ἐπει οὐν συνοιδα γε ὑμιν ἐξ ἀληθων ἀκουσματων εὐφραινομενοις , ἑρμαιον ἀν ἐμοιγε εἰη το χρημα , εἰ λογων ὑμας | ||
ἰδιως βασανον , οἱ δε Λυδιαν καλουσιν . ἑρμαιῳ . ἑρμαιον το ἀπροσδοκητον κερδος , ἀπο των ἐν ταις ὁδοις |
κατα το δυνατον ἀνθρωπῳ . ὁμοιωσις δε θεῳ ἐστι το ὁσιον και δικαιον γενεσθαι μετα φρονησεως . ὁ δε ἐκ | ||
Ἑλληνας , ἐπει δε οὑτως ἀποσπουδαζεις αὐτον , ὡς μηδε ὁσιον ἡγεισθαι το ὑπερ τοιουτων λεγειν , ἰωμεν ἐφ ' |
φρυγανον ἠ ἀλλο τι των τοιουτων προσενεγκῃ , μετα φλογος καιεσθαι . Κατα δε την Ἀραβιαν ἐν πολει Λευκοθεᾳ Ἀμωμητον | ||
θνητον εἰναι και ἀθανατον διασῳζεσθαι : οὐ γαρ το ἐνδεχομενον καιεσθαι , παντως που καιεται . Εἰτα Πλατωνα μεν ἐπαινουσι |
ἀσυστατον ἐστιν , ὡς τα μονομερη : εἰτε μη ἐχοι κρινομενον , ὡς τα ἰσαζοντα και ἀπορα . Δει τοινυν | ||
κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου μονου : το κρινομενον δε και ἐν ταις ἀλλαις ἐμπιπτει στασεσιν : το |
τραγικος : ” θνῃσκει δ ' οὐδεν των γιγνομενων , διακρινομενον δ ' ἀλλο προς ἀλλο μορφην ἑτεραν ἀπεδειξεν . | ||
μενου και διακεκριμενου . Ταχα μεν οὐν καλλιον ἀδιακριτον , διακρινομενον , διακεκριμενον ποιειν την ἀντιδιαιρεσιν , ἠ παλιν αὐ |
μαχην σημεια , τους Περσας ἐταραττες . ὁ δε κακως ἀπολουμενος Δημαρατος ὁ τα παρ ' ἡμιν ἐπαινων προς ἐκεινους | ||
αὐτῳ θανατου ποτε ἀξιον ἐργασασθαι , προυφερε τε ὡς ἀπεστελλετο ἀπολουμενος . και της μεν των Ἑλληνων δουλωσεως ὀλιγον ἑαυτῳ |
ἑνος ἀνθρωπου θανατον , οἱον Πομπηιων . κἀκεινο δε το ἐπιγραφομενον τοις μνημασιν : ἐσχατος του ἰδιου γενους . ἐπιλογιζεσθαι | ||
. . . Ἰων : φιλοσοφον τι συγγραμμα τον Τριαγμον ἐπιγραφομενον , ὁπερ Καλλιμαχος ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους : ἐν |
, δια τουτων κατασκευαζει . και φησιν ὁτι ἡ ἀριθμητικη πολιτευεται παρα τῳ δημιουργῳ , εἰ γε ἐκει εἰσιν οἱ | ||
μεν τουτον τον τροπον , αὐτος δε οὐ τον αὐτον πολιτευεται . ταυτα δε ἀν εἰη συστασις ποιοτητος , ἡ |
και βασιλευσιν ἐν αἰδοι το συνεδριον γραμματα τε εἰσπεμπον και διαλεγομενον προ των θρονων . ἐν δη τῳ χρηματιζειν της | ||
ἐργον προῃσαν . και ὡς εἰδον τινα των ξυνωμοτων σφισι διαλεγομενον οἰκειως τῳ Ἱππιᾳ , ἐδεισαν και ἐνομισαν μεμηνυσθαι τε |
Σαμωνιου ἐπι Κριου μετωπον , ἑτερον της Κρητης ἀκρωτηριον το ἑσπεριον , ͵αφʹ , ὁπερ ἐστι και μηκος της νησου | ||
παρ ' ἑτερους μελλοντος ; Κιμμεριους μεν δη , δημον ἑσπεριον , ἀφειλετο μυθος τον ἡλιον : εἰτα φοβηθεις τον |
ἀντι του ἐπετρεπον και ἐμαρτυραντο ἀπαγειν : ἐκβαλλειν ὡς οὐ μετον : ἀντι του οὐδεν κοινον εἰ δ ' ἐτι | ||
οὐ παυσομεθα , ἑως ἀν τι μνημης και του φρονειν μετον ἡμιν τυγχανῃ . φαιην δ ' ἀν ἐγωγε και |
γραφουσι μετα δαιτα : διο ἡ διπλη . και ὁτι μαχεται το μετα δαιμονος ἀλλους : διο ἀθετειται . . | ||
ἀχρηστον ; εἰ οὐν οὑτως περι ἱματιου λυπειται τις και μαχεται , ὁτι οὐκ ἀπειληφεν ὑγιες το ἱματιον , τι |
, του υἱου του Ἀγαμεμνονος του μανεντος , και τουτον μαινομενον λεγει . πελεθον ] βολιτον . ἐπαϊξειεν ] συνιζησις | ||
. Γ ἐκ των Ἀλκαιου δε παρῳδει εἰς Κλεωνα ὡς μαινομενον . Γ Ἀδμητου λογον : ⌈ και τουτο Γ |
. Δηλοι δε γραμμα το γ πληϲιον ἐχον το ρ τεμνομενον μετ ' εὐθειαϲ γραμμηϲ , # . Αἱ δε | ||
τοινυν μετασκευασαντας ἡμας την σκηνην ἐμε μεν σιωπαν και ἀνεχεσθαι τεμνομενον και καιομενον , εἰ δεοι , ἐπι σωτηριᾳ , |
περησαι και κεισθαι πολλην γην ἐπαμησαμενον . Φυσαι και θρεψαι ῥαιον βροτον ἠ φρενας ἐσθλας ἐνθεμεν : οὐδεις πω τουτο | ||
[ ] εὐθυς μαρτυρη ? - σομεν ? , ὁτι ῥαιον ἀπαλλαττομεν ? ἐν οἱς προτερον ὠδυνωμεθα ? [ ] |
γενεσθαι . ταυτα δε εἰπων , ὡς εἰδε τους Ἀθηναιους προσεχοντας σφοδρα και ἡδομενους και ποθουντας τα ἑξης ἀκουσαι , | ||
, αἱ κατα χρονον δια γραφης ἐξεληλεγμεναι πανυ θεοφιλεις τους προσεχοντας αὐταις πεποιηκασιν . ὁμως δ ' οὐν και οἱ |
μαιομενων και ζητουντων ἐν θυμῳ μεγαλην ἀρετην : και γαρ κινουμενου του θυμικου ἐν τῃ καρδιᾳ , ὁθεν και εὐκαρδιος | ||
μετα δε * * * κατα τας των μερων του κινουμενου ἰδικας κινησεις : ἡ μεν γαρ ὁλη κινησις ἐν |
ὡς και εἰ ἰδωμεν ἰατρον κακως ἰατρευοντα ἠ ὑποκριτην κακως ὑποκρινομενον , οὐ λεγομεν τουτον ἁπλως κακον ἀλλα μετα προσθηκης | ||
ὡν τους βιους ἀναγραφει Φιλοστρατος τον σοφιστην ] τον σοφιαν ὑποκρινομενον , ἠ ἀπατεωνα ὑπερπικρον ] † ἠγουν λιαν πικρον |
δυναμιν προεκαλειτο τους Κυμαιους εἰς μαχην : οὐδενος δ ' ἐξιοντος δῃωσας την χωραν ἀπεπλευσεν ἐπι Μιτυληνην . Κυμαιων δε | ||
στροφων και ἀντιστροφων παραγραφος . ἐπι δε τωι τελει κορωνις ἐξιοντος του χορου . μεσωιδος κωλων ηʹ . ἀντιστροφη κωλων |
πειθειν τον Νεστορα ; ὀργη ὑπερ Ἀχιλλεως των Ἑλληνων . παραμυθειται την ὀργην αὐτων ὁ Ἀγαμεμνων ὁμολογων ἡμαρτηκεναι , και | ||
σημαινομενον οὐν ἀπηντησεν : ἐμοι τις ἠν ἐν γενει : παραμυθειται αὐτον ὁ χορος : ἐμοι τις ἠν ἐν γενει |
. τον ἀγγελον . . τυραννου ] του Διος . διακονον ] ὑπηρετην . . παντως ] ὁμολογουμενως . καινον | ||
μετα δε των θεων Ἡρα πινετω , ἱνα ἐχῃ μειρακιον διακονον γυνη . ἐλεω δε αὐτου και την ἁρπαγην : |
συναρχος ὑποπτος ἠν , ἐμοι τε διαφορος ὠν αἰει και ὑποκρινομενος ἐπιβουλευσαι τῳ Καισαρι και την ἡμεραν του φονου γενεθλιον | ||
Ἐδεκωνι ἰδιολογησαμενος ἐφασκεν ὑστερον προς ἡμας , εἰτε ἀληθιζομενος εἰτε ὑποκρινομενος , ὡς εἰποι μεν αὐτῳ τα εἰρημενα , μογις |
ἐγω δε σοι φρασω . ἐστι γαρ τι θειᾳ μοιρᾳ παρεπομενον ἐμοι ἐκ παιδος ἀρξαμενον δαιμονιον . ἐστι δε τουτο | ||
; και περινοστησαι την πολιν τουτο κηρυττοντα και τον γραμματεα παρεπομενον ἐχειν και τουτον ἑκαστῳ δεικνυναι τον νομον , και |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
φυλαττουσι το ω ἐν τῃ γενικῃ , ἀλλ ' οὐκ ἀντικεινται : το μεν γαρ Ἀτρειων πατρωνυμικον ἐστι , ὡσαυτως | ||
ἀλλα ταις ὑσμιναις και ταις Δωδωναις : ἀλλ ' οὐκ ἀντικεινται ἡμιν ταυτα , ἐπειδη μεταπλασμον πεπονθεν ἡ δοτικη των |
ἐχουσαν . το δε οὐτε λογῳ ῥητον οὐτε ὀψει βεβαιως καταληπτον , ἀλλ ' ἐκφευγον οὐκ οἰδ ' ὁπως , | ||
' ἐν τουτῳ μεν εἰρηκε πιθανον ἑαυτῳ φαινεσθαι μηδεν εἰναι καταληπτον , ἐν δε τῳ Πλουταρχῳ συγχωρειν ἐοικεν εἰναι τι |
ὑφ ' ὑμων των εἰθισμενων ἀμφισβητειν και των οὐδεν ὑμιν προσηκοντων ; ἁ μεν οὐν ἐγκαλω , ταυτ ' ἐστιν | ||
πεμπομενα οὐ προσηκατο , ἡ δε των Ἀθηναιων βαρυτερα των προσηκοντων ἐκλεγουσα οὐ πανυ τι ὠνατο . Το δε γε |
δη το τοιουτον ἐνταυθα ὡς θρεμμα ἀγριον , τρεφειν δε συνημμενον ἀναγκαιον , εἰπερ τι μελλοι ποτε θνητον ἐσεσθαι γενος | ||
ἐπαγειν τουτο τῳ λογῳ ἑπομενον τῳ ἀντικειμενῳ προς το δευτερον συνημμενον : το γαρ συνημμενον οὑτως εἰχεν . ὡν δε |
κωλυματος τινος ἠ παρ ' αὐτην την κυουσαν ἠ του περιεχοντος οὑτω διατεθεντος ὡς ἀσυμμετρως προς τηνδε την κυησιν ἐσχηκοτος | ||
νωθρος , ὠ παι , δεκτικος ὠν των ἐκ του περιεχοντος συνισταμενων νεφων ὁπου δ ' ἀν ἐμπεσῃ νεφελη , |
δη τινι σεμνυνομενοι : γελοιον πεπονθοτες , εἰ γε μη λογιζονται , ὁτι τα βυβλια δια των γνωριμωτατων ἀγωνιζεται , | ||
⌈ οἱ γαρ ἀγρυπνουντες ὑπο φροντιδος τινος μεγαλας τας νυκτας λογιζονται . / κατασκευη . ἀλεκτρυονος ] τουτου γαρ ἡ |
τε και μεγαλων , οὐκ ἐστιν οὐδεν λαβειν πληθος ὁ καταλειπομενον ἐπεκουφιζεν ἀν τον ἀναγκαιον ἡμων βιον , οὑτω και | ||
και το ἀργυριον και τας περι τουτων φροντιδας , το καταλειπομενον ἐστι τυφος και μαλακια και ἡδυπαθεια και ἀσελγεια και |
οὐν το του ἀνδρος σπερμα και κατασχεθεν ἐν τῃ μητρα προσφυεται ταις κοτυληδοσιν , εἰτε κατα τον δεξιον αὐτης κολπον | ||
ἀμοιρον ἡ σπογγια κυημα ἐστι θαλαττης , ἀλλα ταις πετραις προσφυεται , ὡσπερ οὐν και ἑτερα , ἐχει δε τινα |
μεμβλετο . τις κ ' οἰοιτο μετ ' ἀνδρασι δαιτυμονεσσι μουνον ἐνι πλεονεσσι , και εἰ μαλα καρτερος εἰη , | ||
Ἀχιλλευς ἠ οὐ μεμνῃ , ὁτε περ σε βοων ἀπο μουνον ἐοντα σευα κατ ' Ἰδαιων ὀρεων ταχεεσσι ποδεσσι , |
δια του δ κλιθηναι , οὐ γαρ ἐστι παρωνυμον μακρᾳ παραληγομενον , ὡστε ἁμαρτημα το παρα τῃ Σαπφοι πολυϊδριδι και | ||
διαφοραν τινα ποιοιη , ἠ ὑποστρεφει εἰς ῥημα τῳ Ε παραληγομενον , βαρυνεται : τροπος ὁ τρεπων τροπος ὁ τετραμμενος |
. . ἀβεβηλος και βεβηλος : ἀμφω ἐπ ' ἀγαθῳ λαμβανονται . ἀβεβηλα μεν τα ἱερα και ἀψαυστα και μη | ||
μεγαλογνωμονα . το γαρ βους και ἱππος ἐπι των μεγαλων λαμβανονται . . . . Βουταδαι : δημος ἐστι της |
παραπαν ἀνιατα ἀδικηματα οὐκ ἐστιν ἀλλως ἐκφυγειν ἠ μαχομενον και ἀμυνομενον νικωντα και τῳ μηδεν ἀνιεναι κολαζοντα , τουτο δε | ||
ἐξευρουσα τῃ συγγενειᾳ περας . ἐπειδη γαρ ἐδει κρατησαι τον ἀμυνομενον , ἐξηρπασε τον ἐπιοντα νοσῳ : και το μεν |
κατηγορεισθαι : μονον γαρ το συμβεβηκος δυναται καθολου εἰναι και μερικον , καθολου μεν ὡς το λευκον κατα πλειονων φερομενον | ||
Πλατωνι , δοκει παρεπεσθαι το τοδε τι , ἠγουν το μερικον και ὡρισμενον και το ὀν το ὡς μερικον , |
εἰ γαρ τις ὑμιν ἀφηκεν τι των αὑτου , οὐδεν ἀδικειται οὐθ ' ὁ δους οὐθ ' ὁ πεισας : | ||
ξυνεβη . τιμωρια γαρ οὐκ εὐτυχει δικαιως , ὁτι και ἀδικειται : οὐδε ἰσχυς βεβαιον , διοτι και εὐελπι . |
γινεται τοισι μεν φλεγματιῃσι , τοισι δε χολωδεσιν οὐ . Ἀρχεται δε φυεσθαι ἐπι του ἐμβρυου ἐτι ἐν τῃ μητρῃ | ||
και ἡμεις περι των ἐφεξης ἀλλην ἀρχην ἀρξαμενοι λεγωμεν . Ἀρχεται μεν οὐν ἐντευθεν το τριτον του βιβλιου κεφαλαιον , |
της πορειας τοιονδε τι ἀπαιτησαι την φυσιν , ἀναγκη πασα πετομενον με ἀποπατειν „ . και ὁ Ξανθος : ” | ||
“ ἠν δ ' ἐγω , ” τον Ὑπερβορεον ἀνδρα πετομενον ἠ ἐπι του ὑδατος βεβηκοτα ; “ ” Και |
ἀληθους ἐλεγχου ὁρισμῳ τηρουμενων ἡ φαντασια της ἀπατης γινεται . διαιρουμενοις οὐν οὑτω τοις τοιουτοις σοφισμασι κοινον ἐπι πασι θετεον | ||
το θρεπτικον . οὐ γαρ ὡσπερ ἐν τοις ὡς γενος διαιρουμενοις εἰς εἰδη ὁ κατα το κοινον ἀποδιδομενος λογος και |
ἀπειρος και ἀγνωστος και πολυϊδος , ὁ πολυγνωστος , και παραγομενον ὡσαυτως ἀποβαλλει το ε , οἱον ἰδμων ἰστωρ . | ||
, εἰ οἱον τε φαναι , προ του ποιησαι το παραγομενον και το αἰτιατον και το ὀρεκτικον και το γνωστικον |
ἡκον , και τουτων οἱ πρεσβεις αὐτοι τε ἐστεφανωμενοι Ἀλεξανδρῳ προσηλθον και ἐστεφανουν αὐτον στεφανοις χρυσοις , ὡς θεωροι δηθεν | ||
μη τι με τουτου ἑνεκα στυγνοτερον εἰδες ; μη οὐ προσηλθον σοι ποτε φαιδρῳ τῳ προσωπῳ , ἑτοιμος εἰ τι |
δεικνυσιν . ἐπι τε των παιδιων σφοδρα λεπτον ὀν το περιτοναιον οὐκ αἰσθητην παραλλαγην τῃ συγκρισει προς τα κατα φυσιν | ||
προϲ ἀλληλαϲ ζυγωϲομεν , ἐπειτα τον πυρηνα ἐξελκυϲομεν οὐτε τον περιτοναιον ἀποκοπτοντεϲ οὐτε τον διδυμον ἀναβαλλοντεϲ οὐτε ἀλλο οὐδεν , |
δεδεχθαι , ἐξον πολλῳ τινι μειζονι τετιμησθαι και ὁ τους μετασχοντας παραπλησιους εἰναι δοκειν ποιει τοις θεοις : τους τοινυν | ||
ἐγω δε τουτους οὐτε των περι της εἰρηνης συνθηκων οἰδα μετασχοντας ὑμιν οὐτ ' ἐν ταις στηλαις ἀναγεγραμμενους οὐτ ' |
ἐπαγγελλομενος ταχεως καταλυσειν τον πολεμον . ἠδη δ ' αὐτου μελλοντος διαλυειν την ἐκκλησιαν ἀναστας Θεοδωρος ὁ Συρακοσιος , ἐν | ||
γενους : . Περι του ἰδιου : . Περι του μελλοντος : . Εὑρηματων ἐλεγχοι δυο : . Ὑπομνηματα ἁ |
Κρονιον τε ναιων λοφον τιμων τ ' Ἀλφεον εὐρυ ῥεοντα Ἰδαιον τε σεμνον ἀντρον , ἱκετας σεθεν ἐρχομαι Λυδιοις ἀπυων | ||
σοι : ἐγω σε ποιησω αὐτοις ἐργοις γνωναι μη τον Ἰδαιον Παριν ἡσσονα νομιζειν ἐχθρον του Πηλεως εἰναι . το |
” εἰκος δε αὐτον και βουληθηναι ὡς ὑπερηφανον και μη ἀνεχομενον ταὐτα τοις πολλοις ἐχειν , „ την δε δυναμιν | ||
εὐπειθη μοι τον πατερα παρειχον ἀχρι της ἑω και πενιχρας ἀνεχομενον νυμφης . μεσος οὐν γεγονως αἰσχυνης και ποθου , |
ἀποτελουσι . τουτῳ δε τῳ λημματι και ταυτῃ τῃ ὑποθεσει προσλαμβανεται ἑτερον το ταδι δε ἐν τῳ τι ἐστι μονα | ||
δ ' ἀν λεγηται , πλοκης ἠξιωται τοιασδε : καιρια προσλαμβανεται , και ταυτης γινεται ἁπλουν ἁμμα , εἰθ ' |
και σεμνα ὀνοματα ταὐτον ἀν φαινοιτο ὡς εἰ τις τραγικον προσωπειον μεγα παιδι περιθειη νηπιῳ : πλην ἐν μεν ποιησει | ||
ἀν ἐπιτριψαι τῳ ῥοπαλῳ παιων τουτον αὐτον τε και το προσωπειον , οὑτως ἀτιμως κατατεθηλυμμενος προς αὐτου . Τοιαυτα και |
εἰς ἐπιτιμησιν . διο και θαμα πολλοις προσεκρουεν , οὐκ ἀνεχομενος αὐτων την κακιαν ὑποκοριζεσθαι . και ταχα ἀν ἡδε | ||
, πινων τους πινοντας , εἰκων πασι , παραχωρων , ἀνεχομενος , οὑτως αὐτους ὠφελει και μη κατεξερα αὐτων το |
την γενεσιν συνειρειν . ἐνθαδε δε ὁσον μονον λυσαι το ἀπορουμενον λεγει φησι γαρ ὁτι οὐδε την ἀρχην ἐστι συνεχη | ||
παρακαταθηκην δουναι , ἐπειτα τον ἑτερον ἀπολαβειν : και οὑτως ἀπορουμενον διηλεγξεν . . . Ἑρμαγορας Ἀμφιπολιτης , φιλοσοφος , |
μητε το ἀλγεινον ὡς ἀμαχον δεδιοτας μητε το ἡδυ ἀνδραποδωδως προαιρουμενους και την εὐδαιμονιαν ζητουντας ἐν τῳ μελιτι και ταις | ||
τῳ μεταβαλλοντι τα πραγματα χρονῳ και το τους τα κρατιστα προαιρουμενους ἐπαινειν και το τα μελλοντα ἐκ των γεγονοτων εἰκαζειν |
: ἡδυφωνοις , ὀξυφωνοις . Λιπαροκρηδεμνος : ἠτοι λαμπρον ἐχουσα περιβολαιον τῃ κεφαλῃ : ἐξ οὑ εὐσταλης και κοσμια . | ||
του ἀναλαβομενη , ὁ ἐστι ζωσαμενη . ξυστιδα : τινες περιβολαιον λεπτον . . . λινουν , ᾡ χρωνται οἱ |
ἀλλα γελοιον : χωρις γαρ του μηδε ὁρισμον εἰναι τον ἐξηγουμενον λογον , τι σημαινει το λεγομενον ὀνομα , οὐδε | ||
ἀπ ' αὐτου την ἀρχην ποιησασθαι τον περι των οὐρανιων ἐξηγουμενον . πρεπει δε και ποιηταις μαλιστα αὑτη ἡ ἀρχη |
, ἀφ ' ἡς ἐνεσται σοι διορισμος σαφης του τε δυνατου και του ἀδυνατου περι ὡν ἠρωτησας . Θεοι μεν | ||
μεταπεσοι ἀν , οὐ μεντοι σμικρου γε οὐδε ῥᾳδιου , δυνατου δε . Τινος ; ἐφη . Ἐπ ' αὐτῳ |
: ὁθεν ἀπο της προσκλησεως κλητηρες λεγονται οἱ των δικαστων ὑπηρεται . Προστιμον ἐκειτο τῳ μη μεταλαβοντι το πεμπτον μερος | ||
ἠ χαρακα , ὡσπερ ἀμελει ξυνεπονται τοις στρατοπεδοις πολεμικοι τινες ὑπηρεται : προς ἁπαντα δη ταυτα ἀμηχανως ἐχων ἀφικομην εἰς |
προσφατον . τις δη οὐν προσφατως και ἐν ἀρχῃ νικησαι δεδυνηται , ἠτοι δια χειρων ἠ δρομῳ ἠ ἁρματι , | ||
της ἀσεβειας τροποις ἀδυνατον , οὑτως εἰ μη παντα δρασαι δεδυνηται τῳ παρασχειν την τιμωριαν ὑπερ ὡν ἠδικησεν ἀποστερειτω την |
δε αἰσθησεις οὐχ ὑλαι γινονται των αἰσθητων : οὐ γαρ λευκαινεται ἡ αἰσθησις οὐδε μελαινεται οὐδε βαρυνεται ἠ ὀξυνεται , | ||
βασευνται : βησονται . παλυνεται : μολυνεται , ὑπο εὐρωτος λευκαινεται . παλην γαρ ἐλεγον το λεπτοτατον του ἀλευρου , |
δε και των ἀλλων ἁπαντων προτιμᾳ λαβων και ἀποθησαυριζει κακων ἀνιατων ἀντιπαλον τε και ἀμυντηριον , εἰ ἀναγκη καταλαβοι . | ||
ὁ καρκινοϲ οἱον ἐλεφαϲ τιϲ ὠν ἐν ἑνι μοριῳ των ἀνιατων και παρ ' αὐτῳ τῳ Ἱπποκρατει νενομιϲται , πωϲ |
κατα τον βαρυτατον των τεσσαρων ἀπο του ὀξυτατου φθογγων ἀριθμου περιεχοντας μοιρας πϚʹ μζʹ τον ἡμιολιον ἐκλαμβανειν . παραυξηθησεται δ | ||
ἐπικρινουσι τους ὁρους , και φασι μοχθηρους ὁρους εἰναι τους περιεχοντας τι των μη προσοντων τοις ὁριστοις , ἠτοι πασιν |
ἐφ ' ἑαυτο : προς αὐτο τα ἐλαττω ἀπο ἐλαττονων μεταφεροντες ἀδυναμιᾳ του τυχειν των ἁ προσηκει λεγειν περι αὐτου | ||
ἀγωσι γινομενα προς αὑτους τοις ἀθληταις βιαια εἰς την δικαιολογιαν μεταφεροντες . Διο και αἱ δικαι παρ ' αὐτοις δι |
' εἰς σωτηριαν μεν των ἀσθενεστερων , κωλυοντα δε τους δυνατους ἀδικειν εἰσηλθε , Ῥαδαμανθυος ἀκριβως ἠ , το γε | ||
γινεσθαι μεγιστους , σχεδον δε τι και διπλασιους λεοντων : δυνατους δε ὡστε των ἡμερων τινα , ἀγομενον ὑπο τετταρων |
αἰσθησιων , Περι χυμων , Περι χροων , Περι των διαφεροντων ῥυσμων , Περι ἀμειψιρυσμιων , Κρατυντηρια , Περι εἰδωλων | ||
; δοκει σοι ἐντιμους ἡγεισθαι ὁ τοιουτος ; οἱον ἱματιων διαφεροντων κτησεις και ὑποδηματων και τους ἀλλους καλλωπισμους τους περι |
και τοις ὠμοις [ και τῳ σωματι ] ἰσχυροτεραν την προσφυσιν παρεχεται . ῥαχις γε μην ἡ διπλη της ἁπλης | ||
προσφυης ὁ χιτων εἰναι τυχοι , σπαρακτεον ἀκμῃ σμιλιου την προσφυσιν και ἀπολυτεον : τα δ ' ἀλλα ὁμοιως ἐγχειρειν |
ἀγενειος ὠν . την δε , και ἀλλην δε μαχην ἀνδρων ἐκ παγκρατιου , ἐρεω ἀπο κοινου . και γαρ | ||
, Α ὠ Χρυση , προ μ ' ἐπεμψεν ἀναξ ἀνδρων Ἀγαμεμνων , Ξερξης Ξερξου ὠ Ξερξη , Τεννης Τεννου |
ὁ δε την γνωμην οὐδαμως ἠλλοιωθη τῃ θεᾳ παν εἰρηκως ἀρεστον ὑπαρχειν αὑτῳ το δοκουν βασιλει . εἰ τοινυν ὁ | ||
την ὑποσχεσιν ὁ νομος λεγων , ὁτι οἱ „ το ἀρεστον „ τῃ φυσει δρωντες και ” το καλον ” |
τους ξενους εἰς Καριαν , βοηθησοντας τοις περι τον Κασανδρον πολεμουμενοις ὑπο Πτολεμαιου του στρατηγου , τους δε περι τον | ||
καθ ' ἡν ἡμεραν Ἰων ὁ Ξουθου ἐβοηθησε σπουδηι πολληι πολεμουμενοις Ἀθηναιοις ὑπο Εὐμολπου του Ποσει - δωνος , Ἐρεχθεως |
τελευταιας ἐμνημονευσε Καλλιροης ἀξιοπιστῳ τῳ προσωπῳ , ὡς οὐδεν αὐτῳ μελον . “ κἀκεινο ” φησι “ το γυναιον το | ||
παροτρυνεις με προς τον λογον , ὡσπερ οὐ πανυ σοι μελον εἰ ἀποτμηθειης την γλωτταν κρατηθεις ἐν τοις λογοις . |
ἐπι εἰσπραξεως δικης . Ἀμυνει τους πολεμιους , ἀντι του ἀμυνεται . Πλατων Φαιδρῳ . Ἀμφιγνοω καλλιον ἠ ἀμφιβαλλω . | ||
και καθειργμενη ᾐ ἐν οἰκισκῳ , ᾠδης ἀπεχεται , και ἀμυνεται τον ὀρνιθοθηραν ὑπερ της δουλειας τῃ σιωπῃ . οὑπερ |
ἀν προσειχομεν , τι λεγει περι ἡμων ὁ κολοιος ὁ πετομενος ἠ τι φησιν ἡ κιττα και τινα ἐχει δοξαν | ||
ταχιστα . Ποτερον οὐν τρεχων τις αἱροι ἀν θαττον ἠ πετομενος ; Μη οὐν αὐτος γε αἱρει ; Τις μην |
μιαν προσβολην ἑλοντος , σεμνυνοντες ἐφασαν τον Ἡρακλεα τρις μεν προσβαλειν τῃ πετρᾳ ταυτῃ τρις δ ' ἀποκρουσθηναι . των | ||
οὐ δεομεθα προγνωσεως τινος : ἁμα γαρ τῳ την ὁρασιν προσβαλειν τῳ ὁρατῳ εὐθυς τουτο γινωσκει , εἰτε λευκον εἰτε |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
, ἀλλ ' ὡς γινεσθαι πως ἁ νοει και ὡν αἰσθανεται . οὑτος τοινυν ὁ δυναμει νους γινεται μεν και | ||
. και γαρ νυνι λυπην ὡς χαραν ὀνειροπολει και οὐκ αἰσθανεται , ὁτι το ἀφροσυνης και του παραπαιειν * * |
! ! ! ] ? ? . ἐγω μεν αὐτοθι ὑπεμενον , ἡ δε Περσις αως ? [ ! ! | ||
σπουδης οὐδεν ἐλλειποντες ἀπηντησαν μετα των ὁπλων και κοινῃ στρατοπεδευσαντες ὑπεμενον την των πολεμιων ἐφοδον . Φιλιππος δε το μεν |
χρονος , και των στρατευομενων ἐπιπεμψας τινας , μηδενος καινοτερου προσπεσοντος , τους ἀριστους και εὐγενεστατους ἠδη ζωντας ὡς ἐν | ||
. ἐξαπιναιου δε του δεινου και παρα δοξαν τοις Οὐολουσκοις προσπεσοντος ὀλιγοι μεν τινες ὑποσταντες προς τῳ χαρακι μαχομενοι κατεκοπησαν |
ἀλλ ' ἁλυσεως τροπον ἀλλη ἐξ ἀλλης ἠρτηται , δευτερον προσγενησεται κριτηριον ἡ πιθανη ἁμα και ἀπερισπαστος φαντασια . οἱον | ||
και ἀλλα ὁτι πλειστα ἐκ του καλου τε και δικαιου προσγενησεται . Και τι δη , ἐφη , ὁρᾳς , |
ὀργανον σαμβυκη : καλειται δε σαμβυκη , ἐπει ὁταν ἐξαρθῃ προσαγομενον τοις τειχεσι , γινεται σχημα νεως και κλιμακος ἑνοποιουμενων | ||
ἀνιωντες ἀτμοι : ῥοδινον δ ' ἀρκει μη πανυ ψυχρον προσαγομενον . συμφερει δε και ἡσυχια και ὑπνος τῃ τε |
ἐπιδημειν : ὑπανιστανται δε μοι ἠδη και θακων και ὁδων ἐξιστανται οἱ πλουσιοι . και εἰμι νυν μεν τυραννῳ ἐοικως | ||
συν ὁπλοις , ἐν ᾡ πολλοι και των παλαιων μαθηματων ἐξιστανται , ἐν τουτῳ δυνησεται τις ἀπορραψῳδησας παραχρημα ἀνδρας πολεμικους |
ἀποστηναι , θεους μονους ἀξιοχρεως ἐν τοις τηλικουτοις ἡγησαμενος συμβουλους ἐρομενος ἠκουσεν , ὡς ἐμμενετεον οἱς εἰχε . λαβων δη | ||
προμεμαλαχθαι δια τουτων την ψυχην . ὁ μεν γαρ Ξενοκρατης ἐρομενος τον παρ ' αὐτῳ φιλοσοφειν νεον βουλομενον εἰ γεγεωμετρηκεν |
τε συγκλητος προσηγορευσεν . ἡγουντο δ ' αὐτοι μεν την βασιλειον φεροντες πορφυραν , εἱποντο δ ' ὀπισθεν αὐτοις οἱ | ||
της Μαιωτιδος λιμνης το Παντικαπαιον ἐστιν ἐσχατον , του Βοσπορου βασιλειον ἐπωνομασμενον . Ἀνωθεν δε τουτων ἡ Σκυθικη βαρβαρος προς |
εἰς ἑντο : και το προστατικον ἑς . μαινολης ὁ μαινομενος : ἠ μανιοπος γινεται : μαινολης : παρα το | ||
ὑμιν τοις Ἀλεξανδρευσι κατελεξε Μενδησιους , ὡν οὐδ ' ἀν μαινομενος κυων γευσαιτο ἀν ποτε , ἠ των καλων σου |
. Εὐριπιδης Πλεισθενει : οὐ τον σον ἐκταν πατερα , πολεμιον γε μην , Αἰσχυλος δε Παλαμηδει : τινος κατεκτας | ||
τοτε γαρ αὐτον , ὡς ἐοικεν , ὁ δημαρχος ψηφιειται πολεμιον , ὁταν ἡμων γενηται δυνατωτερος . ” Ταυτ ' |
δε την συμβουλην , ἡν εἰσηγησατο ; Πηλευς δε ποιων ἀκουσεται λογων την παραινεσιν ἀπαιτων , δι ' ἡς ἐνταυθα | ||
, ὁς παν [ μεν ] το λεχθεν ἐν βροτοις ἀκουσεται , το δρωμενον δε παν ἰδειν δυνησεται . ἐαν |
στασεις μεμαθηκοτες : ἀλλως τε και ὁτι οὐδεποτε ἐκτος στασεως μελεταται : ἀλλα ἀναγκη την παραγραφην την εὐθυδικιαν ἐχειν , | ||
. ποποι ] φευ . μηδεται ] βουλευεται , ἠγουν μελεταται . νεον ] ἀντι μιας . ἰαμβος . μηδεται |
και αὐτη του ἐναντιου : οὐ γαρ ἐσται τι γιγνομενον ἐφθαρμενον . μηποτε προχειρως εἰληπται , ὡς εἰ ἀδεκτος θανατου | ||
μοριον αἱματος : ἠ γαρ φλεβα τεμοντας κενωσαι δει το ἐφθαρμενον αἱμα , ὁταν περι αὐτο το μοριον φλεψ μεγαλη |
γενος οὐτε εἰδος οὐτε διαφορα οὐτε ἰδιον οὐτε συμβεβηκος : ἀναιρουμενου δε του εἰναι ἀπο τινος αὐτων ἀναιρειται ἡ οἰκεια | ||
δε των μη οὑτως ὀντων ῥηματων παντα εἰσαγεται πλην του ἀναιρουμενου , οἱον ὁ Σωκρατης οὐ περιπατει ἑτερα μυρια εἰσαγεται |
: . ταυτην οὐν την σφαιραν κατορυξας , εἰς γην κατατιθεται ἐπι ἡμερας εἰκοσιοκτω , ἐν ὁσαις και ἡ σεληνη | ||
ἀνασκαφηναι θησαυρος εὑρισκεται , ὡσπερ οὐδε [ ὁ ] νεκρος κατατιθεται . [ κἀγω τουτο παρεφυλαξαμην . ποτε γουν ἐν |
κλισιας και νηας ἱκεσθην , τον δ ' εὑρον φρενα τερπομενον φορμιγγι λιγειῃ καλῃ δαιδαλεῃ , ἐπι δ ' ἀργυρεον | ||
αὐτοις ποιησειε πικρον : και εἰδως πανυ αὐτον τῳ παραδεισῳ τερπομενον , ἐγνω τουτον , ὁσον οἱος τε ἐστι , |
ἡ αἰτια ἐν τοις ἐκτος ᾐ , μηδεν συμβαλλομενου του πραττοντος : οἱα δ ' ἐφαμεν εἰναι τα μικτα , | ||
και την Ἀθηναν ἀρωγον . συνεντες οὐν οἱ δορυφοροι κακως πραττοντος ἐσηλθον ἀθροοι και τον τυραννον ἀπεκτειναν λιποθυμουντα ἠδη . |
και προς τουτον παρειμι φερων ἀσπιδα , δι ' ἡς ἐκεινους ἀπεωσαμην και δι ' ἡς παλιν εἰκοτως ἡγουμαι κρατειν | ||
τοις ἀγωνισταις εὐνοι , οἱ οὐν εὐνοι τουτοις θελουσι νικαν ἐκεινους , οἱς εὐνοι εἰσι , συναθλειν δε ἠ συνδισκευειν |
οὐδεν γαρ κωλυει μη διψωντα τινα μηδε οἱῳ χαιρει ποματι προσφερομενον πινοντα χαιρειν , μη τῳ πινειν ἀλλα τῳ συμβαινειν | ||
' αὑτους τε γενομενοι και κατα τυχην ἰδοντες σιτηγον πλοιον προσφερομενον , πεντε ναυσιν ἐπεπλευσαν αὐτῳ , και κατακυριευσαντες κατηγον |
χρονος διδαξει το στεναζειν . . . ὡστε κἀκεινος τουτο μαθησεται . . ὁ γηρασκων ] ὁ παλαιος , ὁ | ||
φυσιν , ἀλλ ' οἰδεν ὁτι διδασκοντος αὐτου συνακολουθησει και μαθησεται τα διδασκομενα . ὁτι δε διδασκει τουτο αὐτο ἡμας |
μεγα το παρα σε τε ἀφιχθαι και σοι του νεου μελειν . ὁ δε ἀρχων ἐργῳ μεν σοι τον φιλουντα | ||
ἡκει πλεως ἐς τασδε Θηβας . σοι δε τἀλλα χρη μελειν . μεθεσθε χειρων τουδ ' : ἐν ἀρκυσιν γαρ |
προς του Δαρειου ἱππου τους μυκτηρας προσενεικαι , τον δε αἰσθομενον φριμαξασθαι τε και χρεμετισαι . Δαρειος τε δη ὁ | ||
πολλα κακα δραν τους ἐγχωριους . Ποσειδωνα δε το γεγονος αἰσθομενον τους υἱους κρυψαι κατα γης δια την πεπραγμενην αἰσχυνην |
, και την του Καλυδωνιου καπρου θηραν , και Θησεα παραγενομενον ἐκ Τροιζηνος εἰς Ἰσθμον καθαραι . : Οὐκ εὐ | ||
ἀγορασαντα ταυτην ἐχειν οὐκ εἰδοτα την ἑαυτου θυγατερα θεραπαιναν , παραγενομενον δε εἰς Κορινθον ἐπι την των τεκνων ἀπαιτησιν και |
γενεσιν , συμφυες το ἁμαρτανειν ἐστιν , ὑπερ οὑ το θειον εὐχαις και θυσιαις ἀναγκαιον ἐξευμενιζεσθαι , μη διακινηθεν ἐπιθειτο | ||
και ἐπιστημης ἀπληστοι διατελουντες ἀνακεκλησθαι λεγονται : προς γαρ το θειον ἀνω καλεισθαι θεμις τους ὑπ ' αὐτου καταπνευσθεντας . |
και κατοικειν αὐτην ἐχοντας και νεμομενους τα ἑαυτων και τον εἰθισμενον ἐτησιως καταβαλλοντας φορον , την δε δευτεραν ἀπαγαγειν ἐν | ||
: και ποτους ἑωθινους πινει δια σε νυν προτερον οὐκ εἰθισμενον . εἰ τι μεμαθηκε , δεσποτα , ζην , |
ἐλεγετο , οὐδεν ἀτοπον εἰ πασχειν τον νουν λεγοιμεν τῳ δεχεσθαι τα εἰδη τα νοητα τελειουμενον , ὡσπερ ὑπο των | ||
, και των ὀρνιθων δε πολλοι , ἀλλα και τῳ δεχεσθαι και τον ἀερα και την θαλατταν , οὐχ οὑτως |
των μεν σωματων σωματα και τα στοιχεια , των δε ἀσωματων ἀσωματα , ἐν οὐδενι δε τουτων ὁ τοπος οὐδε | ||
[ ὁ ] περι των ἀρχων κοινως πασων των τε ἀσωματων και σωματων λεγων . φησιν οὐν ὁτι οἱ καλουμενοι |
νεωτερισμων . Πιττακος δ ' εἰς μεν την των δυναστειων καταλυσιν ἐχρησατο τῃ μοναρχιᾳ και αὐτος , καταλυσας δε ἀπεδωκε | ||
αὐτων πεπραγμενων κατασκευασει σεμνυνομενος : και φησει τουτο εἰναι τυραννιδος καταλυσιν το παυσαι την πολιν δουλευουσαν : ἠ ἀπο του |