, οἱ δε ἀγαθοποιοι μαρτυρειτωσαν . Ἐν συνελευσει και ἁρμογῃ γαμου προσεχειν χρη τῳ τε κυριῳ του κληρου και της | ||
και ἀνεστειλεν ἐκεινους τους κακοδαιμονας ἐνδοξου τε ἁμα και σεμνοτατου γαμου , παρ ' ἐμοι κριτῃ . παραπλησιον δε και |
' ἡν παρεληλυθας ἐπι το λεγειν , ὁτι συγγενης των γαμουντων , ὁτι παρακληθεις ἠλθον ἐπι τον λογον , ὁτι | ||
τοποις . ταυτα δε χρη στοχαζεσθαι ἐπι των ἐγγυς ὑποπτων γαμουντων , σκεπτεον δε ὁμοιως και τους γαμικους κληρους τοτε |
ἀποσφαζοντος διακυψας ἠξιωσε κατα το στερνον πληγηναι ὑπ ' αὐτου αἰσχυνομενος ὀπισθοπληγα τον νεκρον αὐτου γενεσθαι . Λυσιππος ὁ ἀνδριαντοποιος | ||
ἡλιον ἐλευθερως βλεπειν , ἀντι των ἐκδεδωκοτων ὁ πειρωμενος ἀνασωζειν αἰσχυνομενος . Ἐνταυθα δη του λογου γενομενος Ὁμηρος μεν ἀν |
# α . Ἀλλο ἐπιθεμα πλευριτικοιϲ ἐπι των ἐπι πολυ χρονιζοντων ἀλγηματων : κηρου πιτυινηϲ πιϲϲηϲ δαφνιδων λελεπιϲμενων ἀνα λι | ||
ἐστιν ἡ διαθεσις αὑτη σχεδον ἁπαντων των περι τον στομαχον χρονιζοντων παθων , δεεται δε φαρμακων ξηραναι την ὑγροτητα δυναμενων |
ῥᾳδιως δ ' ὑπερχομενοι , εἰς μελαγχολικον δε χυμον ἑτοιμως τρεπομενοι . Οἱ δε δη σιλιγνιται το καθαρωτατον ὀντες του | ||
δηφενσορας προσδραμωσιν , μηδε ἐν αὐτῳ τῳ φοσσατῳ καταφυγωσιν οἱ τρεπομενοι , ἀλλα περιφρονουντες ἐν ἑτερῳ τοπῳ προσδραμωσιν , κελευομεν |
τρις ἐν τῳ βιῳ ἐλουοντο , ὁταν ἐγεννωντο και ἐν γαμοις και τελευτωντες . ἀλλοι δε ἐπι των γενναιοτατων ἐκλαμβανουσι | ||
ἀγνωμοσυνης την τελετην κατεσιωπησαμεν , οὐδε τῳ νομιζειν ἀλλον μεν γαμοις , λογογραφιαις δε ἀλλον ἀπονενεμησθαι καιρον παρα σοι , |
λεγω δη του ψοφου : και οὐ παντως αὐτου του πληγεντος δηπουθεν πρωτον ἀερος φερομενου μεχρι και του ἀγγειου και | ||
δε τις σκορπιον αὐτον εἰς ἐλαιον ἑψησει , και του πληγεντος ὑπο σκορπιου ἀλειψει τον τοπον , παυσει της ἀλγηδονος |
προτερον ἀμελως εἰχες Νουμηνιου , γραμματα ἐχων νυν ἐμα και παρακλησιν , οἰδ ' ὁτι και την ἐπιμελειαν αὐξησεις . | ||
ἀπολογιας μοι δεησαν . οὐχ ὁ μεν Ἀλκιβιαδης αὐτῳ βουλεται παρακλησιν τοις μελλουσι πολιτευεσθαι ἐπιμελειας ἑαυτων ; προελθων δε του |
γινεται ἡ τροφη , το καλουμενον γαλα , ἐν τοις μαστοις : τοις δ ' ὀρνισι τουτο ποιει ἡ φυσις | ||
τις μονη των πτητικων ζῳοτοκει και γαλα ἐχει ἐν τοις μαστοις και θηλαζει εὐθεως το γεννωμενον . κολεοπτερα δε καλειται |
πιστευων ὑπερορω της ἀπολογιας : τῃ δε σκληροτητι του δαιμονος ἀπιστων ὀρρωδω , μη οὐ μονον της χρειας του παιδος | ||
λαβειν ὑπερ του λαθειν ἀδυνατον . φυλαττου τον παρα των ἀπιστων ἐπαινον . ἐπαινεθεντες ποσοι ἀπωλοντο . κρινε σεαυτον ὡς |
φρονειν φασκοντες , τουτους τους ἀνθρωπους ἐξον ὑμιν εἰς παν ἀσθενειας ἀγαγειν και χρησθαι κοσμιοις , οὐ μονον οὐκ αὐτοι | ||
ἀστρα χωρουντα : το δε εἰναι ταὐτον , ὑπ ' ἀσθενειας και βραδυτητος οὐχ οἱους τε εἰναι ἡμας διεξελθειν ἐπ |
την εὑρεσιν ὑποφαινει . Σεληνη τῳ ἰδιῳ οἰκοδεσποτῃ συνοδευουσα εὑρεσιν ὑποφαινει , και μαλιστα του Ἡλιου ἠ του Διος ὁρωντος | ||
προσβολην αὐξει μεν την γενομενην εὐεργεσιαν , ὁσῳ δε μειζους ὑποφαινει τους φοβους , τοσουτῳ μαλλον αὐτῳ κοσμουμενου του κατορθωματος |
, ἐρωντες ἐπιμιξιας , ἀγομενοι μεν ὑπο της χρειας , εἰργομενοι δε ὑπο της θαλαττης , εἰδον ὀρνιν ἐξ ἀερος | ||
των ἑλων ὀντων δυο ἠσαν οἱ πολεμοι , τῃ διοδῳ εἰργομενοι μη γινωσκειν τα ἀλληλων : και κατα την διοδον |
και παντων αὐτου μανιαν καταγινωσκοντων , τινων δε παραγηραν αὐτον ἀποφαινομενων , ὁ μεν Πεισιστρατος ἠδη τινας δορυφορους περιαγομενος προσηλθε | ||
της χωρας ἀρετην θρυλουμενην ὑπο παντων οὐδεν χειρω της Ἰταλιας ἀποφαινομενων τι δει λεγειν ; σιτῳ δε και μελιτι και |
ἡ ὑποκειμενη ὑλη την ἐργασιαν οὐ παραδεχεται . Οὐ των συντελουντων προς την των ἑξεων προχειρισιν τῳ εὐδαιμονι τα νυν | ||
πολει τουτους δεξιωσαμενων , και μηδεν των εἰς αὐταρκειαν αὐτοις συντελουντων παραλελοιποτων . Και οἱ Ἡρακλεωται τον εἰρημενον τροπον της |
εἰς δε ταυτα τις αὐ βλεψας ἡγησαιτ ' ἀν παλιν αἰσχιστον το τοιουτον ἐνθαδε νομιζεσθαι . το δε οἰμαι ὡδ | ||
ποιησαντα , τοτ ' ἐπιτρεπειν χρη τῃ τυχῃ , ὡς αἰσχιστον γε και σφαλερον ὑποδειξαντα πολεμου κινησιν , ὡστε και |
δικαιον λογον , παραλαβων αὐτον ὁ ἀδικος λογος ἐκδιδασκει . κομισαμενος δε αὐτον ὁ πατηρ ἐκπεπονημενον ἐπηρεαζει τοις χρησταις : | ||
ποιησεις τους νομους δηπου κυριους . εἰ οὐν τα αὑτου κομισαμενος και του συναγορευειν ἁψασθαι βουληθειη , μετ ' εὐνοιας |
οἱος ὁ του Καινεως ἐν δευτερῳ σχηματι ἐκ δυο καταφατικων συλλογιζομενος ὁτι το πυρ ἐν πολλαπλασιῳ ἀναλογιᾳ γενναται και αὐξεται | ||
ληξαι τας λοιμικας νοσους . τουτο δ ' ἀν τις συλλογιζομενος εἰκοτως θαυμασαι το της περιπετειας ἰδιον : ὁ γαρ |
ἁπαντων ἡ μεν ἡγειται ὡς ἡνωμενων , ἡ δε ὡς διακεκριμενων , ἡ δε προ ἀμφοιν ὡς παντων ἁπλως : | ||
δυνατον ἐστι λεγειν μιαν την οὐσιαν την ὑπαρχουσαν ἐξ ἐντελεχειᾳ διακεκριμενων δυο οὐσιων . και κατα τουτο τον ἀριθμον φησιν |
και παλινδρομων , ἐνιοις δε και ἀνορεξια . Τοις δε παιδιοις κοιμωμενοις και μασησις της γλωττης μετα προβολης , σχηματιζομενου | ||
Διωνης εἰκασας και ταυτα καλῃ ; ταυτα γυνη πρεσβυτις μυθολογειτω παιδιοις εὐκολως θελγομενοις τα ὠτα και προς ὑπνον πολλακις ὑφ |
τινος και βασιλεως , τοις δε τοιουτοις ἐφοβειτο προσιεναι . γινομενης οὐν διατριβης μακροτερας οὐκετι φερειν ὑπεμενε την παρολκην : | ||
παρασκευας ἀνυπερβλητους κατεπονει τους πολιορκουμενους . Της δε πολιορκιας πολυχρονιου γινομενης και των κατα την πολιν πολλων μεν ἀναιρουμενων , |
μερισμου και τον κυριον του ζῳδιου ἐν ᾡ γεγονεν ὁ ἐπιμερισμος και τον ὡροσκοπον της καταρχης και τον κυριον αὐτου | ||
τινων πραξεων παρ ' αὐτου πραττομενων . εἰ δε ὁ ἐπιμερισμος ἐστι του Ἀρεως και συνεπιμεριζει τουτῳ ἡ Σεληνη , |
και την ῥητορικην τωι φυσικωι φησαιμεν ἀκολουθειν , εἰπερ ἀρα παρατεθεντων πραγματων , ἐν οἱς ὁ πολιτικος και ῥητωρ ἀγαθος | ||
και ἑως ἀναιρεσεως ἐρχονται . το παλαιον , φησιν , παρατεθεντων των κωληνων το μηριον ὁ κρατιστος ἐλαμβανεν : εἰ |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
το δικαιως κρινειν . τροπῳ γαρ τινι παρα θεου οἰκονομιαν πεπιστευται : και γαρ αὐτος οὑς ἐχει ὑφ ' ἑαυτον | ||
κακον , ἀνεμειν τουτο , και ὑγια γινεσθαι αὐτον . πεπιστευται δε τους ἀλλους τους ἀνα πασαν την γην ὀνους |
ἐχεις ἐτι και αὐτος και οὐδεν ἐλαττον γεγονε σοι των μαθηματων . τα δ ' ἀλλα ὡν ἐξ ἀρχης ἐπιθυμων | ||
ἀληθειαν : ὑπερφυως ἀρα ὡν ζητουμεν , ὡς ἐοικε , μαθηματων εἰη ἀν τουτο . και τἀλλα δε ὡσαυτως χρησιμα |
, ἐκλυσις , φρικωδης διαδρομη : ποτε δε και χολωδης ἐμετος : στροφος , βαρος κεφαλης : σκοτοδινιασις , ὠχριασις | ||
παθος περιεστη , ὑφ ' ᾑ και ὁ του αἱματος ἐμετος ἐνιοις ἑπεται , και μαλιστα ἐπι πλεον νηστευσασι . |
οὐ γαρ νυν ἐδει λεγειν , οὐδ ' εἰς την προκλησιν γραφειν ἐν ᾑ βασανιζειν ἐξῃτει , ἀλλα λαχοντ ' | ||
θαρρησαι τῳ Ἀπολλωνι περι μουσικης . δεξαμενου δε τουτου την προκλησιν , κατηκουσαν μεν αἱ Μουσαι ἀμφοιν , γινεται δε |
φιλιας διαλεξομενους , Ἀσκανιου δε τοις Λατινοις ταμιευεσθαι την τυχην συμβουλευοντος ἀδειαν εὑρομενος ἀπηλθεν ὑποσπονδος μεθ ' ὁσης εἰχε δυναμεως | ||
της χωρας . Νικησαντες οὐν οὐ μετεδωκαν , του Κοσσα συμβουλευοντος ταις ὁμολογιαις ἐμμενειν : ἀνθ ' ὡν λοιμῳ περιπεσοντες |
των χειροκμητων , ἀλλοτριουσι της του ἑνος και ὀντως ὀντος θεραπειας θεου . τουτο διαπραξαμεναι τοις ἀνδρασιν εὐαγγελιζονται : και | ||
μυθον . ᾐδει γαρ , ὡς ὁ συν ἐπιστημῃ της θεραπειας ἁπτομενος της ψυχης προ των ἀλλων φροντιει και των |
ποιηται λογον , ὑπο δημου φρονιμου καταλυεται . δημος δε σωφρονων και κατα νομους πολιτευομενος ὁταν ἀκοσμειν ἀρξηται και παρανομειν | ||
το της τυχης οἰεσθαι αἰει μεθ ' ὑμων ἐσεσθαι . σωφρονων δε ἀνδρων οἱτινες τἀγαθα ἐς ἀμφιβολον ἀσφαλως ἐθεντο , |
βοσκεται και δακνει τα φιληματα . ἐχει δε τινα και μαστος ἐπαφωμενος ἰδιαν ἡδονην . ἐν δε τῃ της Ἀφροδιτης | ||
αὐτοπροθυμος . ἠ παρα το μαστευω , το ζητω , μαστος και αὐτοματος , ὁ αὐτοζητητος και μη παρ ' |
ἐν Χαλκηδονι καταλειπεται , διττους τινας και ἀμφιβολους και λοξους χρησμους συγγραφων , και μετ ' ὀλιγον ἐτελευτησε τον βιον | ||
λοιπα ἀνδρος : Μινως δε ἐν τῳ λαβυρινθῳ κατα τινας χρησμους κατακλεισας αὐτον ἐφυλαττεν . ἠν δε ὁ λαβυρινθος , |
δ ' αὐτα και χλανιδισκια ἐκαλουν . κεραυνος δε εἰδος χιτωνος . και θηραιον ἱματιον , ἠτοι ἀπο της νησου | ||
δε προ του δεοντος καιρου συρραγεντος του περιεχοντος το ὑγρον χιτωνος , ἐκκρισις γεγονε των ἠθροισμενων ὑγρων και ξηροτεροι ἐμειναν |
πληθει των Φωκεων , εἰτε την γνωμην σφισι του θεου βλαπτοντος εἰτε και αὐτοις πεφυκοσιν ἐπιπροσθεν εὐσεβειας τα κερδη ποιεισθαι | ||
, εὐψυχοτατοι δε το μεχρι πλειστου γενομενοι , τοτε , βλαπτοντος ἠδη του θεου , τῳ στρατηγῳ σφων ἀπεκριναντο ἀναξιως |
δνοφερης και ταρταρου ἠεροεντος ποντου τ ' ἀτρυγετοιο και οὐρανου ἀστεροεντος ἑξειης παντων πηγαι και πειρατ ' ἐασιν , ἀργαλε | ||
ἐκ παντα τετυκται : Ζευς πυθμην γαιης τε και οὐρανου ἀστεροεντος . και ἀρχη μεν οὑτος ὡς ποιητικον αἰτιον , |
αὐτας ἐπ ' ὀλιγον οἱ του Πομπηιου διωξαντες ἐπι τας ὑπολοιπους ἀνεστρεψαν , και τωνδε τας μεν ᾑρουν ὁμοιως , | ||
: προ του οὐν παραδουναι ἡμας το εἰδος και τας ὑπολοιπους φωνας πως ἠδυναμεθα εἰπειν ἐπι του γενους γενος ἐστιν |
περι Κυρηνην πολεων και δυναμεως ἁδρας περιεβαλετο ταις ἐλπισι μειζονα δυναστειαν . τοιαυτην οὐν αὐτου διανοιαν ἐχοντος ἡκεν ὁ παρ | ||
ποτοις εὐτραπελιαν κατανοησας των μεθυοντων τους ἀλλοτριως τα προς την δυναστειαν ἐχοντας παρελαβεν αὐτους ποτε κατ ' ἰδιαν παλιν ἐπι |
της μητρος και προσηνεγκε διαφορους τροφας ἐξ ἀκροδρυων , ἀπο μελιτος , ἀπο γαλακτος , και ἐλθων ὁ ἐριφος ὀσφρησατο | ||
τους ἐν τοις προσωποις . ] Ὀξους δριμυτατου μετα ἰσου μελιτος μιξας ἐπιμελως ἐπιχριε , τῳ δακτυλῳ διατριβων . ἀλλο |
του τε Βηρωσσου και του Μανεθω , το ἰδιον ἐθνος θελοντων δοξασαι , του μεν το των Χαλδαιων , του | ||
ἐνεποιησαν την κενωσιν . καιπερ και ἐπι ἀλλου πολλων ἰατρων θελοντων ψυξαι , ὁ μεν δια πτισανης , ὁ δε |
εὐψυχιαν τινα ἐν τοις δεινοις ἐπιδεικνυμενων . . θειασμος : Ἀρριανος : κροτος τε ἀθροος και ἐπιθειασμοι ὡρμηθησαν ὑπερ τε | ||
ιγ Παρθικων . . Ἡφαιστου Νησοι : της Ἀδιαβηνης : Ἀρριανος ιγ Παρθικων . . Χαζηνη : σατραπεια προς τωι |
χωριον ἐπριατο και καθιερωσε τῃ θεῳ , δι ' οὑ ποταμος ἐρρει Σελινους , ὁμωνυμος τῳ ἐν Ἐφεσῳ . τοὐντευθεν | ||
ποταμου , και ἀπωλετο . Και μετεκληθη ἐκτοτε ὁ αὐτος ποταμος ἀπο των της Αἰτωλιας χωρας Ἀχελῳος ἑως της νυν |
παλιν ἀπο της των λοιπων ἀστερων συνεπιθεωρησεως και των τους κακοποιους περιεχοντων ζῳδιων . ὁ μεν γαρ του Κρονου τον | ||
παντοτε τους ἀγαθοποιους ἀγαθων εἰναι ποιητικους μητ ' αὐ τους κακοποιους ἐν τοις ἰδιοις οἰκοις καθεστωτας ἠ ὁριοις ἠ τριγωνοις |
, ἀλλα φυλαττετε ἀποκειμενα ὡς χρησομενοι τοτε , της χρειας ἐπιστασης : τα δε σωματα των νεων οὐδενος δεινου ἐπειγοντος | ||
ἐκελευσεν εἰσελθειν . ὁ δε Λεωνας και παντες οἱ ἐνδον ἐπιστασης αἰφνιδιον κατεπλαγησαν , οἱ μεν δοκουντες θεαν ἑωρακεναι : |
δε του ' κεινου καλλιων . τις μεν γαρ οὑτως ἐπιεικης , τις δε χρηστος ; τις ἠρξε μαλλον φιλιας | ||
οἰσθα ἀρχομαι πειρᾳ μαθων . οὐδε Δρωπιδας οὐδ ' ἀλλος ἐπιεικης ἀνηρ οὐδε εἱς , ἀλλ ' οὐδε ὁ σωτηρ |
ἀπομεριζουσαι : διο και εὐθικτοι προς τας ἀπαντησεις ἠσαν . κατηγορουντος οὐν ποτε Στιλπωνος Γλυκερας παρα ποτον ὡς διαφθειρουσης τους | ||
μη ἀλογος ἡ ἐπιτιμησις εἰναι σου δοξῃ και θρασεια , κατηγορουντος ὡν ἀγνοεις . Ἐτι γαρ τουτο μοι το λοιπον |
Διονυσιος , εὐθειας και το συ εἰ ΔιωνἩ . κλητικη αὐτοτελης οὐσα στιγμην ἀπαιτει : διο οὐδεποτε αἱ ἐγκλινομεναι μετα | ||
Διαρει , και ἡ του οὐρανου ἀρα ἐν τῳ οὐρανῳ αὐτοτελης . τουτο δε ἀτοπον , οὐ γαρ δοκει ὁ |
. ὁ δε τοσουτον ἀπεκρινατο ἐπισκωπτων ὁτι των φιλων αὑτῳ τελευταιος ἐντυγχανοι . Νυκτος δ ' ἀφνω δοξης γενομενης , | ||
οἱ δε στιχοι εἰσιν ἰαμβικοι τριμετροι ἀκαταληκτοι σαʹ , ὡν τελευταιος “ ἐγω δε φευξομαι γε τους Ἀχαρνεας ” . |
ἠδικουν , ἀλλ ' οἱ μη θελοντες διακρινειν ἀπο των ἐμβαλοντων το πυρ τους μονον τεθεαμενους . κατεχε τοινυν αὐτους | ||
πλειστα των πνευματων κινεισθαι και περιφερεσθαι , ὑφ ' ὡν ἐμβαλοντων ἐνοιδειν την Ἀτλαντικην θαλασσαν και κατασκευαζειν τας πλημμυριας , |
και σκωμματα συνειροντες : πῃ δε και ποιηταις μιμων και γελοιων διδασκαλοις χρωμενοι την ἐν τοις αἰσχροις εὐφυϊαν ἐπεδεικνυντο , | ||
ποιειν εἰωθε Γρυλλιων ἀει . Ἀριστοδημος δ ' ἐν βʹ γελοιων ἀπομνημονευματων παρασιτους ἀναγραφει Ἀντιοχου μεν του βασιλεως Σωστρατον , |
, και ἐδει αὐτους πανστρατιᾳ ἀπαντησαι τοις Ἀθηναιοις ἐς την μεσογειαν : ὀντες γαρ ὁμοροι τοις Αἰτωλοις και ὁμοσκευοι μεγαλη | ||
, κατα δε Μεμφιν στενωτατη αὑτης : ἐπειτα δε εἰς μεσογειαν ἀπο Μεμφεως ἰοντι πλατυτερα , κατα δε το ἀνωτερον |
του τε κατηγορου και του φευγοντος , του μεν μειζον δεικνυντος το εὐεργετημα της βλαβης ἐπι της ἀντιστασεως : ἐπι | ||
ἠ κλαδοις συσκιασας μυρικης ἠ και ἑτερου τινος την ὡραν δεικνυντος φυτου τοις αἰγιαλοις ἐνθειη τις , πλειστον των σηπιων |
ἐντεριωνης ἐκπεσειν . και τοις ἑτεροις τα ἑτερα γενη χρη παρατιθεναι και κολλιζειν , ὡστε συμπεσειν τους ὀφθαλμους κατα το | ||
, Ἀριστοφανης ὁ Βυζαντιος νεωτερον φησιν εἰναι το ἐπι πινακων παρατιθεναι τα ὀψα , ἀγνοων ὁτι κἀν ἀλλοις εἰρηκεν ὁ |
ἐγεννησε την καθαρσιν , οὐ προς ὑγειας τηρησιν ἀλλα προς παιδοποιιαν ἐπενοησεν αὐτην . ἐνθεν οὐτε ταις μηπω συλλαμβανειν δυναμεναις | ||
δια τουτο ὁ κατ ' αὐτον ζων και γυναικι δια παιδοποιιαν συζευγνυται και παιδας ἰσως ἐξ αὐτης ἀποτικτων ἐχει τουτους |
τῳ νομῳ κειμενου : ἡ δε δεχομενη την ἐξουσιαν τοις περιστατικοις παλιν κεχρηται : ἀμφοτερα δε τα εἰδη μεταληψεις εἰσιν | ||
τῃ προβολῃ ῥηθεντων την πηλικοτητα . οὐ πασιν οὐν τοις περιστατικοις μοριοις ἐπεξελευσεται , μονῳ δε τῳ περιεχοντι ποσῳ : |
ὁρας γαρ οὐδεν : ὁ γαρ το των σωφρονουντων ὀμμα διαφευγειν συμβεβηκεν , τουτο κατα την πλανην τοις μαινομενοις * | ||
θαυμασαι πλουτον , ἐπαινεσῃ δε την σοφιαν , ᾑ πειραται διαφευγειν ἁ μη νομιζει καλα , μακαριον δε ἡγησῃ της |
ἡμιν , την τ ' ἐπιθυμιαν της κατ ' ἀνδρα διανομης των ἀγρων ἐπανησουσι μαθοντες , ὁτι λυσιτελεστερα της μικρας | ||
ἀρετης χωρας , ἐπανισουμενους τῳ πληθει τε και ὀλιγοτητι της διανομης . νειμασθαι δε δη και τους ἀνδρας δωδεκα μερη |
ἑαυτον ἐφασκεν ἀνδρι μηδεν ὁμοιῳ , και ἀλλως πλειω χρονον ἀποδημων του εἰκοτος αἰσχυνεσθαι τους οἰκοι φιλους ὑπερορασθαι δοκουντας . | ||
δεινα ἠ τον δεινα ἐξεταζομενον : ] εἰ δε ἀρα ἀποδημων ἡδομαι , τας μεγιστας πολεις ἐπιεναι μετα πολλου ζηλου |
ὡς ἀν μετ ' ἐπιστημης και οὑτος ἐν τῃ ἀποδειξει παραλαμβανηται . τεσσαρων γαρ ὀντων καθολου των ζητουμενων ἐν ἑκαστῳ | ||
δε ἐστιν , ὁταν του αὐτου φθογγου δις λαμβανομενου μεσος παραλαμβανηται ὀξυτερος φθογγος οἱον ϜϹϜϹϹ # . Τον δε κομπισμον |
προς ἀλληλους ὑπερ ἀρχης και ταξεως ἀνεπιφθονον εἰναι και των νενομισμενων , τον δ ' ὁλως ἀλλοτριον μηδεμιας ὀργης μηδ | ||
τεκμηρια περι του ταυρου και της θυσιας , ὡς ἐκει νενομισμενων τουτων και του ποιητου παραβαλλοντος τα ἐκει συντελουμενα . |
βραχυ δωσα - μεν . ἐπι δε των χολην μελαιναν ἐμουντων και φυσωμενων τον στομαχον σπογγους ὀξει δριμυτατῳ θερμῳ βεβρεγμενους | ||
τροχισκου εἰρησεται μετα των λοιπων ἀντιδοτων . Ἐπι δε των ἐμουντων την τροφην , εἰ μεν διψωδης εἰη ὁ καμνων |
ἑξις της ψυχης ὀνομαζεται , ὡς ἐξωθεν ἐπεισιουσα και γινομενη ἐπικτητος . προθεμενος τοινυν ὁρισασθαι την φρονησιν , φησιν ὁτι | ||
ζωη οὐν ἡ σωματοειδης , κεχωρισμενη της ψυχικης οὐσιας και ἐπικτητος αὐτῃ γενομενη οὑτως ὡς μη ἀλλοιουν αὐτην μηδε ἑν |
ὡς τινες ἀποπεπτωκοτες της ἀρχαιας φωνης και ἐπι την ἀμαθιαν καταφευγοντες ποριζουσι μαρτυρας τινας του προειρησθαι ὑπο των ἀρχαιων τασδε | ||
μαχαιρα ἐκδικησει δικην , οἱ δ ' εἰς τας πολεις καταφευγοντες , ὁταν ἐν ἀσφαλει γεγενησθαι νομισωσιν , ἐλπιδος ἀπατῃ |
τι και σαθρον Ἀθηναιων μετεξετεροισι ἐγγενεσθαι , θεων τα ἰσα νεμοντων οἱοι τε εἰμεν περιγενεσθαι τῃ συμβολῃ . Ταυτα ὠν | ||
παρασκευαζοντος και ἁμα των παιδων ὡς τα πολλα μη τοσαυτην νεμοντων τοις τικτουσιν εὐνοιαν , ὁσης αὐτοι παρ ' ἐκεινων |
τας πολεις αὐτων συνεβουλευε θαυμαζειν λεγων ἐπι ταις εὐηθειαις των παραινουντων ἀφειναι τας ἁμαρτιας αὐτοις ἀζημιους , εἰ μηδε δυνανται | ||
Κω ἀφικομενος ἐς την Κνιδον νυκτος ἀναγκαζεται ὑπο των Κνιδιων παραινουντων μη ἐκβιβασαι τους ναυτας , ἀλλ ' ὡσπερ εἰχε |
του Ὠξου πηγας . Διατεινει δε ὀρη μεταξυ των δυο ποταμων καλουμενα Σογδια , ὡν τα περατα . . ρια | ||
ἀπο Κανυσιου φασιν ὁρασθαι . Των δε ἐν τῃ οἰκουμενῃ ποταμων μεγιστοι μεν εἰσιν , ἐν μεν τῃ Ἀσιᾳ πολλων |
χυσεως . ἐνιοι δ ' ὀφθαλμους ἐχοντες ἀσθενεις ἠ τοις ὀνομαζομενοις σκοτωματικοις παθεσιν ἑτοιμως ἁλισκομενοι και αὐτοι κατα την ἀρχην | ||
. Οἱ δ ' ἐν ταις ἐξουσιαις διῃρημενοις χρωνται τοις ὀνομαζομενοις αὐτων φιλοις . οἱ μεν γαρ εἰσιν αὐτοις ἡδεις |
; Τι δε ; ἱππους χρεμετιζοντας και ταυρους μυκωμενους και ποταμους ψοφουντας και θαλατταν κτυπουσαν και βροντας και παντα αὐ | ||
ἐτι δ ' ἐλαιαν ἐχει και την ἀγριαν ὑλην και ποταμους εὐχρηστιαν παρεχομενους : ἡ δ ' ὑπερ το νοτιον |
Τιμαχιδας ἐν τῳ τεταρτῳ Δειπνων . Και ἐν Λακεδαιμονι δε παρατιθεσθαι τοις θεοις φησι Παμφιλος ταυτα : εὐοσμα δε εἰναι | ||
και δυναμενον παν το προτιθεμενον εἰς κρισιν τῃ αὐτου τριβῃ παρατιθεσθαι κἀντευθεν κρινειν ὀρθως . ὡσπερ ἐστιν ἰδειν πολλους γραφικην |
; ἀλλα δευρο ἰθι προς ἡμας , ἡμεις σε τοις οἰκειοις ἀποδωσομεν , σαρδανιον γελωντες ἐλεγον , κἀμε ἀποστρεψαντες εἱλκον | ||
, τιμωνται δε ὑπο των δεξιωτερων , ὡστε και τοις οἰκειοις αὐτοιν , εἰ ταραττοιντο , συμβαινει των βοηθησοντων εὐπορειν |
οἱ μεν ἐχθροι ἐφηδονται μοι , οἱ δε φιλοι προσιοντες συμβουλευουσιν ἐκποδων ἐχειν ἐμαυτον , μη τι και παθω ὑπο | ||
μενειν ἐν τηι ἑαυτου . ἀπαγγελλεται ταυτα βασιλει , και συμβουλευουσιν Ἀρτοξαρης τε ὁ Παφλαγων εὐνουχος , ἀλλα και ἡ |
διαφερουσιν : ἀμητος γαρ ἐστιν ὁ καρπος ὁ τρυγωμενος , ἀμητος δ ' ὁ καιρος του θερους : ὡσαυτως και | ||
: Ἀρητος Λαμητος Μελητος βυνητος τρυγητος . τοιουτον και το ἀμητος και ἀμητος . το δε ἑψητος λαλητος ὀξυτονα και |
φαντασιαν : ἡ τε περιοδος αὐτῳ ληγουσα εἰς το των προγεγενημενων οὐκ ἐχει την βασιν εὐγραμμον και περιφερη , ἀλλ | ||
τους ἀριστους ποιουμενος στρατιωτας τους ἀλλους ἠναγκαζε μενοντας ἐπι των προγεγενημενων ἐργασιων ἐπιμελεισθαι της ἰδιας ἑκαστον οἰκονομιας και ταξεως , |
παντες ὑπο των ἐμψυχοντων ὠφελουνται . πολλοι γαρ και σκοροδοις χρησαμενοι πλειοσιν ἀπηλλαγησαν του ἰκτερου και του πικριας ἐχειν του | ||
ἀριστευσαντας βουλεται ; ἀλλα μηπω τουτῳ την δεσποτειαν , ᾑ χρησαμενοι πρωτον οἱ προγονοι , τον νομον τουτονι κεκυρωκασι , |
ἐν εἱρκτῃ ἀποθνῃσκει . Σεληνης μεσουρανουσης και ὑπο των κακοποιων περιεχομενης , του μεν Ἀρεος ἐκ των δεξιων , του | ||
και παλιν ἀλλας μειζονα γωνιαν περιεχουσας της ὑπο των ἐκτος περιεχομενης . τουτου γαρ δειχθεντος ἁμα μεν δηλον , ὁτι |
τα δε λοιπα [ την ἀπο Σουνιου ] μεχρι Ἰσθμου παραλιαν και την ὡς ἀν . . . ς ὀρεινην | ||
κατα τον Ἀδριαν , τα δ ' εἰς την Λιγυστικην παραλιαν μεχρι Γενουας του των Λιγυων ἐμποριου , ὁπου τα |
γεννωμενῳ , του βρεφους εἰς το στομιον ἠδη της ὑστερας ἐμπιπτοντος και των ἁρμων της κυοφορουσης λυομενων ἀμφοτεροις κινδυνον ἰσοθανατον | ||
και ἀνταποφερομενων . βροντας δε και ἀστραπας ἀπο θερμου γινεσθαι ἐμπιπτοντος εἰς τα νεφη . σεισμους δε γινεσθαι του ἀνωθεν |
ἐστι και των ἀφελων και των πολιτικων , αὐτικα το ἐπισημηνασθαι περι πραγματων ὡν ἀν μελλῃς λεγειν και το ἐπεσκεφθαι | ||
ταχεως ἐπι τον λογον των χρηματων δραμειν . ἀξιον δε ἐπισημηνασθαι ὁτι οὐδε ἐγχρονιζειν βουλεται τῳ λογῳ τῳ περι των |
σπανια : θρονον δε τοις ἀνδρασιν ἐλεφαντινον , ἐν ᾡ καθεζομενοι δικασουσι , και λευκην ἐσθητα περιπορφυρον και τους προηγουμενους | ||
' εἰναι , ἐν ἱερῳ δ ' οἱ ταυτα κρινοντες καθεζομενοι διεγνωσαν , διεμεινα δ ' ἐγω και οὐ προὐδωκ |
και πολυειδη τας βαφας , εἰ τις ἀναλεξασθαι τε αὐτα ἐπισταιτο και ἀναπλεξαι και ἁρμοσαι , ὡς μη ἀπᾳδειν θατερον | ||
ἀποδειξεως ; εἰ γαρ το αὐτο ὁριστον και ἀποδεικτον , ἐπισταιτο ἀν τις ἐχων αὐτου και ὁρισμον και ἀποδειξιν , |
γαρ ὡς εὐμαρεστερον του τα μη ὀντα εἰς το εἰναι παραγαγειν το την ἐκ των ὀντων φοραν ἀνευ τεχνης γεωργικης | ||
την φυσιν τελικον : τουτο γαρ τελος της φυσεως το παραγαγειν τον Σωκρατη τοιουτον . το δε ποιητικον τῳ τελικῳ |
: ἀνδραποδ ' ἐκ Φρυγιας , ἀπο δ ' Ἀρκαδιας ἐπικουρους . αἱ Παγασαι δουλους και στιγματιας παρεχουσι . τας | ||
Ἑλλαδος , οὐ μονον της ἑαυτου πολεως , και τοιουτους ἐπικουρους , ὠ Πλατων , τοις Ἑλλησι παρεσχετο . ὡστε |
τις , ὀρυκτηρσιν οἱς ἐπιφερεται σιδηροις και ἑτεροις ὁπλοις ἀμυνεσθαι παρεσκευασμενος : εἰ δ ' ἡλιος ἀνασχοι , μηκεθ ' | ||
του μοιριδιου χαλεπους ἐπεφερε , παντα τα φθοροποια χορηγιαις ἀφθονοις παρεσκευασμενος , οἱς , εἰ μη ἐφθασε προαναιρεθεις ὑπο της |
, αὐτος δια μεσου ἐπ ' οὐραν διαδραμων και των στρατιωτων τους ἀριστους προσλαβων ἀκμαζων ἐμπεσων τοις ἐπικειμενοις ἀτακτοις πολλους | ||
ἐπει δε ἀρα τους του δεσποτου φονεας ἐν τῃ των στρατιωτων εἰδεν ἐξετασει , ὁ δε οὐκ ἐκαρτερησεν ἐνταυθα ἀτρεμειν |
κοιτην , πτερυσσομενης της μητρος και λοιπον ἀναχωρουσης , την τελευταιαν ἐκδεχομενοι τροφην . ὀρταλιχοι : οἱ νεοσσοι . ἠ | ||
δε πολυτρητοις κολποις ἐνσχεθεντα των λινων , ὡστε ὀλεθριον και τελευταιαν αὐτῳ γενεσθαι την διαναπαυσιν . και μην κἀκεινο σοφον |
οὑτος , ὁποτε συντελειν τι των περι την ἱεραν μελλοιεν θρησκειαν , προλαμβανων ἡμερων ἀριθμον , οἱ μεν δυοιν και | ||
ἐναντιαι περι αὐτου φημαι γενησονται δια το δογμα και την θρησκειαν και ἐννοιαις περιπεσειται , ξενιτειαν δεινην πεισεται , και |
δε προς ὀργην ἡντινα τυχητε ἐστιν ὁτε σφαλεντες την του πεισαντος μιαν γνωμην ζημιουτε και οὐ τας ὑμετερας αὐτων , | ||
προ του Εὐκλειδου κδʹ ἐπι Εὐκλεους . Περι δε του πεισαντος ἱστορει Θεοπομπος . Τμημα πρωτον περιεχον λογους ἐννεα αʹ |
οἰμοι ταλας : Φευ ὁ ἀθλιος , ἀρα και συ κοινωνος ὠν . . μων : Ἀρα . μετεχων : | ||
παραλαβειν τους θρονους , μαλλον δ ' ὁ μεν ἠδη κοινωνος , ὁ δε αὐτικα ἐσται . ἐμοι δε ἀλλως |
της δε Ἀσιας περι την Συριαν : δια δε την ἐπιφανειαν και την ἐπι πλεον ἐπιδημιαν αὐτης τους ἐγχωριους ἐξιδιαζεσθαι | ||
μεν μηκος πηχων διακοσιων και ὀγδοηκοντα , την δ ' ἐπιφανειαν ἐχον την μεν ἐξωθεν ἐπιχρυσον , την δ ' |
' ἡμεραν λουτρου και παρα μιαν δε και παρα δυο παραλαμβανομενου . πολλης δε οὐσης ἀνατροπης και πλαδησεως του στομαχου | ||
πραγματος ἐκ των δ κεντρων ὡς προλελεκται του Ἑρμου ἀει παραλαμβανομενου , ὑπαυγου μεν ὀντος χρησιμου τοις ἐγκαλουμενοις και τοις |
δηλοι το τριτον τεταρτημοριον του ἐτους : ἀπο δε του ὑπογειου μεχρι του ὡροσκοπου ἐστι βορειον και δηλοι το δʹ | ||
ἀστερες , αἱ δε λοιπαι μοιραι ἀπο ιζʹ ἑως του ὑπογειου ἀχρηματιστοι , και αἱ τουτων δε διαμετροι το ὁμοιον |
την του Μιθριδατου . ὁ δε σαφως ὑπο Ῥωμαιων ἡγουμενος πολεμεισθαι Γορδιον ἐς τας κωμας ἐσβαλειν ἐκελευσε . και αὐτικα | ||
ἐν ταις δικαις ; ἀμεινον γαρ ἠν ἁπασιν ἡμιν κοινῃ πολεμεισθαι , ἠ καθ ' ἑνα ἑκαστον ἰδιᾳ συκοφαντεισθαι . |
ἀντι θρανους , ἀντι μακτρας : ἐχει δε τι και ἐπιμονης το τοιουτον σχημα . ἀστειως δε ὁ Χρεμυλος και | ||
σχεδον ἐφ ' ἡμερας μ τα αὐτα διαμενει . Ὁθεν ἐπιμονης γινομενης προς τας οἰκησεις τας κειμενας ὑπο τους τροπικους |
μητε χρωμασιν ἀλλοις οἱς γινεται γραμματα , σκευεσι δε φωτος εἰργασμενοις εὐφημουμεν τους εὐεργετας πληθος ἐτων αὐτοις συνευχομενοι . τις | ||
αὐτον ἐπιμελεστερον . ἠν δε ὁμοιος τοις ἀνδριασι τοις ἀκριβως εἰργασμενοις : εἰχε δε και το χρωμα ὁμοιον χαλκῳ κεκραμενῳ |
ἡγησαμεθα προσηκειν ἑαυτοις τας μεν πραξεις ἐν ταις αὐτων των φαντασιων ἐπιβολαις ῥυθμιζειν , ὁπως μηδ ' ἐν τοις τυχουσιν | ||
: και περι πλουτον , συ περι την χρησιν των φαντασιων . ὁρα , εἰ ἐν τουτῳ σου πλεον ἐχουσιν |
δε και κουφον μετα της του κατω φυσεως ἀνω τε λεγομενης ἐξεταζομενον ἀν δηλωθειη σαφεστατα . φυσει γαρ δη τινας | ||
ἐφοδον των ἀποδειξεων ἐχουσας ] , οὐ δια της ἀναλυτικης λεγομενης θεωριας , δι ' ἡς ἐνιοι των παλαιων ἐποιουντο |
ἐστιν : οὐτε γαρ ἐαν ᾐ ὁ Σωκρατης του Πλατωνος θερμοτερος , κατα τουτο διοισει αὐτου : ἀμελει γινεται και | ||
περιεχων ἡμας ἀηρ συνεχως ἡμων τρεπει τας κρασεις , ἠτοι θερμοτερος ἀμετρως ἠ ψυχροτερος ἠ ξηροτερος ἠ ὑγροτερος γινομενος : |
δικην , τινα ἀν βοηθειαν μη δυναμενος ἀνθρωπος βοηθειν ἑαυτῳ καταγελαστος ἀν τῃ ἀληθειᾳ εἰη ; ἀρα οὐ ταυτην , | ||
, θεραψ θεραπευων , κολακευων ὑπερκολακευων , ὑποκριτης , γελοιος καταγελαστος , γελωτοποιος , ποιητης γελοιων , γελοιαζων γελοιαστης , |
, “ καλη , ἡ δε λαβη αἰσχρα : ” ἐπαινουντων τινων τον ἐπιδοντα αὐτῳ ἐφη , “ ἐμε δ | ||
δ ' ἐμοιγε αἱ πολλαι στεφανουντων τε αὐτον ἠσαν και ἐπαινουντων ἐπι ταις νικαις ταις τε ἀλλαις και μαλιστα ταις |
ὁπωσουν δηποτε εὑρειν ἀνευ τεχνης ῥᾳδιον : ὡσαυτως και ἀλλους πολλαπλασιους : το δε ἐπιμοριους δυο ἠ πλειονας οὐ ῥᾳδιον | ||
ἀλλα τα ] ποιητικα ? ἐνιων ? ἡδονων ? ? πολλαπλασιους ? [ ] [ ] ? ? [ ὀχλησεις |
μεν θανατῳ περιπεσων καταλειπει τινα τοις ἠδικημενοις παραψυχην τουτο ἐκεινο λογιζομενοις : τι γαρ ἐνην πλεον παθειν ; λογῳ δε | ||
ἀπωναντο προτερον των κατα την οὐσιαν , ἡδιστη τελευτη γινεται λογιζομενοις ὁτι προς οὑς ηὐξαντο διαδοχους την οὐσιαν ἐλθειν ἐρχεται |