ἀφηκεν ἐπι κεφαλην ἀπο του κλιντηρος . ἐτρωθη δε και Ἱστιαιος ὁ γραμματικος διαλυειν αὐτους ἐπιχειρων , λαξ , οἰμαι | ||
και Διονυσοδωρος ἀντελοιδορειτο τα εἰκοτα . ἀλλ ' ὁ γραμματικος Ἱστιαιος ὁ βελτιστος , Παυσασθε , ἐφη : ἐγω γαρ |
, ἐκφηνας την τε ἑωυτου γνωμην και τα παρα του Ἱστιαιου ἀπιγμενα . Οἱ μεν δη ἀλλοι παντες γνωμην κατα | ||
γαρ και τον ἐστιγμενον την κεφαλην ἀπιχθαι ἐκ Σουσων παρα Ἱστιαιου , σημαινοντα ἀπιστασθαι Ἀρισταγορην ἀπο βασιλεος . Ὁ γαρ |
. ὁ δε τοσουτον ἀπεκρινατο ἐπισκωπτων ὁτι των φιλων αὑτῳ τελευταιος ἐντυγχανοι . Νυκτος δ ' ἀφνω δοξης γενομενης , | ||
οἱ δε στιχοι εἰσιν ἰαμβικοι τριμετροι ἀκαταληκτοι σαʹ , ὡν τελευταιος “ ἐγω δε φευξομαι γε τους Ἀχαρνεας ” . |
και κερασαι μετριως , ᾑ μαλιστα οὐδενος ἡττον των ἀλλων ἀποδεικνυται Λυσιας , ὁς γε οὐδεν τοις δια χειρος ἐχουσι | ||
κρινομενου : το μεν γαρ ἀποδεικνυσι , το τεκμηριον : ἀποδεικνυται δε το κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου |
ἐς ἱππον κητωεντα υἱος Ἀχιλληος , συν δ ' ὁ κρατερος Μενελαος ἠδ ' Ὀδυσευς Σθενελος τε και ἀντιθεος Διομηδης | ||
ὁς ἱπποσυνῃ ἐκεκαστο : τῳ δ ' ἐπι Τυδεϊδης ὠρτο κρατερος Διομηδης , ἱππους δε Τρῳους ὑπαγε ζυγον , οὑς |
τοις ἐπιγιγνομενοις οὐτε της δυναμεως ἐπαινουνται , δοξαν ἐγκαταλιποντες τοις ἀναλαμβανουσιν αὐτων τας ἱστοριας , ὁτι τοιουτους ἐζηλωσαν αὐτοι βιους | ||
οἱ Λακωνες , ὡν και οἱ υἱοι τα ἐμβατηρια μελη ἀναλαμβανουσιν , ἁπερ και ἐνοπλια καλειται . και αὐτοι δ |
ἠ εὐφροσυνας ἠ γυναικας , ἐαν δε ὁ Ἑρμης δια πανουργιας . Γνωσομεθα τον μεν δραπετην ἐκ των τῃ Σεληνῃ | ||
] χρωνται τοις ὀνομασιν . Ἁπλοτης μεν ἐστι φρονησις ἀπηλλαγμενη πανουργιας και οἱον ἁπλη τις οὐσα , μωρια δε ἐρημια |
τιμωσι παλαιοτερους ἀνθρωπους . Αἰας μεν γαρ ἐμει ' ὀλιγον προγενεστερος ἐστιν , οὑτος δε προτερης γενεης προτερων τ ' | ||
και μοι ὑποστητω ὁσσον βασιλευτερος εἰμι ἠδ ' ὁσσον γενεῃ προγενεστερος εὐχομαι εἰναι . Τον δ ' ἠμειβετ ' ἐπειτα |
τεκεισθε . Και δη που πολεμοι , και δη και ἀναρσιον αἱμα ἐσσεται ἀνθρωποισι , κακῳ δ ' ἐπικεισεται ἀλγος | ||
ἀκραι : ἐπαναστασεις , ἀκρωτηρια . Οὐτε : οὐδαμως . ἀναρσιον : ὀλεθριον ἀπο του ἀναιρω το φονευω και σκυλευω |
την κατα πολεμιων νικην : το γαρ λεγειν ἰδιον εἰναι ἀντιστασεως το ἀμφοτερα ὡμολογησθαι ἐν αὐτῃ , το τε ἀδικημα | ||
ποιησας , τῃ μεταληψει χρησεται ὁ διωκων : ἐπι μεν ἀντιστασεως , ὁτι ἀλλως ἐχρην δημοσιευσαι , ἀνενεγκειν τῳ δημῳ |
τας ἰδεας ἀλλα μη τασδε ἐχειν δικανικον ἠ συμβουλευτικον ἠ πανηγυρικον το ἐν αὐτῳ εἰδος ἀποδεικνυται : ὡσπερ οὐν την | ||
ἰδεα : και γαρ ἡδιους ποιησαι τας ψυχας ὑπερ ἁπαντα πανηγυρικον λογον εἰναι φασι τους ῥυθμους ἐπιτηδειους και τοὐναντιον αὐ |
ἐν εἱρκτῃ ἀποθνῃσκει . Σεληνης μεσουρανουσης και ὑπο των κακοποιων περιεχομενης , του μεν Ἀρεος ἐκ των δεξιων , του | ||
και παλιν ἀλλας μειζονα γωνιαν περιεχουσας της ὑπο των ἐκτος περιεχομενης . τουτου γαρ δειχθεντος ἁμα μεν δηλον , ὁτι |
ὡς ἀν μετ ' ἐπιστημης και οὑτος ἐν τῃ ἀποδειξει παραλαμβανηται . τεσσαρων γαρ ὀντων καθολου των ζητουμενων ἐν ἑκαστῳ | ||
δε ἐστιν , ὁταν του αὐτου φθογγου δις λαμβανομενου μεσος παραλαμβανηται ὀξυτερος φθογγος οἱον ϜϹϜϹϹ # . Τον δε κομπισμον |
ἀλλα τριποδας πολλους ἀλληλων πλησιον , ὡστε τον ἑνος ἁπτομενον παραπεμπειν δια της ψαυσεως την ἐπηχησιν ἑκαστῳ , και διαμενειν | ||
νηα , οἱονει πομπινος τις ὠν . Πομπιλος παρα το παραπεμπειν τους πλεοντας : ὁτι παραπομπευει την νηα , οἱ |
τοις σεαυτου ὀφθαλμοις ἀπιστων . Εἰδον : ἀλλα το πραγμα τεραστιον , ὁ αὐτος πυρ και ὑδωρ . Εὐ γε | ||
, τουτο μονον ἐκπληττονται και ὡσπερ ἐστι , καινον και τεραστιον δοκει αὐτοις . τα δε ἀλλα ματην ἀρα τῳ |
ὡσπερ Ἀλεξανδρον Ἀμμωνι οἱ Μακεδονες και Ἀρατον Ἀσκληπιῳ Σικυωνιοι : Ἀριστομενει δε πατερα Ἑλληνων μεν οἱ πολλοι Πυρρον φασιν εἰναι | ||
λοχους ἀντι των τεθνεωτων κατελεγεν ἀνδρας ἐκ των εἱλωτων . Ἀριστομενει δε , ὡς ἀνεστρεψεν ἐς την Ἀνδανιαν , ταινιας |
' αὐτου του ἁμματος , ἀλλα και του ἐπιδεσμου πιλουμενου σφοδροτερον ὑπ ' αὐτου , δεομενου του ἁμματος ἐσφιγχθαι βιαιοτερον | ||
ὁ στιχος ὁμηρικος “ . . . : μειζον και σφοδροτερον πνευσῃ . ἐντευθεν δε δηλον , ὡς πυκνοτατον ἐστι |
τῳ νομῳ κειμενου : ἡ δε δεχομενη την ἐξουσιαν τοις περιστατικοις παλιν κεχρηται : ἀμφοτερα δε τα εἰδη μεταληψεις εἰσιν | ||
τῃ προβολῃ ῥηθεντων την πηλικοτητα . οὐ πασιν οὐν τοις περιστατικοις μοριοις ἐπεξελευσεται , μονῳ δε τῳ περιεχοντι ποσῳ : |
τις δοξει νενικηκεναι τα αὑτου παιδικα , τον Θαλασσιον και Λεοντιον και τον νυν τουτονι τον οὐ μαλλον μεγα φθεγγομενον | ||
και την Μιμνερμου αὐλητριδα Ναννω και την Ἑρμησιανακτος του Κολοφωνιου Λεοντιον : ἀπο γαρ ταυτης ἐρωμενης αὐτῳ γενομενης ἐγραψεν ἐλεγειακα |
οὐκ ἀνα - γεται ἐπι των ἐμπυηματων τι ἀξιολογον : ὀλιγιστον δε πανυ ἀναπτυουσι , μηδεν εὐεργετουμενοι . Τεταρτον σημειον | ||
θεων , ὡσπερ καθαπερ παιδων των ἡδονων νουν οὐδε τον ὀλιγιστον κεκτημενων . ἐν δε τῳ ὀγδοῳ της Πολιτειας ὁ |
και πολυειδη τας βαφας , εἰ τις ἀναλεξασθαι τε αὐτα ἐπισταιτο και ἀναπλεξαι και ἁρμοσαι , ὡς μη ἀπᾳδειν θατερον | ||
ἀποδειξεως ; εἰ γαρ το αὐτο ὁριστον και ἀποδεικτον , ἐπισταιτο ἀν τις ἐχων αὐτου και ὁρισμον και ἀποδειξιν , |
παρ ' ἡν αἰτιαν Ἀθηναιοις το παλαιον οὐκ ἐπετετραπτο συνηγορον παριστασθαι τοις κρινομενοις ἐπι της . ἐν Ἀρειῳ παγῳ βουλης | ||
και ἐρωτηθεις ποθεν εὑροι , ἐφησεν ἐνυπνιον αὐτῳ την Ἀθηναν παριστασθαι : διο αὐτος τε ἠλευθερωται και νομοθετης κατεστη . |
του ἑτερου το ἑτερον ἀποδοθηναι το μη εἰναι ἀποδοθῃ . Αἰτιον δε του μη ἀκολουθειν το ἀναγκαιον ὁμοιως . δια | ||
, ἐν δε ταις νησοις λαμπροι ταις μακραν ἀπηρτημεναις . Αἰτιον δε το τας χωρας κοιλας και ἐπισκεπεις εἰναι , |
τυνη ἐξεταθη ; ἰσως δε και αἱ δια του νη τεινουσι την παραληγουσαν : ἰδου γαρ και ἀπο του ἐμιν | ||
μεν οὐν Περι φυσεως αὐτωι και οἱ Καθαρμοι εἰς ἐπη τεινουσι πεντακισχιλια , ὁ δε Ἰατρικος λογος εἰς ἐπη ἑξακοσια |
οὐ γαρ με ληθεις , ἀλλα γιγνωσκω σαφως , καιπερ σκοτεινος , την γε σην αὐδην ὁμως . Ὠ δεινα | ||
των κεντρινων λεγει . Κιων : παραγενομενος . ἀϊδνης : σκοτεινος , μελας , ἀφανης . Βυθιοις : βυθοις . |
Αἰσχυλον ; Ἐκεινος εἰχε τον τραγῳδικον θρονον , ὡς ὠν κρατιστος την τεχνην . Νυνι δε τις ; Ὁτε δη | ||
παλαιον , φησιν , παρατεθεντων των κωληνων το μηριον ὁ κρατιστος ἐλαμβανεν : εἰ δε τις ἑτερος ἀντιποιησαιτο , συνισταντο |
τον διαπορθμευσαντα Εὐρωπην Διι . . . Αὐτονοης δε και Ἀρισταιου παις Ἀκταιων ἐγενετο , ὁς τραφεις παρα Χιρωνι κυνηγος | ||
παραθεσθαι τον παιδα και παραδουναι τρεφειν Νυσῃ , μιᾳ των Ἀρισταιου θυγατερων : ἐπιστατην δ ' αὐτου ταξαι τον Ἀρισταιον |
ἐλθειν . εὑρισκονται γουν πολλοι των Πυθαγορειων αὐτηι κεχρημενοι ὡσπερ Ἀρισταιος ὁ Κροτωνιατης και Τιμαιος ὁ Λοκρος [ . ] | ||
Αὐτουχον και Ἀρισταιον : Αὐτουχος μεν ἐν Λιβυηι ἐμεινεν , Ἀρισταιος δε ἀφικετο εἰς Κεω . . . . : |
δε προς ὀργην ἡντινα τυχητε ἐστιν ὁτε σφαλεντες την του πεισαντος μιαν γνωμην ζημιουτε και οὐ τας ὑμετερας αὐτων , | ||
προ του Εὐκλειδου κδʹ ἐπι Εὐκλεους . Περι δε του πεισαντος ἱστορει Θεοπομπος . Τμημα πρωτον περιεχον λογους ἐννεα αʹ |
και ἐπιστημης . Το δε αἱμυλος ἀντι του ἀπατεων και πανουργος και δολιος εἰληπται : αἱμυλιοισι λογοισι θελγει ὁπως Ἰθακης | ||
περιουσιας αἱρειται , που τουτονι θησομεν ; ὡς μεν οὐν πανουργος ἡμιν , ὠ ἀνδρες Ἀθηναιοι , και δυσνους και |
ὀργιων ] ἑορτων . ὀργιων ] ἠτοι των τελετων και πανηγυρεων μνησθητε . μνηστορες ] μνημονες . μνηστορες ] μνειαν | ||
ἠ ἐν τοις συμποσιοις , πλην ὁτι ποικιλωτερον το των πανηγυρεων και χρονου πλειονος . οὐκουν εἰς τα συμποσια δηπου |
οὑτω μεχρι μυριων ἀμερων προερχεται ὁ Διοδωρος δεικνυς , ὁτι ἀνυποστατος ἐστιν ἡ κατ ' ἐπικρατειαν κινησις : ἀτοπον γαρ | ||
ἀντεχειν τον πανδαματορα σιδηρον . Θυμος τῳ θηρι πολυς και ἀνυποστατος , ἑως ἀν αὐτον ἐχῃ της ὑλης το συσκιον |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
οἱος ὁ του Καινεως ἐν δευτερῳ σχηματι ἐκ δυο καταφατικων συλλογιζομενος ὁτι το πυρ ἐν πολλαπλασιῳ ἀναλογιᾳ γενναται και αὐξεται | ||
ληξαι τας λοιμικας νοσους . τουτο δ ' ἀν τις συλλογιζομενος εἰκοτως θαυμασαι το της περιπετειας ἰδιον : ὁ γαρ |
συλλαμβανοντος αὐτον ἐκεκραγει τε και ἀντετεινε . των δε προβατων αἰτιωμενων αὐτον ἐπι τῳ βοαν και λεγοντων : „ ἀρα | ||
ὁποτε το πρωτον ἀναπετασας ἐπεδεικνυεν το ἐργον , ἐπακουειν των αἰτιωμενων τι ἠ ἐπαινουντων : ᾐτιατο δε ὁ μεν την |
δ ' ἑτερηφι παρελθειν : ἐκ της προς την ὑβριν παραθεσεως προτρεπει τῃ δικαιοσυνῃ μαλλον ἑπεσθαι : κρεισσων γαρ ἐστι | ||
ἐπιπροσθουσης τῳ νῳ και την αὐτων ἀπαυγαζουσης ὀντοτητα . ἐκ παραθεσεως τοινυν ἀμφοιν προς ἀλληλα των ἀναγκαιων και ἐνδεχομενων συναγει |
παροξυνομενος . δυνατον μην ἐτι τους ἀρχομενους καρκινους κωλυειν αὐξεσθαι καθαιροντα τον μελαγχολικον χυμον πριν ἐν τῳ πεπονθοτι μοριῳ στηριχθηναι | ||
ἐν σπλαγχνοις σκιρρουμενοις ἠ ἐμπεφραγμενοις . πλεονεκτει δε τα συκα καθαιροντα τα ἐν νεφροις ψηγματα . ἀμφοτερα δε γαστρος ὑπαγωγα |
αὐτῳ ξυν μετρῳ καθαπερ τῳ οἰνῳ χρηστεον , οὐτε ἐκεισε ὑπερβαινοντα τους σωφροσυνης ὁρους οὐτε ἐνταυθα τους ἀληθειας . ἡκιστα | ||
μηκυνομενα , ἁτινα μεχρι της τεσσαρακοστης ἀφικνουνται : τα δε ὑπερβαινοντα την τεσσαρακοστην ἡμεραν χρονια κατατασσονται . ὁ οὐν Ἱπποκρατης |
ἐχον των φυλλων πλειους , δριμυτατον : και τριτον σφοδρα μικρον και δυσοσμον , τῳ ἀνθει ἐγχρυσιζον : και τεταρτον | ||
φλαυρον και φαυλον διαφερει . φλαυρον μεν γαρ ἐστι το μικρον και κουφον κακον , φαυλον δε το μεγα . |
την βασιλειαν Ῥωμαιων ; Τις ἡ ἐπιβλαβης αὑτη φιλοσοφια και ἀκαιρος μετριοφροσυνη ; Ἀλλ ' εἰ τι ἐμοι πειθῃ , | ||
ὀν . ὁ δε † Φιλων παρα την ἀκην † ἀκαιρος και κατα συγκοπην ἀκρος , . , . + |
και ἑτερα Θηβα ἐν Αἰγυπτῳ ἡ λεγομενη ἑκατονταπυλος . Ὁ Λαιος του Λαβδακου υἱος ὠν ἐβασιλευσεν ἐν Θηβαις , γυναικα | ||
δε † Λυκης , του δε Ἰοφων , του δε Λαιος , του δε Ἀγαμηστωρ , του δε Τισανδρος , |
ἠ ὀξυς ἠ κακωδης ἠ τας ἀλλας ἐχων διαφορας νυν πειρατεον θεωρειν . Ἁλμυρος μεν οὐν γινεται διοτι το ἀλλοτριον | ||
ἠ ποιησαντες ταυτ ' ἐχουσιν ἐν τῃ λεξει τἀγαθα . πειρατεον δη και περι τουτων , ἁ φρονω , λεγειν |
οὐ γαρ νυν ἐδει λεγειν , οὐδ ' εἰς την προκλησιν γραφειν ἐν ᾑ βασανιζειν ἐξῃτει , ἀλλα λαχοντ ' | ||
θαρρησαι τῳ Ἀπολλωνι περι μουσικης . δεξαμενου δε τουτου την προκλησιν , κατηκουσαν μεν αἱ Μουσαι ἀμφοιν , γινεται δε |
θεραπευειν , εἰ πολιορκουμενοι μεν αὐτοι τουθ ' ἑτερους ποιειν ἐπιχειρησομεν διαποντιοι και πριν ἐξελθειν ἐχειν ἐξω τειχους πλευσουμεθα ἐπ | ||
ἐχομεν ὡστε τολμαν τε οἱ αὐτοι μαλιστα και περι ὡν ἐπιχειρησομεν ἐκλογιζεσθαι : ὁ τοις ἀλλοις ἀμαθια μεν θρασος , |
οὐτε αἰθων ἀλωπηξ οὐτε ἐριβρομοι λεοντες μεταλλαξαιντο ἠθος . οὐτε δεινοτης , φησι , τουτο γαρ ἡ κερδω σημαινει τῳ | ||
τας κατασκευας , ἐν αἱς ἡ τε βραχυτης και ἡ δεινοτης και ἡ ἰσχυς και ὁ τονος και ἡ μεγαλοπρεπεια |
τα ἀντικειμενα φασκοντας ἐν τοις γενητοις εἰναι . μεταβολης δε ἀναιρουμενης οὐδ ' ἀν γενεσις οὐδ ' ἀν γενητον τι | ||
φυτου πως δυναται εἰναι ἡ ἐλαια ; της δε ἐλαιας ἀναιρουμενης οὐκ ἀναιρειται το καθολου φυτον , εἰσι γαρ ἀλλα |
ὑπ ' ἐμου λεγομενων και δια την σπανιν του Παρμενιδειου συγγραμματος . . . , . φασι δε γεγραφθαι αὐτωι | ||
και πρωτος τῃ ὑλῃ νουν ἐπεστησεν , ἀρξαμενος οὑτω του συγγραμματος , ὁ ἐστιν ἡδεως και μεγαλοφρονως ἡρμηνευμενον : “ |
ὁς ὠνομασται οὑτως ἀπο τινος Διομου . Γ και ὡς πανουργους δε τουτους κωμῳδει και τον Γερητα τον φαλακρον και | ||
ταις δασυτησι διαλλαττουσι , τας δε ψυχας ἡμερους ἐχουσαι και πανουργους ἐπι πλεον και διδασκαλιαν μεθοδικην ἐπιδεχονται . οἱ δ |
μητε χρωμασιν ἀλλοις οἱς γινεται γραμματα , σκευεσι δε φωτος εἰργασμενοις εὐφημουμεν τους εὐεργετας πληθος ἐτων αὐτοις συνευχομενοι . τις | ||
αὐτον ἐπιμελεστερον . ἠν δε ὁμοιος τοις ἀνδριασι τοις ἀκριβως εἰργασμενοις : εἰχε δε και το χρωμα ὁμοιον χαλκῳ κεκραμενῳ |
προς εὐφροσυνην τελειν το βλεπειν ἐξειναι προς νωτα θαλασσης και φερομενας ὁλκαδας και κελευσματων ἀκουειν , τουτο οὐ πλειους εὐφροσυνας | ||
, ὁθενπερ και την ἐκφυσιν ἐχουσιν , ἐπι την ἀκανθαν φερομενας . ἀφελοντι δ ' αὐτας ἀκριβως ἠδη καταφαινεται τα |
προς φως και λαμπροτατον ἡλιον ἐναυγαζεσθε μητε τας ἀνθρωπων των ἀμεινονων ἀπειλας μητε τας ἀπαραιτητους ἐκ θεου δικας τοις οὑτως | ||
την παροιμιαν ἀποτελευτησαι . παροιμια γαρ ἐστιν ἡ λεγουσα δευτερων ἀμεινονων . δευτερον ἀμεινον ἐπι των ἐξ ἀρχης μεν ὁρμωντων |
της μητρος και προσηνεγκε διαφορους τροφας ἐξ ἀκροδρυων , ἀπο μελιτος , ἀπο γαλακτος , και ἐλθων ὁ ἐριφος ὀσφρησατο | ||
τους ἐν τοις προσωποις . ] Ὀξους δριμυτατου μετα ἰσου μελιτος μιξας ἐπιμελως ἐπιχριε , τῳ δακτυλῳ διατριβων . ἀλλο |
, ἐκλυσις , φρικωδης διαδρομη : ποτε δε και χολωδης ἐμετος : στροφος , βαρος κεφαλης : σκοτοδινιασις , ὠχριασις | ||
παθος περιεστη , ὑφ ' ᾑ και ὁ του αἱματος ἐμετος ἐνιοις ἑπεται , και μαλιστα ἐπι πλεον νηστευσασι . |
Λαμπαδι : Δαιμονος Ἀγαθου μετανιπτρον , ἐντραγειν , σπονδη , κροτος . Διφιλος Σαπφοι : Ἀρχιλοχε , δεξαι τηνδε την | ||
ἀπο πυγμης προς τον ἐπιφερομενον αὐλητην , τοτ ' ἠδη κροτος ἐξαισιος ἐγενετο και κραυγη των θεωμενων . ἐτι δε |
χωρησαι . ὡς δε ἐς Καλλισθενην ἡκεν ἡ προποσις , ἀναστηναι μεν Καλλισθενην και ἐκπιειν την φιαλην και προσελθοντα ἐθελειν | ||
παντοιως ἀνενεωσατο , εἰκονας τε και ἀνδριαντας ἐν πασαις πολεσιν ἀναστηναι ἐκελευσε , την τε Ῥωμην ἐπληρωσεν ἀνδριαντων και εἰκονων |
τους γονεις θανατῳ και τα αὐτων μειωσει , και ἐσται λαμπροτερος των γονεων δι ' ἑαυτου κτωμενος και ἐν ἱεροις | ||
ἡ σεληνη των ἀλλων ἀστρων , ἠ ὁ ἡλιος ὁ λαμπροτερος , ἠ ὁσα ἀλλα ἐστι ποιητικωτερα . Σωφρων δε |
. ἀλλ ' οὐδεπω ] τις ἀλλος οὐτε μητερα [ προδους ] μεγ ? ' εὑρε κερδος οὐδ ' ἀδελφεην | ||
ὁ προλαβων και εὐ παθων ἀλλ ' ὁ δρασας και προδους . δει γαρ τον εὐ παθοντα ἐκεινο ἀντευποιειν , |
κρισις . γραφην . ἡ ὑπερ δημοσιων . ἀγνως . ἀγνωστος και ἀκανθα δε τις φασι λεγεται γουν σφανιας και | ||
μεριδων μοιρων ὠνομασμενων . Αἰσα δε ἐστιν ἡ ἀιστος και ἀγνωστος αἰτια των γινομενωνἐμφαινεται δε νυν ἡ των κατα μερος |
τα ὁπλα οἱς δεησει χρησθαι ἐκ πολλου ἡμιν συν θεῳ παρεσκευασται : νυν δε τα ἐπιτηδεια δει εἰς την ὁδον | ||
: σωαι μεν γαρ ὑμιν και ἀκεραιοι αἱ σκηναι : παρεσκευασται δε και ὑμιν ἐνθαδε ὡσπερ και τουτοις . και |
* και * τετραγωνος ἐκτισθη Ῥωμη παρα Ῥωμου ἠ Ῥωμυλου παλαιοτερα τουτων . Καστνιας τε : Καστνια και Ταυχειρα ἡ | ||
καιρου ξυνοραν τας ὑποθεσεις και τα ἀναγιγνωσκομενα τε και λεγομενα παλαιοτερα ὀντα ἠ νεῳ γε ἐνθυμηθηναι και ἑρμηνευσαι . αἱ |
και των ὁλων κοσμων ὡς πληθυομενων τε και ἑνουμενων , ὑποτεταγμενων ἀει τουτων ἐκεινοις , και μεγαλοις οὑτω βημασιν , | ||
ὁτι και συ τῳ τροπῳ δυνατος εἰ την παρα των ὑποτεταγμενων εὐνοιαν περιποιεισθαι των ὑπηκοων , ἐτι δε φιλους πλειστους |
Τιμιος μεν δη ὁ θεωρητικος βιος , ἑπομενος δε και ἀναγκαιος ὁ πρακτικος : ὁτι δε τουτο οὑτως ἐχει , | ||
τις προσεθηκε τον ἑξης στιχον . . ἀθετειται ὁτι οὐκ ἀναγκαιος : προκειται γαρ το ἀλλ ' αἰει μυθοισι λαβρευεαι |
και ἀνθρωπον συνεισηγαγον . τεταρτον διαφορον ὁτι διαφορα μεν διαφορᾳ μιγνυται προς εἰδους γενεσιν , οἱον το λογικον και το | ||
αὐτη μεν ἑτερωσε ῥιπτεται , τῳ δ ' ἐλαιῳ βουτυρον μιγνυται . χρη δε τουτου του κλυσμου πληθος μη ἐνιεναι |
προϊασιν . ἀλλ ' εἰ τουτο , και ἡ αὐτοδυας προτερα μεν ἐσται της νεωτερας , νεωτερα δε της προτερας | ||
ἐκ της ἀποφασεως των ἀκρων γνωριζονται : ἁ γαρ μητε προτερα ἀλληλων μητε ὑστερα , ταυτα ἁμα . τρια δε |
κοινου δογματος καθαπτομενος του Ἀγαμεμνονος : ἀφρητωρ , ἀθεμιστος , ἀνεστιος ἐστιν ἐκεινος , ὁς πολεμου ἐραται ἐπιδημιου ὀκρυοεντος . | ||
ἀμελετητος σχεδον , τοσουτον χρονον πλανηθεις οὐ μονον ἀοικος και ἀνεστιος , ἀλλα μηδε ἀκολουθον ἑνα γουν ἐπαγομενος . οὐ |
, μετα δε ταυτα οἰνον , κἀν μηδεπω διψωσι , κελευειν προσφερεσθαι : πραϋνεται μεν γαρ αὐτοις εὐθεως ὁ λιμος | ||
ὑπερηφανος γενομενος ἡμιλλατο προς τον θεον : βροντωντος γαρ αὐτου κελευειν τους στρατιωτας ταις σπαθαις τυπτειν τας ἀσπιδας ἀφ ' |
δε και ὑπεστη ἡ ὑλη , εἰ μη ἀπο των προγενεστερων φυσει ; και γαρ ἡ παρ ' ἡμιν ὑλη | ||
: δια γαρ τους ὑμνους και οἱ ὑστερον μνημονευουσι των προγενεστερων , και ὡσανει ὁρκος πιστος , οὑτως και οἱ |
δ ' αὐτα και χλανιδισκια ἐκαλουν . κεραυνος δε εἰδος χιτωνος . και θηραιον ἱματιον , ἠτοι ἀπο της νησου | ||
δε προ του δεοντος καιρου συρραγεντος του περιεχοντος το ὑγρον χιτωνος , ἐκκρισις γεγονε των ἠθροισμενων ὑγρων και ξηροτεροι ἐμειναν |
δ ' ἑλε παντας Ἀχαιους . θαυμαζεν δ ' ὁ γεραιος , ὁπως ἰδεν ὀφθαλμοισι : Τηλεμαχου δ ' ἑλε | ||
? ? [ ] ? ? ? [ ] ὁ γεραιος : μη βιαζου προς τον [ ] Φλακκον [ |
τε ὁ τραγικος και Θεοπομπος ὁ συγγραφευς και Θεοκριτος ὁ σοφιστης . . . , : συνδειπνησαι δε τωι Κιμωνι | ||
ἀλλοι δε Φερεκυδην τον Συριον . . . Σαβινος : σοφιστης : γεγονως ἐπι Ἀδριανου Καισαρος . ἐγραψεν . . |
και σαφη κεκτημενους . Εὐαγοραν τον Σαλαμινιον και Κονωνα τον Ἀθηναιον φασιν ὁμογνωμονας εἰναι και φιλους . ὑμεις τοινυν ἐκεινους | ||
Ἀμεινιαδης Φιλημονος παρα τῳ Σιταλκῃ πειθουσι τον Σαδοκον τον γεγενημενον Ἀθηναιον , Σιταλκου υἱον , τους ἀνδρας ἐγχειρισαι σφισιν , |
ἡσσον συμφερουσι , και προσθετα δε προστιθεναι τῃ ὑστερᾳ των θερμαινοντων : τα δε προσθετα ἐστω δια σμυρνης και πηγανου | ||
εἰσι δυναμεως , και κεισθωσαν ἐν τῃ τριτῃ ταξει των θερμαινοντων τε και ξηραινοντων . ἐστι δε τῃ γευσει θερμοτερος |
εἰς την ἀγοραν εἰσβολων και του θεατρου και των ἀλλων κατεχομενων χωριων δια βραχεων τε φυλασσειν , και πολλας εἰναι | ||
περιφυσις ἠ ἀλλο τι των τοιουτων ἐμποδιζον . περιττωματων δε κατεχομενων ἐκβαλλειν σκυβαλον δια κλυστηρος ὑδρελαιου ἠ ὑδρομελιτος ἐνεθεντος , |
ἀνθρωπος λιθος ἐστιν , ἱνα μη ἐπι ἀναιρεσεως τον καταφατικον προσδιορισμον παραλαμβανωμεν . Τας ἀντιθεσεις ἁπασας των προσδιωρισμενων προτασεων ἐν | ||
κατηγορουμενον , οἱον ἀνθρωπος . τουτο δε καθολου ἠ ἐχει προσδιορισμον ἠ οὐκ ἐχει . οὐκ ἐχει μεν ὡς το |
ἐστι : οὐ δυνατον ἐστι . ἐξαλεασθαι : ἀπατησαι : ἀποφυγειν . * ἐκκορυφωσω : το ἐκκορυφωσαι δηλοι το ἀποκαλυψαι | ||
τοις ὑποτεταγμενοις ἐπιβληθησεσθαι ὡς τα κοινα θλιβηναι και τους δυναστας ἀποφυγειν εὐξασθαι , κατα δε την βʹ τριωρον τῃ Κοιλῃ |
† και ὑποταϲϲομενον τηϲ κλιϲεωϲ των ὀνοματων . και ἐϲτι προτακτικον μεν ὁ , ὑποτακτικον δε ὁϲ . Παρεπεται δε | ||
. Παν ἀρθρον ὀρθης και αἰτιατικης πτωσεως ὀν , εἰτε προτακτικον , εἰτε ὑποτακτικον , ἐπι ἑνικου ἀριθμου , ἐπι |
χρονου , και ἡλιου και σεληνης και ἀνεμων , και τελεισθαι ὀνομασιας σεληνης καλοσχηματιζουσης , οὐ γαρ προς τους ἀστερας | ||
δε ᾑ πεφυκε ταυτῃ συμβαινει και τα περι αὐτο ἐνεργηματα τελεισθαι : ὡστε και τα ἀπο των θεων ἐγειροντα και |
χρη καλα παντα νοειν . δειξει δη μανιην μεν ἐμην βαιος χρονος ἀστοις , δειξει ἀληθειης ἐς μεσον ἐρχομενης . | ||
ὀλιγας τε και μικρας , ἐκ του μονον βηναι : βαιος γαρ ὁ μικρος . ὁ δε της ἡβης χρονος |
Ῥοδος προτερον Ὀφιουσσα και Σταδια , εἰτα Τελχινις ἀπο των οἰκησαντων Τελχινων την νησον , οὑς οἱ μεν βασκανους φασι | ||
Χαρακι . Ἰος , νησος των Κυκλαδων , ἀπο Ἰωνων οἰκησαντων , ὁθεν ἠν Ὁμηρου μητηρ , ὡς ὁ χρησμος |
ῥᾳδιως δ ' ὑπερχομενοι , εἰς μελαγχολικον δε χυμον ἑτοιμως τρεπομενοι . Οἱ δε δη σιλιγνιται το καθαρωτατον ὀντες του | ||
δηφενσορας προσδραμωσιν , μηδε ἐν αὐτῳ τῳ φοσσατῳ καταφυγωσιν οἱ τρεπομενοι , ἀλλα περιφρονουντες ἐν ἑτερῳ τοπῳ προσδραμωσιν , κελευομεν |
τροπον ἐπεισχεομενων . ἀλλα γαρ και ἐπι τουτοις θεῳ προσηκον εὐχαριστειν , ὁτι καιτοι κατακλυζομενος οὐκ ἐγκαταπινομαι βυθιος : ἀλλα | ||
τα προβατα . νυν δ ' ἡμεις ἀφεντες ἐπι τουτοις εὐχαριστειν , ὁτι μη και αὐτων την ἰσην ἐπιμελειαν ἐπιμελουμεθα |
οἱ μεν ἐχθροι ἐφηδονται μοι , οἱ δε φιλοι προσιοντες συμβουλευουσιν ἐκποδων ἐχειν ἐμαυτον , μη τι και παθω ὑπο | ||
μενειν ἐν τηι ἑαυτου . ἀπαγγελλεται ταυτα βασιλει , και συμβουλευουσιν Ἀρτοξαρης τε ὁ Παφλαγων εὐνουχος , ἀλλα και ἡ |
Ποτιδαιατης ἐστη ἐν χειμερινῳ καιρῳ παννυχιος εὐχομενος . και τοσουτον μεταρσιος , φησι , γεγονε την ψυχην , ὡστε μη | ||
, δι ' ἡς ἀρθεις ἀφ ' Ἑλληνων ὑποπτερος , μεταρσιος ἐκεισε πετωμαι . ἀλλα γαρ ἐφθης , ὠ φιλε |
' ἡμεραν λουτρου και παρα μιαν δε και παρα δυο παραλαμβανομενου . πολλης δε οὐσης ἀνατροπης και πλαδησεως του στομαχου | ||
πραγματος ἐκ των δ κεντρων ὡς προλελεκται του Ἑρμου ἀει παραλαμβανομενου , ὑπαυγου μεν ὀντος χρησιμου τοις ἐγκαλουμενοις και τοις |
τῳ ἐτει ἐκεινῳ και εὐφρανθησεται ἐπι γυναιξιν οἰκειαις τε και ἀλλοτριαις : ἰσως και παιδων ἐρασθησεται και παιδιαις χρησεται . | ||
τοις παρ ' ὑμιν βουλευεσθε οὐν : ἐντευθεν οἱ ἐπιλογοι ἀλλοτριαις : ταις των Κορινθιων προσθησθε : ἀναθησθε , ἑαυτοις |
Πολυκρατης ἐς Ὀροιτου σπευσας ὡς τον χρυσον ἁρπασομενος και ἀλλος τευχων ὡς ἑτερῳ τις ἑῳ κακον ἡπατι τευχει . και | ||
ἀρεταν [ . ὁ παντα τοι τα τε και τα τευχων σον ἐγγυαλιξεν ὀλβον εὐρυοπα [ ] Κρονου παις , |
τον μεσημβρινον , ὁν τα ιγ προς τα ιε . Περιοριζεται δε ὁ πιναξ ἀπο μεν ἀνατολων Ἰνδικῃ , ἀπο | ||
πελαγος [ το ] μετα τον κολπον τον Περσικον . Περιοριζεται δε ἀπο μεν ἀρκτων τῃ ἐρημῳ Καρμανιᾳ , ἀπο |
διακειμενων προς την ἀκροασιν , φθεγγεται το θηριον τουτο προοιμιον σκοτεινον τι και τεθνηκος δειλιᾳ , και μικρον προαγαγων ἀνω | ||
και ἀορατον ἠ το μολις ὁρωμενον , οἱον δοκει το σκοτεινον . τοιουτον δε το διαφανες , ἀλλ ' οὐχ |
των ἑτερων τα ἑτερα τουτων καταμανθανειν , τας τε ἰσας διαιρεσεις κοινως τε και ἰδιως οἱον τε ἐπ ' αὐτων | ||
. και ἐλαιου λιτρας β . Ποιει προς τας μεγαλας διαιρεσεις και προς τα δηγματα των τετραποδων , διαφορει δε |
Φιλιππον ἀπο τε της δυσμενειας των θεων και ἀπο της ἀπιστιας της προς ἀνθρωπους , ἀπο τουτων συνιστᾳ τους Ἀθηναιους | ||
ἀπο σωματος ἀπο των ἐκτοςἀπο μεν ψυχης εὐορκιας ἐπιορκιας πιστεως ἀπιστιας εὐνοιας φθονου μεγαλοψυχιας φιλοχρηματιας ἐμπειριας ἀπειριας και των τοιουτων |
μεν θεινουσι σιδηρειῃσι βολῃσιν , ἀλλοτε δ ' ἐν βροχιδεσσιν ἀναψαμενοι μεθεπουσιν . ὡς δ ' ὁτε νηπιαχα φρονεων παϊς | ||
, εὐτ ' ἀν ὑπο πρωτον νυκτος κνεφας ἀσπαλιηες πυρσον ἀναψαμενοι , γλαφυρον σκαφος ἰθυνοντες , ἰχθυσιν ἀτρεμεουσιν ἀειδελον αἰσαν |
μισειν τον ἰασονα ἑτερᾳ συνελθοντα ἡ δε κνιζεται ὁτι μη συνεστιν αὐτῳ : ἀ . . ? . θ . | ||
' ἐστι συγγενες τι λυπη και βιος ; τρυφερωι βιωι συνεστιν , ἐνδοξωι βιωι παρεστιν , ἀπορωι συγκαταγηρασκει βιωι . |
. των ἀντικειμενων ἀρα κοιναι εἰσιν ἀσυμπτωτοι . Ἐαν ἐν ἀντικειμεναις ἀχθῃ τις εὐθεια τεμνουσα ἑκατεραν των περιεχουσων την ἐφεξης | ||
ἰσον ἐστι τῳ ΞΣ . Ἐαν ἐν ταις κατα συζυγιαν ἀντικειμεναις των ἐφεξης τομων εὐθειαι ἐφαπτομεναι συμπιπτωσι , και δια |
λαβων δε και προσελομενος Κελσον εἰς την του λογου κρισιν ἀνεγνων ἐτι ζωντος του ἐπαινουμενου πηδων ἐφ ' ἑκαστῳ , | ||
γην ἀοικητον . Ταυτα λεγω , τεκνα μου , ὁτι ἀνεγνων ἐν γραφῃ ἁγιᾳ Ἐνωχ , ὁτι καιγε και ὑμεις |
δε Θηβαιων ἀγανακτουντων ἐπι τοις γινομενοις και φιλοφρονως τους φυγαδας ὑποδεχομενων , Θρασυβουλος Στιριευς ὀνομαζομενος , ὠν Ἀθηναιος , ὑπο | ||
εἰδων λεγονται , τῳ δια τινα συντυχιαν πραγματων την των ὑποδεχομενων εἰς πληθος διαστασιν μη γενεσθαι , ἀλλ ' οὐν |
ἡγεμονιας . Πευκεστης μεν γαρ δια τε το πληθος των συναγωνιζομενων και την παρ ' Ἀλεξανδρου προαγωγην ἑαυτον ᾠετο δειν | ||
του ἁρματος κατεκλασεν ὁ Καῤῥωτος , ἀλλα τα μεν των συναγωνιζομενων αὐτου ἁρματα κατεαγη κατα τον δρομον , το τουτου |
λεγω δη του ψοφου : και οὐ παντως αὐτου του πληγεντος δηπουθεν πρωτον ἀερος φερομενου μεχρι και του ἀγγειου και | ||
δε τις σκορπιον αὐτον εἰς ἐλαιον ἑψησει , και του πληγεντος ὑπο σκορπιου ἀλειψει τον τοπον , παυσει της ἀλγηδονος |
, ἀλλα και ὁ Πλατων κτλ . . , : Στρατων μεν προσειναι τοις σωμασι φυσικον βαρος , τα δε | ||
: καθηνται δε και οἱ ποιησαντες τα ἀγαλματα Ξενοφιλος και Στρατων . ἐξ ἀρχης δε ἱδρυσατο Σφυρος το ἱερον , |
ἐλευσεται ὁ ἀποδημος μετα φιλου καλου ι οὐ ληψῃ το ἀργυριον ὁλως α οὐκ ἀγορασεις χωριον ἠ οἰκιαν β παραμενεις | ||
ἀν σοι δοκει ἀνθρωπος ἀπο μοχθηρων τε και αἰσχρων πραγματων ἀργυριον αὑτῳ πορισασθαι , ἀνθ ' ὁτου την ἰατρικην ἐπιστημην |
γαρ ἐτι βασιλευοντος ἠρχε των Περσων Ὠχος και προσεφερετο τοις ὑποτεταγμενοις ὠμως και βιαιως . μισουμενου δε αὐτου δια την | ||
ἐπειχε . Πλεονεκτουμενος δε ὑπο των πολεμιων , προσεταξε τοις ὑποτεταγμενοις κοπτειν την γεφυραν , και το πληθος των βαρβαρων |
αἰγας . Ἐτι λεγουσης αὐτης και του Διονυσοφανους τα γνωρισματα φιλουντος και ὑπο περιττης ἡδονης δακρυον - τος ὁ Ἀστυλος | ||
. φιλιας δε της σης ἐπιθυμησας δι ' ἐμου του φιλουντος ἀμφω τουθ ' αὑτῳ γενεσθαι βουληθεις ἐρχεται μετα γραμματων |