ἀπειλης , τῳ ἐκπιω ἐπενεγκων το ἐκροφησας . Γ οἱον ὀψομαι ς ' ἐγω : ἀντι του οἱως . Ὁμηρος | ||
. ἐν χυτρᾳ δε μοι ὁπως ὑδωρ ἑψοντα μηδεν ' ὀψομαι : οὐ γαρ κακον ἐχω μηδ ' ἐχοιμ ' |
οὐ μενειτε ; ἀλλ ' ἀθλητων μεν ὀλεθρον ἠ μαχην ὀψομενοι ἀπιτε ὁδον τοσαυτην εἰς Ὀλυμπιαν : πυρετου δε και | ||
τοις ἀλλοις , ὁποτε πολλοι , ὡς φης , συνιασιν ὀψομενοι τους νεους ἀγωνιζομενους , οὐδεποτε ἐν ὁπλοις ποιεισθε την |
και αὐξει , κἀν ψυχροτερον ᾐ το χωριον και αἱ νομαι χειρους και ἡ δροσος ἐλαττων κἀν δυσκολωτερον το ἐργον | ||
ὡς προειρηται ἐν τῳ πρωτῳ βιβλιῳ , αἱ των ἰχθυων νομαι , περι της των ἰχθυων κινησεως και τινες φιλοτητες |
οἱ θεοι δηλαδη . δαϊοις δε ἠ τοις πριν οὐσι πολεμικοις ἠ διακεκομμενοις . . [ γρ . δυσεανη , | ||
μελετημασι και ἐν ταις προς ἐπιδειξιν ἱππασιαις και ἐν τοις πολεμικοις ἀγωνισμασι , τι ἐτι ἐμποδων τουτῳ μη οὐχι πλειονος |
ποιμνης δ ' ἐπιμελουμενου της ἰδιας , ἐξ ἑτοιμου ἀγαθα παρεστιν ἀθροα τοις πειθαρχουσι και μη ἀφηνιαζουσι των θρεμματων . | ||
τοιουτων παρασκευων ὁλη γιγνεται του θεου . Και τοτε δη παρεστιν αὐτῃ χωριστως ὁ θεος ἐπιλαμπων , ἑτερος ὠν και |
Τυνδαρεω γαμβρος ὠν Ὀρεστης τε Ἑρμιονῃ τῃ Μενελαου συνοικων . κατελθοντων δε Ἡρακλειδων ἐπι Τισαμενου του Ὀρεστου βασιλευοντος , Μεσσηνη | ||
ἐπαρθεισης , ἐς αἰδοιον ἐρευθος ἠλθε , γυναικειων λευκων ὑγρων κατελθοντων ἐξαπινης , ἐν μακροισι πυρετοισι τελευτωσιν . Σπασμῳ , |
τι και σαθρον Ἀθηναιων μετεξετεροισι ἐγγενεσθαι , θεων τα ἰσα νεμοντων οἱοι τε εἰμεν περιγενεσθαι τῃ συμβολῃ . Ταυτα ὠν | ||
παρασκευαζοντος και ἁμα των παιδων ὡς τα πολλα μη τοσαυτην νεμοντων τοις τικτουσιν εὐνοιαν , ὁσης αὐτοι παρ ' ἐκεινων |
† και ὑποταϲϲομενον τηϲ κλιϲεωϲ των ὀνοματων . και ἐϲτι προτακτικον μεν ὁ , ὑποτακτικον δε ὁϲ . Παρεπεται δε | ||
. Παν ἀρθρον ὀρθης και αἰτιατικης πτωσεως ὀν , εἰτε προτακτικον , εἰτε ὑποτακτικον , ἐπι ἑνικου ἀριθμου , ἐπι |
φοβον πορρωθεν παραθεουσι : τροφαι δε αἱ μεν παρακομιζομεναι ταχεως ἐκλειπουσιν , ἑτεραι δ ' ἐγχωριοι το συνολον οὐχ ὑπαρχουσι | ||
Ταδε οὐν πασχει : ὀδυναι ὀξειαι ἐπιπιπτουσι , και οὐκ ἐκλειπουσιν οὐδεμιην ὡρην , ἀλλ ' αἰει μαλλον πιεζουσιν : |
πλησιοχωρους ὀντας οὐτε εἰς τους δευτερους τους μεγιστους των Ἑλληνων τουτουσι τους νυν ἀθλιους Λακεδαιμονιους , ἀλλ ' ἐνταυθα και | ||
σοι γαρ ἐστι περιπατος καλλιστα περι γε τουτου . Ἐπειτα τουτουσι λαλειν ἐδιδαξα Φημι κἀγω . Ὡς πριν διδαξαι γ |
δ ' ἑλε παντας Ἀχαιους . θαυμαζεν δ ' ὁ γεραιος , ὁπως ἰδεν ὀφθαλμοισι : Τηλεμαχου δ ' ἑλε | ||
? ? [ ] ? ? ? [ ] ὁ γεραιος : μη βιαζου προς τον [ ] Φλακκον [ |
[ ] την Κεον [ κατωικησαν ] [ ἀντι ] οἰχομαι υἱος Τηλ [ ! ! ! ] ο Ὀνειτ | ||
περι παντων ταὐτον : ἐπειτα ὁταν ταυτῃ στω , φευγων οἰχομαι , δεισας μη ποτε εἰς τινα βυθον φλυαριας ἐμπεσων |
' ἐτ ' εὐσεβους πατρος κρεισσω φανεισαν † τἀμ ' ἀποδουναι † λεχη . εἰ δ ' ἐμε γυναικα την | ||
: ἐπι αἰσχροτητι . φιαλεις : ⌈ οὐδ ' ἐπιβαλῃ ἀποδουναι . Γ Ὁμηρος : αὐτος γαρ ἐπιηλεν ταδε ἐργα |
φαντασιαν : ἡ τε περιοδος αὐτῳ ληγουσα εἰς το των προγεγενημενων οὐκ ἐχει την βασιν εὐγραμμον και περιφερη , ἀλλ | ||
τους ἀριστους ποιουμενος στρατιωτας τους ἀλλους ἠναγκαζε μενοντας ἐπι των προγεγενημενων ἐργασιων ἐπιμελεισθαι της ἰδιας ἑκαστον οἰκονομιας και ταξεως , |
βαρυτεραν αὐτος ἐνδεξηται . μηδενος οὐν ἐτι τι των εἰς παραιτησιν λεγειν θαρρουντος , ἀμειλικτοις και ἀφετοις ἐχρητο ταις ὀργαις | ||
ἀγοντων ἠ δεητικωτατας εὐχας , αἱς σπουδαζουσι τον θεον ἐξευμενιζεσθαι παραιτησιν ἁμαρτηματων ἑκουσιων τε και ἀκουσιων αἰτουμενοι και χρηστα ἐλπιζοντες |
: δις γαρ πας περισσος ἀρτιος γινεται : οἱ δε προτεροι παντες περισσοι , διοτι ὁ ἑτερος των ὁμοιων ἀκρος | ||
δε Ἀργιλιος δεδοικως περι αὑτου , ἐπειδη γαρ οὐδε οἱ προτεροι πεμφθεντες ἀπενοστησαν , προς Ξερξην οὐ παρεγενετο , ἐλθων |
λασω και λασκω . Εὐριπιδης : ” τοιαυτα λασκεις τους ἀναγκαιους φιλους ” . το δε λω δηλοι το θελω | ||
ἠναντιωθη τῳ ὡροσκοπῳ . ἐσχε μεν οὐν και περι τους ἀναγκαιους τοπους σινος και ποδων αἰσθησιν , ἐξαιρετως δε ἐσεληνιασθη |
ἀν ἐγχωρῃ μοριων , ἱνα τους ἐν τοις οἰκειοις λογοις συνισταμενους ἑκαστῳ των φθογγων ἀπο του εἰρημενου κοινου περατος ἐχοντες | ||
μεν διαθεσεις τραυματων γινομενας , ποικιλους δε και μεγαλους ἀγωνας συνισταμενους ὑπερ της νικης . Ὀξαθρης δ ' ὁ Περσης |
μισειν τον ἰασονα ἑτερᾳ συνελθοντα ἡ δε κνιζεται ὁτι μη συνεστιν αὐτῳ : ἀ . . ? . θ . | ||
' ἐστι συγγενες τι λυπη και βιος ; τρυφερωι βιωι συνεστιν , ἐνδοξωι βιωι παρεστιν , ἀπορωι συγκαταγηρασκει βιωι . |
ἀπο ῥιζης ἀρχομενος του πρωτοπαθουντος μοριου φερηται ταχεως εἰς τα παρακειμενα . διατεινοντες δ ' εἰσιν ἑκατερωσε των νευρων οἱ | ||
ὑπο των ἐντασεων , και ἐφ ' ὡν δριμεα τα παρακειμενα , ὡς ἐφ ' ἑλκωσεων ἐντερων ῥευματισμους ἐπιφεροντων , |
θεραπειαι μεγαλα συμβαλλονται , και ἐτι προτερον αἱ φυτειαι και ποιουσι μεγαλας διαφορας , λεκτεον και περι τουτων . Και | ||
γινεται και πως : διο και φασι μονοις τοις ἀπειρα ποιουσι τα στοιχεια παντα συμβαινειν κατα λογον . και των |
ἀρα ἐστιν ἐπι την ΒΖ . ἐπει οὐν ἐν τρισιν παραλληλοις ταις ΗΘ ΒΚ ΔΕ ἰση ἐστιν ἡ ΗΚ τῃ | ||
τα σημεια ἐπιζευγνυμενη εὐθεια ἐν τῳ αὐτῳ ἐπιπεδῳ ἐστι ταις παραλληλοις . δια τα αὐτα δη και ἑκατερον των ΣΟΠΤ |
και τριηραρχοι καθιστανται τετρακοσιοι ἑκαστου ἐνιαυτου , και τουτων τοις βουλομενοις δει διαδικασαι ὁσα ἐτη : προς δε τουτοις ἀρχας | ||
: παρα δε τοις Ῥωμαιοις προτιθεσθαι πεντε μνας τοις ὑπομενειν βουλομενοις την κεφαλην ἀποκοπηναι πελεκει , ὡστε τους κληρονομους κομισασθαι |
παλιν ἀπο της των λοιπων ἀστερων συνεπιθεωρησεως και των τους κακοποιους περιεχοντων ζῳδιων . ὁ μεν γαρ του Κρονου τον | ||
παντοτε τους ἀγαθοποιους ἀγαθων εἰναι ποιητικους μητ ' αὐ τους κακοποιους ἐν τοις ἰδιοις οἰκοις καθεστωτας ἠ ὁριοις ἠ τριγωνοις |
πρωτην ἐπιχειρησιν καθολικωτεραν οὐσαν των μετ ' αὐτην οἰκειως ἐρουμεν προταττεσθαι και δια τουτο οἰκειαν ἀρχην ὀνομαζεσθαι . καθολικωτερον γαρ | ||
ἰσχυρον : κατα γαρ τουτο και ἀντιληψις και ὁρος ὀφειλει προταττεσθαι των λοιπων , ἐχει γαρ και ἀντιληψις ἀρνησιν : |
ἐπιμερισμον ἀπο [ ὁριου ] ἀγαθοποιου ἐπι ἀγαθοποιον ἐν ὁριοις κακοποιου . τριτος το μεθιστασθαι ἀπο κακοποιου ἐπι ἀγαθοποιον ἐν | ||
δεχεται ἀπ ' ἐκεινου την κακοποιησιν και διενεργει τας του κακοποιου ἐνεργειας ὁ ἀγαθοποιος δια την συγκρασιν . Ὁ μεν |
φλεγματωδη περιττωματα δια το της φυσεως ἀσθενες , χρεια των τεμνοντων και της λεπτυνουσης διαιτης : μη χρονιζειν δ ' | ||
Βαρκαιους ἐπι σπονδας : και στας μετα των τα ὁρκια τεμνοντων ἐπι της κρυπτης ταφρου ὠμοσεν , ἐφ ' ὁσον |
ὡς ἀν μετ ' ἐπιστημης και οὑτος ἐν τῃ ἀποδειξει παραλαμβανηται . τεσσαρων γαρ ὀντων καθολου των ζητουμενων ἐν ἑκαστῳ | ||
δε ἐστιν , ὁταν του αὐτου φθογγου δις λαμβανομενου μεσος παραλαμβανηται ὀξυτερος φθογγος οἱον ϜϹϜϹϹ # . Τον δε κομπισμον |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
προτερον ἀμελως εἰχες Νουμηνιου , γραμματα ἐχων νυν ἐμα και παρακλησιν , οἰδ ' ὁτι και την ἐπιμελειαν αὐξησεις . | ||
ἀπολογιας μοι δεησαν . οὐχ ὁ μεν Ἀλκιβιαδης αὐτῳ βουλεται παρακλησιν τοις μελλουσι πολιτευεσθαι ἐπιμελειας ἑαυτων ; προελθων δε του |
και παντα συλλογον και θιασον ἀνθρωπων ἀπατωσιν , ὡσπερ οἱ προσωπεια καλα αἰσχισταις ὀψεσι περιτιθεντες προνοιᾳ του μη ὑπο των | ||
χρονος ταχα , ἐν ᾡ οἱ τραγῳδοι οἰησονται ἑαυτους εἰναι προσωπεια και ἐμβαδας και το συρμα . ἀνθρωπε , ταυτα |
: ἐπει δε ἀφικετο ἡ ὡρα , αἰτιασθαι Βασσον ὡς διατριβοντα . ὁρᾳς , ἐφην , ὡς και δη παρερχεται | ||
το ἱματιον . διαβαλλει δε αὐτον . . . ἑνεκα διατριβοντα : ἐκει γαρ ἐφοιτα , ὡς γυμνους τους παιδας |
ἀλλ ' ὁμοιας σπουδης χρειαν ἐχοντα ; ἀλλ ' ὡσαυτως ἀμελειν αἰσχρον τουτων κἀκεινων ; τι οὐν ; ἡμεις μονοι | ||
τοις πολιταις ἀδυνατον , ἀλλ ' ἀναγκη ἠ του ἑτερου ἀμελειν ἠ του ἑτερου ; Ἐπιεικως , ἐφη , δηλον |
τιμωσι παλαιοτερους ἀνθρωπους . Αἰας μεν γαρ ἐμει ' ὀλιγον προγενεστερος ἐστιν , οὑτος δε προτερης γενεης προτερων τ ' | ||
και μοι ὑποστητω ὁσσον βασιλευτερος εἰμι ἠδ ' ὁσσον γενεῃ προγενεστερος εὐχομαι εἰναι . Τον δ ' ἠμειβετ ' ἐπειτα |
παντων ἀπο του ἡλιου και των ἀστρων . Φαινεται γουν συμπασχειν οὐ μονον τα ἐπι γης ἀλλα και τα ὑπο | ||
οἱ παλαιοι και περι ταυτα ἠσχολημενοι ἐπραττον δυναμενοι ἐξομοιουσθαι και συμπασχειν . ἀλλα νυν ῥᾳδιως μεν τουτων τις των την |
εἰναι ἐν αὐτῃ λεγεται ὀντα τε και ἑν ἑκαστον των συμβαινοντων αὐτῃ , ὡς το ποσον τε και ποιον και | ||
, και ὡς των μεν δια καθολικωτερας περιστασεις τοις ἀνθρωποις συμβαινοντων , οὐχι δε ἐκ της ἰδιας ἑκαστου φυσικης ἐπιτηδειοτητος |
, νη την Ἀθηναν . Νη Δι ' , οὐχι πειστεον . Ἡξουσι καὐθις , ἠν ἐχωμεν την Πυλον . | ||
παρα τινι των νεωτερων κωμῳδων , οἱς και αὐτοις οὐ πειστεον . Ἐντεχνως : πανυ αἰτιωνται τοὐνομα και φασι τεχνικως |
ἡσσον συμφερουσι , και προσθετα δε προστιθεναι τῃ ὑστερᾳ των θερμαινοντων : τα δε προσθετα ἐστω δια σμυρνης και πηγανου | ||
εἰσι δυναμεως , και κεισθωσαν ἐν τῃ τριτῃ ταξει των θερμαινοντων τε και ξηραινοντων . ἐστι δε τῃ γευσει θερμοτερος |
φυγοντες , μεταναστευουσι περι την Ἀσκρην χωριον των Βοιωτων , δυσχειμερον τε και κακοθερειον , περι δε τους προποδας κειμενην | ||
προς το κωνειον δια θυειας τριβεσθαι . ψυχραν γε και δυσχειμερον : 〚 πηγνυσι δε , εἰπε , τἀντικνημια . |
οἱ βουλευται [ τον ] θορυβον συνηγαγον τον δημον οὐδεν προσποιουμενοι μετεσχηκεναι του πραγματος . συνεληλυθοτος δε του πληθους ἀνισταμενοι | ||
. . τουτο φησι : τινες ἐνταυθα ἑαυτοις κατεσκευαζον , προσποιουμενοι εἰναι προξενοι πολεων τινων , ἱνα αὑται αἱ πολεις |
της Ἰλιαδος και δια της Ὀδυσσειας τους γυναικειους θαλαμους ὑπερῳους συνιστησιν . . διοδευωνται . . διοπτευωνται . . : | ||
σε προσειπειν εἰχον ἡδομην . τρια δη σοι τον νεανισκον συνιστησιν , ἡ τε του λεγειν δυναμις , ἡν ἐν |
ἁρπασας ἐπανω δενδρου πετασθεις ἐκαθισεν . ἰδουσα δε αὐτον ἀλωπηξ προσηλθεν και ἐπαινειν ἠρξατο αὐτου την ἀνδριαν , ἐψεγεν δε | ||
ταφρου φυγη ; τις ἡ παραλογος σωτηρια ; Εἰπων ταυτα προσηλθεν ὡς ὠνησασθαι θελων , και παραστας αὐτῃ ὠ κορη |
ἐν Πρωμονῃ συμμαχον , ὑπαντησας ἐδιωκεν ἐς τα ὀρη και ἐφορωντος ἐτι του Τεστιμου την Πρωμοναν εἱλεν , οὐπω της | ||
ὡς οὐ προσηκον ἡμερας πινειν , του κυριου και βασιλεως ἐφορωντος : οἱ δ ' ἀλλοι χρωνται μεν , ὀλιγῳ |
δνοφερης και ταρταρου ἠεροεντος ποντου τ ' ἀτρυγετοιο και οὐρανου ἀστεροεντος ἑξειης παντων πηγαι και πειρατ ' ἐασιν , ἀργαλε | ||
ἐκ παντα τετυκται : Ζευς πυθμην γαιης τε και οὐρανου ἀστεροεντος . και ἀρχη μεν οὑτος ὡς ποιητικον αἰτιον , |
λεγει , δια του Αἰθιοπηας το ἀφανες παν και νοητον σημαινων . Ὁτι δε παντα οὑτος ὁ Ζευς ἀναγει ἐπι | ||
προσαγαγειν τοις τειχεσι δια το βαρος , ταις δυο σαλπιγξι σημαινων ὑπο της ἁδροτητος του ἠχου τους στρατιωτας ἠναγκασε προθυμηθεντας |
τι λυπηρον εἰη , εἰς ταυτα παρακαλουντες . και το προθυμεισθαι δε συναυξειν τον οἰκον ἐπαιδευομεν αὐτην , ἐπιγιγνωσκειν αὐτην | ||
και μιμειται , και τα ὑποζυγια ὁδων , ὡς ἠ προθυμεισθαι προς αὐτας , εἰ εὐ αὐτοις ἐχειν ἐν αἰσθησει |
οὐ γαρ νυν ἐδει λεγειν , οὐδ ' εἰς την προκλησιν γραφειν ἐν ᾑ βασανιζειν ἐξῃτει , ἀλλα λαχοντ ' | ||
θαρρησαι τῳ Ἀπολλωνι περι μουσικης . δεξαμενου δε τουτου την προκλησιν , κατηκουσαν μεν αἱ Μουσαι ἀμφοιν , γινεται δε |
Χλοην , οὐδε αὐτῳ τῳ πατρι . Ἡμερας δε γενομενης συνθεμενοι παλιν εἰς τον ἀγρον ἠλαυνον : ἐδεηθησαν γαρ τουτο | ||
' αὐτο προκηρυξας , ὁσοι την ἰδιαν ὠνην καταβαλοντες ἠ συνθεμενοι καταβαλειν ἐν καιρῳ ῥητῳ τοις δεσποταις βουλοιντ ' ἀν |
ἀλλα παντα τα της ἀρχαιας πολιτειας ἐκδεδιῃτημενους , ὑπολαβουσα τοις ἡμεροις τας φυσεις ἁρμοττον εἰναι διδοναι τι και χαριζεσθαι συγγενειας | ||
ἀγελας , ἐπει και την φυσιν ἐστι τιθασα , τροφαις ἡμεροις αἱς ἀναδιδωσι γη χρωμενα και μηδεν εἰς ἐπιβουλην πραγματευομενα |
τρεις αἰτιας ” . πρωτον μεν , ὁτι σοφιζομενοι και ὑποκρινομενοι μεγαλως ἁμαρτανουσιν : δευτερον , ὁτι τουτῳ τῳ σχηματι | ||
, προστεταγμενον αὐτοις , ἠσπαιρον τε ἐθελουσιοι και ἰλυσπωντο , ὑποκρινομενοι το διολωλεναι . ἰδοντες δε οἱ ἐν τῳ ἀστει |
και παλινδρομων , ἐνιοις δε και ἀνορεξια . Τοις δε παιδιοις κοιμωμενοις και μασησις της γλωττης μετα προβολης , σχηματιζομενου | ||
Διωνης εἰκασας και ταυτα καλῃ ; ταυτα γυνη πρεσβυτις μυθολογειτω παιδιοις εὐκολως θελγομενοις τα ὠτα και προς ὑπνον πολλακις ὑφ |
χρονον οὐδεν διαφερει . ἐκεινο μονον ἰστεον ὁτι ἐν πασῃ προτασει , τῃ ἐξ ὑποκειμενου και κατηγορουμενου , ἐπαν προστεθῃ | ||
λεγουσα το οὐκ ἀγαθον κακον ἐστιν οὐ μαχεται τῃ ῥηθεισῃ προτασει : ἐνδεχεται γαρ ἀμφοτερα συναληθευειν ἐπι τινων , οἱον |
μητε χρωμασιν ἀλλοις οἱς γινεται γραμματα , σκευεσι δε φωτος εἰργασμενοις εὐφημουμεν τους εὐεργετας πληθος ἐτων αὐτοις συνευχομενοι . τις | ||
αὐτον ἐπιμελεστερον . ἠν δε ὁμοιος τοις ἀνδριασι τοις ἀκριβως εἰργασμενοις : εἰχε δε και το χρωμα ὁμοιον χαλκῳ κεκραμενῳ |
μη προβαλλοιτο μαρτυρα ὁ διωκων , τοτε ἐξην τῳ φευγοντι προσαγαγειν τινα μαρτυρουντα μη εἰσαγωγιμον εἰναι την δικην : και | ||
ὑπο των χρεων καταπονουμενος δια την του παιδος ἱπποτροφιαν βουλεται προσαγαγειν τῳ Σωκρατει τον παιδα , ἱν ' ὑπ ' |
εἰναι Κιτιεα : των γαρ εἰς την ἐπισκευην του λουτρωνος συμβαλλομενων εἱς ὠν και ἀναγραφομενος ἐν τῃ στηλῃ „ Ζηνωνος | ||
δαρδαψαι τιθεται . ἐρανοι δ ' εἰσιν αἱ ἀπο των συμβαλλομενων εἰσαγωγαι ἀπο του συνεραν και συμφερειν ἑκαστον . καλειται |
ἐπιθυμιας και θυμου και ἀκολασιας ἀφροσυνης τε αὐ και ἀδικιας προτεθεντα ἀγωνα , ὠ θεαται και ἀθλοθεται , ἡττημαι μεν | ||
εἰρηνῃ τε και πολεμῳ μετειμι κατα το ἀκολουθον ἐπι τα προτεθεντα και τοις ἀγαθοις ἀθλα και τοις πονηροις ἐπιτιμια . |
τῃ δε προς ἀλληλας οἰμαι συμπλοκῃ και την ἐμφασιν του περιβεβλησθαι ποιουσιν . οὐκουν περιβλητικον το τι ἐρουμεν οὐδε το | ||
σχηματι την κεφαλην περιβεβλημενους : Θ ὡστε και πεντε περιβολαια περιβεβλησθαι τον υἱον . Θ ἀλλ ' εἰ δοκει , |
. . . , : Τιμαγητος δε ἐν αʹ Περι λιμενων τον Ἰστρον φησι καταφερεσθαι ἐκ των Κελτικων ὀρων , | ||
μεθοδος . Ἐν τουτῳ δε τῳ μερει και το περι λιμενων ἐγκειται . λιμενες δε ἠ ἐν μεσῳ της πολεως |
προγονων εὐδοξιας . ἡμεις δε τους ἁρμοττοντας τῃ γραφῃ χρονους παραθεντες ἐπι τας οἰκειας της ὑποκειμενης ἱστοριας πραξεις τρεψομεθα . | ||
τεσσαρα προς τον τρια τον ἐπιτριτον : οὑς ἀλληλοις μεν παραθεντες τον των δεκα πληρουμεν ἀριθμον , τουτον δε τῳ |
ὑμων των νεων τα ὁπλα ἀναληψονται , ἀλλ ' ὑπομενειτε ἀπολειφθηναι τουτων ἡγουμενων , οὑς ἀει πατερας ἐκαλειτε ; ὠ | ||
, ἐπιδειν ἑξης ὡς ὁλον αὐτο καταληφθηναι , και μηδεν ἀπολειφθηναι μερος γυμνον , μη σφοδρα τε πιεζειν τῃ ἐπιδεσει |
και κακωσιν και δεινην , ὡς αὐτος ἐφη , ταπεινωσιν ἐπαγοντα τῃ ψυχῃ τα κατα γην ἐστιν οἰκιδια : νοθα | ||
εἰκοντα τῃ του παθους ἀκμῃ , νυν δε την τεχνην ἐπαγοντα προς ὀλιγον ἐνδιδοντος του κακου ; ἐστιν δε των |
οἰχοντο ἀποδραντες ἐς ἀλλην χωρην , χρονου δε προϊοντος ὀπισω κατελθοντες ἠν ἁλισκωνται ἐσελθοντες ἐς το πρυτανηιον , . . | ||
ἀποδοχης τυγχανοντες , ὑστερον δεηθεντος του Διονυσιου διηλλαγησαν , και κατελθοντες εἰς τας Συρακουσας εἰς την προϋπαρξασαν εὐνοιαν ἀποκατεσταθησαν : |
γενος εἰς εἰδη οὐ δυναται , αὐτου Ἀριστοτελους λεγοντος των ἑτερογενων και μη ὑπ ' ἀλληλα τεταγμενων ἑτεραι τῳ εἰδει | ||
ἀλληλων ἡ γενεσις ἠ μεταφερει ἐξωθεν γονον ἠ ἐκ τινων ἑτερογενων ἡ τουτων γενεσις : οὐ γαρ ὠφθη , φησιν |
την Ταραντινων πολιν οὑτω καλως και φιλανθρωπως διοικησαντα κυριον αὐτης κατασταντα , ὡστ ' εἰς ἁπαντας την ἐκεινου μνημην διενεγκειν | ||
Δαρειον ἀνηρ Αἰγυπτιος φωνεων μεγιστον ἀνθρωπων : τουτον τον ἀνδρα κατασταντα ἐπι του χειλεος του Ἰστρου ἐκελευε Δαρειος καλεειν Ἱστιαιον |
γενομενων το δραν ἠ πασχειν ἁ πεφυκεν ἐπιτρεποντος ἀλλο δε κωλυοντος και παν ὁ βουλεται και προς ὁ βουλεται συγχωρουντος | ||
μεν οὐν μετεστρεψαν οὑτω : και τινος αὐτων των στρατηγων κωλυοντος και φασκοντος ἐσπεισθαι αὐτοις ἠκοντισε τις , τῃ γενικῃ |
ἀπομεριζουσαι : διο και εὐθικτοι προς τας ἀπαντησεις ἠσαν . κατηγορουντος οὐν ποτε Στιλπωνος Γλυκερας παρα ποτον ὡς διαφθειρουσης τους | ||
μη ἀλογος ἡ ἐπιτιμησις εἰναι σου δοξῃ και θρασεια , κατηγορουντος ὡν ἀγνοεις . Ἐτι γαρ τουτο μοι το λοιπον |
τα προσφορα θελοντων . Ἑαυτῳ νουμηνιας κηρυττει : ἐπι των βουλομενων αὑτοις τι ἀγαθον γενεσθαι ἀταλαιπωρως , ἠτοι ἐπι των | ||
ἀγαθα οὐ θελουσι , των φιλων συμπονειν ἀλληλοις και συγκακοπαθειν βουλομενων . διο μεταφερων φαιη ἀν αὐτην τις εἰναι ἀρχην |
προεσταναι πολεως , παντων ἐργων μεγιστον ὀν , ἀπο ταὐτοματου παραγιγνεσθαι τοις ἀνθρωποις . παλιν δε ποτε παροντος του Εὐθυδημου | ||
, ᾑ ἀν του στρατευματος τι πονῃ μαλιστα , ἐφορωντας παραγιγνεσθαι . και τους σκευοφορους ἐντος τουτων των ἐπιτακτων ἐποιησαντο |
λογων γαρ δεσποτης οὑτος ὁ θεος . φωνην : τον προφορικον λογον . κηρυξ : ὁ Ἑρμης . ὀνομηνε : | ||
και ἰδων σε χαρησεται ἐν ἑαυτῳ „ . τον γαρ προφορικον λογον διανοιας ἀδελφον ὀντα ἐπιστασθαι φησιν ὁ δημιουργος ὁτι |
τας πολεις αὐτων συνεβουλευε θαυμαζειν λεγων ἐπι ταις εὐηθειαις των παραινουντων ἀφειναι τας ἁμαρτιας αὐτοις ἀζημιους , εἰ μηδε δυνανται | ||
Κω ἀφικομενος ἐς την Κνιδον νυκτος ἀναγκαζεται ὑπο των Κνιδιων παραινουντων μη ἐκβιβασαι τους ναυτας , ἀλλ ' ὡσπερ εἰχε |
ἐγχειρουσης το μηδεν εἰκη μεταβαλλειν , ἀλλα τοις ἐξ ἀρχης ἐγνωσμενοις ἐμμενειν . εἰεν . Λεπτινη , σε δ ' | ||
ἐκ του παρεληλυθοτος χρονου κριθεντων ἐναντια τοις ὑφ ' ὑμων ἐγνωσμενοις προσταττει , δευτερον δε περι των μελλοντων κριθησεσθαι προστιμαν |
' αὐτου του ἁμματος , ἀλλα και του ἐπιδεσμου πιλουμενου σφοδροτερον ὑπ ' αὐτου , δεομενου του ἁμματος ἐσφιγχθαι βιαιοτερον | ||
ὁ στιχος ὁμηρικος “ . . . : μειζον και σφοδροτερον πνευσῃ . ἐντευθεν δε δηλον , ὡς πυκνοτατον ἐστι |
πεπραχθαι παιδαριων πολυ προ ἡβης ἐπι παντα πετομενων , ὀξεως ἀναβαινοντων , καταβαινοντων , ἀπ ' ἀλλων ἐπ ' ἀλλα | ||
ἐλπιζει ἠν ἐπιδειξῃ ὡς οὐδεν χειρων ἐστιν των τας ἱππους ἀναβαινοντων ὀνων . αὑτη γαρ , ὠ ἑταιρε , φιλοσοφιας |
, ἠγουν ἐπιμελουμενοι , δι ' ἰου μελισσων ἀμεμφους , τουτεστιν οὐ μεμψεως ἀξιου ἀλλα ἐπαινου δηλονοτι , ἠτοι δια | ||
ἐαν μεν περιττοσυλλαβως κλινωνται εἰς συμφωνον ἐχουσι την κλητικην , τουτεστιν εἰς ς ἠ εἰς ν , ἐαν δε ἰσοσυλλαβως |
δυναμεωϲ : ἡ μεν γαρ ὀνοκλεια προϲαγορευομενη ϲτυφουϲαν τε και ὑποπικρον ἐχει την ῥιζαν , ὁθεν ϲπληνικουϲ τε και νεφριτικουϲ | ||
τριτην ἀποϲταϲιν . ἐϲτι δε και λεπτομερεϲ , γευομενοιϲ δε ὑποπικρον τε και δριμυ και δηλονοτι διουρητικον τε και διαφορητικον |
ἀντι του συ πρωτος ἀκουσας του ὀνειρου εὐνοϊκως συνεβουλευσας ἐξιλεωσασθαι οὐρανιους και . . χθονιους δαιμονας . τον ὀνειρον . | ||
παρακλησεσι . γαιαν οὐρανον τε ] ἠγουν τους ἐπιγειους και οὐρανιους θεους . θεοκλυτων ] εὐχομενος . περᾳ ] διερχεται |
και ὑγραινοντων προτερον ἐδεϲματων τε και ποματων και των ἐξωθεν ἐπιτιθεμενων . ὁταν μεν οὐν ὁ ἑκτικοϲ πυρετοϲ ἀμικτοϲ ἐϲτιν | ||
την πρωτην ταξιν , ὡς μηδε δυνασθαι ἀντιστραφηναι κατα των ἐπιτιθεμενων αὐτῃ , ἡ δευτερα συντεταγμενως εὑρισκομενη εὐκολως καταγωνιζεται την |
φυσικων καλουμενων φησι τις : τουτο γαρ μαχομενον ἐστι τοις φαινομενοις . “ Ἡλιος τε και σεληνη και τα λοιπα | ||
θεωρημα , καθαπερ ὑστερον διδαξομεν , της δε ἐν τοις φαινομενοις στρεφομενης ἐστιν ἰδιον τι θεωρημα . δια γαρ των |
ἀπηνεας δε και μεμηνοτας κεινους ἐκρινας . Ὁκοσα γαρ ἰνδαλμοισι διαλλαττοντα ἀνα τον ἠερα πλαζει ἡμεας , ἁ δη κοσμῳ | ||
κρασει τε και τῃ των πρωτων προσληψει σωματων , ἀλληλων διαλλαττοντα , φερε τι και περι των κατα μερος εἰπωμεν |
ὁποιον αὐτο οἱ Πυθαγορειοι λεγουσι . τοις οὐν οὑτως αὐτο τιθεμενοις ἀναγκη ποιειν το ἀπειρον ἀδιαιρετον : εἰ γαρ διαιρεθησεται | ||
του ἀριθμου . ὁταν δε μητε εἰναι μητε μη εἰναι τιθεμενοις αὐτο ὁ λογος εὐοδῃ , του διαιτησοντος χρεια και |
: πλατυνε τον φαρυγγα τῃ παρρησιᾳ : και γαρ στενουται προσβαλων σου τοις πονοις . ἀγωνιᾳ χειρ , εἰργεται νους | ||
δε ἐπαγομενος , φησιν , ἐγνωρισεν , ἠγουν τῃ αἰσθησει προσβαλων ἠγουν θεασαμενος : Ἐνιων γαρ τουτον τον τροπον ἡ |
πιστευων ὑπερορω της ἀπολογιας : τῃ δε σκληροτητι του δαιμονος ἀπιστων ὀρρωδω , μη οὐ μονον της χρειας του παιδος | ||
λαβειν ὑπερ του λαθειν ἀδυνατον . φυλαττου τον παρα των ἀπιστων ἐπαινον . ἐπαινεθεντες ποσοι ἀπωλοντο . κρινε σεαυτον ὡς |
την ἀδειαν της καταφορας και του φευγοντος ἀντιστασει χρησαμενου και λεξαντος ἀντεγκληματικως μεν , ὁτι ἀξιος ἠν ἀποθανειν ὁ τρισαριστευς | ||
τυχης ἰσορροπου προς το ἀντιπαλον ἐπιτηδειοτητι . Τοσαυτα του Φουφεττιου λεξαντος και παντων την γνωμην ἐπαινεσαντων μικρον ἐπισχων ὁ Τυλλος |
του ὁριστου . το δε τι ἐστιν ἁπαν καθολου και κατηγορικον : οἱ γαρ κυριως ὁροι κατηγορικοι ἁπαντες , οἱ | ||
μεν ψευδος περαινοντες συλλογιζονται . ὁτι ὁ Ἀριστοτελης τον μεν κατηγορικον και συλλογισμον ἁπλως καλει , τον δ ' ὑποθετικον |
φυγειν . ὁ μυθος δηλοι , ὁτι και ὑπ ' ἀσθενων ἐστι τις εὐκαιρος βοηθεια . μυρμηξ διψησας κατελθων εἰς | ||
ἐπιφανεστατοι δε ἐξ ἀδοξων ἀει γινονται και ἰσχυροι μεν ἐξ ἀσθενων , ἐκ δε ἀδυνατων δυνατοι και συνετοι μεν ἐξ |
εʹ διμετρα ἀκαταληκτα , το Ϛʹ μονομετρον , ὁ και παρατελευτον ὀνομαζεται , το δε ζʹ διμετρον καταληκτικον ἰαμβικον ἠτοι | ||
ποικιλης και παντοδαπης . Γ ὠ παντοιας ἠδη μουσης ] παρατελευτον τουτο . μουσης ] παιδευσεως . εἰ μεν τις |
γεννωμενῳ , του βρεφους εἰς το στομιον ἠδη της ὑστερας ἐμπιπτοντος και των ἁρμων της κυοφορουσης λυομενων ἀμφοτεροις κινδυνον ἰσοθανατον | ||
και ἀνταποφερομενων . βροντας δε και ἀστραπας ἀπο θερμου γινεσθαι ἐμπιπτοντος εἰς τα νεφη . σεισμους δε γινεσθαι του ἀνωθεν |
δειρην ἐνεθηκατο : ται δ ' ἐπ ' ἐκεινῃ βευδεα παρθενικαι Μιλησιδες ἐρρηξαντο . φασι δε τινες και ἀπο των | ||
ἀρκτων ? [ ] , ἑπτα λεοντων : ἑπτα δε παρθενικαι κυανωπιδες [ ] ἠρυσαν [ ὑδωρ ] καλπισι [ |
προς ἀλληλους ὑπερ ἀρχης και ταξεως ἀνεπιφθονον εἰναι και των νενομισμενων , τον δ ' ὁλως ἀλλοτριον μηδεμιας ὀργης μηδ | ||
τεκμηρια περι του ταυρου και της θυσιας , ὡς ἐκει νενομισμενων τουτων και του ποιητου παραβαλλοντος τα ἐκει συντελουμενα . |
το δικαιως κρινειν . τροπῳ γαρ τινι παρα θεου οἰκονομιαν πεπιστευται : και γαρ αὐτος οὑς ἐχει ὑφ ' ἑαυτον | ||
κακον , ἀνεμειν τουτο , και ὑγια γινεσθαι αὐτον . πεπιστευται δε τους ἀλλους τους ἀνα πασαν την γην ὀνους |
, δια τας ὑπερβολας των ἀρετων αἱς συνεβιουν κοινωνησαι της προσρησεως αὐτου . το γαρ ἰδιον ὀνομα τοις ἐκεινων ἐναρμοσαμενος | ||
της ἐπιστολης , ἀλλ ' αὑτη μεν σοι πληρουτω της προσρησεως τον νομον , παρ ' ἐκεινου δε πευσῃ , |
τον διαπορθμευσαντα Εὐρωπην Διι . . . Αὐτονοης δε και Ἀρισταιου παις Ἀκταιων ἐγενετο , ὁς τραφεις παρα Χιρωνι κυνηγος | ||
παραθεσθαι τον παιδα και παραδουναι τρεφειν Νυσῃ , μιᾳ των Ἀρισταιου θυγατερων : ἐπιστατην δ ' αὐτου ταξαι τον Ἀρισταιον |
μοι ταυτῃ δοκει σχεδον ὀρθοτατον αὐτο εἰναι , χωρις μεν πολεμικου , χωρις δε εἰρηνικου θεντας , εἰπειν ὡς οὐκ | ||
, τουτεστι των ἐκ του πολεμου νεκρων . ἐνυαλιοιο : πολεμικου . Δουριφατους : δορυφονευτους . ἐξανελοντες : Καλλιμαχος ἀπελον |
και παθῃ δεινοτερον , διαπερασας προς το Τραγονησιον , το μοναδικον ἀμφιεννυται σχημα την κομην ἀποκειραμενος και οὑτως εἰσεσι προς | ||
Δουκα Ἀνδρονικον αὐτον συλλαβοντες την ἁλουργιδα αὐτον ἀποδυσαντες , το μοναδικον ἐπενδυουσι σχημα , και οὑτω του φρουριου ἐξαγαγοντες προς |
δε Ταρκυνιους συγγενειαν εἰναι σφισι και φιλιαν . τοιαυτα τουτων ἀποκριναμενων οὐθεν οἱ Ῥωμαιοι ταπεινωθεντες , ὁ παθειν εἰκος ἠν | ||
διομολογησαμενοι τους τοκους τους εἰς ἑκατερον των ἐμποριων τουτων . ἀποκριναμενων δ ' ἡμων , ὠ ἀνδρες δικασται , ὁτι |
, και ἀληθεια μια , εἰγε και τελειοτης μια των ὁμογενων και του αὐτου λογου μετεχοντων ζῳων . Παν το | ||
οὐν κατορθοι και πῃ παραλογιζεται ; ὁτι μεν ἐπι των ὁμογενων εἰδων ἐστιν ἰδειν το τε προτερον και το ὑστερον |
μεν θανατῳ περιπεσων καταλειπει τινα τοις ἠδικημενοις παραψυχην τουτο ἐκεινο λογιζομενοις : τι γαρ ἐνην πλεον παθειν ; λογῳ δε | ||
ἀπωναντο προτερον των κατα την οὐσιαν , ἡδιστη τελευτη γινεται λογιζομενοις ὁτι προς οὑς ηὐξαντο διαδοχους την οὐσιαν ἐλθειν ἐρχεται |
ἐγινετο . Ὡς δε καθηκεν ὁ των ἀρχαιρεσιων χρονος , ἐλθοντων των ὑπατων πολλη σπουδη και παραταξις ἐγενετο του δημου | ||
των Φρυγων και Περσων περι της ἀρχαιοτητος και εἰς κρισιν ἐλθοντων Ψαμμητιχος ὁ βασιλευς Αἰγυπτου λαβων δυο ἀρτιτοκα παιδια ἐν |
ιζ να νθ , αἱς ἀκολουθως και τας λοιπας των κανονιων ἐπισυνθεσεις ἐποιησαμεθα . Ἱνα δε και τας ἐποχας αὐτων | ||
' ὁν και μονης γινεται παροδος . των δε σεληνιακων κανονιων ἑκατερον ταξομεν ἐπι στιχους μεν με , σελιδια δε |
προσελθειν : “ συ δε ἐκελευσας μοι , δεσποτα , προνοεισθαι του λαθειν . ὀρθως δε προσεταξας : ἀνειληφας γαρ | ||
, οἱ τον ἑαυτων βιον φαυλως διοικουντες των μηδεν προσηκοντων προνοεισθαι πειρωνται . μαντις ἐπι της ἀγορας καθεζομενος ἠργυρολογει . |
εἰς . λεγειν ] δημηγορειν , ῥητορευειν . χρηστων ] δανειστων . χρηστης και ὁ δανειζων και ὁ δανειζομενος , | ||
ἐμαυτου μηποτ ' ἀν ὑπομειναι παρα τινα των ἐν πολει δανειστων ἐλθειν μηδ ' ἀν εἰ φθανοιμι λιμῳ κατασκληναι . |