λεκανισκαισιν δ ' ἀναπαιστα παρην ἡδυσματιοις καταπαστα . ὀπται δε κιχλαι μετ ' ἀμητισκων εἰς τον φαρυγ ' εἰσεπετοντο : | ||
μεν ἀγριοι των τιθασων ἀμεινους : καλλιστοι δε των ἀγριων κιχλαι , κοσσυφοι , συκαλιδες , δευτεροι δ ' ἀτταγαι |
τα μη λιπαρα και ἀτταγηνας και περδικας και κοσσυφους και κιχλας . Και των ἰχθυων τους πετραιους μαλιστα και των | ||
και ἀρτων . Ἐδωκαν δε και τας φαττας και τας κιχλας Λαμωνι και Μυρταλῃ κομιζειν , ὡς αὐτοι θηρασοντες ἀλλας |
και προϊσταμενοι δαιτυμονα αὐτον και ἑστιατορα , ὡστε ἀλλων ἀλλους ἐρανους πληρουντων κοινος ἁπαντων ἐρανων οὑτος ἐστι πληρωτης , συμποσιαρχου | ||
ποιησαι και δεκα ταλαντα : και τουτο φησαι εἰσενηνοχεναι εἰς ἐρανους αὐτων : και τας τριηραρχιας εἰπειν , ὁτι οὐ |
προς την ἱκετειαν τας ἑταιρας ὡς πλειστας , και ταυτας προσευχεσθαι τηι θεωι και ὑστερον ἐπι τοις ἱεροις παρειναι . | ||
ἐλθων οὐν εἰς τον τοπον τιθω τα γονατα και ἠρξαμην προσευχεσθαι τῳ κυριῳ και δοξαζειν αὐτου το ὀνομα , ὁτι |
ἠθος το οἰκειον δεικνυσιν , ὡς οὐ φιλονεικος τοις καλως λεγομενοις . αὐτος ἐπειρωμην ] δια του ἐπειρωμην ἐταπεινωσε τον | ||
και ἐν ποτῳ και τοις ἀφροδισιοις λεγομενοις . το δε λεγομενοις προσεθηκεν , εὐλαβειαν φιλοσοφῳ πρεπουσαν εὐλαβηθεις : οὐ γαρ |
ιδ ε κϚ μ παραβληθεντα παρα ῥητην την ΖΗ οὐσαν μοναδων δ ἐποιησε πλατος την ΖΘ ἠτοι δυο ιη λα | ||
ρ μοναδων ἀφαιρουμεν ρ μοναδας , και ἀπο των ρκ μοναδων και τας ρ μοναδας . Ἐναπελειφθησαν Ϟοι ε ἰσοι |
τῳ Περι της ἱερειας . Ὁτι δε Νικης Ἀθηνας ξοανον ἀπτερον , ἐχον μεν ἐν τῃ δεξιᾳ ῥοαν , ἐν | ||
, ὡς φησιν αὐτος , οἱον πεζον , διπουν , ἀπτερον : δια τι γαρ ταυτα ἑν λεγομεν εἰναι και |
ἐκ δυναμενου ἠ ἀλλην τινα ἐχων λυπην , οἱ δε οἰκειοτερον πως διατιθενται προς το πραγμα και τροπον τινα ὑπομενουσι | ||
ἀλλ ' ἀοριστως προηκται . εἰθ ' οὑτος Νεοπτολεμος ] οἰκειοτερον τουτο προς αὐτον το παραδειγμα . και γαρ τοι |
ἀποπληρουντας , ἐπειδηπερ ἐσωθημεν , και ἁμα διατριβειν περι μετρου διαλεγομενους οὐ συμβαινον ἐστιν . εἰεν . σε γαρ δη | ||
ἐπει και ἐν Λιταις , ἡνικα προς ἀλληλους ποιει αὐτους διαλεγομενους , λεγει αὐτῳ ὁ Ἀχιλλευς προς τον Ὀδυσσεα Διογενες |
? [ ] ? ἀλλον † ἠεισεν ? ? : τοσους ? ? γαρ ἐξεχωρησεν γυας νηλεπαντος ? ? [ | ||
ἱερειαν συσσημαινεσθαι τα γραμματεια . . . . , περι τοσους και περι τοσοις . ἐν τῳ Περι της ἱερειας |
οἱ μεν δη ἀλλοι κατενεχθεντες παραχρημα ἐτελευτησαν : του δε Ἀριστομενους ἡ ἀσπις ἐφελκομενη τον ἀερα ἐλαφρως αὐτον ἐπι την | ||
του Β ἀδιοριστως , το ἀει εἰναι κατα του διανοητου Ἀριστομενους , ἀληθες ὀν , το δε Β κατα του |
ευ [ μα ? ? [ [ } ] ! μενα ? ? ? ? [ ] ω ? . | ||
] Καλλιμεδων : [ ἐστι ] πονηρα και [ ] μενα . Σφαιρῳ γαρ [ [ ] προβαλῃς ἠ και |
ὀξυμελιτος ἀλευρον ὀροβων ἠ αἰρων ἠ το των κυαμων . προσαγειν δε σφοδροτερον βουλομενος ἁλων ἐπεμβαλλειν ἠ τροχισκον τον Ἀνδρωνος | ||
εἰναι τα λεγομενα , ἱνα μη ἡμεις αὐτα κακοτεχνουντες δοκωμεν προσαγειν , ἀλλ ' αὐτη ἡ φυσις των πραγματων ἐφελκεσθαι |
ὡστε δε τους διημαρτηκοτας του ἐν τοις μαθημασιν ἀσκηθηναι , ὀρεγομενους δε της γνωσεως των συγγραμματων αὐτου μη πανταπασιν ὡν | ||
: και καλον , ὁτι προς ἑαυτην καλειν πεφυκε τους ὀρεγομενους . αὐτης : και συμφερον , φερειν γαρ τοιαυτα |
τερπετο δαιτι παρημενος : οἱ δε δη ἀλλοι Ζηνος ἐνι μεγαροισιν Ὀλυμπιου ἁθροοι ἠσαν . τοισι δε μυθων ἠρχε πατηρ | ||
και ἐγχειῃσι δαμησαν Ἀργειων : Τρωες γαρ ὁσοι φθασαν ἐν μεγαροισιν ἠ ξιφος ἠ δορυ μακρον ἑῃς ἀνα χερσιν ἀειραι |
ἡγειτο ἀνθρωπον εἰναι και εὐχαριστοτατον , ὁτι ἑωρα τους τε ἐπαινουμενους ὑπο τινος ἀντεπαινουντας τουτους προθυμως τοις τε χαριζομενοις πειρωμενους | ||
, οὑς εἰδετε μεν στρατηγουντας ὑμων πολλακις και ὑπατευοντας και ἐπαινουμενους , ὁρατε δε προς ἡμας ὡς εὐαγεις και δημοκρατικους |
' ἐπωλουν , ὡς ἐοικ ' , Ὀτρυνικους . Μη μεστας ἀει ἑλκωμεν , ἀλλα και λογισμος εἰς μεσον παταξατω | ||
ἀνδρασι πονηροις οὐδ ' ἀπαιδευτῳ βιῳ . κοτυλας τετταρας ἀναγκασας μεστας ἐμ ' αὐτιτου σπασαι ὀξους Δεκελεικου δι ' ἀγορας |
Ἀλλα ταυτα μεν χρονιζοντων ἐστι βοηθηματα , κατα δε τους παροξυσμους και τας ὀξυτητας ἡ σικυα πλειστον ὀνινησι μετα πολλης | ||
το φρικωδες , και μελαγχολικον . Προς τας ἀρχας τους παροξυσμους σκεπτεσθαι , και ἐν ἁπασῃ τῃ νουσῳ , οἱον |
μεν οὐϲι θερμοτεροιϲ των εὐκρατων μελαιναι τε και πολλαι και οὐλαι και ἰϲχυραι , μη πολλῳ δε ὑποξανθοι μεν το | ||
διδου ϲμηχεϲθαι . Ἀλλο . καρπαϲου ὀπον χριε και μενουϲιν οὐλαι και μελαινονται . Ἀλλο . ἀϲφοδελου ῥιζαϲ καυϲαϲ και |
ποντοποροισι [ ] [ ] ? ? [ ] ? τεος ? [ ! ! ! ] ? [ ! | ||
, ὑμετερος , πληθυντικως κατα τον κτητορα νοουμεναι . Ἡ τεος Δωρικη τῃ σος ὁμωνυμει . και κοινως μεν που |
ποιησαι παροινουμενους ὑπο τουτων . του δε πραγματος εἰς τουτο παρελθοντος , ὡς δευρο ἀνηλθομεν , ἠν ἡμιν , οἱον | ||
οὐδε γαρ ὁ ἁπαξ ἐγχειρισας τοιουτῳ τινι , οὑτος χρονου παρελθοντος τινος οὐκ ἐτ ' ἐστιν πονηρος : και ὁτι |
, ἀντιγραφευς γεγονεν . και μην εἰ μεν ἁπαντ ' ἠξιους , ὁσα πραττεις τῃ πολει , σαυτῳ πιστευειν , | ||
, ἐνθα σιδηροφορειν ἀμεινον ἠν , συ δε και τοτε ἠξιους χρυσῳ ἀναδεδεμενος τους πλοκαμους διακινδυνευσειν . και μοι δοκει |
προς τους τοκεας τῃ θεραπειᾳ , δικαιοι δε προς τους ἀστους τῳ ἰσῳ , εὐσεβεις δε προς τους φιλους τῃ | ||
της Ῥωμαιων πολεως , ὁτι παντας ἀσμενως ὑποδεχομενη τους ξενους ἀστους ποιειται και τιμᾳ κατα την ἀξιαν ἑκαστον , ἐκει |
Ε μεγισταις παροδοις ἀποτελουμενη , ἐπειδηπερ περιεχουσι μεν αὐτας αἱ ὑποτεινουσαι γωνιαι τας ὑπεροχας των ΘΔ και ΚΕ και ΛΖ | ||
ΕΘΗ τριγωνα , ὁμολογοι αἱ ὑπο τας ἰσας γωνιας πλευραι ὑποτεινουσαι . Και ἐστι δοθεισα . , ] ἐπει γαρ |
ἰσως φαυλοι , και οὐ δια ταυτ ' ἐγω τους χρηστους ἀφειλομην , ἀλλα τον δημον νομιζων χρηστον παντας ἐχειν | ||
ἀντι των Μουσων τας Σειρηνας ἐνιδρυων οὐ πανυ φιλανθρωπους οὐδε χρηστους δαιμονας , τας δε Μουσας ἠ παραλειπων πανταπασιν ἠ |
. . . . . . νεανισκου | τον θεον δουναι νικησαι και τῳ πατρι πεμψαι μετα [ . . | ||
ἐχει αὐτος δεηται τις , αὐτος δε χρῃζῃ ὡν ἐκεινος δουναι δυνατος . ἐπει δε πολλακις ὁ μεν γεωργος δειται |
εἰναι τῳ Ῥωμυλῳ ταυτην σεβειν την θεον . οὐτε γαρ ἀναγκαιοτερον ἀνθρωποις οὐδεν εἰναι της κοινης ἑστιας οὐτε τῳ Ῥωμυλῳ | ||
τε γνησιους και ψευδεις λογους παντων ἠ των γε πλειστων ἀναγκαιοτερον οἰμαι τοις μη ἐκ περιζωματος ἀσκουσι ῥητορικην . ἁμα |
, οὐ θελω δοκειν ἀλαζων οὐδε λεγειν διηγηματα ἀπιστα τοις ἀγνοουσιν : οὐ γαρ μαρτυρει τα πρωτα τοις νυν . | ||
ἀλλ ' ὁ τοις ἀει λεγομενοις και πανταχου χρωμενος . ἀγνοουσιν δε και την χρησιν των σπανιων ὀνοματων , καθ |
γαμον Πολυζηλῳ τῳ ἀδελφῳ Ἱερωνος , ὁς πεμφθεις ὑπο Ἱερωνος πολεμησαι τοις περιοικοις Σικελιωταις βαρβαροις , ἐπαυσε τον πολεμον χωρις | ||
: ἀφ ' ὡν πραγματων , ὡστε μητε κατα γην πολεμησαι μητε εἰς Σικελιαν πεμψαι ἀποικοι : ποθεν οἱ Ζακυνθιοι |
ταυτα και λαμπροτεραν αὐτην ἀπεδεικνυε . πυθομενης δε της βασιλιδος ὁποτερον ἀνδρα βουλοιτο μαλλον , οὐδεν ἀπεκρινατο , ἀλλα μονον | ||
ἀποκρινεσθαι ; Πανυ μεν οὐν . Και νυν δη τουτων ὁποτερον βουλει ποιει , ἐρωτα ἠ ἀποκρινου . Ἀλλα ποιησω |
ἀνελομενον παλης νικας Ἰσθμικας και ἐν Ὀλυμπιᾳ τεσσαρας οὐδε ἀρχην ἐθελουσιν ὀνομαζειν , ὁτι κατελυσε πολιτειαν ἐμοι δοκειν την ἐν | ||
κἀν μη ὠσι : το δ ' ἀγαθον οὐ δοξῃ ἐθελουσιν ἐχειν . Ἀντιποιουνται γαρ μαλιστα του πρωτου , και |
ὁποτε ἀναπηδωντες ἐπαινοιεν , ταχα μεν τι και αὐτο τουτο προσαγεσθαι αὐτους : ἀληθες γαρ εἰναι το του Ὁμηρου , | ||
τοις Βοιωτοις , ἐσπευδε τα ἐκτος Πελοποννησου δι ' αὑτου προσαγεσθαι τοις Θηβαιοις . παραλαβων δε Ἰσμηνιαν , ἀνδρα φιλον |
περιφανους πονηρον οἰδεν ὁ θεος και ἀποκτεινει : τον γαρ δερματινον ὀγκον ἡμων το σωμαΕἰρ γαρ δερματινος ἑρμηνευεταιπονηρον τε και | ||
. . ποιουσιν . σκυτινον ] δερμα , αἰδοιον , δερματινον , δερματιον . σκυτιον ] δερματιον . σκυτιον . |
των ἀρξαντων της Σκυθικης γενεσθαι , ἀλλα πρεσβευσασθαι τον τε ἐπιτυχοντα στρατιωτην και ἀγγελιαφορον . εἰς δε το διευκρινησαι τα | ||
οἱ των λοιπων στρατοπεδων ἡγεμονες μετα των οἰκειων παραταξαμενοι τον ἐπιτυχοντα των βαρβαρων ἀνῃρουν . του δε δολου και της |
, ἐφη , της αὐτης , ὠ Ἀθηναιοι , ἀει ἐχομαι , μη εἰκειν Πελοποννησιοις . ὁ τις των εἰς | ||
ῥοπην , ὁποτερωσε προσθοιτο , ποιησαι . της δε γνωμης ἐχομαι της αὐτης , την στρατιαν ἀπο της Ἀσιας καλειν |
] . καθωπλισμενη δε πλαττεται και οὑτως ἱστορουσιν αὐτην γεγονεναι παρισταντες ὁτι αὐταρκως προς τας μεγιστας και δυσφορωτατους πραξεις παρασκευαζεται | ||
Δημητρι πανυ οἰκειως , το πολυγονον και εὐσυλληπτον και τελεσφορον παρισταντες . ἀνατιθεασι δ ' αὐτῃ και τας μηκωνας κατα |
και Τρωας ἐλθειν εἰς Ἰταλιαν . ταυτα δε οὐ των ἐπιτυχοντων τις οὐδε νεων συγγραφευς ἱστορηκεν , ἀλλ ' Ἀντιοχος | ||
: οὐ γαρ ἠν το κτημα πολλων οὐδε ἑνος των ἐπιτυχοντων , ἀλλα πλουσιου τινος και βασιλεως , τοις δε |
: και ἐγκαρσιος : εἰρωνευεσθαι , ψευδολογειν : χλευαζειν , ὑποκρινεσθαι : παρα το εἰρων εἰρωνος , εἰρωνευω : τουτο | ||
ἀναγνωσμα διελθειν , ἀλλ ' αὐτοι διδασκουσι , πως αὐτους ὑποκρινεσθαι δει , νυν μεν εἰρωνευομενον , νυν δε ἀγανακτουντα |
οὑτοι δε παραδοξως ἐπιφανεντες διεσπαρμενοις ἀτακτως κατα την χωραν , τοσουτους ἀνηγον αἰχμαλωτους ὁσους ἑκαστος ἀγειν ἠδυνατο . εἰσαχθεντων δε | ||
των δυο ἀριθμων λεγε ὁτι μετα τοσαυτας ἡμερας ἠ μετα τοσουτους μηνας ἠ μετα τοσαυτα ἐτη εὑρεθησεται το ἀπολωλοςκαι τοτε |
ἐς το ξυμφερον καθιστανται . πολεμον γαρ αἰρομενων ἡμων και ἐπαγομενων αὐτους , ἀνδρας οἱ και τοις μη ἐπικαλουμενοις αὐτοι | ||
ἐν Ἰνδοις . Μηλῳ βαλλειν : ἐπι των εἰς ἐρωτα ἐπαγομενων τινας . Μη παντι ἐμβαλλειν δεξιαν : ἀντι του |
κοινῃ ἐπι του συνοντος ἀπαιδευτου τοις πεπαιδευμενοις . καθ ' ὑποκρισιν δε ἀναγνωστεον . ὁμοια τῃ : Καρικη Μουσα . | ||
δια του στοματος Ἀττικως . ἠ τοιον ] καθ ' ὑποκρισιν . τοιον ] μεγα . ἐργον ] εἰρωνικον . |
ψυχην ἀπο και μακραν των ἀδικων παμπαν και παντελως , μειναντες ἐς τρις και ἐκ τριτου ἑκατερωθι , ἠγουν ἐν | ||
δε οἱ ἐκ της μεθης τοιουτον τι παθοντες και ἀφωνοι μειναντες ἀποθνησκουσιν : ἠν γαρ ῥηξωσι φωνην αὐθημερον ἠ τῃ |
βραχυτερα και μαλλον προσηκοντα . της γαρ του κεκτημενου και νεμοντος ἡμας δαιμονος ἀπερημωθεντες ἐπιμελειας , των πολλων αὐ θηριων | ||
των ἀγαθων , ἁς αὐτοις προὐξενησε παρα του τα τοιαυτα νεμοντος , ποιησαι δε τους τα των πολεμιων λῃστευοντας ὡν |
αὐτων βουλομενος γενεσθαι . οἱ μεν βαρβαροι τους πολεμιους ὑπερανω γιγνομενους ἰδοντες ἐφυγον , Ξενοφων δε ἀσφαλως διηγε τους Ἑλληνας | ||
τα χρηματα , οὐκ οἰει δειν οὐδε τους τοκους τους γιγνομενους ἀποδουναι , ἀλλα τους εἰς Ῥοδον προσταττεις ἀπολαβειν , |
αὐξονται δ ' ἐν τοις κηποις οἱ σικυοι κατα τας πανσεληνους και φανεραν ἰσχουσι την ἐπιδοσιν , καθαπερ και οἱ | ||
λαχον ζῳδιον τον ἐνιαυτον , και τας συνοδους δε και πανσεληνους ὁμοιως εἰ προς ἀγαθοποιους ἐγενοντο ἠ ἐναντιους . Περι |
ἐθελησαντων παραμειναι προς τα ὑπολοιπα του βαρβαρου , ἡμιν δε προσελθοντων των ξυμμαχων και αὐτων δεηθεντων ἡγεμονας καταστηναι : ἐξ | ||
αὐτῳ λαλῃ . και ἀναγεσθαι δη μελλοντας κωλυειν . και προσελθοντων δεισθαι ἐπισχειν , ἑως ἀν περιπατησῃ . και το |
τουτῳ διαιρετεον , ἁ οὐκ ἀντιμαρτυρειται τοις παρ ' ἡμιν γινομενοις πλεοναχως συντελεισθαι . “ Κοσμος ἐστι περιοχη τις οὐρανου | ||
γενομενος μαθητης γινομαι διδασκαλος ἐθνων , τα παραδοθεντα ἀξιως ὑπηρετω γινομενοις ἀληθειας μαθηταις . Τις γαρ ὀρθως διδαχθεις και λογῳ |
Ἀττικον και γνησιον , ἐξ οὑ ἐγινοντο της Ἀθηνας αἱ ἱερειαι . Ἐξ ὁτου . Ἀντι του ἀφ ' οὑ | ||
αὐτων και κτηματων . ταυτα δε συνελθοντες ἐξηγηται και ἱερεις ἱερειαι τε και μαντεις μετα νομοφυλακων ταξαντων ἁ παραλειπειν ἀναγκη |
κακον δε και ἐπι ἰκτερῳ μωρωσις : τουτους ἀφωνους , αἰσθανομενους δε , ξυμβαινει γινεσθαι : ταχα δε και κοιλιη | ||
' οὐν οἰδε , και αὑτον ὑμιν ἐπιβουλευοντα και ὑμας αἰσθανομενους : εὐ φρονειν δ ' ὑμας ὑπολαμβανων , δικαιως |
και κτηνων και της ἀλλης εὐδαιμονιας , μεγαλας μεν λαμβανοντες προσοδους , οὐδεν δε εἰς τους εἰωθοτας πολεμους ἀναλισκοντες . | ||
φοραν την γε ὡραν ὑπερβαντι του ἐτους , ᾑ τας προσοδους κομιζειν γεωργοις νομος ; εἰ οὐν ἀγροικων εὐθυνονται παιδες |
ὁτι εὐτρεφες μεν ἐστι το εὐ τρεφον και δυναμενον τους τρεφομενους πιαινειν και εὐτραφεις δεικνυειν , εὐτραφες δε το εὐ | ||
τροφιμους αὑτων κυνας ἐπ ' αὐτους ἀφιασιν ἐς τουτο ἀει τρεφομενους , οἱπερ οὐν καταγωνιζονται τε και διαφθειρουσιν αὐτους ῥᾳστα |
ἀμφιβληστρῳ περιβαλλεται ἡδυλιζειν ἡ λαμπηνη οἱ δ ' ἁρπασαντες τους καδους τους στρογγυλους ὑδρευον ἀνδρειοτατα κηπουροι παλιν . ἠντλουν λεγειν | ||
, τραγελαφους , καρχησια , γαυλους ὁλοχρυσους πλοια ; τους καδους μεν οὐν καλουσι γαυλους παντες οἱ προγαστορες . τετταρες |
ἡ δε συνοικουσα αὐτῳ γυνη Ῥωμαια , Λουκρητιου θυγατηρ ἀνδρος ἐπιφανους , ἐξενιζεν αὐτον ὡς συγγενη του ἀνδρος πολλῃ προθυμιᾳ | ||
ἐρωντων ἠθους περιαιρειται τον κοσμον , δια τουτο την του ἐπιφανους κοσμου περιαιρεσιν φρυκτον τινα , φησι Κλεαρχος ἐν πρωτῳ |
. τουτο ἐκειναι καταμαθουσαι , αἱ μεν πλεισται των μελισσων καθευδουσιν ἁτε πεπονηκυιαι , ὀλιγαι δε αὐτων ἐλλοχωσιν . εἰτα | ||
: προεξειργασμενων δε τουτων κριον θυσαντες και το δερμα ὑποστρωσαμενοι καθευδουσιν ἀναμενοντες δηλωσιν ὀνειρατος . νησοι δε Ἀθηναιοις οὐ πορρω |
τε και ποικιλας , ἐπισταμενον ὡς τισι των μερων ἁρμοζουσιν ἑκατεραι , τισι δε ἡ ἑτερα , λεγω δε ἡ | ||
κατα φυσιν ὑπαλλαττει διαθεσιν . ἐστι δε ἀλωπεκια και ὀφιασις ἑκατεραι μεν διαθεσεις παρα φυσιν την αὐτην αἰτιαν ἐχουσαι της |
κατα δυο τοπους προσβολας ἐποιησατο . των δ ' ἐνδον ἐπεξελθοντων καρτεραν συνεβη μαχην συστηναι : πανδημει δε των Ἐφεσιων | ||
και μια Ἀναιιτις και μια Μιλησια και Λεοντος μια . ἐπεξελθοντων δε των Χιων πανδημει και καταλαβοντων τι ἐρυμνον χωριον |
Ἀλπεων και του Ῥοδανου μεχρι μεν του Δρουεντια ποταμου Σαλυες οἰκουσιν ἐπι πεντακοσιους σταδιους : πορθμειῳ δε διαβασιν εἰς Καβαλλιωνα | ||
ὠν προς την ΞΟ ὁριζων ἐστι τοις προς τῳ Ε οἰκουσιν . Ἐπει οὐν δυο κυκλοι , ὁ τε περι |
διαιρεσεως των ζητηματων ἐπεσκεμμενους , μηδ ' αὐτο τουτο τας λεγομενας στασεις των προβληματων εἰδοτας , ἀμηχανον δηπου των προειρημενων | ||
παλαιον λεγομενον και τον νεον : κατα δε τας Κωτινας λεγομενας χαλκος τε ἁμα γενναται και χρυσος . ἐν ἀριστερᾳ |
ἐξεληλαται των ἀρχειων και τα βασανιστηρια δε πλεω εὐρωτος . λογισται δε ἀλιτηριοι και παλαμναιοι πρακτηρες ἐξωρων ἐλλειμματων και ἐξιτηλων | ||
χειροτονηθεις δε ἀπο δοκιμασιας . . . . λογιστης ] λογισται κρινουσι τους ἀρξαντας και ὑπευθυνους ὀντας . . . |
μητε ἐπιχειρειν ἐτι , ἀλλ ' ἐν προβολῃ τα δορατα θεμενους ἑσταναι και ἐπιοντας ἀμυνεσθαι μονον . ὁ δε Σκιπιων | ||
ἀλλ ' εἰναι γε τινας ἰσως ἀ * * * θεμενους αἰσθη * * * διαμαχεται ὁ Ἀριστοτελης * * |
τοτε χρη και ναυτην και κυβερνητην και παντα ἀνδρα ἑξης προθυμους εἰναι , ἐπειδαν δε ἡ θαλαττα ὑπερσχῃ , ματαιος | ||
' Ἀντιγονου μισθοφοροις , ἐν οἱς και των ἡγεμονων πλειους προθυμους εἰναι συνεβαινε δι ' αἰτιας τινας εἰς το μεταβολης |
λαμβανε ” . Μεθ ' ἡμερας παλιν εἰς το βαλανειον ἐλθοντος του Ξανθου και τισιν ἐντυχοντος ἐκει των φιλων , | ||
φωκων ἐνδιαιτασθαι . οὑτος και του Ἀλεξανδρου την Ἑλενην ἐλαβεν ἐλθοντος ἀπο της Ἑλλαδος , και δεδωκεν αὐτῳ το εἰδωλον |
ἐπραττον ἐφ ' ὁσον ἐκεινος παρην , τα δε και φυγοντος αὐτου και τελευτησαντος . και μετα ταυτα ἀλλους τινας | ||
ἐνταυθα ἱκετας , οὐδε ἀρχην ἐξαιτησαι θελησαντες . Παυσανιου δε φυγοντος οἱ μεν παιδες Ἀγησιπολις και Κλεομβροτος νεοι πανταπασιν ἐτι |
ὁρασις , φωνας δε ἀκοη , ἀτμους δε ὀσφρησις , χυλους δε γευσις και αἱ ἀλλαι προς τα ἁρμοττοντα ἑαυταις | ||
λευκα γαρ ἐκ μελανων και μελανα ἐκ λευκων μεταβαλλει : χυλους δε και οἱ καρποι , το δε ἐκ των |
, ἀλλ ' εὐ και παλαι λεγεται το πραττειν και γνωναι τα τε αὑτου και ἑαυτον σωφρονι μονῳ προσηκειν . | ||
τελους . τουτο δ ' ἀμηχανον : και το τοιουτον γνωναι ἀδυνατον ἐστι : το ποιον ; ὁποιον τε νυν |
δια μεσων ἑκαστου παροδους κατα τε μηκος και πλατος ἀκριβως κατανοειν δυναμενης δια της προς τα τηρουμενα παραφορας του τε | ||
, ἀλλα και το ταις αἰσθησεσιν συμφωνον , ἐξεσται παλιν κατανοειν ἀπο του δια πασων περιεχοντος ὀκταχορδου κανονος , ἀκριβουμενων |
τους δημοσιους ὑπομνηματα , ὡν και αὐτος ποιειται μνημην , διαφεροντως δε των ἀλλων το περι των ἰδεων αὐτου συνταγμα | ||
οἱ Ἑλληνες ἀντιλαμβανονται , ἀλλως δε οἱ βαρβαροι , και διαφεροντως μεν οἱ τεχνιται , ἐξηλλαγμενως δε οἱ ἰδιωται , |
' αὐτους λογισμος , ὁτι του περι της ἐλευθεριας νομου καταλυθεντος οὐδεν ἐσται το κωλυον και τας αὑτων γυναικας και | ||
. εὐτυχουντος μεν δη ἐκεινου συνευτυχειν και τουτοις συνεβαινε , καταλυθεντος δε συγκατελυθη και τα τουτων και ἐταπεινωθησαν : ὠλιγωρηθη |
, τα δε ἐν βαθει μελανα : διοπερ τας μεν ἐπιπολαιους λευκας φρενας εἰπε , τας δε ἐν βαθει μελαινας | ||
μελαινῃ και πυκνῃ και ὁμοιως γληνωδει λιβαδας δει πολλας και ἐπιπολαιους εἰναι . διο συμφερει ἐν ταυταις τους ὑπονομους ὀρυσσειν |
δε Ἰδαιαν την Δαρδανου , ἡτις ἀπεχθως ἐχουσα προς τους προγονους , λεγω δη προς τους ἀπο Κλεοπατρας υἱους , | ||
και πλουσιωτερον ; ἀξιον δε αὐτην γενεσθαι και δια τους προγονους κοινους ὀντας ἀμφοτεραις ταις πολεσι και δια τους θεους |
των [ λογων του ] ἁγιου , και μη δοτε ἐπαινον ταις [ εἰκοσιν ὑμων ] : οὐ γαρ εἰς | ||
ἠ τον Γλαυκον ἠ τον ποιητην ὡς ἀσεβουντα περι τον ἐπαινον , ἀλλα εὐδοκιμουν ἀμφω και ἐτιμωντο ὑπο των Ἑλληνων |
ἐνιοι δε τοις δια χειρος δυναμενοις : “ και ξιφεσιν μεγαλοις και ἐγχεσιν ἀμφιγυοισι . ” ἀμφιδεδινηται κυκλῳ περικειται : | ||
ἁδονας ὑπολαμβανοντα μεγιστας ἠμεν τας ἐπι τοις καλοις ἐργοις και μεγαλοις , ἀλλα μη τας ἐπι τοις ἀκολαστοις , χωριζοντα |
ἐγειρει μαλλον αὐτα και ἐπιτεινει , ἁτε της τουτου φυσεως προσεχεστερον ἐξημμενα . εἰ δε ταυτα τουτον ἐχει τον τροπον | ||
ἐσχε τον λεγοντα ὁμοιωσις θεῳ κατα το δυνατον ἀνθρωπῳ : προσεχεστερον γαρ το καθαραι την ψυχην ἑαυτου , εἰτα καθαρθεισαν |
τον φυσικον : τους μεν γαρ χρονους εἰς ἀμερες ὑπελαβον καταληγειν , τα δε σωματα και τους τοπους εἰς ἀπειρον | ||
εἰς η φυσει : λοιπον των οὐδετερων κωλυομενων εἰς η καταληγειν κωλυεται και ἡ κλητικη εἰς η καταληγειν ἐπι των |
ἐγγυς ἀν εἰη του μεσημβρινου του δια της Ὑρκανιας θαλαττης γραφομενου και της Περσικης , εἰπερ ἐστι το μηκος της | ||
ἐπι του δι ' αὐτης και των πολων του ὁριζοντος γραφομενου μεγιστου κυκλου , ἀπεχουσα ἀκριβως του κατα κορυφην σημειου |
. Παραδους ἡμιν δια των προειρημενων τον του ῥηματος ὁρισμον κοινοτερον τε και εἰδικωτερον , βουλεται δια τουτων εἰπειν ὁπως | ||
την ἀρετην ἐνταυθα και ἐπιστημην και την θερμοτητα και ψυχροτητα κοινοτερον ἐκλαμβανομενοι , τας μεν εὐαποβλητους τας δε δυσκινητους ἐπωνομασαμεν |
δηλουντων τον ἀνδρα : οὐ , μα τον ἁμετερας σοφιας εὑροντα τετρακτυν , παγαν ἀεναου φυσεως ῥιζωματ ' ἐχουσαν . | ||
γονα φεροντα ἐπικολπιον ἐμβαλειν και βαδιζειν , ὡς τι ἀγαθον εὑροντα και ἐς ἐμπολην κερδαλεον ἑαυτῳ ἁρπαγμα . ἡ δε |
ἱνα μη ἐναγης γενωμαι , μηδε ὑπευθυνος τιμωριᾳ , μηδε χρησωμαι κακοδοξιᾳ : δυναμει : οὐκ ἀν ἠδυνηθην αὐτον ἀποκτειναι | ||
πολις ἐσχηκεν εἰς αὐτα . ἀλλα γαρ οὐκ ἐχω τι χρησωμαι , ἐπερχεται γαρ μοι και κατα μερη την ἐπιτηδειοτητα |
ληψεται τι πραγμ ' ὁ τουτον ποησει τον σοφιστην ὡν πανουργειν ἠρξατ ' ἐξαιφνης † τι κακον λαβειν † . | ||
δυσχερασματα . ῥηματα δε δυσκολαινειν , δυσμεναινειν , κακουργειν , πανουργειν : τα γαρ ἀπο των ἀλλων δυσφθεγκτα . τα |
τοιαυτη δια το ἀρχοειδες , ἡ τριας δε την της μοναδος δυναμιν εἰς ἐνεργειαν και ἐπεκτασιν προχωρειν ποιει . και | ||
, ἐχων ἰσας τας τρεις πλευρας : ἑκαστη γαρ πλευρα μοναδος ἐστι . παλιν ποιησον τρεις μοναδας ὑποκατω τουτων , |
[ [ ] ζυγα ? ? υἱεας ? ? [ ἐσθλους [ ] α ? ! [ . . . | ||
δικης ἀωτος και το ἀπανθισμα , ὡστε αἰνειν αὐτον τους ἐσθλους ἐν λογῳ . δεον δε εἰπειν , ἀκολουθον ἐστι |
ὡς δυναμει ὑγροι , και την της γλωττης ὑγροτητα ἐξικμαζουσι προσθεντες την παρ ' αὐτων . και εἰ τι δε | ||
τε πληρεις ὡρας και το μερος , ἐπειτα τα ἐτη προσθεντες το ἑν κλιμα σκοπειν , εἰς ποσην μοιραν του |
: δια του κορη τον των Ἀργοναυτων φοβον ἀποκρουεται και ἀποτρεπεται : και γαρ αὐτοι ἐδεδοικεσαν ἑωρακοτες αὐτας καθωπλισμενας . | ||
αὐτους ἐτι χειρωσαμενος , ἡν ἐσχε διανοιαν οἰκοθεν ὁρμωμενος , ἀποτρεπεται : στρατοπεδευσαμενος δ ' ἐπι λοφου τινος το πρωτον |
: φοβουμενη . Αὐτην : την μητερα . χερειον : χειροτερον . εἰλειθυιης : της γεννησεως , γεννας . Μετῃορον | ||
” : αὐτο γαρ το λῳον συγκριτικον ἐστι . πολυ χειροτερον : οὐχ ὁτι του χρυσου χειροτερον ἠν , ἀλλ |
τῳ στενοφυλλῳ παραπλησια , τραχυτερα δε και ἐπιμηκη , ῥιζαν ὑπολευκον και ὑποκιρρον , εὐωδη , μεγαλην , ὑποπικρον , | ||
ἐνιοτε δε και το μελαν , ἑλκος γινηται στρογγυλον και ὑπολευκον . νεφελιον δε ἐστιν ἑλκος ἐπιπολαιον και μικρῳ μειζον |
εὐκαταφρονητος . Τρυφων στρατηγος κοινος ὀλεθρος τῳ στρατευματι γινεται . Ἀριστος ἡγεμων ὁ και θαρσος εὐκαιρως ἐμποιων και προπετειαν δειλιωντων | ||
οἰνον οὑτω διουρητικον ὡστε λαγαρους εἰναι πανυ τους πινοντας . Ἀριστος δε παντων και τουτων και των ἀλλων ὁ Οἰταιος |
του ἐκει αἱ σαρκες : και αἱ φλεβες δε ἐκει μεγαλαι , λογῳ του αἱματικου χυμου . τουτο ἑπεται τῃ | ||
και Θηραιοισι ἐς Σαμιους ἀπο τουτου του ἐργου πρωτα φιλιαι μεγαλαι συνεκρηθησαν . Οἱ δε Θηραιοι ἐπειτε τον Κορωβιον λιποντες |
μηδε ἰατρευεσθαι , φοβουμενος ὡσπερανει παις το καεσθαι και το τεμνεσθαι , ὁτι ἀλγεινον . ἠ οὐ δοκει και σοι | ||
το ἐπι της γναθου λαμβανειν ἁπτομενον και του κροταφου . τεμνεσθαι . ἀντι του ζημιουσθαι . ἐμε . τον ἐκ |
τις ἐστιν ἡ καταληπτικη φαντασια εἰς ἀπειρον ἐκβαλλομεθα , εἰς ἐπιγνωσιν της λαμβανομενης ὡς καταληπτικης φαντασιας καταληπτικην φαντασιαν ἀλλην αἰτουμενοι | ||
φαντασιων διαφορας ἀπευθυνουσι . και το ὁρικον δε ὁμοιως προς ἐπιγνωσιν της ἀληθειας : δια γαρ των ἐννοιων τα πραγματα |
τα πολλα και τα μεταξυ τουτων , ταξιν τε αὐτων ἐπιβλεπειν ἡτις ἐστιν ἡ προσηκουσα , και διανομην ἐφ ' | ||
ὑδατος κακιαν , οὐ μονον δε την του ὑδατος μεταβολην ἐπιβλεπειν τους ἀποδημουντας , ἀλλα και την των προσφερομενων ἁπαντων |
ἐσχον μεταπεμψασθαι Θαληταν και παραγενομενου της διχονοιας : εἰ δη μαρτυρουσιν , ἀλλοις μονον εἱποντο τοις πεπλακοσι και μουσικοις : | ||
ἐστιν μητηρ Νικαρετη Δαμοστρατου θυγατηρ Μελιτεως . ταυτης τινες οἰκειοι μαρτυρουσιν ; πρωτον μεν ἀδελφιδους , εἰτα του ἑτερου ἀδελφιδου |
πατερας . κοινῃ τε γαρ παρ ' οἱς τουτο ποιεις κοσμουνται και οἱ πινοντες της πηγης ἑτερων βελτιους . ἐμοι | ||
και των [ ἀλλων των ] ἐν τοις πενταθλοις . κοσμουνται δ ' οἱ παιδες χρυσῳ , το πυρωπον τιθεμενων |
. . . . . μοθος . το μεντοι βυθος τοπικον . Τα εἰς ΘΟΣ δισυλλαβα τριγενη παραληγομενα φυσει μακρᾳ | ||
μη ἐχοντος . αὐτου δε πωποτε ἀντι του αὐτοθι , τοπικον ἐπιρρημα . λεγει δε αὐτου του εἰσελθειν . . |
ὁταν βασιλευς ἑψῃ τον μεγαν ἰχθυν . λιμνην δ ' ἐπαγειν ὑδατος μεστην εἰς την ἁλμην , τους δ ' | ||
τουτο ἠδη ἐργον του Διος , ὡς βασιλεως , κοινην ἐπαγειν τιμωριαν ταις πολεσιν ὑπερ των ἀδικων κρισεων των ἀρχοντων |
ποησασας ; Ἠν παυσωμεν πρωτιστον μεν ξυν ὁπλοισιν ἀγοραζοντας και μαινομενους . Νη την Παφιαν Ἀφροδιτην . Νυν μεν γαρ | ||
ἡ , μεχρι των συμποσιων προβαινουσα . τῳ δε και μαινομενους ἀει τους πολλους νομιζοντι και παντελως οὐκ ἐξεστι ἐπι |
. ὁταν δε γε μυρια ἀναπληρωθῃ , ἑκατον ταλαντα ἡ προσοδος ἐσται . ὁτι δε δεξεται πολλαπλασια τουτων μαρτυρησαιεν ἀν | ||
και λαμβανοντος . σοι δε νυν ἡ κατ ' ἐνιαυτον προσοδος πλειων ἐσται ἠ ἐμπροσθεν τα παροντα παντα ἁ ἐκεκτησο |
θαυμαζομενην μεν ὑπ ' ἀνθρωπων , ἀρεσκουσαν δε θεοις τοις χρηστοις μεν ἀτυχουσι χειρα τε ὀρεγειν και ὀρθουν και βοηθειν | ||
παραβαλλομενῳ το μειζον . Δει δε συγκρινοντας ἠ καλα παραθειναι χρηστοις ἠ φαυλα φαυλοις ἠ χρηστα πονηροις ἠ μικρα παραθειναι |
ἑταιραις παρασχουσα ἐκδοτον , ὡς μηδε μικρον αὐτῳ της αἰδους ὑπολειπεσθαι . και ἁ γε ὑπερ ἑαυτης λεγεσθαι μικρον ἐμπροσθεν | ||
κἀνταυθα συναπτεσθαι μεν τῳ ἐπι εʹ τον ἐπι ιδʹ , ὑπολειπεσθαι δε κατα τον ἑπομενον τοπον τον ἐπι κζʹ . |
εἰς ἀταξιαν ζεσασα διεσεισεν : και ἐαν μεν ἱκανη δια τελους κρατησαι γενηται , προς το του μυελου διαπερασασα γενος | ||
μηδεποτε ἐν ταὐτῳ μενοντα μηδε ἁ γνοιη φυλαττοντα του δια τελους χρηστου και βεβαιου προελοιτ ' ἀν εἰς χρησιν ; |
, οἱον νομου ὀντος τον ἀριστεα πλεον ἐχειν ἐν ταις διανομαις , ὁ διανεμων ἀγνοησας τον νομον των ἰσων τοις | ||
βλαβερου παρα το ἀναλογον . ὁ γαρ ἀδικος ἐν ταις διανομαις ὑπερβαλλει μεν τον πλησιον ἐν τοις ὠφελιμοις , ἐλλειπει |
συγκειμενῳ ἐκ των ἀπ ' αὐτων τετραγωνῳ . Ἐκκεισθωσαν δυο μεσαι δυναμει μονον συμμετροι αἱ ΑΒ , ΒΓ μεσον περιεχουσαι | ||
ἐξ ἀρχης δεικνυται . προτερον δε δυο δοθεισων εὐθειων δυο μεσαι κατα το συνεχες ἀναλογον λαμβανονται , ὡν ὁ μεν |