τε ἀλλοι βουλευται συνεθεον ἐς το της Γης ἱερον και Κιννας ὁ στρατηγος , αὐθις ἐπικειμενος την στρατηγικην ἐσθητα , | ||
της πατριδος δια μαχης μιας . ὡς δε περιπεμψας ὁ Κιννας περι το ἀστυ κηρυκας ἐδιδου τοις ἐς αὐτον αὐτομολουσι |
κατα τον βαρυτατον των τεσσαρων ἀπο του ὀξυτατου φθογγων ἀριθμου περιεχοντας μοιρας πϚʹ μζʹ τον ἡμιολιον ἐκλαμβανειν . παραυξηθησεται δ | ||
ἐπικρινουσι τους ὁρους , και φασι μοχθηρους ὁρους εἰναι τους περιεχοντας τι των μη προσοντων τοις ὁριστοις , ἠτοι πασιν |
κολλωδους κατηγορησει οὐσιαν , δι ' ἡν και προς ἑαυτα συνερχεται πυκνουμενα , ὁτε τουτο τυχῃ , τα παρυφισταμενα ὡσπερ | ||
της ἑκαστου οὐσιας φθαρεισης γεγονεν . ὡστε εἰδος εἰδει οὐ συνερχεται . Το παντι και ἀει και μονῳ ὑπαρχον . |
θαυμαζει : ἡ δε νικης φροντιζουσα , εἰ και μη δικαιας , ὡσπερ ἡ διαλεκτικη : καθα και ἀντιστροφους φασκων | ||
το γ ' ἡμετερον . εἰ δ ' ἀπο σπουδης δικαιας λεγεται και κρισιν της ἀληθειας ἐχει , ποτεροις χρη |
αἰτιαν , τουτεστιν αὐτο το χρωμα , ὁπερ ὁ φευγων προβαλλεται : ἀλλ ' ἀμφιβολον και ζητουμενον , και δει | ||
τουτων οὐδετερον εἰπειν εὐτυχει , ἀνθοτου τον νομον , ἀνθοτου προβαλλεται τα γραμματα , και τα τοιαυτα . εἰτα ἐντευθεν |
της μιτρας , ἡν φασιν οἱ των ἀποθετων ποιηται Χαριτας καμειν , ἀγαλμα ἡδιστον και προσεχεστατον τῃ λυρᾳ . δοκω | ||
τοις ἀλλοις ἀνθρωποις προσβαλλοντες . το μεν γαρ ἀποθανειν ἠ καμειν νομιμως κοινον ἡμιν ἁπασιν ἐστι , το δ ' |
και προς τουτον παρειμι φερων ἀσπιδα , δι ' ἡς ἐκεινους ἀπεωσαμην και δι ' ἡς παλιν εἰκοτως ἡγουμαι κρατειν | ||
τοις ἀγωνισταις εὐνοι , οἱ οὐν εὐνοι τουτοις θελουσι νικαν ἐκεινους , οἱς εὐνοι εἰσι , συναθλειν δε ἠ συνδισκευειν |
προτασεων . Λεγω δε ὁτι το ἐστι ἠ τῳ δικαιῳ προσκεισεται ἠ τῳ οὐ δικαιῳ . ἐνταυθα καλως εἰπεν ἐπι | ||
ἐν ἰσῳ γαρ ἀριθμῳ σχεδον τα της συνταξεως ἐγενετο . προσκεισεται γαρ και τῳ ἀλλοι μεν γαρ παντες , ὁσοι |
, οὐχ ὁσους συ ἐπεισας , ἀλλ ' ὁποσους ἐγω πλειστους ἐδυναμην : συ δε μοι ἐδωκας μεν ἐν τῃ | ||
, και τροφης και παιδειας τυχοντα ἡς δει , τους πλειστους αὐτων και χειρους κατεχειν ὀρθοτατα δυναιτ ' ἀν τῳ |
γενηται το ψηγμα του χρυσου . το δε τελευταιον ἀλλοι τεχνιται παραλαμβανοντες μετρῳ και σταθμῳ το συνηγμενον εἰς κεραμεους χυτρους | ||
χορηγουντες , φησιν Ἡροφιλος , και ἡ ὑλη και οἱ τεχνιται το χρηστοτατον ποιουσι μυρον , οὐχ οἱ τοποι . |
ἠν , ἐπει δε ἑωρων αὐτον εἰ ποτε ὁρμισαιμεν το πλοιον ἀλλα τε πολλα τεραστια ἐργαζομενον , και δη και | ||
Ἀβυδου τρεις ἀλλας κατηγεν , εἰ τι που λαμβανοι Ἀθηναιων πλοιον ἠ των ἐκεινων συμμαχων . αἰσθομενοι δε ταυτα οἱ |
μεν και τελεον αὐτης φαινεται διαμαρτανων , ἐν δε τοις πλειστοις του μεν τοιουτου περικρατων , ἀπᾳδων δε σαφως των | ||
ποτε ὁραν και πλεοντας και βαδιζοντας , και τουτοις ἀει πλειστοις κατα τας ὁδους ἀπανταν , πονηρον και δυσχερη συμβολον |
ἐκμοχλευῃ τῳ πηχεϊ το ἀρθρον , ἀλλα περι μεσον τον περινεον και κατα το ἱερον ὀστεον την ἐκκρεμασιν ποιεηται . | ||
, και ἐκπιεσας τον χυλον , και χελωνης θαλασσιης τον περινεον κατακαυσας , τριψας , ἐγχεαι ἐς το αἰδοιον . |
μη ἀνταρῃ κατα της φυσεως , ὁμοιον τῳ πατρι το τικτομενον γινεται . και ἐπι μεν των ἐνυλων ἐνδεχομενα ταυτα | ||
φυσωδες δ ' ἐστι πνευμα δηλονοτι το ἐξογκουν το μοριον τικτομενον ἐξ ὑγρων γλισχρων και παχεων ὑπο θερμοτητος μετριας . |
δεξαμενος αὐτικα μεν οὐδε εἰχον εἰκασαι ὁπερ ἐπεπονθειν , ἀλλα παντοιος ἐγιγνομην : και ἀρτι μεν ἐλυπουμην , ἐληλεγμενων μοι | ||
. παντοδαης : παντα εἰδως . παντοδαπα : παντοια . παντοιος : παντοδαπος , ποικιλος . παντοσε : πανταχου . |
τιμωριαις ἀφανιζουσι . γυναικας δ ' ἐχοντες εὐειδεις ἡκιστα ταυταις προσεχουσιν , ἀλλα προς τας των ἀρρενων ἐπιπλοκας ἐκτοπως λυττωσιν | ||
ὡσπερ , οἰμαι , και ἐπι των σοφιστων οἱ μεν προσεχουσιν , οἱ δε οὐ . Τι ποτε ἀρα τας |
ἱεροφαντων περιεχουσι γραφαι , ἱνα τοις μεν εὐλαβεστεροις περι το συνεχειν , ἁς παρα των προγονων δοξας ὑπερ του δαιμονιου | ||
τουτῳ τα ὀθονια βρεχων ἀναξηρανον και διδου προστιθεσθαι και κελευε συνεχειν ὡραις δυσι ταμιευομενην προς την χρειαν : ὁταν δε |
διαμετρον στασιν θεωρηθῃ πλειονας αὐτου μοιρας ἐπεχων . Το δε ἐννατον ἀπο του ὡροσκοπου σημαινει τον περι θεων λογον και | ||
, τον ἑβδομον Ὑδροχοῳ , τον ὀγδοον Ἰχθυσιν , τον ἐννατον Κριῳ , τον δεκατον Ταυρῳ , τον ἑνδεκατον Διδυμοις |
γυναικος τετοκυιας οἰκον καταφυγειν , ἐκειθεν δε προς ἀνδρας νεκρον φεροντας . ὁθεν την μεν Ἡραν ἀποστηναι , τον δε | ||
τρυφης τους του θαυμασιωτατου Πλατωνος διαλογους ἠναγκαζεν ἐκμανθανοντας τους μαγειρους φεροντας τε τας λοπαδας ἁμα λεγειν εἱς , δυο , |
και των ἀδελφων [ του πατρος ] ἀποσταλεις εἰς ἀγρον προβατον ἀγαγειν εἰς την πολιν , καταλαβουσης αὐτον νυκτος παραλλαξαι | ||
. εἰς τα ἐρια παλιν τα μαλακα και ποσου το προβατον . μνας φησιν : ἐβοα πολυτελης γε ἡ πολις |
κατ ' ἐπιτασιν ἐννεαπλασιαν ἐχειν γλυκυτητα , το μελι λεγων ἐνατον εἰναι μερος της ἀμβροσιας κατα την ἡδονην . οὐδεις | ||
. τας δυο δηλαδη συλλαβας , ἡμιολιον καλουμενον : το ἐνατον ἐκ χοριαμβου και διιαμβου : το δεκατον ἐκ χοριαμβου |
. και ἐπει παλιν αἱ κλητικαι συνεμπιπτουσι ταις εὐθειαις , συγγινεται δ ' εὐθειαις τα ὁριστικα και ἐτι αἱ κλητικαι | ||
ἀλλα την ψυχην . ὑπενοηθη δε ὁτι και τῳ Ἀλκιβιαδῃ συγγινεται κατα τον αἰσχρον ἐρωτα . οἱ δε περι Σωκρατους |
γενεσθαι . ταυτα δε εἰπων , ὡς εἰδε τους Ἀθηναιους προσεχοντας σφοδρα και ἡδομενους και ποθουντας τα ἑξης ἀκουσαι , | ||
, αἱ κατα χρονον δια γραφης ἐξεληλεγμεναι πανυ θεοφιλεις τους προσεχοντας αὐταις πεποιηκασιν . ὁμως δ ' οὐν και οἱ |
των του σωματος μερων . το δε της θηλειας ἀγονον ἀποφαινονται : ἀτονον τε γαρ εἰναι και ὀλιγον και ὑδατωδες | ||
προσεχεστερον μονον εὑρισκεται ὑπευθυνον : ἠδη δε εἰπομεν ὁτι τινες ἀποφαινονται , ὡς εἰ και δοκει ἐγκλημα εἰναι : ἐνταυθα |
γαρ των ὀξεων μεγιϲτων ὑποκειμενων πυρετων μεγαλα τα διαφεροντα των παροξυϲμων και των ἀνεϲεων ἐϲτιν , ὡϲτε και τοιϲ ἰδιωταιϲ | ||
τα γνωριϲματα εὑ - ρηϲειϲ το ἀμφιβαλλομενον : τῃ των παροξυϲμων ἀναλογιᾳ δει προϲεχειν τον νουν και τῃ των ἡμερων |
ἀλλους ἐωμεν χαιρειν αὐτοις βιοις , τον μεν ἐν ἡδονῃ τηκομενον , τον δ ' ἐν γῃ πονουμενον , τον | ||
τῃ γλωσσῃ κρατειται κυαμου μεγεθος ὡστε καταπινειν ἐπι σχολης το τηκομενον , και σφοδρα την ἀρτηριαν λεαινει τε και ἀνδρειοι |
τοιαυτη . νεμομενοι τα ἑαυτων ἑκαστοι ὁσον ἀποζην , και περιουσιαν χρηματων οὐκ ἐχοντες , οὐδε γην φυτευοντες , ἀλλα | ||
των Ἀρκαδων Μαντινεις οὐτε κατα την δυναμιν οὐτε κατα την περιουσιαν , ὡς αὐτος οὑτος φησιν , ἐκ πολιορκιας δε |
” ὡς εἰπων ἐπεεσσι διεπτοιησε γυναικας . βαν δ ' ἰμεναι δια δωμα , λυθεν δ ' ὑπο γυια ἑκαστης | ||
“ ξειν ' , ἐπει ἀρ δη ἐπειτα πολινδ ' ἰμεναι μενεαινεις σημερον , ὡς ἐπετελλεν ἀναξ ἐμος : ἠ |
διδωσι σοι το συμβολον , ὁ δε σκωπτων αὐτους ὡς γεροντας και ἐγγυς θανατου ὀντας φησιν ἐν τῃ σορῳ και | ||
και πολυανθρωπον , ταξας προ της φαλαγγος τους ὁμηρους , γεροντας , παιδας , γυναικας . οἱ δε τους ὁμοφυλους |
: γινεται δε ἐπι ψυξει των μοριων . Και ὁ παλμος δηλος ἐστι και γινεται μαλλον ἐν τῳ προσωπῳ και | ||
: ὑποχονδριου ἐντασις ὑπολαπαρος , παραμηκης ἐξ ἀμφοτερων : καρδιης παλμος , δια τελεος ξυνεχης : οὐρησεν ἐλαιωδες . Δεκατῃ |
οἰνωδη . Ἀλλα ταδε εὐηθεστερα και ἀπιθανωτερα τα τε των περιαπτων και ὁλως των ἀλεξιφαρμακων λεγομενων τοις τε σωμασι και | ||
φαρμακων μεστας , προσποιουμενους ἰατρικην μετα γοητειας και ἐπῳδων και περιαπτων . τους δε γυμνητας κατα τοὐνομα γυμνους διαζην , |
γραφουσιν . ὁμοιως ἐν Ἰλιαδι „ μνησαι πατρος σειο „ δεον κτητικως . . . Ω . Ξ . ζ | ||
τας δε ἑκατερωθεν δηφενσορας ἐν ταις εἰρημεναις κινησεσιν : ἡντινα δεον , εἰ χρη γενεσθαι , Ἰλλυρικιαναν καλειν . Ἡ |
δυναμεις . παρα δε Λακεδαιμονιοις κωμικης παιδιας ἠν τις τροπος παλαιος , ὡς φησι Σωσιβιος , οὐκ ἀγαν σπουδαιος , | ||
ἐτει , ᾡ ἡ τε σεληνη ἐξελιπεν ἑσπερας και ὁ παλαιος της Ἀθηνας νεως ἐν Ἀθηναις ἐνεπρησθη , [ Πιτυα |
, πλεονασμῳ ἑτερου σ ἀφυσσω , τουτεστι το ἀπο τινος ἐπιρρεοντος ἀπαντλειν και ἀπαρυεσθαι . ἠ ἐκ του φυω , | ||
καθυπερθεν ἠυτ ' ἐλαιον . και ἠν κατα μεν του ἐπιρρεοντος βαψαντα γλυκυ το ὑδωρ ἀνιμησασθαι , εἰ δε εἰς |
χλαμυς . Οὐπω τοξοφορων οὐδ ' ὡριος , ἀλλα νεογνος οὑμος Ἐρως παρα την Κυπριν ὑποστρεφεται δελτον ἐχων χρυσεην : | ||
θ ' ἁμα ταχεια πειθω των κακων ὁδοιπορει ἀλλ ' οὑμος ἀει ποτμος ἐν πυκνῳ θεου τροχῳ κυκλειται και μεταλλασσει |
λογον εἰς ἀλογιαν μετατιθεσθαι , εἰ μη και το ἀλογον φησουσιν ὑφαρπαζειν του λογου την φυσιν : ταυτα ὀψε ποτε | ||
μαλα δευρο ἀναπηδησαντες ταυτα μεν εἰναι πολλης ἀβελ - τεριας φησουσιν , ἁ ἐγω λεγω , ἀξιωσουσι δε με μαρτυρας |
τα μελλοντα ἀπεφοιβαζεν . εἰς γαρ καρυον ἠ τι τοιουτο τετρημενον ἐξ ἑκατερου μερους ἐνετιθει πυρ και την συνεχειν αὐτο | ||
ὠτος , το δ ' ἑτερον ἐν χυτρᾳ πωμα ἐχουσῃ τετρημενον και πανταχοθεν ἐστεγανωμενον , ὡστε τον ἀναφερομενον ἀτμον προσεμπιπτειν |
πλευμονων θερμον ἀησιν ὑπνον Εὐρυμαχος † οὐκ ἀλλος † οὐδεν ἡσσον – ὑβριζ ' ὑβρισμους οὐκ ἐναισιους ἐμοι : ἠν | ||
Πυθιην ταυτα σφι ἀνελειν , τοισι δε Λακεδαιμονιοισι ἀπορεουσι οὐδεν ἡσσον ὁκως ἐξευρωσι αὐτων τον πρεσβυτερον ὑποθεσθαι ἀνδρα Μεσσηνιον τῳ |
' εἰς σωτηριαν μεν των ἀσθενεστερων , κωλυοντα δε τους δυνατους ἀδικειν εἰσηλθε , Ῥαδαμανθυος ἀκριβως ἠ , το γε | ||
γινεσθαι μεγιστους , σχεδον δε τι και διπλασιους λεοντων : δυνατους δε ὡστε των ἡμερων τινα , ἀγομενον ὑπο τετταρων |
, και ἀπαγομενας συν ὑβρει και ἀτιμιᾳ ξαινομενας τε τας παρειας συν οἰμωγῃ και ὀλολυγῃ και κοπτομενας πικρως , παιδας | ||
ὠτειλη . ὠχρος ὠχριασις : “ ὠχρος τε μιν εἱλε παρειας . ” και ὠχρησαντα ὠχριασαντα : “ οὐτ ' |
, και την του Καλυδωνιου καπρου θηραν , και Θησεα παραγενομενον ἐκ Τροιζηνος εἰς Ἰσθμον καθαραι . : Οὐκ εὐ | ||
ἀγορασαντα ταυτην ἐχειν οὐκ εἰδοτα την ἑαυτου θυγατερα θεραπαιναν , παραγενομενον δε εἰς Κορινθον ἐπι την των τεκνων ἀπαιτησιν και |
του ἀγωνος καιρος , ἐκαλουν τον δημον : ἠν δε παλαιτερον ἐτι συνερρυηκως ἐκ των ἀγρων ὁ χερνητης και αὐτουργος | ||
τε χωραν και σφας αὐτους ἐπι φιλιᾳ . Εὐανδρος δε παλαιτερον ἐτι της Θεμιδος ἀκηκοως διεξιουσης , ὁτι πεπρωμενον εἰη |
εὐκηλος ἰσθι μηδ ' ἀγαν ὑπερφοβου . ἁμα ποταινιον κλυουσα παταγον ταρβοσυνῳ φοβῳ τανδ ' ἐς ἀκροπτολιν , τιμιον ἑδος | ||
ϲημεια ἰϲχουϲι καρδιηϲ παθεοϲ , ϲφυγμουϲ ϲμικρουϲ , ἀδρανεαϲ , παταγον τηϲ καρδιηϲ ἐπι πηδηϲει καρτερῃ : ϲκοτοδινοϲ , λειποθυμιη |
μελιτος ἰσον ἑψει ἐν ἀγγειῳ χαλκῳ , ὡστε κηρωτης ἐχειν παχος , και καταχριε . Κεφ . ιεʹ . [ | ||
. καρδαμον φυρασας ὀξει και ῥοδινῳ και ποιησας κηρωτης το παχος ἐπιτιθει ἀπο κροταφου ἐπι κροταφον . παραχρημα την ὀδυνην |
Πλεισθενους Πλεισθενιδης , Ἀχαιμενης Ἀχαιμενους Ἀχαιμενιδης , εἰ δε μακρᾳ παραληγεται δια της ει διφθογγου Εὐηρης Εὐηρους Εὐηρειδης , Εὐκλης | ||
Ἀττικοις το δαω και παω . Ἡ πρωτη των περισπωμενων παραληγεται ἠ τῳ ε ἠ τῳ η κατα τον μελλοντα |
εἰς αὐτο τουθ ' ἡ φυσις παραγεγονεν , ὡστε μαθειν δυνατοις εἰναι παρα του πατρος ἀριθμειν , παρα δ ' | ||
ἐρεισμα θουριος ἀρχων ] μονομετρον ἐκ τε θαλασσης ] μονομετρον δυνατοις στυφελοις ἐφεταις ] μονομετρον ἰσοθεος ] συνιζησις Περσικον θ |
δε θεος ὁς κἀμε ἐκδικησει , ὁ μη παρορων τους θανοντας ἀδικως . Και δη ἀετος πετομενος ἐπανω ἐθεασατο τον | ||
δ ' ἐκεινος ἠν πεπαιτερος μορων διαπεφρουρηται βιος και τους θανοντας εἰ θελεις εὐεργετειν εἰτ ' οὐν κακουργειν , ἀμφιδεξιως |
ψυχην δι ' ὁλου του κοσμου διηκειν , ἡς μερος μετεχοντας ἡμας ἐμψυχουσθαι . . . , . . . | ||
μετεβαλε τους τροπους , περι δ ' αὐ τους παιδειας μετεχοντας οὑτω προθυμος , ὡστε πολλα και των ἀδυνατων εἰναι |
γινεται τοισι μεν φλεγματιῃσι , τοισι δε χολωδεσιν οὐ . Ἀρχεται δε φυεσθαι ἐπι του ἐμβρυου ἐτι ἐν τῃ μητρῃ | ||
και ἡμεις περι των ἐφεξης ἀλλην ἀρχην ἀρξαμενοι λεγωμεν . Ἀρχεται μεν οὐν ἐντευθεν το τριτον του βιβλιου κεφαλαιον , |
του τειχους των Τρωων λιθους εἰς την ναυν ἐβαλετο . παραγενομενος δε εἰς το Ἀργος και ἐλαθεις ὑπο Αἰγιαλειας της | ||
λιθον ἐνθαδε , ” και μεταθεις τον λιθον εἰσηλθεν . παραγενομενος δε ὁ Αἰσωπος τῳ Ξανθῳ λεγει “ δεσποτα , |
πειθειν τον Νεστορα ; ὀργη ὑπερ Ἀχιλλεως των Ἑλληνων . παραμυθειται την ὀργην αὐτων ὁ Ἀγαμεμνων ὁμολογων ἡμαρτηκεναι , και | ||
σημαινομενον οὐν ἀπηντησεν : ἐμοι τις ἠν ἐν γενει : παραμυθειται αὐτον ὁ χορος : ἐμοι τις ἠν ἐν γενει |
και τερψιν , ἀδεως λοιπον ὑπηρετουν ἐννοουμενος ὡς οὐδεν εἰην κακιων του της Πασιφαης μοιχου . ἡ δε γυνη οὑτως | ||
μετα προσθηκης ἐγκρατης θηριωδης , ἠτοι δια το κρατειν θηριωδων κακιων . ἐστι δε πολλακις και κρατεισθαι , ἠτοι ἡττασθαι |
, ὡς ἁπλως εἰπειν , ἐτι των μετα ταυτα ὑγιες γινεσθαι , ἀγνοηθεισης της ἀληθινης ἀρχης . τον αὐτον δ | ||
δει προτερον αὐτο και παρα φυσιν αὐτο ἐν τῳ θερμαινεσθαι γινεσθαι . Οὐδεν δει τοινυν ἀλλου σωματος τῳ οὐρανῳ , |
βοος ἐκγονον φυσει ἱππος παρα φυσιν τεκῃ μοσχον , οὐ πωλον κλητεον ἀλλα μοσχον : οὐδ ' ἀν ἐξ ἀνθρωπου | ||
τε και ἐριζοντε , πη δε ὁ παις ἀναβαινων ὡς πωλον ἱπποτης , ὑπονηχομενου του ἐραστου γαυρος ἐφερετο . και |
τε και μεγαλων , οὐκ ἐστιν οὐδεν λαβειν πληθος ὁ καταλειπομενον ἐπεκουφιζεν ἀν τον ἀναγκαιον ἡμων βιον , οὑτω και | ||
και το ἀργυριον και τας περι τουτων φροντιδας , το καταλειπομενον ἐστι τυφος και μαλακια και ἡδυπαθεια και ἀσελγεια και |
, δειδησω δειδημων δειδημονος . Το γερων γεροντος και τενων τενοντος μη ὑποπιπτοντα μητε τῳ λογῳ των κοινων τῳ γενει | ||
γερων γεροντος , και ὡς σθενων σθενοντος οὑτω και τενων τενοντος . Τα εἰς ων βαρυτονα προηγουμενου ἀμεταβολου παρωνυμα ὀντα |
ἠθετουντο ὡς ἀσυμφωνοι προς τα ἑξης . οὐ γαρ μεμιγμεναι παραγινονται αἱ ψυχαι . νυν δε ὁμου νυμφαι , ἠιθεοι | ||
: Ἐπει αἱ γερανοι λιθους καταπινουσι και ἐπι την Αἰγυπτον παραγινονται . τουτους δ ' ἐτυκιζον : Τυκος ἐργαλειον τι |
. και την διαφωνιαν ἐρεις , οὐ μην και το διαφωνον . τα δε ἐπιρρηματα εὐφωνως ὁμοφωνως , ἀφωνως , | ||
ληψιν . γιγνεται δε και ἐαν ἀπο συμφωνου διαστηματος το διαφωνον ἀφαιρεθῃ δια συμφωνιας και το λοιπον δια συμφωνιας εἰλημμενον |
[ ] ἀν ? ? πλουτου , τις ἀνευρατο μετρα πενιας , ἠ τις ἐν ἀνθρωποις χρυσου παλιν εὑρατο μετρον | ||
ἐπει δ ' Αἰσχινης ] ἑωρατο πιεζουμενος ] ὑπο της πενιας . . . ] ἀπο του λογου και ἐθιζεσθαι |
. ὡς ῥιψασπις και δειλος διαβαλλεται Κλεωνυμος . ἐπι τον διαυλον ἠλθον : Ἐπει οἱ διαυλοδρομουν - τες μεθ ' | ||
σταδια και ὁ πενταθλος τι των τριων , οἱ δρομεις διαυλον ἠ σταδιον ἠ ἀμφω : τι δεινον ἀπο των |
ἀπο των χειλων ἀκρων , ὁταν του στοματος πιεσθεντος τοτε προβαλλομενον ἐκ της ἀρτηριας το πνευμα λυσῃ τον δεσμον αὐτου | ||
παραιτεισθαι τα κατα τας προς τους συμβιουντας σχεσεις καθηκοντα , προβαλλομενον τα περιεστωτα πραγματα . Παρα Κατουλου το μη ὀλιγωρως |
ἐπιθυνουσιν Ἐριννυν και χολον . Ἀλλα συ , ποτνα , κακας ἀπο Κηρας ἐρυκε ἐσσυμενως , εἰ και τι παρηλιτον | ||
εἰναι φησι σου σοφωτερος ; εἱμαρμενον δε των κακων βουλευματων κακας ἀμοιβας ἐστι καρπουσθαι βροτοις Ζευς γαρ τα μεν τοιαυτα |
τῳ Καισαρι και Ζακυνθιοι μεγαλα ἐγκληματα ἐχοντες , και δεομενοι βοηθειας . Ὁ δε τουτων προὐστη τε , και διαλεχθεις | ||
τουτον τον λογον , εἰ μεν ἐν τινι καιρῳ , βοηθειας γεγραμμενης τῳ Κερσοβλεπτῃ και τῳ Χαριδημῳ , κωλυοντων ἡμων |
μεν περιεχον κατα των πραξαντων , ἐλεον δε και συμπαθειαν ἐπιφερον προς τους ἀνηκεστα πεπονθοτας . ἀπηντησαν γαρ αὐτῳ μεθ | ||
γνωμην συγκακουσθαι . σμηʹ . Κεφαλαια ἐστι παθος πονον κεφαλης ἐπιφερον ἀνυποιστον κατα περιοδους τινας , ὡστε και ἠχον εἰναι |
ἐν τῃ Ἰταλιᾳ εἰναι . Ἀφνω δη φημη κατεσκηψε , Γετας τον θανατον τον Καισαρος πυθομενους Μακεδονιαν πορθειν ἐπιτρεχοντας , | ||
. τῃ τε βασιλειᾳ τῃ αὑτου αὐταρκη ἐσεσθαι ὑποδοχην ὁ Γετας ἐλεγεν ἠ την Ἀντιοχειαν ἠ την Ἀλεξανδρειαν , οὐ |
ὁ Καισαρ ἐς νεωτα ἀνεβαλλετο : ὁ δ ' Ἀντωνιος ἐπιμενειν δια Παρθυαιους οὐ δυναμενος , ἀντεδοσαν ὁμως ἀλληλοις , | ||
ἱνα συμμυσῃ : και ὁ κονιορτος δε ποιει δια τουτο ἐπιμενειν ὁτι συμμυει κονιορτουμενα : τα δε των ὀψιων οὐ |
ὁ δε δανειζομενος το δυνον , το δε μεσουρανημα το διδομενον ἀργυριον , το δε ὑπο γην μηνυει σοι την | ||
και σκωληκας παντοιους και ἀσκαριδας και το ῥινημα του ἐλεφαντος διδομενον . παντοιας ἑλμινθας φθειρει και καλαμινθη : ξηραν βαλλων |
καθαιρετικον του ἀξιωματος : ὁ δε Δημοσθενης θειᾳ τινι μεθοδῳ κεχρημενος τουτῳ και το ἀξιωμα φυλαττει λαμπρον , και ὁσον | ||
και πολλακι δοσκον ἀλητῃ τοιῳ , ὁποιος ἐοι και ὁτευ κεχρημενος ἐλθοι : ἠσαν δε δμωες μαλα μυριοι ἀλλα τε |
οὐσιας ἀναιρουμενης οὐκ ἀναιρειται ἡ οὐσια : των μερων ἀναιρουμενων ἀναιρειται το ὁλον : τα μερη ἀρα της οὐσιας οὐσιαι | ||
προς τους ἐκ Πελληνης μετοικους , οἱς Ῥοδιοις βοηθων Φιλοκτητης ἀναιρειται . . Οἰνωτριας : ἐνθα νυν ἡ Ῥωμη ἐστι |
μεν γαρ της Πλειαδος μεσον κατα μεν τον Ἱππαρχον βορειοτερον εὑρημενον του ἰσημερινου μοιραις ιε και Ϛʹ , κατα δε | ||
ζητουμενον εἰσαγαγων ἐν τῃ ἀρχῃ του προοιμιου , νυν ὡς εὑρημενον λαμβανει . και φησιν ὁτι παντες ἀκουσαντες δοκιμασατε γενεσθαι |
διαναι τε το σωμα και μαλαχθηναι : μετα δε ταυτα προπινειν ὑδωρ ὡς χρηστοτατον , ἐν μεν χειμωνι και ἐαρι | ||
. . . ἀναγεγραπται δε δη και τοιοσδε λογος . προπινειν φιαλην χρυσην ἐν κυκλωι Ἀλεξανδρον πρωτοις μεν τουτοις προς |
. ὑπονοητεον δ ' ὁτι και ἑκαστου των ἀλλων ἁ δικαζουσιν αἰσθησεις τα πρεσβυτερα | εἰδη και μετρα , οἱς | ||
μοι της δικης προς τουτον πρωτον , ἐπεδειξα σαφως τοις δικαζουσιν , ὡσπερ ὑμιν ἐπιδειξω , πανθ ' ὁς ' |
οὐδεποτε κατα ταὐτο γενησεται . το δε λεγομενον ἠ Ἀπολλωνιος παρεσται ἠ Τρυφων ὡς προς καιρον την διαζευξιν ἐπαγγελλεται . | ||
συμπεφυκοτων ἡμιν ἀπο της γενεσεως , ἐπειτα γνωσις ἡμιν ἀληθινη παρεσται της δαιμονιας και μακαριας ζωης , ὁση τις ἐστι |
Λατινων πολεσιν ἁπασαις εἰρηνη προς ἀλληλους ἐστω , μεχρις ἀν οὐρανος τε και γη την αὐτην στασιν ἐχωσι : και | ||
ἀμφοτερους τους τοπους . . ἰστω νυν τοδε γαια και οὐρανος εὐρυς ὑπερθεν μη δι ' ἐμην ἰοτητα Ποσειδαων ἐνοσιχθων |
των κορυμβων διδου κοκκους γʹ . καταπιειν , και ὀξυμελι ἐπιπινειν . ἀλλο . καππαρεως ῥιζαν ἑψησας , ποτιζε μετ | ||
πινειν , και πτισανης χυλον δις της ἡμερης , και ἐπιπινειν οἰνον λευκον ὑδαρεα : ᾑ δ ' ἀν ὀδυνη |
ἐσται των ἀνεπαισθητως μεν ἐσχηκοτων του καλλους των μαθη - ματων , ἀκολουθοτερον δε ταις ἑαυτου ὑποθεσεσι περι αὐτων δοξασαντων | ||
λαι [ ] αι : ὁτ ' ἐν [ ] ματων ? [ ] λε ? σ [ ] χ |
' ὁντινα τροπον ἐρωτικος . γεγραφε γαρ δη ὁ Λυσιας πειρωμενον τινα των καλων , οὐχ ὑπ ' ἐραστου δε | ||
φαινομενον καλλος ἐρως οὐ κυριως ἐστιν ἐρως . Το δε πειρωμενον παθητικως ἀκουστεον ἀντι του πειραζομενον παρα τινος , τουτεστι |
οὐκ ἐμον . εἰ δε δικαιον μεν το πεπραγμενον , καινον δε τουτο και οὐκ ἐμον , οὐδεν ἑτερον λεγουσιν | ||
ἀρχομενης μερων , τελευτωσης δ ' εἰς τα ἀνω . καινον δ ' εἰναι χρη τον σπογγον , κἀν μη |
ᾡ εἱπετο το και μετα θανατον μη ἑδραιον εἰναι και βασιμον τῳ εὐδαιμονι το μακαριον ὡς πολλακις και ἀπελθοντος ἀπο | ||
ἐβαψεν ἡ φυσις χρωμασιν ἐσθητος βασιλικης , διοριζουσιν ὁσον οὐ βασιμον τοις εἰς ἱερον μη τελουσι χορον . ἀλλα γαρ |
ἡ Σιβυλλα μακροβιος : ἠ τοις χρησμοις ἡδεται : ἠ ἀπαταται : ἠ μαντικως ἐχει , χρησμους φανταζεται : χρησμολογος | ||
δη ἐρῳτο ὑπο του Ἱππολυτουαὐτη δε ἀρα του μειρακιου ἠρα ἀπαταται ὁ Θησευς τῳ λογῳ και καταραται του παιδος τα |
και μητε ταὐτον εἰδος ἑτερον ἡγησασθαι μητε ἑτερον ὀν ταὐτον μων οὐ της διαλεκτικης φησομεν ἐπιστημης εἰναι ; Ναι , | ||
ἐχομεν ? [ πατερ ? , τι σιγᾳς ? ; μων ἀληθες [ εἰπομεν ; οὐκ [ εἰσακουεις ] [ |
της πλαγιας διαμετρου τετραγωνῳ . ἐστω γαρ ἐλλειψις ἠ κυκλου περιφερεια ἡ ΑΒΓΔ , ἡς κεντρον το Ε , και | ||
περιφερειαν διελθον ἐπι το Ο παραγιγνεται , δυνει ἡ ΒΚ περιφερεια , ἐν ᾡ δε χρονῳ το γ την γΡ |
Ὀνητωρ ταυτην ἐχοντες διετελεσαν την διανοιαν . τεκμηριον δε παντων μεγιστον : οὑτος γαρ ἐβουληθη μεν Ἀφοβῳ δουναι την ἀδελφην | ||
οὐκ ἀν δυναιμην προς ἀποντα ποιειν , παραινω δε σοι μεγιστον νομιζειν των ἀγαθων παιδειαν και μηδεν βαρυ των ἐπι |
ἐφη δειν ἐθιζειν ἀπο ὀλιγων ζην , ἱνα μηδεν αἰσχρον χρηματων ἑνεκεν πραττωμεν . Ὁ αὐτος Πλατωνος εἰσελθοντος προς αὐτον | ||
Ῥωμαιους πολεμον ἀπετριψατο την τηλικαυτην συμμαχιαν , ἱνα φεισηται των χρηματων : ὁ δε Εὐμενης οὐ λιαν εὐπορουμενος ξενολογων δωρεαις |
. οἰμοι : τι δρασω παραφρονουντος του πατρος ; ποτερον παρανοιας αὐτον εἰσαγαγων ἑλω , ἠ τοις σοροπηγοις την μανιαν | ||
ἀνοηταινοντος , παρατετραμμενου ὀντος τον νουν , μαινομενου . . παρανοιας ] ἑνεκα της ἀγνωσιας , μωριας . , ἀναισθησιας |
κυκλον εἰναι ἑκκαιδεκαπλασιονα της γης . Ξενοφανης δε εἰναι νεφος πεπυρωμενον . οἱ Στωικοι μικτην εἰναι την σεληνην ἐκ πυρος | ||
γαρ ἰσως ἀνιατα , καταψυχων δε το ζεον αὐτου και πεπυρωμενον ἀγαν ἡμερωσον : τιθασον γαρ και χειροηθες εἰ γενοιτο |
, τουτοις ἀρδην ἠτυχηκοσιν ἀνιας τε και βλαβης μεστος ὑπαρχων ἐλεγχεται και ὁπως αὐτον ἐσαυθις φυλαξωνται , χωραν οὐ διδωσιν | ||
περιεστιγμενη ὁτι ] Ζηνοδοτος [ γραφει ] ὀφρα δαειῃ . ἐλεγχεται δε ἐκ του ἑπομενου . „ ἀλλα πατηρ οἱ |
ἀν ὑπο ξανθης χολης γινομενον , ὑγραινειν τε δει και ψυχειν και το μεν εἰς την γαστερα συρρεον κενουν δι | ||
μαλλον τα δ ' ἡττον και θερμαινειν και πεττειν και ψυχειν και ξηραινειν και τἀλλα ὡσαυτως . Το δε δη |
Νινυαν ἐτελευτησε , την γυναικα ἀπολιπων βασιλισσαν . τον δε Νινον ἡ Σεμιραμις ἐθαψεν ἐν τοις βασιλειοις , και κατεσκευασεν | ||
τινος Χαλδαιου , ὁν φασι τεταρτον ἐπι δεκα βασιλεα μετα Νινον γενομενον την Βαβυλωνα οἰκισαι , και τους συναχθεντας καλεσαι |
' ὁλον το σωμα και ταις κατα μερος κρασεσι και διαιταις και ἡλικιαις καταλαμβανεται , καθως ἐχεις ἀνωτερω και περι | ||
τε και κρασεσι και ὡραις και χωραις και ἡλικιαις και διαιταις , ταις τον μελαγχολικον χυμον γεννωσαις . Οἱ δε |
μεταθεις τα κωλα τουτονι τον τροπον ἐξενεγκαι : ὁμολογων οὐν ἐννομον εἰναι το λαβειν τα διδομενα , παρανομων γραφῃ το | ||
ἀλλας ἐθεμεν ἀναγκαιας , ἐν ταυταις δη το παρανομον και ἐννομον ἑκαστην διχοτομει τουτων . Ἐοικεν τουτου νυν ῥηθεντος του |
Νικοστρατον τον κιθαριστην λογος τις περιεισι λεγων Λαοδοκῳ τῳ κιθαρῳδῳ διαφερομενον ὑπερ μουσικης εἰπειν ὁτι ἀρα ἐκεινος μεν ἐστιν ἐν | ||
και ἑν ἐστιν , ἐχθραι δε και φιλιαι συνεχεται . διαφερομενον γαρ ἀει ξυμφερεται , φασιν αἱ συντονωτεραι των Μουσων |
ἀποκριναι δη μοι βραχυ του βηματος ἀποσταςκατ ' ὀλιγον γαρ ἐπιων μικρου μοι τω χειρε προσαγεις : που διωρισεν ὀργανα | ||
ταυτα μεντοι ἐπραξε πιεζομενος ὑπο τραυματος ὑπογυου και τα ταγματα ἐπιων και παραθαρρυνων και διδασκων , ὁπως τοις βαρβαροις πολεμητεον |
πολιν , ὁτι τοις ἐπειγομενοις ἐλθειν ποι δια ταχους κωλυμα παρεχεται τον ὀχλον ἀνακοπτουσα τοις ἀπαντωσιν ὡσπερ κυμασιν ἀντιπροσωποις δρομον | ||
και βοσκημασιν οὐδ ' ἀξιως ἐστιν εἰπειν την ἀφθονιαν ὁσην παρεχεται και την χρηστοκαρπιαν . ἐν μεσῳ δε και των |
εὐσκοπως και μηδεν παραλελοιποτα των εἰς το νικαν ἀπειρηκοτα και παρειμενον και περας ἀστεφανωτον ἐξελθοντα του σταδιου , τον δε | ||
τις ἐστιν ὁ μελλων λυσαι αὐτον του δεσμου . : παρειμενον ] Ὁ παρηκας . : Φιλανθρωπως αἱ Ὠκεανιδες ἡγουνται |
δεηθῃ μεν του βοηθηματος , τηνικαυτα των θερμοτερων και ξηροτερων ἐπιτεινειν δει την ὑλην : παρεστι γαρ δυναμις προτροπης μονον | ||
τα χαλωντα μαλλον . και ἁπλως προς το κατεπειγον και ἐπιτεινειν και ἀνιεναι δει θατερου την δυναμιν . Εἰς οἰνου |
, αὐταρ ἀλοιφῃ νεκταρεῃ φαιδρυνε περι χροα : δυνε δε πεπλον καλον , ἐυγναμπτοισιν ἀρηρεμενον περονῃσιν , ἀμβροσιῳ δ ' | ||
ἀυτει δ ' ὀξυ . και ταδ ' ἐρξω . πεπλον δ ' ἐρεικε κολπιαν ἀκμῃ χερων . ἀνια , |
, και μαλιστα προς τους Ἀθηναιους και Δηλιους , ἐκ παλαιων χρονων παρειληφοτας την εὐνοιαν ταυτην . και των Ἑλληνων | ||
ἀτοπον ἐν τοις λογοις αὐτων διελεγχουσιν , αἰνιγματωδως εἰωθοτων των παλαιων τας ἑαυτων ἀποφαινεσθαι γνωμας . , εἰ δ ' |
οὐκ ἠλθον κωλυσοντες , φοβουμενοι μη σφισι διχα γιγνομενοις ῥᾳον μαχωνται , και ἁμα την καθ ' αὑτους περιτειχισιν ἐπειγομενοι | ||
ἐν τῃ πολει μαχομενους τρια μερη , ὁπως οἱ μεν μαχωνται , οἱ δε ἀναπαυωνται , οἱ δε παρασκευαζωνται , |
Πωμεντινον χωριον ἐστρατοπεδευκοτας και την Λατινων χωραν προνομευοντας , ὁτι παρακαλουσιν αὐτοις οὐ συνηραντο του πολεμου , περι δειλην ὀψιαν | ||
ταλαντα δισχιλια . ὁ δε βασιλευς τοις μεν πρεσβευταις ἐπετιμησε παρακαλουσιν αὐτον μη μονον ἀθετησαι πιστιν , ἀλλα και εἰς |
και εἰ τι ἀρα ἡ θαλασσα ἠ το κρυος παραχρημα νηχομενον γε ἠ ὑστερον κακωσαι δοκει , ῥαϊσας το σωμα | ||
, και Σηστον και Ἀβυδον , ὁπῃ γαμον ἐννυχον Ἡρους νηχομενον τε Λεανδρον ὁμου και λυχνον ἀκουω , λυχνον ἀπαγγελλοντα |