ἀρα ἀλλα ἀλλαμην τοινυν τοιγαρτοι τοιγαρουν . Παραπληρωματικοι δε εἰϲιν ὁϲοι μετρου ἠ κοϲμου ἑνεκεν παραλαμβανονται . εἰϲι δε οἱδε | ||
ἀκινηϲιαν παντελη τελευτωϲιν , και καλουμεν αὐτουϲ ἐκλειπονταϲ μυουρουϲ : ὁϲοι δε παυονται , διττην ἐχουϲι την διαφοραν : τινεϲ |
και μελιλωτα . οἰδα δε και ἐπιθηματι πολλακις χρησαμενος ἐπι τεταρταιου καιρῳ πανυ εὐκρατῳ , καθαπερ ἐπι τριταιου προ του | ||
γαρ οἱον ἀρχη και ῥιζα πεφυκεν ὁ μελαγχολικος χυμος του τεταρταιου δη πυρετου , ὁς ἐκκρινομενος ἠδη ἀφεισθαι δεικνυσι τον |
και κρηθμου ἐν ὑδατι δουναι πιειν . Ἑτερον : ἀστερας θαλασσιους τους μελανας και κραμβην , μιξας ἐν οἰνῳ εὐωδει | ||
τους δε ἀλλους αἱ νηες . εἰπων δε πεζους και θαλασσιους , προς μεν τουτο ἐπηγαγε το νηες , το |
, καθαπερ ἀπο βελονης κεντηματων ὀδυνωμενης . [ Περι τρυγονος θαλασσιου . ] Τοις δε ὑπο τρυγονος θαλασσιου δηχθεισι παραυτικα | ||
σεσησμενης οὐγγιας β , αἱματος δρακοντιου οὐγγιας β , ὑδατος θαλασσιου οὐγγιας κ . Ἑψε την λιθαργυρον , το ἐλαιον |
: ἡ προς τοις κοινοις [ ὁροις ] γινομενη των ἀστυγειτονων : οὑ οἱ ὁμοροι 〚 ὁπου 〛 συνιοντες [ | ||
ἀξιωμασιν ἀλλους ἀλλαχοθεν ἐπι την ταφην συνεκαλεσε , ταυτα των ἀστυγειτονων ἐκινησε τα τελη , ταυτα την ἡμετεραν ἐκενωσε πολιν |
και ῥοοκοκκα . και γαρ ῥωννυμενη ἡ δυναμις ἐπεγειρεται και ἀποδιωκει και ἀπεμει την την χολωδη ὑλην . Τουτεων δε | ||
ἀποστεγει ] κωλυει . ἀποστεγει ] ὑπομενει . ἀποστεγει ] ἀποδιωκει . ἀποστεγει ] ὑπομενει ἠ ἀποδιωκει . ἀποστεγει ] |
της πανσεληνου της ὡσπερ ἀλλοτριουμενης τον οἰκοδεσποτην ἐξεταζειν ἐπι των νυκτερινων γεννωμενων . ἐπι δε των ἡμερινων γεννωμενων ἐαν ᾐ | ||
Κρονου και Διος ἑῳων ἀνατολικων ὑπαρχοντων , ἐπι δε των νυκτερινων Σεληνη , Ἀρης , Ἀφροδιτη ἑσπεριας ἀνατολης ὀντες και |
κατα τα αὐτα και ὡσαυτως ἐχοντα τα ὑποκειμενα τοις μαθημασιν ὑπελαμβανον , και μονας ταυτας ἀρχας ὑπετιθεντο : και τας | ||
ἐν τοις Πλουτωνιοις . και τουτο το χωριον Πλουτωνιον τι ὑπελαμβανον , και τους Κιμμεριους ἐνταυθα λεγεσθαι . και εἰσεπλεον |
ἀντισπαστου . το βʹ ἰαμβικον διμετρον ἀκαταληκτον του δευτερου ποδος χορειου . το γʹ ὁμοιον καθαρον . το δʹ χοριαμβικον | ||
. το τριτον ὁμοιον , του τριτου ποδος τριβραχεος ἠ χορειου . το τεταρτον ὁμοιον καθαρον : το πεμπτον ἐπιχοριαμβικον |
ἀκολουθησει των σεσωσμενων και λελυμενων , ἀνευ πιλου και ἀνευ συμβολου . ἐγω οὐν τουτον ὑπολαμβανω τον θριαμβον ἱερωτερον , | ||
αὐτον ἀναστρεφομενοι τοπον οἰωνοι σχολαιοτερᾳ τῃ πτησει προς ἀγαθου εἰναι συμβολου , τοις δε των ἀλλοτριων ἐφιεμενοις οἱ την ἐπιτομον |
δια τουτων ἀποτεινομενος και την ἑαυτου πολιτειαν προς την ἐκεινου συγκρινων και δεικνυς πολλῳ τῳ μεσῳ διαφερουσαν την ἑαυτου : | ||
ἐχει την μεθοδον : ἠ γαρ γενος γενει συναψεις οὐ συγκρινων , ἱνα μη δοκῃς το μεν ἐλαττουν , το |
, σωτηρια πατριδος ἠ τιμη γονεων ἠ τεκνων και των οἰκειοτατων σωματων ἀσφαλεια ἠ συνολως ἰδιων τε και κοινων ἐπανορθωσις | ||
βοας θυει Ποσειδωνι παρα τῃ θαλαττῃ δια των φιλτατων και οἰκειοτατων τεκνων , βασιλευς ὠν και πολλους ἐχων ὑπηκοους . |
Ἀμφιαραου λεγεται : εὐχομαι δε ἐπιτρεψαι μοι τας Μουσας και συνεργησαι . εἰκοτως δε παρα των Μουσων αἰτει ἐπιτραπηναι , | ||
και μαλισθ ' ὁ παλαιος . στομαχου δε χαριν τῳ συνεργησαι τῃ πεψει οὐδεν ἀτοπον συμμετρως αὐτον λαμβανειν . των |
λευκῳ ἐξ ἀναγκης , και συναγεται ἐγρηγορσις οὐ παντι ζωῳ ὑπαρχοντως και οὐκ ἀναγκαιως . ὁταν δε το στερητικον μερικον | ||
τινι λευκῳ ἐξ ἀναγκης , και συναγεται κινησις τινι λευκῳ ὑπαρχοντως οἱον κυκνῳ : και ἐπι του οὐ πας συναγεται |
κιονα ὡς προς ἀντιπαλον διαμαχονται . δυναται δε τουτο το γυμνασιον εὐκινητον τε ποιησαι το σωμα και εὐσαρκον : πλαδαραν | ||
ἀπο του νομου . εἰςηλθες παρα τον νομον εἰς το γυμνασιον . ΛΥσις του ῥητου ἡ διανοια . εἰσιεναι κωλυει |
και εἰναι ἀνδρων ὀκτακισχιλιων και ἑκατον και δυοιν ἐπι τοις ἐνενηκοντα . ὀνοματα δε αὐτων και ταξεις αἱδε εἰσιν . | ||
μνων : συμπαντα δε ὁσα φανερα ἠν , πλεον ἠ ἐνενηκοντα μνων : χωρις δε τουτων δανεισματα οὐκ ὀλιγα , |
- ρουντων τοις τοποις ἐπηρεαζονται ἐπι ξενης και ζημιαις ἠ ἐνδειαις περιπιπτουσι και οὐ διευθυνουσι κατα την ξενην , πλαναις | ||
ταις δυναστειαις ἀνοια και μετα ταυτης ἀκολασια , ταις δε ἐνδειαις και ταις ταπεινοτησιν και σωφροσυνη και πολλη μετριοτης . |
, προσεχετω τον νουν προς ἡμων οἱα πεισεται κακα , λαμβανων οὐτ ' οἰνον οὐτ ' ἀλλ ' οὐδεν ἐκ | ||
αὐτων εἰ τις εἰδεναι βουλεται , τας των πεντετηριδων γραφας λαμβανων ἐπισκοπειτω . Της δε Διονυσιακης πομπης πρωτοι μεν προῃεσαν |
τραγημασιν χαιρω δε μαλλον . εὐ πανυ . τραγηματ ' αἰσθανομαι γαρ ὁτι νομιζεται τοις νυμφιοις μετιουσι την νυμφην λεγεις | ||
, ὡστε μογις τεταρτῃ ἠ πεμπτῃ ἡμερᾳ ἀναμιμνῃσκομαι ἐμαυτου και αἰσθανομαι οὑ γης εἰμι , τεως δε οἰμαι μονον οὐκ |
το συμβεβηκος ἐν οὐσιᾳ . τουτο οὐν το ἐν τινι παραλαμβανει ἐν τῳ ὁρισμῳ ὡς γενος κατα πολλων λεγομενον . | ||
ᾑ κληρουχοι Ῥωμαιων ἠσαν ἁμα τοις ἐπιχωριοις πολιτευομενοι , και παραλαμβανει την πολιν ἐξ ἐφοδου . ὡς γαρ ἐγνωσαν οἱ |
σαφες εἰπειν ποτερον ἀδικιας ἠρξεν Αἰγισθος ἠ προϋπηρξεν Ἀγαμεμνονι φονος Τανταλου του Θυεστου : συνοικειν δε φασιν αὐτον Κλυταιμνηστρᾳ παρθενῳ | ||
? [ τον ] δοντα ? και φυσαντα ? , Τανταλου βιαν [ , εἰς οἱον ] ? ἐξωκειλεν ἀλιμενον |
, Δηλωτικος δε πραξεων πολυτροπων . Ἀναφορα δ ' οὐν ἑνδεκατος τυγχανει : Και γαρ δι ' αὐτου δισκος Ἡλιου | ||
πληθυντικαι ἐκφοραι γινονται κατα το τελος , ἀνδροφονος ἀνδροφονοι , ἑνδεκατος ἑνδεκατοι . ὁθεν και ἀπο του ἑαυτον το ἑαυτους |
μιμεεσθαι ἐπιτηδευουσι τους Κυρηναιων . Ἀσβυστεων δε ἐχονται το προς ἑσπερης Αὐσχισαι : οὑτοι ὑπερ Βαρκης οἰκεουσι , κατηκοντες ἐπι | ||
. Συνεπιπτε δε τοιουτο ὡστε τους μεν βαρβαρους το προς ἑσπερης ἀνωτερω Σαμου μη τολμαν ἀναπλωσαι καταρρωδηκοτας , τους δε |
θυοντες θυσιας τινας . φρατορες . εἰς τουτους τους τε κορους και τας κορας εἰσηγον , και εἰς ἡλικιαν προελθοντων | ||
, ἐδεξαμεθα αὐτους ὑποφορους . Και ἠσαν διδοντες ἡμιν πυρου κορους διακοσιους , ἐλαιου βεθ φʹ , οἰνου μετρα χιλια |
, πλην ὁμως ἐτετρυχωντο ταις τε κατα Μηδιαν πολλακις γενομεναις συμβολαις τῃ τε ἐν Παρθιᾳ μαχῃ , πολλων μεν πεσοντων | ||
αὐτων γαρ σφιγγομενων κατα λογον , κἀν λειποτακτησωσιν ἐν ταις συμβολαις οἱ ἐμπροσθεν , κωλυονται ὑπ ' αὐτων εἰς τα |
πορρω ὀντες και τας ταξεις θεωμενοι και την φαλαγγα κοσμιως συντεταγμενην ἐθαυμαζον τε το πληθος ὁμου και την ταξιν και | ||
πολιν : ἠν δε και αὑτη του Λατινων γενους : συντεταγμενην ἐχων την στρατιαν ἀφικνειται και αὐτην ἁμα τῳ πλησιασαι |
και εἰς πυρ ἐμβαλων ὡδηγησα τους ἀνθρωπους εἰς τεχνην δυσκολως νοουμενην , ἠτοι την θυτικην μαντειαν : εὐκινητος γαρ οὐσα | ||
γης προς το ἡλιακον ὑψος και την ἀπ ' αὐτου νοουμενην σφαιραν . Και το κατα ἀληθειαν ἀρα μεγεθος του |
. ἡκει δε μοι και παρα Ἡλιοδωρου του της Αἰγυπτου ὑπαρχου γενομενου γραμματα ἁμα τοις βασιλικοις , ἐμοι τε αὐτῳ | ||
ἐσηγαγοντο ἐς την πολιν , ὑπο Ἀρσακου του Περσου Τισσαφερνους ὑπαρχου ἀδικουμενοι , ὁσπερ και Δηλιους τους Ἀτραμυττιον κατοικησαντας ὁτε |
της θρυαλλιδος την ἐκ πυρος ἐξωθεν φασκων γεγονεναι , | συγκρουσεως ἐξωθεν ἠν , οὑτως και ὁ τα ἐκ των | ||
φοβεισθε . . πολις πεφευγεν ] ἐπι της προσβολης και συγκρουσεως των πολεμιων και της ἐκ τουτου ζαλης τροπικως τῳ |
ἐθαυμασαν : ἐπιφερει γουν ἰδοντες . . δεινος τ ' αἰδοιος τε , και ἐκτελεσειεν ἀεθλους πολλους , τους Φαιηκες | ||
ἐων ἐλεεινος , ἐν μεγαροισιν ἐμοισι φιλος τ ' ἐσῃ αἰδοιος τε : αὐτη γαρ ταδε εἱματ ' ἐγω πορον |
πλησιον γενομενον ἐγνωρισαν , οἱ μεν ἀπεκλεισαν τας πυλας , Μεμνων δε την χωραν λεηλατησας ἀπηλλαττετο . Φιλομηλος Φωκευσι πολεμουμενοις | ||
και Φαρναβαζος ὁ Ἀρταβαζου , ὁτῳ και ἐπετρεψε τελευτων ὁ Μεμνων την αὑτου ἀρχην ἐστε Δαρειον τι ὑπερ αὐτης γνωναι |
; δει γαρ δη τα γε τοιαυτα πειθειν , οὐ προσαναγκαζειν . εἰ δ ' ὁ μη τουτο δυναμενος ἐκεινῳ | ||
ὑπηκοων σωφρονουντων : ὡς καλον τα γε τοιαυτα βασιλεα και προσαναγκαζειν . ἡμας μεν οὐν ἐκ τουτων προσερει τις εὐδαιμονας |
αἱ ἰσαι περιφερειαι ἐν ἀνισοις χρονοις δυνουσιν , και ἐν πλειστῳ μεν αἱ προς ταις συναφαις των τροπικων , ἐν | ||
ἐφη , κομισας δευρο λῃτουργειν , και τουτῳ τῳ λογῳ πλειστῳ χρησαμενος , ὡς δεινον εἰ τις ἐγκαλει τοις ἐκειθεν |
κινδυνευσαντα προς Κλεαρχον και Κυρον . οὐτ ' οὐν ἐκ φανερου κεκρατηκεν οὐτ ' ἐπιβουλευσαι συνενηνοχεν αὐτῳ . ὁρω δ | ||
οἱ Ἀθηναιοι : οὐκ ἐνδεκομενοισι δε σφι ἐδεδοκτο ἐκ του φανερου τοισι Περσῃσι πολεμιους εἰναι . Νομιζουσι δε ταυτα και |
δε τουτοις πραττομενοις κατα την Βοιωτιαν Πλαταιεις ἀντεχομενοι της Ἀθηναιων συμμαχιας μετεπεμποντο στρατιωτας , κεκρικοτες τοις Ἀθηναιοις παραδουναι την πολιν | ||
ἀλλους συμμαχους ὁ καιρος οὐ συνεχωρει πεμπειν πρεσβειας περι της συμμαχιας . ἐν ἡμεραις γαρ δυσι προσδοκιμος ἠν ὁ βασιλευς |
ἀγοραν , δια συνθηματων ἀδηλων ἐκεινοις εὐθυς αἱ τε ἀκραι πληρεις ἐγιγνοντο των ὑπερ της πολεως ἀνειληφοτων τα ὁπλα και | ||
ἐρεις τας εὐετηριας , τας εὐδαιμονιας των πολεων , ὁτι πληρεις μεν ὠνιων αἱ ἀγοραι , πληρεις δε ἑορτων και |
πολεμον τριακοντα και πεντε τριηρεις , ὡν ἠρχεν Ἑρμοκρατης ὁ πρωτευων των πολιτων . αὐτοι δε τας ἐκ του πολεμου | ||
, ἀνηρ Κροτωνιατης , γενει μεν και δοξῃ και πλουτῳ πρωτευων των πολιτων , ἀλλως δε χαλεπος τις και βιαιος |
δια τι μονη αὐτη ἐνελαμψεν , ἀλλ ' οὐ τα δυνατωτερα αὐτης ἐν τοις οὐσιν ; Εἰ δε τῳ λογισμον | ||
εἰ μεν δυναμις ἐστι της ψυχης ἡ δικαιοσυνη , ἡ δυνατωτερα ψυχη δικαιοτερα ἐστι ; βελτιων γαρ που ἡμιν ἐφανη |
. . . λιτρ . γʹ . τον χυλον του ψυλλιου ποιησεις οὑτως : βαλλε ψυλλιου οὐγγ . γʹ , | ||
: κηρου οὐγγιας στ : ῥοδινου ἐλαιου λιτραν α : ψυλλιου χυλου λιτρας γ . χρω : οὐχ ἑψειται . |
ἐνενοησαμεν ὡς , εἰ μη τις χανοντος αὐτου ὑποστηριξειεν τους γομφιους , ὡστε μηκετι συγκλεισαι , κινδυνευσομεν κατακλεισθεντες ἐν νεκρῳ | ||
ἐμαυτον , φησι , πειθω . Φρυνιχος : τους δε γομφιους ἁπαντας ἐξεκοψεν , ὡστ ' οὐκ ἀν δυναιμην Ναξιαν |
, Ἀρτεμιδι , και κατ ' ἀγυιας κρατηρας ἱσταμεν και χορους και στεφαναφορειν καττα πατρια θεοις Ὀλυμπιοις παντεσσι και πασαις | ||
διεπεις και καθαπερ τον οὐρανον περιχορευεις ἐχων περι σεαυτον τους χορους των ἀστερων , οὑτω και την οἰκουμενην πασαν διεπεις |
και Βραγχιδαις τας ἀποθεσπισεις δια λογων , ἀλλα νευμασι και συμβολοις το πλεον , ὡς και παρ ' Ὁμηρῳ „ | ||
, ὁν τροπον ζωγραφοι γραφουσι ποταμους , ῥευμασι δε και συμβολοις τοις οἰκειοις ὑποφαινομενος λειμωσι τε παρα τας ὀχθας αὐτου |
. εἰπε γαρ αὐτῃ [ ] πυρ σοι προσοισω : ἀνοητου : ἐτι σε ποτνια : προς την Ἑρμιονην , | ||
ᾠετο παρορμησειν προς τουτο , εἰκοτως ἐπῃνει . ἠ οὐκ ἀνοητου ἀνθρωπου ἐστιν αἰσχυνεσθαι αὑτον ἐπαινειν μελλοντα τα μεγιστα ὀνησειν |
, ὁ δευτερος ἀοριστος ἐδην , μεσος . . . δου και περιδου . και Ὁμηρος “ διδει . . | ||
Ἀλλως . ] Ἐπει οἱ ἀπο του αου τρεις του δου ὑπερεχουσι Μο κ , τεταχθω ὁ δος ʂ α |
[ ! ] ! ! ! ! [ ] ˈ ἱππαρχον [ ] ? ? [ ! ] ! ! | ||
το διαδημα . συ δε των ἐρρωμενων τουτων τινα ποιησον ἱππαρχον . ἐγω γαρ σοι δεινως ἀφιππος εἰμι και οὐδε |
τεχνικος : τρεις δε εἰσι τῃ ἀληθειᾳ : του γαρ παραγραφικου ἀει ἀφ ' ἑνος και περιστατικου κινουμενου , οἱον | ||
κακου βιου : εἰ γαρ και Μαϊωρ ἐκβαλλει τουτον του παραγραφικου τον τροπον λεγων ὡς εἰ μεν διαφορα ἠσαν τα |
ἡ τις και Πτολεμαϊς . ἠν δ ' ἐκ πλινθινων οἰκοδομηματων συντεθεισα , κτισμα Περσεως Ζακυνθου Ἀριστομεδοντος Λυκου . λεγεται | ||
ἀλλα σεισμος ἐς την χωραν σφισιν αὐτικα κατασκηψας των τε οἰκοδομηματων την κατασκευην και ὁμου τῃ κατασκευῃ και αὐτο της |
, εἰ πολλαι τινες ἐν ἡμιν ὡσπερ ἐν δουρειοις ἱπποις αἰσθησεις ἐγκαθηνται , ἀλλα μη εἰς μιαν τινα ἰδεαν , | ||
ἀλλ ' οὐκ εἰλικρινως . ὡστε δια τας ἐπιμιξιας αἱ αἰσθησεις οὐκ ἀντιλαμβανονται ὁποια προς ἀκριβειαν τα ἐκτος ὑποκειμενα ἐστιν |
ἐνδον ὀρυττοντες βαθειαν και χωμα αἰροντες ὑψου και τἀλλα παντα μηχανωμενοι ἐς ἀποτροπην : οὐ μην εἰχον τι και ἀνυειν | ||
διακοσμουντες ᾑ νυν διατετακται , την μεν εἰσοδον των ἀναγκαιων μηχανωμενοι χαριν , την δ ' ἐξοδον των ἀριστων : |
πλεοναζοντα , τον τε μεν οὐκ ἀσυνηθως ἀντι του μην παρειληφθαι ; . . . . . . οὐ μεν | ||
σχεσιν δε αὐτων οὐδεμιαν σημαινοντας , οὐδαμως οἰητεον ἐν τουτοις παρειληφθαι , και εἰ προσχρῳντο τοις συμπλεκτικοις λεγομενοις συνδεσμοις της |
ἐπινοιαν αὐτου και προς τι εἰναι λεγομενον και ἐκκαλυπτικον του σημειωτου , ἀνυπαρκτον εὑρισκεται , ὡς παρεστησαμεν . ἠτοι δε | ||
ἀληθες ληγοντι , ὡς ἀν και αὐτου ὑπαρχοντος και του σημειωτου συνυπαρχειν ὀφειλοντος αὐτῳ . τοινυν ὁταν λεγηται το σημειον |
λεγομενου οὐχ ἑν τι ὠν , ἀλλα τι μεμερισμενον , παραλαμβανων τε εἰς την ζητησιν την των σωματων φυσιν και | ||
. ἐκ δε του - του ἑτερος παρ ' ἑτερου παραλαμβανων αὐτον εἰχεν ἀντ ' ἀλλου κοσμου των βασιλικων . |
ῥινα δειτ ' αὐτῳ φρασαι : ποθεν το θυμιαμα τουτο λαμβανεις ; δια τους τοιουτους τους ἀσελγως χρωμενους το τιμιον | ||
' ἐδειτ ' αὐτου φρασαι , ποθεν το θυμιαμα τουτο λαμβανεις ; δια τους τοιουτους τους ἀσελγως χρωμενους το τιμιον |
δε προϊουσης εἰς την του ἐπιλησθεντος ἀναληψιν δια της κατα αἰσθησιν γνωσεως , Ἀριστοτελης δε ἐκ του δυναμει εἰς το | ||
φρονησιν ἀπορησειεν , εἰ γαρ των αὐτων ποιει και την αἰσθησιν . και γαρ ἁπαντα μεθεξει του φρονειν . και |
συ - στημα εἰκος και κατα πολεις διασπασθηναι βιᾳ των πλησιοχωρων εἰξαντας : οὐ γαρ ἀν χωραν εὐδαιμονα ἀφεντες τῃ | ||
στρατειαν ποιουνται αὑτων τε και Χαονων και ἀλλων τινων των πλησιοχωρων βαρβαρων : ἐλθοντες τε προς το Ἀργος της μεν |
δογματικοι . ἡμεις δε παλιν της κατα την συγγραφην προαιρεσεως στοχαζομενοι προς μονον το ἀληθες νυν τους λογους ποιησομεθα , | ||
της ἀρχαιοτητος και των παλαιων πραξεων ἐν κεφαλαιοις ἀναγραψομεν , στοχαζομενοι της συμμετριας . περι πρωτων δε των βαρβαρων διεξιμεν |
κεινται δε βασιλεις ἐν αὐτῳ Ῥωμαιων . Σικελιωτας δε Σελινουντιους ἀνεστησαν μεν Καρχηδονιοι πολεμῳ : πριν δε ἠ την συμφοραν | ||
οὐ μονον τα τροπαια ἐπεμψαν εἰς Ῥωμην ἁ κατα Ῥωμαιων ἀνεστησαν ποτε , ἀλλα και παιδας ἐπιστευσε Φραατης τῳ Σεβαστῳ |
σκυθρωποτατον : ὁ δε ἐν γεωργιᾳ σοφος Πληϊαδων Ἀτλαγενεων περιτελλομεναων ἀμητου ἀρχεται , ἀροτοιο δυομεναων : μελει δε αὐτῳ και | ||
, πνιγη χειμωσιν ἀντιμετρων και ἀροτου τε και σπορας , ἀμητου τε και των κατα γεωμοριαν ἐργων αἰτιος ἀνθρωποις γενομενος |
αὐτους ἐνδειας , ἀναγκαζουσης της φυσεως προς την ἀποριαν παντα μηχανασθαι . καλαμην γαρ κειροντες ἐκ της ὁμορου χωρας , | ||
συμμαχων , οὐδεν μαλλον τουτο ἐμον ἐργον ἠ και ὑμετερον μηχανασθαι , ἀλλ ' ὡσπερ ὁταν μαχεσθαι δεῃ , ὁ |
, ἡν παρα το δογμα το των Ἀμφικτυονων ὑπο Φιλιππου φρουρουμενην , ὁτ ' ἐκεινος ἐν Σκυθαις ἠν , ἐκβαλοντες | ||
ἐν τῳ περι της των Ῥοδιων ἐλευθεριας ” Σαμον δε φρουρουμενην ὑπο Κυπροθεμιδος , ὁν “ κατεστησε Τιγρανης ὁ βασιλεως |
τριηκοντα σταδια , ὁ δε σχοινος ἑκαστος , μετρον ἐον αἰγυπτιον , ἑξηκοντα σταδια . Οὑτως ἀν εἰησαν Αἰγυπτου σταδιοι | ||
ὀδμη , θαρσυνειν : κἀπειδαν μελλῃ εὑδειν , προστιθεσθω το αἰγυπτιον ἐλαιον ἐν εἰριῳ : τῃ δε ὑστεραιῃ σκεψασθω ἠν |
Ἐπει σχολη παρεστι , παι Μενοιτιου . ὁ δε τροχαιος μαλακωτερος τουτου και ἀγεννεστερος , οἱον Θυμε θυμ ' ἀμηχανοισι | ||
μετριον ἠθος φανειη , κατασκευαζων . περι δε τα παθη μαλακωτερος ἐστι και οὐτε αὐξησεις οὐτε δεινωσεις οὐτε οἰκτους οὐθ |
φασκων ὑπο σου και πεντακισμυριους κατα την ἐφεξης μαχην , ἀπολαμβανων τον ἡκοντα ξυμμετρως ἠρωτων , τι δ ' ὁ | ||
ὁ τοπος ἐπι τῃ ἀρχῃ του ἰσθμου , ἐντος μεν ἀπολαμβανων την Ἐρυθραιαν ἐκτος δε την των Κλαζομενιων . ὑπερκειται |
Οὐδ ' ὑπο τινι οὐν θεῳ ταττεται ἡ των ὁλων ἐπιμελεια ; Οὐ . Παντα δε εἰκη φερεται ; Ναι | ||
, τῳ δικαιῳ λογῳ και τῳ ἀδικῳ . ἀγων ] ἐπιμελεια , κοπος . , σπουδη . ἀναπαιστικοι τετραμετροι καταληκτικοι |
Εὐρωπης ἐπ ' αὐτου του στοματος της Μαιωτιδος λιμνης το Παντικαπαιον ἐστιν ἐσχατον , του Βοσπορου βασιλειον ἐπωνομασμενον . ἀνωθεν | ||
καλουνται : και ἐστι των μεν Εὐρωπαιων Βοσπορανων μητροπολις το Παντικαπαιον , των δ ' Ἀσιανων το Φαναγορειον , και |
καθεστωτα ἐν ἰδιοις τονοις δις κλινεται . οὐ μην το Κορακος πετρα ἠ ὑος κυαμος , Ὀνου γναθος , Ἀχαιων | ||
Ἀριχοι , και Ζιγχοι : ὑπερ δε τα εἰρημενα του Κορακος ὀρη Κοναψηνοι , και Μετειβοι , και Ἀγοριται : |
δε κλινη δεκατον του αὐτου , το δε ἡμισυ του δεκατου πενταπλασιον , ἡ ἀρα οἰκια της κλινης πενταπλασιων : | ||
τον Φιλιστιδην και τον Κλειταρχον , ἐν τῳ χρονῳ του δεκατου λογου των Φιλιππικων . διο και κακως αὐτου μεμνηται |
συστησαμενην αὐτο οἰκειωσαι προς ἑαυτο : οὑτω γαρ τα τε βλαπτοντα διωθειται και τα οἰκεια προσιεται . Ὁ δε λεγουσι | ||
ληξαι ] ὡστε . † παυσασθαι . θεοβλαβουνθ ' ] βλαπτοντα και ἀτιμαζοντα τους θεους . ὑπερκομπῳ ] † ὑπερηφανῳ |
μαθηματικα , τα δε φρονιμα . και μαθηματικα λεγει τα αἰσθανομενα των ψοφων και γινωσκοντα ποιαι μεν φωναι ἀπειλητικαι ὑπαρχουσι | ||
ἀσθματος περιχανων ἐμπιμπλᾳ , τα δε ἀλλα ζῳα ἡκοντα και αἰσθανομενα οὐ τολμᾳ προσαψασθαι . διο εἰ μη εὐθηρια γενοιτο |
ἐν τοις βοθροις καταλειφθησεται ἡ του ὑδατος κακια . Ὑδωρ ἀσθενεστατον ποιησεις ἀφεψων το τριτον μερος : και τα λευκα | ||
, σκευην δ ' ἐχει τοιαυτην : ἀχρουστατον τε και ἀσθενεστατον ὑπαρχον ὑδατι διεντες αὐτο ἑψουσιν , εἰτ ' εἰς |
φυλακην ἐποιουντο των τειχων , τα δ ' ἀλλα περιεωρων ἀπολλυμενα . Ἑρνικες δε δυσανασχετουντες ἐπι τῃ λυμῃ και διαρπαγῃ | ||
ἀποβλεπουσα , ἡ δ ' ἐπι τα μητε γιγνομενα μητε ἀπολλυμενα , κατα ταὐτα δε και ὡσαυτως ὀντα ἀει . |
ἐπι μεν γαρ των οὐσιωδων των λαμβανομενων εἰς ὁρισμους και ὑπογραφας οὐκ ἐζητησεν εἰπειν ὁτι μονῳ τῳ λογῳ της οὐσιας | ||
δε Θηβαι . ” χρησιμοι δε και αἱ ὑπογραφαι : ὑπογραφας δε λεγω τα τοιαυτα , „ οἰκιας κατεσκαμμενας , |
; Πανυ γε , ἠ δ ' ὁς , και συμβαινει γε που , ὠ Σωκρατες . εἰ γαρ τις | ||
κωνων ἐκπηδᾳ τα καρυα και καταλειπονται κενοι . ταὐτο δε συμβαινει τουτο και ἐπι των κυπαριττων , ἀλλ ' ἐνθα |
ἐπι τῃ νικῃ χαιροντες , ὁσον ἐπι τῳ πληθει των ἀπολωλοτων ἀχθομενοι και , εἰ δεησειεν αὐτοις ἑτερας μαχης , | ||
της κατηγοριας ὑποθεσις : τουτο της εἰςαγγελιας το γνωρισμα : ἀπολωλοτων Θηβαιων , ὠ συκοφαντα , κατηγορεις : και γραφην |
ὑγρον οὐ δια του φλοιου , ἀλλ ' ἐντος της ἐντεριωνης ἐχοντων , ὁποιον ἐστι το κιτριον και ἡ ἀμπελος | ||
κλυζειν . Ἀλλος κλυσμος , χολωδης και φλεγματωδης : σικυης ἐντεριωνης ὁσον παλαιστην ἑψησας ἐν ὑδατι ποτῳ τεσσαρσι κοτυλῃσι , |
λαβιδιῳ καθ ' ἑνα χονδρον του λιβανου ἁπτων εἰς λυχνον ἐντιθει εἰς κοιλον λοπαδιον ὀστρακινον καινον , εἰτα περικαθαψον χαλκωμα | ||
ἐμουντων και φυϲωμενων τον ϲτομαχον ϲπογγουϲ ὀξει δριμυτατῳ θερμῳ βεβρεγμενουϲ ἐντιθει ἠ κιϲϲου φυλλοιϲ ἑφθοιϲ ἐν οἰνῳ καταπλαϲϲε . Ὁ |
φυσει τινος τοπου ὡρισμενου , οἱον του μεσου ἠ του ἐσχατου , ἠ προς το τυχον , το δε πορρωτερον | ||
το χαρακτηριστικον , ἐπι δε των ῥηματων το προ του ἐσχατου : οὐ γαρ το ω χαρακτηριζει την συζυγιαν , |
τα του καλου Ξενοφωντος εἰσεται ἡν εἰχε προς αὐτον ὁ λαμπροτατος Πλατων ζηλοτυπιαν , ἠ ταχα φιλονεικως εἰχον ἀρχηθεν οἱ | ||
ἑξης φησιν ὁ Ποσειδωνιος , ὁτι ὁ Κανωβος καλουμενος ἀστηρ λαμπροτατος ἐστι προς μεσημβριαν ὡς ἐπι τῳ πηδαλιῳ της Ἀργους |
τουτων , και παρατιλλοντες αὐτους τεφραν θερμην ἐπεπασσον βασανους ἱκανας ἐργαζομενοι . ἑξει τινα συγγνωμην : ἀντι του ” ποιαν | ||
ὀνομα τουτο το καλος τε κἀγαθος ἐπισκεψαιμην , τι ποτε ἐργαζομενοι τουτ ' ἀξιοιντο καλεισθαι , πανυ μου ἡ ψυχη |
λογων κεκρατηκως , ἐπει και Δημοσθενην ὁρω τα ἀριστα προελεσθαι δεικνυντα τῳ μηδε τους ἐχθρους ἁ προειλετο συκοφαντειν , φιλος | ||
και ἀδυνατους διαπονειν , ὡς μηδεποτε βαλειν ἐν αἰτιᾳ τον δεικνυντα ἀλλ ' αὐτον αὑτον , μη δυναμενον παντα τα |
και τα ῥυμματα ἁ ἰτρια προσαγορευεται και παν ἀζυμον ἐκ πυρου πεμμα και οἱ δι ' αὐτων δηλονοτι σκευαζομενοι πλακουντες | ||
αὐξητικα και λιθων ἐν νεφροις ποιητικα : ὁμοιως και ἀλευρον πυρου μετα γαλακτος . και χονδρος δ ' ἀνεπιτηδειος τοις |
, την κατα του στρατηγησαντος ὑβριν καλως ᾠηθη τῳ Δαρειῳ θεραπευειν το πενθος . ἐγω δε τον Μαραθωνα πηγην ἐχων | ||
δοξομεν ἠ ἡμας αὐτους γιγνωσκειν , ἠ την πολιν καλως θεραπευειν , εἰ πολιορκουμενοι μεν αὐτοι τουθ ' ἑτερους ποιειν |
: εἰρηται γαρ ὁτι τα τῃ φυσει προτερα ἡμιν ὑστερα ὑπαρχουσι , και τα ἡμιν πρωτα τῃ φυσει ὑστερα , | ||
εἰ ἀπεδειξεν ὁ λογος ὁτι ἐκ των καθολου τα ἐνταυθα ὑπαρχουσι , δηλον ὁτι οὐκ εἰσιν ἁπλα ἀλλα συνθετα , |
, ἐγγινεται τισι των βανδων ἀφανως λειποτακτειν και γινεσθαι προφασιν ἀναχωρησεως τοις λοιποις πασι : τρεπομενων δε αὐτων οὐδεμια ὑποστροφη | ||
πολλοις . * * * Τι γαρ ποτε το της ἀναχωρησεως ἐστι και τινας χρη τιθεναι τους ἀναχωρουντας ; ἀρα |
] ? [ γεγραφως ] [ ] ? περι του κουφιζειν ? [ ] [ ? ὑπερηφανιας ] ἐπιτομην ? | ||
κεφαλης βαρη και τας δια πληθος ὀδυνας κεχρονικυιας ἐν αὐτῃ κουφιζειν εἰωθε σαφως ἡ ἐν μετωπῳ φλεψ τμηθεισα : τας |
δικην , ἀκριβως διατεινομενου του δερματος ὑπο παχεος πνευματος : ἐνιαις γε μην των φλεγμονων , και μαλισθ ' ὁσαις | ||
περιλαμβανουσα την γονην , τισι δε και λαγωνες πηδωσιν , ἐνιαις δε και καρδιαλγια και ἐκλυσις ἐπιγινεται μεθ ' ἡδονης |
ὁ δε ἀφικομενος και ἀγωνα τινα προφασιν γυμνικον ἐξω του φρουριου ποιησας , ὡς ἐξηλθε το ἀλλο φρουριον , ἀπεκλῃσε | ||
και ἀθλα προθεις καλλιστα τοις καλως ἀγωνιουμενοις διαρπαγην τε του φρουριου σημανας ἐκελευσε προσβαλειν . οἱ δε στρατιωται μεγα και |
οἱς ὑπηρξεν ἐν ἰδιωτου σχηματι Νειλον τε ἰδειν και τα Νειλου και Αἰγυπτον και τα Αἰγυπτου μακαριους καλουμεν , που | ||
κατα Κλεοπατριδα την προς τῃ παλαιᾳ διωρυγι τῃ ἀπο του Νειλου . γνους δε διεψευσμενος ἐναυπηγησατο σκευαγωγα ἑκατον και τριακοντα |
' ἐστιν . ἠν δε δη λαβω τα δεοντα και τοὐπτανιον ἁρμοσωμ ' ἁπαξ , ὁπερ ἐπι των ἐμπροσθε Σειρηνων | ||
τοὐψον ] το βρωμα . που ] ἰσως . ἐς τοὐπτανιον : ἀντι του ἐπι το πρυτανειον εἰπειν , εἰπεν |
γαρ χρηματων ἐτιμησαν οὐδε φυγης οὐδ ' ὁσον δεκα ἐτη μετεστησαν , ἀλλ ' ἀρδην ἀπεκτειναν . οὑτω μεχρι μεν | ||
και τας δεησεις αὐτων το συνεδριον ἁπαν . Ὡς δε μετεστησαν ἐκ του βουλευτηριου και λογος ἀπεδοθη τοις εἰωθοσιν ἀποφαινεσθαι |
τοις ἀσυστατοις τεταχθαι δικαιον . [ , ] και πρωτον ἀσυστατων εἰδος το μονομερες τουτο παρα τον δευτερον ἐστι κανονα | ||
: ζητουσι γαρ αἰτιαν . Τινες δε φασι και ἀλλους ἀσυστατων τροπους : λεκτεον δε , ὁτι και οὑτοι ἀναγονται |
. φερε συ τἀναφορον , ὁ παις . ὠ παντες ἀστοι , νυν γαρ οὑτω ταυτ ' ἐχει , χωρειτ | ||
δωματων ἠτοι κλυουσα παιδος ἠ τυχῃ παρα . Ὠ παντες ἀστοι , των λογων ἐπῃσθομην προς ἐξοδον στειχουσα , Παλλαδος |
' ἀν ἁπαξ σκυτοτραγειν μαθων : ὁτι το ἐθος σχεδον ἀμεταβλητον . Οὐδεν φρονει δικαιον ἀστυκος ἀνηρ : ἐπι των | ||
ἀμετανοητως , ὡν οὐτε ἡ προαιρεσις οὐτε το βεβαιον και ἀμεταβλητον προς τας τεχνας συντελει οὐδε δια τουτων προς την |
περι ὡν ἀν σκοπῃ . ὡς γε μη εἰδως σοι ἀποφαινομαι . τουτο γαρ μοι ἰνδαλλεται διανοουμενη οὐκ ἀλλο τι | ||
. δεδιως δε λεγω ταυτα , ὁτι ὑπερ ἀνθρωπου δοξαν ἀποφαινομαι , οὐ φαυλου ζῳου ἀλλ ' εὐμεταβολου , πλην |
φυλακα , ὁπως οἱ βουλομενοι των πολιτων εἰσιοντες ὀπωριζωνται και λαμβανωσιν εἰ τινος δεοιντο των ἐν τοις χωριοις . ἐπειτα | ||
φυλακα , ὁπως οἱ βουλομενοι των πολιτων εἰσιοντες ὀπωριζωνται και λαμβανωσιν εἰ τινος δεοιντο των ἐν τοις χωριοις . ἐπειτα |
δ ' ὁ της Αἰγυπτου βασιλευς ἐν τῳ ἐνατῳ των Ἀπομνημονευματων : Εἰς Ἀσσον ἐπιδημησαντι μοι , οἱ Ἀσσιοι παρεστησαν | ||
τροπον Φιλιππου βασιλευοντος ἐτος τρισκαιδεκατον , καθα και Φαβωρινος φησιν Ἀπομνημονευματων γ : ὑφ ' οὑ και ἐπιτιμηθηναι φησιν αὐτον |
και γαρ γινεται ἐκ του πολλην τροφην λαμβανειν και πολλους κοπους ὑπομενειν . ὁμοιως δε και ἐπι των ψυχικων ἀρετων | ||
χρῳτο . το δε θερμον λουτρον κρατιστον ἐστι και ἀσφαλεστερον κοπους λυον και πληθωρας διαφορουν και ἐκθερμαινον παρηγορουν τε [ |
του α ἀγαυρος . και † γαυριαν , το μεγαλως γαυριαν και ἐπαιρεσθαι . οὑτως Μεθοδιος , . , , | ||
, και ἐν ἐπιτασει του α ἀγαυρος . και † γαυριαν , το μεγαλως γαυριαν και ἐπαιρεσθαι . οὑτως Μεθοδιος |
, και των μελων ἑκαστον λιπαραις ταις χερσιν ἀπευθυνειν μετα συμμετρου συντονιας μαλασσοντας τα τε ὀμματα αὐτων ἡσυχη και καταψυχοντας | ||
: ἡ ΔΜ ἀρα της ΜΗ μειζον δυναται τῳ ἀπο συμμετρου ἑαυτῃ . και εἰσι ῥηται αἱ ΔΜ , ΜΗ |
. κυουσαν δελφακα την ἀλαστορα Σφιγγα ἀζειν ἀνηλεημων ὁ παιδαριωδης Οἰνομαος οὑτος χαιρε , πεντε και δυο , κἀγω τε | ||
ἠναγκαζετο τρεψαι αὐτο εἰς το ε : ἰδου γαρ το Οἰνομαος , ὡς ἐμαθομεν ἀνωτερω , ἐπειδη συνεσταλμενον ἐχει το |
οὐπω ἐκτιστο καθ ' Ὁμηρον , ἀλλ ' ἡ χωρα κωμηδον ᾠκειτο : ἐκαλειτο δε κοιλη Ἠλις ἀπο του συμβεβηκοτος | ||
αὐλωνας τους ἐν ταις Ἀλπεσι : και οἱ μεν ἀλλοι κωμηδον ζωσιν , οἱ δ ' ἐπιφανεστατοι την Ὀυιενναν ἐχοντες |