' ] [ αἰθερα πουλυν ] ? [ ] [ ἀερθεις Ζηνι ] ἐξηρχεν τας μελωιδιας [ ] ? , | ||
ὑπερβατον οὑτως : ἐα με , εἰ τι περ ἀν ἀερθεις ἀνεκραγον , νικωντι γε χαριν φερειν . οὐ γαρ |
τα λευκα β , ὁλμοκοπησας και μιξας ἁπαντα , καταχριε ἐπιτιθεις ὀθονῃ και ἐων ἐφ ' ἡμερας θ : και | ||
εἰωθεναι τους τρεις ξυνεχων των δακτυλων ἀνισταται , ὡσπερ λιβανωτον ἐπιτιθεις νουμηνιᾳ . και νη Δι ' ἠν ἰδῃ γε |
λεγων : ” ἐμφανισον μοι σαυτον ” , μονον οὐ κατασχεθεις και ἐκβοων ἀντικρυς , ὁτι „ του μεν εἰναι | ||
δυο στρατιωτων ὡς προς πραξιν ἀπορρητον . Ὡς δε ἀφικετο κατασχεθεις ὑπο των προπεμφθεντων ἱππεων και στρεβλωθεις ἐξηγγειλεν τους κοινωνους |
ἠπερ ἐπαθε . Κουρητων στομα : ἐδοκουν γαρ εἰναι οὑτοι μαντεις : οἱον , Θεσπιῳδον στομα . Κρητιζειν : ἐπι | ||
θαρρων συναψαι μαχην , ὁποτε ἐγνω τους παρ ' αὐτοις μαντεις προειρηκοτας προ νεας σεληνης ἀπεχεσθαι μαχης , τοτε την |
μεν γαρ συνετοι παντες ὑπηρχον , και οὐχ οἱ μεν νωθεις οἱ δε οὐ τοιουτοι . εἰτα πολλακις οἱ συνετοι | ||
τους πορους οὐδ ' εὐδιοδους . ἐτι δε τας ἀπορροιας νωθεις και ταραχωδεις : διαφερειν γαρ τι και την ἀπορροην |
ἀνω και τῳ κατω : ἐπην δε ἐσωσθῃ , βαλανον ἐνθεις κερατινην ἐς τον ἀρχον , γῃ διαχρισας σμηκτριδι , | ||
σιτιοισιν , ἐπην σοι δοκεῃ ἰσχυειν , ἐς τας ῥινας ἐνθεις αὐτῳ φαρμακον , και διαλιπων ὀλιγας ἡμερας , κατωτερικον |
ἐνταυθα γαρ παντας τους περι των φυγαδων νομους ἐχει ἀναγνωναι ἀντιτιθεις : ἀγραφος μεν ἐστιν ἡ πραγματικη , χρησαιο δ | ||
μεν καθ ' ἑκαστα την τε ὀντως οὐσαν ἀποφασιν αὐτης ἀντιτιθεις και την του ἐναντιου καταφασιν , τῃ δε καθολου |
μεμνασθω . ἠγουν : μη , τῳ ὑπερβαλλοντι της εὐδαιμονιας ἐπαρθεις , μεγαλα φρονησῃ και θεον ἑαυτον λογισηται , ἀλλ | ||
, Πυθιος ὁ Λυδος καταρρωδησας το ἐκ του οὐρανου φασμα ἐπαρθεις τε τοισι δωρημασι ἐλθων παρα Ξερξην ἐλεγε ταδε : |
οὐραν τετραφθαι αὐταις . Τας οἰς τας Ἀραβιων ἐχειν οὐρας ἀηθεις ὡς προς τας ἀλλας Ἡροδοτος λεγει . γενη δε | ||
φησι : ” ταυτα κινει , ταυτα ἐξιστησιν ἀνθρωπους , ἀηθεις ὀντας του προπηλακιζεσθαι : οὐδεις ἀν ταυτα ἀπαγγελλων δυναιτο |
του Ἰευω : ὁς Ἀβελβαλῳ τῳ βασιλει Βηρυτιων την ἱστοριαν ἀναθεις , ὑπ ' ἐκεινου και των κατ ' αὐτον | ||
αὐτου . Πως γαρ τεμνομενων των παντων σωματων ᾡτινιουν τις ἀναθεις τοδε το παν οὐκ ἀνοητον τε και φερομενον εἰκη |
χαριν ὁ Σκιπιων συν ὀργῃ τεσσαρσιν ὡραις ἐξειλεν αὐτην , τρωθεις μεν τον αὐχενα , της δε μαχης οὐκ ἀνασχων | ||
σωματος τραυματα ; , ἡμας την ψυχην εἰπουσα . οὑτω τρωθεις τις ἐν πολεμῳ ὑπερ φιλου ἐφη αὐτον μ ' |
ἡγησαμεθα προσηκειν ἑαυτοις τας μεν πραξεις ἐν ταις αὐτων των φαντασιων ἐπιβολαις ῥυθμιζειν , ὁπως μηδ ' ἐν τοις τυχουσιν | ||
: και περι πλουτον , συ περι την χρησιν των φαντασιων . ὁρα , εἰ ἐν τουτῳ σου πλεον ἐχουσιν |
αὐτον ἡλιῳ δρομον ἡ νυξ ἀνυει , και πας ὁ καταλειφθεις ὑπ ' ἐκεινου τοπος εὐθυς ὑπο ταυτης ἐκμελαινεται . | ||
Δωριεως υἱος , κληρονομος και αὐτος μετα του ἀδελφου Δομινικου καταλειφθεις της πατρῳας ἀρχης τελευτησαντος αὐτοις του πατρος και σπονδας |
διαφθερουσι τας τεχνας , ὁ δε ῥητωρ ἐαν τους λογους ἀφεις τους ἀκουσομενους συλλεγῃ , καλλισθ ' οὑτω περι των | ||
πονηρια και ψευδολογια καταστησας ' ἐχει , παντα τἀλλ ' ἀφεις , ὁ παντες ὑμεις ἰστ ' ἐρω . προτερον |
ποιησασθαι μαρτυρα αὐτου Πλατωνος , ὁταν ἐνταυθοι μεν και παραχρημα ἀφιεις φαινηται της αἰτιας αὐτους , ἑτερωθι δε και καθαπαξ | ||
ἀνθων ὑπερανθων , στιλβων ὑπερστιλβων , λαμπων ὑπερλαμπων , ἱμερον ἀφιεις : καλη ὑπερκαλη παγκαλη , ἐπεραστος , ὡραια , |
εἰσελθων ἠν αὐτος καιτοι γε λεγων ἐν πεντεκαιδεκα ἀνθρωποις αὐτος δεηθεις την ἐμην ἀπειναι μεριδα . ὡς γαρ εἰδε το | ||
βασιλειαν ἐκτησαντο : ὁστις δε αὐτος μεν οὐτε παραγγειλας οὐτε δεηθεις , δεηθεντων δε ἁπαντων αὐτου γενεσθαι , ἐδωκε τοις |
ἀρα του ὑπο των ΧΕΔ προς το ἀπο της ΕΓ δοθεις : ὁ αὐτος γαρ ἐστι τῳ της πλαγιας προς | ||
εἰδει : λογος ἀρα ἐστι της ΓΑ προς την ΑΔ δοθεις . της δε ΔΑ προς την ΑΒ λογος ἐστι |
ὡν γαρ εἰσιν αἱ τελειοτητες , τουτων ἐγγιγνονται και αἱ ἀτελεις κατασκευαι . Ἀνθρωπων δ ' εἰσιν αὑται ἀμφοτεραι αἱ | ||
οὐδενες των παντων , ὡς συ φῃς , ἱν ' ἀτελεις ὠσι , φιλοτιμιας ἁπτεσθαι μοι δοκουσιν , ἀλλα δοξης |
ἀπειρος , ὑπο δε του καθοραν ἐνδοξα τα Πλατωνος ὑπαρχοντα οἰηθεις κατα Πλατωνα τον Ἀριστοτελην φιλοσοφειν , ἐπολεμει μεν Ἀριστοτελει | ||
τῃ ἑαυτου θεραπειᾳ παραγενομενος προς κοιτην αὐτου τἀσφαλες παρεχειν , οἰηθεις ὑπο των περι Κασσιον αὐτον και Βρουτον ἐπιβεβουλευσθαι . |
τα ὁπλα οἱς δεησει χρησθαι ἐκ πολλου ἡμιν συν θεῳ παρεσκευασται : νυν δε τα ἐπιτηδεια δει εἰς την ὁδον | ||
: σωαι μεν γαρ ὑμιν και ἀκεραιοι αἱ σκηναι : παρεσκευασται δε και ὑμιν ἐνθαδε ὡσπερ και τουτοις . και |
της ΑΗ , και ἀει ἡ ἐγγιον της ΑΓ της ἀπωτερον ἐστι μειζων : ὁπερ ἐδει δειξαι . Ἐαν τριγωνου | ||
του περιγειου του ἐπικυκλου των ἰσων περιφερειων ἐλασσων ἐστιν της ἀπωτερον , και μειζων ἡ ἐγγιον του μεσου ἀποστηματος της |
γαρ ἀποδεικτικης ἀπο αἰτιων και πρωτων ἀρχομενης αὑτη ἀπο των αἰτιατων και δευτερων ἀρχεται : οὐδεν γαρ ἐστιν ἀναλυσις , | ||
και των διαφορων φωτισματων αὐτης : διο και ἐκ των αἰτιατων τεκμηριωδως συλλογιζομενοι το αἰτιον ἑαυτοις ἀποδεικνυομεν , τα αἰτιατα |
ὡς στρατηγησας ἐν Κεῳ δια φιλοχρηματιαν πολλα κακα ἐργασαμενος τους ἐνοικουντας , ἐφ ' ᾡ γραφεις ὑπο Ὑπερειδου παρανομων ἑαλω | ||
, και τας πλειους μεν ἐξωλεις των πολεων και τους ἐνοικουντας ἀσεβεις , μεγα δε και προσηνες την πατριδα ὡσπερ |
ὡς ἀν μετ ' ἐπιστημης και οὑτος ἐν τῃ ἀποδειξει παραλαμβανηται . τεσσαρων γαρ ὀντων καθολου των ζητουμενων ἐν ἑκαστῳ | ||
δε ἐστιν , ὁταν του αὐτου φθογγου δις λαμβανομενου μεσος παραλαμβανηται ὀξυτερος φθογγος οἱον ϜϹϜϹϹ # . Τον δε κομπισμον |
ἐποιησαν ἡμας οὐδεν προηδικημενοι : ἐγω δε των Ἑλληνων ἡγεμων κατασταθεις και τιμωρησασθαι βουλομενος Περσας διεβην ἐς την Ἀσιαν , | ||
, Ὀρξινης δε ἐπεμελετο της Περσιδος , οὐ προς Ἀλεξανδρου κατασταθεις , ἀλλ ' ὁτι οὐκ ἀπηξιωσεν αὑτον ἐν κοσμῳ |
δει ἐπεγνωσθαι , ἱνα δε τουτο καταληφθῃ , την καταληπτικην φαντασιαν βεβαιον εἰναι , ἑκατερον δε δια θατερον ἐστιν ἀπιστον | ||
των παθηματων γινεσθαι . και προς τουτοις ἡ αἰσθησις κατα φαντασιαν τινα γενομενη τηρει πως ἐν ἑαυτῃ τα φαντασματα και |
νομος ἀπειδεν , ἀλλα τῳ βουλομενῳ της τελευτης παρεχει την ἀδειαν : ἐπαξεις δε και παραδειγματα . οἱον εἰ τις | ||
τοις δε μη δεχεσθαι , οἱ μεν δια της πολεως ἀδειαν εὑροντο , οἱ δ ' οὐκ εἰχον ὁπως μη |
το στιλβον και λαμπυριζον ἐν τῃ θραυσει , γεωδες ἠ λιπαρον εὐχερως τε θραυομενον . Στυπτηρια ἀριστη ἐστιν ἡ σχιστη | ||
[ οὐ ] περιοπτεον και ἁμα τουτου ζημιαν ἀποτειστεον , λιπαρον δε οὐ πλανητεον οὐδε μιμητεον τους ἀνεγκλητους , ἠ |
κακιστ ' ἀνδρων , τι δρᾳς ; Οὐκ εἰ , μεθεις τα τοξα ταυτ ' ἐμοι , παλιν ; Οἰμοι | ||
οὐ μακρωι χρονωι . πιπτει δε μανιας πιτυλον ὁ ξενος μεθεις , σταζων ἀφρωι γενειον : ὡς δ ' ἐσειδομεν |
πανυ καλους ἀνεστηκοτας , οὐκ ἀμορφους την τραχυτητα , οἱον ἀκροπολεις πολλας της ὑποκειμενης πολεως . και ἡ πολις γαρ | ||
ἀν οἱ τυραννοι . ἠ οὐχ ὁρᾳς , φησουσιν , ἀκροπολεις τε ἐφ ' ὡν ἱδρυμεθα , νομους τε ἀνῃρημενους |
και ἐκ του ἐν τῳ εἰωθοτι χρονῳ την καθαρσιν μη ἐπιφανηναι , και τας προς το στηθος φλεβας πρασιζουσας τῃ | ||
των δια της ὁδου , πραγμα ἀμηχανον ὑπελαμβανον εἰναι πολεμιους ἐπιφανηναι τοις σφετεροις ἀφανεις , ὡσπερ πτηνους τινας ἠ διοπετεις |
Ἀνθρωπους δε , ὠ ἑταιρε , μη οὑτω φωμεν , βλαπτομενους εἰς την ἀνθρωπειαν ἀρετην χειρους γιγνεσθαι ; Πανυ μεν | ||
τεχνης ταυτης της του λεγειν ; εὑροις ἀν τους μεν βλαπτομενους τους δ ' ὠφελουμενους . οἱ δ ' ἀκουοντες |
ἀνεξελεγκτον την ἱστοριαν των ἀποφηναμενων τους Ἀργοναυτας ἀνα τον Ἰστρον πλευσαντας μεχρι των πηγων κατενεχθηναι δια της ἀντιπροσωπου ῥυσεως προς | ||
, οὐ μεντοι ἱκανον γε ἐσται ἐπιτειχιζειν τε κωλυειν ἡμας πλευσαντας ἐς την ἐκεινων και , ᾑπερ ἰσχυομεν , ταις |
: συγχαιρουσι δε οἱ παροντες τῃ τουτου παρουσιᾳ , και ὁμοιωθεις τοις συνουσιν ἀκουει και τινων δυναμεων ὑπερ την ὀγδοατικην | ||
ἡ διπλη ὁτι το εἰσαμενος πολλα σημαινει , νυν μεν ὁμοιωθεις , ἐν ἀλλοις δε και ῥ ' ἐπιεισαμενη ἐφορμησασα |
οὑτος Σαπωρι τε και Ὁρμισδῃ τοις εἰς την ἡμετεραν ἡλικιαν ἀφικομενοις , το μεν πρωτον ἐναντιαν ἐσχε την ἐκβασιν , | ||
ὑμων ἐστιν : ἐπιτρεψατε των πρεσβευτων τισιν εἰς την πολιν ἀφικομενοις δηλωσαι τῃ βουλῃ ταυτα : και γαρ εἰ την |
Αἰσχυλον ; Ἐκεινος εἰχε τον τραγῳδικον θρονον , ὡς ὠν κρατιστος την τεχνην . Νυνι δε τις ; Ὁτε δη | ||
παλαιον , φησιν , παρατεθεντων των κωληνων το μηριον ὁ κρατιστος ἐλαμβανεν : εἰ δε τις ἑτερος ἀντιποιησαιτο , συνισταντο |
ἀποτελουντες : γινονται δε συνετοι , ἁπλοι , εὐμεταδοτοι , ἡδεις , φιλοσυμβιωτοι , εὐφραντικοι , παιδειας και μουσικης μετοχοι | ||
παντες ἁπαλοι , οὐ πληξιν , οὐ τονον ἐχοντες , ἡδεις , εὐστομαχοι . ὁ δε Μαμερτινος ἐξω μεν της |
και σαφη κεκτημενους . Εὐαγοραν τον Σαλαμινιον και Κονωνα τον Ἀθηναιον φασιν ὁμογνωμονας εἰναι και φιλους . ὑμεις τοινυν ἐκεινους | ||
Ἀμεινιαδης Φιλημονος παρα τῳ Σιταλκῃ πειθουσι τον Σαδοκον τον γεγενημενον Ἀθηναιον , Σιταλκου υἱον , τους ἀνδρας ἐγχειρισαι σφισιν , |
και ἐλαττω τμηματα . Και οὑτω και τα κατα τας αὐξησεις και μειωσεις των ἡμερων τε και νυκτων της ἀναλογουσης | ||
χρονων περιοδοις συνοδους , ἐκλειψεις , ἐπιλαμψεις , εἰτ ' αὐξησεις και μειωσεις σεληνης , ἡλιου κινησεις τας κατα πλατος |
τροπον ἐπεισχεομενων . ἀλλα γαρ και ἐπι τουτοις θεῳ προσηκον εὐχαριστειν , ὁτι καιτοι κατακλυζομενος οὐκ ἐγκαταπινομαι βυθιος : ἀλλα | ||
τα προβατα . νυν δ ' ἡμεις ἀφεντες ἐπι τουτοις εὐχαριστειν , ὁτι μη και αὐτων την ἰσην ἐπιμελειαν ἐπιμελουμεθα |
των ἑτερων τα ἑτερα τουτων καταμανθανειν , τας τε ἰσας διαιρεσεις κοινως τε και ἰδιως οἱον τε ἐπ ' αὐτων | ||
. και ἐλαιου λιτρας β . Ποιει προς τας μεγαλας διαιρεσεις και προς τα δηγματα των τετραποδων , διαφορει δε |
ἐχον των φυλλων πλειους , δριμυτατον : και τριτον σφοδρα μικρον και δυσοσμον , τῳ ἀνθει ἐγχρυσιζον : και τεταρτον | ||
φλαυρον και φαυλον διαφερει . φλαυρον μεν γαρ ἐστι το μικρον και κουφον κακον , φαυλον δε το μεγα . |
, καιομενον δ ' εἰς τον καλουμενον σανδυκα μεταβαλλει , λεπτομερεστερον ἑαυτου φαρ - μακον , οὐ μην ἠδη γε | ||
την πρωτην προσβολην ὡς το πεπερι : ταυτῃ τοι και λεπτομερεστερον ἡττον ἐστι πεπερεως . φαινεται γουν δυσκατεργαστου τινος ἐτι |
τῳ νομῳ κειμενου : ἡ δε δεχομενη την ἐξουσιαν τοις περιστατικοις παλιν κεχρηται : ἀμφοτερα δε τα εἰδη μεταληψεις εἰσιν | ||
τῃ προβολῃ ῥηθεντων την πηλικοτητα . οὐ πασιν οὐν τοις περιστατικοις μοριοις ἐπεξελευσεται , μονῳ δε τῳ περιεχοντι ποσῳ : |
το ὁρᾳν ἐμποδιζεσθαι . συμπτωσις δε γινεται μεν ὑπο του πορου στενουμενου και συμπιπτοντος δι ' ἀτροφιαν και παρεσιν . | ||
ὡσπερ ἀναμιμνῃσκοντας την ἐνεργειαν ἐγκαθισμασι , νιτρῳ τε παραπτομενους του πορου ἠ ἀφρονιτρῳ ἠ κορεσι τεθλασμεναις . εἰ δε μη |
ἀγγελος ἀποβεβηκοτων Μηδων ἐς την γην , ἐπανηκων δε Λακεδαιμονιους ὑπερβαλεσθαι φαιη την ἐξοδον , εἰναι γαρ δη νομον αὐτοις | ||
, ῥητωρ , δημηγορος και συμβουλος , και ὁτι τινες ὑπερβαλεσθαι τουτον τους προγονους ἐκομπαζον : ἀλλ ' ὁμως τουτον |
ἀνδρες δικασται , εἰ οὑτος χαιρων ἀπαλλαξει ὁ τοιουτον νομον τιθεις , ἑτερον φανηναι ἀλλο τι των της πολεως ἰσχυροτατων | ||
ἐκεινα πραξει : οἱον το σωφρονειν οὐκ ἐν μετρῳ ἐκεινῳ τιθεις , ἀλλ ' ὁλως κατα το δυνατον χωριζων και |
εἰς δε ταυτα τις αὐ βλεψας ἡγησαιτ ' ἀν παλιν αἰσχιστον το τοιουτον ἐνθαδε νομιζεσθαι . το δε οἰμαι ὡδ | ||
ποιησαντα , τοτ ' ἐπιτρεπειν χρη τῃ τυχῃ , ὡς αἰσχιστον γε και σφαλερον ὑποδειξαντα πολεμου κινησιν , ὡστε και |
γεροντι και ἐμπεδα παντα φυλασσειν . Τα δε ἐπι τοις θανατοις των οἰκειων πενθη οὐτε ἀμετρα εἰναι ἀξιοι οὐτε παντελως | ||
τας ὀψεις ποιει , τον δε του Κρονου βλεψας ἠ θανατοις ἠ ῥιγοπυρετοις ἠ σινεσι δια τομων και καυσεων περικυλιει |
την κεφαλην ἀτμων τε και χυμων ὑπολειποιτο τι λειψανον ἐσφηνωμενον ποροις λεπτοις , και δια τουτο παραμενει τι της κεφαλαλγιας | ||
ἐνδοι , ἁρμοι , πεδοι , ἐνταυθοι . : οὐκουν ποροις ἀν : Οὐκουν παρασχοις ἐμοι , φησι , τηνδε |
το μετρον ὡρας και νεοτητος παντος ἀτεχνως φυτου κρειττον και ἐπιφανεστερον βλαστημα . ὁ δε ξυμπας οὐρανος τε και κοσμος | ||
περι τας θυσιας και τας ἁγιστειας τας ἐν τοις ἱεροις ἐπιφανεστερον των ἀλλων ἐσπουδασεν ἡγουμενος , εἰ και μηδεν αὐτωι |
πεπτωκε μοι . τουτου δε οὑτως ἐχοντος ἀδιακριτοι γινονται αἱ φαντασιαι , και οὐκ ἐχουσι λεγειν οἱ ἀπο της Στοας | ||
ἑκαστον . διο και ἀπελθοντων των αἰσθητων ἐνεισιν αἰσθησεις και φαντασιαι , τα των αἰσθητων δηλαδη ἐγκαταλειμματα , ἐν τοις |
: Μακεδονιᾳ δε Γαϊος Βρουτος ἐφεδρος ἠν , ὁσον οὐπω περαιωθεις ἐκ της Ἰταλιας ἐπ ' αὐτην , και Συριᾳ | ||
ἐπι την ναυν , και ἐν τουτῳ αὑτον διασωσειν . περαιωθεις δε και ξυλλογον ποιησας των Σκιωναιων ἐλεγεν ἁ τε |
παντα ὁσα ἐπιφυεται τῳ σωματι μητε καλλος μητ ' ἰσχυν προστιθεντα ἀλλα και της οὐσης εὐπρεπειας παραιρουμενα το σωμα βλαβης | ||
. ἀντι μεντοι ῥηματων τοις ἐπιρρημασι χρηστεον το ἐχειν αὐτοις προστιθεντα , οἱον σκαιως ἐχειν , μοχθηρως ἐχειν και τα |
ἀλλ ' ἑκαστος φθασαι θελων , δαφνηφοροι τε και παντα ἐπιφερομενοι ἀνθη τοτε ἀκμαζοντα , ὡς ἑκαστος οἱος τε ἠν | ||
ὁτι μη χειρας και ταυτας ἑνεκα τινος οἰκονομιας ] ὁμοιον ἐπιφερομενοι , μητε τοις σωμασι μητε ταις γνωμαις : ὁ |
ποιει της ζωης : ἠν γαρ ποτε γηρασας προς τας πτησεις ἑαυτον ἰδοι νωθεστερον ἠ τας αὐγας των ὀμματων ἐλασσουμενας | ||
ψαρωτερος ἐν ἀκρᾳ περιγραφῃ της πτερυγος : βραχειας δε τας πτησεις ποιειται : και δυναμιν ἐχει φυσικην , ἀξιαν θαυματος |
Τυνδαρεω γαμβρος ὠν Ὀρεστης τε Ἑρμιονῃ τῃ Μενελαου συνοικων . κατελθοντων δε Ἡρακλειδων ἐπι Τισαμενου του Ὀρεστου βασιλευοντος , Μεσσηνη | ||
ἐπαρθεισης , ἐς αἰδοιον ἐρευθος ἠλθε , γυναικειων λευκων ὑγρων κατελθοντων ἐξαπινης , ἐν μακροισι πυρετοισι τελευτωσιν . Σπασμῳ , |
. δοκουσι γαρ αἱ δυο τηνικαυτα και περι ταὐτον ὑποκειμενον ἐνεργειν και ἐν ταὐτῳ χρονῳ . ἠ μηποτε και τηνικαυτα | ||
τα ἀλλα μερη της ψυχης , ἁ ποιει την αἰσθησιν ἐνεργειν : διοπερ ὁρασιν λεγουσι πνευμα διατεινον ἀπο ἡγεμονικου μεχρι |
. ὁποιοι γαρ ἀν ὠσιν ἠτοι οἱ ἐποντες τοις εἰρημενοις τοποις ἠ , ἐαν μη ἐπωσιν , οἱ πρωτοι των | ||
. Και τουτου κινουμενου οἱ ἐγγιζοντες αὐτῳ ἐν τοις ἰδιοις τοποις ἀπελαυνοντες , ὡς δυνανται , τοξευουσιν . ἀλλα τουτο |
τοις δημοταις οὐχ ὑπεριδοντες αὐτων της ταπεινοτητος , και τοις πατρικιοις εἰδεναι χαριν ἐφησεν , εἰ τις αὐτοις ἠδη ποτε | ||
τιμων και ἀρχων και των ἀλλων ἀγαθων ἐξ ἰσου τοις πατρικιοις ἀξιωσειε μεταλαμβανειν . οὐκουν εἰ μεν οὐκ ἐπιτρεψομεν ἑκαστα |
δε ἐποπος του ὀρνεου συν τοις δυσιν του ὀρνεου ὀφθαλμοις περιαπτομενη προγινωσκειν ποιει τον φορουντα παντα τα ἐπερχομενα , ἐφ | ||
οὐκ ἀποῤῥιπτει τον καρπον . Ἡ δε καλουμενη φλωμος βοτανη περιαπτομενη τῃ καρυᾳ οὐ συγχωρησει ταυτην ἀποβαλλειν τον καρπον : |
σπερματα και φυτα ποτιζομενα αὐξεται και βλαστανει και προς καρπων γενεσεις εὐτοκει , στερομενα δε ἐπιρροης ἀφαυαινεται , οὑτως ἡ | ||
τε γιγνεται ταυτα , εἰπερ ἐναντια ἐστιν , και αἱ γενεσεις εἰσιν αὐτοιν μεταξυ δυο δυοιν ὀντοιν ; Πως γαρ |
, ἀρτον ἑψησας ἐν ὑδρελαιῳ καταπλασσε ἠ κριθινον ἀλευρον παραπλησιως σκευαζομενον : καταντλεισθω δ ' ὑδατι το μοριον ἀλθαιας ῥιζης | ||
, . : ἱππακης : βρωμα Σκυθικον δια γαλακτος ἱππειου σκευαζομενον . . . . Ἐθν . . , . |
ταυτα εἰ μη ἐν καιρῳ τυχοιεν ἑκατεροι πρασσοντες , αἱ παραινεσεις των ξυναλλαγων ὠφελιμοι . ὁ και ἡμιν ἐν τῳ | ||
δυνατωτεραι ; φερε δ ' οὐν και τας καλας αὐτου παραινεσεις ἐξετασωμεν , ὡς τετεχνιτευμεναι προς ὁμολογουμενην ἡτταν των ἀει |
ἠπειρους διῃρησθαι τῳ Προποντιδος ῥευματι . ἠρεσκε δε τον μεν Ἀντωνινον ἐπι τῳ Βυζαντιῳ ἱδρυσαι στρατοπεδον , τον δε Γεταν | ||
δοκουντων , ὀλεθρια και ἐπιβουλα κατ ' αὐτων σκεψασθαι τον Ἀντωνινον ἠναγκασαν , φυσει ὀντα ὀργιλον και φονικον . συμπανηγυρισας |
της δε Ἀσιας περι την Συριαν : δια δε την ἐπιφανειαν και την ἐπι πλεον ἐπιδημιαν αὐτης τους ἐγχωριους ἐξιδιαζεσθαι | ||
μεν μηκος πηχων διακοσιων και ὀγδοηκοντα , την δ ' ἐπιφανειαν ἐχον την μεν ἐξωθεν ἐπιχρυσον , την δ ' |
. το γαρ του σωματος καλλος αὐτης προς τα του λειμωνος ἠριζεν ἀνθη . ναρκισσου μεν το προσωπον ἐστιλβε χροιαν | ||
γης ἐστι κοσμος , φυτων ἀγλαϊσμα , ὀφθαλμος ἀνθεων , λειμωνος ἐρυθημα , καλλος ἀστραπτον : ἐρωτος πνεει , Ἀφροδιτην |
, μυσταισι βρυων κεχαρημενος αἰει . Ἀμφιετη καλεω Βακχον , χθονιον Διονυσον , ἐγρομενον κουραις ἁμα νυμφαις εὐπλοκαμοισιν , ὁς | ||
πασης ἐς μυχους ἐληλυθα . ἱνα πλημοχοας τασδ ' εἰς χθονιον χασμ ' εὐφημως προχεωμεν ἀκαμας τε χρονος περι τ |
μεν Ἐφεσιοι των μεν κτενων βελτιους , των δε χημων λειπομενοι : οὐρητικωτεροι δε μαλλον ἠ ἐπι την κοιλιαν φερομενοι | ||
ἑξοντες , τους δ ' ὑμετερους συγγενεις και φιλους οἱ λειπομενοι τραχηλιουσι πολεμοι , και τα μεν ἀθλα μονοις ὑμιν |
κουρητων στομα φονου πτερον και ζων ὁ φαυλος και θανων κολαζεται . ἁ δει γενεσθαι , ταυτα και γενησεται . | ||
ὁς την Αἰτναν ἐχεις την παγιδα την ἀνεμοεσσαν , ὁπου κολαζεται ὁ Τυφων ὁ ἑκατον ἐχων κεφαλας . γραφεται και |
δι ' ἰωτα γραφειν σε χρεων συν τῃ διφθογγῳ , Μηδειαν την Αἰητου δε ἠτα συν τῃ διφθογγῳ , Μηδιαν | ||
τον Ἰασονα , Θετταλον ὀντα , ἀπιστον ὀφθηναι περι την Μηδειαν , ἠ ὁτι ἐν τῳ Πελοποννησιακῳ πολεμῳ ἐν αὐτῃ |
. ] Κοριανδρον και ἡδυοσμον και ὑδωρ μετα μελιτος ἀποτριτωσας δος . [ Προς τραυμα γλυκυ . ] Ἀφοδευμα χοιρου | ||
κακηπελεοντα ] τον κακουμενον κοπτε ] κοψον ποροις ] και δος ἐν νεκταρι ] ἐν οἰνῳ τα ] τα σησαμα |
προχεειν ῥοον και τα τοιαυτα . μετα δε την ἀνεσιν ἐπαξεις παλιν και ἀλλα κατορθωματα , και τροπαια τροπαιοις συναψεις | ||
ὡς ἐνδεχεται ἐτι τα της ἡλικιας λογους πονειν . εἰτα ἐπαξεις παλιν ὁτι ἐρανιουμαι και λογους και φιλοσοφιαν , μαθησομαι |
μετριαζοντες μεν ἐν τοις ἀτυχημασι την ἰδιαν σωτηριαν διατηρουσιν , ὑπερβαλλοντες δε τοις ἀναλωμασιν ἁπαντες προ μοιρας καταστρεψουσιν . ἑτερον | ||
δ ' ἑξης και τινες εἰσιν οἱ κατα την ληψιν ὑπερβαλλοντες : εἰσι δε οἱ πανταχοθεν ἀξιουντες λαμβανειν και μηδεν |
συμπειθεται . ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ [ Διονυϲου [ Γοναι Ϲικελια συ μου καταφρονεις , ὁτι μαγειρος εἰμ ' , ἰσως : ὁσον | ||
ταυτα σου ἐπαινεσονται , οἱ ὀλιγοι δε ἐκεινοι ὡν συ καταφρονεις μαλα ἡδυ και ἐς κορον γελασονται , ὁρωντες το |
κις , ὁ λις ὠ λις , ἡ κλεις ὠ κλεις , ὁ κτεις ὠ κτεις : ταυτα γαρ την | ||
ὁ Ἀρτασυρας , εἰτα και ὁ Βαγαπατης , ὁς τας κλεις πασας των βασιλειων εἰχε . και εἰσελθοντες δια του |
ἐμφυτον το προς τους δημοτικους ἐχοντα μισος δια προγονων και παρεσκευασμενον ἁπασῃ μηχανῃ κωλυειν τα γινομενα , των τε νεων | ||
το θειον , προς μεν τα φαυλα καλως και ἀφθονως παρεσκευασμενον , προς δε τα κρειττω ἀπορον ; Οὐπω λεγω |
ὑπαρχειν : “ νεμεσησε δε ποτνια Ἡρη ” φησιν ἡ ποιησις : φθονος δε ἐξωθεν θειου χορου παντος . τα | ||
τεχνης ἱκανος ποιητης ἐσομενος , ἀτελης αὐτος τε και ἡ ποιησις ὑπο της των μαινομενων ἡ του σωφρονουντος ἠφανισθη . |
τις , ὀρυκτηρσιν οἱς ἐπιφερεται σιδηροις και ἑτεροις ὁπλοις ἀμυνεσθαι παρεσκευασμενος : εἰ δ ' ἡλιος ἀνασχοι , μηκεθ ' | ||
του μοιριδιου χαλεπους ἐπεφερε , παντα τα φθοροποια χορηγιαις ἀφθονοις παρεσκευασμενος , οἱς , εἰ μη ἐφθασε προαναιρεθεις ὑπο της |
ἐπεχειρησεν . Εἰτα ἐπ ' αὐξησει ἐπαγε τον κωμον , διατιθεις αὐτον , και ὁτι ὠνειδιζεν ἀνεραστον ἀποκαλουσα , ἀδιαθετον | ||
. Ὁ δε δη παντα κοσμων Ζευς και ἐπιτροπευων και διατιθεις εἰσαει , ψυχην βασιλικην και βασιλικον νουν ἐχων και |
της ἀρετης το ἀμετρον . Δοξα δε νουσου γινεται το ὑπερβαλλον δια την των κρινοντων ἀπαιδευσιην : δοκιμαζει δε ἑκαστος | ||
. δοθεν γαρ το ΑΒ παρα δοθεισαν την ΑΓ παραβεβλησθω ὑπερβαλλον εἰδει δεδομενῳ τῳ ΓΒ : λεγω , ὁτι δοθεισα |
τας φερομενας δοξας περι αὐτων τοις πολλοις , δει τους ἐντελεστερον πραγματευομενους μετα το διαρθρωσαι τας πεπλανημενας ὑποληψεις και ἀοριστους | ||
ἁζομαι σε , οὐ μην την δευτεραν : ἐδειχθη γαρ ἐντελεστερον ὡς ἀδυνατον ἐστιν τας ἀντωνυμιας ἐγκλιθηναι συνερχομενας τοις ῥημασιν |
ἐπι των ὠφελιμων , ἀπο της του βιου εἰς το ἡμερωτερον μεταβολης . οὐδ ' ἀπο γεισων ὑσεν : ἐπι | ||
αὐτων ἐπι την ψυχην το παθος , καταιγιδος οὐδεν ὀν ἡμερωτερον και πυρος αὐτου δυνατωτερον , οἱα συγχεις και συνταραττεις |
κατω του παχεος την ῥιζαν ἀπο δε του ἀνω τον βλαστον : ἑν δε τι και συνεχες γινεται το ἀμφοιν | ||
κατορυξειε κλινην και λαβοι δυναμιν ἡ σηπεδων , ὡστε ἀφειναι βλαστον , οὐκ ἀν γενεσθαι κλινην ἀλλα ξυλον , ὡς |
Ταρτησσον , τα δε Γαδειρα και τας προς αὐτην νησους Ἐρυθειαν : διοπερ οὑτως εἰπειν ὑπολαμβανουσι Στησιχορον περι του Γηρυονος | ||
ἑῳων Αἰθιοπων ἠ των Ὑπερβορειων . Περι μεν την βοοτροφον Ἐρυθειαν και το ῥευμα του Ἀτλαντος κατοικουσι οἱ θεοειδεις Αἰθιοπες |
παρ ' ἡν αἰτιαν Ἀθηναιοις το παλαιον οὐκ ἐπετετραπτο συνηγορον παριστασθαι τοις κρινομενοις ἐπι της . ἐν Ἀρειῳ παγῳ βουλης | ||
και ἐρωτηθεις ποθεν εὑροι , ἐφησεν ἐνυπνιον αὐτῳ την Ἀθηναν παριστασθαι : διο αὐτος τε ἠλευθερωται και νομοθετης κατεστη . |
, και των Ἠλειων ἡ πολλη ἠδη στρατια προσεβεβοηθηκει . παραπλευσαντες δε οἱ Ἀθηναιοι ἐπι ἀλλα χωρια ἐδῃουν . Ὑπο | ||
τῳ ἀντιπερας της Μυτιληνης . ἐντευθεν δε ἐτι πολλης νυκτος παραπλευσαντες και ἀφικομενοι της ἠπειρου ἐς Ἁρματουντα καταντικρυ Μηθυμνης , |
προς εὐφροσυνην τελειν το βλεπειν ἐξειναι προς νωτα θαλασσης και φερομενας ὁλκαδας και κελευσματων ἀκουειν , τουτο οὐ πλειους εὐφροσυνας | ||
, ὁθενπερ και την ἐκφυσιν ἐχουσιν , ἐπι την ἀκανθαν φερομενας . ἀφελοντι δ ' αὐτας ἀκριβως ἠδη καταφαινεται τα |
τας ἰδεας ἀλλα μη τασδε ἐχειν δικανικον ἠ συμβουλευτικον ἠ πανηγυρικον το ἐν αὐτῳ εἰδος ἀποδεικνυται : ὡσπερ οὐν την | ||
ἰδεα : και γαρ ἡδιους ποιησαι τας ψυχας ὑπερ ἁπαντα πανηγυρικον λογον εἰναι φασι τους ῥυθμους ἐπιτηδειους και τοὐναντιον αὐ |
οὐδενος οὐδε Ῥωμαιων ἐν τοσαυτῃ φαντασιᾳ καταχλιδωντος της Ἀττικης . συνετρεχον δε και γυναικες και παιδες , τα καλλιστα προσδοκωντες | ||
μυθων ῥητορες : οἱ δυο λεγοντες και ῥητορευοντες εἰς ταὐτο συνετρεχον μιαν γνωμην ἐχοντες : † οἱ μεν λογοι δυο |
, παντα τε τα περιοικα βαρβαρα χειρωσασθαι και ἐς φορου συντελειαν ὑπαγαγεσθαι , οὐχ ἡσυχαζει οὐδ ' ἐντος Τιγριδος ποταμου | ||
θεοι προς την ὁλην του κοσμου διαταξιν και προς την συντελειαν τοις θεοις των ψυχων ἀποβλεποντες , την κρισιν των |
γινεται ἡ τροφη , το καλουμενον γαλα , ἐν τοις μαστοις : τοις δ ' ὀρνισι τουτο ποιει ἡ φυσις | ||
τις μονη των πτητικων ζῳοτοκει και γαλα ἐχει ἐν τοις μαστοις και θηλαζει εὐθεως το γεννωμενον . κολεοπτερα δε καλειται |
, μετα δε ταυτα οἰνον , κἀν μηδεπω διψωσι , κελευειν προσφερεσθαι : πραϋνεται μεν γαρ αὐτοις εὐθεως ὁ λιμος | ||
ὑπερηφανος γενομενος ἡμιλλατο προς τον θεον : βροντωντος γαρ αὐτου κελευειν τους στρατιωτας ταις σπαθαις τυπτειν τας ἀσπιδας ἀφ ' |
λογων γαρ δεσποτης οὑτος ὁ θεος . φωνην : τον προφορικον λογον . κηρυξ : ὁ Ἑρμης . ὀνομηνε : | ||
και ἰδων σε χαρησεται ἐν ἑαυτῳ „ . τον γαρ προφορικον λογον διανοιας ἀδελφον ὀντα ἐπιστασθαι φησιν ὁ δημιουργος ὁτι |
ἐχοι μεχρι τουδε , τουτεστιν ἑως ἀν Αἰθιοπας ἡμιν ἡ παραδοσις των ἐκεισε διαπεραιουμενων ἱστορῃ , και την Ἀγισυμβα χωραν | ||
, ᾡτινι οὐ συνᾳδουσι τα της παραδοσεως : ἡ γαρ παραδοσις συν τῳ ι οἰδεν γεγραμμενον αὐτο . Ἡρωδιανος δε |
μηδεν ὡς πεφυκε : κἀπειτα Πρωτεως τινος δικην ἀλλαττων και μετατιθεις αὑτον ἐξευρῃ φωνην ἀφιεναι μητε ἀνδρος μητε γυναικος μητε | ||
Μωυσης ἀχθομενος τοις τοιουτοις καταραται λεγων : „ ἐπικαταρατος ὁ μετατιθεις ὁρια του πλησιον „ . καλει δε πλησιον και |
: ἡ γαρ σαφης φρασις πολυ φως παρεχεται ταις των ἀκουοντων διανοιαις . ὑπ ' ἀμφοιν μεντοι συνισταται ἡ ἁπλη | ||
λεγειν κακως οὐτε ἀλλως καλον Ἑκτορα λοιδορειν Πριαμου παροντος και ἀκουοντων των Τρωων . ὁσα μεν οὐν ἐστι της Ἀχιλλεως |
ὁσον το μεν εἰδοποιει το δε διαμορφοι την ὑλην . ἐντελεχειαν δ ' αὐτο προσειπεν ἠτοι δια το ἐνδελεχως ὑπαρχειν | ||
, ὀργανικου , δυναμει ζωην ἐχοντος : την δ ' ἐντελεχειαν ἀκουστεον ἀντι της ἐνεργειας . Δικαιαρχος ἁρμονιαν των τεσσαρων |
ἀν ἐγχωρῃ μοριων , ἱνα τους ἐν τοις οἰκειοις λογοις συνισταμενους ἑκαστῳ των φθογγων ἀπο του εἰρημενου κοινου περατος ἐχοντες | ||
μεν διαθεσεις τραυματων γινομενας , ποικιλους δε και μεγαλους ἀγωνας συνισταμενους ὑπερ της νικης . Ὀξαθρης δ ' ὁ Περσης |
τιμωσι παλαιοτερους ἀνθρωπους . Αἰας μεν γαρ ἐμει ' ὀλιγον προγενεστερος ἐστιν , οὑτος δε προτερης γενεης προτερων τ ' | ||
και μοι ὑποστητω ὁσσον βασιλευτερος εἰμι ἠδ ' ὁσσον γενεῃ προγενεστερος εὐχομαι εἰναι . Τον δ ' ἠμειβετ ' ἐπειτα |
ἐοντες ἀρθμιοι . Θελω μεντοι και το ἀπο σεο , ὁκοιον τι περι αὐτων λεγεις , πυθεσθαι . Ὁ μεν | ||
ϲτομαχου βιαζομενων , ἑφθα ἐν μελικρητῳ ἠ ὀπτα ἐν ϲτεατι ὁκοιον μηλα δοτεον : των ἀλλων θερμῳ ὑδατι ἑκαϲτον ἐκλυειν |