. δατητας ] μεριστης . θ Ἀρης ] σιδηρος . ἀραν ] την καταραν . πατρος ] του Οἰδιποδος . | ||
τιθημι της κακης ἀρας , κεινοις λεγουσα τηνδε την κακην ἀραν : ἡμιν δε πομπος ἰσθι των ἐσθλων ἀνω , |
διαναι τε το σωμα και μαλαχθηναι : μετα δε ταυτα προπινειν ὑδωρ ὡς χρηστοτατον , ἐν μεν χειμωνι και ἐαρι | ||
. . . ἀναγεγραπται δε δη και τοιοσδε λογος . προπινειν φιαλην χρυσην ἐν κυκλωι Ἀλεξανδρον πρωτοις μεν τουτοις προς |
κοινῃ δεησομεθα αὐτου ἁπερ ὑμεις ἐμου , μη διαφθειρειν την συνουσιαν : και οὐδεν δει τουτου ἑνεκα ἑνα ἐπιστατην γενεσθαι | ||
την σποραν . Γυναικα δε σωφρονειν χρη και μη προσδεχεσθαι συνουσιαν ἀσεβη παρ ' ἀλλων ἀνδρων , ὡς ἀπαντωσης νεμεσεως |
εὐσκοπως και μηδεν παραλελοιποτα των εἰς το νικαν ἀπειρηκοτα και παρειμενον και περας ἀστεφανωτον ἐξελθοντα του σταδιου , τον δε | ||
τις ἐστιν ὁ μελλων λυσαι αὐτον του δεσμου . : παρειμενον ] Ὁ παρηκας . : Φιλανθρωπως αἱ Ὠκεανιδες ἡγουνται |
τουτων ὑπαρχοντων περι Μιλτιαδου τολμαν τα χειρω λεγειν και τοσουτον ἀπεχειν του τιμαν ὡστε και την ὑπαρχουσαν αὐτῳ δικαιως τιμην | ||
και των ἐκ της ῥηθεισης προστεθεντων αἰτιας , ὡς τοσουτον ἀπεχειν βαπτισθηναι την ὁλκαδα ὁσον μιας παλαιστης το μετρον ἐστιν |
τε και μεγαλων , οὐκ ἐστιν οὐδεν λαβειν πληθος ὁ καταλειπομενον ἐπεκουφιζεν ἀν τον ἀναγκαιον ἡμων βιον , οὑτω και | ||
και το ἀργυριον και τας περι τουτων φροντιδας , το καταλειπομενον ἐστι τυφος και μαλακια και ἡδυπαθεια και ἀσελγεια και |
, και ἀπαγομενας συν ὑβρει και ἀτιμιᾳ ξαινομενας τε τας παρειας συν οἰμωγῃ και ὀλολυγῃ και κοπτομενας πικρως , παιδας | ||
ὠτειλη . ὠχρος ὠχριασις : “ ὠχρος τε μιν εἱλε παρειας . ” και ὠχρησαντα ὠχριασαντα : “ οὐτ ' |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
πετομενον , ἀλλα και ἁλισκεται δια την αὐτου σκιαν , προσερχομενον αὐτῃ καθ ' ὑδατος ὁραθεισῃ . Ἀμαλθειας κερας : | ||
και ἐνθεασμους ὡς ἐκστατικην . μεταπειθοντι . ἱνα ἀλλον νοησωμεν προσερχομενον τῳ μουσικῳ χαριν τινος δεησεως και ὡν λεγει , |
. οἰμοι : τι δρασω παραφρονουντος του πατρος ; ποτερον παρανοιας αὐτον εἰσαγαγων ἑλω , ἠ τοις σοροπηγοις την μανιαν | ||
ἀνοηταινοντος , παρατετραμμενου ὀντος τον νουν , μαινομενου . . παρανοιας ] ἑνεκα της ἀγνωσιας , μωριας . , ἀναισθησιας |
ἐχει πηχων ἑκατον ἡ διωρυξ , βαθος δ ' ὁσον ἀρκειν μυριοφορῳ νηι : οὑτοι δ ' οἱ τοποι πλησιαζουσι | ||
οἱ γε τοσαυτην ἐσχον ὑπερβολην , ὡστ ' οὐδε τοσουτον ἀρκειν ὑπελαβον , αὐτεπαγγελτοι προς τον οἰκισμον ὁρμησαι , ἀλλ |
παροντες προς ἀλληλους ἐκυρωσαν , και παλιν προσταγμα πανταχου διεπεμπετο παυεσθαι της οἰκειας συνεργιας το πυρ , ὡς εἰς χρηστον | ||
ἀν το νυκτερινον σκοτος το φως διεδεξατο και της ἀγωνιας παυεσθαι μηδε βουλομενους αὐτους κατηναγκασεν . Εἰτα ἐπειδη του πολεμειν |
, χρηιζων ἡμετερους αὐθις ἱκοιο δομους . Ἐστε μεν αὐτος ἐπινον ἀπο κρηνης μελανυδρου , ἡδυ τι μοι ἐδοκει και | ||
ἀρκουσαν παρειχον , κατακειμενοι δε ἐν σκιμποσιν ἐδειπνουν , και ἐπινον ἐκ κερατινων ποτηριων , οἱς ἐνετυγχανον ἐν τῃ χωρᾳ |
μη κατα λογον ἀπολειπεσθαι των ἐν ταις ἀλεειναις ἀλλα και προτερειν ὡσπερ και τα περι Ἑλλησποντον . Ἰσχυρας γαρ της | ||
το δ ' ἀληθες οὐχ οὑτως ἐχει δια το πολυ προτερειν τοις χρονοις τας κατα Λιβυην και πραξεις ἀξιολογους ἐπιτελεσασθαι |
ἐξ ὡν δια των ὁρων εὑρηκαμεν το ἐξ ἀναγκης μηδενι συναγομενον : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι παντων των καταφατικων . | ||
και την συνωσιν ἀπεργαζομενα πηγνυσιν : το δε παρα φυσιν συναγομενον μαχεται κατα φυσιν αὐτο ἑαυτο εἰς τοὐναντιον ἀπωθουν . |
αὐτον τροπον αἱ ἀρετης ἀκτινες ἀναλαμψασαι το διανοιας χωριον ὁλον μεστον αὐγης καθαρας ἀπεργαζονται . τα μεν οὐν ἀνθρωπου κτηματα | ||
” και “ ἀσκος οἰνου ” ἀντι του “ ἀλαβαστρον μεστον μυρου ” . δαιμονιως : ἠγουν ὡς εἱς των |
μεν περιεχον κατα των πραξαντων , ἐλεον δε και συμπαθειαν ἐπιφερον προς τους ἀνηκεστα πεπονθοτας . ἀπηντησαν γαρ αὐτῳ μεθ | ||
γνωμην συγκακουσθαι . σμηʹ . Κεφαλαια ἐστι παθος πονον κεφαλης ἐπιφερον ἀνυποιστον κατα περιοδους τινας , ὡστε και ἠχον εἰναι |
ἐγω ] πελας πυρος [ ] ἀντροις ? ? ? μεθυοντας ? [ εὐπορησειν , ] ὁταν ? [ ] | ||
δια του κ . συμβαινει δε μαλιστα τουτο πασχειν τους μεθυοντας ἠ τους ὑπτιως ἀνακειμενους , ὡσπερ και αὐτος ἐδηλωσεν |
ἐν ἀλλῃ πολει τοιαυτα τολμαν αἰσχρον , πολυ δη που δεινοτερον ἐν τῃ ἐλευθερᾳ ταυτῃ . εἰ δε περι ἀσεβειας | ||
. . : ἠτοι συνεμαχησαν τοις πολεμιοις ἡμων . καιτοι δεινοτερον ἐστιν . . . : εἰ ἑνεκα , φησιν |
δεηθῃ μεν του βοηθηματος , τηνικαυτα των θερμοτερων και ξηροτερων ἐπιτεινειν δει την ὑλην : παρεστι γαρ δυναμις προτροπης μονον | ||
τα χαλωντα μαλλον . και ἁπλως προς το κατεπειγον και ἐπιτεινειν και ἀνιεναι δει θατερου την δυναμιν . Εἰς οἰνου |
των του σωματος μερων . το δε της θηλειας ἀγονον ἀποφαινονται : ἀτονον τε γαρ εἰναι και ὀλιγον και ὑδατωδες | ||
προσεχεστερον μονον εὑρισκεται ὑπευθυνον : ἠδη δε εἰπομεν ὁτι τινες ἀποφαινονται , ὡς εἰ και δοκει ἐγκλημα εἰναι : ἐνταυθα |
οἱον ταις παντων γνωμαις ἀντιλεγει τις : και αὐτος οὐκ ἀποφαινεται γνωμην : το τε γαρ ἀντιλεγειν καθ ' ἑαυτον | ||
. Τιμαιος δε την ἀγνοιαν τουτου του συγγραφεως ἐλεγξας ἀκριβως ἀποφαινεται τουτους αὐτοχθονας εἰναι . Πολλας δε αὐτου φεροντος ἀποδειξεις |
ἐνικησεν Ὀλυμπιαδα ὁ Ψαυμις τῃ ἀπηνῃ , οὑτως συνοραται : καταλυεται γαρ αὐτῃ το ἀγωνισμα περι ὀγδοηκοστην εʹ Ὀλυμπιαδα : | ||
στερηθεν ψυχης πιπτει , οὑτω και πολις μη ὀντων νομων καταλυεται . . . , . . . . . |
ἀν ἑαυτον αἰτιαν αἰτιασαμενος των αὐτων παλιν εἰκοτως δικαζοιτο ; οὐδεμιαν δηπου . διοπερ τουτο πρωτον ἐγραψεν ὁ τον νομον | ||
εἰτα και την ὑλην ταις ἐμπιπτουσαις ἀντιθεσεσιν . ἐνιοτε δε οὐδεμιαν τιθεις ἀναφαινεται , ἐνιοτε δε και τοις τελικοις διαιρειται |
των κορυμβων διδου κοκκους γʹ . καταπιειν , και ὀξυμελι ἐπιπινειν . ἀλλο . καππαρεως ῥιζαν ἑψησας , ποτιζε μετ | ||
πινειν , και πτισανης χυλον δις της ἡμερης , και ἐπιπινειν οἰνον λευκον ὑδαρεα : ᾑ δ ' ἀν ὀδυνη |
ὡν αὐτος βουλεται , δευτερον δε ἐθρυλουν εἰπων την της μετανοιας προφασιν ἀνῃρηκεν : οὐ γαρ κρυφα οὐδε ἐν ἀπορρητῳ | ||
ἐποιει ὁ θεος , ἀλλα μακροθυμος ὠν ἀφορμην ἐδιδου αὐτῳ μετανοιας και ἐξομολογησεως . Ἀλλα φησει οὐν τις ἡμιν : |
δε του παρακολουθουντος σημαινει το πρωτον , ἐπει ὁ πρωτος προσφατος ἐστι . τις οὐν , φησι , πρωτος ἐλαχε | ||
προσκορες . Ἀριστοφανης . χλωρος τυρος : ὁ νεος και προσφατος . χθιζινον και χθεσινον : το δε χθιζον Ὁμηρος |
δισωμον ἐν μετανοιᾳ ἐσται ὁ κατηγορων , ἐαν δε στερεον ἐπιμονος και ἀπαραιτητος ὁ ἐναγων . ἐπαν δε και ὑπο | ||
δακνωδης ἐρεθιζει , ἐκει που πλεονασας . Πριαπισμος δε ἐστιν ἐπιμονος του καυλου ἐντασις . εἰληφε δε τοὐνομα ἀπο τινος |
, πλεονασμῳ ἑτερου σ ἀφυσσω , τουτεστι το ἀπο τινος ἐπιρρεοντος ἀπαντλειν και ἀπαρυεσθαι . ἠ ἐκ του φυω , | ||
καθυπερθεν ἠυτ ' ἐλαιον . και ἠν κατα μεν του ἐπιρρεοντος βαψαντα γλυκυ το ὑδωρ ἀνιμησασθαι , εἰ δε εἰς |
ἀει δη τουτο πασχουσι , μειζονος ἠ κατα τα χρωματα δεομεναι κινησεως , και τας αὐτων χρεων ἀν εἰη ἐκμανθανειν | ||
δε κατα την μητραν ἠ κυστιν ἑλκωσεις , των αὐτων δεομεναι φαρμακων , ὀργανων χρῃζουσι των εἰσω παραπεμψοντων αὐτα : |
το φανον τουτο λεγομεν ; ἠ το φαινεσθαι τοις δευτεροις ἀντεχομενον και εἰς συμμετριαν ἑαυτο παρεχομενον τοις ἀπολαυειν αὐτου βουλομενοις | ||
φρονιμον εἰναι μη ὀντα ἀγαθον , ἠτοι σπουδαιον και ἀρετης ἀντεχομενον . Μεχρι μεν τουδε την φρονησιν ἐδειξεν ἀνευ μη |
διδωσι σοι το συμβολον , ὁ δε σκωπτων αὐτους ὡς γεροντας και ἐγγυς θανατου ὀντας φησιν ἐν τῃ σορῳ και | ||
και πολυανθρωπον , ταξας προ της φαλαγγος τους ὁμηρους , γεροντας , παιδας , γυναικας . οἱ δε τους ὁμοφυλους |
μετ ' αὐτον εἰπε : Πως ἀν φιλανθρωπος εἰη ; Κἀκεινος ἐφη : Θεωρων ὡς ἐν πολλῳ χρονῳ και κακοπαθειαις | ||
ἑστως παταγῳ και βοῃ προς ἑαυτον ἐκκαλειται τον λεοντα . Κἀκεινος προς τον ψοφον ἐπιστραφεις εἰς ἐκεινον οἰχεται καταλιμπανων τον |
και εἰ τι ἀρα ἡ θαλασσα ἠ το κρυος παραχρημα νηχομενον γε ἠ ὑστερον κακωσαι δοκει , ῥαϊσας το σωμα | ||
, και Σηστον και Ἀβυδον , ὁπῃ γαμον ἐννυχον Ἡρους νηχομενον τε Λεανδρον ὁμου και λυχνον ἀκουω , λυχνον ἀπαγγελλοντα |
ἐγχειριδιον ὑπο κολπου , καιρον φυλαξαντα και τοπον ἐπιτηδειον , ἐπιπεσειν τε τῳ Κομοδῳ και φονευσαι , τα λοιπα φησας | ||
και δια τουτο μικρον ὑπαναχωρησῃ , δυναται αἰφνιδιως ἐπελθων ἀπροσδοκητοις ἐπιπεσειν τοις ἐχθροις δηλονοτι δι ' αὐτομολου τοις ἐχθροις τουτο |
λαιμου χαλασθηναι , ὠμης κραμβης ὁ χυλος κατα της κεφαλης ἐπιβαλλομενος ἀνασπᾳ την σταφυλην εἰς τα μετεωρα του στοματος . | ||
μολιβδον οὐ παρεμποδιζεται συγκιρνασθαι , οὐδε μην μολιβδος κατα χαλκου ἐπιβαλλομενος . Κἀντευθεν μεγαλην διαγνωσιν ηὑραμεν , ὁτι των οὐσιων |
ὁ Ἀντωνιος ὑπερ ἑαυτου βουλευεται , τον ἐπιοντα πολεμον οὐ προορων : εἰ δε την Ἀντωνιου γνωμην φθανετε , μαρτυρομαι | ||
αὐτων σκιλλαν παρατιθενται , δια τους λυκους . ὁ λυκος προορων τον ἀνθρωπον ἀσθενεστερον αὐτον και ἀφωνον ποιει , ὡς |
οὐδεποτε κατα ταὐτο γενησεται . το δε λεγομενον ἠ Ἀπολλωνιος παρεσται ἠ Τρυφων ὡς προς καιρον την διαζευξιν ἐπαγγελλεται . | ||
συμπεφυκοτων ἡμιν ἀπο της γενεσεως , ἐπειτα γνωσις ἡμιν ἀληθινη παρεσται της δαιμονιας και μακαριας ζωης , ὁση τις ἐστι |
ἱματιῳ κατεκαλυψε , και ἐλθοντι τῳ τροφει ἀποβαλων το ἱματιον κειμενους ἀλληλων πλησιον ἀπεδειξε , και το κερας δε , | ||
τε ἐθαπτον τους αὑτων και ἠδη Σπαρτιατας ἐξεληλεγκτο εἰναι τους κειμενους . ἀπεθανον δε Θηβαιων τε και ὁσοι παρεμειναν Βοιωτων |
. Περι γαμου ἐπισκοπητεον οὑτως : ἀνδρα μεν Ἠελιον και ἀνερχομενον σκοπον ὡρης , αὐτην δ ' ἐκ ζῳδιου θ | ||
Ὁμηρου Ζ . . Γ . . , . νεον ἀνερχομενον . * ) [ ἡ διπλη ὁτι το νεον |
ἀντιπερην Ὀρνιθος ἑλισσεται : ἡ δε μεσηγυ ὀρνιθεης κεφαλης και γουνατος ἐστηρικται . Ἠτοι γαρ και Ζηνι παρατρεχει αἰολος Ὀρνις | ||
γουνος : ἐφην δε ἐν δισταγμῳ , μη ἀρα του γουνατος και δουρατος εἰσι συγκοπαι . . Παρον δε κἀκ |
? Βουλυτος : ἡ δειλινη ὀψια , ὁτε οἱ βοες ἀπολυονται των ἐργων , . , . . , , | ||
ἀναγινωσκομενοις ἀκολουθησαντες ἀδυνατησωσι σωσαι τον καμνοντα , ἀθῳοι παντος ἐγκληματος ἀπολυονται , ἐαν δε τι παρα τα γεγραμμενα ποιησωσι , |
ἀλεγιζε μελαθρων . ὡς γαρ [ χην ] καθ ' ἐτος τις [ ] ἐμον σπορον ἐρχεται ἀφνω δυσσεβεων νεος | ||
ξεʹ : ἐτελευτα τῳ ξεʹ ἐτει . Ἀλλη . Τιτου ἐτος βʹ Χοιακ αʹ ὡρα θʹ ἡμισυ . Ἡλιος Τοξοτῃ |
ἑν ἑκατερον ] μετεχει τινος κοινης ἰδεας καθ ' ἡν ἑκατερον αὐτων προσαγορευεται ἑν , ἠ οὐ μετεχει . και | ||
εἰ μεν ἐκ δυο σωματων ἠ πλειονων εἰη , ἠτοι ἑκατερον αὐτων ἠ ἑκαστον ζωην συμφυτον ἐχειν , ἠ το |
συστασις ποιοτητος , ἡ θεωρειται περι το δικαιον . διο προσποιειται ταυτα [ και ] λεγειν χαλεπαινων και ἀχθομενος ὁτι | ||
γαρ ὑποδυομενα τα καταδεεστερα το των σεμνοτερων ταξεων σχημα , προσποιειται ἐκεινο εἰναι ὁπερ ὑποδεδυκε , και ἐνταυθα ἀλαζονας προϊεται |
' οἱ ς ' ἐφυσαν , ἐμφρονες . Ποιοισι ; μεινον : τις δε μ ' ἐκφυει βροτων ; Ἡδ | ||
αὐτων καθισῃς : ἀλλα ὡς ἐμμενεις τῃ ἁπλοτητι σου , μεινον , και καθιῃ μετ ' αὐτων και ὁσοι ἐαν |
ὁτι οὐ λανθανει , ὀπισω ἠγε τους Σπαρτιητας ἐπι το δεξιον κερας : ὡς δε αὑτως και ὁ Μαρδονιος ἐπι | ||
ἱστορια τοιαυτη : Ἡρακλης Ἀχελωον καταπαλαισας ἐν Καλυδωνι και το δεξιον αὐτου θραυσας κερας και δους παλιν τουτο αὐτῳ ἐλαβε |
μεν αἰχμης ὡς θοον ἐγχος ἐχουσα μελιφρονα δεσμον ἐρωτων ; κεστον ἐχω και κεντρον ἀγω και τοξον ἀειρω , κεστον | ||
χειλεσιν αὐτης ἐκαθισεν ἡ Πειθω . ἁπαντα ἐκεινη γε τον κεστον ὑπεζωστο , ὁλαις ταις Χαρισι την Ἀφροδιτην δεξιωσαμενη . |
τῃ ἀρετῃ προσεισιν τοις θεοις ἀνευ δεους , ὁ δε ταπεινος δια μοχθηριαν μετα πολλου δεους , δυσελπις , και | ||
φονον τας θ ' αἱματωπους θεας ὀνειδιζων ἐμοι . κἀγω ταπεινος ὠν τυχαις ταις οἰκοθεν ἠλγουν μεν ἠλγουν , συμφορας |
και τας ὑποσχεσεις ἁς οὑτος ὑπισχνειτο τοτε , οὐδεν ἀλλο φανησονται πλην παραδοντες Φιλιππῳ και Θηβαιοις Φωκεας , μονον οὐκ | ||
πολυγωνους ἀπο τριγωνου προταξας αὐτων και τον συνεχη ἀριθμον , φανησονται ἐν τῳ διαγραμματι τριγωνοι μεν δυο παρα δυο ἀρτιοι |
ὑγροτητα την ἀπο της σαρκος . Παρα δε την κνημην περοναι δυο παρηκουσιν , αἱ κατωθεν μεν προς του ποδος | ||
νωτα τε και τον αὐχενα και την κεφαλην ἁπασαν . περοναι δε εἰσι προς ταις πλευραις πεποιημεναι , αἱς ἑκατερον |
δη τινι σεμνυνομενοι : γελοιον πεπονθοτες , εἰ γε μη λογιζονται , ὁτι τα βυβλια δια των γνωριμωτατων ἀγωνιζεται , | ||
⌈ οἱ γαρ ἀγρυπνουντες ὑπο φροντιδος τινος μεγαλας τας νυκτας λογιζονται . / κατασκευη . ἀλεκτρυονος ] τουτου γαρ ἡ |
ἀνακαθαιρει τε και πληροι τα ἐν ὀφθαλμοιϲ ἑλκη . Λιγνυϲ καιομενων τινων εἰδων ὡϲπερ αἰθαλη τιϲ ἐϲτιν , οἱον λιβανωτου | ||
ἀσβολωδες : και καπνωδες : λιγνυς γαρ λεγεται ὁ ἀπο καιομενων αἰλαιωδων : γινωμενος καπνος : Ὁμηρος , λιγνυν αἰθαλοεσσαν |
γαρ , ὁτι ” ἀπηντησε τοπῳ ” . τριχως δε ἐπινοειται τοπος , ἁπαξ μεν χωρα ὑπο σωματος πεπληρωμενη , | ||
του κοσμου . κατ ' ἀκρα δ ' αὐ διηκον ἐπινοειται ὁ ἀξων . εὐθυ δε ἀντι του ὀρθον . |
τερας ἐσκοπιαζον , εἰ μιν ἐσαθρησαιμι παρος γ ' ἐμε κεινον ἰδεσθαι . ἠματος ἠν το μεσηγυ , και οὐδεπω | ||
, ἐτι νηος ἐφιεμενον και ἑταιρων : οἱ δε θοως κεινον τε πορον και λυγρον ἀεθλον ἀχνυμενοι λειπουσι και ἐς |
δ ' ὁπλοις οὐκ . τα μεν γαρ οὐθεν εὐφυες προσφερεται προς ἀπατην μεμηχανημενον , ἡ δε των ῥητορων εἰσαγωγη | ||
ἀλλα και της ἐξωθεν ἀρδομενης τροφης , ἡν ἡ κυουσα προσφερεται . προς δη τι ταυτα λεγω ; ὁτι κατα |
ἀνδρων ὑπερ ἑπτακαιδεκα , και τουτων ἀνευθεν οἱ ἱππεες και ἑτερος ὁμιλος ἑτερου στρατου . ἐκ μεν δη του πληθους | ||
διδους , ὁμοιον το σωμα παντες παρασχησονται και οὐ διαδηλος ἑτερος του ἑτερου , ἀλλ ' ἐν ὁκοιῳ σωματι ζωπυρεονται |
δικασται , προς μεν ταυτ ' οὐδεν ἀντερει Σπουδιας : αἰτιασεται δε Πολυευκτον και την γυναικ ' αὐτου , και | ||
ἀλλα και δεινον τι φησιν εἰναι , εἰ τις Ἀλκιβιαδην αἰτιασεται των αὐτων τουτων πραγματων . ἐκ δε του λογου |
ὑπωπτευετο εὐπορειν μεγαλως χρηματων . Λαχαρην μεν οὐν τουτων ἑνεκα κτεινουσιν ἀνδρες Κορωναιοι : Δημητριος δε ὁ Ἀντιγονου τυραννων ἐλευθερωσας | ||
ἐν κυκλῳ κεντρα ἐχον , δι ' οὑ τους βασανιζομενους κτεινουσιν . ὁμοιον δε ἐστι κναφικῳ κτενι . Κνησιωντα , |
λεγων κατα διαρτησιν ἀσυνακτον εἰναι τινα λογον , φασιν μεν προφερομενος μονην ἀντιτιθεμενην αὑτῳ φασιν ἑξει την ἀντικειμενην τῃ προειρημενῃ | ||
φιλοσοφε , ἐκεινα ἁ ἐλε - γες ; ποθεν αὐτα προφερομενος ἐλεγες ; ἀπο των χειλων αὐτοθεν . τι οὐν |
ἀκουσαι παντων , ὑπισχνεισθαι λυσειν και μεταθησειν τα γεγραμμενα , προεσθαι δε κελευειν ὁσον δραχμας πεντακοσιας . γενομενου δε του | ||
' εἰπειν , ἡγουμαι τον Ὠρωπον ἐαν ἠ Λακεδαιμονιοις Μεσσηνην προεσθαι και Πελοποννησον . οὐ γαρ ἀν ἡγουμαι περι τουτου |
ἐχων νυν ἀφιημι . , . . Εὐπειθιος παθων δε παντοιων καταμεστοι ὀντες οὐδε ἐν μεσοις αὐτοις τοις δρωμενοις οἱοι | ||
φησιν οὑτως : Ὁμηρος φυσεως λαχων θεαζουσης ἐπεων κοσμον ἐτεκτηνατο παντοιων : ὡς οὐκ ἐνον ἀνευ θειας και δαιμονιας φυσεως |
Λατινων πολεσιν ἁπασαις εἰρηνη προς ἀλληλους ἐστω , μεχρις ἀν οὐρανος τε και γη την αὐτην στασιν ἐχωσι : και | ||
ἀμφοτερους τους τοπους . . ἰστω νυν τοδε γαια και οὐρανος εὐρυς ὑπερθεν μη δι ' ἐμην ἰοτητα Ποσειδαων ἐνοσιχθων |
της ἡμετερας πολεως : τελος δε παντος του λογου ψηφιζονται ἡκειν τους ἱερομνημονας προ της ἐπιουσης πυλαιας ἐν ῥητῳ χρονῳ | ||
δε τετταρας χειμωνα . τους δε Ποντικους ἐκ του πολλου ἡκειν ποντου , ὡσπερ ἐκ του ὀλεθρου . τους δε |
γιγνωσκοι ὁτι ἠ το σωμα ὑπεραιμουν δειται θεραπειας ἠ κοπου ἐνοντος δειται ἀναπαυσεως , ἠ κριθιασις ἠ ἀλλη τις ἀρρωστια | ||
εἰσι φιλοι . ἐαν δε ξηροτεροι ὠσι και ἀναπεπταμενοι μη ἐνοντος τρομου , κακοι και πονηροι , οὐ μεντοι κεχαρισμενοι |
νομικων πασων ἐξετασθησεται , το δε ἑτερον , ὁπερ και ἐπαγομενον ἐστιν , ἡ εὐθυδικια , ὁπερ καθ ' ἑτεραν | ||
Ἡλιου και Ἀφροδιτης την νυμφην γεγενησθαι : ἐναντιον γαρ το ἐπαγομενον Ἀελιοιο τε νυμφαν : ἀλλ ' ἀκουστεον την Ῥοδον |
ἐν ἀκακιᾳ και ἁπλοτητι . οὑτοι κατισχυσουσιν πασης πονηριας και παραμενουσιν εἰς ζωην αἰωνιον . μακαριοι παντες οἱ ἐργαζομενοι την | ||
του λοιπου μη συνοδοιπορειν φιλοις , οἱ ἐν κινδυνοις οὐ παραμενουσιν . ” ὁ λογος δηλοι , ὁτι τους γνησιους |
ὑστερον δε τοις κακοποιοις , τα μεν πρωτα ἐργα ἀγαθα ἐκβησεται , τα δε τελευταια οὐκ ἀγαθα , ἐαν δε | ||
ἐσεσθαι πιστον εὑρε παρα θεου σημειον ἠ τεκμηριον ὁτι παντως ἐκβησεται κατα παντα τροπον ὡρισμενως εἰπειν . τετυφλωνται φραδαι : |
κατα τον της φωνης λογον ἑνικως λεγεται , το Ἀρισταρχος προπαροξυνεται , το τυπτω παροξυνεται : το τοινυν ἀπαρεμφατον αὐτου | ||
πυρετος τοκετος συρφετος ἀφυσγετος . το μεντοι ἀσχετος ἀσπετος γνυπετος προπαροξυνεται . Τα εἰς ΤΟΣ κυρια ἠ ἐπιθετα παραληγομενα τῳ |
ἡκον , και τουτων οἱ πρεσβεις αὐτοι τε ἐστεφανωμενοι Ἀλεξανδρῳ προσηλθον και ἐστεφανουν αὐτον στεφανοις χρυσοις , ὡς θεωροι δηθεν | ||
μη τι με τουτου ἑνεκα στυγνοτερον εἰδες ; μη οὐ προσηλθον σοι ποτε φαιδρῳ τῳ προσωπῳ , ἑτοιμος εἰ τι |
προσθεσιν του ος ποιουσι την γενικην . Ἀλκμαν Ἀλκμανος , παιαν παιανος , Τιταν Τιτανος , Παν Πανος . Καν | ||
αν ληγοντα εἰ μεν ὠσιν ἁπλα ὀξυνονται , οἱον Ἀλκμαν παιαν Τιταν , εἰ δε ὠσι συνθετα βαρυνονται , τουτεστι |
εὐθεια πιπτουσα ἐπι τας ΕΗ , ΖΘ περιφερειας ἐκβαλλομενη . οὐδετεραν ἀρα τεμει των ΕΗ , ΖΘ εὐθειων : οὐκ | ||
των αὐτων αὐτῳ γεγονως και χρημαθ ' ὁρων κεκτημενον , οὐδετεραν αὐτῳ τουτων ἐδωκε . Καιτοι δοκουσιν ἐπιγαμιαι και μη |
ὀρχιλος | αἰθυια γλαυξ | βυσσα | χαραδριος | νυκτικοραξ γερανος ἠεροπος λαϊος | κελεος | κερβερος | ἀιγωλιος ὑπαιετος | ||
ἐνδοθεν διεξελθειν ἐθελων ἠχησει , τῳ κτυπῳ δ ' ἡ γερανος προσδραμουσα την τε κεφαλην καθεισα και ἑλουσα τον κανθαρον |
δ ' οὐτ ' Ὀδυσηα ἐγων ἰδον οὐτ ' ἐμε κεινος . ” την δ ' αὐ Τηλεμαχος πεπνυμενος ἀντιον | ||
την παλην , τιμᾳ τε την Ἀρκαδιαν την εὐανορα : κεινος , ὠ παι του Σωστρατου , και τα λοιπα |
ᾡ εἱπετο το και μετα θανατον μη ἑδραιον εἰναι και βασιμον τῳ εὐδαιμονι το μακαριον ὡς πολλακις και ἀπελθοντος ἀπο | ||
ἐβαψεν ἡ φυσις χρωμασιν ἐσθητος βασιλικης , διοριζουσιν ὁσον οὐ βασιμον τοις εἰς ἱερον μη τελουσι χορον . ἀλλα γαρ |
και το προσθειναι την θυραν και συναγαγειν και ἐπισπασασθαι και ἐπιβαλειν και ἐπιφραξαι και ἐπαγαγειν και κατακλιναι και ἐπικλιναι , | ||
οἰδεν εἰ ἐτι παρακειμενης σοι της χρυσης τραπεζης , πριν ἐπιβαλειν την χειρα και ἀπογευσασθαι του ταω ἠ του Νομαδος |
ἀν ἠδοξησαν . ἐπι γαρ τοις ἑκουσιοις ἁμαρτημασιν ἡ ἀδοξια προσγιγνεται . και ἐστιν οὐδεν ἡττον και τουτο νουθετητικον . | ||
κακος γιγνεται κακος , παντι δε ταυτα ἐχθρα και ἀκοντι προσγιγνεται . και παλιν δη το περι τας λυπας ἡ |
και ἠθου : καταγγιζε το ὑδωρ ἀπ ' αὐτου . Ἑτερον : ἐπιβαλον και , εἰ βουλει , προκαταχωσας ἡμερας | ||
τον καρπον και τα φυλλα ἐν οἰνῳ δουναι πιειν . Ἑτερον : γλυκυσιδης τους μελανας κοκκους ὁσον πεντε και ὠα |
τι δοξειεν αὐτοις την του συνεδριου ταραχην , τῃ Κορνηλιου προστιθενται γνωμῃ . και παρελθων εἱς ἐξ αὐτων , Ἀππιος | ||
περιτιθησι , και παντες σχεδον οἱ τον ποιητην τουτον ἐξηγουμενοι προστιθενται τοις ὑπ ' αὐτου λεγομενοις . Ἐμπειροτερον δε Εὐδοξος |
ἀλλας ἐνεπρησε . διαπλευσας δ ' εἰς την Κυπρον και προσλαβομενος στρατιωτας και ναυς διεπλευσεν εἰς το Πηλουσιον . της | ||
ἰδιαν οὐ μονον δια της νικης ἐπηυξησεν , ἀλλα και προσλαβομενος Μακεδονων ἀγαθων ἀνδρων πληθος . Νεοπτολεμος μεν οὐν μετα |
ποιεειν , οὐτε ἀκμαζοντων των νουσηματων και ἐν φλεγμασιῃ ἐοντων προσφερειν , οὐτε ἐξαπινης οἱον τε ὁλῳ τῳ πρηγματι μεταβαλλειν | ||
τον δ ' ὀξους σκιλλινου , και μιξαντα την βοτανην προσφερειν . και κατ ' ἰδιαν δε το σκιλλινον διδομενον |
, μη ἀποκαμνε προς τας δαπανας . ἐκ δε τουτου προτρεπεται τον Ἱερωνα μισθον αὐτῳ παρασχειν του ἐπινικου . ἐξιει | ||
ἀντιθερμαινει το σωμα , και ἀραιουν ἐπι διαφορησιν τα περιττωματα προτρεπεται . ἐπειδη τοινυν ἐπι των κεκοπωμενων μετρια τις γιγνεται |
ἐπ ' αὐτων των βιβλιων γενομενοις ἀκριβεστερον τας ἐκεινων ἐξετασαι προφητειας , ὁπως μετα του προσηκοντος λογισμου την καθ ' | ||
τἀληθες εἰπειν , ἐπιτηδευοντες , παρακομμα της ἐνθεου κατοκωχης και προφητειας . προφητης μεν γαρ οὐδεν ἰδιον ἀποφαινεται το παραπαν |
κινηθηναι δειται προς το ἀφ ' ἑαυτης ὁμοια τοις κινησασι προτεινειν . και τῳ μεν μορφωτικῳ και μεριστῳ κοινωνει προς | ||
μη συνειδεναι δε ἰσχυρα ὀντα . Οὑτω μεν δη δει προτεινειν . Δημοσθενης δε τα ἀμικτα ἐμιξεν ἐν τῳ Κατα |
, πολλα ἐς πολλων χαριν προσετιθει και ἐδωρειτο πολεσι και δυνασταις και τοισδε τοις ἑαυτου φρουροις : και ἐπεγραφετο μεν | ||
και διδονται τον ἐναντιον τροπον ἠ ὁν αἱ πολεις τοις δυνασταις εἰσφερουσιν : αἱ μεν γαρ ἐξ ἀναγκης και μολις |
τελευτησαι : ποτερον δε λιθοις βληθεντας ἠ ξιφει , σημερον κρινουσιν : λιμενα δε Ναυπλιειον : Ναυπλιος Ἀργειος ἀνηρ ναυτικης | ||
. δια δε το ταυτα τοιαυτα εἰναι , περι ὡν κρινουσιν , ἐπαινουνται ἠ ψεγονται . ἐπαινουνται μεν οἱ τα |
πολιν , ὁτι τοις ἐπειγομενοις ἐλθειν ποι δια ταχους κωλυμα παρεχεται τον ὀχλον ἀνακοπτουσα τοις ἀπαντωσιν ὡσπερ κυμασιν ἀντιπροσωποις δρομον | ||
και βοσκημασιν οὐδ ' ἀξιως ἐστιν εἰπειν την ἀφθονιαν ὁσην παρεχεται και την χρηστοκαρπιαν . ἐν μεσῳ δε και των |
πρωτον μεν σε τουτο λανθανει , ὁτι οὐ πανταπασιν οὑτω σεμνυνεται το γραμμα , ὡστε ἁπερ συ λεγεις διανοηθεν γραφηναι | ||
τῳ φιλοσοφουντι . αὐτος μεν οὐν ταις των πατερων ἀρεταις σεμνυνεται , μειζον δε ἐστιν αὐτῳ του φυναι ἐκ τοιουτων |
εἰπειν οὑς βουλεται , μεταλαβων αὐθις τον του βασιλεως αὐτων αἰτειται παιδα , πλαττομενος , ὁν εἰχεν αἰχμαλωτον , ὡσπερ | ||
ἐαν πειραθῃ τις ἀποδειξαι την ἀντιφασιν , το ἐν ἀρχῃ αἰτειται λεγων οὑτως ὁτι οὐ συντρεχει ἡ ἀντιφασις , ἐπειδη |
μεν και τελεον αὐτης φαινεται διαμαρτανων , ἐν δε τοις πλειστοις του μεν τοιουτου περικρατων , ἀπᾳδων δε σαφως των | ||
ποτε ὁραν και πλεοντας και βαδιζοντας , και τουτοις ἀει πλειστοις κατα τας ὁδους ἀπανταν , πονηρον και δυσχερη συμβολον |
ἀθλοθεται , ἀγωνων διαθεται , ἀθλων ἐπιμεληται , ἐφοροι , προσταται , ἐπισκοποι , ἐποπται . το δε πραγμα ἀγωνοθεσια | ||
Δυμαιοις ὁθεν . . . „ και Θεοπομπος μʹ ” προσταται δε της πολεως ἠσαν των μεν Συρακοσιων Ἀθηνις και |
ὁς ἠν μετα Βαγοραζον και Μενοστανη και ἑτερους τινας , μεθυοντος ἐν ἑορτηι τινι του Ξερξου και καθευδοντος ἐν τοις | ||
ὀφεως , σποραν ὑποτιθενται : και ὡσπερ ἐν ἀστατῳ γνωμῃ μεθυοντος ἠ παραλαλουντος οὐκ ἰσα ἀν εἰη τα ῥηματα , |
ἀμφοτερα στομιοις συνημμενους : διο και κατα το πλειστον ἐναλλαξ καεσθαι τους ἐν ταυταις ταις νησοις κρατηρας των κατα την | ||
και τουθ ' αἱρουνται μαλλον ἠ δια παντος του χρονου καεσθαι . τῳ γαρ ὀντι τουτ ' εἰναι το καεσθαι |
τοπῳ , ἐστω δε το ὑπογειον ἐν τοις ζῳδιοις τοις δυναμενοις νηχεσθαιἐν Ταυρῳ ἠ Διδυμοις ἠ Καρκινῳ ἠ Παρθενῳ ἠ | ||
] τουτο πολλην ἀποριαν ἐχει και παρα τοις τα πραγματα δυναμενοις ὁραν και παρα τοις την ὁμολογιαν αὐτου [ προς |
ἐν καλῳ του χωριου ἱζησαι . Ἡγου δη , ὡς ἑψομενου και ὑπερ τα μεσα της Θρᾳκης . Παρελθωμεν ἐς | ||
ἐγχριε , αὐτο δε το ἡπαρ ἐϲθιειν διδου . και ἑψομενου δε τον ἀτμον τοιϲ ὀφθαλμοιϲ ἀνεῳγοϲι δεχεϲθαι κελευε . |
χρη το μεχρι του γραψαι τε και ἀναγνωναι δυνατον εἰναι διαπονειν : προς ταχος δε ἠ καλλος ἀπηκριβωσθαι τισιν , | ||
τα ἐπιπονωτερα γυμνασια . κινδυνος γαρ ἀν ἠν ἐν τῳ διαπονειν ἀρχην ῥηξεως γενεσθαι . ὁμοιως δε τῳ μεν εἰς |
ξυνεχοντας : ἀντι του ” μη σφιγγοντας , οἱον ἀνειμενως διαγοντας , και μη ἐκθλιβοντας τα αἰδοια ἐκ του συνεχειν | ||
αὐτους ὁτι και τους πρεσβυτερους ὁρωσιν ἀνα πασαν ἡμεραν σωφρονως διαγοντας . διδασκουσι δε αὐτους και πειθεσθαι τοις ἀρχουσι : |
μετ ' ἐμου διηγες , οἰναρον ἑλκων της τρυγος . Ἐκεινος αὐτος ἐκμεμαγμενος . Μων βδελυγμια ς ' ἐχει ; | ||
ἑκατον δραχμας . ἰδου . οἰνον θες ἑτεραν μναν . Ἐκεινος ἠν φειδωλος , ὁς ἐπι του βιου προ του |
Ἁλιαρτιας και ποιουντα ἐνταυθα το ἑλος το φυον τον αὐλητικον καλαμον . ἀλλ ' οὑτος ἠφανισται τελεως , εἰτε του | ||
φησιν φαρμακον πιοντα , Σατυρος δ ' ὁ συγγραφευς τον καλαμον πεφαρμαχθαι , ὡι γραφειν ἠρξατο την ἐπιστολην , οὑ |
τοισδε ἠ τοισδε τοις κεφαλαιοις , ἡ δε εὑρεσις τα προσηκοντα εἰς ἑκαστον ἐνθυμηματα διερευναται , και ἡ μεν διαιρεσις | ||
τα Ἀμφικτυονικα πραττουσιν , οἱ δε δεισαντες ἐψηφισαντο ἀναλαβειν τα προσηκοντα τῳ ταφῳ . και το Λεωνιδου σημα του Σπαρτιατου |
κατα την ἀριστεραν πτερυγα την γυπινην . προσελασας οὐν και καθεζομενος ἐπ ' αὐτης διανεπαυομην ἐς την γην ἀνωθεν ἀποβλεπων | ||
στρατοπεδον , και ἐγνω την παρουσιαν αὐτων ὁ Μαρκιος , καθεζομενος ἁμα τοις ἐπιφανεστατοις Οὐολουσκων τε και των ἀλλων συμμαχων |