ὁπωσουν προσεχοντα πασα ἀναγκη ταρασσεσθαι , κακελπιστειν , φοβεισθαι , πενθειν , ἀτελεις ἐχειν τας ὀρεξεις , περιπτωτικας ἐχειν τας | ||
ψυχας , ἐθιγες δε φρενων . χρη των ἀγαθων διακναιομενων πενθειν ὁστις χρηστος ἀπ ' ἀρχης νενομισται . ἀλλ ' |
' ἀλλου του των ἐκεινοις προσηκοντων προακουσαντα τοσαυτην σπουδην ποιησασθαι κακους ἀποφηναι πολυ του νομου τουτου κεχωρισται . και μην | ||
γε ἀγαθον , εἰπερ ἀγαθους ποιει οἱς ἀν παρῃ , κακους δε μη . Ἀλλα μην οὑτω γε δοκει μοι |
προς του Δαρειου ἱππου τους μυκτηρας προσενεικαι , τον δε αἰσθομενον φριμαξασθαι τε και χρεμετισαι . Δαρειος τε δη ὁ | ||
πολλα κακα δραν τους ἐγχωριους . Ποσειδωνα δε το γεγονος αἰσθομενον τους υἱους κρυψαι κατα γης δια την πεπραγμενην αἰσχυνην |
δ ' αὐ νοτερον τε και διαπυρον και πασι τουτοις ἐπιτεταμενον τον αἰθερα τε και οὐρανον . οὑτως δη ὡσπερ | ||
οὐχ ἑτερον ἐστι του προεπινοηθεντος , ἀλλ ' αὐτο ἐκεινο ἐπιτεταμενον . ἐπει οὐν ἀπο του ποσον ἐχοντος πλατος κατ |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
ἑνος ἀνθρωπου θανατον , οἱον Πομπηιων . κἀκεινο δε το ἐπιγραφομενον τοις μνημασιν : ἐσχατος του ἰδιου γενους . ἐπιλογιζεσθαι | ||
. . . Ἰων : φιλοσοφον τι συγγραμμα τον Τριαγμον ἐπιγραφομενον , ὁπερ Καλλιμαχος ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους : ἐν |
τεκνογονιαν , και αὑτου χαριν και της πατριδος , και ὑπομενειν περι ταυτης , ἐαν ᾐ μετρια , και πονους | ||
τα οἰκοι και εἰσω της αὐλης , και ταυτα παντα ὑπομενειν τε και ἀνεχεσθαι ῥᾳδιως , ὁτι δει φιλοσοφιαν οὐ |
οὐν φησι δια των ἐργων εὐποριαν ἀγειρειν και τον λιμον διωκειν οὐ δια του πτωχευειν : και ἀναιδους ὀντος , | ||
ἀρετῃ και ῥωμῃ και θυμῳ και τολμῃ και λογισμῳ το διωκειν τους πολεμιους και τρεπεσθαι , ἡ δε στασις πολλακις |
ἐπειδη δε ἐπαυσατο , τουτο δη το των Φαιακων παθος ἐπεπονθειν : πολυν γαρ δη χρονον ἐς αὐτον ἀπεβλεπον κεκηλημενος | ||
ἀν λεγῃ , εἰ μεν τοινυν μη χορηγος ὠν τοιαυτα ἐπεπονθειν ὑπο Μειδιου : και ἀπο του τοπου , ὁτι |
ἀπειρος και ἀγνωστος και πολυϊδος , ὁ πολυγνωστος , και παραγομενον ὡσαυτως ἀποβαλλει το ε , οἱον ἰδμων ἰστωρ . | ||
, εἰ οἱον τε φαναι , προ του ποιησαι το παραγομενον και το αἰτιατον και το ὀρεκτικον και το γνωστικον |
ἡμερας : ὁταν δε καταλαβῃ χειμων , ἐγκαλυψαμενοι περιμενουσι το συμβησομενον : οἱ δε τινες καθυπνωσαντες οὐδε ἀνεστησαν , ἑως | ||
βους ἀπετεκεν ἑξ βοιδια : προς οἰωνου δε ἀγαθου το συμβησομενον λαβων ὁ Πτολεμαιος ἐν τοις βασιλειοις μετα πασης ἐπιμελειας |
μιαν προσβολην ἑλοντος , σεμνυνοντες ἐφασαν τον Ἡρακλεα τρις μεν προσβαλειν τῃ πετρᾳ ταυτῃ τρις δ ' ἀποκρουσθηναι . των | ||
οὐ δεομεθα προγνωσεως τινος : ἁμα γαρ τῳ την ὁρασιν προσβαλειν τῳ ὁρατῳ εὐθυς τουτο γινωσκει , εἰτε λευκον εἰτε |
Ἐπει γαρ , ὁσα ξηραινειν εἰωθε , τας ἀϋπνιας πεφυκε προξενειν , εἰκοτως ἀν και αἰ ξανθαι χολαι διαλεπτυνθεισαι οὑτω | ||
, πασαν δε του περι των προκειμενων εἰπειν ἐπαξιως ῥᾳστωνην προξενειν . και ταυτι μεν ἀρκουντως ηὐχθω : ἠδη δε |
εἰς συμμαχιαν ἀναγκαιας ἐρημωθεις : τῃ δ ' ὁτι τον διαδεξαμενον ἀνδρα την των γονεων ἐπιμελειαν και προστασιαν ἀφῃρηται : | ||
Προμηθεως τῳ Ἡρακλει αὐτον ἐπι τα μηλα μη πορευεσθαι , διαδεξαμενον δε Ἀτλαντος τον πολον ἀποστελλειν ἐκεινον , πεισθεις διεδεξατο |
ὀστα φερειν ἐγκεκαλυμμενα . προειπειν δε και τοις οἰνοχοοις μη περιμενειν , ἐστ ' ἀν ἑπτακις αἰτησῃ πιειν ἡμων ἑκαστος | ||
. ἀκολαστοι δε ὀντες οὐχ ἡδονται ἀφροδισιοις δια το μη περιμενειν ὀρεγεσθαι αὐτων : ὁθεν ζητουσιν ἀχαριτους και ἀτερπεις ἡδονας |
Ἡλιον , συν αὐτῳ και τον Δια και τον Ἑρμην ἐπικοινον του νυχθημερου λεγω . προσενειμαν δε καλλιστα τα ἐναντια | ||
Ἀργειοισι ἐν Δελφοισι περι σωτηριης της πολιος της σφετερης ἐχρησθη ἐπικοινον χρηστηριον , το μεν ἐς αὐτους τους Ἀργειους φερον |
. Δηλοι δε γραμμα το γ πληϲιον ἐχον το ρ τεμνομενον μετ ' εὐθειαϲ γραμμηϲ , # . Αἱ δε | ||
τοινυν μετασκευασαντας ἡμας την σκηνην ἐμε μεν σιωπαν και ἀνεχεσθαι τεμνομενον και καιομενον , εἰ δεοι , ἐπι σωτηριᾳ , |
τα σωματα ὁλα συνεκεκοπτο , και βοη σφας ἐπελελοιπει , παρεμενον δ ' ὁμως τῃ προθυμιᾳ . ὡς δε και | ||
ὁμως προςηλθον ἀνεχειν ἐπιπολυ μη δυναμενος , και προςηδρευον , παρεμενον : ὡς δε οὐδεν ἠνυον , προςηλθον , εἰπον |
και Ὁμηρος λεγει , το δε δω ὑπο των Ἀττικων ἐκτεινομενον μεγα γραφεται . ἠυκομον δε ταυτην λεγει δια το | ||
μετερχεται , ἠ οὑ μεν ἐχομενον τοπου εἰς ὁν δε ἐκτεινομενον . ἀλλ ' εἰ ὁν μεν ἀπολειπον ὁν δε |
βοᾳ : μη μου τα ᾀσματα φυσεως ἀπαιτει κρα - τειν , κἀν ᾀδω προς λυραν . οὐτε γαρ αἰθων | ||
οἰεσθε ἠ τοὐναντιον ὡς αἱ των σωφρονων εὐχαι πρατ - τειν , τιμαν μεν τους θεους , γνωριζειν δε ἀλληλους |
δ ' ἐν ἑκτηι Βυζαντιους οἰνοφλυγας ὀντας ἐν τοις καπηλειοις οἰκειν , ἐκμισθωσαντας τους ἑαυτων θαλαμους μετα των γυναικων τοις | ||
τους ἀριστους Ῥωμαιων και δειπνειν δειπνα πολυτελη και ἀσυμβολα και οἰκειν ἐν καλῳ και ἀποδημειν μετα πασης ῥᾳστωνης και ἡδονης |
μεν τους μη ἐνοχλουντας μηδε ἀρχοντας ἀδικων μηδε τῳ σμηνει προσιοντας κακουργως και συν ἐπιβουλῃ εἰρηναια αὐταις και ἐνσπονδα ἐστι | ||
Ἑλληνας , ἐπεστησαν φυλακην τῳ τοπῳ τουτῳ κελευσαντες ἀπειργειν τους προσιοντας : κατοικιαν δ ' αὐτοις ἐδοσαν την προσαγορευομενην Ῥακωτιν |
χρωνται ἑν προς ἑν ἀλειφοντες . γινεται δε το μεν ὑφισταμενον κατω κινναβαρι , το δ ' ἐπανω και πλειον | ||
ἐκεινη ἡ πτωσις το ἐκχωρουν , ἡ δε δη και ὑφισταμενον : ἀλλ ' ὁμως λεγεται το ἐκ τουδε και |
και ἀνῳκισμενην ἐπ ' ὀχθου πετραιου , τον Λυκομηδην δε σχειν μεν , οὐ μην ἀποκτειναι , ἀλλ ' ἐρεσθαι | ||
τουτου , ἀπεικασαι , πειραν λαβειν , δοκιμασιαν και γνωσιν σχειν , ἠ εἰς συναισθησιν ἐλθειν , το δε θηησασθαι |
ὡν εὐεργετουντο ἀπαιτουμενοι εὐεργεσιαν ᾐτουντο μη ἐπι Κερκυρᾳ την φυγην καταλυειν , ὡστε ἡμιν ὁ τι δρασωμεν ἠπορει ἡ γνωμη | ||
οἱ της βουλης προεστωτες τους εἰσφεροντας καινα πολιτευματα δημαρχους και καταλυειν ἀξιουντας τον πατριον της πολιτειας κοσμον αἰτιους ἀπεφαινον της |
διο και κελευουσι κοτινους φυτευσαντας ἐνοφθαλμιζειν ἠ ἐμφυτευειν ὑστερον . ἀντιλαμβανονται γαρ μαλλον ἰσχυροτερου και τροφην ἐπισπωμενα πλειω καλλικαρπον το | ||
του παθους του εἰς αὐτας ἐξ αὐτων των αἰσθητων γινομενου ἀντιλαμβανονται , οὐκ ἰσασι δε την οὐσιαν αὐτην καθ ' |
και αὐτη του ἐναντιου : οὐ γαρ ἐσται τι γιγνομενον ἐφθαρμενον . μηποτε προχειρως εἰληπται , ὡς εἰ ἀδεκτος θανατου | ||
μοριον αἱματος : ἠ γαρ φλεβα τεμοντας κενωσαι δει το ἐφθαρμενον αἱμα , ὁταν περι αὐτο το μοριον φλεψ μεγαλη |
τῳ ἀριθμῳ , το δε ἰδιον , καθο ἑνος εἰδους κατηγορειται , οὑ ἐστιν ἰδιον , και των ἀτομων του | ||
, οὐκ ἀδηλον . ὁτι δε οὐδ ' ὡς γενος κατηγορειται ἡ φιλια των μερικωτερων , ἀλλ ' ἐστι των |
διωκοντι μη συγχωρειν ἀμαρτυρους ποι - εισθαι τας κατηγοριας : πλατυνεται δε ὑπο του φευγοντος τετρασι τουτοις τοποις : πηλικοτητι | ||
κατα μιαν προτασιν δι ' ἐπιχειρηματων πιστουται το δοκουν . πλατυνεται δε τα ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους ταις παρασκευαις |
μιν ἀνηρ ὑπεροπλισσαιτο . και ὁ μεν ποιητης προς το σημαινομενον ἀπεδωκεν ἀντι του αὐτο το οἰκημα , οἱ δε | ||
μεγαλειον τι διασαφων . ἀρξομαι δε λαμβανειν καθ ' ἑκαστον σημαινομενον , καθ ' ὁσον ἀν ὠ δυνατος . εἰ |
συναρχος ὑποπτος ἠν , ἐμοι τε διαφορος ὠν αἰει και ὑποκρινομενος ἐπιβουλευσαι τῳ Καισαρι και την ἡμεραν του φονου γενεθλιον | ||
Ἐδεκωνι ἰδιολογησαμενος ἐφασκεν ὑστερον προς ἡμας , εἰτε ἀληθιζομενος εἰτε ὑποκρινομενος , ὡς εἰποι μεν αὐτῳ τα εἰρημενα , μογις |
ὁδηγουσιν αἱ αἰσθησεις την διανοιαν προς καταληψιν , ἀλλα και ἐναντιουνται αὐτῃ . ἀμελει γουν ἐκ του το μελι τοισδε | ||
δε τουτο και δικανικως : μελεταται το συμβουλευτικον , ὁτε ἐναντιουνται ἡμιν συμβουλευσουσιν ἠ νομος , ἠ ψηφισμα ἠ τι |
, ὁπερ λαλιας ἐργον μαλλον εἰναι φαινεται . Των δε ἐπιχειρηματων ὁ μεν Δημοσθενης αἰει και οἱ τους δικανικους λογους | ||
χαρακτηρων , ἀλλα και παρ ' αὐτα τα γενη των ἐπιχειρηματων τα συμπληρωτικα μερη διαφορους ἐχοντα τας φυσεις ὁρων διαλλαττουσαις |
ἐξανθημαϲι τε και δοθιηϲι και τοιϲ ἀλλοιϲ τραχυϲμοιϲ τηϲ ἐπιφανειαϲ πινομενον ἁρμοδιωτατον . και προϲ τουϲ κανθαριδαϲ πιονταϲ ἠ βουπρηϲτιν | ||
, οἱ δε κανεα ξυλινα και πλεκτα . το δε πινομενον ἐστι παρα μεν τοις πλουτουσιν οἰνος ἐξ Ἰταλιας και |
φησι δε και Ἱπποκρατης : ὑδωρ το ταχεως θερμαινομενον και ψυχομενον ἀει κουφοτερον . μοχθηρα δ ' ἐστι τα βραδεως | ||
μετριη ὀδυνης λυτικη . Ὑδωρ το ταχεως θερμαινομενον και ταχεως ψυχομενον , κουφοτατον . Ὁκοσοισι πιειν ὀρεξιες νυκτωρ τοισι πανυ |
, εἰ μη τις σβεσει τον φοβον , οὐδε αὐτος δυνησεται την νοσον , ἐλεεινον τε ἐφασκεν εἰναι θεαμα γυναικα | ||
μη ἐχων συνημμενου κρισιν ὡμολογημενην , δι ' ἡς κρινειν δυνησεται την ἀκολουθιαν του ὑπ ' αὐτου λεγομενου λογου , |
ἀλλ ' ἁλυσεως τροπον ἀλλη ἐξ ἀλλης ἠρτηται , δευτερον προσγενησεται κριτηριον ἡ πιθανη ἁμα και ἀπερισπαστος φαντασια . οἱον | ||
και ἀλλα ὁτι πλειστα ἐκ του καλου τε και δικαιου προσγενησεται . Και τι δη , ἐφη , ὁρᾳς , |
και σεμνα ὀνοματα ταὐτον ἀν φαινοιτο ὡς εἰ τις τραγικον προσωπειον μεγα παιδι περιθειη νηπιῳ : πλην ἐν μεν ποιησει | ||
ἀν ἐπιτριψαι τῳ ῥοπαλῳ παιων τουτον αὐτον τε και το προσωπειον , οὑτως ἀτιμως κατατεθηλυμμενος προς αὐτου . Τοιαυτα και |
δει δε ἀει σκοπειν μη μειζον ἐστι του προσωπου το ἐπιφερομενον ἐγκλημα , ἱνα μη ἀπιθανος ὁ λογος γενηται : | ||
ἀποβληθηναι , ἐπειδη οὐδεποτε μετα την υι διφθογγον συμφωνον εὑρισκεται ἐπιφερομενον ἀλλα φωνηεν , οἱον μυια ἁρπυια υἱος : εἰ |
λιθοις και ἀποδημιαν προηγορευσε : δει γαρ ὡς εἰκος τον βαλλομενον φυγειν . ἐπειδαν δε πολλοι ὠσιν οἱ βαλλοντες , | ||
ἑνεκεν : ταχυτατῳ : στηριγματα : βελος : παν το βαλλομενον . ταυτα δε φησιν ὡς βαλλων λιθους ἐν τοις |
, ἐξον αὐτῳ και χωρις του μνησθηναι των ἀνω ῥητορων περαινειν τα της ὑποθεσεως , ὡσπερ ἐπεισοδιον χρηστον ἐπεισηγαγε , | ||
μονον τα λυσιτελη και συναυξοντ ' αὐτην ἐκ παντος τροπου περαινειν , ἀλλα και ὁ τι ἀν ἐσθ ' ὁτε |
, ἠ καιρον ἑτερον τινα [ του παροντος ] ἐπιτηδειοτερον περιμενων ἀναβαλλεται τον παροντα , μη κατοκνειτω φερειν εἰς μεσον | ||
εἰ και μεχρι νυν οὐκ ἐγραψα , τουτ ' αὐτο περιμενων οὐκ ἐγραψα . ἀλλ ' εἰ δοκει , λυσον |
παραπαν ἀνιατα ἀδικηματα οὐκ ἐστιν ἀλλως ἐκφυγειν ἠ μαχομενον και ἀμυνομενον νικωντα και τῳ μηδεν ἀνιεναι κολαζοντα , τουτο δε | ||
ἐξευρουσα τῃ συγγενειᾳ περας . ἐπειδη γαρ ἐδει κρατησαι τον ἀμυνομενον , ἐξηρπασε τον ἐπιοντα νοσῳ : και το μεν |
ἀειθαλη γεννησει ποιηματα . Ταυτα τοινυν Ἡσιοδος ἠ ὀψει ὀνειρων τεθεαμενος και διυπνισθεις , και το ποιμαινειν ἀφεις , και | ||
τῳ σωσαντι . Ὁ δε θειοτατος Προαιρεσιος οὐπω τον συγγραφεα τεθεαμενος , ἀλλα και αὐτος ὁσον οὐκ ἠδη κατοδυρομενος , |
: ἐκ γαρ τουτων αἱ τε αἰτιαι και οἱ θανατοι καταλαμβανονται κατα τας φυσικας αὐτων ἐνεργειας . χρη οὐν σκοπειν | ||
ψυχικων ποιοτητων αἱ μεν περι το λογικον και νοερον μερος καταλαμβανονται δια της κατα τον του Ἑρμου ἀστερα θεωρουμενης ἑκαστοτε |
ἐπιδημειν : ὑπανιστανται δε μοι ἠδη και θακων και ὁδων ἐξιστανται οἱ πλουσιοι . και εἰμι νυν μεν τυραννῳ ἐοικως | ||
συν ὁπλοις , ἐν ᾡ πολλοι και των παλαιων μαθηματων ἐξιστανται , ἐν τουτῳ δυνησεται τις ἀπορραψῳδησας παραχρημα ἀνδρας πολεμικους |
φθειρομενου αὐτου : ἀσθενουντος : πλαγιασμος ἐστιν . παρειεται : παραλυεται , παρεσιν μελων πασχει , παρεσιν πασχει , παραπεμπεται | ||
γαρ φησιν ἀντι του ἀπολιμπανω ἐμαυτην ἐξ ἀθυμιας : και παραλυεται μου τα μελη ἐλαυνομαι ] διωκομαι κλυεις ] † |
παχος σχιζομενον λεπτον ὡς ἀν φυλλον , το δε λοιπον προσμενειν τε δυναται και σωζει το δενδρον ὡσαυτως περιπεφυκος . | ||
Ταυτα μεν οὐν ὁ βασιλευς . Ὁ δ ' ἐπειρατο προσμενειν και ξυνεπεσθαι οἱ κατα βαρβαρων στρατευοντι , ἀλλα ταυτα |
εἰκοσιν ἡμερας ὁ τε πυρετος ἐχων και το οἰδημα μη καθισταμενον , ἐς διαπυησιν τρεπεται . Γιγνεται δε τουτεοισιν ἐν | ||
, το εἰς ἐλαχιστον και μικρον ἐκ τινος οὐσιας μερος καθισταμενον . Ψηνος ὁ φαλακρος εἰρηται . Σιμωνιδης . παρα |
φυει και αὐξει , οὐδεν δε ἑτερον ἠ μονον ἀχνην ἀποφερεται , ὡστε οὐδενος μεταλαμβανει . Ἀν πολλα βαλλῃς ἀλλοτ | ||
ὑπηρετης γινεται : τα γε μην των ποδων οὐκ ἰσον ἀποφερεται μετρον , ἀλλ ' ὑψει πλεονεκτουσιν οἱ προσθιοι και |
νεμομενον ἠ ἑρπετον φαρμαξῃ συρομενον ἠ χρονος δαπανησῃ ἐπικειμενον , βλεπομενον , ἐπαινουμενον . Τουτο Ἀφροδιτη καλλους ἐλαβεν ἀθλον : | ||
τον καπνον , ἀνανεουμεθα το λοιπον , τουτεστι το μη βλεπομενον πυρ . ὁ δ ' αὐτος λογος και ἐπι |
ποιησει , ἠν κομισας τους οἰκετας οἰκεῃ ἐκεινῃ : ὡστε ὑποδεξαμενον ἀσμενον τους λογους τον Πανιωνιον κομισαι τα τεκνα και | ||
ὁτι πιστιν σῳζοντες προς τον προγονον , φησι , τον ὑποδεξαμενον αὐτους , νικην τουτῳ νυν ἐδωρησαντο . ἠ οὑτοι |
της σφαιρας δεχεται ἐλασσων τις κυκλος του μεγιστου : ὡστε ἑκατερος των τροπικων μη ὠν δια του κεντρου της σφαιρας | ||
Ῥωμαιων αὐτοις πολεμουσι συμμαχησοντων . οἱ δε ὠκνουν μεν ὁμοιως ἑκατερος γειτονος τοσουδε πολεμου καταρξαι , την Μιθριδατου δυναμιν δεδιοτες |
και ἐστιν ἀνθρωπων οὐ σφοδρα εὐτυχων οὐδε ἀνδρειων δασμον ἑτεροις παρεχειν : ἐαν δε τινες , μητε ἐπιστρατευσαμενου μηδενος μητε | ||
ἀναλογιαν κατα το περιεχειν και περιεχεσθαι και κατα το ἑδραν παρεχειν και ἐνιδρυεσθαι , και εἱς ἐπι τουτων παντων ὁ |
, το δε βαθος ὡστε μη βρεξαι τον μυκτηρα . νειν γαρ οὐ δυναται : οὐ γαρ ἐπι πολυ ἐσχισται | ||
ἐφ ' ἑκαστον τουτων ἀφ ' ὡν συγκειται καταβαι - νειν , ὀψει ὁτι μεγεθει και σμικροτητι διαλλαττομεν των ἀκροτατων |
αἱ δε πολυχρονιοι των ἀρρωστιων πλεοναζον ] ? ἐχουσι το ἡδομενον ἐν τῃ σαρκι ἠπερ το ἀλγουν ? [ ] | ||
τον ἐλαχιστον χρονον παρεστι , το δε μονον ὑπερτεινον το ἡδομενον κατα σαρκα οὐ πολλας ἡμερας συμμενει . αἱ δε |
! ! ! ] ? ? . ἐγω μεν αὐτοθι ὑπεμενον , ἡ δε Περσις αως ? [ ! ! | ||
σπουδης οὐδεν ἐλλειποντες ἀπηντησαν μετα των ὁπλων και κοινῃ στρατοπεδευσαντες ὑπεμενον την των πολεμιων ἐφοδον . Φιλιππος δε το μεν |
Το λογιστικον ] οὐν αὐτης ἀνω προς το ἀνω ἀει πληρουμενον και ἐλλαμπομενον μενει ἐκει , το δε τῃ του | ||
Παμφυλιᾳ : δευτερον δε τον Ὑρκανιον ἐκ του Κρονικου κολπου πληρουμενον . ἐστι δε και περι τουτου παλιν ἀμφιβολος ἡ |
μεν οὐν φυτοις και μονιμοις οὐσιν ὑπαρχει το τελος : τρεφεται γαρ και γενναται ἐξ αὐτων οὐ μεταβαινοντα δια την | ||
: ἀπο γαρ της αὐτεης ἀναγκης παντα ξυνεστηκε τε και τρεφεται ὑπ ' ἀλληλων : οὑτω δε και εἰ τι |
καθαπερ ὁμοιως και παρ ' ἡμιν ἐπι πλειονων τοιαυτα τινα συντελειται . Παχνη δε συντελειται των δροσων τουτων πηξιν τινα | ||
σανισι το παχος τετραδακτυλοις σκεπεσθω κατα τους ὀρθοστατας . Και συντελειται το σχημα . Και ἀπο του ἐδαφους των ἐσω |
μεσην μεν τον εἰρημενον κοινον των δυο δια πασων , προσλαμβανομενον δε τον βαρυτατον και νητην ὑπερβολαιων τον ὀξυτατον , | ||
' ἀκοης ἀναληπτεον . ὁρους τοινυν ποιησομεθα τουτο θεωρειν πειρωμενοι προσλαμβανομενον μεν θ͵σιϚ : μεση δε ἐσται δ͵χη : νητη |
δακτυλου ὑποβεβληται τε τῃ κεφαλῃ του ἀστραγαλου και οὐδεν ἑαυτῳ συνταττομενον ὀστουν ἐχει , το δ ' ὡς κατα μικρον | ||
αὐτης ταξεως τετυχηκεν . οὐδ ' ἐστιν ὁπως ποτε το συνταττομενον μεθ ' ἑτερων την καθ ' αὑτο οὐσιαν καταταττει |
θεαν ἐχειν εὐπρεπη , και καθολου τους παρα των ἀλλων πλουτους ἐκκεισθαι την διαφοραν μεγαλην . Ἀλλα ταυτα μεν ἑως | ||
το μουσικους ἀποτελειν τους φθογγους . Περι δε πενιας και πλουτους και δοξας και ἀρχας πως ; Ἠ , εἰ |
. αἱ κοιλιαι πασαι των πτηνων δυσπεπτοι : ψευδως γαρ ἐπαινουσιν ἐνιοι την του στρουθοκαμηλου και αἰθυιης ὡς τι φαρμακον | ||
και περι της φυτειας . οἱ μεν γαρ την ἐαρινην ἐπαινουσιν ἐπ ' ἰσημεριαις ἐτι κυοντων : ἁμα γαρ τῃ |
κακιστοι εἰσιν οἱ ἀνδρες οὑτοι . οἱ δε ξηροι ὀφθαλμοι κακιστους και ἀνομους ἀνδρας κατηγορουσιν . εἰ δε μικρο - | ||
ἐχοντες . λεγει δε φαυλους οὐ τους ἀνοσιουργους και πανταπασι κακιστους ἀλλα τους δια την των ὀντως ἀγαθων ἀγνοιαν προς |
ἀσυστατον ἐστιν , ὡς τα μονομερη : εἰτε μη ἐχοι κρινομενον , ὡς τα ἰσαζοντα και ἀπορα . Δει τοινυν | ||
κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου μονου : το κρινομενον δε και ἐν ταις ἀλλαις ἐμπιπτει στασεσιν : το |
. Κενα τῳ ἡνιοχῳ ὁταν μη οἰδεν ἀπο θυρων που ἀπερχεται . Ἑρμηνεια . Μεμψις παντι λαχοντι ἀρχικον θρονον , | ||
χρηματα . } Πενητα ὁ συλων οὐ † τινα ἐχων ἀπερχεται † πολλα καταλειψας δακρυα και στεναγματα . } Ἰδιας |
, περιεχονται ὑπο της οὐκ ἐνδεχεται οὐδενι , το δε ἀντικειμενον τῃ ἑτερᾳ τουτων μονον συναγεται , δηλον ἀρα , | ||
πεπονθος ἁμα τῳ πιλειν . ἐπειδαν δ ' εἰς το ἀντικειμενον μερος ὁ ἐπιδεσμος ἑλιττομενος γενηται , μηκετι ἐκει σφιγγοντων |
. δυνατον δε ἐστιν , εἰ γε χρεια φαινοιτο , προσπλεκειν των ἀποκρουστικων τι πολλακις ἠ παρηγορικων τοσουτον , ὁσον | ||
γο . βʹ . παροντος δε και ἀψινθιου χυλου , προσπλεκειν και αὐτου γο . αʹ . ἠ οἰνανθην , |
. Ὡ | το συριγγιον , ἐπανεῤῥηγνυτο , βηχια ἐκωλυε διαμενειν . Ὡ | ὁ λοβος του ἡπατος ἐπεπτυχθη , | ||
χρονιζειν εἰωθεν . Των πυρεσσοντων μη πανταπασιν ἐπιπολαιως , το διαμενειν , και μηδεν ἐνδιδοναι το σωμα , ἠ και |
δε αἰσθησεις οὐχ ὑλαι γινονται των αἰσθητων : οὐ γαρ λευκαινεται ἡ αἰσθησις οὐδε μελαινεται οὐδε βαρυνεται ἠ ὀξυνεται , | ||
βασευνται : βησονται . παλυνεται : μολυνεται , ὑπο εὐρωτος λευκαινεται . παλην γαρ ἐλεγον το λεπτοτατον του ἀλευρου , |
και ψυχρων και ὑγρων και ξηρων ἐναρμονιον κρασιν και συμφωνιαν βουλεται λεγειν . δηλον δε ὁτι και τουτων οἱ μεν | ||
τας δυο ταυτας μεριδας , ἐδωκα αἱρεσιν τουτῳι Ὀλυμπιοδωρῳ ὁποτεραν βουλεται των μεριδων λαβειν , και οὑτος εἱλετο τους φαρμακοτριβας |
και πυρωδες , οὐδεποτε στασιν ἐχον , ἀλλ ' αἰει φερομενον ἐγκυκλιως : ἰδιως δε τον ἡλιον και την σεληνην | ||
προλαμβανουσαι αὐτου την θρυψιν , ὡσπερ και εἰ ἀμμου σωρον φερομενον παισοι τις προλαμβανων τῃ πληγῃ την φοραν : τηνικαυτα |
ὁ θνητον ὀν ἀθανατον τοις ἰδουσιν ἐνεργαζεται ποθον , και ὁρωμενον οὐκ ἀποπληροι , και μετασταν μνημονευεται , και την | ||
ἐπανιοντες λεγομεν . φανερον οὐν ὁτι το μεν ἐν φωτι ὁρωμενον χρωμα . διο οὐχ ὁραται ἀνευ φωτος : τουτο |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
δε ἐκλεγειν παρ ' αὐτων τους φορους : οἱ δε ἀποφερειν αὐτῳ ἐταχθησαν . στρατηγους δε τῃ στρατιᾳ κατεστησεν , | ||
οἰκεια παρεχοντα τῃ παλαθῃ την ὡραν . οἰμαι την γραφην ἀποφερειν τα ξενια ταυτι τῳ του ἀγρου δεσποτῃ , ὁ |
ταυτα φλεγμονης αὐτῃ συμβασης περι τον κτενα και δεινων ἀλγηδονων ἐπιγενομενων συνεκληθη πληθος ἰατρων . και των μεν ἀλλων οὐδεις | ||
των πολεμιων ἀπαλλαγην , ἀντιπαρηγεν αὐτος δια των πεδιων . ἐπιγενομενων δε ὀμβρων μεγαλων και της χωρας οὐσης βαθυγειου και |
διανοια παρειται ἐξεταζεσθαι ἐν συλλογισμῳ , κατα δε το λεληθος ἐπισκεπτεται και αὐτη . Ζητουσι δε τινες , τινος χαριν | ||
μουσικην και ἀριθμητικην . και ἡ μεν ἀριθμητικη τους ἀριθμους ἐπισκεπτεται , ἡ δε γεωμετρια τα μεγεθη και τα σχηματα |
ὡς προδοτην τον Φιλιστιδην και τους μετ ' αὐτου , αἰσθομενος ἁ πραττουσιν . συστραφεντες δ ' ἀνθρωποι πολλοι και | ||
μηδεν αὐτου μηδε της πολεως προπαρεσκευασμενης . ὡν ὁ Καισαρ αἰσθομενος ἀκριβεστερας τας φυλακας ἐποιει . νουμηνιας δε ἐτους ἐς |
ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους . ἐν ἐνιοις δε και πληθυντικως ἐπιγραφεται Τριαγμοι , καθα Δημητριος ὁ Σκηψιος και Ἀπολλωνιδης ὁ | ||
τα φιλων . παρ ' ὁ και οὐδεις αὐτου μαθητης ἐπιγραφεται , τοσουτων αὐτῳ σχολασαντων : καιτοι τινας εἰς ἀναισχυντιαν |
μονον ἐστη , ἀλλ ' ἁτε φιλομαθης και φιλοκαλος , ἀγαμενος την θεαν , λογισμον εἰκοτα ἐλαμβανεν , ὁτι ταυτα | ||
. ἐνθα δη πληγεις εἰς τα στερνα παραχρημα πιπτει . ἀγαμενος δε της ἀλκης αὐτον Ἀχιλλευς ἐτι ἐμπνουν ἀνεκρινεν , |
. . ἀβεβηλος και βεβηλος : ἀμφω ἐπ ' ἀγαθῳ λαμβανονται . ἀβεβηλα μεν τα ἱερα και ἀψαυστα και μη | ||
μεγαλογνωμονα . το γαρ βους και ἱππος ἐπι των μεγαλων λαμβανονται . . . . Βουταδαι : δημος ἐστι της |
, του υἱου του Ἀγαμεμνονος του μανεντος , και τουτον μαινομενον λεγει . πελεθον ] βολιτον . ἐπαϊξειεν ] συνιζησις | ||
. Γ ἐκ των Ἀλκαιου δε παρῳδει εἰς Κλεωνα ὡς μαινομενον . Γ Ἀδμητου λογον : ⌈ και τουτο Γ |
και ἐπαινεθησεται παρα πολλων ἐπ ' ἀγαθοις [ και φιλους ἐπικτησεται κρειττονας των προτερων ] και ὠφεληθησεται προφασει θαυματων και | ||
και γνωριμων . και εἰ ἐστιν ἐν ἀνθρωποειδει ζῳδιῳ , ἐπικτησεται παρα ἀνθρωπων φιλιας και εὐφροσυνην και ὠφεληθησεται δι ' |
, : οἰκιστης δε του Μεταποντιου Δαυλιος ὁ Κρισης τυραννος γεγενηται της περι Δελφους , ὡς φησιν Ἐφορος . , | ||
δικην διδοναι . Ἁπασι γαρ Μυτιληναιοις ἀειμνηστος ἡ τοτε ἁμαρτια γεγενηται : ἠλλαξαντο μεν γαρ πολλης εὐδαιμονιας πολλην κακοδαιμονιαν , |
ἀκατασκευους ὀντας , και τους μεν γινομενους καρπους εἰς ταυτα καταφερειν , την δε ἐκ τουτων ὀρυττομενην γην ἐπι τα | ||
. και καταϲπαϲτικην δε δυναμιν ἐχει ὡϲ τουϲ ἀναδοθενταϲ ἡλουϲ καταφερειν : οὑτωϲ οὐν και προϲ ὑϲτερικαϲ πνιγαϲ και την |
τον γυμνικον και ἐτι μαλλον τον της μουσικης οὐκ εἰσαπαξ ὁριζομενον , ἀλλ ' ἐφ ' ἑκαστῃ τελευτωντα ὡς εἰπειν | ||
ὁ λογος ὁ τουτο οἰομενος δεικνυναι τοιουτος : δει τον ὁριζομενον τι εἰδεναι την προς τα διαφεροντα αὐτου παντα διαφοραν |
ἀθρησαιμι φιλην ὑπο δουρασι πατρην δυσμενεων : οὐ γαρ τι κακωτερον ἐλπομαι ἀλλο πημα μετ ' ἀνθρωποισιν ὀιζυροισι τετυχθαι . | ||
φορβη τε φιλη και λιχνος ὀλεθρος . ὡς οὐδεν λιμοιο κακωτερον οὐδε βαρειης γαστερος , ἡ κρατεει μεν ἐν ἀνθρωποισιν |
φυσιν , εἰπερ ἐκεινα μεν ἀπο της ἑαυτων φυσεως το ὡρισμενον ἐχει και ἀτρεπτον τοιαυτην θεοθεν την ὑποστασιν εἰληχοτα , | ||
ἐχειν πολλου ἀξιον ἠ πολλους μηδενος ἀξιους . την ἀγοραν ὡρισμενον ἐφη τοπον εἰς το ἀλληλους ἀπαταν και πλεονεκτειν . |
θʹ ἡμερας αὐτῳ συνεστιωμενος ἠν την δεκατην δε το γραμμα διαδεξαμενος ἐπει μηδε αὐτος εἰχεν αὐτον ἀνελειν δια το συμφαγειν | ||
δε τοις κατα τον θειοτατον Ἰουλιανον ἀκριβεστερον ταυτα εἰρηται . διαδεξαμενος δε ὁ Κωνσταντιος την βασιλειαν και κληρωθεις ὁσα γε |
ὑπερβολῃ λεγει , ὁτι κἀν πεισῃς , οὐχ ἑξεις ἡμας πειθομενους σοι : 〚 οὐδε ἐαν πιθανως διαλεχθειης , πεισεις | ||
τι διδασκοντας : και γαρ προσταττουσιν αὐτοις και τυπτουσι μη πειθομενους . Νη Δι ' , ἐφη : ἀλλ ' |
καθευδει , ἀλλ ' ἁμα τε ᾐσθετο του ζῳου του προσιοντος και της εὐνης ἐξεπηδησε και θει : και ὁ | ||
ἐπι σκηνης κατηρασατο τῳ Ἡρακλει , εἰτα γ ' ἐκυψε προσιοντος κατω . εἰκοτως δε μοι δοκουσι κακως ἁπαντας λεγειν |
ἀπεχει δ ' οὑτος του ἰσημερινου μοιρας κζ ιβ και γραφεται δια Πτολεμαϊδος της ἐν Θηβαϊδι , καλουμενης δε Ἑρμειου | ||
ἡστινος ἐμισησεν κλωνας ] τα κλωναρια μουνης ] μονη . γραφεται μουνη στεφος ] τον στεφανον οὐχ ὑπεδεκτο ] οὐκ |
, και καταλαβουσα Αἰητην ὑπο του ἀδελφου Περσου της βασιλειας ἐστερημενον , κτεινασα τουτον τῳ πατρι την βασιλειαν ἀποκατεστησεν . | ||
τῳ οὐρω : ὁ ἐστι βρεχεσθαι : νεφος , το ἐστερημενον φωτος : νηπιος : ἠτοι κατα πλεονασμον του ν |
το δε ἑβδομον ἡ τε νητη των ὑπερβολαιων ἠ ὁ προσλαμβανομενος και ἡ μεση : ὡς ἐχουσι του προχειρου της | ||
Εἰσι δε οἱ μεν ἐν τῳ διατονῳ φθογγοι οἱδε : προσλαμβανομενος ὑπατη ὑπατων παρυπατη ὑπατων λιχανος ὑπατων διατονος ὑπατη μεσων |
το μυλωθρειν κρατιστον ; εἰς μυλωνα ? [ οὑτοσι ? φερομενος ἡμιν ? ? . μηδαμως ? [ ] τεχνην | ||
ἀλληλοις οἱ ποταμοι . Ὁ μεν γαρ Ταναϊς ἐκ βορειου φερομενος ἐπιβαλλει τῃ λιμνῃ , ὁ δε Νειλος ἀπο νοτου |
παντων ὡν ὑφελωνται . φασι δε και καθ ' ὑπνους ἐπιφαινομενον πολλοις των Χιων προσημαινειν οἰκετων ἐπιβουλας : και οἱς | ||
τας προκαταληψεις των ὀχυρων τοπων , ἱνα το γουν πληθος ἐπιφαινομενον αὐτων φοβον ἐνεργαζοιτο τοις πολεμιοις : καιρου δε παρασταντος |
ὁτι οὐτε τεχνη οὐτε ἐπιστημη ἐστιν ἡ συνεσις ἐκ των ὑποκειμενων ταις τεχναις και ταις ἐπιστημαις . εἰ γαρ ἠν | ||
μεν ἰδιου ζηλωματος ἐπι ποσον τυγχανει , της δε των ὑποκειμενων ἀξιας οὐ στοχαζεται : ὡσπερ οὑτος ἐν τοις αὑτου |
διεκπερωντες . Ἀλλ ' οὐκετ ' ἀν κρυψαιμι . Τον Πλουτον γαρ , ὠνδρες , ἡκει ἀγων ὁ δεσποτης , | ||
. ὁ σωτηρ : τον Πλουτον λεγει . . τον Πλουτον ἐνταυθα φησι . . ἠγουν ὁ Πλουτος . Θ |
προς το μη λυπεισθαι . παραμυθητικον γαρ ὁ φιλος και ὁρωμενος και λεγων , ἐαν ᾐ ἐπιδεξιος : γινωσκει γαρ | ||
τοις βασιλειοις τον ἁπαντα χρονον διετριβεν , ὑπ ' οὐδενος ὁρωμενος πλην των παλλακιδων και των περι αὐτον εὐνουχων : |
τας ὀψεις καθαρας διηγεισθαι δηλον , ἀναγκη δε ἐπι των πλειστων χρησθαι τῃ ὑποθεσει ᾑπερ ἐνεστησαμην , και κεφαλαια ἐπιτρεχειν | ||
δ ' οὐν ὑπο των ἀλλων Ἑλληνων και βαρβαρων των πλειστων διαφθειρωνται , την λεγομενην ἀτακτον Ἀφροδιτην ἐν αὐτοις ὁρωντες |