτων τεμενος και ὀνομαστοτατον ἐον και χρησιμωτατον , καλεομενον δε Ἑλληνιον , αἱδε πολιες εἰσι αἱ ἱδρυμεναι κοινῃ | ||
πληθεϊ πολλῳ προσφερομενους ἐξανεχωρησαν δεισαντες προς το ὀρος το Τμωλον καλεομενον , ἐνθευτεν δε ὑπο νυκτα ἀπαλλασσοντο ἐπι τας νεας |
ὀλυρα : ἠ ἐκτεινοντα το Α συστελλει το Υ και παροξυνεται : Ἐφυρα πορφυρα : σεσημειωται το κολλυρα τας δυο | ||
του εἰρην . Τα εἰς ΡΗΝ καθαρον τῳ Ε παραληγοντα παροξυνεται , οἱον : ἐρην τερην Θερην περην . Τα |
ὡς τυλοις ἀποδιδονται : της δε διπλης καιριας αἱ ἀρχαι καταφερονται και ἀποδιδονται ἀκινητῳ τινι προς κρατημα , ὁτε λοιπον | ||
. Οὑτοι μεν οὐν ἐκ των Φωκικων ὀρων οἱ ποταμοι καταφερονται , ὡν ὁ Κηφισσος ἐκ Λιλαιας Φωκικης πολεως την |
μεντοι προπαροξυνομενα ὁτε περισσοσυλλαβως κλινεται ἀναγκαιως κατερχεται μιαν συλλαβην ὁ τονος : οὐκ ἐστι γαρ τασις προ τριων συλλαβων , | ||
δε , και ὁ τυπος της φωνης και ἐτι ὁ τονος αἰτιοι εἰσι του μη δοκειν τον μεν και γαρ |
ἐστιν εἰπειν . ὁμοιως και τα δυϊκα και τα πληθυντικα ἐγκλινονται . και ΕΣΣΙ δευτερον ἑνικον ἐγκλινεται : σχετλιος ἐσσι | ||
τον ἡλιον της σεληνης , διιστανται τε και εἰς τομην ἐγκλινονται , ὡς ὀλιγον το μεταξυ της περιφερειας ἀμφοιν ἀπολειπομενον |
ἐναγεις καθαιροντων . Κλειδημος : ὀρυξαι βοθρυν προς ἑσπεραν του σηματος . ἐπειτα παρα τον βοθυνον προς ἑσπεραν βλεπε , | ||
: κεραυνου δε σκηψαντος εἰς τον ταφον ἀνεβλαστησεν ἐκ του σηματος δενδριον , ὁ ἐκεινοι κονναρον ἐπονομαζουσιν . ἐστι δε |
μεχρι της κορης διηκει , κατα δε την προς τον περικειμενον ἀερα ἐπιβολην ἐντεινοντος αὐτον κωνοειδως , ὁταν ᾐ ὁμογενης | ||
, κυματουται κατα κυκλους εἰς ἀπειρον , ἑως πληρωσῃ τον περικειμενον ἀερα , ὡς της κολυμβηθρας : της πληγεισης λιθῳ |
ἐλαβεν ὁ Ἀριστοτελης ὁπερ ἐκεινοι οὐ συγχωρουσιν , αὐτο τουτο ἐπισημαινεται ὁ φιλοσοφος λεγων ὁτι ἀλλ ' ἰσως φαιεν ἀν | ||
ὁν Ζευς ἐν Ῥοδῳ χρυσον ὑσε , δια της ἱστοριας ἐπισημαινεται και φησιν ὁτι ἡνικα ὁ Ζευς διαιρεθεισης αὐτου της |
δ ' ἐκ των ἀριστερων , ὀρθιοι κατα το μηκος ἐπικεινται πεφυκοτες ἐκ των ταπεινων πλευρων του λαβδοειδους . ἀνασπωσιν | ||
τῳ φρεατι . ἐπι τουτῳ τα σχοινια και οἱ χοες ἐπικεινται κατα μερος συνδεδεμενοι . ἀλλ ' ὀξυτατη μεν ἡ |
ἐκσειοντα μεγαλα . ἐγω τινα οἰδα κλαιοντα Ἐπαφροδιτου των γονατων ἁπτομενον και λεγοντα ταλαιπωρειν : ἀπολελειφθαι γαρ αὐτῳ μηδεν , | ||
οἰκειως τῳ ὠκεανῳ , τον δ ' ἀρκτικον της γης ἁπτομενον ὡς ἀν προς αἰσθησιν κατα το ἀρκτικωτατον της οἰκησεως |
και ἐπην αὐανθῃ , ποιουσιν ἐξ αὐτου ἀλευρα , και προσφερονται ταυτα οὐ μαξαντες οὐδ ' ὑδατι δευσαντες , ἀλλα | ||
ὁτι και τον ἀκρατον οὐχ ὁμοιως οἱ νυν τοις παλαι προσφερονται . νυν μεν γαρ ἀχρι του σωμα και ψυχην |
ἐπ ' εὐθειας , ἐκεινα ἐξ ἀναγκης δια του τος κλινονται . Ὁσα δε συνθετα εἰσιν ἀπο οὐδετερων ὀνοματων ληγοντων | ||
μεν περισπωνται ἀποβολῃ του ς ποιουσι την γενικην και ἰσοσυλλαβως κλινονται , εἰ δε ὀξυνονται περιττοσυλλαβως κλινονται . Των μεν |
Λυγρον : κακον , οἰκτρον . Χερσον : γην . καταγονται : κατερχονται . Δυστηνοιο : ἀθλιου . Ἐδαην : | ||
ὁλης πολεως ξενος , παρ ' ᾡ και οἱ πρεσβεις καταγονται , και προσαγει τας πρεσβειας οὑτος προς το δημοσιον |
. Ἀττικος εἰς λιμενα : ἐπι των εὐτονωτερως δια τινας παροντας ἐργαζομενων . ἐπει τους Ἀθηναιους φασιν πλησιον ὀντας του | ||
τον Σερουιλιον . γενομενης δε μηνυσεως ὑπο του Μηνυκιου τους παροντας ἐν τῳ συνεδριῳ πιστευσαντας ἀληθη τα λεγομενα εἰναι , |
φαιην , ὁτι και ὡραν φερουσιν . ἀγνοεισθων δε μη παροντες τῳ παιδι ἐς την κρισιν , εἰ ὑγιως βασανιουμεν | ||
αὐτος και ἡ ἀκρα του Διος , εἰ μη χηνες παροντες ἐτυχον : οἱ μεν γαρ κυνες προς την ῥιφεισαν |
μενει δε ἀφθαρτον το κοινον δικην φρεατων ἀναπληρουντων ἀει το κενουμενον . εἰτα σκεψαμενη την ἰασιν ἑτεραν ἐσκοπει προφερειν δυναμενην | ||
κεφαλην βαρυνεται τοσουτῳ ὁκοσῳ πλειονες οἱ περιπατοι της ξυμμετριης : κενουμενον γαρ το σωμα και ἡ κεφαλη του ὑγρου φρισσει |
. ἐξειργασμενον ] τετελεσμενον . αἰειμ . ] † ἀει ᾀδομενον ἠ λεχθησομενον . Σουσων ] των . ἐκεινως ' | ||
και οὑτος ἀγγελλῃ τουτο δη το περι σου παρα πολλων ᾀδομενον , ὡς οὐδεις σοι παραπλησιος . Νυν ἐδει τους |
' εἰς κορακας ἐκ της οἰκιας . ἀλλ ' οὐ περιοψεται μ ' ὁ θειος Μεγακλεης ἀνιππον . ἀλλ ' | ||
μαλθακων ἠ τι τῳδε ἐοικος εὐτρεπιζειν ὁσον την κλινην οὐ περιοψεται ἐπι την γην ῥιπτευμενην , ὡστε ψαυσαι τοισι προς |
προς τα δειπνα των ἐν τῃ πολει ἀφορωσιν ἀει και πετονται δεξιως ἐπι ταυτ ' ἀκλητοι , Ἀντιφανης φησι , | ||
και ἀνθρωπος ἐν κατανυξει γενομενος εὐηκοος γενησεται : ἐν ταυτῃ πετονται ταις πτερυξιν συν ἠχῳ οἱ ἀγγελοι και χερουβιμ και |
και ἐν τοις ὠνιοις οὑτω φαινεται γινομενον : ὁ γαρ ὠνουμενος ταττει την τιμην και μετρει τῃ ἑαυτου ὠφελειᾳ ἠ | ||
κἀν εἰ τις αὐτου καθιδρυμενος ἐν πολει , τα μεν ὠνουμενος , τα δε και τεκταινομενος αὐτος μαθηματα περι τα |
την ἐπιδεσιν αἱ ἀρχαι των ὠτων ὑπερ κεφαλης του πασχοντος ἀναφερονται και ἀποδιδονται ἠ προς κρατημα ἠ προς ἀνατασιν . | ||
των παρα ἀνθρωποις πρακτων ἀγαθων , προς ὁ τα λοιπα ἀναφερονται και τις ἡ δυναμις ἡς τελος τουτο ἐστι . |
: Ζηνα δ ' ἐπ ' ἀκροτατης κορυφης πολυπιδακος Ἰδης ἡμενον εἰσειδε , στυγερος δε οἱ ἐπλετο θυμῳ . μερμηριξε | ||
. ἐλπις δ ' οὐκ ἀγαθη κεχρημενον ἀνδρα κομιζει , ἡμενον ἐν λεσχῃ , τῳ μη βιος ἀρκιος εἰη . |
εἰ δε χρονιϲοι , και αὐτου του δερματοϲ ἁπτεται , καιομενον δε λεπτομερεϲτερον γινεται . Ἀρτεμιϲιαι ἀμφοτεραι θερμαινουϲι μεν κατα | ||
οὑ ἀπαγγελθεντος αὐτῳ , μεσουσης της θυσιας , το μεν καιομενον ἱερειον καταλιπειν λεγεται , ἐλθειν δε προς θαλασσαν ταραχθεντα |
τοπων διατεινων και ποιων το ἑωθινον του Ποντου πλευ - ρον . εἰσι δ ' ἁπαντες μεν οἱ ὀρειοι τουτων | ||
! ! ! ! ! ! ! ] [ ] ρον αθιαττη [ ! ! ] [ ! ! ] |
ἀπο της ὀψεως : ἐντευθεν γαρ και σε δοκω μεμνησθαι ἀρξαμενον λεγειν . πρωτον μεν γαρ ἐν τοις δια της | ||
διερχεται , ἐν τουτῳ το κατα διαμετρον αὐτῳ το Η ἀρξαμενον ἀπο του Λ την ΛΝΚ περιφερειαν διερχεται και ἀνατελλει |
το γαρ περιωσια και των ὀντων λευσσεσκεν ἑκαστα και πραπιδων πλουτον και τα ἐοικοτα ἐμφαντικα μαλιστα της ἐξαιρετου και ἀκριβεστερας | ||
ὁθεν και καταγειν ταυτην φασι τους μαγους . διδωσι δε πλουτον και τῳ ταυτην την ὡραν ἐπιτηρουντι . οὐδ ' |
μηκωνοϲ ἐμβρεχεται προ μιαϲ ἡμεραϲ ἐν ὑδατι ὀλιγῳ , εἰτα λεαινεται ἐν θυιᾳ , κἀπειθ ' οὑτωϲ αὐτου καταχειται ἡ | ||
λιβανου ⋖ ιε , κοστου ⋖ ιβ . τα ξηρα λεαινεται μετ ' ὀξους Αἰγυπτιου και καταχριεται . πρακτικον δ |
τι ἐτι ἐν τοις λαβουσιν : ἐν δε τοις μη παθουσιν οὐκετι , ὡσπερ ἐπι του ἀερος φωτος περι αὐτον | ||
ἐραστων μη τυχειν αἰσχρον , ὡς δια τον τροπον τουτο παθουσιν . ἐχουσι δε τιμας οἱ παρασταθεντες : ἐν τε |
θεου δε ἐλαττων . ὁ μεν γαρ ἀγελαιος ἀνθρωπειος νους σειεται και κυκαται προς των ἐπιτυχοντων , ὁ δ ' | ||
μαλακοτης της πλινθου ἐκλυει την πληγην και βαθυνει μαλλον ἠ σειεται . ἀντιτυπει δε ὁ λιθος και βιαιαν την πληγην |
και ταυτα εἰσιν ὑπερ των φροντιδων και προνοιας , ἡν ἐκφερονται προσκοπουντες ἀει τα κοινα και βελτιω ποιουντες . ὡς | ||
ὡσπερ οἱ νυν ἐπι της θαλασσης κλυδωνιζο - μενοι ναυται ἐκφερονται της πρυμνης τον φορτον , οὑτως , φησιν , |
κακον , και τον κακως περι ἀλλου βουλευομενον ἑαυτῳ γινεσθαι προξενον κακου μειζονος : και γαρ μη συντελεσθεισα μεν ἡ | ||
οἱ Λακεδαιμονιοι δια Νικιου τας σπονδας ἐποιησαντο , αὐτον δε προξενον ὀντα ὑπερειδον και ἠτιμασαν παππου : Περικλεους . διενοειτο |