ἀρθεντα ὑπο του οἰδησαντος κυματος , και ἐπι την ἀκραν φθασαι ἀναταθεντα και δικην καταιγιδος ἠ στροβιλου ἁρπασαι τον ἀνθρωπον | ||
χωρις ζωνης περικεχυμενον προς το ἐργον , ἀλλα την προθυμιαν φθασαι τον ἐν τουτῳ λογισμον , ὡσπερ το ζωσασθαι το |
ἠν ὑπο στυγους ; ὡστ ' ἐν γαλακτι θρομβον αἱματος σπασαι . οὐτοι ματαιον : ἀνδρος ὀψανον πελει . ἡ | ||
εἰς ἐρημιας και αἰγιαλους και μνηματα , γλιχο - μενοι σπασαι καθαρου και ἀβλαβους ἀερος . εἰ δε τινες ἠ |
ὁ νικηφορος διπλην νικην ἐσχε , τριτην παιδων κατα τον φθασαντα χρονον εὐτυχησας και πειθομενος τῃ του παιδοτριβου γνωμῃ . | ||
μη κακοις ἰω κακα . σημαινει δε το ἀποκρυπτειν τα φθασαντα κακα τοις ἐφεξης πραττομενοις κακοις . Αἰσχυλος . . |
ἐχθρους ποιουνται . και τηνικαυτα αὐτοις οὐ μονον ὁ ἀγρος τιμιωτερος του υἱεως , οὐδε το ἀργυριον οὐδε το χρυσιον | ||
μειζονως . παρα σου γαρ ἡκει μοι νυν του παππου τιμιωτερος . Ἀλλ ' εἰ και βραδεως , ὑπηρετηκα γε |
των ἀλλοτριων ; νυν οὐκ ἐκεινου ἁμαρτημα ἐστι το κακως ἀποδεξασθαι τα παρα σου ; Πως γαρ οὐ ; Δυναται | ||
πρεσβειας , ἡν ἐπεμψατε εὐχαριστουντες . οὐ γαρ ἡδεως αὐτον ἀποδεξασθαι τους πρεσβεις , ἀλλα δυσχεραναι μαλλον , ὡς δεον |
' ἐφιμερον κακον : ἐχοιμ ' ἀν αὐτο μη κακως ἀπεικασαι . ὁταν παγου φανεντος αἰθριου χεροιν κρυσταλλον ἁρπασωσι παιδες | ||
ἐλαχιστον φροντισαι , μαλλον δε και παντελως ἀϊδρει φωτι ἑαυτον ἀπεικασαι , ἱνα αὐτῳ παραδοξοτερον φαινηται των λογων το καλλος |
τοιουτον , οἱον ἐν τῳ μετ ' αὐτο θεωρειται , ἀπορησαι ἀξιον : και ἡ ἀναγκη δε του μετ ' | ||
γινονται τα μεγεθη , φανερον ὑπαρχει . ἐκεινο οὐν ἀξιον ἀπορησαι , πως ἐκ του τοιουτου ἑνος ἠ πλειονων τοιουτων |
φῃς γαρ δη κατα τον ἐκεινου λογον , οὐχ ἱκανως ἀποδεδειχθαι σοι περι της του πρωτου φυσεως . φραστεον δη | ||
ῥητορων ἐργα παραθεμενος Ἀριστοτελης ταυτας ἐγραψε τας τεχνας , ἱκανως ἀποδεδειχθαι νομιζω . Περι Δειναρχου του ῥητορος οὐδεν εἰρηκως ἐν |
' ἐοικε των ἐμων νυμφευματων των τ ' Οἰδιπου δυστηνος ἀπολαυσαι κακων , παιδος στερηθεις , τηι πολει μεν εὐτυχως | ||
ἐπικουφιζεσθε της ἀθυμιας και τῃ πατριδι συνευχεσθε τουδε τε χρονον ἀπολαυσαι μακρον και παραπλησιους ἐνεγκειν τῳ τεθνεωτι πολιτας . Ταυτας |
ἐστι το εὐτρεπισαι , ἐπισκευασαι δε το ἐξ ἐπιτεχνησεως τινος παρασκευασαι τι . και οἱ μεν εἰσι καλοι και εὐειδεις | ||
τῃ διηγησει ῥηθησομενα , οὑτω και του μυθου ἐργον το παρασκευασαι τους ἀκροατας προς ὑποδοχην του ἐπιμυθιου . ὁ τοινυν |
ταυτα ματαιον μηκος λογων . τουτο δε το παθημα ἀνθρωπων ἀγνοουντων , ὁτι και ἐν τοις ἐπικαιροις των ἀγωνων ἐστι | ||
ἐστιν . μεγαλην σοφιαν νομιζε δι ' ἡς δυνησῃ φερειν ἀγνοουντων ἀπαιδευσιαν . αἰσχρον ἡγου λογον ἐχων δια στομα ἐπαινεισθαι |
ὡς βασιλευς Δαρειος ἐβουλευσατο Φοινικας μεν ἐξαναστησας ἐν τῃ Ἰωνιῃ κατοικισαι , Ἰωνας δε ἐν τῃ Φοινικῃ , και τουτων | ||
καταβαλλοντας φορον , την δε δευτεραν ἀπαγαγειν ἐν Κωνσταντινουπολει και κατοικισαι , την δε τριτην ἀνδραποδισας διεδωκε τοις στρατιωταις : |
ἠδυνατο ἀποκριθηναι . ὀργισθεις οὐν † ἐξηλεγχεν : Ἐλπιζω κἀγω νοσησαι και ἐλθοντι σοι μη ἀποκριθηναι . Σχολαστικος κλεψιμαια ἀμφωτα | ||
ἠ κλινης ἠ ἀλλου τινος τοιουτου καθεζομενον ἱπτασθαι μεγαλην νοσον νοσησαι ἠ παραλυθηναι σημαινει ἠ τοις σκελεσιν οὐκετι χρησθαι ἀλλ |
. τα παλαι μεν οὐν ἀγνοειται , Ἀκρισιος δε των μνημονευομενων πρωτος διαταξαι δοκει τα περι τους Ἀμφικτυονας και πολεις | ||
και την Ἀσσυριων ἡγεμονιαν ἀρδην ἀνετρεψε , πολυχρονιωτατην γενομενην των μνημονευομενων . Ἀρβακης γαρ τις , Μηδος μεν το γενος |
ἀνδρια και σωφροσυνη , περι μεν το θυμικον της ἀνδριας συνισταμενης , περι δε το ἐπιθυμητικον της σωφροσυνης . Ἑτερου | ||
ὀντος : ψευδος γαρ το παραπαν οὐκ εἰναι ταυτης μη συνισταμενης της κοινωνιας . δια ταυτ ' οὐν λογον πρωτον |
' ἐκ των τοιωνδε ἐργων μηδ ' ἐκεινον τον λογον ἀπιστεισθαι , ὡς ἀρ ' οἱ σπουδαιοι ἀνδρες και προσωτατω | ||
ὀψιν του σωματος προοραν , την δε γνωσιν του οἰκειου ἀπιστεισθαι . ὁπλιται δε ἀμφοτερων οὐκ ὀλιγοι ἐν στενοχωριᾳ ἀνεστρεφοντο |
ὑπερβαινειν την τρισυλλαβιαν , και την τριτην ἀπο της ἀρχουσης συστελλεσθαι , ὡς σαφες ἐσται δια των παραδειγματων , ἀλειφω | ||
ἐν τῳ αὐτῳ χρονῳ λεγειν και ἐκτεινεσθαι την χειρα και συστελλεσθαι , και οὐκ ἐν ἀλλῳ μεν ἐκτεινεσθαι , ἐν |
δι ' ὀργανων των προς τουτο αὐτο ὑπο της οἰκειας κατεσκευασμενων φυσεως : ὁσα τε ἀναπνειν δια ῥινων πεφυκε των | ||
ἀν και ἐλευθεριωτερους και γοργοτερους φαινεσθαι . οὑτω γε μην κατεσκευασμενων μορας μεν διειλεν ἑξ και ἱππεων και ὁπλιτων . |
Βραγχιδας θεοπροπους εἰρωτων περι Πακτυην ὁκοιον τι ποιευντες θεοισι μελλοιεν χαριεισθαι . Ἐπειρωτωσι δε σφι ταυτα χρηστηριον ἐγενετο ἐκδιδοναι Πακτυην | ||
θαυμασαι το μη πολλα τεκνα φαναι δωσειν , ἑν δε χαριεισθαι μονον . δια τι δε ; ὁτι το καλον |
: ὡστ ' ἐκεινον πολλην φροντιδα ποιουμενον αὐτης τουτ ' ἐμφανιζειν δια των προς Ἑρμαρχον Ἐπιστολων . Λαιδος τε της | ||
των ἐναντιωσεων και ἁπλως αὐτας καθ ' αὑτας δυνατον ἐστιν ἐμφανιζειν . τα δε σημεια των γνωμων και των προειρημενων |
ἐστιν . ἐπει και οἱ των δενδρων καρποι δια το κρατεισθαι τῳ πληθει της τροφης ἐξιστανται των γενων ὡσπερ ἐλεχθη | ||
οὐκ ἀν εἰναι θεους : πεφυκεναι γαρ το θειον μη κρατεισθαι . ἰσων δε ὀντων , οὐκ ἀν ἐχειν θεου |
. Ἀνιπτοις χερσιν : ἐπι των βεβηλοις χερσι τοις ἱεροις ἐγχειρουντων . Ἀειδε τα Τελληνος : ἐπι των σκωπτικων : | ||
ἐν Ἱμερᾳ συντεθεισης κατ ' ἐμου ἐπιβουλης δικαιοτερος ὠν των ἐγχειρουντων περιεγενομην . οὐ γαρ δηπου φαυλος ἀν κριτης των |
του ἐναντιου αὐτῳ και προς ὁ ἐμελλεν ἡ ἐξετασις γιγνομενη εὐδαιμονεστερον ἀποφαινειν αὐτο : θνητον μεντοι εἰναι τουτο , εὐμηχανωτατον | ||
: ἐκεινου δε περι πως ἀν φαιημεν ; ποτερον ἀν εὐδαιμονεστερον τε και βελτιω ἡγησαιμεθα εἰναι ἀνθρωπον , εἰ ὡς |
ἐπισχων ἐπανηγαγεν ἐς την μαχην . ᾡ δη και μαλιστα καταπλαγεντες οἱ Ῥωμαιοι μετ ' αὐτους ἐφευγον , ἐστε και | ||
: το γαρ κλεος αὐτου και την παρασκευην οἱ λῃσται καταπλαγεντες και ἐλπισαντες , εἰ μη δια μαχης ἐλθοιεν , |
θεων νομισθεντων συνδραμειν εἰς Κρητην . γενομενης δε παραταξεως μεγαλης ἐπικρατησαι τους περι τον Διονυσον και παντας ἀνελειν τους Τιτανας | ||
ἀλληλους , το δε τελευταιον πολλων πεσοντων παρ ' ἀμφοτεροις ἐπικρατησαι τους παρ ' Εὐμενει τεταγμενους δια τας των ἀργυρασπιδων |
μηδεμιαν ἀξιολογον ἁμαρτιαν περι τα φαινομενα κατα τας συζυγιας δυναμενην ἀπεργασασθαι , κἀν μη συνεπιλογιζηται το παρα την ἐκκεντροτητα του | ||
ἠν δε και χρησμος αὐτῳ παρακαλεσαι τον διαδοχον και εὐθαρσεστατον ἀπεργασασθαι προς την του ἐθνους ἐπιμελειαν , το βαρος μη |
ὀγκον και μηδεις ὀγκος ὠν ἐν αὐτοις , ἀνωμαλως δε κεκρασθαι . και ταυτα μεν περι των κατα φυσιν ὑποχονδριων | ||
εἰχον και προ της μιξεως : δοκειν δ ' αὐτα κεκρασθαι τωι την αἰσθησιν δια μικροτητα των παρακειμενων μηδενος αὐτων |
προς πιστιν της μεταβολης της παρα τας χωρας και ὁτι θεραπειαι τινες των ῥιζων και της τροφης ποιουσι μεταβολας , | ||
δε ἁ αἱ ἁμαρτιαι , περι ταυτα και ἰατρειαι και θεραπειαι . λαβων δε το εἰναι περι παθη τας ἠθικας |
και γαρ γινεται ἐκ του πολλην τροφην λαμβανειν και πολλους κοπους ὑπομενειν . ὁμοιως δε και ἐπι των ψυχικων ἀρετων | ||
χρῳτο . το δε θερμον λουτρον κρατιστον ἐστι και ἀσφαλεστερον κοπους λυον και πληθωρας διαφορουν και ἐκθερμαινον παρηγορουν τε [ |
του τα κοινα πρυτανευειν , ἀλλ ' ἱνα ἀναδιδαξῃ τους ἀγνοουντας , ὁτι ὁ νομιμος ἀρχων , κἀν τελευτησῃ , | ||
. ἑκαστου δη τουτων δια μουσικης θεραπειας ἠν ἁρμοττων τροπος ἀγνοουντας ἐκ προσαγωγης ἐς ὀρθην καταστασιν ὑπαγομενος : αὐτος μεν |
ἀρετην οὐσα , θεους τους ἀνθρωπους ποιουσα και τῳ θεῳ ἐγγιζειν παρασκευαζουσα . ἰσως δε τις εἰπεν , ὁτι ἐπει | ||
σημαινει φυλαττεσθαι ἀσφαλως και τους ἐχθρους ὡς κατα καβαλλαριων τεθαρρηκοτας ἐγγιζειν και εὐκολως ὑπο των πεζων , ὡς εἰπομεν , |
σκυθρωποτατον : ὁ δε ἐν γεωργιᾳ σοφος Πληϊαδων Ἀτλαγενεων περιτελλομεναων ἀμητου ἀρχεται , ἀροτοιο δυομεναων : μελει δε αὐτῳ και | ||
, πνιγη χειμωσιν ἀντιμετρων και ἀροτου τε και σπορας , ἀμητου τε και των κατα γεωμοριαν ἐργων αἰτιος ἀνθρωποις γενομενος |
και το ἀγραφον οὐν γραμματειον κατα ἀναλογιαν ἐπ ' αὐτου ἀκουστεον . οὐ γαρ ὡς μηδε ὁλως ἐχοντος τα εἰδη | ||
νηυσι μελαινῃσιν πεσεεσθαι : ἡ διπλη ὁτι ἐπι των Τρωων ἀκουστεον , ἐμπεσειν ταις ναυσιν . . ἀλλα συν αὐτοισιν |
και γερα δεχονται παρα της αὑτων πολεως ζωντες τε και τελευτησαντες ταφης ἀξιας μετεχουσιν . Και μαλα , ἐφη , | ||
τοις τοιουτοις ῥᾳον φερειν . ἐπειδη δε οἱ ἐν πολεμῳ τελευτησαντες ὁμοιοι ταις ἡλικιαις , οὐδεν ἀπο τουτων ἑξομεν εἰς |
και μη τον δεινα πυνθανησθε τι πραττει ἀντι του ἱνα στρατευομενοι των ἀγαθων μεταλαμβανητε . και αἱ κατασκευαι μεν ἀπο | ||
Ἑλλαδος πασης ἀνω και κατω φερομενης , πλεοντες ὁμου και στρατευομενοι ᾠκιζον την πολιν , ὡσπερ τινες φρουριον ἠ στρατοπεδον |
: ἡ μεν γαρ πλειστη τῳ ποσῳ , το δε δραστικωτερον . ἀναισθητα μεν οὐν τα φυτα , ὁτι ἁπλα | ||
προσπλεξει ὀλιγον ἠ και ἀλλης τινος ἀντιδοτου διαφορητικης , ἐτι δραστικωτερον ἐργασεται το φαρμακον . εἰ δε παυσαιτο μεν ἠδη |
ἐλαβεν ὁ στοιχειωτης ὡς και τουτων παρα τα δυο παραλληλογραμμα συμπληρουντων το ὁλον . διοπερ αὐτο καθ ' αὑτο μνημης | ||
βοραν . των οὐν οὑτως ἀναλισκομενων σωματων και των ταυτα συμπληρουντων μερων και μοριων εἰς πολυ πληθος ζῳων διαθρυπτομενων και |
οἰδα των ἀνεσκολοπισμενων μελλουσης ἐνιστασθαι τοιαυτης ἐκεχειριας καθαιρεθεντας και τοις συγγενεσιν ἐπι τῳ ταφης ἀξιωθηναι και τυχειν των νενομισμενων ἀποδοθεντας | ||
τοις πολιταις και τοις φιλοις και ἐτι τοις οἰκειοις και συγγενεσιν ἐκεινων , ἐπει τουτο εἰς ἀπειρον προεισιν , οὐκ |
μνημα ἐν Σπαρτῃ , εἰτε ἀγαθου τα προτερα ἀνδρος εἰναι νομισθεντος εἰτε και κρυφα οἱ προσηκοντες θαπτουσιν αὐτον . ἐπι | ||
ἐπι της ἐρωμενης ὑβριζεσθαι και ταυτα προς ἀνδρος ἀντεραν ἰσα νομισθεντος : το δε μη πασχουσῃ κακως ἐπαμυνειν ἐσχατης εὐνοιας |
δε δακνον ἐν τῳ ἀποχωρειν φιλητον : οὑ γαρ ἡ ἀπουσια λυπηρα , φιλητον το τοιουτον . συνιστησι δε το | ||
δε οὐδεμιαν ἀπουσα διδωσι , ἐπει οὐδε ἐνδεια ἐστιν ἡ ἀπουσια της ἐπιστημης : οὐ γαρ ἠν ὁτε παρην ἡ |
περιττοτεραν της χθιζης θηραν κομιζοντες : και ἀπαρξαμενοι τῳ Διονυσῳ κρατηρος ἠσθιον κιττῳ τας κεφαλας ἐστεφανωμενοι . Και ἐπει καιρος | ||
Ναυπλιῳ : Ζευ παυσιλυπε , και Διος σωτηριου σπονδη τριτου κρατηρος . τον μεν γαρ πρωτον Διος Ὀλυμπιου ἐκιρνασαν , |
εὑρηϲειϲ ἐναντια . τρεφειν οὐν κατα βραχυ ϲυνεχωϲ . και τουτουϲ δε ἀνιατωϲ ἐχειν νομιϲτεον , ὁταν ἡπαρ αὐτων ἠ | ||
μερεϲιν του ὀϲχεου τα ϲημεια ταυτα φανειη , δικηλουϲ εἰναι τουτουϲ ἰϲτεον . χειρουργουμεν δε τουτον τον τροπον : ψιλωϲαντεϲ |
ὡνπερ κατηγορουνται , εἰ δι ' ἀποδειξεως δοιημεν τον ὁρον εὑρισκεσθαι . ἀλλ ' εἰ ταυθ ' οὑτως ἐχει , | ||
τους τεσσαρας τροπους ἐν δικανικοις τε και συμβουλευτικοις εἰδεσι λογων εὑρισκεσθαι . και εἰδη μεν ταυτα φησι , τροπους δε |
ἰδιαν ὑποθεσιν . τουτο μεν το παραδειγμα του τα αὐτα δοκουντα ἑτερῳ λεγειν ἑτερα ἀγωνιζεσθαι . Ὁ δε Διομηδης τι | ||
ἀρνησιν τῳ ῥητῳ προσετιθεσαν τον ἐπιτετηδευμενον μεν , μη μεντοι δοκουντα . ἀμεινον δε τῳ Ἁλικαρνασει Διονυσιῳ ἑπομενους ποιητικον μεν |
εἰων οὐτε νεων μεταϊζειν οὐτε γεροντων . τοισιν δ ' Ἀντινοος μετεφη , Εὐπειθεος υἱος : “ ὠ ποποι , | ||
δ ' ἀρα πτωχους κακοειμονας ἠγερεθοντο . τοισιν δ ' Ἀντινοος μετεφη , Εὐπειθεος υἱος : “ κεκλυτε μευ , |
πολλων ἐχει , τῃ πλοκῃ και μιξει και παραθεσει πειρατεον ἀφανιζειν την των χειρονων φυσιν , ὁπερ Ὁμηρος εἰωθεν ἐπι | ||
φασιν . ἀκουω δε τον ἰχνευμονα της ἀσπιδος τα ᾠα ἀφανιζειν , οἱονει τοις ἑαυτου παισιν ὑπεξαιροντα τους μελλοντας ἀντιπαλους |
τα πλειστα των ἐν τουτοις παραδεδομενων περι των ἀρχων του ἀποφαντικου λογου θεωρηματων εὑροις ἀν πολλαχῃ τε παρ ' αὐτῳ | ||
ὁ ἀποφαντικος . και ἐντευθεν ἐστι λαβειν τον ὁρον του ἀποφαντικου : τουτον γαρ φησιν εἰναι ἀποφαντικον ἐν ᾡ θεωρειται |
δε αὐτῳ μηκος γινεται , και ἐπεχει σταδιους τριηκοσιους και δισχιλιους και δισμυριους ἱναπερ το στενοτατον αὐτου . ποταμοι δε | ||
Της δε Νικιου στρατηγιας μνησθεις , ὁτε ναυς ἑξηκοντα και δισχιλιους ὁπλιτας Ἀθηναιων ἐπαγομενος ἐπι Πελοποννησον ἐπλευσε , κατακλεισας δε |
παθειν ἀναμενειν τα δεινα , ἑτερους δε πασχοντας ὁρωντες οὐ φυλαττεσθαι , οὐδε φροντιζειν της πολεως παλαι κατα πολλους και | ||
. ἐλεγον δε και τουτο , τας δυσχωριας ὁτι δεοι φυλαττεσθαι οὐδεν ἡττον ἠ τα θηρια : πολλους γαρ ἠδη |
] ! [ ! ] ! [ [ Εὐρυδικην ] Λακεδαιμονος [ ] [ ] ι ? [ ! ] | ||
πολιορκουντων , ἀπεδρασαν νυκτωρ . ἐπει δε ἡκον ἐκ της Λακεδαιμονος ἀπαγγελλοντες ὁτι ἡ πολις ἐπιτρεποι Ἀγησιλαῳ διαγνωναι τα ἐν |
τουτο ἐπελθοντων οἱ Μεσσηνιοι των τε Ἀθηναιων και των ξυμμαχων προσεχωρησαν και αὐτοι , ὁμηρους τε δοντες και τα ἀλλα | ||
, και ἐντευθεν παρασκευασαμενοι ἐπορευοντο εἰς Κολοφωνα . Κολοφωνιοι δε προσεχωρησαν . και της ἐπιουσης νυκτος ἐνεβαλον εἰς την Λυδιαν |
ὡς ἠξιωσαν τινες , καλω , ἀλλ ' ὁτι και θεραπευεσθαι και δορυφορεισθαι προς ὑπασπιζοντων ἑκατερωθεν ἀξιωματος ἑνεκα και μεγεθους | ||
. Φυλασσεσθαι οὐν χρη μη προϊεσθαι ἐς τουτο , ἀλλα θεραπευεσθαι προτερον ὡδε : πρωτον μεν των γυμνασιων ἀφελεσθω παντα |
οὐκ ἀν εὑροιτε ἀμεινους , τον μεν ἑτερον αὐτων κυριον ἀποδειχθηναι της ἀναρρησεως , τον δ ' ἑτερον ὑπο του | ||
ὑπαρχειν ἐν τῳ συμπερασματι , ἀλλα το πρωτον των δυναμενων ἀποδειχθηναι . και ἰσως ἀν τι λεγοι τουτο λεγων ὁ |
γενεσεως οὐκ ἀγαθος , και εἰκαιας φημας ἀκουσεται , και μετεωρισμους ἑξει και φοβον και ἀπραγιας , ζημιας , κινδυνους | ||
ἀγαθος και ἐπικερδης . ἐπι νυκτερινης δε ἀκτινοβολουμενος ὑπο κακοποιων μετεωρισμους και προς μεγαλα προσωπα ἀμφισβητησιν ποιει , και ἐαν |
τους μεν εὐγενεις ἁπαντας ἀπεσφαξεν , τους δε συμμαχους ὀντας διακοσιους τον ἀριθμον ἀπελυσε των κινδυνων , ἁμα μεν ἐλεησας | ||
ἐς τα προτερα ἐπανηξοιεν . Στεφανος μεν οὐν ἀνδρας ἐς διακοσιους ἱπποτας μαχιμωτατους και τῃ ὁπλισει ἀριστα ἐσκευασμενους ἐπαγομενος ὡς |
, ἐπι του λιθου ἐφ ' ᾡ τα ταμιεια , φυλαξειν τους νομους και μη δωροδοκησειν , ἠ χρυσουν ἀνδριαντα | ||
Καισαρι : και ἠσαν οἱ και των ἡγεμονων αὐτον ἐλθοντα φυλαξειν ὑπεδεχοντο : ἡ δε μητηρ και Φιλιππος , ὁς |
ἐπιτηδευμασιν , ὁταν τον ὑδραργυρον ἀργυρον νομισω , ἠ τον χαλκον χρυσον : και ἐπι ζῳων την φατταν περιστεραν : | ||
γην διεσωθησαν και ἡ μεν αἰθυια ἀπ ' ἐκεινου τον χαλκον ζητουσα ἐπι του βυθου δυνει οἰομενη ποτε εὑρησειν , |
τε και ἠμεσα εἰς ἑσπεραν , ἐνθυμιον ποιησαμενος το του χου του ἐμφορουμενου . Ὁμως δε ἐτι διεσκοπουμην περι της | ||
οἱς Ἀμμωνιος τε ἠν ὁ ἐξ Αἰγυπτου , Πλουταρ - χου του θειοτατου γεγονως διδασκαλος , Πλουταρχος τε αὐτος , |
πολις Τρωαδος , κτισμα τινος των Αἰνειου παιδων . οἱ οἰκουντες Γεντινιοι . Γεραιστος , κωμη Εὐβοιας , ἐν ᾑ | ||
. προσφερονται δε και ἰχθυς οἱ τε παρα τους ποταμους οἰκουντες και παρα την ἐντος και την ἐξω θαλασσαν , |
τα φωτα ἐν ἀρσενικοις ζῳδιοις τυχοντα και ὁ ὡροσκοπος ὑπο ἀγαθοποιων θεωρουμενος εὐτοκιαν ποιουσιν , ἐπι δε θηλυκης γενεσεως δυστοκιαν | ||
χρεων εἰδεναι ὡς κατα την της Σεληνης συναφην των μεν ἀγαθοποιων διδοντων ἀδελφους , των δε κακοποιων παραιρουμενων , και |
ὁ Κλεων ταλαντα εʹ . ἀξιον οὐν φησιν Ἑλλαδος το καταδικασθηναι τον Κλεωνα . Γ ἀξιον οὐν φησιν Ἑλλαδος το | ||
δια τουτο δυσιν ὑστερον ἐτεσιν ὑπο του δημου πολλοις χρημασι καταδικασθηναι : περι οὑ κατα τους οἰκειους χρονους ἐπιμνησθησομεθα . |
ἀναθημα και Συρακοσιων Φοινικας ἠτοι τριηρεσιν ἠ και πεζῃ μαχῃ κρατησαντων . ὁ δε τριτος των θησαυρων και ὁ τεταρτος | ||
μεγαλων , και ἀπ ' ἐκεινου την συν ὀλεθρῳ των κρατησαντων Καδμειαν ὀνομαζουσι νικην . ἐτεσι δε οὐ πολλοις ὑστερον |
εἰς τον ἑαυτου λογον , ἰδιον εἰδος πιστεων δι ' ἀπατης εὐαγωγου πεπορισμενον ἀσυλλογιστῳ παθει του προς ταυτα πειρωμενου . | ||
, οἱ παραδοξοι , οἱ ἀπο γνωμης , οἱ ἐξ ἀπατης , οἱ ὁρικοι και ἑτερα λεπτοτερα τουτων μετα την |
τις τους αὐτους ὁτε μεν καλους δοκουντας , ὁτε δε αἰσχρους , και τοις μεν σφοδρα ἀρεσκοντας , παρ ' | ||
Χρη μεν οὐν πασιν ὀργιλως ἐχειν , ὁσοι τιθεασι νομους αἰσχρους και πονηρους , μαλιστα δε τουτοις οἱ τους τοιουτους |
ἐπειδη παρα μεγαλου πατρος ἐρχεται , οὐ δυναται το ἀλλο χωρησαι μεγα , τουτο δ ' ἑξει ἐμφανταζομενον . Τῳ | ||
τα χρυσοχοϊκα χωνεια συλλιπαινεται ὁ σμαραγδος και ἐρχεται εἰς το χωρησαι αὐτον ἐκειθεν , και κλᾳ αὐτον . Θελει δε |
οὐχ ἱνα ἀπολαυσαιμεν , ἀλλ ' ἱνα οἱων οὐκετ ' ἀπολαυομεν εἰδοτες στενοιμεν , γευσας ἀφειλετο , ὡσπερ ἀν εἰ | ||
ἐπιστροφης την ἡμετεραν κακιαν ἰωμενοι παλιν της των Θεων ἀγαθοτητος ἀπολαυομεν : ὡστε ὁμοιον τον Θεον λεγειν τους κακους ἀποστρεφεσθαι |
ἐχομεν ψυχην και ὁτι ἀθανατος εὐχερεστερον τοις πολλοις εἰδεναι , παρακολουθησαι δε τῳ ταυτα κατασκευαζοντι λογῳ ἐστιν οἱς και των | ||
δει οὐν ἐπιβλεπειν και διαγινωσκειν , ἐπι ποιῳ μοριῳ συνεβη παρακολουθησαι τον μαρασμωδη πυρετον και ἐν αὐτῳ μαλλον προσφερειν τα |
και ἡ ῥιζα δε και τα φυλλα καθ ' ἑαυτα λειουμενα ξηραινει και ῥυπτει και διαφορει μετριως : ἐπι γουν | ||
, κριθαι μετριως , κρινου τα φυλλα και ἡ ῥιζα λειουμενα μετριως , κυαμου ἡ σαρξ μετριως , λαμψανη καταπλασσομενη |
ἐς αὐτην τους φυγαδας ἐξ αὐτης . Και τοι ταυτα ποιησαντι τουτο μεν ἐστι ἑτοιμα παρ ' ἐμοι χρηματα μεγαλα | ||
ἀσυμφορον πενησιν εἰναι και φονευσαντας ἀδικως φονευθηναι ἀδικως μεν τῳ ποιησαντι , αὐτῳ δε δικαιως τῳ παθοντι , και το |
εἰναι του εἰδους το γενος : προσλαβον γαρ τας διαφορας ἀποτελεσαι το εἰδος . και το εἰδος μερος δοκει εἰναι | ||
' ἐνδεχεται τι , ὠ Στωϊκοι , και ὀργανον ἑαυτῳ ἀποτελεσαι : και γαρ ἡ χαλκευτικη και ἀκμονα και ῥαιστηρα |
ἐρευνησαι τυχην . Ὑπηγορευσε δ ' ἡ φρονησις ἐγγυς αὐτου καθεζομενη : Πρωτα μεν ἐς Πυλον ἐλθε και εἰρεο Νεστορα | ||
. τῳ δε γʹ δεκανῳ παρανατελλουσιν ἡ Κασσιεπεια ἐπι θρονου καθεζομενη και Περσευς κατακεφαλα και ἡ κεφαλη του Κητους και |
οὑτως του ἑτερου τουτων μη ὑπαρχοντος οὐδε το λοιπον δυναται νοεισθαι . και ἀλλως , φασιν οἱ ἀπορητικοι , το | ||
: ἀνευ γαρ της κοιλανσεως της ἐν ῥινι οὐ δυνατον νοεισθαι : ὁμοιως δε και ἐπι των ἀλλων των τοιουτων |
Οὐκουν τιθωμεν τον νομον τουτον , μεχρι γε τοσουτου μη ἀμελεισθαι τα περι τον πολεμον γυναιξιν δειν , ἐπιμελεισθαι δε | ||
μεν ᾐτησεν , ἐγω δε ἐδωκα νομισας οὐ πανταπασιν ἐμαυτον ἀμελεισθαι παρ ' ὑμιν . καιτοι τινες ἠσαν οἱ τουτο |
ἡ συζυγια : ἀντιστραφεισης γαρ της ἐλαττονος ἐπι μερους [ καταφατικης συλλογιστικη ἡ συζυγια ] οὐσης [ δε ] ἐνδεχομενης | ||
ἡ ἐκ της μειζονος καθολου ἀποφατικης ὑπαρχουσης της δε ἐλαττονος καταφατικης μερικης ἀναγκαιας και ἡ ἐκ της μειζονος μερικης ἀποφατικης |
δηλωσαι . Ἡ δε ἰδεα των Πολεμωνος λογων θερμη και ἐναγωνιος και τορον ἠχουσα , ὡσπερ ἡ Ὀλυμπιακη σαλπιγξ , | ||
ἡ δε παρθενος Ἀρτεμις ἀμφοτεραις αὐτης ταις χερσι και ὁ ἐναγωνιος Ἑρμης τον λαμπρον ἐπιτιθησι κοσμον τῳ ἁρματι . ὁ |
πριν διδαξαι τον τροπον , ὁν προσηκειν ἡγουμαι το παρον δοκιμαζεσθαι πραγμα . τας τεχνας οἱ καλως ἐξεταζοντες προς τους | ||
μυριας ἀποδειξεις τουτων παραστησομεν . ἀναγκαιον δε ἐστι παντας καρπους δοκιμαζεσθαι προφητου . προφητης , εἰπε μοι , βαπτεται ; |
ἐνδιαθετου . οὑτος τοινυν κατα τους μαλιστα ἡμιν ἀντιδοξουντας νυν δογματικους , τους ἀπο της Στοας , ἐν τουτοις ἐοικε | ||
εἰ καθ ' ὑποστασιν οὑτως ἐχει . Εὐηθεις δε τους δογματικους ἀπεφαινον . το γαρ ἐξ ὑποθεσεως περαινομενον οὐ σκεψεως |
ὀλιγον . Τῳ Αὐγουστῳ μηνι τας πεπανθεισας σταφυλας ἐν τοις θερμοτεροις τοποις τρυγασθαι προσηκει , τας μεντοι μηδεπω πεπανθεισας μετριως | ||
, και τουτων τοις θερμαντικωτεροις . γυμνασιοις δε χρηστεον τοις θερμοτεροις και ἱκνουμενοις τε και ἱκανωτεροις , εὐλαβουμενους κοπον δια |
δ ' ὁ της Αἰγυπτου βασιλευς ἐν τῳ ἐνατῳ των Ἀπομνημονευματων : Εἰς Ἀσσον ἐπιδημησαντι μοι , οἱ Ἀσσιοι παρεστησαν | ||
τροπον Φιλιππου βασιλευοντος ἐτος τρισκαιδεκατον , καθα και Φαβωρινος φησιν Ἀπομνημονευματων γ : ὑφ ' οὑ και ἐπιτιμηθηναι φησιν αὐτον |
ἀλλα και καταβαλλουσιν ἐν πηλῳ ἀχυρωσαντες εὐ μαλα προς το κατενεχθηναι τε και μειναι και μη διαφθαρηναι : και οὑτω | ||
τας μυλας . προπαρασκευασθεντα μεν οὐν τα σιτα ὠφελον και κατενεχθηναι : τουτο ποιει ἀνακλωμενη ἡ γλωττα . εἰτα λοιπον |
τους τἀληθη λεγοντας . Ἡ | και σφοδρα ἀξιος ἐστι μισεισθαι , ὁτι πονηρος ὠν και τα των χρηστων σημεια | ||
μισθοδοσιαν τον Τισσαφερνην ἀρρωστοτερον γενο - μενον και ἐς το μισεισθαι ὑπ ' αὐτων προτερον ἐτι τουτων δια τον Ἀλκιβιαδην |
περιπλεκομεν γαρ , ἠτοι ὁταν αἰσχρα ᾐ τα λεγομενα : φυλαττομενοι γαρ την ἀπρεπειαν του λογου αὐτῳ τῳ περιπλεκειν δηλουμεν | ||
τριτον και τεταρτον καιρον διαιρουσι , το ἀδηλον του μελλοντος φυλαττομενοι . Τινες οὐν τα μελλοντα εὐθαλη γινεσθαι οὑτω προμανθανουσι |
. διο και ταυτην την ἐπωνυμιαν εἰχον : νομοι γαρ προσηγορευθησαν , ἐπειδη οὐκ ἐξην παραβηναι το καθ ' ἑκαστον | ||
ἐκ πολιορκιας ἑλειν ἱστορουνται , ἀφ ' οὑ δη Λαπερσαι προσηγορευθησαν . Φησι δ ' Ἐφορος τους κατασχοντας την Λακωνικην |
ἐσται χρονος , ἐν ᾡ περι οὐδενος των κοινων συνελευσομεθα βουλευσομενοι . Ἀξιω δ ' ὑμας , Ἀππιε , τους | ||
παρεσχε . . Συνῃεσαν δ ' ἐν φανερῳ μεν οὐποτε βουλευσομενοι , λαθρα δε κατ ' ὀλιγους εἰς τας ἀλληλων |
ἐντος πλημμελουντας ἀγορευει την ζημιαν ὀφειλειν , ἠδικηκως μεν οὐδεν φαινομαι , ἐχθρᾳ δε ἀνευ τουτου παραλογως ζημιωθεις . συνεγνωσαν | ||
παις μου εἰπεν , ἐπεισθης ἀν : ἐγω δε οὐ φαινομαι σοι ἀξιοπιστοτερος εἰναι ; Δυσκολος σκαλαν καταβαινων σφαλεις κατεπεσε |
προσαναγκασαι τι της Θουκυδιδου λεξεως ἰδιον , το δ ' ἀπατησαι και κλεψαι τα πραγματα της Λυσιου . και ἡ | ||
Προιτου γυναικα μετα την της Χιμαιρας ἀναιρεσιν ἐπανελθων εἰς Κορινθον ἀπατησαι ὡς ἑξων γυναικα , και ἐπιβιβασας του Πηγασου εἰς |
ἐπικοινον δε τον του Ἑρμου , ἐπειπερ μετα μεν ἀγαθοποιων ἀγαθοποιος μετα δε κακοποιων κακοποιος . ἀλλοι δε τους αὐτους | ||
αἱμαγμους και ἐκτρωσμους ἑξει και τοπων ἀλλαγας εἰ μη πως ἀγαθοποιος ἰδων ἀποφυγην δωσει των κακων . ἐξ ἀποκρουσεως δε |
μη ; το μεν πρωτον ὀξεως ἀποπηδωσιν , τελευτωντες δε καταγελαστοι γιγνονται , τα ὠτα ἐπι των ὠμων ἐχοντες και | ||
των μεν ἀληθων λεγοντες οὐδε ἑν , μη και προς καταγελαστοι γενοιντο τοιαυτα και τοσαυτα παθοντες ὑπο ποιμενων , κατηγορουντες |
Ξερξου φιλη , ἐλθους ' ἐς οἰκους κοσμον ὁστις εὐπρεπης λαβους ' ὑπαντιαζε παιδι . † παντα γαρ κακων ὑπ | ||
: ἱκανως κεχορτασμαι γαρ . ἀγαθου δαιμονος . δεχομαι . λαβους ' ἀπενεγκε ταυτην ἐκποδων . ἐπειτα της αὐτης ὁδου |
ζημιωδως δυσφθεγκτον , εἰσενεγκειν ζημιαν , ἀποδουναι , διαλυσαι , ἀποτισαι ἐκτισαι , καταθεσθαι καταθειναι . και τα πραγματα εἰσφορα | ||
ἀν ἡ του τιμηματος ἐξουσια περι του τι χρη παθειν ἀποτισαι τοις δικαζουσι καταλιπηται : πολλακις δε το παθητικον παρησομεν |
ἑκατερα ἠ δια τριψεων . κακοχυμιαϲ δε μονηϲ ἐνοχλουϲηϲ , καθαρτεον . ϲυνελθοντων δε ἀμφοιν , ἀμφοτεραιϲ χρηϲτεον ταιϲ κενωϲεϲι | ||
τε ἠ ὀλιγοϲιτιαϲ φυλαττειν , μετα δε την ἑβδομην ἡμεραν καθαρτεον τῃ δια κολοκυνθιδοϲ ἱερᾳ : μετα δε τριτην ἡμεραν |
Νωτον δε και τα ὀπισθια παντα του γηρως εἰναι σημαντικα νομιζομεν . ὁθεν ὀρθως ἐνιοι και Πλουτωνος αὐτα καλουσιν ἰδια | ||
γενομενους θαυμαζομεν τε φιλοπονους τε και φιλοκαλους ὀνομαζομεν και κοινους νομιζομεν εὐεργετας τους των καλων ἐπιμελητας . ὁτε τοινυν οὑτω |
: ὁ και κρειττον . μη ξενισθῃς δε εἰ το εὐτυχησαι ἐπι κακου λαμβανεις , δεον ἐπι καλου ὡς και | ||
ἐξ Ἰλιου πλευσαντων μετα Νεστορος , οὑς οὑτως ἀπο γεωργιας εὐτυχησαι φασιν ὡστε θερος χρυσουν ἐν Δελφοις ἀναθειναι . σημειον |
ἀγωνα και την εὐθυδικιαν : διο και ταυτῃ διαφερει της παραγραφης ἡ μεταληψις : ἡ μεν γαρ ἐστιν ἀπο του | ||
ἀποδειξεις της εὐθυδικιας , ὀλιγα χρη εἰποντας ἡμας περι της παραγραφης εὐθυς χωρειν ἐπι τον λογον της εὐθυδικιας : ὁπερ |
και τυμβωρυχιας κρινομενος : ἐνταυθα γαρ του κατηγορου τυμβωρυχιαν ἀποδειξαι σπουδαζοντος , του δε φευγοντος τοὐναντιον οὐκ εἰς ταὐτον ἀμφοτερα | ||
ὁ ἀμετακινητος ἀπο του στεμπω το μετακινω . ἐπειγομενοιο : σπουδαζοντος , διωκομενου ὑπο του φοβου . βαρυνει : ὁ |
αὐτων ἐστι τοτε μεν τῳ μηδεν περι ἡμων ἐψηφισθαι δυσχερες ἰσχυριζεσθαι και την αἰτιαν εἰς ἑτερον τρεπειν , νυν δ | ||
προσνεμοι : χρη γαρ ἀει τον μεν κατηγορον τοις πεπραγμενοις ἰσχυριζεσθαι , τον δε φευγοντα τοις λειπουσι , πλην εἰ |
το δε παντων δεινοτατον οὐ δηπου γε φησαιεν ἀν ἐμε κατασκευασαι . οὐ γαρ ἐφθη μοι συμβας ' ἡ ἀτυχια | ||
δε περιλυπον ἐπ ' αὐτῃ γενομενην , ξοανον ἐκεινης ὁμοιον κατασκευασαι , και περιθειναι τοις στερνοις ἡν ἐδεισεν αἰγιδα , |
ἐλευσεται ] † ἀφιξεται θηλυσπορος ] ἠγουν θηλεια συγγενη ] συγγενικον γαμον ] † συναφειαν ἀνεψιων ] ἐξαδελφων ἐπτοημενοι ] | ||
. νοθῳ : ἀπο κοινου το ἐρραψας : ὁμογνιον : συγγενικον . ἀντι του : προς ὁμογνιου Διιος . ἀνεψιοι |
θαλαττιῳ χλαμυδος βαφῃ λιθοκολλητον ταινιαν φερουσαν τι και αὐτην καρπου θαλαττιου . ὁ δε ἐβλεπε προς οὐρανον , και ἠν | ||
ἰδιοτητα τῃ χροᾳ και τῃ ϲυϲταϲει τῃ του πολυποδοϲ του θαλαττιου ϲαρκι , ἐκ παχεων και γλιϲχρων χυμων ἐχει την |
] σχοινομετρησιν γραψας ἐν τηι πρωτηι φησι κεισθαι Ἱεροσολυμα ἐπι μετεωρου τε και τραχεος τοπου : ὠικοδομησθαι δε τινα μεν | ||
ἰδοντας ἐξιουσαν ἐκ της Ῥωμης την στρατιανεὐσυνοπτα γαρ ἐστιν ἐκ μετεωρου τα μεταξυ χωρια πανταἑκοντας ἐξελθειν , ἑτεροι δε ἐκπολιορκηθεντας |
ἐχειν ; “ ὁ δεσποτης : ” ἀπελθε τοιγαρουν , χαρισαι αὐτον τινι . εἰ δε μηδεις θελει λαβειν αὐτον | ||
Εὐ γε συ ποιων : ἀλλα δη και τοδε μοι χαρισαι και λεγε : δοκεις ἀν ἠ πολιν ἠ στρατοπεδον |