πως ; ἀρ ' ὑπειδου τουθ ' ὁ κἀμ ' ἐσερχεται ; συ παιδα δοξεις διολεσαι , κεἰ μη κτενεις | ||
ἐπηγετο μαρτυρα ὁτι ἀρα τους ἀνδροφονους ἐχει . οὐκουν ὑπονοια ἐσερχεται και τον βασιλεα και τους περιεστωτας αὐτον , και |
. Μικρον δε ἐπισχων μετ ' αὐτον Εὐμηλος τις Ἠλειος εἰσερχεται , κιθαραν μεν παλαιαν ἐχων , ξυλινους δε κολλοπας | ||
και δικασται και τυραννοι : και τουτων οὐδεν ὁλως αὐτους εἰσερχεται , ἐστ ' ἀν εὐ πραττωσιν , ὁταν δε |
γυναικειαν στολην , ἐπειτα στρατιωτου τινος ἠ ῥητορος στολην ἁρπασας περιερχεται συκοφαντης και φοβερος , ἀντιον πασι βλεπων . ἀρ | ||
ὁ Πιγρης ποταμος , και ἐν μεν τῃ δεξιᾳ μοιρᾳ περιερχεται ποταμος Σελλας , ἐν δε τῃ ἀριστερᾳ Πιγρης , |
των ἀδικων αἰτουντων . Ἠδη και ἡμιν τα της ὡραιας προερχεται και ἐστιν ὀπωρα . λυωμεν οὐν , εἰ δοκει | ||
την τε γαρ κορην Σωφρονην ὀνομαζουσι , και χρησμῳδειν σωφροσυνης προερχεται . οἱς τοινυν ἠγνοησεν ἡ παις ἡδονην , ἀρεταις |
, ἀφρεει και ἀναβλυει ὡσπερ ἀποθνησκων . Ἡ δε κοπρος ὑπερχεται ὑπο βιης πνιγομενου : πνιγεται δε του ἡπατος και | ||
βουλεται , ταυτῃ του πραγματος χωρησοντος : αὐτος δε κρυφα ὑπερχεται τον ἡνιοχον του Δρυαντος , και αὐτῳ χρυσον πολυν |
ὁδε ὁ ἀνηρ , ὑπερ ὁτου μεν ἑτερου την ὁμιλιαν ἀναινεται ἡ θηλεια οὐκ ἐχειν σαφως εἰδεναι , τεκμαιρεσθαι δε | ||
και εὐδιος ἀμμιν ἱκανοις μετρον ἀγων : οὐ γαρ τις ἀναινεται ἐργον ἐρωτος . παντῃ μεν κρατεεις , παντῃ δε |
δε τῳ μεν Μοιριδι συντιθεται , δεδοικως δε την Μαντω ἐρχεται προς αὐτην και λεγει τον ἐρωτα τον Μοιριδος . | ||
σοι μαλιστα τας ὑπερ του παροντος πραγματος ἐχων ἐλπιδας Εὐσεβιος ἐρχεται την σην εἰς τἀμα σπουδην ἐν πανυ πολλοις κατιδων |
, α ι υ . διχρονα δε λεγεται , ἐπει ἐκτεινεται και ϲυϲτελλεται . Προτακτικα φωνηεντα πεντε : α ε | ||
και τα δικτυα παντοθεν ὡσανει πολις εὐθυς ἐπι των ὑδατων ἐκτεινεται : πυλαι τοις δικτυοις εἰσι και φυλακες των πυλων |
δε οὐκ ἀν ἀδικοιη τις ἑαυτον : τι γαρ μαλλον ἀρχεται ἠ ἀμυνεται ; ἡ γαρ αὐτη ἀρχη του τε | ||
ἀρχεται τε και παυεται καθ ' ὁν αἱ πλημμυριδες : ἀρχεται μεν γαρ περι την ἀνατολην της σεληνης και την |
ἐρευσαι αὐτου ἐνι Τροιῃ , ἐπει οὐδ ' ἐμε νοστησαντα δεξεται ἐν μεγαροισι γερων ἱππηλατα Πηλευς οὐδε Θετις μητηρ , | ||
γαρ τῃ γραμμῃ δυναμει ὑπαρχουσι τα μορια : ἡνικα δε δεξεται ἡ γραμμη ἐνεργειᾳ στιγμην , τοτε ὑπαρχουσι και τα |
οὐκ ἀπο του ἰσου παρεσκευασαντο : ἐπειτα ᾡ μαλιστα πιστευοντες προσερχονται , ὡς προσηκον σφισιν ἀνδρειοις εἰναι , οὐ δι | ||
τους μεν οὐν ἀλλους , ὁσοι προς τα κοινα δικαιως προσερχονται , κἀν δεδωκοτες ὠσιν εὐθυνας , την ἀειλογιαν ὁρω |
κενουμενων . των δ ' ἐξω θηριων ἀλλο μεν οὐδεν ἁπτεται ῥιζης δριμειας , ἡ δε σφονδυλη πασων : τουτο | ||
γαρ ἐπ ' ἐκεινων ἀσθενως πανυ και σκιωδως των κεκμηκοτων ἁπτεται τα ἐν μιμησει περι ἐκεινων λεγομενα ἠ πραττομενα , |
γαρ ἐστιν ἡ προσποιησις ἡ ἐκτος οὐσα της ἀληθειας . ὑποκρινεται ] ἠ δια την τεχνην σκωπτει και νυν , | ||
και την ἁπαντων ταξιν εἰδεναι βουλομενος προς το παρον ἀγνοιαν ὑποκρινεται μιαν : τις ; ὁ σοφος , ὁ φιλοσοφιαν |
νυν μεγιστον αὐτων τεμενος και ὀνομαστοτατον ἐον και χρησιμωτατον , καλεομενον δε Ἑλληνιον , αἱδε πολιες εἰσι αἱ ἱδρυμεναι κοινῃ | ||
πληθεϊ πολλῳ προσφερομενους ἐξανεχωρησαν δεισαντες προς το ὀρος το Τμωλον καλεομενον , ἐνθευτεν δε ὑπο νυκτα ἀπαλλασσοντο ἐπι τας νεας |
, ὁτι ἀναγοντος του ἡλιου το γλυκυ το καταλειπομενον και ὑπομενον ἁλμυρον εἰναι συμβαινει . . . . Δ . | ||
; τουτο γαρ τετηρηται , ὁτι ἐπι το την τρωσιν ὑπομενον μερος γινεται ἡ πτωσις : οἱον εἰ τυχοι της |
ἀμφω τα περατα γιγνομενων των διαταϲεων και τα νευρα ἑκατερωϲε διατεινεται ἡκιϲτα γαρ εἰϲ το πλατοϲ ἐκτεταμενουϲ ἐχει τουϲ πονουϲ | ||
οὐκ ἐκ μαθησεως , οὐκ ἀν ἀλλως ἀγνοειν τον Φαιδρον διατεινεται , εἰ μη γε κατα τι συμπτωμα ἑαυτου ἐπιλελησται |
ἠ ἐνθα : κατατασις μεν , ἐν ᾑ ὁ βραχιων ἐπιδειται : οὑτω γαρ το καμπυλον του ἀγκωνος οὐ κωλυσει | ||
. ἁλας οὐκ ἐχει : προσενεγκ ' : ἐτ ' ἐπιδειται τινος ἑτερου : παλιν γευου συ μεχρι ἀν ἁρμοσῃ |
οἱον λευκον αἰτει λαβειν . ἐσειται συνειλημμενος ἀμφοιν και οὐ προβησεται πεφωραμενα τα της τεχνης αὐτῳ . εἰσι δε παντες | ||
. Τις γαρ οἰδεν , ὁπῃ τα της ἡμων ἐλπιδος προβησεται . . ΕΝΔΟΝ ΕΜΙΜΝΕ ΠΙΘΟΥ . Ὡς φησιν , |
ὀλυρα : ἠ ἐκτεινοντα το Α συστελλει το Υ και παροξυνεται : Ἐφυρα πορφυρα : σεσημειωται το κολλυρα τας δυο | ||
του εἰρην . Τα εἰς ΡΗΝ καθαρον τῳ Ε παραληγοντα παροξυνεται , οἱον : ἐρην τερην Θερην περην . Τα |
ἐν Λιβυῃ χιλιαρχουντος ἐτι , μεμνημενοι και παραβαλλοντες αὐτα τοις παρουσιν των τε ἐπεσταλμενων σφισιν ὑπο των ἐκ στρατοπεδου φιλων | ||
ἐνετυχομεν , οὐκ ὀλιγοις δε και πρεσβευταις ἀπο της Αἰθιοπιας παρουσιν εἰς λογους ἀφικομεθα : παρ ' ὡν ἀκριβως ἑκαστα |
ἐλαβεν ὁ Ἀριστοτελης ὁπερ ἐκεινοι οὐ συγχωρουσιν , αὐτο τουτο ἐπισημαινεται ὁ φιλοσοφος λεγων ὁτι ἀλλ ' ἰσως φαιεν ἀν | ||
ὁν Ζευς ἐν Ῥοδῳ χρυσον ὑσε , δια της ἱστοριας ἐπισημαινεται και φησιν ὁτι ἡνικα ὁ Ζευς διαιρεθεισης αὐτου της |
, ἐκ τε πυθεσθαι ἠε φυλασσονται νηες θοαι ὡς το παρος περ , ἠ ἠδη χειρεσσιν ὑφ ' ἡμετερῃσι δαμεντες | ||
το γαρ τοι μεγαλα πιστευσαντ ' ἐμοι σμικροις ἀπιστειν την παρος συγχει χαριν . Οἰμοι . Το μεν νοσουντι θυμουσθαι |
ἐσται αἰτιον , ἀλλ ' ὁν τροπον το δεξιον μη παροντος του προς ὁ λεγεται δεξιον οὐκ ἐστιν , οὑτω | ||
δυναστειας , οὑς θεραπευων οὑτος διατετελεκε και οὐδε μεχρι του παροντος παυεται . εὐ γαρ ἰστε , ὁτι οὐκ ἀν |
, καρτερει , ὑπομενει . ἀποστεγει ] ἀποδιωκει , οὐ προσδεχεται . ἀποστεγει ] καρτερει . ἀποστεγει ] κωλυει . | ||
τον χρυσον , ἐπει δε διπλασιον εἰσεπεμψεν , ὁμολογει και προσδεχεται τον λογον . ὁ δε Κεφαλος ὁτε αὐτην ἐγνω |
Ἀπολλωνιατις δε ὑστερον προσαγορευθεισα . ἀπο των ἀρκτων δ ' ὑπερκεινται ἀμφοιν προς ἑω Ἐλυμαιοι τε και Παραιτακηνοι , λῃστρικοι | ||
Ταπουρεοι : των δε Ἀναρεων ὀρων και του Ἀσκαταγκα ὀρους ὑπερκεινται οἱ ὁμωνυμοι Σκυθαι , Ἀναρεοι μεν ὑπο τους Ἀλανορσους |
μετριον της πολιτειας ἐγκωμιον ἐν θεσει διεξιοντων ἡμων , ὁτι κακον και χαλεπον ἡ ὑβρις : ἐρεις γαρ ὁτι εἰδυια | ||
βραδεως . Διος δυνοντος ὁ φυγων ἐαν και κρατηθῃ οὐδεν κακον πεισεται : ὁ γαρ δεσποτης πραϋνεται . ἡ Ἀφροδιτη |
βιᾳ διατεινοντων αὐτους . ὡσπερ γαρ ἐκ των λεβητων ἀτμος ἀνερχεται πολυς ἐφεψημενου του ἐν αὐτοις ὑδατος , οὑτω και | ||
τε και μικρον ἐρωτημα ἀπολυσαι , το πως ὁ Νειλος ἀνερχεται και τις ἡ προφασις το τἀναντια αὐτον πεπονθεναι τοις |
Ἀμφιτρυωνος : ἀντι πατρωνυμικου του Ἀμφιτρυωνιδου : οὐ γαρ Ἀμφιτρυωνι ἀγεται ὁ ἀγων . ὡς δε Ὁμηρος λεγει Ὑπεριονος Ἠελιοιο | ||
. ἡ δε Σικυων Βοιωτιας [ ἐν ᾑ τα Πυθια ἀγεται . και ἐν Αἰγινῃ τα Δελφινια και Αἰακεια ] |
και προς τους δικαστας , και ἁπλως παντα τα σχηματα ἐπιδεχεται τουτο το μερος του λογου . και περι μεν | ||
ἀλλος φονος καθαιρεται , το αἱμα δε τουτο καθαρσιον οὐκ ἐπιδεχεται , ὁταν οἱ ἀδελφοι αὐτοκτονοι γενωνται και οὑτως αὐτοις |
ὀνομα κυριον : εἰλεος ἡ νοσος : παλεος ὁ σκωπτης τιθεται δε και ἐπι του ἀφρονος : γαλεος το ζῳον | ||
και ὁ ἰος γινεται : χαλκος γαρ ἐρυθρος ὑπερ τρυγος τιθεται και ἀποξυεται το ἐπιγινομενον αὐτῳ , ἐπει ἐπιφαινεται γινομενος |
ἀλωπεκα ἐμεμφετο αὐτην , ὁτι φιλην αὐτῃ γενεσθαι θελουσαν οὐ προσιεται . κἀκεινη ὑποτυχουσα εἰπεν : ” ἀλλ ' ἐμε | ||
ἠδη πιομενη , δεχεται δε και στατηρα και τριωβολον , προσιεται δε και γεροντα και νεον : οὑτω δε τιθασος |
αὐτου και των ὑποκειμενων ἑκαστον , περι ἁ ᾑ ἀνθρωπος καταγινεται . πασαι μεν γαρ αἱ τεχναι ἀνθρωπου εἰσιν , | ||
ἀν μελος ἀπετελειτο . ἡ δε γεωμετρια περι ἀκινητον μεγεθος καταγινεται και περι τα σχηματα της γης , ἡ δε |
, ταν δε μορφω ταν τεχναν και ποθ ' ἁν κινεεται ὑπο τω κινεοντος ἁ ἐστω . Ἀλλ ' ἐπει | ||
ὑφ ' ἑωυτου , μετεωριζεται τε και διαχεεται , και κινεεται , και την πνοιην ἐσαγεται τε και ἀφρεει και |
δ ' ἀνθρωποι ταυτα εὐχονται και διωκουσι , τουτεστιν αἱ ἀρεται ἐπ ' αὐτοις εἰσιν οὐχι τοις θεοις δουναι μονοις | ||
του λογισμου ἐπικρατεια και ἐπιστασια διδωσι . δια ταυτα αἱ ἀρεται περι παθη και πραξεις καταγινεσθαι λεγονται , ὡς ἑξεις |
μεν γαρ ἀλλων φυτων τε και ζῳων οὐτε αἱ εὐφοριαι ἐπαινεται οὐθ ' αἱ κακοπραγιαι ψεκταιτας γαρ ἐφ ' ἑκατερα | ||
, ὁτι “ Ὠ θαυμασιε , παντων ὑμων , ὁσοι ἐπαινεται φατε δικαιοσυνης εἰναι , ἀπο των ἐξ ἀρχης ἡρωων |
: ἀρχαια δε ἡ συνταξις . Γ ἀλλ ' ὁδι προσερχεται ] ἀλλ ' αὐτος οὑτος παραγινεται . Γ ὡσπερ | ||
συκοπεδιλε . τεκτονες εὐπαλαμων ὑμνων . ὁ σχινοκεφαλος Ζευς ὁδε προσερχεται Περικλεης , τᾠδειον ἐπι του κρανιου ἐχων , ἐπειδη |
ἡμερας : και το αἰων δε αἰωνος τουτῳ τῳ λογῳ ὑπαγεται , περιεχει γαρ χρονους , ὡσαυτως δε και το | ||
δυσεντεριᾳ θεραπευεται , οὐ μην κατ ' ἀρχας τῃ παραπλησιᾳ ὑπαγεται θεραπειᾳ : ἐντευθεν και τινες των καμνοντων ἐκινδυνευσαν , |
, και μη χρηματων ἀλλοτριων ἀμφισβητων τον περι ψυχης ἑαυτῳ περιποιειται κινδυνον . ” οἱ λειτουργοι οὐν των ἀδικων φονων | ||
κατορθοι τας ἑκατερωθεν ὑπερβολας και ἐλλειψεις ἀποπεμπομενος και οὑτως ἑαυτῳ περιποιειται τας κατα τας ἀρετας ἑξεις , ἠν δε συγκεχυμενον |
ἑτερων ἀκος : ὁσα δε , ἐφ ' οἱσι γενομενα ῥυεται , τουτων προγενομενα κωλυματα : οἱ ὑποπτοι τοποι ὑποδεξαμενοι | ||
μεν το λωιστον , μυριους οἰστους ἀφεις ἀλλοις το σωμα ῥυεται μη κατθανειν , ἑκας δ ' ἀφεστως πολεμιους ἀμυνεται |
κατερρυηκε τῳ ναῳ και ἀγαλμα οὐδεν ἐλειπετο : βασιλευσι δε ἀνειται Ῥωμαιοις . ἐστι δε της στοας ὀπισω της ἀπο | ||
συνῳκοδομηται θωρακιου τροπον , το δε ἀχρι τεγους ἀναγειον ἀχανες ἀνειται , δυοιν ἑνεκα , του τε την πρεπουσαν αἰδω |
κατα τας ἀπουρησεις , μονον , και μαλιστα ἀρχομενοι του οὐρειν και ἀποπαυομενοι , και ἐτι μαλλον δριμυτερων γενομενων των | ||
της φορας διοιγοντος αὐτον : ἀλλως δ ' ἀδυνατον ἠν οὐρειν τῳ ἀνθρωπῳ . και ἡ ἰασις δε την δοξαν |
δυο ὁρων περιεχεται ἠγουν δυο περατα ἐχει , ἐξ ὡν περιεχεται : και γαρ και το μηκος ἐνθεν και ἐνθεν | ||
, και ἐφ ' ὡν πληθος περιττωματων ἐν τῳ θωρακι περιεχεται . διο δει μετα πολλης ἀκριβειας και διαγνωσεως αὐτην |
μηκωνοϲ ἐμβρεχεται προ μιαϲ ἡμεραϲ ἐν ὑδατι ὀλιγῳ , εἰτα λεαινεται ἐν θυιᾳ , κἀπειθ ' οὑτωϲ αὐτου καταχειται ἡ | ||
λιβανου ⋖ ιε , κοστου ⋖ ιβ . τα ξηρα λεαινεται μετ ' ὀξους Αἰγυπτιου και καταχριεται . πρακτικον δ |
των αἰσθητων πραγματων : παλιν δε ἡνικα περι τα αἰσθητα καταγινονται , οὐ δυνανται ἐπιμελεισθαι της ἑαυτων τελειοτητος . ὁ | ||
δε νυν φιλοσοφοι ἀφεντες τον πρωτον τοπον και τον δευτερον καταγινονται περι τον τριτον : μεταπιπτοντας , ἠρωτησθαι περαινοντας , |
το τεταρτον ἀνελκων , ἀλλ ' Ὀδυσευς ἀνενευε και ἐσχεθεν ἱεμενον περ . τοις δ ' αὐτις μετεειφ ' ἱερη | ||
τι ς ' ἐγω γε πολυν χρονον ἐνθαδ ' ἐρυξω ἱεμενον νοστοιο : νεμεσσωμαι δε και ἀλλῳ ἀνδρι ξεινοδοκῳ , |
κυλινδρου ἁπτονται αἱ εὐθειαι . κθʹ . , ] το παρον θεωρημα δεικνυται , δι ' ὡν και το κζʹ | ||
δε Ὀρνιθιακα εἰς ἀλλον τινα Φιλαδελφεα Διονυσιον . Το δε παρον ποιημα ἱστορικον τινες ἐκαλεσαν , συγκειμενον ἐκ τοπικου και |
' ἐκ της πολεως Ἀμπρακιωται ἀφικνουνται ἐπ ' Ἰδομενην . ἐστον δε δυο λοφω ἡ Ἰδομενη ὑψηλω : τουτοιν τον | ||
Πανυ γ ' , ἐφη . Ἠ και νευρορραφειν δυνατω ἐστον ; Και ναι μα Δια καττυειν , ἐφη . |
ἀναγκην λεγῃς τον ἐρωτα , ἠ βιαν ἑλκεσθαι τον μη πειθομενον , πειθομαι ταυτα την μοιχειαν πεπληρωκεναι : ταυτα τον | ||
αἰτησειεν , ἐμνησθη τε προς με γραμματων και εἰχεν εὐθυς πειθομενον , την μεν αἰδουμενον , σοι δε τεθαρρηκοτα . |
* εἰλιγγοις : συστροφαις στροφοις * δεμας : σωμα * ἀχθεται : βαρυνεται ἀλγει αἰψα δε γυιοις : ἀντι του | ||
ὁ δειλος , ἀλλ ' ἐπι τῳ μη πασχειν : ἀχθεται γαρ : ὁμοιως και ὁ σωφρων οὐ τῳ φερειν |
. Ἀττικος εἰς λιμενα : ἐπι των εὐτονωτερως δια τινας παροντας ἐργαζομενων . ἐπει τους Ἀθηναιους φασιν πλησιον ὀντας του | ||
τον Σερουιλιον . γενομενης δε μηνυσεως ὑπο του Μηνυκιου τους παροντας ἐν τῳ συνεδριῳ πιστευσαντας ἀληθη τα λεγομενα εἰναι , |
ἐναισιμα λεγειν : και ἠροντο ὁποι ἐλαυνουσιν : οἱ δε ὑποκρινονται ὁτι κατα ζητησιν Νεαρχου τε και του στρατου του | ||
. . . , . σοι δ ' ὡδε μνηστηρες ὑποκρινονται . * ) [ ἡ διπλη ὁτι ] το |
ψυχην ἐν ξενων ἀφησει χερσιν , οὐκ εἰ τεθνεως ἀταφος κεισεται . τουτων γαρ ἁπαντων ἡγειται πικροτερον εἰναι το στενειν | ||
κἀν εὐωχηται ποτε , οὐ πορρω του κρατηρος τα βελη κεισεται , καιτο συμπαν εἰπεινἐστι τα τοξα αὐτοις ὁπλα μεν |
του ἑαυτων μηκους μερει ὑπερεχοντες . Ὁμοιως δε τα ἑξης ληψεται παραστατας ὑπεραιροντας των μεσων το δε ὑψος ποδων θ | ||
βλασφημος ἐσται και ἐν τοις κατα την γυναικα ἐπιψογος : ληψεται γαρ γυναικα ἀναξιαν ἑαυτου ἠ και προεσκυλμενην . οἱ |
ἐχοντας , ὡς μηδεν των ἀψυχων βαθρων ἐφ ' οἱς καθεζονται ταυτῃ γουν διαφερειν ἀν νομισθηναι , ἐνιους δ ' | ||
Ὑπηρεσια . κυριως ἐπι των ἐρετων , ἐφ ' ὡν καθεζονται ἐρεττοντες . οὑτως Ἡρηναιος Ἀττικιστης . Ὑποδρα . ῥημα |
ὠφελιμον εἰναι τον ἐρωτα , βιᾳ μεν , ὁμως δε ἀπεχονται , και ἡμεις οὑτως , δια τον ἐγγεγονοτα μεν | ||
οἱ αὐτοι δε γε οὑτοι και κλεπτειν ἐπιχειρουσι και οὐκ ἀπεχονται των ἀλλοτριων , ἀλλ ' ἐπειδαν τι ἁρπασωσιν ἠ |
: Ζηνα δ ' ἐπ ' ἀκροτατης κορυφης πολυπιδακος Ἰδης ἡμενον εἰσειδε , στυγερος δε οἱ ἐπλετο θυμῳ . μερμηριξε | ||
. ἐλπις δ ' οὐκ ἀγαθη κεχρημενον ἀνδρα κομιζει , ἡμενον ἐν λεσχῃ , τῳ μη βιος ἀρκιος εἰη . |
Λυγρον : κακον , οἰκτρον . Χερσον : γην . καταγονται : κατερχονται . Δυστηνοιο : ἀθλιου . Ἐδαην : | ||
ὁλης πολεως ξενος , παρ ' ᾡ και οἱ πρεσβεις καταγονται , και προσαγει τας πρεσβειας οὑτος προς το δημοσιον |
, καθα και ἐπι της ἐκτροπης δεδηλωται . κατα το πλειστον δε οἱ συνοδικην σποραν ἐχοντες ἐν πανσεληνῳ οὑτοι τελευτωσιν | ||
γονεας ὁσιως και προς την πατριδα φιλοτιμως ἐχειν , τουτου πλειστον ἀμελειν δοξαιτ ' ἀν εἰ την παρ ' ὑμων |
πληθει πολλαι κατα μερη , και οἱ κηρυκες και οἱ ἐπισταται περιθεοντες ἠπειγον . οἱ δε σοβαρως ἀλληλοις ἐπῃεσαν μετα | ||
πραγματος , δηλον ὁτι ταυτα ἐγνωκως και τα του ἑνος ἐπισταται , ἠτοι του προσωπου ἠ του πραγματος : ἀμφοιν |
ἀκρατου δε σχεδον ἁπαντες και μαλισθ ' οἱς το πραγμα ἀσκειται : πιοντες γαρ ἐτι διψωσι και ἀρχονται μεν ἀπο | ||
ἐννοων , και βουλομενος πολλους ὑμιν πολιτας τοιουτους γενεσθαι . ἀσκειται γαρ ἀει , φησι , το τιμωμενον , ἀμελειται |
εἱς δ ' ἐχων μερμιθα μακραν και δησας της οὐρας νηχεται προς την γην και προσελκεται μεταγων το ζῳον ἐπι | ||
παραδραμοντος τον καταφυγοντα ἀνεμει οἱον ἐδεξατο , και ἐκεινος παλιν νηχεται . Ἐοικα βους ἐπι σφαγην μολειν . Ἐπειδη των |
πασαι συγκαταδυονται , ἀλλ ' ἐστιν ὁσαι και ὑπερ γης ὑπολειπονται , οὑτω και ἐπι των βασιλικων τουτωνι πανηγυρεων , | ||
ἰδιᾳ μιγνυνται που ἀλληλαις , ἀποιοι δε αἱ οὐσιαι χωρις ὑπολειπονται . λειπεται λεγειν , ὁτι και αἱ ποιοτητες των |
δε διαιρουμενου του μη εἰναι περι της ἀποφασεως . και ἐκδεχεται το προστιθεμενου ἀντι του προστιθεντος , το δε διαιρουμενου | ||
τον πλουν ποιουμενῳ ἀριστεραν τε ὁμοιως την ἠπειρον ἐχοντι , ἐκδεχεται παλιν το Ἰνδικον πελαγος , ᾡ το λειπομενον της |
περι αὐτον ἐμαχοντο : ἠδη δε τοις Ῥωμαιοις ἀπειρηκοσιν ἀπροσδοκητος ἐπιφαινεται περι δειλην ὀψιαν προσιων Κοιντιος , ἀγων την ἐθελουσιον | ||
δε τοις τε πολλα και ὑπερ την δυναμιν γυμναζομενοις γυμνασια ἐπιφαινεται , και οἱα δ ' αὐ τοις νωθρον και |
. ἀναλογον δε προς το ἀφαιρεθησομενον μερος και το ἀφαιρουν ἀρμενον ἐστω . κεισθω δε το ἐξ οὑ ἡ ἀφαιρεσις | ||
της ἀπολαυσεως . Λαιφος λινοειδες : βελτιον λινοϋφες : το ἀρμενον . ἠ παρα το λωπος λαφος ὡς γλωσσα γλασσα |
αἰτιον . το γαρ ἐθος το συνεισπορευομενον ἁμα τουτῳ και διαμενον ἐν τῃ πολει και μεχρι παντος ὀλεθριον ἐσται και | ||
δε των στρατιωτων ἐθελο - κακον τε και ἀπροθυμον , διαμενον ἐν τοις δημοτικοις , ἐξ οὑ περι της κληρουχιας |
μη γελασω τον την νηα πολλοισι φορτιοισι βαπτισαντα , εἰτα μεμφομενον τῃ θαλασσῃ ὁτι κατεβυθισεν αὐτην πληρεα ; ἐγω μεν | ||
ταυτα φησι προς τον Πολυμηστορα κοινως το γυναικειον ἁπαν φυλον μεμφομενον : συμμιξας : ἐπιμεμπτοι , ἐπιψογοι , ὑβρεως ἀξιοι |
ἀλλ ' ἰδου παλιν εἰρηνης ἐργα : νειος γαρ αὑτη διαφαινεται τριπολος , οἰμαι , τις , εἰ τι χρη | ||
λοιπον χυμα μεμφεσθαι δει και τοσουτῳ μαλλον ὁσῳ και χειρω διαφαινεται . Τα δε ἀμεινω δε προσϊεσθαι ἀρχης τυγχανοντα ἐπικρατειας |
. ἐναγχος δε δηπου και προς ἐμε ἐπαινων τον Ἡρακλεωτην ξενον ἐπει με ἐποιησας ἐπιθυμειν αὐτου , συνεστησας μοι αὐτον | ||
το ἡπαρ τα καθαρτηρια μορια , ἀλλ ' ἐπειδη ὡς ξενον ἐστι το αἱμα , οὐ καθαριζεται : ἐνθεν οὐδε |
ἀλλως : φιλου μοι πατρος : ὁ ἐστι συγγενους μοι πατρος υἱος . παλιν δε το κακοηθες του ἀνδρος δεικνυται | ||
τῳ πατρι και τοις ἀδελφοις , ἀλλα και τἀδελφῳ του πατρος ” , ἐπιστραφεις και τουτους ἐν ᾡπερ ἠσαν τοπῳ |
τουτεστι των αἰσθητων : ἐκ γαρ της του χυλου ἐγκυρησεως ἐγγινεται ἡμιν ὁ κατα ταυτης της ποιοτητος ἐκφερομενος λογος , | ||
μη ἐμεσῃ , ἀπιουσης της ἡμερης , στροφος και ὀδυνη ἐγγινεται ἐν τῃ γαστρι , και ἀποπατος ὑγρος γενομενος διεχωρησεν |
ἀπιστον ὀρνιθα ἀπ ' ἀνδρος . κατα τουτο της χωρας φαινεται πυργος Τιμωνος , ὁς μονος εἰδε μηδενα τροπον εὐδαιμονα | ||
δοξαν σεμνον ἐστι . της ἀληθινης δ ' ἀρετης καλλιστα φαινεται τα μαλιστα φαινομενα , και των ἀγαθων ἀνδρων οὐδεν |
το ἐπισσυτος . ἑκατερως γαρ δυναται ὑποστιζεσθαι : ἐφορμωσα : ἐπερχεται : συ παρα κλῃθρα : παραιτειται την ἀκοην πολλακις | ||
προστριβεται ] προσκολλαται . γρ . προσγινεται , ἐφεπεται , ἐπερχεται . . ζηλω ς ' ὁθουνεκα ] θαυμαζω σε |
μεν το περι , ἀμφις δε χωρις , ἀμφοτερωθεν . ἀκται [ ] μεν οἱ πετρωδεις τοποι οἱ ἐν θαλασσῃ | ||
, ἠτοι δακτυλους , ἐχειν . . . . ἀπορρωγες ἀκται : ἀπερρηγμεναι , ἀπεσπασμεναι ἀπ ' ἀλληλων . ἀπο |
. ἐξειργασμενον ] τετελεσμενον . αἰειμ . ] † ἀει ᾀδομενον ἠ λεχθησομενον . Σουσων ] των . ἐκεινως ' | ||
και οὑτος ἀγγελλῃ τουτο δη το περι σου παρα πολλων ᾀδομενον , ὡς οὐδεις σοι παραπλησιος . Νυν ἐδει τους |
Ῥωμαιων δυναμις κρειττων ἑτερας ἐστιν ὁμονοουσης : ἠ γαρ οὐχ ὑπομενουσιν ὑμας ἐπιοντας ὁμοθυμαδον ἠ δικας ὑφεξουσι της τολμης ἀξιας | ||
διδασκων ὡς οὐκ ἀγαπησουσι Ταρκυνιοι τας οὐσιας ἀπολαβοντες οὐδ ' ὑπομενουσιν ἰδιωτην βιον ζην , ἀλλα πολεμον ἐπαξουσι Ῥωμαιοις ἀλλοεθνη |
βιβλιον περι των ἀπιστων ἐπιγραφομενον , ἐν ᾡ τα τοιαυτα ἐπιλυεται , οἱον ὁτι Κενταυροι μεν ὑπεληφθησαν οἱ πρωτοι ἐπι | ||
το διπουν . οὑτως ἐγκαλεσας τοις Πλατωνικοις ἀμεθοδως διαιρουσιν ἐντευθεν ἐπιλυεται την περι των ὁρισμων ἀποριαν , και φησιν ὁτι |
. καρτα ] λιαν . . το μελλον ] ὁ πεισεται . . οὐκ ἀκοσμως ] οὐ ταραχθεντες προς τον | ||
λεξει δεινον εἰναι , εἰ ὁ μεν μηνυτης τα ἐσχατα πεισεται , οἱ δε μηνυθεντες των αὐτων ὑμιν ἐπιτιμοι ὀντες |
ἡμιν δυναμεων πυρετοι συνεχεις ἐπισκηψωσιν , ἑβδομῃ μαλιστα πως ἡμερᾳ διακρινονται : δικαζει γαρ ἀγωνα τον περι ψυχης , τοις | ||
ἡμερας τεταρτον : ἐκ γαρ τουτων αἱ γενεσεις και ἀναγενεσεις διακρινονται [ ] , πλην των [ πλανωμενων . Σεληνης |
της ἐπι τῃ ἐνδειᾳ των ἡδεων λυπης , ἐπειτα διοτι διωκονται παρα των μη δυναμενων ἀλλαις ἡδοναις χαιρειν . πολλοι | ||
. Ὑπο Ἰουδαιων ὡς ἀλλοφυλοι πολεμουνται , και ὑπο Ἑλληνων διωκονται , και την αἰτιαν της ἐχθρας εἰπειν οἱ μισουντες |
της Ὀλυμπιας , ὁ ὑμνος , οὑ πολυ κλεος , πλεκεται βουλαις σοφων , περιφραστικως ἀντι του ὑπο των σοφων | ||
την στροφην παλιν ἐκ του ἀντικειμενου της καιριας χαλασματος ἑτερον πλεκεται ἀγκυλιον και κατα της πλοκης τασσεται . ἐπι τελει |
μενει δε ἀφθαρτον το κοινον δικην φρεατων ἀναπληρουντων ἀει το κενουμενον . εἰτα σκεψαμενη την ἰασιν ἑτεραν ἐσκοπει προφερειν δυναμενην | ||
κεφαλην βαρυνεται τοσουτῳ ὁκοσῳ πλειονες οἱ περιπατοι της ξυμμετριης : κενουμενον γαρ το σωμα και ἡ κεφαλη του ὑγρου φρισσει |
, ἰωμεν παρ ' αὐτον : ἀρτι γαρ ἐνθενδε οἰκαδε οἰχεται , οἰκει δε ἐγγυς ἐν Μελιτῃ . Ταυτα εἰποντες | ||
γε ὡς ἀποδρασα ἡμων ἡ δαιμων ἑαυτην προσθειη Παυσανιᾳ . οἰχεται σοι μετ ' αὐτης ἀνηρ ἐκεινος , ὠ Ἀλκετα |
ἀφαιρων αὐτων [ ] ψευδοδοξιαν - ? : οὐ γαρ ἐφειται μοι [ οὐτε ] ψευδος συγχωρησαι [ ] ? | ||
τον ὑπευθυνον στεφανουσθαι ἐξεστι , το ὁτι και ἐπι ἡττοσιν ἐφειται παραδεξωνται ῥᾳδιως : δια τουτο πρωτον μεν Ναυσικλης στρατηγος |
ἐκεινου , προσλαμβανον ἀει [ εἰς ] το ὑγρον και αὐξομενον ἐξ αὐτου . . . . . . Ζηνων | ||
γαμβρον εἰναι , ναυλοχεοντες της Εὐβοιης ἐν Χαλκιδι ὡς ἐμαθον αὐξομενον τον χειμωνα ἠ και προ τουτου , ἐθυοντο τε |
δε αἰτουμεν ἐτι πεμψαι χρονιον Εὐαγριον οἰκαδε ζευγει κοσμουντι τον ὀχουμενον . τοις γαρ ἐν δυσκολιᾳ γεγενημενοις καλον οἰμαι τα | ||
πρωτον ἑνοειδεστατον , ὡστε οὐ ῥᾳδιον εἰναι διακρινειν ὀχουν και ὀχουμενον , μαλλον δε ἐχον και ἐχομενον , δια το |
συνειναι ἀλλως , οὐκ ἀτοπος της δηλωσεως . Το οὐν μετρουμενον ὑπο της περιφοραςτουτο δε ἐστι το δηλουμενονὁ χρονος ἐσται | ||
δυναμιν , και τον ἐπ ' αὐτῳ δε οὐχ ἡκιστα μετρουμενον ἑβδοματικον ἀριθμον . κατα τουτον γαρ τον σχηματισμον ὁρωμεν |
δ ' ἐκ των ἀριστερων , ὀρθιοι κατα το μηκος ἐπικεινται πεφυκοτες ἐκ των ταπεινων πλευρων του λαβδοειδους . ἀνασπωσιν | ||
τῳ φρεατι . ἐπι τουτῳ τα σχοινια και οἱ χοες ἐπικεινται κατα μερος συνδεδεμενοι . ἀλλ ' ὀξυτατη μεν ἡ |
. Ἀγαπων τε κἀν ἑψητον ἐν τευτλοις ἑνα δια δωδεκατης ἑψομενον ἡμερας ἰδῃ . Τρεις γαρ μονους κρατηρας ἐγκεραννυω τοις | ||
ῥᾳθυμιᾳ θεραπειας . δοκει δε καλλιστα βοηθειν τοις σπασμοις ἡλιοτροπιον ἑψομενον ἐν ὑδατι , εἰ λουοιτο ἐν τουτῳ το παιδιον |
Ἐν δε τῳ μεταξυ χωρῳ τουτῳ ἡ τε Πλατεα νησος ἐπικειται , την ἐκτισαν οἱ Κυρηναιοι , και ἐν τῃ | ||
. Τῃ δε Ἀχολλῃ και τῃ Ἀλιποτῃ και τῃ Κιδιφθῃ ἐπικειται Κερκινα ἡ νησος , ἀπεχουσα σταδιους ρκʹ . Ἀπο |
φαιην , ὁτι και ὡραν φερουσιν . ἀγνοεισθων δε μη παροντες τῳ παιδι ἐς την κρισιν , εἰ ὑγιως βασανιουμεν | ||
αὐτος και ἡ ἀκρα του Διος , εἰ μη χηνες παροντες ἐτυχον : οἱ μεν γαρ κυνες προς την ῥιφεισαν |
' ἀν γε καθ ' ἑκατερον κερας ὑπερβαλλωσιν , ὑπερφαλαγγειν λεγεται . Κατα βαθος δε γινεται τοπου διπλασιασμος , ὁτ | ||
τας αἰτιας ἐχων και τας ἀρας καρπουμενος Χανααν ἐστι : λεγεται γαρ ” ἐπικαταρατος Χανααν : παις οἰκετης [ δουλος |
ἐγω πλειους ἀπεκτεινα . δηλον οὐν ὡς κατα την αὐτην περιστασιν ὁ προτερος ἐν ἀριθμῳ των ἀναιρεθεντων προτερει και τοις | ||
ὀντες ἡσυχοι : πολλοι γαρ θορυβωδεις ὀντες , δια τινα περιστασιν ἀκοντες ἡσυχαζουσιν . . ΕΡΓ ' ΕΝΕΜΟΝΤΟ . Ἐργα |
πατερ ; ὁ μοιχος οὐ κακος ; ὁ φονευς οὐ κακος , και οἱ ἀλλοι παντες ; Ἀλλ ' ὁ | ||
ἐξαλαπαξε πολιν , χηρωσε δ ' ἀγυιας : σοι δε κακος μεν θυμος , ἀποφθινυθουσι δε λαοι . οὐδε τι |
ἐχουσι λιθον ἐν νεφροις . και μαλιστα περι τας ἀρχας διακρινεται δυσχερως : και γαρ ἐπι ἀμφοτερων των παθων ἐμετοι | ||
ἐν τοις Ἰσθμικοις ἀγωσι : τοτε δε ἑκαστου δεικνυται και διακρινεται το συγγεννηθεν θρασος ἐπι παντων των τελουμενων ἐργων . |
θεου δε ἐλαττων . ὁ μεν γαρ ἀγελαιος ἀνθρωπειος νους σειεται και κυκαται προς των ἐπιτυχοντων , ὁ δ ' | ||
μαλακοτης της πλινθου ἐκλυει την πληγην και βαθυνει μαλλον ἠ σειεται . ἀντιτυπει δε ὁ λιθος και βιαιαν την πληγην |
δε ὡς , εἰ δι ' ἀλλου των αὑτου τι θησεται , συ γε ἠδικησαι και ληψῃ παρα τουδε δικην | ||
: Ὠ γυναι , οὐ νυ σε τις δμωην ἐτι θησεται ἀλλος , Τευκρου ἐτι ζωοντος ἀμυμονος ἠδ ' ἐμευ |
ἀναστῃ , σκοτοδινιη μιν λαμβανει , και τον ἀνεμον οὐκ ἀνεχεται οὐδε τον ἡλιον , και τα ὠτα τετριγε , | ||
νομων φροντιζουσιν . ὁτι ἡ ἀγαν ἐλευθερια οὐδε νομου δεσποτου ἀνεχεται . το ἀγαν τι ποιειν κτλ . ὁτι το |
προς τε τους ἀλλους ἀνθρωπους και τἀλλα ἀνθρωπινα πραγματα ὁμοιως διακεινται , και οὐτε ὡν δεονται ἰσασιν οὐτε ὁ τι | ||
, και τους ἐπι των ἀσθενουντων λεγοντας , ὁτι κομψοτερον διακεινται , μεμφονται . ἀλλα Πλατων Πολιτειας τεταρτῳ Κομψους οὐ |
ἀποκαειν , και τουτων χαριν οἰονται δειν αὐτοις και μισθον τινειν : και το σιαλον ἐκ του στοματος ἀποπτυουσιν ὡς | ||
εὑρειν παρ ' αὐτῳ , ὁτε οἱ ἀλλοι φανεντες ἀχαριστοι τινειν μελλουσι δικας , ἱνα τον σωτηριον ἐλεον ἀνακερασηται τῃ |
εἰς ὠμοτητα διαβαλλει των τροπων . οὐ γαρ φαινεται λαβων πλειν ἠ μνας μʹ παρα των Μιτυληναιων ὁ Κλεων μισθον | ||
μελλω , φησι , δυσχερειας ἑξειν δι ' ὑμας μελλοντων πλειν , ὁμως αἱρουμεθα δια το συνοισον ἡμιν . . |