. το ʹʹ . χυλῳ κραμβης ἀναλαμβανε ἠ μηλων ἠ κιτριου . χρω προς δυναμιν . βελτιον δε μη μονον | ||
ἀνδραχνη αὐτη τε και ὁ χυλος αὐτης , μανδραγορας , κιτριου το περι το σπερμα ὀξυ , πολυγονον ἀρχομενης , |
τουτου πονηριαν ἐτι μαλλον ὑμεις ὀψεσθε , και ἐγω των γεγενημενων ἀποδυραμενος τα πλειστα προς ὑμας ὡσπερει ῥᾳων ἐσομαι . | ||
δικαιον ἠν . και προς τουτοις ἀγωνων ἡμιν ὑστερον πολλων γεγενημενων ἐξ ἐκεινων ] των πραγματων ] [ και αὐτου |
λιθων παντων γενος , ἐν δ ' ἀρα τοισι καρτος ἀπειρεσιον και ποικιλον : ὁσσα δυνανται ῥιζαι , τοσσα λιθοι | ||
προσεειπεν ἐτ ' ἀχνυμενην Ἀχιληος : Ἰσχεο νυν περι παιδος ἀπειρεσιον γοοωσα . Οὐ γαρ ὁ γε φθιμενοισι μετεσσεται , |
των ἀλλων ἐλαιων , ὁσα τοις μυροις ὁμωνυμως λεγεται , γινωσκειν ἠδη , λεγω δε ῥοδινου και κρινινου και ὁσα | ||
α εἰς η , οἱον Ἀτρειδαισι Ἀτρειδηισι . δει δε γινωσκειν , ὁτι παρα τῳ ποιητῃ πασαι αἱ τοιαυται δοτικαι |
ἐμελλε ποιεισθαι την παροδον , εὐρυτεραν τε αὐτῳ και λειοτεραν κατασκευαζοντας την διαβασιν . το γαρ ὀρος τουτο ὁ Ταυρος | ||
ματαιου γινεσθαι . Λακεδαιμονιοι τε ἐξελαυνουσι Σπαρτης τους τα μυρα κατασκευαζοντας ὡς διαφθειροντας τοὐλαιον : και τους τα ἐρια δε |
δ ' ἀναλκιδες αἰεν ἀγαυοτερους λοχοωσι : τω μευ ἰτω κατεναντα , και εἰ θεος εὐχεται εἰναι χωομενος Δαναοις , | ||
προτερων ἀναπαυσιν ἐδωκεν . ἐκ περατης δ ' ἀνιων Φαεθων κατεναντα Κυθηρης ἐς δυσιν ἐρχομενης , πολυολβους τρισμακαρας τε ῥεζει |
. και πολλων συρρεοντων και τον δυνατον τροπον εἰς μαχην παρασκευαζομενων , ἐν ἑπτα ταις πρωταις ἡμεραις καθωπλισθησαν πλειους των | ||
ἐξηγγειλε τοις Λακεδαιμονιοις ὡς βασιλεως και Τισσαφερνους τον στολον τουτον παρασκευαζομενων : ὁποι δε οὐδεν ἐφη εἰδεναι . ἀνεπτερωμενων δε |
ἀποστελλουσι συνεδρευσοντας ἐς Ἀμφικτυονιαν πασαν : ἀπο δε ἐθνων των κατειλεγμενων ἑκαστῃ πολει ἀνα μερος ἐς Ἀμφικτυονας και ἐν χρονου | ||
ἑκαστου δε ἁπαξ του μηνος θυουσιν ἐπι παντων Ἠλειοι των κατειλεγμενων βωμων . θυουσι δε ἀρχαιον τινα τροπον : λιβανωτον |
τινες ἐργασαντο : ἐκ δεκαδος γαρ ἑνα σφεων αὐτων ἀποκληρωσαντες κατεφαγον . Πυθομενος δε ταυτα ὁ Καμβυσης , δεισας την | ||
ἀποληται ἠ ἐκχυθῃ , εἰπωσι ὁτι ὁ Αἰσωπος ἐποιησε , κατεφαγον τα συκα . ὁ δε κυριος αὐτων , μετα |
βοηθειας . Ἀμεινον γαρ δη τουτο διχως ἠ προσθεσιν τινα λαμβανον ἠ ἀφαιρεσεως θατερου γενομενης : καθαπερ και ἐπι των | ||
ληγοντι ζευγνυμενον το ἐν ταις ἱεραις ἀπο φωνηεντος του ε λαμβανον την ἀρχην διεσπακε τῳ μεταξυ χρονῳ τον ἠχον οὐκ |
οἱον τιθηνην . εἰρηται μεν οὐν τἀληθες , δει δε ἐναργεστερον εἰπειν περι αὐτου , χαλεπον δε ἀλλως τε και | ||
και ὁσῳ ἀν μαλλον ἐγκυπτων ἀτενιζω τοιν ὀφθαλμοιν , τοσῳδε ἐναργεστερον ἀναφαινεται και ἐκλαμπει . ἐθελω οὐν και προς ὑμας |
ἡν σπανιοι τινες των καθ ' ἡμας ἡγεμονων ἰσχυσαν ἐξουσιας ἐπαρθεντες μεγεθει διαφυγειν , ὡστε παραλαβων την πολιν ὁ ὑπατος | ||
- σβητησιμος [ γη ] : ἐκ ταυτης ὑπο Θηβαιων ἐπαρθεντες των περι Ἰσμηνιαν τον τε σιτον ἀκμαζοντα ἐτεμον και |
διελεγετο , ἐνταυθα ἐγω νυν διαλεγομαι , τοπον τε διαφορον καταλαμβανων των κουφων φυσει και των φυσει βαρεων , ἐτι | ||
' ἐπι την Ἀττικην , και Μεγαροις ἐπιχειρων , και καταλαμβανων Ὠρεον , και κατασκαπτων Πορθμον , και καθιστας ἐν |
αὐτης λαβοντος , πεμψασα παλιν συνεβουλευεν , ἀρκεσθεντα τῃ νικῃ ἀποδοντα τον υἱον αὐτῃ ὑποστρεφειν εἰς την ἰδιαν . ἀπειθουντος | ||
δεθεντ ' ἐπι χρημασιν ἐν τῳ δεσμωτηριῳ , μητ ' ἀποδοντα ταυτα μητε κριθεντ ' ἀποδραναι , των δ ' |
του Εὐριπιδου συνεσις και περι παντα ἐπιμελεια , ὡστε μητε ἀπιθανον τι και παρημελημενον ἐασαι μητε ἁπλως τοις πραγμασι χρησθαι | ||
ἡ ση τας διαθηκας ἐμοι πεισθεισα ἐξεκλεψε και ἐρωτωντος ἐδοκει ἀπιθανον εἰναι το τον Φορμιωνα δουλον ὀντα προτιμηθηναι ὑπο της |
συνεχεις , πληρωσωσι δε την μιαν ὑποθεσιν και της ἑτερας καταρξασθαι μελλωσι , τιθεασι το εἰεν , ὡς ἐν σχηματι | ||
τοις μονομαχειοις ἐν μεσῳ τις λαμπαδα καιομενην ἐρριπτε σημειον του καταρξασθαι της μαχης . τουτῳ οὐν τῳ σημειῳ ἀντι σαλπιγγος |
ἐωσιν : ἐμπυοι τε πολλοι γιγνονται ἀπο πασης προφασιος : τουτεου δε αἰτιον ἐστι του σωματος ἡ ἐντασις , και | ||
γλυκυ και ἁλμυρον και παντοιον : πρωτον μεν οὐν πλειστον τουτεου εἱλκυσεν ἐς ἑωυτο , ὁ τι ἀν ᾐ αὐτῳ |
. ὁμως δε οὐδεις δειξει παρα τῳ ποιητῃ τρις τινα λαμβανοντα τροφας . διαμαρτανουσι δε πολλοι παρα τῳ ποιητῃ ἐφεξης | ||
γαρ ἀν ἠθελεν ἰσα φαινεσθαι μηδεν ἀνθ ' ὠν ἀφιησι λαμβανοντα . Ὁ δε Ἀριστοτελης παντη μενειν ἐπι της αὐτης |
οὐδετερων λεγομενων ὀνοματων την ἐννοιαν ἠ ἐπι το προ ἀμφοιν ἀγομενην , ὡς ὁταν το πρωτον λεγωμεν , ἠ ἐπι | ||
σφαγιον αὐτην αἰτουντων των Ἀχαιων , προς δε τον βωμον ἀγομενην οἱ μεν ἀριστεις οὐ προσεβλεψαν , ἀλλα παντες ἐτρεψαν |
ἀφανεις , οἱ συνωμοσαν ἐπι προδοσιᾳ της πολεως Ταρκυνιον τε καταδεξασθαι συνθεμενοι και τους ὑπατους ἀποκτειναι . ἡγεμονες δ ' | ||
] : θησσαν : θητικην διαιταν : αἰνεσαι : εὐαρεστησαι καταδεξασθαι : οὑ δη χολωθεις : ἀνθ ' οὑ , |
και ξηροτεραι τυγχανουσαι εὐκατεργαστοι εἰσι και εὐδιοικητοι και τας ἑξεις θερμοτερας και καθαρωτερας παρασκευαζουσιν . διαφερουσι δε και οἱ μεσογειοι | ||
ἐστι δε και λεπτομερης . ἡ ῥητινη δ ' αὐτης θερμοτερας δυναμεως ἐστιν . Ἀκακια ξηραινει μεν σφοδρως , ψυχει |
: οὐ μην οὐδε κατα στεγνωσιν συμβαινειν ὠφελεν δια την προσουσαν ἁλεαν . Ῥητεον , ὁτι εἰ και ταυτα παρακολουθει | ||
μεν , ὁτι ἀνιατον ἐπεμψε τον δεσποτην και την μη προσουσαν αὐτῳ μελαγχολιαν περιηψε , θεσπιῳδιας δε δια το προσεχες |
ἀγγελοις ἀλειπταις , λογοις , χρωμενος . οὑτος των δωδεκα καταρχει φυλων , ἁς οἱ χρησμοι „ βασιλειον και ἱερατευμα | ||
, , : της δε Ἐλεατικης ἀγωγης Ξενοφανης ὁ Κολοφωνιος καταρχει , ὁν φησι Τιμαιος κατα Ἱερωνα τον Σικελιας δυναστην |
ἐν τῳ αὐτῳ χρονῳ λεγειν τι και ταχυτερον εἰναι και βραδυτερον . τοινυν οὐ κατ ' ἀθρουν μεριστον διαστημα κινειται | ||
ἀει την αὐτην εὐθειαν ἐν τῳ ἐλαττονι χρονῳ , το βραδυτερον δε ἐν τῳ αὐτῳ χρονῳ την ἐλαττονα εὐθειαν διηξει |
πεπορθημενων και κατεστραμμενων πολεων εἰρηται . κατεσταμαι ] Ἰωνικον , κατεστην . εἰμ ' ] πορευσομαι . μελαθρα ] ἠτοι | ||
τινα ἀλλον των κατ ' ἀγρον γειτονων ἐλθειν , ἐπει κατεστην ἐν χρειᾳ χρηματων , βουλομενος ἐπι Κο - λωνῳ |
τισι και ἀπερριμμενοις χωριοιςδιδωσι δε πως συγγνωμην και τοπου φυσις ἐγκλημασιν , Ἐπικουρος δε Ἀθηνησι ταυτα φιλοσοφει : Ἀθηνησι δε | ||
μη ἀναλογως ὡν ὠφεληνται ἀντευποιουντες , οὐ πανυ τι ἐν ἐγκλημασιν εἰσιν : οἱ δε μετρησαντες και ταξαντες την εὐποιϊαν |
ἰσῃ πολιτειᾳ των Συρακουσιων . Φωκεας : οἱ μεν ἐκτεταμενως ἀναγινωσκουσιν , ὡς Πρασιας , οἱ δε συνεσταλμενως . ὁμοιως | ||
ἀποδουναι . νομιζω δε και το τελευταιον τουτο συγγραμμα τοις ἀναγινωσκουσιν ἡδιστον γενησεσθαι : καθαρσιον γαρ ἐστι των ἐν τοις |
συνεβη . ἐτι τοινυν ὡσπερ του χειμωνος οὐ συνεχεις τους ὀγκους ἐχουσιν οἱ ποταμοι , οὑτω και του θερους ἐνιοτε | ||
τοπον ἑλκοντας τε τα ὑγρα προς τοὐκτος και τους μεν ὀγκους μεγαλους ἐργαζομενους , ἀνωδυνιαν μεντοι ἐπιφεροντας . ἐστι δε |
περι ἀγαθων και κακων ὡσπερ και οἱ ἀλλοι και ἐτι κατεχομενοι ὑπο πασης κακιας ; οὐδεν γαρ κωλυει εἰδεναι μεν | ||
ἐσχηματιζοντο πως . παντες μεν οὐν οἱ ἐκ θεων του κατεχομενοι ἀξιοθεατοι δοκουσιν εἰναι : ἀλλ ' οἱ μεν ἐξ |
λεγοντα αὐτον ἐκ των δακρυων και της λυπης ὑπνος βαθυς καταλαμβανει . Και αὐτῳ αἱ τρεις ἐφιστανται Νυμφαι , μεγαλαι | ||
τε και φροντισι τετρυχωμενον διατριβοντα τε ἐν Παιοσι νοσος χαλεπη καταλαμβανει . ἐπει δε αὑτῳ τας προς σωτηριαν ἐλπιδας φαυλως |
και βαρβαροις γενομενας , ἐκ των παρ ' ἐκεινοις ἐπιχωριων γραμματων σπουδασας την ἱστοριαν μαθειν . Γραφων δη περι των | ||
τους Φοινικας ἐμπορους ὑπο της χρειας αὐτης ἐπι την των γραμματων εὑρεσιν ἐλθειν . . . . . ἠ ῥα |
κοσμουμενοι , δια των ὑπερ της προνοιας τῃ πολει πασῃ κατασκευαζομενων κοινωφελων ἐργων . οἰδα δε και τας ἀλλας πολεις | ||
πολυ το γενναιον ἐν τοις τροποις ἠν , ἰδιας ἑταιριας κατασκευαζομενων και συμφρονουντων ἐπι φυλακῃ τε ἀλληλων και μεταστασει της |
των πρεσβυτερων , ὁπερ ὑπαρχει σωφρονος ἀνδρος και μετριου . προσιουσι ] προσερχομενοις , προσερχομενων , ἐρχομενοις . προϊουσι ] | ||
ὡσπερ ἐθος ἠν τοις τας ἀρχας ἐχουσιν , ἐχρηματιζε τοις προσιουσι δι ' ἡμερας περι την σιτοδοσιαν , ἐκβαλων της |
οὐδε προς την σωτηριαν αὐτων ἐξεκαμεν , ἐξευρεν δε μηχανην ἑκουσιου ἀγωγης τοιανδε τινα . Φρασω δε αὐτην κατα τους | ||
: και γαρ ταυτα ὁμοιως ἐκεινοις φευκτα , ὁ του ἑκουσιου ἐστι και ψογων ἀξια οὐδεν ἡττον : ὁπερ οὐκ |
εἰ δε μη , πολλα το ἑν ἐσται , ὁ κἀκεινοις συνεβαινεν . Μ . και οἱ Πυθαγορειοι δ ' | ||
τι πραττουσιν , τουτοις ἀποκεισθαι προσηκει τας τοιαυτας καταφυγας , κἀκεινοις οὐκ εἰς το μη δουναι δικην , ἀλλ ' |
δια ψιλων πραγματων , το δε μετα διανοιων ἐξεταζομενων και κατασκευων προστιθεμενων , ἑτεροις λεγειν ἀφιημι , και ὁτι αἱ | ||
τον ἀπειρον αἰωνα : διοπερ των μεν κατα τας οἰκιας κατασκευων ἡττον φροντιζουσι , περι δε τας ταφας ὑπερβολην οὐκ |
γυναικος , ὡστε το ἑτερον ἑτερῳ ἐπικεισθαι , μετα δε τουτο σικυας προσβλητεον μετα φλογος πλειονος προς ὀμφαλον καθ ' | ||
μεν ὁτι ἐκεινο ἐν τῳ ὁποιον τι ἐστι κατηγορειται , τουτο δε ἐν τῳ τι ἐστι . και πως ἐν |
οἱα δητινα τυγχανοντα , τοις μεν χρωμασιν ἐπιμαρτυρησει την των ἐπικρατουντων χυμων ποιοτητα τε και ἰδιοτητα και λελεκται περι χρωματων | ||
κρειττον γενεσιν μεν ἁπλως , φθοραν δε τινα ὀνομαζομεν : ἐπικρατουντων δε των χειρονων το ἐμπαλιν . δια ταυτα οὐ |
ἐν ἀβακισκοις συγκειμενον ἐκ παντοιων λιθων , ἐν οἱς ἠν κατεσκευασμενος πας ὁ την Ἰλιαδα μυθος θαυμασιως , κατα δε | ||
εἰκοσι , γνωμης δε ἱκανως ἐχων και το σωμα εὐ κατεσκευασμενος , ἐῳκει γουν ἀθλητῃ καλῳ και ἐλευθεριῳ το εἰδος |
Σκορπιου συναναφερεσθαι . ὁ δε Ἀρατος φησι τῳ Τοξοτῃ μονον συνανατελλειν αὐτον . τῃ δε ἀληθειᾳ οἱ μεν ἐν ἀκρᾳ | ||
δε εἰναι νομιζεται ἡ θεος . Ἐδοξε τις τῳ ἡλιῳ συνανατελλειν και τῃ σεληνῃ συντρεχειν . ἀπηγξατο , και οὑτως |
] , διοτι τοιαυτ [ ' εἰδε ] τουτους [ ἀδικησαντας ] . . π . εὐσεβ . , . | ||
συνθηκας . και ἑτερα δ ' ἐστιν ἀδικηματα ὡν τους ἀδικησαντας οὐκ ἐστιν ὀνομαζειν , ἀλογιου , κακωσεως , ἀποπομπης |
των τριμετρων ἰαμβων . ⌈ ἀναπαιστος [ ἀναπαιστικος ] τετραμετρος καταληκτικος . ἡγεισθ ' ] ὁ λογος ἐκ του ποιητου | ||
” βοασομαι γ ' ἀρα ταν ὑπερτονον “ χοριαμβικος τριμετρος καταληκτικος ἐκ διιαμβου , διτροχαιου και δακτυλου : το βʹ |
ἐμβρυων διαφθειρει και τα νεκρα ἐκβαλλει . και του μεγαλου κενταυριου ἡ ῥιζα τα αὐτα δρᾳ , και καλαμινθης ὁ | ||
κλυϲτηρϲι δι ' ἀφεψηματοϲ πιτυρων και ϲικυου ἀγριου ῥιζηϲ και κενταυριου νι - τρου τε και μελιτοϲ ἠ ἁλμῃ ϲυν |
εἰς δικαστηριον ἡκει δεον ἐπι των φιλων και των ἐπιτηδειων διακεκρισθαι , οἱον εἰ μεν ἐβουλετο Ἀφοβος τα δικαια ποιειν | ||
! , ἀει δε το ἐπιτηδειον προς τους καιρους | διακεκρισθαι : διο χρειας πω μη οὐσης ἐν τῃ κυησει |
ἐπει βουλομαι γε παλαι μεθ ' ὑμων ἐλθων ἐπι τους καδισκους κακον τι ποιησαι . ἀλλ ' , ὠ Ζευ | ||
ἐγᾠδα . συντριψω γαρ αὐτου τους χοας , και τους καδισκους συγκεραυνωσω σποδων , και τἀλλα παντ ' ἀγγεια τα |
αὐτον αἰτιας [ τε και της κινουσης ἠν διαυτη ] ἀπολομενης ; ἠν δ ' αὑτη το μηδεν εἰς το | ||
ὑφασμα τυχειν αὐτην ἐχουσαν και τουτου μονου προτεραν ἀπολλυσθαι , ἀπολομενης δε της ψυχης τοτ ' ἠδη την φυσιν της |
. της δε χωρας αὐτων οἱ Ῥωμαιοι κρατουντες ἀφθονα παντα παρεχομενης συχνας διετριψαν ἡμερας , και ἐπειδη καιρος ἀπαρσεως ἠν | ||
της οἰκουμενης [ της ] στυπτηριας γινομενης και πολλην χρειαν παρεχομενης , εἰκοτως μονοπωλιον ἐχοντες και τας τιμας ἀναβιβαζοντες πληθος |
περιιστατο ἀοριστον , του σφεδαπος μη δυναμενου κατα το τριτον παραλαμβανεσθαι , ἐπει δυσεφικτον το ὁρισαι παντος ἀνθρωπου πολιν : | ||
μεν λεγεται , ἐπειδη δυναται ἑκαστον τουτων καθ ' ἑαυτο παραλαμβανεσθαι , ἀτομα δε λεγονται , οὐκ ἐπειδη οὐ τεμνονται |
προς Καδουσιους δια τοιαυτας αἰτιας : Παρσωνδην τον Περσην , θαυμαζομενον ἐπ ' ἀνδρειαι και συνεσει και ταις ἀλλαις ἀρεταις | ||
ἐκ της Καδουσιων χωρας . διο και παρα τοις ἐγχωριοις θαυμαζομενον αἱρεθηναι τε βασιλεα και την Μηδιαν συνεχως λεηλατειν και |
τροπον δε ἐπι της του ὠμου ἐμβολης τον ἐπι πασι καταρτισμον δυνατωτατον ὀντα κατακεχωρικεν , οὑτως και ἐπι των παροντων | ||
γινηται . τα μεν σημεια ταυτα ἐκτεθειται : τον δε καταρτισμον , ὁν τροπον δει ποιεισθαι , δια τουτων δεδηλωκεν |
δορας λυκων , ῥαπτον ἐσθημα , ἀθλους τε ποιεισθαι τους ἀγριους των συων και τους θωας και τους λυκους και | ||
ἁπτονται , ἀλλ ' ἐωσι γαρ λιμῳ τε ταλαιπωρηθηναι τους ἀγριους ἐλεφαντας και ὑπο τῳ διψεϊ δουλωθηναι . Εὐτ ' |
ἐξαναϲταϲεων , ϲφυγμοι ἀνωμαλοι , και οἱ πυρετοι μεγεθυνονται ἀτακτωϲ ἐπιτιθεμενοι μετα περιψυξεωϲ των ἀκρων και τριτον ἐϲθ ' ὁτε | ||
ἡμεις ποιουμεν στροφουμενοι ἠ ὀδυνωμενοι προς τι μοριον τας χειρας ἐπιτιθεμενοι , και προσψαυοντες παρηγορουμεθα τῳ ὀδυνωμενῳ μοριῳ . Ἑκτον |
ποιειν της πατριδος μηδ ' ἐξ ἐπιταγματος , ἀλλ ' ἑκουσιους ἐαν γιγνεσθαι τας συνθηκας , αἰδουμενον τε την πατριδα | ||
, εἰ οἱ τοιουτοι φρονοιεν οἱς παρεστι δυναμις τους μεν ἑκουσιους πειθειν σωφρονειν τους δ ' ἀκουσιους ἀναγκαζειν : αὐτῳ |
δ ' ἑξειης πισυρες ῥεον ὑδατι λευκῳ , πλησιαι ἀλληλων τετραμμεναι ἀλλυδις ἀλλη . ἀμφι δε λειμωνες μαλακοι ἰου ἠδε | ||
ἐς τας ἀκοας φερονται . Αἱ δε κατω του σωματος τετραμμεναι , δυο μεν φλεβες παρα τους τενοντας του τραχηλου |
ᾀττειν . προβαλλεται δε ἐντευθεν ἠδη την ἀσπιδα , και γυμνον ἐπισειει το ξιφος φονωντι ἐοικως και σφαγην βλεπων και | ||
λουτρων γενομενον αὐτωι φονον . λεγεται γαρ μετα το φονευσαι γυμνον ἐξαγαγειν και δειξαι τοις πολιταις . τουτο δε προς |
οὐδ ' ἐννοουμεν , ὁτι ψυχην ἰσχυραν και παντῃ μεγαλην ἀσθενεστερον και ἐλαττον εἰδος ὁταν ὀχῃ , και ὁταν αὐ | ||
εἰ μη ψυχρα ληφθειη . θριδακινη ὑγραινει , ἰντυβοι ταυτης ἀσθενεστερον , ἀνδραχνη : μαλαχη δε και βλιτα και ἀνδραφαξυς |
τους παρεργως ἐνταυθι ἀλλ ' οὐκ ἐξεταστικως ἐκκλησιαζοντας , και νομιζοντας την παραυτιχ ' ἡσυχιαν οὐκ ἐσεσθαι ποτ ' αἰτιαν | ||
ἐργαζεσθαι . τους δ ' ἐπι πλουτῳ μεγα φρονουντας και νομιζοντας οὐδεν προσδεισθαι παιδειας , ἐξαρκεσειν δε σφισι τον πλουτον |
, ὡσπερ ὁ χρυσος ἰου : εἰτα ἀργυριον , ἠγουν εὐτελεστερον τουτου , και μικρῳ φαυλοτερον , και πονηροτερον : | ||
Φιλιππου , ποτε ἀν συνεχωρησεν ὑμιν ; Εἰ δε και εὐτελεστερον τι συνεχωρει ἡ φυσις , οὐκ ἀν ὠκνησα δια |
ἠ παρα την κρασιν των πασχοντων , ἠ παρα την ποιουσαν αἰτιαν , ἠ δια την των μοριων διαθεσιν και | ||
τεταχαμεν την ἐπιστημην , ὡς ἀπταιστον και μετα λογου παντα ποιουσαν , και μηδεποτε ἁμαρτανουσαν : την δε τεχνην δευτεραν |
και ἀνθρωπων το παλαι ἠν , χρονῳ δε παρηνομησαν ἰδια ἐπονομαζοντες τεμενη θεοις τα παντων κοινα , θεοι δε ἀντι | ||
αἰθειν τε και θαλπειν , τον δε ἀπο της μητρος ἐπονομαζοντες , ἐπορευοντο ἐπι καμηλων ἐς τα των Γυμνων ἠθη |
παρασκευαζουσιν . Ἐπι δε του διαβητου καλουμενου παθους δυσκρασια τις ἐπιτεταμενης θερμοτητος περι τους νεφρους αἰτια πεφυκεν : αὑτη γαρ | ||
παυομενων αὐτων διερεθιστεον . λυγμου δε διοχλουντος ἠ ξηρας βηχος ἐπιτεταμενης , θερμον ὀλιγον καταρροφειτωσαν . το δε παγολυτον ἠ |
. ἐστι δε και , ὡς ἡ πλαγια προς την ὀρθιαν , το τε ὑπο ΧΕΔ προς το ἀπο ΕΓ | ||
ὡς ἀρα ἡ ΑΒ του εἰδους πλαγια πλευρα προς την ὀρθιαν , το ὑπο ΗΕΞ προς το ὑπο ΚΕΜ . |
μεν βασταζειν μη δυνωνται , κωπην δε ἐλαυνειν δυνωνται : Μυτιληναιους δε ἡβηδον ἀποσφαξαι και τουτο ἐψηφισαντο ἐσηγησαμενου Κλεωνος του | ||
ὡς Παχητα ἀγγελον των δεδογμενων , κατα ταχος κελευοντες διαχρησασθαι Μυτιληναιους . και τῃ ὑστεραιᾳ μετανοια τις εὐθυς ἠν αὐτοις |
τον ἀκροατην , το δε παραδειγμα μερικον ὀν και γνωριμον εὐκολωτερον δυναται πειθειν . οὐ μην ἀλλα και ἐν αὐτῳ | ||
Ὀλυνθιων ποιεισθαι τον λογον . ἡ γαρ της εὐνοιας ἐνδειξις εὐκολωτερον πειθει τους ἀκροατας . οὐ μην οὐδε το των |
: ἀλλα των συγγραφεων τοσουτων ὀντων οἱ μαλιστα της ἀληθειας φροντισαντες οὐκ εἰρηκασιν , οὐδ ' οἱ πιστευομενοι μαλιστα οὐδενος | ||
και μαλλον , ὁταν μεταξυ λυπηθεντες ἠ θυμωθεντες ἠ σφοδρα φροντισαντες τυχωσιν , ἁλισκονται τῳ της ἐπιληψιας συμπτωματι και καταπιπτουσι |
το τας παντων ἐχειν δυναμεις οἱ μεν ἀντι παντων τουτον θεραπευουσιν , οἱ δε οἱς νομιζουσιν ἐφ ' ὁτῳουν και | ||
, δι ' οὑπερ ἀν ἀρεσειν τροπου τουτοις νομισωσιν οὑς θεραπευουσιν . ἑτεροι δε ἁβρυνονται αὐτων , οἱ μεν γαρ |
δ ' ἡ τουτου συμφορα τοις μη τελεως δυσκαθαρτοις διδαγμα αὐταρκεστατον του πειρασθαι τον ἐνδον δικαστην ἐχειν εὐμενη : σχησουσι | ||
αἰει θεῳ : παραδειγμα προθεσμιας ἐστω σοι πραξεων ἑν ἑξαημερον αὐταρκεστατον , ἐν ᾡ τον κοσμον ἐδημιουργει : παραδειγμα και |
οἰκαδε μ ' ὡς την μαιαν , ὠ Λυσιστρατη , ἀποπεμψον ὡς ταχιστα . Τινα λογον λεγεις ; Τι τουτ | ||
: συ δ ' αὐτον και παραμυθησαι και πρᾳως ἰδων ἀποπεμψον των τε πραγματων ἀπολυοντων και ἡμων δεομενων . Νυν |
περι τον Ἐλεαζαρον . Ὡς δε ἐπηγγειλαμην και τα των κατασκευασματων διασαφησαι , ποιησω . Πολυτεχνιᾳ γαρ διαφεροντα συνετελεσθη , | ||
λεγομενων , οἱον ἐπι των ὑλικων και ἐπι των τεχνικων κατασκευασματων : το δε δη ὀντως καλον τινος χρειαν ἐχει |
τον θεον ἑκουσιον ἀναδεχονται λατρειαν . Οὐ γαρ ἀνθρωποις ἠ ἀνθρωπινοις δουλευουσιν ἀλλα σοφοις : ὁ δε σοφιας δουλος θεραπευτης | ||
και τεχνην , οὐ μονον τας των θεων ἀπομιμουμενοι φυσεις ἀνθρωπινοις εἰδεσιν , ἀλλα και των ἀλλων ἑκαστον , ποταμους |
διεθεον τε ἐνθουσιωσιν ἐοικοτες κινησις τε ἀλογος κατειχε τον δημον ζητουντων τους δρασαντας , μητε δε εὑρειν μητε ἀμυνασθαι δυναμενων | ||
την ἀτραπον ζητεις : ἐπι των καταλιμπανοντων τα δηλα και ζητουντων τα ἀφανη . Ὁ ἐχων ἱππου χρηματα ταχυτατα ἱππευει |
ἀλλου τινος γεγενημενοι εἰσι παιδες αὐτῃ . Ταυτα οὐν ἀξιουτε πυνθανεσθαι παρ ' αὐτου , και περι της τοις φρατερσι | ||
περι ἡμων δικαιον σαφεστατ ' ἀν παρ ' αὐτων τουτων πυνθανεσθαι . Εἰ γαρ τις αὐτους ἐροιτο δια τι ἀξιουσι |
. ταυτ ' οὐν ὁρωντες οὐκ ἀπεικοτως ἐφρονουν ἑαυτους εἰναι ἀμεινονας των ἐκδρομων , κἀν ἀρα δοκῃ τον ἐκ του | ||
' εἰς ἑτερον σε του παθους ῥεποντα ὁρω , ποτερους ἀμεινονας ἡγῃ , τους φιλοπαιδας ἠ τους γυναιοις ἀσμενιζοντας ; |
δε λιβανωτου και χαλβανης ὀνυχος τε και στακτης των στοιχειων συμβολον , ἡ δε τραπεζα εἰς την ὑπερ των θνητων | ||
, δυνοντος ἀρτι του θεου , μετα ἀλαλαγης , ἱνα συμβολον εἰη τοις ἐντος οὐσιν . Ἁλουσης δε της πολεως |
, το δε μειζον τμημα προσλαβον την ἡμισειαν της ὁλης πενταπλασιον δυναται του ἀπο της ἡμισειας της ὁλης , και | ||
ἐστι πενταπλασια , ἐστι δε και το Ξ του Δ πενταπλασιον . συναμφοτερα ἀρα τα Ν , Δ τῳ Ξ |
, ἐπιπασσε τον χαλκον και ἑψε μεχρις ἀμολυντου , ἱνα σκληροτερον ᾐ : εἰτα ἐπιβαλλε τα τηκτα προτακεντα , και | ||
μυωδες και ἀπιμελον ὁλον το σωμα , και το δερμα σκληροτερον τε και μελαντερον . ψυχρας δ ' οὐσης και |
διανοιαν ἀλλα βιβλια δυο , Περι γεωμετρων βιβλια εʹ , Ὑπομνηματων αʹ , Ἐναντιων αʹ , Περι ἀριθμων αʹ , | ||
. ΦΑΣΙΑΝΙΚΟΣ . Πτολεμαιος ὁ βασιλευς ἐν τῳ δωδεκατῳ των Ὑπομνηματων περι των ἐν Ἀλεξανδρειᾳ βασιλειων λεγων και περι των |
τῃ ἀκοῃ : χρην . ἀπεκειτο * μαστον ποθουντα . μαστου χρῃζοντα . . . ἀλλα δουλευσαι ? ? ? | ||
πως τον γε θανατον [ και ] τυχας ὑπεκφυγων ; μαστου ' πι θηλης σμικρος ? [ ] ὠν ἐτ |
μετανοουσι : ἐσθ ' ὁτε δε δειλον και εὐκαταφρονητον ἠθος ἀναλαμβανοντες , ἐγκρατεις και ὑποκριτικοι και ἡττονες προς οὑς οὐκ | ||
λεγομεν , νυν δε ὡς ἀνακεφαλαιουμενοι , ἐν ἑνι παντα ἀναλαμβανοντες . Περι συντομιας . Ἀναγκαιον εἰδεναι και τουτο , |
ἐσται και πλειονα τοπον ἐφεξει , το δ ' ἀποτελεσμα βραχυτερον και ἐν ἐλαττονι φανειται τοπῳ , και ὁ κοσμος | ||
, μαλλον συνεκριθη , συνεστη , ὀξυτερον κινηθεν ἐμολυνθη και βραχυτερον αὐξεται και ἐπι πλειω χρονον , ἐτι ἐστερεωθη και |
δε , ὡς ἐφην , οὐχ ἁπλως μεγεθος των βοηθηματων παραλαμβανειν , ἀλλα πηλικον τοδε τι μεγεθος . ἀν γαρ | ||
: δια τουτο και ὁ καιρος κωλυων ἡμας ἐστιν ὁτε παραλαμβανειν το ἀπαιτουμενον οὐκ ἀν εἰη σκοπος . εἰ γαρ |
προειρηται γαρ Ἀτρειδης δ ' ἀρ ' ἐπειθ ' Ὑπερηνορα ποιμενα λαων οὐτασε . και ἰσως κατα το σιωπωμενον ἐκει | ||
των Ἑλληνων ποιμνιων δε εἰπεν , ὁτι και ὁ ποιητης ποιμενα τον βασιλεα καλει ποιμνια δε τον ὑπ ' αὐτων |
ἀνθρωπου ἠ ἀλλου ζωου . ιʹ . περι διαμονης και ἀποθεσεως κιτριων . ιαʹ . περι φυτειας πιστακιων . ιβʹ | ||
δε καθαρσιν του αὐγοειδους ἡμων σωματος της των ὑλικων μολυσμων ἀποθεσεως και των ἱερων καθαρμων παραληψεως και της ἐπεγειρουσης ἡμας |
μητε δ ' ὁ πας λογος ὑπαντατω μητε πασι τοις ἐνθυμημασιν , ἀλλ ' ὁ τελειος Ἀαρων τοις του τελειοτατου | ||
ὑπαρχουσαν ἀναιδη , ἡν και μετεχειρισαντο ἐν μεν χαρακτηρι και ἐνθυμημασιν ἡμαρτημενοις οἱ περι Θρασυμαχον και Γοργιαν , πολλωι μεν |
Ἀρμενιων βασιλεα , και αὐτον ἑλων ἐτελευτησεν , ἐνναετες παιδιον ἀπολιπων , Ἀντιοχον , ᾡ προσεθηκαν ὀνομα Εὐπατωρ οἱ Συροι | ||
ἀναστελλει αὐτους , ᾠχετο ἀπιων κατα πολλην την σχολην , ἀπολιπων ἐκεινον της τελευταιας ἐκ των προσηκοντων χαριτος τυχειν . |
ἐννοια : οὐ γαρ Εὐθυκρατους και Λασθενους και των ἀλλων προδοτων προὐκειτο δηπουθεν αὐτῳ κατηγορειν , ἀλλα συστησαι το προειρημενον | ||
τῃ καθαιρεσει του δημου . Θ ξυνωμοτων ] ἐπιβουλων , προδοτων . πριν λαχειν : πριν χειροτονηθηναι , πριν κληρωθηναι |
τι κατηγορουμενον ἑκαστου ὡσπερ των ἀνθρωπων ὁ ἀνθρωπος . και ἀποδιδομενων των λογων καθ ' ἑκαστον ἐνυπαρξει ὁ του ὀντος | ||
, και τοτε περιειλουμενων τοις ἀνω τροχιλοις , εἰτ ' ἀποδιδομενων τοις τυλοις του ἀξονος , γινεται ἡ κατ ' |
, οἱ δε ὁ τι ἀν ἑκαστος ἐπινοησῃ τουτο μοι προσαπτουσι . τα τελευταια δε και το φως αὐτο κλοπιμαιον | ||
τα πολεμια . Λακεδαιμονιων : την Λακεδαιμονιων πολιτειαν τινες Λυκουργῳ προσαπτουσι πασαν . ὁ δε Ἀλκμαν οἰκετης ἠν Ἀγησιδου , |
Κραγος , ὁς κρατεων πασας ληιζετ ' ἀρουρας . οἱ κατοικουντες Τρεμιλεις . Ἀλεξανδρος δευτερωι : τελευτησας [ τας ] | ||
των ἀπογονων αὐτου τοιαυτα μυθολογουσιν οἱ την ὀρεινην της Ἰνδικης κατοικουντες . Τον τε Ἡρακλεα φασι παρ ' αὑτοις γεγενησθαι |
τε κατασκευασαντα ἐν αὐτῳ διαιτασθαι , ὁν δη ἀπο του κατασκευασαντος Βηλου Βηλον ὀνομασθηναι . Τον δε Ἀβραμον την ἀστρολογικην | ||
δια το μεγεθος των ἐργων μενῃ ἀειμνηστος ἡ δοξα του κατασκευασαντος : ὡς δε τινες φασι , τοὐναντιον των ἠπειρων |
ἀν εἰποις ἀγριωτερον οὐδ ' ὁ τι μαλλον προς το δεσποζειν ἐθελειν ἐστιν . ὡστ ' εἰ μεν κολακεια ἡ | ||
ποτε βουλομενη παρηλθεν εἰς βιον ; ἐκ ποιων ἀρετων ἀξιοι δεσποζειν ἑτερων ; ποιον ληψομαι κερδος ὑποκυπτων αὐτῃ ; ταυτα |
και ὁμοδιαιτον τοσουτον ἐπιβηναι κακιας , ὡστε τοις ἀνθρωπων ἁπαντων ἁμαρτημασιν ἰσοστασια δυνασθαι πλημμελειν : ἀπειριᾳ τε διαλεκτων μυριοι προς | ||
' ὀλιγον το πταισθεν ἐπανωρθωσεν , τοις δε κατα πολεμον ἁμαρτημασιν ἡ βλαβη προσεστιν . Τοις πολλα πραττουσι φαυλα μηδε |
, ὠ πανσοφε , μονος ἀμιγους ἠκρατισω σοφιας : του καταρασθαι χειρον το ὀνομαζειν ὑπειληφας ; οὐ γαρ ἀν τον | ||
οὐδ ' ὁσον ἀραις ἀμυνομενων : τι γαρ δη ἐδει καταρασθαι παντα ἐπισταμενου του δαιμονος , τον ἀδικουντα , τον |
των μιᾳ δικῃ καταδικασθεντων . Παναθηναιων κατοπιν : ἐπι των βραδυνοντων . Παναθηναια Ἀθηνησιν ἑορτη ἐπι τῳ ὑπο Θησεως γενομενῳ | ||
κατα δυναμιν , ὡστε και ἐπιβουλευουσιν αὐτοις ἀντεπιβουλευσαι , και βραδυνοντων αὐτων και μελλοντων ἀντιμελλησαι και ἀντιβραδυναι , τι ἐδει |
διεξιοντες , και την ἐσθητα του Ποστομιου πιστιν των λογων παρεχομενοι . ἀγανακτησεως δε μεγαλης ἐξ ἁπαντων γενομενης συναγαγοντες την | ||
και ἀκινακεας ἐστρατευοντο . Οὑτοι μεν οὑτω ἐσκευαδατο , ἡγεμονα παρεχομενοι Ἀριομαρδον τον Ἀρτυφιου ἀδελφεον . Σαραγγαι δε εἱματα μεν |
εἰδως , ἐφη , λογον και καιρον οἰδεν . : ἁλισκομενων δε των πολιων . . . συγκαλεσας τους συστασιωτας | ||
ἐπορθει δε και των Ἑλληνιδων πολεων τας πλησιοχωρους και των ἁλισκομενων οὑς μεν ὑβριζεν , οὑς δε δειναις και παρηλλαγμεναις |
αὐτου ἐννοιαν , δι ' ἡν και το εἰναι αὐτον ὑπολαμβανομεν : ἐκ γαρ της περι ἡμας αὐτου φροντιδος του | ||
ὑπολαμβανομεν τοδε τι Το ὑπολαμβανομεν τοδε τι ταὐτον ἐστι τῳ ὑπολαμβανομεν ταὐτον εἰναι το κατηγορουμενον τῳ ὑποκειμενῳ καθ ' οὑ |
” Ἀβρααμ της φωνης Σαρρας ” : ἀναγκαιον γαρ τοις παραγγελμασιν ἀρετης τον μανθανοντα πειθαρχειν . οὐ παντες δε πειθαρχουσιν | ||
ψυθος . τις ὡδε παιδνος ἠ φρενων κεκομμενος , φλογος παραγγελμασιν νεοις πυρωθεντα καρδιαν ἐπειτ ' ἀλλαγᾳ λογου καμειν ; |
Διῃτησε δε Καισαρ το ὁλον , ἑκαστῳ των παιδων μερος ἀποδους της ἀρχης , την δ ' ἡμισειαν μοιραν Ἀρχελαῳ | ||
πασι το αὐτο ἐστιν . % και την δευτεραν οὐν ἀποδους αἰτιαν [ ] ? του συνγραμματος ? , το |
οἱ δ ' ἐξ Ἀντισσης Τερπανδρον ἐφ ' αἱματι φευγοντα μεταπεμψαμενοι ἠκουον αὐτου ἐν τοις συσσιτιοις και κατεσταλησαν . ἐκαλουντο | ||
Κυρηναιοις ἐπολεμει Πτολεμαιος . οἱ δε ἡγεμονα ἐξ Αἰτωλιας Λυκωπον μεταπεμψαμενοι τουτῳ την προστασιαν των κοινων ἐνεχειρισαν . ἐν δε |
γενοιμην νυμφιωι [ ὁμολογουμενην ἀτυχιαν . τα ! [ ἠδικημενος κατειχον . ἀνδραποδον [ εἰ , Δημεα . εἰ γαρ | ||
και τοδε μεν ἐπῃρε Ῥωμαιους , νυκτος δε φοβοι πολλοι κατειχον : οἱ γαρ ἱππης , ὁσοι των βαρβαρων , |