ἑοι . ὡς δε ἐνιοι , ὡν ἐστι και ὁ Ἁβρων , θεμα ἐστιν , ὁ συζυγως οἱ αὐτοι φασι | ||
ἐμποιουντας τοις δαιτυμοσι . Ἁβρωνος βιος : ὁ πολυτελης . Ἁβρων γαρ τις ἐγενετο πλουσιος : ὁθεν και ἁβροδιαιτος . |
ἀλυξαι : φυγειν , εἰς το ἐκφυγειν . Ἑρπων : συρομενος ὁ πολυπους . ἀσπετα : γραφεται ἀσχετα . ἀσχετα | ||
. . . Ἐνθεν ἀποθρῳσκει γενεσις πολυποικιλου ὑλης : ἐνθεν συρομενος πρηστηρ ἀμυδροι πυρος ἀνθος κοσμων ἐνθρῳσκων κοιλωμασι : παντα |
μαχην σημεια , τους Περσας ἐταραττες . ὁ δε κακως ἀπολουμενος Δημαρατος ὁ τα παρ ' ἡμιν ἐπαινων προς ἐκεινους | ||
αὐτῳ θανατου ποτε ἀξιον ἐργασασθαι , προυφερε τε ὡς ἀπεστελλετο ἀπολουμενος . και της μεν των Ἑλληνων δουλωσεως ὀλιγον ἑαυτῳ |
μονον ἐστη , ἀλλ ' ἁτε φιλομαθης και φιλοκαλος , ἀγαμενος την θεαν , λογισμον εἰκοτα ἐλαμβανεν , ὁτι ταυτα | ||
. ἐνθα δη πληγεις εἰς τα στερνα παραχρημα πιπτει . ἀγαμενος δε της ἀλκης αὐτον Ἀχιλλευς ἐτι ἐμπνουν ἀνεκρινεν , |
ἀγενειος ὠν . την δε , και ἀλλην δε μαχην ἀνδρων ἐκ παγκρατιου , ἐρεω ἀπο κοινου . και γαρ | ||
, Α ὠ Χρυση , προ μ ' ἐπεμψεν ἀναξ ἀνδρων Ἀγαμεμνων , Ξερξης Ξερξου ὠ Ξερξη , Τεννης Τεννου |
ἀειθαλη γεννησει ποιηματα . Ταυτα τοινυν Ἡσιοδος ἠ ὀψει ὀνειρων τεθεαμενος και διυπνισθεις , και το ποιμαινειν ἀφεις , και | ||
τῳ σωσαντι . Ὁ δε θειοτατος Προαιρεσιος οὐπω τον συγγραφεα τεθεαμενος , ἀλλα και αὐτος ὁσον οὐκ ἠδη κατοδυρομενος , |
καλος λαμβανεται , οὑ αἱ ἀρχαι δια δυο πηχεων ἠ τρηματων εἰρονται , ἠ των ἐμπροσθιων ἠ των ὀπισθεν ἠ | ||
ὀπισω μεν ἀνισχει και αὐτη μερων , οὐ μην δια τρηματων γε τινων , καθαπερ ἡ πρωτη : χωρα γαρ |
τροπον τινα ἀποθνῃσκειν πεφυκεν . ἐπει τι ἀν τις μη στοχασαμενος ὀνοματων εὐπρεπειας ἀλλα τἀληθους εἰποι λοιμον εἰναι πλην ἀερος | ||
ἀφανεστατοις εἰωθε συμβαινειν , ἰσην ἐδικαιωσε και την εἰσφοραν νομοθετησαι στοχασαμενος , ὡς ἐφην , μαλιστα του πασι δυνατου . |
το θυμοειδες ἐκεινο , και ταπεινωθεις ὑπο πενιας προς χρηματισμον τραπομενος γλισχρως και κατα σμικρον φειδομενος και ἐργαζομενος χρηματα συλλεγεται | ||
και ἐφενακιζον , μεχρι δη και ἐπ ' αὐτους ἐκεινους τραπομενος ἐχρησατο και ἐνταυθα τῃ φυσει , ὡστε και οἱδε |
, και καταλαβουσα Αἰητην ὑπο του ἀδελφου Περσου της βασιλειας ἐστερημενον , κτεινασα τουτον τῳ πατρι την βασιλειαν ἀποκατεστησεν . | ||
τῳ οὐρω : ὁ ἐστι βρεχεσθαι : νεφος , το ἐστερημενον φωτος : νηπιος : ἠτοι κατα πλεονασμον του ν |
συναρχος ὑποπτος ἠν , ἐμοι τε διαφορος ὠν αἰει και ὑποκρινομενος ἐπιβουλευσαι τῳ Καισαρι και την ἡμεραν του φονου γενεθλιον | ||
Ἐδεκωνι ἰδιολογησαμενος ἐφασκεν ὑστερον προς ἡμας , εἰτε ἀληθιζομενος εἰτε ὑποκρινομενος , ὡς εἰποι μεν αὐτῳ τα εἰρημενα , μογις |
κενον νοουμεν , εἰγε ἐστιν οὐδεν ἀλλο ἠ τοπος σωματος ἐστερημενος : ἱκανα μεν οὐν και ταυτα δειξαι , ὁτι | ||
των ε δακτυλους κεκτημενος εἰη ἠ ἀγλωσσος ἠ τοιουτου τινος ἐστερημενος , ἐλλιπης ἀν ὁ τοιουτος λεγοιτο και οἱονει πηρος |
τραγικος : ” θνῃσκει δ ' οὐδεν των γιγνομενων , διακρινομενον δ ' ἀλλο προς ἀλλο μορφην ἑτεραν ἀπεδειξεν . | ||
μενου και διακεκριμενου . Ταχα μεν οὐν καλλιον ἀδιακριτον , διακρινομενον , διακεκριμενον ποιειν την ἀντιδιαιρεσιν , ἠ παλιν αὐ |
. Θ δειλαιος Θ : ἀθλιος , κακοδαιμων . Θ δακνομενος Θ ὑπο της δαπανης : ἐνοχλουμενος ὑπο των της | ||
συνελασειεν με ταις ἱπποις ὁ νομευς , παιομενος τε και δακνομενος ὑπο των ἀρσενων ἀπωλλυμην : ἀει γαρ με μοιχον |
ὀργανον σαμβυκη : καλειται δε σαμβυκη , ἐπει ὁταν ἐξαρθῃ προσαγομενον τοις τειχεσι , γινεται σχημα νεως και κλιμακος ἑνοποιουμενων | ||
ἀνιωντες ἀτμοι : ῥοδινον δ ' ἀρκει μη πανυ ψυχρον προσαγομενον . συμφερει δε και ἡσυχια και ὑπνος τῃ τε |
το Δαυνιον ἐθνος ἐν βαρβαροις ὡν ἐβασιλευσε Δαυνος , ὁστις πολιορκουμενος ἐδεηθη Διομηδους βοηθησαι αὐτῳ ὑποσχομενος αὐτῳ δωσειν της γης | ||
της Ἀκιλισηνης κατα Δαστειρα εὐυδρον ὀρος καταλαβομενος διετριψε τεως ἑως πολιορκουμενος ἠναγκασθη φυγειν δια των ὀρων εἰς Κολχιδα κἀκειθεν εἰς |
θʹ ἡμερας αὐτῳ συνεστιωμενος ἠν την δεκατην δε το γραμμα διαδεξαμενος ἐπει μηδε αὐτος εἰχεν αὐτον ἀνελειν δια το συμφαγειν | ||
δε τοις κατα τον θειοτατον Ἰουλιανον ἀκριβεστερον ταυτα εἰρηται . διαδεξαμενος δε ὁ Κωνσταντιος την βασιλειαν και κληρωθεις ὁσα γε |
εἰς ἑντο : και το προστατικον ἑς . μαινολης ὁ μαινομενος : ἠ μανιοπος γινεται : μαινολης : παρα το | ||
ὑμιν τοις Ἀλεξανδρευσι κατελεξε Μενδησιους , ὡν οὐδ ' ἀν μαινομενος κυων γευσαιτο ἀν ποτε , ἠ των καλων σου |
μη ταυταις , αἱς νυν τινες γεγραφασιν , ἀλλα ταις γενομεναις μεν προς βασιλεα και Λακεδαιμονιους , προσταττουσαις δε τους | ||
. το δε αἰτιον ὁτι πασαις ταις ἀφ ' Ἡλιου γενομεναις ἐμηνιεν Ἀφροδιτη , δια την μηνυθεισαν ὑφ ' Ἡλιου |
ἀφετηριας και της εἰσοδου της κατα τον δρομον ἀριστην ὁρμην ἐπιδειξαμενος και πασι δοξας θαυμαστος δηλον ὡς και τον ὁλον | ||
συγκειται , ἀλλ ' αὐτος μεν ἑκαστην ῥαψῳδιαν γραψας και ἐπιδειξαμενος τῳ περινοστειν τας πολεις τροφης ἑνεκεν ἀπελιπεν . ὑστερον |
και ἀπεωσαμενοι του τειχους εἱποντο μεχρι του στρατοπεδου κτεινοντες . γενομενοι δε κατα τας μηχανας ἐνιας μεν αὐτων ῥιπτουσι κατα | ||
τα αὐτα ἠθη διασῳζονται νεοι και πατερες ὀντες και πρεσβυται γενομενοι , ἀλλα γινεται τα μεν των πρεσβυτερων ἠθη μαλακωτερα |
ταυτα φλεγμονης αὐτῃ συμβασης περι τον κτενα και δεινων ἀλγηδονων ἐπιγενομενων συνεκληθη πληθος ἰατρων . και των μεν ἀλλων οὐδεις | ||
των πολεμιων ἀπαλλαγην , ἀντιπαρηγεν αὐτος δια των πεδιων . ἐπιγενομενων δε ὀμβρων μεγαλων και της χωρας οὐσης βαθυγειου και |
μη πνευματων , ἠ ὑδατων , ἠ αὐχμων , ἠ καυματων , ἠ ψυξεων . Το δε ἐαρ το ἐπιπαν | ||
τοτε ἡνικα ἐτησιαι την ἀλλην γην καταψυχουσιν ἐκκαομενην ὑπο των καυματων . Πολυσιτος δ ' ἀγαν ἐστιν ὡστε ἑκατονταχουν δι |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
τως γαρ ἀμεινον : ὁ γαρ και προσθεν ἀκουει ἀνδρος ἐπερχομενου και ἐς ἑρκεα θηρος ἰοντος . ταυτα ἀκουσας ὁ | ||
ἀπεργαζεται νομον : κατα δε ψηφισματος εἰσαγωγην , οἱον βασιλεως ἐπερχομενου πολλῳ στρατῳ γραφει Θεμιστοκλης , ἐκλιποντας την πολιν εἰς |
γε προ ἐμου τουτο κατειδεν Εὐριπιδης ὁ ποιητης την Ἑκαβην ποιων . της γαρ δη Ἑκαβης δεομενης του Ἀγαμεμνονος συμπραξαι | ||
τε και ἀπλανεις εἰναι και ἀσυγχυτοι . πρωτον οὐν ὁ ποιων ἐποιησεν οὐρανον ἀσωματον και γην ἀορατον και ἀερος ἰδεαν |
εἰρησθαι αὐτην ἀπο της Ἀντινοου μνηστευσαμενου την Πηνελοπην συμφορας : προσαγομενος γαρ το ἐκπωμα ἐτελευτησε τοξευθεις παρα του Ὀδυσσεως . | ||
! ! ! ! ] ! ριˈ [ ] κεισθαι προσαγομενος [ ! ! ] ! δοˈ [ μαρτυν ] |
. ἀφικετο δε εἰς Ἰταλιαν οὐ μονοστολος οὐδε ἀγελην βοων ἐπαγομενος : ἀλλ ' ἐπι δουλωσει και ἀρχῃ των τῃδε | ||
ἀνδρας ἐς διακοσιους ἱπποτας μαχιμωτατους και τῃ ὁπλισει ἀριστα ἐσκευασμενους ἐπαγομενος ὡς ταχιστα ᾐει . μοχθῳ δε ξυν πολλῳ και |
Διο πολλοι και τους των νεοφυτων κλωνας χαμαι ἑλκουσι , ταπεινοτερον και χαμαιζηλοτερον το δενδρον ἀναγκαζοντες γινεσθαι . Και αὐταρκως | ||
βιασασθαι : πολεως τε χειροποιητου κτισιν ἀρχην ποιησασθαι της γραφης ταπεινοτερον ἠ κατα την ἀξιαν των νομων ὑπολαβων εἰναι , |
- νατο μεγιστον φορτιον και ἀλλος κρομμυων . ταυτα δε καταθεμενος ὡς ἐπι δασμευσιν ἐθυετο . Ξενοφων δε μεταπεμψαμενος Κλεανδρον | ||
ἡσυχιαν , οὐ μην ἐδυνηθην , ἀλλ ' οὐκ ἐφθην καταθεμενος και ἀνειλομην . εἰτ ' ἐμεριζον ἐμαυτον εἰς τε |
ὡς ἀποδωσων τε τοις γονευσι και περι Ἁβροκομου ἐκει τι πευσομενος : και δη ἐμβαλων παντα τα αὑτου εἰς ναυν | ||
ἐμου αὐτου του ταλαιπωρου σχεδον ἀντικρυς ἐκτετοξευσθαι και κεκενωσθαι , πευσομενος δε και ἐρωτησων , εἰ χρη μεταβαλοντα τους τροπους |
λβ # . και ἡ λειπουσα εἰς ρπ μοιρας περιφερεια μοιρων ρμθ δ . ἡ δ ' ὑπ ' αὐτην | ||
ιβ , ἁ γινεται ιβ κδ , ἀπο των ρπ μοιρων του ἡμικυκλιου , καταλειφθησονται αἱ της ἀνεκλειπτου περιφερειας ἐπι |
ταυτα δ ' ἐκκοπτοντες ἐξοριζουσι και καιουσι . Διδυ - μος δε Ἀντικλειδου λεξιν παραγραψας ἐκ των ἐξηγητικων φησιν , | ||
δε θυγατερα του Λυκομηδους ἐγημε και γιγνεται αὐτοις Νεοπτολε - μος ὀνομασθεις τουτο δια νεοτητα του Ἀχιλλεως , καθ ' |
οὐκ εἰπεν αἱ φωναι εἰσιν συμβολα των ἐν τῃ ψυχῃ παθηματων , ἀλλα τα ἐν τῃ φωνῃ . και τα | ||
προπαρασκευαζομενος ἀριστα θεραπευει . Προειδως τα ἐσομενα ἐκ των παρεοντων παθηματων [ . . ] : και παλιν δια τουτων |
κατανευσει [ ] , αἱ ἀρκτοι [ ] δυσονται και ἐπιτελουσιν [ ] : οὐ δυνουσιν δε . εἰ δε | ||
ὁ Νομας , ὑστερον δε δια πληθος των ἱερουργιων ἁς ἐπιτελουσιν ἑξ γενομεναι μεχρι του καθ ' ἡμας διαμενουσι χρονου |
προς το μη λυπεισθαι . παραμυθητικον γαρ ὁ φιλος και ὁρωμενος και λεγων , ἐαν ᾐ ἐπιδεξιος : γινωσκει γαρ | ||
τοις βασιλειοις τον ἁπαντα χρονον διετριβεν , ὑπ ' οὐδενος ὁρωμενος πλην των παλλακιδων και των περι αὐτον εὐνουχων : |
δ ' ἐπιπτομενος αἰσιος , κατιδων τον λαγω φευγοντα , ἐπιφερομενος ἐπαισε τε αὐτον και συναρπασας ἐξηρε , κἀπενεγκων ἐπι | ||
τινες σφενδονας καλουσιν , ὁ δε κριος ὑπο της ῥοπης ἐπιφερομενος τῳ τειχει , σχαστηριαν λαβων ἐπαφησει τοις τειχοφυλαξι τον |
' εὐθυ μοιραν ζητω , τοις εὑρεθεισιν ἐτεσι και μησιν ποστος ἀριθμος παρακειται , και τουτον προσθεις ταις του ὡροσκοπου | ||
και τοσουτον ; τοσουτοι και τοσαυται και τοσαυτα τοσουτων . ποστος ποστη ποστον ; ποστοι ποσται ποστα . Κτητικα . |
ἀσυστατον ἐστιν , ὡς τα μονομερη : εἰτε μη ἐχοι κρινομενον , ὡς τα ἰσαζοντα και ἀπορα . Δει τοινυν | ||
κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου μονου : το κρινομενον δε και ἐν ταις ἀλλαις ἐμπιπτει στασεσιν : το |
συ δε της παρα τοις πολλοις δοξης ἀλογεις οὐδεν εὐφημιας ἐπιστρεφομενος . ” ἁπερ και λεγειν και ἐννοεισθαι ἀσεβεστατον : | ||
γυναιξιν ὡπλισμεναις και οἱδε ἐμαχοντο και προθυμως ἐθνησκον , οὐκ ἐπιστρεφομενος αὐτων οὐδεις οὐδε τα νωτα δεικνυς οὐδε φωνην ἀφιεντες |
μη τα ἰσα κατατιθετωσαν , ἀλλ ' εἰ μεν ὁ εὐξαμενος ἀνακομιζεσθαι προελοιτο , ἐπιδαψιλευεσθω το πεμπτον , κολαζων την | ||
ἀναθειναι ἐγγυς της πολεως εἰς ὁ ἀν τυχῃ ἱερον ὡς εὐξαμενος . Ὁν δε δει ἀναγνωναι τα γεγραμμενα , χρη |
μαιομενων και ζητουντων ἐν θυμῳ μεγαλην ἀρετην : και γαρ κινουμενου του θυμικου ἐν τῃ καρδιᾳ , ὁθεν και εὐκαρδιος | ||
μετα δε * * * κατα τας των μερων του κινουμενου ἰδικας κινησεις : ἡ μεν γαρ ὁλη κινησις ἐν |
καθαιρετικον του ἀξιωματος : ὁ δε Δημοσθενης θειᾳ τινι μεθοδῳ κεχρημενος τουτῳ και το ἀξιωμα φυλαττει λαμπρον , και ὁσον | ||
και πολλακι δοσκον ἀλητῃ τοιῳ , ὁποιος ἐοι και ὁτευ κεχρημενος ἐλθοι : ἠσαν δε δμωες μαλα μυριοι ἀλλα τε |
και του της ΕΘ προς την ΘΗ : ὁ ἀρα συνημμενος λογος ἐκ τε του , ὁν ἐχει ἡ ΑΒ | ||
ΖΔ , τουτεστιν ἡ ΓΒ προς ΒΔ , ὁ δε συνημμενος λογος ἐκ τε του ὁν ἐχει ἡ ΓΕ προς |
δη το τοιουτον ἐνταυθα ὡς θρεμμα ἀγριον , τρεφειν δε συνημμενον ἀναγκαιον , εἰπερ τι μελλοι ποτε θνητον ἐσεσθαι γενος | ||
ἐπαγειν τουτο τῳ λογῳ ἑπομενον τῳ ἀντικειμενῳ προς το δευτερον συνημμενον : το γαρ συνημμενον οὑτως εἰχεν . ὡν δε |
δε μορια φησιν εἰναι της ψυχης το περι τα ἀναγκαια καταγινομενον και το περι τα ἐνδεχομενα , παλιν εἰδει λεγων | ||
εἰσετι ἐν σοφιᾳ κρατιστον τον περι τα ἀρχικωτερα των ὀντων καταγινομενον και σοφιαν κρατιστην την ἐπιστημην αὐτου , ἡτις ἐστιν |
ἀνθρακων και ζεσας , εἰτα χλιασθεις και συν τῳ ἐλαιῳ πινομενος τε και ἐσθιομενος σφοδρα ὠφελιμος γινεται . Σκοροδον πικρον | ||
ἀρτος μη προσφατος , μηδε πανυ ἐζυμωμενος , και ὁ πινομενος οἰνος κιρρος τῃ χροιᾳ και λεπτος τῃ συστασει , |
ἐπιτυχιᾳ . εὐτυχιας . ἐστι . συ δε , ὠ Ἱερων . ἀληθως . το πλουτειν ἠ τον ποτμον . | ||
ὁ Σιμωνιδης : Ἀρ ' ἀν μοι ἐθελησαις , ὠ Ἱερων , διηγησασθαι ἁ εἰκος εἰδεναι σε βελτιον ἐμου ; |
ἀν προσειχομεν , τι λεγει περι ἡμων ὁ κολοιος ὁ πετομενος ἠ τι φησιν ἡ κιττα και τινα ἐχει δοξαν | ||
ταχιστα . Ποτερον οὐν τρεχων τις αἱροι ἀν θαττον ἠ πετομενος ; Μη οὐν αὐτος γε αἱρει ; Τις μην |
ὠν ὀξυς χρηστος ἐστι τον τροπον . μικρα δε μοι συγγενομενος εἰς τους φιλους ἐγγεγραπται : τοσουτον ἰσχυσε τοις μικροις | ||
ἐχομεν εἰπειν τους διδασκαλους των ἐνδοξων ἀνδρων , ὁτῳ ἑκαστος συγγενομενος λογου ἀξιος ἐγενετο διχα γε Ἡρακλειτου του Ἐφεσιου και |
κλισιας και νηας ἱκεσθην , τον δ ' εὑρον φρενα τερπομενον φορμιγγι λιγειῃ καλῃ δαιδαλεῃ , ἐπι δ ' ἀργυρεον | ||
αὐτοις ποιησειε πικρον : και εἰδως πανυ αὐτον τῳ παραδεισῳ τερπομενον , ἐγνω τουτον , ὁσον οἱος τε ἐστι , |
. Ἀλεξις δ ' ἐν Κουριδι περι τινος πλεον πινοντος διαλεγομενος φησιν : ὁ μεν οὐν ἐμος υἱος , οἱον | ||
δε πρωτος ὠνομασε Πυθαγορας και ἑαυτον φιλοσοφον , ἐν Σικυωνι διαλεγομενος Λεοντι τῳ Σικυωνιων τυραννῳ ἠ Φλιασιων , καθα φησιν |
ᾡ ἐστιν ἡ σεληνη και ἐν ἀρχῃ του ἑξης και ἑπομενου ζῳδιου , καθως ὑποδεδεικται ἐπι της Κριου ἀρχης και | ||
Ὁταν δε ἐπι γενους και εἰδους και ἡγουμενου | και ἑπομενου αἱρεσις προτεθειη ὁποτερον ἀποκρινεσθαι , το μερικωτερον και ἐλαττον |
καθαρωτατον ὑδωρ ἐκδιδουσα εἰς τον Ἀξιον , ὁς ἐκ πολλων πληρουμενος ποταμων θολερος ῥεει . φαυλη οὐν , φησιν , | ||
Ῥοδανος μεγιστος τε ὠν και πλειστον ἀναπλουν ἐχων ἐκ πολλων πληρουμενος ῥευματων : λεκτεον οὐν ἐφεξης περι τουτων . ἀπο |
ὡς και εἰ ἰδωμεν ἰατρον κακως ἰατρευοντα ἠ ὑποκριτην κακως ὑποκρινομενον , οὐ λεγομεν τουτον ἁπλως κακον ἀλλα μετα προσθηκης | ||
ὡν τους βιους ἀναγραφει Φιλοστρατος τον σοφιστην ] τον σοφιαν ὑποκρινομενον , ἠ ἀπατεωνα ὑπερπικρον ] † ἠγουν λιαν πικρον |
του τροπου λεγων , εἰ λαθρα διωρυξε τον ταφον ὁ κρινομενος , ἐνοχος ἐστι τυμβωρυχιας : ἠ ἀπο του προσωπου | ||
: ἐν δε τῳ προκατασκευαζομενῳ προτερον : ἐν γαρ τουτῳ κρινομενος ὁ πατηρ συνειδοτος , προς ἀποδειξιν του μη συνειδεναι |
γινομενος . ἀκολουθος δε ἐστιν ἑτερος λιθος περι τον τραχηλον φορουμενος , ὁς ἐστι σεληνιτης , ἐν ᾡ φαινεται ἡ | ||
κεφαλῃ λοφος του ἀλεκτορος μετα χονδρολιβανου και ὀλιγου κερατος ἐλαφειου φορουμενος , ἀποστρεφει παντα φοβον νυκτερινον , και παν συναντημα |
και ποτους ἑωθινους πινει δια σε νυν , προτερον οὐκ εἰθισμενος . εἰτ ' εἰ μεμαθηκε , δεσποτα , ζην | ||
γεγονοτων και φθαρησομενων οὐχι φυρομενος . ἀλλ ' ἀνω φοιταν εἰθισμενος ἀει και ἑνι ὀπαδος εἰναι μονῳ μεμελετηκως . ἀτμητοι |
, μυθους σοι τε † συντομωτατους κλυειν ἐμοι τε τωιδε καλλιστους φερω † : νικωμεν ἐχθρους και τροπαι ' ἱδρυεται | ||
ἀσπασαι τους συνδουλους σου . “ εἰσελθων οὐν εὑρισκει παιδας καλλιστους και ἀμωμους , και ἀσπαζεται αὐτους λεγων ” χαιρετε |
και αὐτη του ἐναντιου : οὐ γαρ ἐσται τι γιγνομενον ἐφθαρμενον . μηποτε προχειρως εἰληπται , ὡς εἰ ἀδεκτος θανατου | ||
μοριον αἱματος : ἠ γαρ φλεβα τεμοντας κενωσαι δει το ἐφθαρμενον αἱμα , ὁταν περι αὐτο το μοριον φλεψ μεγαλη |
γε : οὐ μην ἐτι ἐν τῳ καλως γε : ἐπιτεταται γαρ ἡ ἐκπληξις . ἀλλα μην και ἐν τῳ | ||
' αὐτου του ἡγεμονικου , ἀφ ' οὑ ταυτα παντα ἐπιτεταται δια των οἰκειων ὀργανων προσφερως ταις του πολυποδος πλεκταναις |
Ϛʹ ʃ χρεων Διος Κορινθον ἐνταυθοι γραφειν του δ ' ἐπιγιγνομενου θερους . . . : ἐκ της τεταρτης φυρμα | ||
λιθουργοι . και το θερος ἐτελευτα . Του δ ' ἐπιγιγνομενου χειμωνος Λακεδαιμονιοι ὡς ᾐσθοντο τειχιζοντων , ἐστρατευσαν ἐς το |
και Ὁμηρος λεγει , το δε δω ὑπο των Ἀττικων ἐκτεινομενον μεγα γραφεται . ἠυκομον δε ταυτην λεγει δια το | ||
μετερχεται , ἠ οὑ μεν ἐχομενον τοπου εἰς ὁν δε ἐκτεινομενον . ἀλλ ' εἰ ὁν μεν ἀπολειπον ὁν δε |
βαθος συρρηξει : χειρουργειν μεν ἐν τοις προχειροις τοποις του ἀποστηματος ὀντος , πλησιαζοντος τῳ σφιγκτηρι , ἁφῃ ὑποπιπτοντος : | ||
, ποθεν ὀφειλομεν γνωναι εἰ ταχεως ἡ ῥηξις γινεται του ἀποστηματος ἠ βραδεως . και φησιν ἐκ τεσσαρων τινων σημειων |
εἰς ψ ληγοντα γεγονοτα παρα τον παρακειμενον την παραληγουσαν του παρακειμενου φυλαττοντα ἐχοντα τε τουτον δια των δυο μμ λεγομενον | ||
κατ ' αὐτου : ἐαν οὐν θελῃ πιειν ἐκ του παρακειμενου ὑδατος , πιπτει ἡ πετρα ἐπανω αὐτου και τιμωρειται |
ὁ παις κατεστρεψεν , ἠκολουθησε και ὁ ἀετος μεχρι του μνηματος : καομενου δε ἑαυτον ἐς την πυραν ἐνεβαλεν . | ||
ὁ Παριανος φησιν ἐν Χαλκηδονι ἐπι του Θρασυμαχου του σοφιστου μνηματος ἐπιγεγραφθαι τοδε το ἐπιγραμμα : θητα ῥω ἀλφα σαν |
ἐργου , ἠφανισεν ἠ ἐβλαψεν , ὡσπερ ὁσα αὐανθειη ἀν παριοντος πυρος , ἠ ζῳα ἐλαττω ὑπο μειζονων δρομου παρασυρειη | ||
οἱ ἐμετοι γινονται , ἀθρουν τε εἰσπνευσας ἐπικυπτετω , οὐ παριοντος μεν εἰσω του πνευματος εἰς την γαστερα : συν |
γενος οὐτε εἰδος οὐτε διαφορα οὐτε ἰδιον οὐτε συμβεβηκος : ἀναιρουμενου δε του εἰναι ἀπο τινος αὐτων ἀναιρειται ἡ οἰκεια | ||
δε των μη οὑτως ὀντων ῥηματων παντα εἰσαγεται πλην του ἀναιρουμενου , οἱον ὁ Σωκρατης οὐ περιπατει ἑτερα μυρια εἰσαγεται |
δει δε ἀει σκοπειν μη μειζον ἐστι του προσωπου το ἐπιφερομενον ἐγκλημα , ἱνα μη ἀπιθανος ὁ λογος γενηται : | ||
ἀποβληθηναι , ἐπειδη οὐδεποτε μετα την υι διφθογγον συμφωνον εὑρισκεται ἐπιφερομενον ἀλλα φωνηεν , οἱον μυια ἁρπυια υἱος : εἰ |
θεων προπεμπων και προφερων και λεγων , ἀλλα και ὁ πεμπομενος δεχεσθαι παρα των θεων χρησμους : ὁν και θεωρον | ||
ἐκ τησδε της πολεως γιγνηται , ὡσπερ ὁ εἰς Δηλον πεμπομενος , οὐδεις ἀλλοθεν οὐδαμοθεν τουτῳ ἐφαμιλλος γιγνεται οὐδε εὐανδρια |
ἐνταυθα οὐδεν ἐγχωρει των ἀπο του πριασθαι , μενει το ἐωνημενος δοκιμον . παλιν δει λεγειν πριαμενος , το γαρ | ||
Ἰνδικον : ἐκρατει δ ' οὑτος λεοντος , ἑκατον μνων ἐωνημενος . και ἀποθανοντι αὐτωι πολιν φησι Θεοπομπος Ἀλεξανδρον ἐποικισαι |
αἱ δε πολυχρονιοι των ἀρρωστιων πλεοναζον ] ? ἐχουσι το ἡδομενον ἐν τῃ σαρκι ἠπερ το ἀλγουν ? [ ] | ||
τον ἐλαχιστον χρονον παρεστι , το δε μονον ὑπερτεινον το ἡδομενον κατα σαρκα οὐ πολλας ἡμερας συμμενει . αἱ δε |
και ὁτι , παρα τα ἑτερα των ζῳων εἰς χειμωνα ποριζομενος ἑαυτῳ τροφας , οὐ διαμαρτανει του τοπου , ἀλλ | ||
δ ' ἐκ της πατριδος ἐφυγεν , ἰδιᾳ την σωτηριαν ποριζομενος , οὐδ ' ὑπερ της ἰδιας ἑστιας ἀμυνεσθαι τολμησας |
, και ὁ μεγιστος , χειροηθης , ἐνδειᾳ των ἀναγκαιων πιεζομενος τε και κακουχουμενος . Και γαρ και ὁν ἰδειν | ||
θαμα λογιζομενος και ἀνελιττων , ἁμα δε και τῃ πολιορκιᾳ πιεζομενος , ἀμεινον οἱ κατεφανη την τε πολιν και τα |
! ! ! ] ? ? . ἐγω μεν αὐτοθι ὑπεμενον , ἡ δε Περσις αως ? [ ! ! | ||
σπουδης οὐδεν ἐλλειποντες ἀπηντησαν μετα των ὁπλων και κοινῃ στρατοπεδευσαντες ὑπεμενον την των πολεμιων ἐφοδον . Φιλιππος δε το μεν |
, ὁ δε δι ' ἐπιθυμιαν ἀκρατευομενος δι ' ἐπιθυμιαν ἡδομενος τουτο ποιει και δια τουτο ὑβριζειν δοκει , χειρων | ||
Ἀλλα μην ὁ φθονων γε ἐπι κακοις τοις των πελας ἡδομενος ἀναφανησεται . Σφοδρα γε . Κακον μην ἀγνοια και |
. Ὡ | το συριγγιον , ἐπανεῤῥηγνυτο , βηχια ἐκωλυε διαμενειν . Ὡ | ὁ λοβος του ἡπατος ἐπεπτυχθη , | ||
χρονιζειν εἰωθεν . Των πυρεσσοντων μη πανταπασιν ἐπιπολαιως , το διαμενειν , και μηδεν ἐνδιδοναι το σωμα , ἠ και |
: ἠν μεν γαρ πειρωνται καμπυλλεσθαι , ὀδυνωνται , περιτενεος γινομενου ταυτῃ του δερματος , ᾑ τετρωνται : και ἁμα | ||
ὑγρανθη , ἐξ οὑ αἱ παρακειμεναι σαρκες , και τουτου γινομενου κατα το συνεχες , ἐφθασεν ἡ ὑγροτης παρα τους |
ἐπιδημειν : ὑπανιστανται δε μοι ἠδη και θακων και ὁδων ἐξιστανται οἱ πλουσιοι . και εἰμι νυν μεν τυραννῳ ἐοικως | ||
συν ὁπλοις , ἐν ᾡ πολλοι και των παλαιων μαθηματων ἐξιστανται , ἐν τουτῳ δυνησεται τις ἀπορραψῳδησας παραχρημα ἀνδρας πολεμικους |
ἀλληλαις . Λεγω δη ὁτι και εἰς ἀπειρον αὐξομεναι ἐγγιον προσαγουσιν ἑαυταις και αἰει εἰς ἐλαττον ἀφικνουνται διαστημα . Ἠχθω | ||
ἐνομιζετο δικαιος εἰναι και φρονιμος , και αὐτῳ νεμοντι βους προσαγουσιν Ἀπολλων και Ἀρτεμις και Ἡρακλης κριθησομενοι περι Ἀμβρακιας της |
ἑνος ἀνθρωπου θανατον , οἱον Πομπηιων . κἀκεινο δε το ἐπιγραφομενον τοις μνημασιν : ἐσχατος του ἰδιου γενους . ἐπιλογιζεσθαι | ||
. . . Ἰων : φιλοσοφον τι συγγραμμα τον Τριαγμον ἐπιγραφομενον , ὁπερ Καλλιμαχος ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους : ἐν |
την γενεσιν συνειρειν . ἐνθαδε δε ὁσον μονον λυσαι το ἀπορουμενον λεγει φησι γαρ ὁτι οὐδε την ἀρχην ἐστι συνεχη | ||
παρακαταθηκην δουναι , ἐπειτα τον ἑτερον ἀπολαβειν : και οὑτως ἀπορουμενον διηλεγξεν . . . Ἑρμαγορας Ἀμφιπολιτης , φιλοσοφος , |
δε ἁ τιμων διατετελεκας θερος ὁλον και χειμωνα καλων , μεταπεμπομενος , ἐπιστελλων , λεγοντος ἡδομενος , ἀχθομενος σιγωντος . | ||
ἀπανταν ἁμ ' ἡμερᾳ εἰς το Τιμολεοντιον , αὐτος δε μεταπεμπομενος τους περι Πεισαρχον και Διοκλεα , τους δοκουντας προεσταναι |
οὐχ ὑπολαμβανω ἐν τῳ καθολου το τοιουτον ἀληθες εἰναι , πιστουμενος οὐκ ἐκ ποιητικων παραθεσεων , εἰγε τῃ ποιητικῃ συνταξει | ||
, ἠ Δαρειος ἀλλος το γραφειν ἁ βουλει συγκεχωρησθαι σοι πιστουμενος : τουτων , ὠ Μικων , των πολεμουντων τῃ |
και τοις οὐσιν ἀρχηγου και αὐ ἐκεινου του ἐν αἰσθητοις μεριστου παντη , προς μεν του αἰσθητου και ἐγγυς τι | ||
ἐστι του τε ἀμεριστου ταυτου και του περι τα σωματα μεριστου ταυτου : ὁμοιως δη και θατερον μεσον . Και |
, του υἱου του Ἀγαμεμνονος του μανεντος , και τουτον μαινομενον λεγει . πελεθον ] βολιτον . ἐπαϊξειεν ] συνιζησις | ||
. Γ ἐκ των Ἀλκαιου δε παρῳδει εἰς Κλεωνα ὡς μαινομενον . Γ Ἀδμητου λογον : ⌈ και τουτο Γ |
τεκνογονιαν , και αὑτου χαριν και της πατριδος , και ὑπομενειν περι ταυτης , ἐαν ᾐ μετρια , και πονους | ||
τα οἰκοι και εἰσω της αὐλης , και ταυτα παντα ὑπομενειν τε και ἀνεχεσθαι ῥᾳδιως , ὁτι δει φιλοσοφιαν οὐ |
νεωτερισμων . Πιττακος δ ' εἰς μεν την των δυναστειων καταλυσιν ἐχρησατο τῃ μοναρχιᾳ και αὐτος , καταλυσας δε ἀπεδωκε | ||
αὐτων πεπραγμενων κατασκευασει σεμνυνομενος : και φησει τουτο εἰναι τυραννιδος καταλυσιν το παυσαι την πολιν δουλευουσαν : ἠ ἀπο του |
λεγοντος τινος ἀκουοντες . ἀπο παρασκευης του ἀνθρωπου : ἀπο συνθηματος του Ἀργιλιου καλυβην : σκηνην . διακονιαις παραβαλοιτο : | ||
ἐν μεσῳ γενωνται τῳ στενωπῳ , τους μεν γεροντας ἀπο συνθηματος διαδιδρασκειν και ῥιπτειν τας ἱκετηριας , τους δε ὡπλισμενους |
στρατηγου , την χειρα γενναιου και την ψυχην τολμηρου και στασιμον ἠθος ἐχοντος : ἡρωϊκην γαρ ἐφερε την ψυχην και | ||
τῃ χωρῃ , οἱτινες ἐκ της χωρης ἐξοχετευουσι το τε στασιμον και το ὀμβριον , οὑτοι ἀν ὑγιηροι τε εἰησαν |
μελετην ποιοιτο , του δε γραφειν ἐν παιδιᾳ και παρεργῳ ἐπιμελομενος εὐ φρονειν κριθειη παρα τοις εὐ φρονουσιν ; πολλακις | ||
τις , ἐφη , δυνατος ὠν των της πολεως πραγματων ἐπιμελομενος την τε πολιν αὐξειν και αὐτος δια τουτο τιμασθαι |
, ἐν κρημνῳ βαθει , τειχει ὑψηλῳ ὑπερ των ἀκρων περιβεβλημενος : και ἀνηλισκεν τας Ἰνδων ἀγελας , χορηγουντων αὐτῳ | ||
ἀπεφηνεν ἑαυτῳ , οὑτω και ὁ του παντος την ἡγεμονιαν περιβεβλημενος αὐτοκρατορι νομῳ και δικῃ τον κοσμον ἡνιοχει προμηθουμενος οὐ |
σου θιγοντος ὡς , ἐρω . ποι δητα ; ποντου νοτερον εἰ παρ ' ἐκβολον ; οὐ ναυς χαλινοις λινοδετοις | ||
καθαρας και ἁγνης ἐχον οὐσιας και παν εἰ τι συμμιγνυται νοτερον ἠ γεωδες αὐτωι της περι την κινησιν ὀξυτητος ἀποσειομενης |
του μεταξυ , ὡστ ' ἀναγκαιον εἰναι τι μεταξυ : κενου δε γενομενου οὐχ ' ὁτι ἀκριβως , ἀλλ ' | ||
λεπτον . το δε χλωρον ἐκ του στερεου και του κενου συνεσταναι † μεγαλων ἐξ ἀμφοιν , τῃ θεσει δε |
πλην ἀμυδρως ἐκπληρων το ὁ ἐφημεν . ἐπιφερει δε ὡσπερ ἐξηγουμενος : εἰ γαρ τῳ ἐπιφεροντι σημα τουτο το ἐπισημον | ||
ἐν ζʹ της ἀπορουμενης λεξεως , Ἀρισταρχος δε το Σοφοκλειον ἐξηγουμενος τον ὀφιν ἀπεδωκε . μηποτε δε μαλλον ἀν εἰη |
θαψιας δε μη παρουσης , τοσουτον σταθμον μιξεις ἠτοι καρδαμωμου σπερματος ἠ εὐζωμου . κἀν δαφνινον δε μη ᾐ , | ||
ἐμβαλλεσθω δε εἰς τας κεʹ λιτρας αὐτου μοδιος ἰταλικος του σπερματος . διηθησας οὐν το ἐλαιον ὡς εἰρηται και ἀποχωρισας |
. πριν γουν συλ - λεγεσθαι τι πανταχοθεν ἐφθανε πορρω γιγνομενος , δηλον ποιων ὁτι πολλαχου το ταχος μαλλον της | ||
ὡν ὁ γʹ κειμενος μεσος προς μεν τον δʹ ὑπολογος γιγνομενος ποιει τον ἡμιολιον λογον , ἐξ ὡν ἀμφοτερων ὁ |
ἠ ἐλαττονων , φθειρεσθαι την ἰσχυν : και ἐπι των ποτων και σιτιων ὡσαυτως : πλειονων γαρ προσφερομενων ἠ ἐλαττονων | ||
ὀψων ] ὀψωνιων , γλυκυσματων , διαφορων βρωματων . . ποτων ] συμποσιων . κιχλισμων ] γελωτων ἀκρατων , γελωτων |
λεγομενον , ὁτι ἐπαν μεν τις μουσικῃ παρεχῃ καταυλειν και καταχειν δια των ὠτων : πολυ γαρ το δευτερον ἐναργεστερον | ||
. Λεχοι δε πυ - ρεταινουσῃ και ἀλγεουσῃ , ὑδωρ καταχειν , και πτισσανην παχειην διδοναι τρις της ἡμερης , |
Μαυρουσιος Ἰοβας ἀπο των κατουδαιων φοβων κατ ' ἀναιρεσιν των δειματων , ἐν ᾡ του χειμωνος ἐστι το ἀκμαιοτατον , | ||
εἰπειν ἠθελον κατ ' ὀμμα σον , εἰ δη γενοιμην δειματων ἐλευθερα των προσθε . νυν οὐν ἐσμεν : ἀποδωσω |
παραταττομενος ἡττον ἐσχεν ἐν τῃ πρωτῃ συμπλοκῃ : δεινον τε ποιησαμενος , ὁτι δη της ἐλαττονος στρατιας ἐλαττον σχοιη , | ||
παλιν τε κομισαι ἐς την Μιλητον και ξυνθηκας ἐτι ἀλλας ποιησαμενος , ἁς ἀν δυνηται , τροφην τε παρεχειν και |