κατεξαινον ἀνθος Ἀργει - ων : ἐπει δε και πικρου χειματος ἀλλο μηχαρ βριθυτερον προμοισιν μαντις ἐκλαγξεν προφερων Ἀρτεμιν , | ||
φαγοι χειμαινοντος : ἐχω δε τοι οὐδ ' ὁσον ὠραν χειματος ἠ νωδος καρυων ἀμυλοιο παροντος . Τοις μεν ἐπεπλαταγησα |
του σωματος ἐμβρωματιου λημφθεντος ὀλιγου και κατα παν εὐαρεστου του καταστηματος ὑπαρχοντος . παυομενης της καθαρσεως και παρακμαζουσης : ὁ | ||
τινος ἐνδειξις φυσικου λογου . Το δε σεμνον κἀκ του καταστηματος ἑωρατο . Πορεια τε γαρ ἠν εὐτακτος και βλεμμα |
εἰδον μηδε ἰδοιμι . ὁμιλιας ] συνηθειας , συνουσιας , συστηματος . γενος ] το της ἀνατροφης . μελεσθω ] | ||
στροφης και ἀντιστροφης παραγραφος , ἐπι δε τωι τελει του συστηματος κορωνις μονη . ποτ ' ] ἀρα . ὠνομαζεν |
ἐσται και ἑκατερα των ΔΒ και ΖΔ , του δε λειμματος ἡ των ΑΖ . κἀν λαβωμεν δε τινα τῳ | ||
των νομισματων ἐξ ὀλιγου τινος χρυσιου ἀποκεκομμενου κομματος : ἠ λειμματος των ἀδικων . ἀλλως . κομμα : εἰδος φαυλου |
ἑκαστα το καθολου συνιστασθαι ποιουσα . Περι του δευτερου ἐντευθεν ζητηματος ἀποδιδωσι , τις ἡ γνωριζουσα τας ἀρχας ἑξις , | ||
εὐεπηβολως εἰπειν , ἡ δε ἀγχινοια της αἰτιας του προτεθεντος ζητηματος ἀποδοσις ταχεια ἐστιν , οἱον δια τι βελτιον ἀρχεσθαι |
πραγματων παραθεσιν ποιησηται , ἐχουσαν ἀνταποδοσιν την ἀπο του προκειμενου διηγηματος . και ἐστι παρ ' αὐτῳ ποικιλα τα εἰδη | ||
και μικτον ἐκ δυοιν ἠ πλειονων ποιειν , ὡς του διηγηματος τα μεν ἀπαγγειλαι κατα τον του ἀποφαινομενου τροπον , |
ἐπιεικων οὐδε πολεων σωφρονων , μαλλον δε ἑταιρων ἀσχημονων ἀπο οἰκηματος ἑκατερας οὐδεν αἰσχυνομενων ῥημα ἀκολαστον εἰπειν , ᾑ φησιν | ||
μητηρ δε οἱαν ὁ τοιουτος ἀν γημαι , ἀπ ' οἰκηματος . ἐπειτα ὁ πατηρ παρατελωνησαμενος τι πανοικιος ἐπραθη μεθ |
πεπεισμενος δε πειρωμαι και τους ἀλλους πειθειν ὁτι τουτου του κτηματος τῃ ἀνθρωπειᾳ φυσει συνεργον ἀμεινω Ἐρωτος οὐκ ἀν τις | ||
παρα γε τοις μη πανταπασιν ἀδικοις τον ἀποστερουμενον [ τινος κτηματος ] ὁ γουν κατατεθεικε κομιζεσθαι παρα των εἰληφοτων ; |
: ἐξ οὑ συμβαινει , τους μεν καταμαρτυρουμενους ἀδικεισθαι νικαν δυναμενους , τους δε προσεχοντας δικαστας ἀδικους και παρανομους ψηφους | ||
Μεμνων , και ἐκ των παροντων γνοντες σφας τε οὐ δυναμενους ἐπι πολυ ἀντεχειν τῃ πολιορκιᾳ και του τειχους το |
εἰκειν γαρ αὐτῳ δεησει . και οἱ ἀπο φιλιας : λημματος γαρ ὠνιος ἡ φιλια ἐσται . και οἱ ἀπο | ||
ὁταν δ ' ἐπι δωροδοκου και πονηρου και παντος ἡττονος λημματος , ἀποκλειειν και πικρως και ἐναντιως ἀκουειν , ὡς |
και διδασκων τους ἀρχομενους , ὁτι ὁστις ἀρετην διωκει , προτερος παρα σοι των ἐκεινην οὐκ ἀγαπων - των . | ||
καθ ' ἑαυτον ἐμβαλλει . και τοινυν ὁταν μεν ὁ προτερος εἰρημενος ἐνεργῃ , καθελκει το συνεχες αὐτου μερος του |
παρατεθεισης αὐτοις τραπεζης και προσφαγηματος θερμου σφοδρα ὀντος ὁ ἀνθρωπος ἀναιρουμενος κατα μικρον τῳ στοματι προσεφερε και ἐφυσα . πυνθανομενου | ||
κομισῃ τις οἱ ὁσα ἐτρυγησεν . εἰτα μεντοι τῃ προβοσκιδι ἀναιρουμενος ἐκ του ταλαρου της φατνης καταπαττει τα χειλη , |
θεων ἐπᾳδει βαρβαρα και οὐδαμως συνετα Ἑλλησιν : ἐπᾳδει δε ἐπιλεγομενος ἐκ βιβλιου : ἀνευ τε δη πυρος ἀναγκη πασα | ||
την τροπην ἀποβεβληκοτας τας πανοπλιας καθωπλιζεν , ἀλλους δ ' ἐπιλεγομενος εἰς στρατιωτικας ταξεις κατεγραφε : τας δ ' ἐκ |
, Χαιρεα . οὐ ] γαρ τι βουλ [ ] πος ἠν ] ἐμοι καλως ] ἐχει κατα ] τροπον | ||
τα εἰς ος ὀνοματα οὐκ εἰσι μονοσυλλαβα : το γαρ πος , οἱον ὡς πος ἐχει μαινομενοισιν , ἀπο του |
Τα ἐν ὀσφυϊ ἀλγηματα , αἱμοῤῥοϊκα . Αἱ ἐξ ὀσφυος ἀλγηματος αἱμοῤῥοιαι , λαυραι . Οἱσιν ἐξ ὀσφυος ἀλγηματος ἀναδρομη | ||
της κυστιος ἑλκωσιν σημαινει . ὁκοσοισιν ὑποχονδρια μετεωρα διαβορβορυζοντα ὀσφυος ἀλγηματος ἐπιγενομενου , τουτεοισι κοιλιαι καθυγραινονται ἠ μη φυσαι καταῤῥαγωσιν |
ἀνδρων ὁστις ἐῤῥωμενος , ἐν τουτῳ τῳ σχηματι του πηχεος ἐοντος , παρα τον ἀγκωνα καταναγκαζετω ἐς το κατω . | ||
λεπται αἱ ἀπο του πνευμονος ἐσωθεν γενομεναι τῃ φυσει ἀραιου ἐοντος , ἐς την καρδιην , ἁτε ὑπ ' αὐτεου |
Σεληνην οὑτως ἰδῃ ἠτοι ἐκ του αὐτου ζῳδιου ἠ ἐκ διαφεροντος κρεισσον . ὁ δε Ἑρμης τας των ἀστερων δοσεις | ||
θυειν τουτον τῳ θεῳ : γενομενου δε τοτε ταυρου καλλει διαφεροντος ἑτερον των ἡττονων ταυρων θυσαι : τον δε Ποσειδωνα |
ἀντιπερην Ὀρνιθος ἑλισσεται : ἡ δε μεσηγυ ὀρνιθεης κεφαλης και γουνατος ἐστηρικται . Ἠτοι γαρ και Ζηνι παρατρεχει αἰολος Ὀρνις | ||
γουνος : ἐφην δε ἐν δισταγμῳ , μη ἀρα του γουνατος και δουρατος εἰσι συγκοπαι . . Παρον δε κἀκ |
, και γονευσι περι ἐχθρων και δουλων , και γυναικος ἐνατος περι δοξης και πραξεως και τεκνωσεως : ἐστι δε | ||
γʹ , ἡ δε χειμερινη οδ Ϛʹ . θʹ . ἐνατος ἐστι παραλληλος , καθ ' ὁν ἀν γενοιτο ἡ |
ὑπακουσαι , ἀναγαγοντος δ ' αὐτους ἐς την δημοκρατιαν ἐκ προσταγματος Ἀλεξανδρου παλιν δουλευσαι τοις Ποντικοις . ἐφ ' οἱς | ||
τα τετρακοσια ταλαντα την δοσιν ἀπεφαινον εἰναι . Και του προσταγματος δε το ἀντιγραφον οὐκ ἀχρηστον οἰομαι κατακεχωρισθαι . Πολλῳ |
ὀντες . Μονονουχι λεγει σαφως , εἰ γερας ἐστι βασιλικον προτεινομενον ὑπο των θεων το ἀγαθοποιειν , και πλουτοδοτας εἰναι | ||
προβαλλομενον εἰς κατασκευην αὐτου του προτεινομενου , πορισμα δε το προτεινομενον εἰς πορισμον αὐτου του προτεινομενου . μετεγραφη δε οὑτος |
θανουσα σους . σοφως † κελευεις † : μη τρεσηις μιασματος τοὐμου μετασχειν , ἀλλ ' ἐλευθερως θανω , ἐπει | ||
] ὁ τουτων προς ἀλληλους φονος ἀνευθυνος ἐστι και καθαρος μιασματος . θ αἱμα ] των ἀλληλοκτονουντων . αἱμα ] |
ναυσταθμον , ὡς περιβλεποντος ἐν κυκλῳ του πρεσβευτου και ἀξιωματικως εἰσιοντος . τινες δε “ ναυφρακτον ” την ἐν ναυσι | ||
κορυφαιου , τοιουτου δε του θεατρου , ἐκ φιλοσοφιας δε εἰσιοντος του χαριστηριου , ἡς και αὐτοι βασιλεις ἐν μεγαλῳ |
μετα σωφροσυνης τε και πρᾳοτητος και του παρεχειν αὑτον αἰδεσιμον διαγων . και το μεγιστον , των προς ἡμας δικαιων | ||
θερμη και ἡλικια ἀκμαστικη , ἡ διαιτα ἐνδεης , βιον διαγων φροντιστικον και ἐπιπονον , και οἱ σφυγμοι ἠτονημενοι και |
γαρ περι ἐργασιων και τεχνων σκεψις και καθολου περι βιου προσηκοντος ἠ μη τοις μετριοις και καθ ' αὑτην ἀξια | ||
ὑπαρξαι τῃ πολει λογον , εἰ του μεν οὐδεν ἡμιν προσηκοντος χωραν , ἡν κατεχεις συ , νυν ἐχοντος πρεσβευται |
. και προς ἐκεινον μεν εὐκολον οὐσαν ἑωρα την ἐπαναστασιν παροντων μεν αὐτῳ των Μυρμιδονων , διαβεβλημενου δε προς τους | ||
. ξενων παροντων : δια το ἐν τοις Βαβυλωνιοις πολλων παροντων ξενων εἰρηκεναι κατα πολλων τον Ἀριστοφανην : διο και |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
πραττει αὐτα , ἐξον μη πραττειν , ὑπο των ἡδονων ἀγομενος και ἐκπληττομενος : και αὐθις αὐ λεγετε ὁτι γιγνωσκων | ||
ὑπο τημ φυγην ἠ αἱρεσιν [ και ] ταυτην [ ἀγομενος ] τευξεται [ ] του ὀρθου . ὁσαι δε |
τις ἀλλος εἰη των χυμων , δια καθαρσεως του λυπουντος περιττωματος . Εἰ δε κατα συμπαθειαν του στομαχου γινοιτο ἠ | ||
ἐχρωντο . γινεται δε μικρον ἐν Περσαις ὀρνιθιον , ὡι περιττωματος οὐδεν ἐστιν ἀλλ ' ὁλον διαπλεων πιμελης τα ἐντος |
το λειπομενον ἁπλουν δηλωσει του ὁλου την συνθεσιν ἐκ του δηλουμενου , ἐπει το ἀφῃρημενον ἐν λεκτῳ καθειστηκει . ἐκκεισθω | ||
μη και οὐν . προς οὑς ἀντιτιθησι Τρυφων κἀκ του δηλουμενου κἀκ της φωνης . ἐκ μεν οὐν του δηλουμενου |
δε του παρακολουθουντος σημαινει το πρωτον , ἐπει ὁ πρωτος προσφατος ἐστι . τις οὐν , φησι , πρωτος ἐλαχε | ||
προσκορες . Ἀριστοφανης . χλωρος τυρος : ὁ νεος και προσφατος . χθιζινον και χθεσινον : το δε χθιζον Ὁμηρος |
, και νυν δε τουτο αὐτο δεικνυσι δια χαριεστατου πανυ θεωρηματος . τι γαρ ; φησιν ὁτι ὁ διαλεκτικος και | ||
οὐρεα τε σκιοεντα θαλασσα τε ἠχηεσσα . Ἡ του ιδʹ θεωρηματος δειξις δια του προ αὐτου ἐστιν . κατα το |
. και τους χρησαμενους πολυ ἀπ ' ἀλληλων διεσταναι . προσαγεται Ἀριστοτελην , Φυλαρχον , Πολεμωνα , ὁτι παραπολυ διαφερουσι | ||
, και διοτι καθαρα προς καθαρους και ἀπαθης προς ἀπαθεις προσαγεται : τα δ ' ἐν τοις καθ ' ἑκαστα |
ἐναλλαγην ἐν ἐκεινῳ τῳ ἐτει αὐθεντικος εἰδημων των πρακτεων και προσκειμενος τοις ἐργοις , τευξεται δε τιμης και ἀξιας ὑψηλης | ||
και μενων , προσμενων , ἐγκειμενος , φροντιδα ἐχων , προσκειμενος . Μεμηλως παρα το μελω το φροντιζω , ὁ |
ἐχων νυν ἀφιημι . , . . Εὐπειθιος παθων δε παντοιων καταμεστοι ὀντες οὐδε ἐν μεσοις αὐτοις τοις δρωμενοις οἱοι | ||
φησιν οὑτως : Ὁμηρος φυσεως λαχων θεαζουσης ἐπεων κοσμον ἐτεκτηνατο παντοιων : ὡς οὐκ ἐνον ἀνευ θειας και δαιμονιας φυσεως |
το εἰδωλον [ ] [ ἀδυνατον - ] ἐστιν ε θειν [ ] πολλας [ ] σωμα [ ] [ | ||
? [ . . . . . . ] | θειν προς οὑς τε γαρ ευ ? [ ! ] |
μεσουρανουσι της τε Ἀρκτου ὁ ἐν ἀκρᾳ τῃ οὐρᾳ , ὑπολειπομενος μικρον του μεσημβρινου , και του Βοωτου ὁ βορειοτερος | ||
ἀρχῃ της δυσεως των τε Διδυμων ὁ Προπους , μικρον ὑπολειπομενος του μεσημβρινου , και του Λαγωου οἱ ἐν μεσῳ |
και ἀγαν διψωδης : ὁθεν οὐ πονηρως ἐνιοι ἀλοῃ μισγοντες προσφερουσιν : οἱ δε θυμου κομῃ και ἁλσιν : οἱ | ||
ταλαιπωρια , οἱ δε σφισιν , οἱς τεχνη τιθασευειν , προσφερουσιν ἐτι κειμενοις πιτυος της ἡμερου καρπον προεκλεξαντες ἐκ των |
ξυναγωγῃ του πολεμου μαλακος : . ἀθροισει και . ε ἀνειμενος . της ʃ ὁτε ἀπετρεπε πολεμειν ἡ τε . | ||
ἀγαλμα θειον και θεῳ προσεμφερες τις ὡδε μωρος και λιαν ἀνειμενος εὐπιστος ἀνδρων ὁστις ἐλπιζει θεους ὀστων ἀσαρκων και χολης |
των πληθος ἐχοντων ὠμοτερων χυμων . ὁταν δ ' ᾐ ζεοντος αἱματος πληθος ἀναπτον ὀξυτατον πυρετον , ἀθροας ἐστι κενωσεως | ||
, την μεγιστην ἀρυταιναν ὑμων ἐκ μεσου βαψασα του λεβητος ζεοντος ὑδατος : εἰ δε μη , μηδεποθ ' ὑδωρ |
μη εἰναι . Ἀλλ ' ὁρα , μη περαιτερω του δεοντος τον τοπον ἀποσεμνυνωμεν : σκεψαι γαρ και τους ἐναντιους | ||
ἀδικει : ὁς ἐν δυοιν μεν ἐτοιν πλειω ἠδη του δεοντος δωδεκα ταλαντοις ἀνηλωσε , παρ ' ἑκαστον δε τον |
μερεσι , καθ ' οὑς ἀν τασσονται τοπους , ἐκ διαστηματων σκουλκευειν ὠφελον μεχρι της τελειας του πολεμου ἐκβασεως , | ||
ἀναγκαια : αὑτη δε ὀξυτητας τε και βαρυτητας προσλαβουσα μετα διαστηματων συγκε - χυμενη μεν ἐγεννησεν ἁρμονιαν , λογοις δε |
δ ' ὁπλοις οὐκ . τα μεν γαρ οὐθεν εὐφυες προσφερεται προς ἀπατην μεμηχανημενον , ἡ δε των ῥητορων εἰσαγωγη | ||
ἀλλα και της ἐξωθεν ἀρδομενης τροφης , ἡν ἡ κυουσα προσφερεται . προς δη τι ταυτα λεγω ; ὁτι κατα |
προκειμενον , τουτον φιλον ἡγεισθαι . ἀκουσαντες οἱ Τεριναιοι του συνταγματος ἐδοξαν τινας ἐξ αὐτων ἐχειν προδοτας και ἐκ τουτου | ||
και ἑξης δειχθησεται τουτο προς το μη δεισθαι του Ἀρχιμηδειου συνταγματος ἑνεκεν μονου του θεωρηματος τουτου . Ἐστω γαρ κυκλος |
εἰς το παρῳχημενον και συντελες του χρονου . την γαρ παρατασιν ἀπευκταιαν ἑξει : πορθουντι γαρ αὐτῳ την Ἰλιον ἐννεα | ||
κατα το αʹ τριτημοριον του ὁλου χρονου της ἐκλειψεως την παρατασιν του συμπτωματος ποιησεται , προς δε τῳ μεσουρανηματι κατα |
, ἐνθεν βεβυσμενος : οὑ παραγωγον βυζω , ὁ παθητικος παρακειμενος βεβυκται , ὡς βαζω βεβακται , οἱον : ἐπος | ||
: τετυπα γαρ ἐστιν : κοινῳ δε λογῳ ἁπας μεσος παρακειμενος τοιουτον συμφωνον ἐχει ἐν τῃ ληγουσῃ , οἱον ἐχει |
το σωμα και ἐς τον μυελον , και ἐξ αὐτου τεινουσιν ὁδοι , ὡστε και ἐπιεναι του ὑγρου ἐς αὐτον | ||
ἡδε ἡ νουσος μεγαλη των φλεβων των κοιλων , αἱ τεινουσιν ἀπο της κεφαλης παρα τας σφαγας δια της ῥαχιος |
δικαιοσυνης ὁ λογος οὑτως ἀγῃ . ἐαν μεντοι βιᾳ τις προσχρωμενος ἐνιστηται , μεταβαινε ἐπι το εὐαρεστον και ἀλυπον και | ||
. ὁταν μεντοι περι αὐτων των εἰδων σκοπῃ , μη προσχρωμενος αἰσθησει ἀλλα τους ἐν αὐτῳ μονον λογους κινων , |
προς ὀρθας ἀπ ' ἀκρας ἀγομενη ἐφαπτεται του κυκλου , διαμετρος δε ἡ ΑΓ του ΓΗΔΘ κυκλου . Ὀρθαι ἀρα | ||
ἡ δε δια του πρωτου ἀπογειου και του τριτου περιγειου διαμετρος αὐτου ἡ ΑΕΓ , ἐφ ' ἡς το του |
ἠ τοσουτου ἀποδοσθαι . νεανισκοι οὐν τινες ὠνουμενοι μεγαν ἰχθυν εἰποντος του ἁλιεως τα αὐτα λυπηθεντες τῳ πολλακις ἀκουειν ὑποπιοντες | ||
μοι λεγε : ἀντι του , συ εἰπε , ἱνα εἰποντος σου μη ἀντιλεξω μηδε μαχησωμαι σοι . ΓΘ ἠ |
και ἀκηκοα , παντων μοι μετριωτατοι γε εἰναι κατεφανησαν και προσηκοντες τα μαλιστα ἀκουειν νεοις . τῳ δη νομοφυλακι τε | ||
ὀστρακον , ὁποτερον ἀν μερος ὑπερφανῃ , οἱ μεν ἐκεινῳ προσηκοντες διωκωσιν , οἱ δ ' ἀλλοι φευγωσιν ὑποστραφεντες : |
ξεσμον : ἁρμοξει δε και τῃ ὑστεραιᾳ γαλα πινειν μετα ναματος θυγατερων ταυρων ἠ γλυκεος , οὑτω γαρ τας ἐπιῤῥεουσας | ||
ἐν τῳ ἱερῳ δε του Λαβρανδεως Διος ἐν κρηνῃ διειδους ναματος , και ἐχουσιν ὁρμισκους χρυσους και ἐλλοβια , χρυσα |
ἐπιτρεψαντος οὐδενος των ἡγεμονων : ἑαλω δε οὐ βιᾳ του ἐρυματος ληφθεντος ὑπο Πολεμωνος και Λυκομηδους , βασιλεων ἀμφοιν , | ||
ἐκ των πλησιον ὀρων ἐκπιπτοντας : ἀναπλειται δε μεχρι Σαραπανων ἐρυματος δυναμενου δεξασθαι και πολεως συνοικισμον , ὁθεν πεζευουσιν ἐπι |
ἀντισχειν τοις τοθ ' ὑμας ἀναπτουσινὡς τα πραγματα εἰς τουτο περιστησεται ὡσθ ' ἡμιν περι των ἀπελθοντων προτερον γενεσθαι τον | ||
Ἀρχελαον , ἐν ᾡ ἐπιχειρηματων εὐπορησε : μη δοντος δε περιστησεται ἐπισειων την των πολλων δοξαν τε και συνηθειαν εὐδαιμονα |
μετα των ἀλλων ἀπωλεσαμεν . ἠν δε ἡ ἀρχη του ποιηματος αὑτη , Νυν δε μοι ἐννεπε , Μουσα , | ||
τελειαν ἐπονομαζουσι : τελος δε και γνωσεως και πραξεως και ποιηματος : το και ἀποβαινον , ὡς παρ ' Εὐριπιδῃ |
, χρωμενος αὐτῃ προς τους φιλους . ἀλλ ' ἐστιν ἀριστος ὁ και προς ἑτερους μη μονον προς αὑτον και | ||
Και Λεωνιδης τε ἐν τουτῳ τῳ πονῳ πιπτει ἀνηρ γενομενος ἀριστος , και ἑτεροι μετ ' αὐτου ὀνομαστοι Σπαρτιητεων , |
ἐν ἀκακιᾳ και ἁπλοτητι . οὑτοι κατισχυσουσιν πασης πονηριας και παραμενουσιν εἰς ζωην αἰωνιον . μακαριοι παντες οἱ ἐργαζομενοι την | ||
του λοιπου μη συνοδοιπορειν φιλοις , οἱ ἐν κινδυνοις οὐ παραμενουσιν . ” ὁ λογος δηλοι , ὁτι τους γνησιους |
μοι ἡ Ἀθηνα τουτο ἐπιταττοι . Ὁ μεν λῃστης οὑτοσι Σωστρατος εἰς τον Πυριφλεγεθοντα ἐμβεβλησθω , ὁ δε ἱεροσυλος ὑπο | ||
δε μαλιστα πρεπουσιν οἱ τοιουτοι λογοι . ” και ὁ Σωστρατος προφασεως λαβομενος ἀσμενος , “ Το μεν κατ ' |
μεν ἐργον ἡ ἀναπτυξις των ἀσαφων ἐν τῃ λεξει , ἐπιστημονος δε ἡ κρισις του ἀληθους και του ψευδους , | ||
χρησασθαι τῃ ὁριστικῃ και διαιρετικῃ μεθοδῳ δεοντως : τουτο γαρ ἐπιστημονος ἐστιν . ρπβʹ Εἰς μιαν ἰδεαν Τουτεστιν ὁρισασθαι τα |
παραγενομενος εἰς Λακεδαιμονα και κληθεις εἰς φειδιτιον , ἐπι ξυλου κατακειμενος και δειπνων , προτερον μεν ἐφη καταπεπληχθαι την των | ||
ἐναιωρημα ἐχοντα : γευεσθαι οὐκ ἠδυνατο . ϠΕΔΚΖΘ . Ὁ κατακειμενος ἐν τῳ Δεαλκεος κηπῳ , κεφαλης βαρος , και |
ἐπαν γαρ ἐκνεφιας καταιγισας τυχῃ ἐς την ἀγοραν , τοὐψον πριαμενος οἰχεται φερων ἁπαν το ληφθεν , ὡστε γιγνεται ἐν | ||
πριασθαι , μενει το ἐωνημενος δοκιμον . παλιν δει λεγειν πριαμενος , το γαρ ὠνησαμενος ἀδοκιμον . οὑτως οὐν κἀπι |
ηὐτρεπιζετο αὐτοις τα προς τον γαμον . ὠκεια δ ' ἐπειγομενων : σπευδοντων δε των θεων ταχεια και ἡ πραξις | ||
ἀτρειδαν προς πετραις Ἐλυμνιαις οὐτ ' ἀλλο φιτυ πρῳον † ἐπειγομενων οὐ † κερκιδος ὑμνους , ἡ τους εὑδοντας ἐγειρει |
, ὡσπερ φλεγματος ἠ χολης ἐν σωματι . Του δε πτωματος το αἰτιον ψυχῃ σαφεστερον λαμβανουσι και ὡς προσηκει λαβειν | ||
και ἀστριχους . το δε σχημα του κατα τον ἀστραγαλον πτωματος ἀριθμου δοξαν εἰχεν , και το μεν μοναδα δηλουν |
ποιει , ἱνα ὁρατος ᾐ . ἀει οὐν ποιει : ὁρατος τοιγαρουν ἐστιν . οὑτως ἐστιν ἀξιον νοησαι και νοησαντα | ||
κτλ . ►τἀγαθον ἡλιος νους ὀψις νοητα ὁρατα νοητος τοπος ὁρατος τοπος νοεισθαι ὁρασθαι ἡλιακον φως νυκτερινον φεγγος ἀληθεια εἰκος |
τα μεν ὁπως ἐπιτηδευσῃ μαθων , τα δε προς ἐλεγχον ἐπισταμενος , ἀμφω καλως ἐπαιδευθη . οὐ μην ἐπεπολαζε των | ||
, πολυ προτερον ἐμαυτῳ παραινεσας και χαριν ἐμαυτῳ οὐ μικραν ἐπισταμενος . “ Εἰεν : ὁ μεν γενναδας εἰπων ταυτα |
' ἐνιοι ἠπατηνται οἱ γουν κακοι οὐκ ἰσασι κακα ἁ προαιρουνται : ἀρ ' οὐν το λεγομενον ἐστιν , ὁτι | ||
εἰ μεν γαρ ἐξεστιν αὐτοις ἁ θελουσι νομοθετειν και ὡς προαιρουνται περι των πραγματων διαταττεσθαι , ἐπιτρεπτεον μεν το ἑν |
των πολεμιων , ἀλλα σφας αὐτους εἰς δουλειαν προδουναι και προυπτον κινδυνον προς το δειλιας ἐγκλημα φερειν και πασης εὐηθειας | ||
δεκτικη γινεται του ἀρθρου , οἱ δυο ἀνθρωποι τρεχουσι . προυπτον οὐν ὁτι ἡ του ἀμφοτεροι συνταξις , το εὐχρηστον |
θαλατταν διεσωσε τας ναυς . Ἰμιλκων δε ταις πρωταις τριηρεσιν ἐπιθεμενος τῳ πληθει των βελων ἀνειργετο : ἐπι μεν γαρ | ||
χαλκειον ἐλθων και ἁρπασας παιδα ἑνα , ἐπι των ὠμων ἐπιθεμενος ἐκελευσε ποδηγειν προς τας ἀνατολας . ἐκει δε παραγενομενος |
φησιν ὁτι “ ἀλλ ' ὡς ἀξιουσιν ” ὡς μη δεχομενος τα παρ ' αὐτων . ἐνεργειᾳ γαρ ὑπαρχουσιν αἱ | ||
πεδιῳ αὐλων ὑποκειμενος και τον ἠχον εἰς αὑτον ὡς ὀργανον δεχομενος παντων των λεγομενων μιμητην φωνην ἀπεδιδου , ἰδιᾳ μεν |
πασι : το γαρ συνεισφερομενον και μη συνεισφερον και συναναιρουν ἀναιρουμενον οὑτως ἀν καλοιτο . ὡσπερ γαρ το θρεπτικον δυναται | ||
ἀποφασις ἐπι παντων ἀληθευει των παρα το ἑν ἐκεινο το ἀναιρουμενον : το γαρ οὐχ ἱππος ἐπι παντων ἀληθες των |
φρασις ἐκ του ῥηματος γινεται : το δε εἰδος του προβληματος ἐκ των ἐν τῳ ζητηματι εὑρισκομενων προσωπων και πραγματων | ||
δικαιου στοχαστικη . Φθανει μεν οὐν ἠδη περι τουτου του προβληματος διειληφεναι , ἀλλ ' ἐκει μεν οὐ καθολου ἐζητει |
διδοασι κατα των ἀμεινονων το θαρσος . ἐριφος ἐπι τινος δωματος ἑστως ἐπειδη λυκον εἰδεν παριοντα , ἐλοιδορει αὐτον . | ||
[ ] τι συ παρα προθυροις , φιλα ; ποτερα δωματος εἰσοδους σαιρεις , ἠ δροσον ἐπι πεδωι βαλλεις οἱα |
αὐτον τροπον αἱ ἀρετης ἀκτινες ἀναλαμψασαι το διανοιας χωριον ὁλον μεστον αὐγης καθαρας ἀπεργαζονται . τα μεν οὐν ἀνθρωπου κτηματα | ||
” και “ ἀσκος οἰνου ” ἀντι του “ ἀλαβαστρον μεστον μυρου ” . δαιμονιως : ἠγουν ὡς εἱς των |
ὀλεθριην , ὁρωντες αὐτους ἐοντας ὀλιγους , και τουτους δρομῳ ἐπειγομενους οὐτε ἱππου ὑπαρχουσης σφι οὐτε τοξευματων . Ταυτα μεν | ||
δε νεον ἑστηωτας : Τους δ ' ἠδη και ποσσιν ἐπειγομενους ἐς ἀρηα . Οἱ λεγοντες οὐν ἁν ἀντι του |
ἡ δυναμις ἐναντιουται : ὑστερον δε διαλειψαν το νοσημα παλιν ἐπιτιθεται , εὑρισκει προκαταβληθεισαν την δυναμιν και χαλεπωτερον ἐπιτιθεται , | ||
: ἐκεινη γαρ , ὁταν ἰδῃ ὀφιν , οὐ προτερον ἐπιτιθεται αὐτῳ , ἀλλα βοῃ τους ἀλλους ἐπικαλουμενη , τοτε |
το δημιουργημα . τουτο μεντοι το δωρον ἱστορηκαμεν και ἡμεις ἀνακειμενον ἐν Ῥωμηι ἐν τωι ἱερωι του Διος του Καπετωλιου | ||
τουτον μεν οὐν οὐχ ἑωρακαμεν ἡμεις , τον δε Διονυσον ἀνακειμενον ἐν τῳ Δημητρειῳ τῳ ἐν Ῥωμῃ καλλιστον ἐργον ἑωρωμεν |
καθαρσια το μυσος λυοντα , κἀν ἀφεις τις την του παθοντος χωραν ἑτερωσε δραμῃ , τον βοηθησοντα και παραμυθησομενον εὑρε | ||
ἠν τουτων , οὐκ ἀν αὐ ἀλλου προσελθοντος ἠ τι παθοντος αὐτο μηδεν παθον ἀλλο ἀν ἐγενετο . ἐπει νυν |
Κορυδος : ἐπι του πεπαιδευμενου : ἠ κοινῃ ἐπι του συνοντος ἀπαιδευτου τοις πεπαιδευμενοις . καθ ' ὑποκρισιν δε ἀναγνωστεον | ||
παντως το ποιουν προς το γιγνομενον , και ἀπο του συνοντος ἠβουλομεθα γνωριζειν το της ἐπιστροφης εἰδος ἀπο του οὐσιοποιου |
και ὁλον το σωμα φαινεται . ᾡ τιν ' ἁρμοττουσαν εἰκον ' ἐνεγκω σκοπων οὐχ ὁρω , ἀλλα παρισταται μοι | ||
ἐπερειδομενου κατα τους τοπους των ῥαφων , ὑποπιπτει το ὑγρον εἰκον τῃ ἀφῃ : τοις δε πλειστοις και αἱ αἰσθησεις |
ἀλεγιζε μελαθρων . ὡς γαρ [ χην ] καθ ' ἐτος τις [ ] ἐμον σπορον ἐρχεται ἀφνω δυσσεβεων νεος | ||
ξεʹ : ἐτελευτα τῳ ξεʹ ἐτει . Ἀλλη . Τιτου ἐτος βʹ Χοιακ αʹ ὡρα θʹ ἡμισυ . Ἡλιος Τοξοτῃ |
ἑπεσθαι ᾑ ἀν τις ἡγηται : ἀγειν δ ' οἰμαι ἐπιχειρουσιν οἱ μεν καλοι κἀγαθοι ἐπι τα καλα κἀγαθα , | ||
ταυτα φησι , και παντες , ὁσοι τοπων ἰδιοτητας λεγειν ἐπιχειρουσιν , οἰκειως προσαπτονται και των οὐρανιων και γεωμετριας , |
χειρων [ Εὐτυχου ] του κοιτωνιτου και γελωτα πολυν και ἀνειμενον ἐν μεσοις τοις ἀσπαζομενοις γελαν . ἠν δε οὐκ | ||
μεν μη προκειμενον ἐχωσι το κακουργειν , ζωσι δε βιον ἀνειμενον και τρυφῃ χαιρωσιν : ἀπο ταυτης γαρ της διαιτης |
τα της ἱστοριας μενῃ βεβαια : εἱμαρτο γαρ αὐτους ἀλληλοκτονους γενομενους κατα τας ἀρας του πατρος ἀποθανειν . νυν δε | ||
εἰναι της ἑταιρας , ἡς φασι των νομαρχων τινας ἐραστας γενομενους δια φιλοστοργιαν ἐπιτελεσαι κοινῃ το κατασκευασμα . Μετα δε |
ἀρειονες εἰσιν ἀκουης , και βλεφαρων ἀκτινες ἐς αἰθερα και πολον ἀστρων ῥηϊδιως ὁροωσι , και ἐς μηκιστα κελευθων ἐξαπινης | ||
ἡλιος ὑπερ τον ὁριζοντα φερεται ἠπερ τοις ὑπο τον βορειον πολον , και ἡ ἡμερα αὐτοις ἐλασσων ἐστιν . Οἱς |
οὑτω λεγεις ; Ἐγωγε . Οὐκουν θεραπεια γε πασα ταὐτον διαπραττεται ; οἱον τοιονδε : ἐπ ' ἀγαθῳ τινι ἐστι | ||
ἐτι συμβαλλομενων . ἀλλ ' ἡ γλωττα μεν οὐ σμικρα διαπραττεται περι την ἐνεργειαν ταυτην , οἱα χειρ ἀει μεταβαλλουσα |
. γαληνῃ : τῃ ἡσυχιᾳ της θαλασσης . Ὁρμαινουσι : κινουσιν . Κτιλοι : κριοι . εἱλικοεντες : βυσσιεντοι . | ||
καθ ' αὑτο οὐδε χωριστον . εἰ δε ἐν τοις κινουσιν και κινουμενοις , δηλονοτι τοσαυταχως ἀν εἰη κινησις , |
ὁ δε τεκτων και γλυπτης λιθοξοου μαλλον , των προτερων λειπομενος εἰς ἀκριβειαν , ὁ δε λιθοξοος των λοιπων ἐχει | ||
και τἀλλα , ὁσα δει γενεσθαι , ἐπειδη βραχυς ὁ λειπομενος ἐστι της ἀρχης τοις ὑπατοις χρονος , τους εἰσιοντας |
ὑπωπτευετο εὐπορειν μεγαλως χρηματων . Λαχαρην μεν οὐν τουτων ἑνεκα κτεινουσιν ἀνδρες Κορωναιοι : Δημητριος δε ὁ Ἀντιγονου τυραννων ἐλευθερωσας | ||
ἐν κυκλῳ κεντρα ἐχον , δι ' οὑ τους βασανιζομενους κτεινουσιν . ὁμοιον δε ἐστι κναφικῳ κτενι . Κνησιωντα , |
δε θηλη το ἀκρον , ὁθεν το θηλαζειν και θηλην ἐπισχειν . ὁ δε περι τῃ θηλῃ μελαινομενος κυκλος φως | ||
, και φοβος αἱρει τους στρατιωτας . ὁ μεν μαντις ἐπισχειν ἐκελευεν . Ἐπαμινωνδας δε μηδαμως , ἐφη : τους |
συμπασης μερη γης ἐποικοδομηθειη προκαταβληθεντι βραχει θεμελιῳ και ἀνεγερθειη τροπον κιονος ἑνος , μυριοις της αἰθεριου σφαιρας ἀπολειφθησεται διαστημασι , | ||
και μη διαλειποντων . Φασι γαρ ἐν Δωδωνῃ χαλκειον ἐπι κιονος ἐν μετεωρῳ κεισθαι : ἐπι δε ἑτερου πλησιον κιονος |
τουτο ἐφευροι , ἑτερον ὑπερ αὐτου εἰς θυσιαν προσαξει . περιερχομενος δε ὁρᾳ το αὐτου προβατον ὑπο λεοντος βιβρωσκομενον . | ||
προς αὐτον ἐν Βαβυλωνι και βιωσαι τον λοιπον χρονον . περιερχομενος δε τας λοιπας πολεις ἐπεδεικνυτο την ἑαυτου σοφιαν και |
αἱ βασεις , εἰ δε μη , δυο εὐθειαι χωριον περιεξουσιν : ὁπερ ἀδυνατον . Τουτο πρωτον θεωρημα παρειληφαμεν , | ||
τριγωνου δυο πλευρων ἐλαττονες μεν ἐσονται , μειζονα δε γωνιαν περιεξουσιν . Τριγωνου γαρ του ΑΒΓ ἐπι μιας των πλευρων |
ἀλληλα και ἐκ της ἐν τῃ γῃ των ἱππων ποδοκροτησεως γινομενος , χριμπτεται και προσπελαζει ἡμων τοις ὠσιν . ἀλλως | ||
τους λογους θειναι . Ὁ δε γε περι τοιαυτης τεχνης γινομενος πας λογος συντομιας τε και σαφηνειας ἐπιδεισθαι μοι δοκει |
Ἀρτεμιδωρου γεωγραφιας ἠτοι περιπλου σαφως διεξηλθομεν , εἰ και ὁ προειρημενος Ἀρτεμιδωρος την διαιρεσιν των ἐν [ τῃ Κελτογαλατιᾳ ὡς | ||
προφασεως , ἑτερῳ δε καθολικως κληρονομιαν , ἐξ ἡς ὁ προειρημενος προσδοκᾳ την ὠφελειαν , οὐκ ἐν τοις χρονοις τουτοις |
την Αἰτωλου παρουσιαν . ἀλλ ' ἀφηιρηται και τουτου του νοηματος τον λογον , φησας ἐν τοις ἐφεξης το μεν | ||
, κυριον ἐσται ὀνομα τησδε της πολεως , ἑνος μονου νοηματος ἐκ του ὁλου σημαινομενου και δια τουτο των μερων |
και ὑπερτιθεσθαι , μεχρις οὑ και τοπου και ὡρας της ἐπιτηδειας τυχοι και μη ἀκουσιως συμβαλλειν . τουτο γαρ ποιων | ||
ἐς τε τα Φυσκου : ὡς του Φυσκου ὀρους νομας ἐπιτηδειας τοις βουσιν ἐχοντος . [ τᾳ Ἡρᾳ τοιονδε : |
της κνημης ὀστουν λοξος πως μαλλον δια των ὀπισω μερων ἐποχουμενος τῃ διαρθρωσει , καμπτειν αὐτην ἐκπεφυκως . Τεσσαρεσκαιδεκα μυες | ||
, και ὡς τον πολυν ἀνελιττων αἰωνα φερεται ταις ὡραις ἐποχουμενος , την δε ἐπανθουσαν ὡραν , ὁτι παν εὐκαιρον |
ὀργαι γαρ ἀνθρωποισι συμφορας ὑπο δειναι , πλανος τε καρδιᾳ προσισταται . ὁ θυμος ἀλγων ἀσφαλειαν οὐκ ἐχει . ἐαν | ||
κατα λογον , χρησιμον . Οἱσιν ἁλμωδεα πτυαλα και βηξ προσισταται , τουτεοισι χρως ἐρυθραινεται , οἱον ἐξανθισματα , προ |
ἀκμασαντας , πολλαι τινες περι την ἡγεμονικην ἐνεργειαν αἱ πλημμελειαι ἀναφαινονται των μεν δια φυσικην τινα διαπλασιν πεπονθοτων , των | ||
οἱ δ ' ἀπονοι πεφυσημενοι τε και αἰσχροι και ἀσθενεις ἀναφαινονται , οὐδε τουτου ἠμελησεν , ἀλλ ' ἐννοων ὁτι |
ΔΕ τῃ ΑΒ , ἡ δε ΕΓ τῃ ΓΑ , συναμφοτερος ἀρα ἡ ΒΑΔ της ΑΓ μειζων ἐστιν ἠ διπλη | ||
ΔΒ , ὡς δε ἡ ΑΓ προς ΓΕ , οὑτως συναμφοτερος ἡ ΒΑ , ΑΓ προς την ΒΓ : και |
ὑπομενοντα την πολιορκιαν , προς δε τουτοις των στρατιωτων χαλεπως ὑπομενοντων την συλληψιν του Τιριβαζου , και δια τουτο ἀπειθουντων | ||
λογους . ἑλκομενου δε του χρονου και οὐτε των ὑπατων ὑπομενοντων προβουλευσαι τε και εἰς τον δημον ἐξενεγκειν τον νομον |