το ζευγμα : ἀντικειται δε το ζευγμα τῃ Ἀβυδῳ . Σηστος δε ἀριστη των ἐν Χερρονησῳ πολεων : δια δε | ||
τοτε τας ἡγεμονιας . ἡ μεν οὐν Ἀβυδος και ἡ Σηστος διεχουσιν ἀλληλων τριακοντα που σταδιους ἐκ λιμενος εἰς λιμενα |
' εὐθυ μοιραν ζητω , τοις εὑρεθεισιν ἐτεσι και μησιν ποστος ἀριθμος παρακειται , και τουτον προσθεις ταις του ὡροσκοπου | ||
και τοσουτον ; τοσουτοι και τοσαυται και τοσαυτα τοσουτων . ποστος ποστη ποστον ; ποστοι ποσται ποστα . Κτητικα . |
και ἀβεβαιος ἐστι γνωσις , ἡ δε ἐπιστημη γνωσις ἐστιν ἀπταιστος . Οὐδεν γαρ ἀπεικος ὁ λεγομεν καλλιον κατα τυχην | ||
εἰτε ἐπιστημην , οὐδεν διαφερει , ἐπει ἐστι και δοξα ἀπταιστος οὐδεν ἡττον της ἐπιστημης . τινες γαρ των δοξαζοντων |
Ἀλλα περιποιει , φησιν , και δια τουτο ἀγανακτω ὡς ἀπολειπομενος αὐτου . Και τις αὑτη ἡ εὐροια , ἡν | ||
ἡς ὁ μεν κατα λογον ζων μετοχος , ὁ δε ἀπολειπομενος οἰκοφθορος και περι πολιν οὐδαμῃ σωτηρ ἀλλα παν τοὐναντιον |
, ὁσα ἐπραξεν ἠ ἐπαθεν ὁ ἀνθρωπος : χρονου δε προιοντος ἐπι τῳ θανατῳ και ἀλλων μνημαι ἀν φανειεν ἐκ | ||
φοβηθεντες και το μεγεθος καταπλαγεντες ἐφευγον . ὡς δε χρονου προιοντος συνειδον αὐτης το πρᾳον , ἐθαρρησαν μεχρι του προσελθειν |
μεγιστον διδακτηριον , ὁτι οὐ στερητεαι αἱ πρωται ἡμεραι του ῥοφηματος ἠ τοιου ἠ τοιου τοισι μελλουσιν ὀλιγον ὑστερον ῥοφημασιν | ||
μη αὐτοματα διεξιῃ καλως . Καιρον δε της δοσιος του ῥοφηματος τονδε μαλιστα φυλασσεσθαι , κατ ' ἀρχας και δια |
ἡ αἰτια ἐν τοις ἐκτος ᾐ , μηδεν συμβαλλομενου του πραττοντος : οἱα δ ' ἐφαμεν εἰναι τα μικτα , | ||
και την Ἀθηναν ἀρωγον . συνεντες οὐν οἱ δορυφοροι κακως πραττοντος ἐσηλθον ἀθροοι και τον τυραννον ἀπεκτειναν λιποθυμουντα ἠδη . |
ἠμυει ἐπικατακλινει : το γαρ ἑξης ἐπιμυει τε . ἐπηρατος ἐπεραστος , ἠ ἐρωτα ἐχων . ἐπηρεφες ἐπεστεγασμενον . και | ||
φανειη μιμουμενη τραχειαν ᾠδην και καταγελαστον . ἐφερεν δε ὁ ἐπεραστος ἐν ταις ἀγκαλαις ἀθυρματιον ἀρκτου σκυλακα το λασιον αὐτῳ |
γνωμηστος δεσμειν ἀμαλας δρομιαμφιον ἠμαρ δρυες οἰνοχιτωνες ἐξωθε παγης εὐσπαρτεος ἱστος ἡμεδαπης γης κακη κονις καμπεσιγουνος καμπεσιγυια κατα διψιον εἰδος | ||
κατα παν αὐτης μερος , οἰκηματα ἠν . Ὁ δε ἱστος ἠν αὐτης ἑβδομηκοντα πηχων , βυσσινον ἐχων ἱστιον , |
θαψιας δε μη παρουσης , τοσουτον σταθμον μιξεις ἠτοι καρδαμωμου σπερματος ἠ εὐζωμου . κἀν δαφνινον δε μη ᾐ , | ||
ἐμβαλλεσθω δε εἰς τας κεʹ λιτρας αὐτου μοδιος ἰταλικος του σπερματος . διηθησας οὐν το ἐλαιον ὡς εἰρηται και ἀποχωρισας |
συ δε της παρα τοις πολλοις δοξης ἀλογεις οὐδεν εὐφημιας ἐπιστρεφομενος . ” ἁπερ και λεγειν και ἐννοεισθαι ἀσεβεστατον : | ||
γυναιξιν ὡπλισμεναις και οἱδε ἐμαχοντο και προθυμως ἐθνησκον , οὐκ ἐπιστρεφομενος αὐτων οὐδεις οὐδε τα νωτα δεικνυς οὐδε φωνην ἀφιεντες |
ὡς ἀποδωσων τε τοις γονευσι και περι Ἁβροκομου ἐκει τι πευσομενος : και δη ἐμβαλων παντα τα αὑτου εἰς ναυν | ||
ἐμου αὐτου του ταλαιπωρου σχεδον ἀντικρυς ἐκτετοξευσθαι και κεκενωσθαι , πευσομενος δε και ἐρωτησων , εἰ χρη μεταβαλοντα τους τροπους |
εἰς ἐπιτιμησιν . διο και θαμα πολλοις προσεκρουεν , οὐκ ἀνεχομενος αὐτων την κακιαν ὑποκοριζεσθαι . και ταχα ἀν ἡδε | ||
, πινων τους πινοντας , εἰκων πασι , παραχωρων , ἀνεχομενος , οὑτως αὐτους ὠφελει και μη κατεξερα αὐτων το |
. και ὁ μεν ἐπιμελειας της προσηκουσης τυχων ταχεως του τραυματος ἀπαλλαττεται . βασιλευς δε ἡμερας ἑπτα προς ταις δεκα | ||
ἀ ἀ ἀ , οἱα μ ' ὀδυνη τειρει φονιου τραυματος εἰσω . πως ἀν ὀλοιμην ; χρην γαρ μ |
δεξαμενος αὐτικα μεν οὐδε εἰχον εἰκασαι ὁπερ ἐπεπονθειν , ἀλλα παντοιος ἐγιγνομην : και ἀρτι μεν ἐλυπουμην , ἐληλεγμενων μοι | ||
. παντοδαης : παντα εἰδως . παντοδαπα : παντοια . παντοιος : παντοδαπος , ποικιλος . παντοσε : πανταχου . |
καθαιρετικον του ἀξιωματος : ὁ δε Δημοσθενης θειᾳ τινι μεθοδῳ κεχρημενος τουτῳ και το ἀξιωμα φυλαττει λαμπρον , και ὁσον | ||
και πολλακι δοσκον ἀλητῃ τοιῳ , ὁποιος ἐοι και ὁτευ κεχρημενος ἐλθοι : ἠσαν δε δμωες μαλα μυριοι ἀλλα τε |
ἐπαγγελλομενος ταχεως καταλυσειν τον πολεμον . ἠδη δ ' αὐτου μελλοντος διαλυειν την ἐκκλησιαν ἀναστας Θεοδωρος ὁ Συρακοσιος , ἐν | ||
γενους : . Περι του ἰδιου : . Περι του μελλοντος : . Εὑρηματων ἐλεγχοι δυο : . Ὑπομνηματα ἁ |
οἱ δη ὠκυτητι διαφεροντες εἰσιν και τῳ ἐπι μηκιστον ἀντεχειν θεοντες . ὁποτε γουν ἐπι μεγαν βασιλεα ἠλαυνον οἱ ἁμα | ||
ἐπι την θηραν των ἰχθυων ἐπιπηδωσιν οἱ προσχωροι κατα σπουδην θεοντες . Μετα δε την συρτιν Ζουχις ἐστι λιμνη σταδιων |
τε χρυσιου πειθω ῥᾳδιως και ἐμβας τυχων του Ποσειδωνος ἐκομιζομην τερπομενος , Περινθον τε παραπλεων Ῥοιτειον τε και Σιγειον και | ||
τῳ ποιητῃ μηνιων Ἀχιλλευς καταλαμβανεται ὑπο των ἐξαποσταλεντων πρεσβευτων φρενα τερπομενος φορμιγγι λιγειῃ καλῃ δαιδαλεῃ : ἐπι δ ' ἀργυρεον |
' ἐχει τινα τῃ πυκνοτητι και δριμυτητι φυλακην ὡσπερ ὁ κιττος : και γαρ οὑτος φυεται καταπηγνυμενος . αὑται μεν | ||
ὡς γαλακτι την βωλον ἡ γη λιπαινει . και ἰδου κιττος ἑρπει και ὀφεις ὀρθοι και θυρσου δενδρα οἰμαι μελι |
μαχην σημεια , τους Περσας ἐταραττες . ὁ δε κακως ἀπολουμενος Δημαρατος ὁ τα παρ ' ἡμιν ἐπαινων προς ἐκεινους | ||
αὐτῳ θανατου ποτε ἀξιον ἐργασασθαι , προυφερε τε ὡς ἀπεστελλετο ἀπολουμενος . και της μεν των Ἑλληνων δουλωσεως ὀλιγον ἑαυτῳ |
τε ὑπ ' αὐτων φημη ὡς ἀρα και Μαξιμινος εἰη ἀνῃρημενος . ὡς δε διεφοιτησε ταυτα , εὐθεως πας ὁ | ||
Φανας , ὁς προτερον τουτων ἐτι δολιχου νικην Ὀλυμπιασιν ἠν ἀνῃρημενος . Ἀριστομενης δε μετα την μαχην τους διαπεφευγοτας των |
μεμηλει . Οἱ δ ' ἀρα Βουπρασιον τε και Ἠλιδα διαν ἐναιον ὁσσον ἐφ ' Ὑρμινη και Μυρσινος ἐσχατοωσα πετρη | ||
γαρ τουτου και διστασαι τον Ἀρισταρχον φασι περι του ἠω διαν ἐμεινε , καθο ἠν το ἐντελες ἠοαΑἱ . ἀποκοπαι |
. χρησμολογοι τε ᾐδον χρησμους παντοιους , ὡν ἀκροασθαι ὡς ἑκαστος ὡρμητο . οἱ τε Ἀχαρνης οἰομενοι παρα σφισιν αὐτοις | ||
δηλονοτι . ἀνελομενοι : ἀναλαβοντες . διελυθησαν κατα πολεις : ἑκαστος ἠλθεν εἰς την οἰκειαν πολιν . καταστρεψασθαι : ἀφανισαι |
ἀξια . ‖ Περιεχει τα παντα , ὑπ ' οὐδενος περιεχομενος . Ὡς γαρ ὁ τοπος περιεκτικος σωματων ἐστι και | ||
Ἐπει γαρ τετραγωνος ἀριθμος ἐστιν ὁ ὑπο δυο ἰσων ἀριθμων περιεχομενος , εἰπε οὑτως : δωδεκακις δωδεκα , και γινονται |
βασιλει ὀνομα ἠν Κητων , οἱ δε βαρβαροι αὐτον ἐκαλουν Κητος . περιεπλει οὐν κατα τον δεοντα χρονον ἀπαιτων τον | ||
[ του Κριου ] . Διδυμων ἀνατελλοντων ἀνατελλει ποταμος Ἠριδανος Κητος Ὠριων , δυνει δε Ὀφιουχος ἑως γονατων . ἁ |
. ἀφικετο δε εἰς Ἰταλιαν οὐ μονοστολος οὐδε ἀγελην βοων ἐπαγομενος : ἀλλ ' ἐπι δουλωσει και ἀρχῃ των τῃδε | ||
ἀνδρας ἐς διακοσιους ἱπποτας μαχιμωτατους και τῃ ὁπλισει ἀριστα ἐσκευασμενους ἐπαγομενος ὡς ταχιστα ᾐει . μοχθῳ δε ξυν πολλῳ και |
τραγικος : ” θνῃσκει δ ' οὐδεν των γιγνομενων , διακρινομενον δ ' ἀλλο προς ἀλλο μορφην ἑτεραν ἀπεδειξεν . | ||
μενου και διακεκριμενου . Ταχα μεν οὐν καλλιον ἀδιακριτον , διακρινομενον , διακεκριμενον ποιειν την ἀντιδιαιρεσιν , ἠ παλιν αὐ |
ἀκροαματων , ἀφαιρων δε τας δια μορφης κατ ' ὀψιν ἡδειας κινησεις . και προελθων λεγει : τιμητεον το καλον | ||
των φω - των συσχηματισμους οἱ ἀγαθοποιοι των ἀστερων ἐπιθεωρησωσιν ἡδειας και προσηνεις και ὀνησιφορους τας διαμονας συντηρουσιν , ἐαν |
τον ὡν οὐκ ἀνευ λογον ἐχον , οὑτω συνηρτηται τοις προηγουμενοις αἰτιοις . Βελτιον οὐν φιλιαν και οἰκειωσιν αἰτιασθαι , | ||
μη πασιν ὡς προηγουμενοις χρηται , ἀλλα τοις μεν ὡς προηγουμενοις , τοις δε μη οὑτω . Κατα λεξιν δε |
ὁστις ἀνθρωπων σωθησεται οὐτε ὑμιν οὐτε ἀλλῳ πληθει οὐδενι γνησιως ἐναντιουμενος και διακωλυων πολλα ἀδικα και παρανομα ἐν τῃ πολει | ||
κατα Μειδιου , ὁσα μεν οὐν ἠ τους χορευτας , ἐναντιουμενος ἡμιν ἀφεθηναι της στρατειας , ἠνωχλησεν , ἠ προβαλλομενος |
της γης σχισματα , κατω συρουσιν . Ἀει δε και διαπαντος τῳ χλιαρῳ ἀνεμῳ οἱ καρποι χαιροντες πυκνοι και συνεχεις | ||
, διηνεκης δε ταις εὐδαιμονιαις , εὐεργεσιαις δε ταις αὐταις διαπαντος κεχρημενος . εἰ δε μαλιστα τῳ Φειδιᾳ τῳ δημιουργῳ |
μελετην ποιοιτο , του δε γραφειν ἐν παιδιᾳ και παρεργῳ ἐπιμελομενος εὐ φρονειν κριθειη παρα τοις εὐ φρονουσιν ; πολλακις | ||
τις , ἐφη , δυνατος ὠν των της πολεως πραγματων ἐπιμελομενος την τε πολιν αὐξειν και αὐτος δια τουτο τιμασθαι |
ἀφορμας . ὁ δε πλεον των ἀλλων ἐχων ἠν ἐγω ζητουμενος τε ἀει και καλουμενος και προς τῳ τοιχῳ λογων | ||
ὁ τε σ και ὁ ε : και ἐστω ὁ ζητουμενος ʂ α . κᾀν μεν ἐπι τας σ Μο |
ἀποστηναι , θεους μονους ἀξιοχρεως ἐν τοις τηλικουτοις ἡγησαμενος συμβουλους ἐρομενος ἠκουσεν , ὡς ἐμμενετεον οἱς εἰχε . λαβων δη | ||
προμεμαλαχθαι δια τουτων την ψυχην . ὁ μεν γαρ Ξενοκρατης ἐρομενος τον παρ ' αὐτῳ φιλοσοφειν νεον βουλομενον εἰ γεγεωμετρηκεν |
. πριν γουν συλ - λεγεσθαι τι πανταχοθεν ἐφθανε πορρω γιγνομενος , δηλον ποιων ὁτι πολλαχου το ταχος μαλλον της | ||
ὡν ὁ γʹ κειμενος μεσος προς μεν τον δʹ ὑπολογος γιγνομενος ποιει τον ἡμιολιον λογον , ἐξ ὡν ἀμφοτερων ὁ |
εἰναι : και τουτο μεν , ἠν τις ψαυσῃ αὐτων παριων ὑος , αὐτοισι τοισι ἱματιοισι ἀπ ' ὠν ἐβαψε | ||
προσκυνητεον τοπαραπαν , οὐδ ' εἰ προς ταις θυραις αὐταις παριων γενοιο . γʹ . Ἀνυποδητος θυε και προσκυνει . |
ὁ συκαμινος συκαμιν ' , ὁρᾳς , φερει , ὁ πρινος ἀκυλους , ὁ κομαρος μιμαικυλα . Θεοφραστος : ἡ | ||
φυτευεσθαι δει προ καλανδων Μαρτιων . φασι δε , ἡ πρινος ἐαν πολυκαρπος γενηται , ἀκαρπιαν σημαινει . Λιβανος Συριον |
γινομενος . ἀκολουθος δε ἐστιν ἑτερος λιθος περι τον τραχηλον φορουμενος , ὁς ἐστι σεληνιτης , ἐν ᾡ φαινεται ἡ | ||
κεφαλῃ λοφος του ἀλεκτορος μετα χονδρολιβανου και ὀλιγου κερατος ἐλαφειου φορουμενος , ἀποστρεφει παντα φοβον νυκτερινον , και παν συναντημα |
, ὠ καθηγητα , ἐπεθυμεις μεν αὐτος ἐξουδενωσαι ἡμας , αἰδουμενος δε , τον σαπρον ἐπι του πυλωνος ἐστησας Αἰσωπον | ||
του πεπονθοτος ταδε λογοισιν ἡσθην τοισδε : νυν δ ' αἰδουμενος θεους τ ' ἐκεινον θ ' , οὑνεκ ' |
της κυνωδους ὀρεξεως , ὁταν ἀραιοτερον ὑπαρχῃ το σωμα και διαφορουμενον δια της ἀδηλου διαπνοης ἀμετρως ἐν χρειᾳ συνεχει καθιστηται | ||
παραπληϲιον τῳ κατ ' ἀρχαϲ , πλην ὁτι θαττον ἐκεινων διαφορουμενον ἁτε ἰχωρα λεπτον περιεχον , του κατ ' ἀρχαϲ |
- νατο μεγιστον φορτιον και ἀλλος κρομμυων . ταυτα δε καταθεμενος ὡς ἐπι δασμευσιν ἐθυετο . Ξενοφων δε μεταπεμψαμενος Κλεανδρον | ||
ἡσυχιαν , οὐ μην ἐδυνηθην , ἀλλ ' οὐκ ἐφθην καταθεμενος και ἀνειλομην . εἰτ ' ἐμεριζον ἐμαυτον εἰς τε |
και χωριστον εἰδος ἐφ ' ἑαυτου , και εἰς ἑαυτο ἐπιστρεφομενον , οἱον το της λογικης ὑποστασεως . Ἡ γουν | ||
συννευειν εἰς ἑτερον τι , προς ὁ ἡ ἐπιστροφη το ἐπιστρεφομενον , ἠ προς ἑαυτο , εἰ αὐτου εἰη προς |
ὑπολαμβανετε καθοραν ἐπι του βηματος ἀντιπαρατεταγμενους , Σολωνα μεν τον καλλιστοις νομοις κοσμησαντα την δημοκρατιαν , Ἀριστειδην δε τον τους | ||
* ἀνθρωπων . Ἀθηνα . * καλλιεργοις : * * καλλιστοις ἐργοις . . Το τεχναν πασαν προς το ἀριστοπονοις |
. Θ δειλαιος Θ : ἀθλιος , κακοδαιμων . Θ δακνομενος Θ ὑπο της δαπανης : ἐνοχλουμενος ὑπο των της | ||
συνελασειεν με ταις ἱπποις ὁ νομευς , παιομενος τε και δακνομενος ὑπο των ἀρσενων ἀπωλλυμην : ἀει γαρ με μοιχον |
ἀν προσειχομεν , τι λεγει περι ἡμων ὁ κολοιος ὁ πετομενος ἠ τι φησιν ἡ κιττα και τινα ἐχει δοξαν | ||
ταχιστα . Ποτερον οὐν τρεχων τις αἱροι ἀν θαττον ἠ πετομενος ; Μη οὐν αὐτος γε αἱρει ; Τις μην |
οὐχ ὑπολαμβανω ἐν τῳ καθολου το τοιουτον ἀληθες εἰναι , πιστουμενος οὐκ ἐκ ποιητικων παραθεσεων , εἰγε τῃ ποιητικῃ συνταξει | ||
, ἠ Δαρειος ἀλλος το γραφειν ἁ βουλει συγκεχωρησθαι σοι πιστουμενος : τουτων , ὠ Μικων , των πολεμουντων τῃ |
τις ἐρᾳ κτασθαι μη καλως , ἠ μη δυσχερως φερῃ κτωμενος , δωροις ἀρα τιμᾳ τοτε την αὑτου ψυχηνπαντος μεν | ||
Κυρου τροπος τοιουτος οἱος χρηματιζεσθαι , ἀλλα διδους μαλλον ἠ κτωμενος ἡδεται . Αἰσθομενος δε ὁ Κυρος τουτους τους λογους |
ἀνακαθαιρει τε και πληροι τα ἐν ὀφθαλμοιϲ ἑλκη . Λιγνυϲ καιομενων τινων εἰδων ὡϲπερ αἰθαλη τιϲ ἐϲτιν , οἱον λιβανωτου | ||
ἀσβολωδες : και καπνωδες : λιγνυς γαρ λεγεται ὁ ἀπο καιομενων αἰλαιωδων : γινωμενος καπνος : Ὁμηρος , λιγνυν αἰθαλοεσσαν |
Το λογιστικον ] οὐν αὐτης ἀνω προς το ἀνω ἀει πληρουμενον και ἐλλαμπομενον μενει ἐκει , το δε τῃ του | ||
Παμφυλιᾳ : δευτερον δε τον Ὑρκανιον ἐκ του Κρονικου κολπου πληρουμενον . ἐστι δε και περι τουτου παλιν ἀμφιβολος ἡ |
και νυν ἐκεινου τους ἐπιθαλαττιους ἀγαπω κωμους και τοιουτον ἑτερον ἐπιστηναι μοι ποθω δαπανηρον και πολυτελη νεανισκον . Εἰ μεν | ||
τῳ δε ἁμαξευειν τον Γορδιον . και ποτε ἀρουντος αὐτου ἐπιστηναι ἐπι τον ζυγον ἀετον και ἐπιμειναι ἐστε ἐπι βουλυτον |
ἐτι πρωτης ἀπο φυτλης : δελφις δ ' ἠϋτ ' ὀϊστος , ἐπει κλυε παιδος ἰωην , κραιπνα θεων ἀκατοιο | ||
ἡ εἰς ν καταληξις , ὡς παρα Σιμωνιδῃ . τριγλωχιν ὀϊστος , και παρα Καλλιμαχῳ . . τριγλωχιν ὀλοῳ νησος |
ὑπο σμικροτητος και ἀδιαπλαστα ζῳα κατασπειραντες και παλιν διακριναντες μεγαλα ἐντος ἐκθρεψωνται και μετα τουτο εἰς φως ἀγαγοντες ζῳων ἀποτελεσωσι | ||
γε λογου ἀξιων μεχρι πολλου , διδασκομενα τε και μανθανομενα ἐντος τοιχων μονον ἐγνωριζετο . ἐπι δε των θυραιων και |
κλισιας και νηας ἱκεσθην , τον δ ' εὑρον φρενα τερπομενον φορμιγγι λιγειῃ καλῃ δαιδαλεῃ , ἐπι δ ' ἀργυρεον | ||
αὐτοις ποιησειε πικρον : και εἰδως πανυ αὐτον τῳ παραδεισῳ τερπομενον , ἐγνω τουτον , ὁσον οἱος τε ἐστι , |
το φανον τουτο λεγομεν ; ἠ το φαινεσθαι τοις δευτεροις ἀντεχομενον και εἰς συμμετριαν ἑαυτο παρεχομενον τοις ἀπολαυειν αὐτου βουλομενοις | ||
φρονιμον εἰναι μη ὀντα ἀγαθον , ἠτοι σπουδαιον και ἀρετης ἀντεχομενον . Μεχρι μεν τουδε την φρονησιν ἐδειξεν ἀνευ μη |
μητε το ἀλγεινον ὡς ἀμαχον δεδιοτας μητε το ἡδυ ἀνδραποδωδως προαιρουμενους και την εὐδαιμονιαν ζητουντας ἐν τῳ μελιτι και ταις | ||
τῳ μεταβαλλοντι τα πραγματα χρονῳ και το τους τα κρατιστα προαιρουμενους ἐπαινειν και το τα μελλοντα ἐκ των γεγονοτων εἰκαζειν |
των ἀξιωματων , καταφατικα τιθεις : και τουτων τα ἁπλα προσδεχομενος τα οὐχ ἁπλα ἀνῃρει , λεγω δε συνημμενα και | ||
παρηλθον οὐδε ἀργυριου παρ ' ὑμων δεομενος οὐδ ' ἐπαινον προσδεχομενος . ἐπισταμαι γαρ οὐτε αὐτος ἱκανως παρεσκευασμενος , ὡστε |
ἀσυστατον ἐστιν , ὡς τα μονομερη : εἰτε μη ἐχοι κρινομενον , ὡς τα ἰσαζοντα και ἀπορα . Δει τοινυν | ||
κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου μονου : το κρινομενον δε και ἐν ταις ἀλλαις ἐμπιπτει στασεσιν : το |
τους ξενους εἰς Καριαν , βοηθησοντας τοις περι τον Κασανδρον πολεμουμενοις ὑπο Πτολεμαιου του στρατηγου , τους δε περι τον | ||
καθ ' ἡν ἡμεραν Ἰων ὁ Ξουθου ἐβοηθησε σπουδηι πολληι πολεμουμενοις Ἀθηναιοις ὑπο Εὐμολπου του Ποσει - δωνος , Ἐρεχθεως |
καθαρωτατον ὑδωρ ἐκδιδουσα εἰς τον Ἀξιον , ὁς ἐκ πολλων πληρουμενος ποταμων θολερος ῥεει . φαυλη οὐν , φησιν , | ||
Ῥοδανος μεγιστος τε ὠν και πλειστον ἀναπλουν ἐχων ἐκ πολλων πληρουμενος ῥευματων : λεκτεον οὐν ἐφεξης περι τουτων . ἀπο |
μεν τολμων , παντα δε ὑπομενων , μισων τε και μισουμενος , φιλους τε προδιδους και δυσμενεις ὑπερχομενος και ἐτι | ||
φασιν αὐτον διαλιπειν ψευδομενον τε και ἐπιορκουντα δια κερδη . μισουμενος δε και κατηγορουμενος διεφευγε δια τον πλουτον . οὐ |
τιμασθαι , των μεν ἀδυνατων ἐπιθυμων , της δε φυσεως ἐπιλελησμενος . Ὁταν ὁ δημαγωγος τοις πολλοις διαλεγηται , μη | ||
δε προς ταυτην ἰλλιγιασας την ἀποριαν , πατριδος και φιλτατων ἐπιλελησμενος , ἐπλεον Ἀθηναζε . Νυν δε σοι περιτυχων και |
μεν ὁμοιως ἐπι των ἀπηλιωτικων ὀντες κεντρων ἠ ἐπαναφορων , ἐπισινεις δε ἐπι των δυτικων . Ἀρης μεν γαρ βλεψας | ||
και φιλοστοργοτερους θανατῳ χωριζουσι , τους δε λοιπους ἐχθρους και ἐπισινεις ποιουσι : μαλιστα δε ἐξω των κεντρων γενομενοι . |
δεσμοι , δει τους ναρθηκας ἀποσφιγγειν και μη λυειν . πλατος δε ἐχετωσαν ὡς δυο ἡμισυ δακτυλων . οὑτω περι | ||
γραφομενῳ μεσημβρινῳ . ἑνεκεν μεν οὐν του την γινομενην κατα πλατος πλειστην παροδον της σηληνης ἀκριβως ἐπιγιγνωσκειν συνεχρωμεθα τῃ διοπτευσει |
την γενεσιν συνειρειν . ἐνθαδε δε ὁσον μονον λυσαι το ἀπορουμενον λεγει φησι γαρ ὁτι οὐδε την ἀρχην ἐστι συνεχη | ||
παρακαταθηκην δουναι , ἐπειτα τον ἑτερον ἀπολαβειν : και οὑτως ἀπορουμενον διηλεγξεν . . . Ἑρμαγορας Ἀμφιπολιτης , φιλοσοφος , |
συμφορας : συ και θαψον , εἰ θελεις , τον ἀνῃρημενον , και δος αὐτῳ φερειν ἀντι των ἐνταφιων τα | ||
παρ ' ἡμιν τοις ἐκειθεν λαφυροις , τον δε ταυτην ἀνῃρημενον την νικην καθημενον ἐπι του βασιλειου θρονου δεχε - |
ἐς αὐτον ῥεοντων . δια Μεγαλης μεν γε πολεως Ἑλισσων ἐρχομενος ἐκδιδωσιν ἐς τον Ἀλφειον , Βρενθεατης δε ἐκ της | ||
ἀρχης οὐ μικρον ἀρχων εἰς μεσας νυκτας δια των γραμματων ἐρχομενος κἀν τοις ἀπειπουσι διακονοις κρειττων ὠν ἠ ἀπειπειν . |
: περι γαρ την φυσιν και τα σωματα οὑτος ἀναστρεφεται ἐπιμελουμενος αὐτων και ἰωμενος . Ἐπειδη οὐν εἰς το περας | ||
σωζεσθαι βουλομενων . ἠν δε τις ἐν αὐτοις συοφορβιων βασιλικων ἐπιμελουμενος ἐπιεικης ἀνηρ Φαιστυλος ὀνομα , ὁς ἐν τῃ πολει |
ὑμας τους φιλους ἀπωλεσε . τιμωμενος δε και των μεγιστων ἀξιουμενος , αὐτος ἐπαγγειλαμενος σωσειν την πολιν αὐτος ἀπωλεσε , | ||
κλεις παρεδωκε τῳ Καισαρι και παρ ' αὐτῳ κατεμεινε τιμης ἀξιουμενος . Λουκρητιος δε και Μινουκιος ἐπι θατερα της Ὠρικου |
ἀνεμοι την ἀχνην , τουτεστι τα λεπτα των ἀχυρων , ἐπιφεροντες λεληθοτως τοις ὀφθαλμοις των ἀνθρωπων , διακαιουσι τας κορας | ||
της εἰρηνης , τους αὐτους τουτους συκοφαντουσι και κρισεις ἀδικους ἐπιφεροντες δια τον φθονον τιμωριαις περιβαλλουσι . διο και των |
εἰρησθαι αὐτην ἀπο της Ἀντινοου μνηστευσαμενου την Πηνελοπην συμφορας : προσαγομενος γαρ το ἐκπωμα ἐτελευτησε τοξευθεις παρα του Ὀδυσσεως . | ||
! ! ! ! ] ! ριˈ [ ] κεισθαι προσαγομενος [ ! ! ] ! δοˈ [ μαρτυν ] |
ἐγω δε σοι φρασω . ἐστι γαρ τι θειᾳ μοιρᾳ παρεπομενον ἐμοι ἐκ παιδος ἀρξαμενον δαιμονιον . ἐστι δε τουτο | ||
; και περινοστησαι την πολιν τουτο κηρυττοντα και τον γραμματεα παρεπομενον ἐχειν και τουτον ἑκαστῳ δεικνυναι τον νομον , και |
μετ ' Ἀθηναιων ηὐδοκιμησε λαμπρως και Βοιας και Κυθηρα εἱλεν ἀρχοντος Ἀθηνησι Καλλιου . ἐνεπρησε δε ὁ Τολμιδης και τα | ||
δε την αὐξησιν της ἰδιας πολεως ἠσχολουντο . Ἐπ ' ἀρχοντος δ ' Ἀθηνησιν Ἀκεστοριδου ἐν Ῥωμῃ την ὑπατον ἀρχην |
μαιομενων και ζητουντων ἐν θυμῳ μεγαλην ἀρετην : και γαρ κινουμενου του θυμικου ἐν τῃ καρδιᾳ , ὁθεν και εὐκαρδιος | ||
μετα δε * * * κατα τας των μερων του κινουμενου ἰδικας κινησεις : ἡ μεν γαρ ὁλη κινησις ἐν |
χρηστον τι περιμεινον κελευσον μη τεμειν . ὁ μεν ἀγρῳ τρεφομενος θαλαττιον μεν οὑτος οὐδεν ἐσθιει , πλην των παρα | ||
δακτυλιδιον συν τοις περιττωμασι . Μετα δε ταυτα χυλῳ πτισανης τρεφομενος ὁ ἀνθρωπος και ᾠοις ῥοφητοις , τριταιος ὑγιης ἐγενετο |
Ῥωμαιοι γαρ ὁτιουν ὑβρισθεντες ἀμυνουνται σε παντως : ἀμυνεισθαι δε μελλοντας αὐτους προκαταβλαπτε . μειζον δ ' οὐκ ἀν εὑροις | ||
ἐκεινους ποιησοντας οὐδετερους , οὐτε τους δωσειν οὐτε τους ληψεσθαι μελλοντας . εἰ δε μη ἀργυριον μηδε χρυ - σιον |
μικραν ἐχον ὁμοιοτητα φαινεται ἐκεινο . ὁταν γαρ καθευδῃ , κατιοντος του πνευματος και του αἱματος ἐπι την ἀρχην συγκατερχονται | ||
οἰνῳ , μαινομενος κακ ' ἐρεξε δομοις ἐνι Πειριθοοιο . κατιοντος γουν του οἰνου ἐς το σωμα , ὡς φησιν |
ὑψηλοτατων δενδρων ποιουμενοι : και ταις μεν ἀγελαις αὐτων οὐκ ἐπιτιθενται δια το μηδεμιαν ἐλπιδα ἐχειν κατορθωσεως , τοις δε | ||
μεν της ἡμερας ἐγενετο : εἰς δε την ἐπιουσαν νυκατα ἐπιτιθενται ἐλθοντες ἐκ του ὀρους οἱ Θυνοι . και ἡγεμων |
αἰαζοντων αὐδαν οἰκτρον τ ' ἐκβαλλοντων δακρυον . και νυν κεινων μεν μοι λαθα , τον δ ' Ἀργει δμαθεντ | ||
, εὐοι Βακχε λεγοντες : ὁ δε φρεσι φιλατο δαιμων κεινων ἀνθρωπων γενεην και ἠθεα γαιης . τοις ἐπι Κασπιη |
γραφουσι μετα δαιτα : διο ἡ διπλη . και ὁτι μαχεται το μετα δαιμονος ἀλλους : διο ἀθετειται . . | ||
ἀχρηστον ; εἰ οὐν οὑτως περι ἱματιου λυπειται τις και μαχεται , ὁτι οὐκ ἀπειληφεν ὑγιες το ἱματιον , τι |
, και καταλαβουσα Αἰητην ὑπο του ἀδελφου Περσου της βασιλειας ἐστερημενον , κτεινασα τουτον τῳ πατρι την βασιλειαν ἀποκατεστησεν . | ||
τῳ οὐρω : ὁ ἐστι βρεχεσθαι : νεφος , το ἐστερημενον φωτος : νηπιος : ἠτοι κατα πλεονασμον του ν |
στρατοπεδου μετα τωνδε : αὐτος δε ὑμιν Μαρδονιος και ὁ στρατος αὐτου οὑτος κατα ποδας ἐμεο ἐλαυνων προσδοκιμος ἐστι . | ||
' ὁ μεινας ] ἀλλ ' οὐδ ' ὁ καταλειφθεις στρατος τῳ Μαρδονι , αἱ τριακοντα μυριαδες , ὑποστρεψουσιν εἰς |
. Ἀλεξις δ ' ἐν Κουριδι περι τινος πλεον πινοντος διαλεγομενος φησιν : ὁ μεν οὐν ἐμος υἱος , οἱον | ||
δε πρωτος ὠνομασε Πυθαγορας και ἑαυτον φιλοσοφον , ἐν Σικυωνι διαλεγομενος Λεοντι τῳ Σικυωνιων τυραννῳ ἠ Φλιασιων , καθα φησιν |
, ἀφ ' οὑ την ἀρχην παρελαβε , και δικασταις χρησομενος ἐαν τις αὐτου κατηγορησῃ πασι Ῥωμαιοις . ἀπολογηθεις δε | ||
ἱστορικοις ὑπομνημασιν φησιν ὁτι Σοφοκλης εὐπρεπη παιδα ἐξω τειχους ἀπηγαγε χρησομενος αὐτῳ . ὁ μεν οὐν παις το ἰδιον ἱματιον |
: οἱον : ὁ δ ' ἀφνει πεποιθεν . ἐστιν ἐνος ὁ ἐνιαυτος , ἐκ τουτου γινεται ἀφενος , τουτο | ||
ψυχη οὐκ ἐσται . Ὁταν τοινυν ἐκ συνοδου μιας και ἐνος σπερματος διδυμα γενηται γεννηματα , ἠ και , ὡσπερ |
τε του ποιητικου και του δυναμει : εἰ μεν οὐν συμφυτος ὁ κινων , και εὐθυς ἐχρην και ἀει : | ||
μοχθηρου κακια περι το ὑδωρ ἐστιν ἠ και τις ἀλλη συμφυτος αὐτῳ τῳ ὑδατι διαλεληθυιαν ἐχουσα την αἰτιαν : ἐπι |
της δυναμεως της κατα την ἀρετην , και ἡγησαμενος αὐτῃ προσδειν των ἐκ της τυχης , ἱνα μετα τουτων ἑλῃ | ||
ἐκφωνουμενα ἐξειπον , ἐδοκει δε μοι τῃ μεν ὁλῃ ὑποθεσει προσδειν τι , τοις δε ἐν ἀμφοτεροις τοις βιβλιοις γεγραμμενοις |
ἐνταυθα οὐδεν ἐγχωρει των ἀπο του πριασθαι , μενει το ἐωνημενος δοκιμον . παλιν δει λεγειν πριαμενος , το γαρ | ||
Ἰνδικον : ἐκρατει δ ' οὑτος λεοντος , ἑκατον μνων ἐωνημενος . και ἀποθανοντι αὐτωι πολιν φησι Θεοπομπος Ἀλεξανδρον ἐποικισαι |
' ἐρεμνη σιγ ' ἐπερχεται φατις . Ἐμοι δε σου πρασσοντος εὐτυχως , πατερ , οὐκ ἐστιν οὐδεν κτημα τιμιωτερον | ||
ἀντικατηγορησαι δε σου πολλα και μεγαλα και παλαια και νεα πρασσοντος δυναμενος οὐ βουλομαι : βουλομαι γαρ οὐ τοις σοις |
ἀλυξαι : φυγειν , εἰς το ἐκφυγειν . Ἑρπων : συρομενος ὁ πολυπους . ἀσπετα : γραφεται ἀσχετα . ἀσχετα | ||
. . . Ἐνθεν ἀποθρῳσκει γενεσις πολυποικιλου ὑλης : ἐνθεν συρομενος πρηστηρ ἀμυδροι πυρος ἀνθος κοσμων ἐνθρῳσκων κοιλωμασι : παντα |
, ὁ τι προς ἡμας ἀπολογησῃ μη τῳ σαυτου τροπῳ χρησαμενος . οὑτος δ ' ἐστι μηδαμου ῥᾳθυμειν . ἐξ | ||
ἠδη γεγονοτων . τουτο οὐν ἐδηλωσεν ἐπι της ὑλης παραδειγματι χρησαμενος ὡστε ἐκ πυρος μεν ὑδωρ γινεται , ἐκ δε |
τριτου τιμηματος ἐκαλει : και τεταρτους τους ἀπο του τεταρτου τιμηματος . και τουτ ' ἐποιει μεχρι του γενεσθαι λοχους | ||
των ψηφων την ἐπωβελιαν προσωφλισκανεν . ἠν δε ἑκτον του τιμηματος , ὡς Ἰσαιος ἐν τῳ προς Εὐκλειδην περι χωριου |
' ὁντινα τροπον ἐρωτικος . γεγραφε γαρ δη ὁ Λυσιας πειρωμενον τινα των καλων , οὐχ ὑπ ' ἐραστου δε | ||
φαινομενον καλλος ἐρως οὐ κυριως ἐστιν ἐρως . Το δε πειρωμενον παθητικως ἀκουστεον ἀντι του πειραζομενον παρα τινος , τουτεστι |
το συνεχειν τον ποδα . ἡ δε ἐπτυσχλος εἰδος ἐστιν ὑποδηματος . και το ἀπηχια δια του π . σημαινει | ||
. Ἐλαφειος ἀνηρ : ὁ δειλος . Εὐμεταβολωτερος κοθορνου : ὑποδηματος εἰδος ὁ κοθορνος , ἐφαρμοζων τοις δυσι ποσιν . |
το θυμοειδες ἐκεινο , και ταπεινωθεις ὑπο πενιας προς χρηματισμον τραπομενος γλισχρως και κατα σμικρον φειδομενος και ἐργαζομενος χρηματα συλλεγεται | ||
και ἐφενακιζον , μεχρι δη και ἐπ ' αὐτους ἐκεινους τραπομενος ἐχρησατο και ἐνταυθα τῃ φυσει , ὡστε και οἱδε |
τον γυμνικον και ἐτι μαλλον τον της μουσικης οὐκ εἰσαπαξ ὁριζομενον , ἀλλ ' ἐφ ' ἑκαστῃ τελευτωντα ὡς εἰπειν | ||
ὁ λογος ὁ τουτο οἰομενος δεικνυναι τοιουτος : δει τον ὁριζομενον τι εἰδεναι την προς τα διαφεροντα αὐτου παντα διαφοραν |
οὐ κατα χρονονχρονος γαρ ἑπεται κατα ἡλιου περιοδον και σεληνης ὁριζομενος . οὐδε μεν γαρ και ἑνδεκαμηνον και δωδεκαμηνον κατα | ||
οὑ τελευτησαντος Ἀλεξανδρειαν ἐκτισεν , ἐνταφιον αὐτῳ της ἀρετης χαριν ὁριζομενος πολιν . Θ εἰθ ' ἐξεκοπην : ἐπαιξε το |
του ἀγωνος καιρος , ἐκαλουν τον δημον : ἠν δε παλαιτερον ἐτι συνερρυηκως ἐκ των ἀγρων ὁ χερνητης και αὐτουργος | ||
τε χωραν και σφας αὐτους ἐπι φιλιᾳ . Εὐανδρος δε παλαιτερον ἐτι της Θεμιδος ἀκηκοως διεξιουσης , ὁτι πεπρωμενον εἰη |
τα μελλοντα ἀπεφοιβαζεν . εἰς γαρ καρυον ἠ τι τοιουτο τετρημενον ἐξ ἑκατερου μερους ἐνετιθει πυρ και την συνεχειν αὐτο | ||
ὠτος , το δ ' ἑτερον ἐν χυτρᾳ πωμα ἐχουσῃ τετρημενον και πανταχοθεν ἐστεγανωμενον , ὡστε τον ἀναφερομενον ἀτμον προσεμπιπτειν |
! ! ! ! ! [ ! ! ! ] νος ἐσται [ ] γυμνασιαρχος [ ] , το δε | ||
κατελαλησα τινος , οὐδε ἐψεξα βιον ἀνθρωπου , πορευομε - νος ἐν ἁπλοτητι ὀφθαλμων . Δια τουτο τριακοντα ἐτων ἐλαβον |
ὁς καλλιστα ποιει προς ἀλφους και λεπρας δι ' οἰνου τριβομενος και τοις πασχουσιν ἐπιτιθεμενος , καθως ἱστορει Κτησιας Κνιδιος | ||
μελανι πινειν : ἠν δε πλεον ᾐ , τερμινθου καρπος τριβομενος , χρη δε οἰνῳ και ὑδατι διιεναι και πινειν |