! ! ! ] εχ ! ! νυν μεϲουϲηϲ ϲου ϲχεδον [ ἐξον καθευδειν ⌋ την τ ' ἐρωμενην ἐχειν | ||
την ξηροτητα ϲπαϲθειη , μεγιϲτον δη τουτο κακον ἐϲτιν και ϲχεδον ἀνιατον . το μεν οὐν πρωτον διακρατειν δει τα |
θυειν . ποιησαι δε σφισι το ἱερον Σπαρτιαται λεγουσι Πρακα ἀπογονον τριτον Περγαμου του Νεοπτολεμου . προϊουσι δε Ἱππου καλουμενον | ||
το εἰκος , ἐπιθεμενον τῳ ἱερῳ . του δε Μαχαιρεως ἀπογονον Βραγχον φασι τον προστατησαντα του ἐν Διδυμοις ἱερου . |
το σωμα θερμαινεται : και γαρ ἀπο της ταλαιπωριης τουτου θερμαινομενου και ἡ ἰκμας ἐν αὐτῳ διαχεεται , και γινεται | ||
ἁφης δε , ὁταν μεταξυ ᾐ του θερμαινοντος τε και θερμαινομενου , και ἐπι της γευσεως , εἰ των ὑγρων |
φαντασια μεν οὐν ἐστι παθος ἐν τῃ ψυχῃ γινομενον , ἐνδεικνυμενον ἐν αὑτῳ και το πεποιηκος : οἱον , ἐπειδαν | ||
φαντασμα , φαντασιαν μεν λεγοντες το παθος της ψυχης το ἐνδεικνυμενον ἐν ἑαυτῳ [ . . . . , το |
εἰη γινωσκων ὀργην ἡντιν ' ἑκαστος ἐχει . ἐν μεν μαινομενοις μαλα μαινομαι , ἐν δε δικαιοις παντων ἀνθρωπων εἰμι | ||
ὡς μη δει συμβουλευοντας κρινετε ; ἠ τοις τοιουτοις ὡς μαινομενοις οὐκ ἐπιτρεπειν συμβουλευειν προσηκει ; εἰ δε μητε τους |
εἰναι και πολυ ἡττους [ ἀει ] μαλλον την των ἀδικουμενων ταξιν ἀει λαμβανοντες . οὐ γαρ ἁ ποιουσιν ἐνιοι | ||
. ἐστι γαρ , ἐστιν ἡ μισοπονηρος και ἀμειλικτος και ἀδικουμενων ἀρωγος ἀπαραιτητος δικη , σφαλλουσα τα τελη των αἰσχυνοντων |
την Ἀττικην . οἱ δε στρατηγοι των Ἀθηναιων δια το παραδοξον της πραξεως καταπλαγεντες τους τε σαλπικτας μετεπεμποντο και σημαινειν | ||
και διαιτῃ και τῳ λοιπῳ βιῳ , θαυμαστην και ὁμολογουμενως παραδοξον ἐνδεικνυνται την καταστασιν της ἑαυτων πολιτειας . Πατριδας οἰκουσιν |
ὀνομα προς ἀλλο και ἀλλο πραγμα ὁμωνυμον τε ἐστι και συνωνυμον , οἱον ὁ κοραξ ὁ ὀρνις , καθο μεν | ||
προς το αὐτο διαφοροις ἑαυτου ὀνομασιν ὁμωνυμον τε ἐστι και συνωνυμον , οἱον Αἰας ὁ του Τελαμωνος προς Αἰαντα τον |
τειχη καλεσωμεν ὑμας . “ ” οὑτως “ ἐφη ” ποιησειαν οἱ θεοι . “ συνεσπειραμενους οὐν ὁ Χαιρεας ἐκεινους | ||
και παντα τα στασιμα και βραδυπορα οὐ κενουντα τους λιθους ποιησειαν ἀν . συντομως δε εἰπειν πασα ἡ διαιτα ἐπι |
ζητειν παρακελευεται κἀκεινου ἐχεσθαι και της προς ἐκεινον ὁμοιωσεως πλειστην ἐπιμελειαν ποιεισθαι . και οὑτως ἀμφοτερα συμβαινει , τα τε | ||
ᾡ φυσει ἐοικε , της προς ἐκεινον ὁμοιωσεως ἀει την ἐπιμελειαν ἐχοις , παν δε το της ὁμοιωσεως παραγον μεγιστην |
ποιειν ἀναγκαζεσθαι , ἠ τι τοιουτον : τουτο γαρ μονον παρατηρειν ἀξιος εἰ ἐπι τῳ αὐτῳ πραγματι : ποιησαι τι | ||
, και το προδυνον ὁ ἐστιν Ϛʹ ἀπο του ὡροσκοπου παρατηρειν και τους κακωτικους των ἀστερων πως ἐσχηματισμενοι προς αὐτα |
οὐχ ὡς ὁ Σωρανος ᾠηθη φλεγμονην εἰναι : το γαρ ἀθροιζομενον αὐταις κατα βραχυ σπερμα μενον και καταψυχομενον , διδωσι | ||
γενναται μαλλον τῃ χοληδοχῳ κυστει ἐοικοτα , ἐν οἱς το ἀθροιζομενον ὑγρον περιεχεται . παρεπεται δε ταις πασχουσαις ὀγκος μεγας |
λεξεσιν ὁ συλλογισμος το εἰναι ἐχει ἀλλ ' ἐν τοις σημαινομενοις , σημαινει δε λογοις ὀνοματα ταὐτον , ὁταν ὠσιν | ||
γενομενους , διαφθαρηναι ἐν Θηβαις , ὁτι μη ἐπειθοντο τοις σημαινομενοις ἀπο θεων . και τον Ἑκτορα οὐ πεισθεντα Πουλυδαμαντι |
, ὁ δεινα κακοτροπον ἐγεννησε παιδιον , ὁ αὐτος και χρηστου τροπου παιδιον ἐγεννησε . Προδηλον γαρ , ὁτι ἡ | ||
τε ἑτοιμως ἐχοντος προς τας καλας χαριτας και Καλλιγενους του χρηστου κινουντος ἐγγυθεν . Ταυτα σοι περι τουτου γραφω : |
. Ἀττικον δε ἡμιωβολον ἑτερου ἡμιωβολου τεϲϲαρα πεμπτα . Το κερατιον ἐχει Ἀττικουϲ χαλκουϲ βʹ και χαλκου [ ἑτερου ] | ||
, μαστιχης ⋖ Ϛʹ , σμυρνης ⋖ δʹ , μοσχου κερατιον αʹ , σκιγγου αʹ το ἀκρον της οὐρας , |
πολεσιν ἐκειναις . ἡμεις δε ἀν ἀπολαβωμεν το πρωτειον ἀμαχει παραδοντων αὐτο των Νικαεων , ποτερα ληψομεθα τους φορους , | ||
και του παντελους ἀνδραποδισμου της πολεως , και της των παραδοντων σφας Λακεδαιμονιοις οὐχ Ἑλληνικης γενομενης δια Θηβαιους σφαγης , |
και ὁμοια και ἀνομοια και ἀλλο ὁτιουν τα ὀντα πασχοντα ἀποφαινειν . Και καλως γ ' , ἐφη . χρη | ||
κατηγορουντες του Ζηνωνος , πρωτον μεν την ἐγκυκλιον παιδειαν ἀχρηστον ἀποφαινειν λεγουσιν ἐν ἀρχῃ της Πολιτειας , δευτερον ἐχθρους και |
Ἑρμου μαρτυρησωσι τῳ Ἡλιῳ και τῃ Σεληνῃ καλλιστην καταρχην τοις ἀναγομενοις σημαινει και εὐπλοησουσι μαλιστα . ἐαν οἱ μεν κακοποιοι | ||
κατα τας ἐντολας οὐκ ἐκρινε , ξενοις δε τισι Καρσιν ἀναγομενοις εἰς την Ἀσιαν δωρησασθαι : οὑτοι δ ' ἀπαγαγοντες |
αὐτους εἰναι ] : τινες δε φασιν ὁτι και το ἀναρθρον [ μεν ] της λαλιας αὐτων [ ὡσανει ἀρθρα | ||
ἐναρθρον ἐχοντα ἀπαγομενα προς των πολεμιων αἱμασσεται , ὡστε αὐτα ἀναρθρον φωνην και ὡσπερ προβατωδη προϊεσθαι . το δ ' |
οὐν πρωτον διακρατειν δει τα ϲυνελκομενα πειθηνιωϲ και ταιϲ ἀτακτοιϲ ἀντιβαινειν κινηϲεϲιν , ἀνατριπτεον τε ἐλαιῳ δια πηγανου ἠ Ϲικυωνιῳ | ||
ἐλεγχουσιν ἐνιοις την δυναμιν και αἱμα ἐκ ῥινων ἀγουσιν . ἀντιβαινειν οὐν αὐτοις δει : κατεχει δ ' ἐπιφερομενον πταρμον |
ἐμε . ἐνηλλακται ἡ πτωσις : δια τριων δ ' ἀπολλυμαι : πρωτον των πολιτων , δευτερον Οἰακος . διο | ||
ὁ τι δ ' ἀν ψευσθητε τἀληθους , κατα τουτο ἀπολλυμαι : μη οὐν ἐξεληται τουτο ὑμων μηδεις , ὁτι |
ἐβαιν ' ἐπι νηα παροιτατος . ὡς δε και ἀλλοι βαινον ἀριστηες , λαζοντο δε χερσιν ἐρετμα ἐνσχερω ἑζομενοι : | ||
σωμα : οὑτω φησιν ἐργοις , οὐ λογοις : Ἐξελθε βαινον ἐκ σκοτους ὡς ἐξ ᾁδου , ἑκας βαλε σκοτωσιν |
τινα παρασκευασαμενοι και θοινην , ἐξεκαλεσαντο τους Πιτυοεσσηνους εἰς το προαστειον : αὑτους δε διελοντες διχα , τοις μεν τα | ||
ὁ Δαρειου ἱππος ἐστεργε μαλιστα , ταυτην ἀγαγων ἐς το προαστειον κατεδησε και ἐπηγαγε τον Δαρειου ἱππον και τα μεν |
βλαβην . ἀγριοι μεντοι και δυσηνιαστοι εἰσι σφοδρα περι την ὀχειαν ὀντες οἱ ἀρρενες , και οὐκ ἀν τις αὐτοις | ||
. μυς λευκος : οἱ κατοικιδιοι μυες ἀγαν προς την ὀχειαν κεκινηνται και μαλιστα οἱ λευκοι . οὑτοι δε εἰσιν |
κακοδαιμονουντων . Οἱ δε μετα τουτον , διαρθρουντες , οὑτως ἐξεφερον , ὁμολογουμενως τῃ φυσει ζην : ὑπολαβοντες ἐλαττον εἰναι | ||
οἱ δε στιχοι ἰαμβικοι τετραμετροι καταληκτικοι λγʹ , ὡν τελευταιος ἐξεφερον ἀν και προυσχομην σε : συ δε με νυν |
τουτου γινομενου , τουτεστιν ἀφ ' ἑτερων εὐθειων ἀλογων χωριων παραβαλλομενων παρα την Β ῥητην και πλατη ποιουντων τας εὐθειας | ||
μειζον ἐστιν . Παντων ἀρα των παρα την αὐτην εὐθειαν παραβαλλομενων παραλληλογραμμων και ἐλλειποντων εἰδεσι παραλληλογραμμοις ὁμοιοις τε και ὁμοιως |
κερδαινειν βουλομενων . Μυλλος παντα ἀκουει : ἐπι των κωφοτητα προσποιουμενων , και παντα ἀκουοντων . Μυλλος γαρ κωμῳδιων ποιητης | ||
ἐκ των Θεμιστοκλεους ἀποφθεγματων . Λαγωος καθευδων : ἐπι των προσποιουμενων καθευδειν , ἠ πανουργευομενων . Λαγωος περι των κρεων |
, και προς μελος κεραυλου Φρυγιου κατ ' ὀρεα Τμωλου κωμον βοωσι Λυδοι : παραπληγες ἀμφι ῥοπτροις κελαδουσι Κρητι ῥυθμῳ | ||
εὐτελως ἀπο μεγαλων : ὁτε και μετα χρονον ἐλθοντος ἐπι κωμον ἐρωμενου του Ἀσκληπιαδου και των νεανισκων ἀποκλειοντων αὐτον , |
ἑνα εἰναι δοκειν δια το ἑν εἰναι ὀνομα των πλειονων σημαινομενων , οἱον του ἀνθρωπου και του ἱππου σημαντικον το | ||
και ὁτι αὑτη ἡ ὑπογραφη χωριζει αὐτο ἀπο των δεκα σημαινομενων του ἐν τινι : δια γαρ του ἐν τινι |
ἐντος των ἱματιων τηρητεον , των δε προσφερομενων ἐκλεγοντας τα θερμαινειν μεν αὐτων δυναμενα τα σωματα , διαλυειν δε τα | ||
των ὁμοιων . Περι τριψεωϲ παραϲκευαϲτικηϲ . Προ των γυμναϲιων θερμαινειν μετριωϲ το ϲωμα χρη τριψει τε χρωμενουϲ τῃ δια |
ἡσθηναι τοσουτον , ὁσον τοτε ἡδετο ἐπι ταις μηδεν αὐτῳ προσηκουσαις ναυσιν ἀποσωζομεναις . Ξανθος ὁ ποιητης των μελων λεγει | ||
: πλειω γαρ την πεψιν προσλαμβανοντα τῳ χρονῳ λυσιτελεστερα ταις προσηκουσαις χρησεσι γινεται και οὐχι ῥᾳδιως συμφθειρεται . Περσικα δε |
χιονιζομενην γην , δια το φθειρεσθαι τοις παγοις τινα των σπερματων , μικρον πυκνοτερον σπαρτεον . Την ἀγαθην γην ἡ | ||
διαφθειρομενην . ὁθεν και οὐτε θηριουται καθαπερ τα σιτηρα των σπερματων οὐτε ἀναξηραινεται καθαπερ τα των λαχανων , ἀλλ ' |
ἐδῃουν , και δικας των Φλειασιων προκαλουμενων οὐκ ἐδιδοσαν . Σχεδον δε περι τουτον τον χρονον τετελευτηκοτος ἠδη του προσθεν | ||
προς ἁ και την ἀναφοραν των ἀλλων ποιεισθαι δικαιον . Σχεδον δε και τας ἀλλας μορφας ἑκαστων ταυτα διασημαινει . |
ἀτμιᾳν καταλεπτυνομενον ὁμοιως : το δε χολωδες καταλειπομενον μαλλον ποιει θερμαινεσθαι το σωμα : πλειων γαρ και καλλιων τροφη τῳ | ||
θερμανθηναι δει προτερον αὐτο και παρα φυσιν αὐτο ἐν τῳ θερμαινεσθαι γινεσθαι . Οὐδεν δει τοινυν ἀλλου σωματος τῳ οὐρανῳ |
ἐλθε . δηθεν ὡς δη Θουκυδιδης φησι : τουτο δε προσποιησιν ἀληθειας ἐχει , δυναμιν δε ψευδους . λαμβανεται δε | ||
ξυνοντας : το ξυνοντας ἀπο κοινου προς το λυπηρους ἀκουστεον προσποιησιν τε ξυγγενειας τισι : οἱ ἐπειτα ἀνθρωποι τους τοιουτους |
παρα φυσιν ταις γυναιξι μιγνυσθαι : καταχρηστικως δε το ὁπωσδηποτε ἀκολασταινειν . εἰρηται δε ἀπο τινος Ἐλεγηιδος γυναικος Ἀττικης , | ||
Πειρω φασιν εἰναι . εἰρηται δε παρα το ἐλεγαινειν το ἀκολασταινειν : διο οὐδεις αὐτην Ἀθηναιων ἠβουληθη γημαι . . |
πραγματων και τοσαυτης και τηλικαυτης σοφιας μεγεθος ἀρα σοι δοκει παρεργον μεν εἰναι του χρηματιστου , του δε περιεργουντος ἐφολκιον | ||
ὁρωσα , και το ὁραμα τοιουτον ἠν , ὡς μη παρεργον ποιεισθαι την θεαν το ὁρων , ὡς τῃ οἱον |
ἀν μεν οὐν οἱος τε ᾐς , μεταγαγε τοις σοις λογοις και τους των συνοντων ἐπι το προσηκον . εἰ | ||
, ὁποιον φησι Λυσιας ὁ ῥητωρ ἐν τοις των συμβολαιων λογοις ; ὁν ἐκ των φερομενων ὡς αὐτου διαλογων θαυμαζομεν |
, τους μεν βαδιζειν εὐθυ του ἱερου , αὐτος δε ἀπαλλαττομενος δεξιουσθαι τε αὐτους και χαριν ἐχειν , ὁτι πανταχου | ||
ὡστε ὁ μεν προσιων θεῳ στασεως ἐφιεται , ὁ δε ἀπαλλαττομενος ἁτε γενεσει τῃ τρεπομενῃ προσιων κατα το εἰκος φορειται |
τοις εὐλογουσι , το δ ' αὐ τοις καταρωμε - νοις ἑξ ἐφ ' ἑκατερου | στησας φυλαρχας , ἱνα | ||
διαδικασιαν : ὡν οὐδετερον ἐποιησας , ἀλλα τοσουτοις χρο - νοις ὑστερον ὡσπερ ἐκ μακρας ἀνανηψας μεθης νυν ἡκεις μου |
ἐγω συμβεβουλευκα και ἐγω ἐγραψα , ὁσον δε τουτο ἐκεινου ἐπιεικεστερον εἰρηται και ταπεινοτερον ; ἀλλ ' οὑτος μεν εἰς | ||
ἐσται και διαταξαι και μεταθειναι ἀλλον ἀντι του προγνωσθεντος χειρονος ἐπιεικεστερον τροπον , ᾡ τελευτησαι δυναιτ ' ἀν ; ἐγω |
μεσσον ἀυτεεν . Ὁς δε μιν οὐ τι ταρβησας οἰμησε καταντιον : ἀμφι δε πολλη ποσσιν ὑπ ' ἀμφοτερων κονις | ||
πολιν και ἠθεα λαων . Τοις δ ' ἀφαρ ὠμαρτησε καταντιον ἐρχομενοισι κουρη ὁμογνητη μεγαλοφρονος Αἰηταο , Ἠελιου θυγατηρ : |
. “ Εἰπερ ἐκ καρδιας ὀντως φιλεις ” , μη ἑτεροιον τι ποιησῃς ἐν ἐμοι και “ ἑτερον μεν κευσῃς | ||
αὐτην ἀπεικαζεις ἀξιων ὁμοιαν εἰναι τῳ γευματι , το δε ἑτεροιον τι ὠφθη οὐ παρεργου της ἐξετασεως δεομενον . οἰνον |
Ἑκτορι προ παντων προθυμον μονομαχειν , καιπερ ὀντα τῃ ῥωμῃ καταδεεστερον , ἐφ ' οὑ μονου των στρατευσαμενων εἰρηκεν : | ||
Ἑκτορι προ παντων προθυμον μονομαχειν , καιπερ ὀντα τῃ ῥωμῃ καταδεεστερον , ἐφ ' οὑ μονου εἰρηκεν : ἐν δ |
του τε στομαχου και της ὑπερωας και κεφαλης ὁλης και συμπαντος του σωματος οὑτως ἐχειν ὡστε ἐπ ' ἐσχατον ἐλθειν | ||
ὁ Ἁλικαρνασσευς και Πλειστιας ὁ Κῳος , ἀρχικυβερνητης ὠν του συμπαντος στολου . Πτολεμαιος δε το μεν πρωτον ἐτι νυκτος |
νευρον ἐν ἑαυτῳ περιεχον αἱματος ἐπιρρυτου τινος ἐξωθεν ἐκ της παρακειμενης φλεβος της ἀληθινης αἱματος ἑτερου , ἀλλ ' ἱκανον | ||
πελαγων μεγαλους κολπους και βαθεις ἀναξηρανθεντας ἠπειρωσθαι και γεγενησθαι της παρακειμενης χωρας μοιραν οὐ λυπραν σπειρομενους και φυτευομενους , οἱς |
ταυτην τηνικαυτα συμβαινει την δυναμιν ἀπατασθαι και το ξανθον εὐθυς ἀποφαινεσθαι και γλυκυ , συνδραμειν αὐτα και νυν οἰηθεισαν , | ||
χαριν , ἀλλ ' ὁ βελτιστον ἑκαστος ἡγειτο , τουτο ἀποφαινεσθαι : πραγματων δε οὑτως : ἀντι πολλων , ὠ |
, Νισαιαν και Τροιζηνα και Πηγας και Ἀχαϊαν ἐπεισε ταυτα ἀποδοντας εἰρηνην συνθεσθαι , τοσουτου ἐδει προσδιδασκειν πλεον ἀει τι | ||
γαρ ἀν και λεγοιμεν ; ἐπαινουντες ἀπολογησωμεθα . βελτιον γαρ ἀποδοντας τελευταν τον βιον ἠ ὀφειλοντας . Ταυτην την ἑορτην |
καταδεεστερους ἀποφαινεται των καθ ' ἑαυτον οὐδε της δευτερας ταξεως ἀξιουμενων . και τουτο δηλον εἰναι φησι και ἐξ αὐτων | ||
πολεμαρχει : ἐπι των εὐτελων των δια περιπετειαν τινα τιμης ἀξιουμενων . Τοιαυτη δε ἐστι και ἡ λεγουσα : Ἐν |
την ὑλην και ὁριζον και τροπον τινα εἰς το εἰναι παραγον , τριτον δε το συνθετον το ἐκ τουτων . | ||
' ἑνος προϊοντων . Οὐδεν γαρ οὐδε ὁπωστιουν προς το παραγον ἑτεροφυλον ἐστι των παραγομενων , οὐδε ἀνοικειον , οὐδε |
ὁτι ἐλλεβορος βλαβερον ἠ το μελι γλυκυ , ὁπερ εἰ συναγομεν , πιστευομεν μονον , οὐ πραττομεν , πρακτικη δε | ||
μεν γαρ ἀρχομενοι και τους ὁρους και τα ἀξιωματα προτιθεντες συναγομεν τα ἐπιφερομενα . ἐν δε ταις πραξεσιν οὐ μονον |
ἐρχομενην : οὑτω γαρ ἀναρμοστοι και ἀβεβαιοι γαμοι ἐσονται των συνερχομενων τυγχανοντων κουφων τα ἠθη . και εἰ μεν ἐν | ||
γινεται κρασις ἐπ ' ὀνοματων βαρειας και ὀξειας εἰς ὀξειαν συνερχομενων , δια το ἑσταως ἑστως και βεβαως βεβως και |
λεπτομερες ἠ ῥοδινον ἠ χαμαιμηλινον ἠ ἀνηθινον ἠ παλαιον ἠ κικινον ἠ σικυωνιον , και ποτε και χαμαιμηλου λειας ἠ | ||
ἀντι ῥοδων ξηρων περϲαιαϲ φυλλα ξηρα . ἀντι ῥεφανινου ἐλαιου κικινον ἐλαιον . ἀντι ῥοδοειδουϲ Ϲινωπιϲ . ἀντι ῥητινηϲ κολοφωνιαϲ |
παραλληλοις ταις ΒΓ , ΑΕ . ἀλλα το ΑΒΓΔ παραλληλογραμμον διπλασιον ἐστι του ΑΒΓ τριγωνου : ἡ γαρ ΑΓ διαμετρος | ||
ἐστιν ἰση ἡ ὑπο ΔΛΠ γωνια τῃ ὑπο ΚΛΝ : διπλασιον ἀρα ἐστι το ὑπο ΚΛΝ του ὑπο ΛΔΓ . |
προαιρεσις , ἐαν τις ὀρθως σκοπῃ , ταις των τοτε ἐπαινουμενων ἀνδρων ὁμοια και ταὐτα βουλομενη φανησεται , ἡ δε | ||
αὐτουργος , οὐ μην των ἀπερριμμενων τις , ἀλλα των ἐπαινουμενων δι ' ἀρετην και τα πολεμια ἀλκιμος , και |
οὐ μετεχοντας τοις ἀμφι Βησσον του ἐργου . γνωμην δε πεποιησθαι τους ξυλλαβοντας Δαρειον , εἰ μεν διωκοντα σφας Ἀλεξανδρον | ||
δε ἐπι του “ ταφου δορυ καταπεπηχοτα τον Ἐρεχθεα φασι πεποιησθαι παρακαθημενον ” τε και το παθος σημαινοντα , δια |
, ἡτις ἐστιν ἡ προς ἑκαστον μερος της εὐδαιμονιας τον βουλευομενον ἀποφερουσα . ὁτι δε και περι του ἁπλως τελους | ||
συλλογιζομενον εἰ καλως ἡ ὀρεξις ὠρεκται , ἐπειτα προαιρουμενον και βουλευομενον ὁπως του ὀρεκτου ἐπιτευξεται , δια τουτο ἡ προαιρεσις |
οὐ μαχη τις ἐστιν , ἀλλ ' οἱον ἐπι του σωφρονος , του λογου προστασσοντος δειν ἀπεχεσθαι των αἰσχρων ἡδονων | ||
νεανισκου ἐπιμελειας τε και ἀγωγης καλης τε και ἀνδρικης και σωφρονος γινομενης πολυ εἰναι μερος το παραδιδομενον εἰς την του |
, ἀφ ' οὑς ἀσπασιος και ἀσπασιως . ἐστι δε παρασυνθετον ἀπο του ἀσπαζω συνθετου , . , . * | ||
ἀγκυλοχειλης συνθετον ἐστιν ἀπο του χηλη , ἀλλ ' ἐστι παρασυνθετον , ὡς ἀνωτερω εἰρηκαμεν . Ἱνα δε μητε τουτο |
Θηβαιων , παλιν Θηβαιοις κατα Λακεδαιμονιων , Ὀλυνθιοις ὑπο Φιλιππου ἀδικουμενοις , Εὐβοευσι προτερον , και τα τοιαυτα . ταυ | ||
μορον , ὁπως τις βουλεται ἀναιρειν . οὐ τιμωρησω τοις ἀδικουμενοις , ἀλλα συγχωρησω ἀλληλους ἀναιρειν . πευσεται δ ' |
, και ὁ εἰς εὐθυ ἐξακοντισμος του αἱματος , και περονης μετρον , και το σταδιον , ὁπερ ἐν συνθεσει | ||
την συμβολην , δια το ἐπιπολαιως συνηρθρωσθαι . της δε περονης το μεν ἀνω ἀκρον συμπεφυκε κατα του ἀντικνημιου ὑπο |
οὐκ ἐστιν εὐχερες ἐρωτησαι και το καθολου δια το μη ὠνομασμενον εἰναι , ἠγουν δια το μη ἐν ἐνι ὀνοματι | ||
Μαιωτιδος λιμνης το Παντικαπαιον ἐστιν ἐσχατον , του Βοσπορου βασιλειον ὠνομασμενον . . . . Ἀνωθε τουτων ἡ Σκυθις γη |
και συντριβησεται προς ἑαυτον , προς οἱους ἐσοιτο ὁ ἀγων αἰσθανομενων των ἀντιπαλων , ἁτε χρωμενους ἀνανταγωνιστῳ συμμαχιᾳ του δικαιου | ||
τας στοας ὑπελθετε , ” ἐκπεσειν λογον ὡς Κυμαιων οὐκ αἰσθανομενων ὡς ἐν τοις ὀμβροις ὑπο τας στοας ὑπελθετεον , |
νομους τους σους , ἀθετησας δε τας σας ἐντολας , παραβας δε τα σα προσταγματα , ἀλογησας δε των χρηστων | ||
βαρβαροις εὐ δοξαντ ' ἀν ἐχειν , σκοπεισθ ' ὁ παραβας ἡντινα δους δικην ἀξιαν ἐσται δεδωκως . Εἰ μεν |
ὁρκου ὀντος της τετραδος : οὐ μα τον ἁμετερᾳ κεφαλᾳ παραδοντα τετρακτυν , παγαν ἀεναου φυσεως ῥιζωματ ' ἐχουσαν . | ||
που και Ἐμπεδοκλης : οὐ , μα τον ἁμετερᾳ γενεᾳ παραδοντα τετρακτυν , παγαν ἀεναου φυσεως ῥιζωματ ' ἐχουσαν . |
ἀντιπαλον εἰναι την δι ' ἐναντιας παρασκευην , ἀποτρεπεται του παραβαινειν τας συνθηκας . ἐστι δε τουτο αἰτιωδες του το | ||
: “ αὑτη τῃ ἑαυτης βιᾳ ἀναγκαζει και τους νομους παραβαινειν τους θεσπισαντας ὁπλα ἐνεχυρα μη τιθεναι ” . ἐνεχυρον |
ὑμων φυσεως , και οὐδεις αὐτος ἑαυτῳ ταυτα φερει των κρινομενων , ἀλλ ' ὑμων ἑκαστος ἐχων οἰκοθεν ἐρχεται , | ||
οἱ δε διαιτηται προτερον κληρῳ λαχοντες ἠ ἐπιτρεψαντων αὐτοις των κρινομενων διῃτων . και εἰ μεν ἠρεσκεν τοις ἀντιδικοις , |
εἰτε διεφθαρμενοι , Καισαρι δ ' ἐρρωτο πας ἀνηρ εἰς προθυμιαν και πονους ὑπο τε ἐθους των στρατειων και ὑπο | ||
χεται ] τονη προϲθεν ] ] μη προδωιϲ ] ν προθυμιαν Πυρωνιδην ] ] οὑϲ ἀνηγαγεν ] ἀϲπαϲαϲθαι καραδοκω ] |
. Ἀλλος δε τις παρην ; Σχεδον τι οἰμαι τουτους παραγενεσθαι . Τι οὐν δη ; τινες φῃς ἠσαν οἱ | ||
ὁτι παρασκευαζομενου Ξερξου τον ἐπι τηι Ἑλλαδι στολον , πρεσβεις παραγενεσθαι προς Γελωνα τον τυραννον ἱκετευοντας εἰς τον των Ἑλληνων |
πειθεσθαι , αὑτῳ δε προσεχειν τον νουν , και ἐσθιειν παρακελευεται τα και τα , οὐδεν ἀποδεων του παρα Δαμοξενῳ | ||
, ἁς πρωτας ἐν ἑαυτῳ δεικνυς συντρεχουσας ὁ φιλοσοφωτατος αὐτοκρατωρ παρακελευεται και ἡμιν ἐν γηρᾳ γουν ἀκολουθησαι νεοτητι φιλοσοφουσῃ και |
σου θεων ἐν γουνασι κειται εἰ παλιν ληψομαι . ” ὀνειδιζομενος ὁτι αὐτος αἰτει , Πλατωνος μη αἰτουντος , “ | ||
ἐν κουρειῳ , ” φησι , “ κειρομαι . ” ὀνειδιζομενος ὁτι παρ ' Ἀντιπατρου τριβωνιον ἐλαβεν , ἐφη , |
. ποιησον δη τα δυσχερη λεια και δειξον οὐ κακως βεβουλευμενον . μεγα δε τοις χορηγουσιν ἀρχοντος εὐνοια , μειζον | ||
' ἀν ἀποφηνωμεν πολλα και ἀλλα τῳ παροντι πραγματι παραπλησια βεβουλευμενον και διαπραξαμενον , ῥᾳον και περι του παροντος πεισαι |
ἐπι πασι των κατα το θʹ τουτεστι το προηγουμενον του μεσουρανηματος . το δε ὑπο γην παν ἡμισφαιριον , φησιν | ||
καταβιβαζοντος ἀφελοντας κεντρικον διαστημα , τουτεστι ἀπο ὡροσκοπου ἑως του μεσουρανηματος , τας λοιπας παλιν ἀπο του ὡροσκοπου ὡς ἐπι |
το παθος δυνησεται . μετα δε την δοσιν τουτων των ἀντιδοτων συμβουλευω παντως ἐκ διαλειμματων μηνων δυο ἠ τριων καθαιρεσθαι | ||
ἐναντιων κρατειν αὐτηϲ πεφυκεν . εἰϲ τουτο δε και των ἀντιδοτων ἐϲτι χρεια , καθαπερ τηϲ θηριακηϲ και τηϲ Εὐπατοριου |
συνεδριον στρατιωτας δισχιλιους : ὁ δε Μηδιος της συμμαχιας αὐτῳ παραγενομενης Φαρσαλον εἱλεν ὑπο Λακεδαιμονιων φρουρουμενην και τους ἐν αὐτῃ | ||
Ὀλυμπιων τῳ περι την Ἑκτορος ἀτιμιαν ἐλεῳ και πολλης ἀρτι παραγενομενης ἐπικουριας Αἰθιοπων , Ἰνδων , Ἀμαζονων . μη γαρ |
παρεμειναν δ ' αὐτῃ και μεχρι θανατου , και ἀποθανουσαι πολυτελους ταφης ἠξιωθησαν και τιμης ἐτυχον . Κλεοπατραν γαρ Καισαρ | ||
κορυφας τινας ἀπορραγηναι τινες μνημονευουσιν . εἰσι δε λατομιαι λιθου πολυτελους του μεν Ταιναριου ἐν Ταιναρῳ παλαιαι , νεωστι δε |
γαστριμαργους και το καθηδυπαθειν ὡς εὐδαιμονικον ἐν τοις μαλιστα εἰναι ὑπολαμβανοντας , οἱς οὐκ ἀπεχρη κατα πολεις αὐτο μονον τρυφαν | ||
και μηδεν αὐτους πραοτερους ἀπειργαζετο , ἀπο πολλων ὀλιγα νεμειν ὑπολαμβανοντας . Ἐψηφισαντο δε αὐτικα και τους αἰχμαλωτους της Ἡρακλειας |
δε και περιπατοι συντονοι παρα το ἐθος και στασεις ἐπι μακρον γινομεναι και ἐποχαι των συνη - θων ἐκκρισεων και | ||
γενεσθαι κατα κρασιν του υ και ε εἰς το υ μακρον , ἐπειδη ἠμελλεν εἰς το υ καταληγειν , ὁπερ |
ἀποδημιας παρεχει , τοις τε ἀπο ξενης εἰς τα οἰκεια ἐρχομενοις το αὐτο σχημα ταχειας τας ἀναστροφας δηλοι . τον | ||
ἐχων ἁ δωσειν ἐφης ἀποστελλε και χαριζου τῃ πατριδι τοις ἐρχομενοις ἐκ της πατριδος κεχαρισμενα . λογος δε παρ ' |
προηγορευεν ὡς παντες οἱ ἐνδον ἀποθανοιντο . οἱ μεν δη ἀπεφερον , ὁ δε Κυρος ταυτα μεν εἰς τας ἀκρας | ||
τῳ Ὀλυμπιῳ ἀποφερειν . και μεχρι μεν του Ἀττικου πολεμου ἀπεφερον , ἐπειτα παυσαμενων δια προφασιν του πολεμου οἱ Ἠλειοι |
μεν οὐν ὑπτια παντα , κατα μεσημβριαν μεν παρακειμενα , θερμοτερον των χωριων ποιει το καταστημα , μαλλον μεν τα | ||
και τοιϲ το ἀπευθυϲμενον δακνομενοιϲ ἐνιεται : το δε χηνειον θερμοτερον τε και λεπτομερεϲτερον ἐϲτιν , μεταξυ δε τουτων το |
συσταντος την ἡσυχιαν αὐτος ἀγειν εἱλομην ὡς ἀν μη τεχνην ἐπαγγελλομενος μαχης κοινωνειν ἀναγκαζουσαν , οὐτε δωρεας ἀξιος ἠν οὐτε | ||
προχειρως ἐπαγγελλομενων πολλα . Χαρης γαρ ἐγενετο στρατηγος Ἀθηναιος προθυμως ἐπαγγελλομενος . Ἁλιευς πληγεις νουν οἰσει : αὑτη παραπλησιον τι |
σκοτοι τας ὀψεις των εἰς τα βαθη καταθεωρουντων . της προσοψεως τῃ χαριτι των χρωματων την πολυτελειαν της χορηγιας βασιλικος | ||
εἰτα χρυσου , παλιν ἀργυρου και χρυσουπαντελως ἀνεξηγητος ἐγενετο της προσοψεως ἡ διαθεσις , και των προς την θεωριαν προσιοντων |
τεταξονται δε οἱ μεν ὀξυτεροι του δωριου τονου δια το μετεωροτερον του μελους ταις προς τον ἐξηρμενον πολον παροδοις και | ||
ὑπο ΚΞΑ γωνια της ὑπο ΛΟΕ γωνιας . ἐπει γαρ μετεωροτερον ἐστι το Μ του Ν , ἡ ἀρα ἀπο |
Τρῳαδος προς Σιγειον . ἐνταυθα δ ' αὐτων την ἀποβασιν ποιησαμενων , εὑρεθηναι φασι παρθενον δεδεμενην παρα τον αἰγιαλον δια | ||
διεξεπαισαντο ἐξω πως . γενομενου δε τουτου και λογον οὐδενα ποιησαμενων των πολεων περι του συμβαντος παθους ἐπαυσαντο της ἐπιμελειας |
ὡστε ἀναγκη και τα προς τι πως ἐχοντα ἁμα τε συνυπαρχειν ἀλληλοις και ἀλληλων αἰτια εἰναι . ‖ τω δε | ||
πρωτος κανων . δευτερος κανων ὁτι τα ἐναντια δυνανται ποτε συνυπαρχειν ἑαυτοις ἐν γενει , ὁτι των ζῳων τα μεν |
τουτοις οἰκουντα και ταις ὑπωρειαις της τε ἐκτος μεχρι της παραλιας της Ἀδριατικης και της ἐντος . ἀρκτεον δε παλιν | ||
αὑτους ὀντων , πλην εἰ τι Μιλησιοι και Μυουσιοι της παραλιας ἀποτετμηνται . ἀρχη μεν οὐν της Καριας ἐστιν ἡ |
ἀλλα τον δεσποτην , ὁς οὐ πονειν με ἐδιδαξεν , ἀλλοτριους δε πονους κατεσθιειν . „ οὑτω και των παιδων | ||
δ ' οὐκ ὀξυδορκουντες εἰσι , τουτους ταχει ῥιπτουσιν ὡς ἀλλοτριους : εἰ δε ἐπι της Ἑλενης λεγοιτο , λεγει |
! [ ! ] ? ! ! ? [ ] μενη ? καθ ' ἑκαν [ ] ἀπο του σ | ||
⌈ ἀποφασεων ⌉ . δωροδοκια γαρ και προδοσια κρινο - μενη παρ ' ὑμιν δυοιν θατερον ἐκ του λοιπου χρονου |
περι δ ' ὠλενας δεραι φιλταται βαλοιμεν χρονωι , φυγαδα μελεον . ὡς ὁπλοισι χρυσεοισιν ἐκπρεπης , γερον , ἑωιοις | ||
δεσποιν ' , ἐξαυδασω , ταν ἐν θρηνοις μουσαν νεκυσιν μελεον , ταν ἐν μολπαις Ἁιδας ὑμνει διχα παιανων . |
και ἐν Ῥοδῳ Σμινθεια ἑορτη , ὁτι των μυων ποτε λυμαινομενων τον καρπον των ἀμπελωνων Ἀπολλων και Διονυσος διεφθειραν τους | ||
των βλαπτοντων τινας το σωμα , την δε ψυχην μη λυμαινομενων . Ἐμποδων ἐστι το πραγμα : ἐπι των προχειρων |
, συν ὁσοις εἰχον ἀμφ ' αὑτους , το Ἀρτεμισιον καταλαβοντες ἐκρατυνοντο και Κοιντον Φλακκου παιδα ἐς την βουλην ἐπεμπον | ||
τους μεν φευγοντας ἐπιδιωκουσι και δακνουσι και διεσπασαν ἐστιν οὑς καταλαβοντες , τους δε ἐπιοντας και μαχομενους φοβουνται και ἀναχωρουσι |
παραγραφομενου ἁρμοσει σοι ἡ του ἀντιπιπτοντος λυσις , το δε ἀντιπιπτον ἐστι το μη θαρρειν τῃ εὐθυδικιᾳ και δια τουτο | ||
, εἰ δει στρατευεσθαι συγκαλεσαντας τους Ἑλληνας . τουτο το ἀντιπιπτον οὐκ ἐθηκε μεν ἐκ του προφανους , ἐλυσε δε |
δυναμις προς ἡμετεραν εὐεργεσιαν κινηθειη . Και ἀλλως το ποθεν ἀναιτιον ἀφηκε , του δε ποι την αἰτιαν προτιθησιν : | ||
θεου τε ἀποδεικνυς το ἐργον και μηδεν εἰς την κορην ἀναιτιον οὐσαν του παθους παρανομειν ἀξιων : Ἀμολιῳ δε των |
εἰωθας λεγειν ὁτι μαινονται ; τι οὐν ; ὑπο των μαινομενων θαυμαζεσθαι θελεις ; Προληψεις κοιναι πασιν ἀνθρωποις εἰσιν : | ||
, συμβαλλομενου τι και του λογισμου . τα τε των μαινομενων φαντασματα και τα κατ ' ὀναρ ἀληθη , κινει |
πνευματος , προϊοντι δε των προοιμιων ῥᾳον ἰσχειν ἠδη και ἀναπνειν οἱῳ τε εἰναι , και προϊοντος ἀει του λογου | ||
: ὁλον δε ὁραν και ὁλον ἀκουειν , μη μεντοι ἀναπνειν : συμπαντα τε εἰναι νουν και φρονησιν και ἀϊδιον |
παρα ταυτα προβλημα οἰκειον και αὐτο τῃ προκειμενῃ θεωριᾳ . Τουτων οὐν προειλημμενων ὡρα λοιπον ἡμιν ἐπι την ἐξηγησιν της | ||
, το δε καλλος ἐν τοις ὁρωμενοις οὐ κρυπτεται . Τουτων δε πρωτως ἐχοντων τον Κοσμον , και τους ἀλλους |
αὐτοι τα πολλα ἐν Δηλῳ διατριβειν . των δε Δηλιων ἀποκρινομενων αὐτοιϲ , ὁτι ἱερεια ἀγοραϲοντεϲ οἱ ἀνθρωποι διεβηϲαν εἰϲ | ||
αἱμορραγουντων , ἐν δε ταις ἀνεσεσιν οὐρων τε και διαχωρηματων ἀποκρινομενων . φυλαττεσθαι δε χρη μαλιστα τον χρονον των παροξυντικων |
δε κατα διανοιαν ἀληθειαν : ἁρμοζει γαρ διανοιᾳ μεν μηδεν παραδεχεσθαι ψευδος , ἑρμηνειᾳ δε μηδεν ἐμποδιζειν των εἰς την | ||
τῃ ἀποτεξει και πλειστον προσανευρυνεται μεχρι του και χειρας τελειων παραδεχεσθαι . κατα μεντοι την φυσιν τρυφερον ἐστι και σαρκωδες |
παρασκευαζεσθαι δε ὁπως λιθος ἁμαξοπληθης ἀφιεμενος ἐμπιπτῃ και συντριβῃ το τρυπανον : τον δε λιθον ἀφιεσθαι ἀπο των προωστων , | ||
μανοτεραν , ἱν ' ἡ τριψις ἰσχυῃ , το δε τρυπανον ἀπαθεστερον : δι ' ὁ το της δαφνης ἀριστον |
μεν κατα την αἰσθησιν , οὐπω δε σαφες κατα το ἐπιστημονικον : παντως μεν γαρ αἱ δυο μειζους της λοιπης | ||
μη ἡ ἐκμελεια παραπεμποιτο . Οὐδ ' ἀν τι ἀλλο ἐπιστημονικον γενοιτο εἰ μη τοὐναντιον ἀνεπιστημον του ἐπιστημονος , ἀλλα |