ἐπι ἐργον ἐγειρει μιμνησκων βιοτοιο : λεγει δ ' ὁτε βωλος ἀριστη βουσι τε και μακελῃσι , λεγει δ ' | ||
ἐαρ ὑπο Τροιζηνιων : παρα βωκαρος . . . . βωλος : ἡ γη : παρα το βω , το |
ὡς ἐπι του ὀνου του περιθεντος ἑαυτῳ την λεοντην . Σωπατρος δε οὑτω τον μυθον ὡρισατο : μυθος ἐστι πλασμα | ||
πανηγυρικης ὁ λογος ἐστιν ὑποθεσεως . ταυτ ' ἐγω σοι Σωπατρος ἐπιδιδωμι , ὁσα γε ἐμαθον παρα των διδασκαλων Ἀθηνησι |
αὐτου του περιεχοντος του ἀστροις κοσμημενου : οὑ γαρ και πολος ὀνομα , στρογγυλωδης ὡς σφαιρα , ἰσομηκος , ἰσοπλατος | ||
ἐφαπτομενος ἐστιν ὁ ΕΡΟ , και του ΕΡΟ ἀρα ὁ πολος μεταξυ ἐστι των ΑΔΕ , ΒΚΓ : ὁ ἀρα |
κεχρηται ἐν Ἡρακλειδαις τε και Θησει , βελτιω δ ' ἀστος , ἐπιχωριος , ἐγχωριος , ἡμεδαπος , ὁμοφυλος , | ||
νησων εὐδειελος ἠε τις ἀκτη . ξεινος αἰτ ' ὠν ἀστος : και ξενος ὠν και πολιτης ὁ Ἰασων , |
τους ξενους εἰς Καριαν , βοηθησοντας τοις περι τον Κασανδρον πολεμουμενοις ὑπο Πτολεμαιου του στρατηγου , τους δε περι τον | ||
καθ ' ἡν ἡμεραν Ἰων ὁ Ξουθου ἐβοηθησε σπουδηι πολληι πολεμουμενοις Ἀθηναιοις ὑπο Εὐμολπου του Ποσει - δωνος , Ἐρεχθεως |
πληθουσι . καταγελαστος γαρ ἀν εἰη τις των μεν ἀνθρωπων ἐλαττουμενος τοις δε κηφησιν ὁμοιουμενος . κηφηνεσσι κοθουροις : τον | ||
δε και ὁ συμπας ἀηρ ἐκ του κατ ' ὀλιγον ἐλαττουμενος , ἀποκριθησεται δε τα παντα εἰς μιαν οὐσιαν την |
ὁμοιως ἐχει , τουτεστι προς το μερος του ὁριστου , ἀπορειται ἀρα δει τον λογον των μερων ὑπαρχειν ἐν τῳ | ||
φεροντων ταὐτον τῃ εὐτυχιᾳ την εὐδαιμονιαν τιθενται . Διο και ἀπορειται ποτερον , φησιν , ἐστι μαθητον ἡ εὐδαιμονια και |
, εὐμηχανωτατον δ ' ἀλλως και συνετωτατον και του βελτιονος αἰσθανομενον . και δη κατα τον ποιητικον λογον “ γαιαν | ||
- φιος , αὐτικα ὁμιλησας φλογι . Ταυτα προς οὐδεν αἰσθανομενον παιζων ἐρει . Τας κιχλας δε ῥᾳδιως τοτε ἐστιν |
παραπαν ἀνιατα ἀδικηματα οὐκ ἐστιν ἀλλως ἐκφυγειν ἠ μαχομενον και ἀμυνομενον νικωντα και τῳ μηδεν ἀνιεναι κολαζοντα , τουτο δε | ||
ἐξευρουσα τῃ συγγενειᾳ περας . ἐπειδη γαρ ἐδει κρατησαι τον ἀμυνομενον , ἐξηρπασε τον ἐπιοντα νοσῳ : και το μεν |
και Ὁμηρος λεγει , το δε δω ὑπο των Ἀττικων ἐκτεινομενον μεγα γραφεται . ἠυκομον δε ταυτην λεγει δια το | ||
μετερχεται , ἠ οὑ μεν ἐχομενον τοπου εἰς ὁν δε ἐκτεινομενον . ἀλλ ' εἰ ὁν μεν ἀπολειπον ὁν δε |
ἐπαγγελλομενος ταχεως καταλυσειν τον πολεμον . ἠδη δ ' αὐτου μελλοντος διαλυειν την ἐκκλησιαν ἀναστας Θεοδωρος ὁ Συρακοσιος , ἐν | ||
γενους : . Περι του ἰδιου : . Περι του μελλοντος : . Εὑρηματων ἐλεγχοι δυο : . Ὑπομνηματα ἁ |
ἀλλ ' οἱ νομοι περι ἁπαντων ἀγορευουσι , στοχαζομενοι του συμφεροντος ταις πολιτειαις ἁπασαις , εἰτε δημοκρατιαν εἰτε ἀριστοκρατιαν εἰτε | ||
ἀνηρ , και τῳ πρωτῳ διελοντι το δικαιον ἀπο του συμφεροντος καταρασθαι , ὡς ἀσεβες τι πραγμα δεδρακοτι : ἀσεβεις |
εἰδως , και της παρασκευης μεμνημενος , και των πολεμιων αἰσθανομενος , οἰδεν το ἀποβησομενον . Και ἰατρος τον καμνοντα | ||
ἀν τις τοις στυφουσι και των θερμαινοντων ψυχρας της διαθεσεως αἰσθανομενος : ἱκανον δε γνωρισμα του ψυχροτεραν την διαθεσιν εἰναι |
ἑνος ἀνθρωπου θανατον , οἱον Πομπηιων . κἀκεινο δε το ἐπιγραφομενον τοις μνημασιν : ἐσχατος του ἰδιου γενους . ἐπιλογιζεσθαι | ||
. . . Ἰων : φιλοσοφον τι συγγραμμα τον Τριαγμον ἐπιγραφομενον , ὁπερ Καλλιμαχος ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους : ἐν |
καθαπερ ὁμοιως και παρ ' ἡμιν ἐπι πλειονων τοιαυτα τινα συντελειται . Παχνη δε συντελειται των δροσων τουτων πηξιν τινα | ||
σανισι το παχος τετραδακτυλοις σκεπεσθω κατα τους ὀρθοστατας . Και συντελειται το σχημα . Και ἀπο του ἐδαφους των ἐσω |
εἰ γαρ τις ὑμιν ἀφηκεν τι των αὑτου , οὐδεν ἀδικειται οὐθ ' ὁ δους οὐθ ' ὁ πεισας : | ||
ξυνεβη . τιμωρια γαρ οὐκ εὐτυχει δικαιως , ὁτι και ἀδικειται : οὐδε ἰσχυς βεβαιον , διοτι και εὐελπι . |
εἰρησθαι αὐτην ἀπο της Ἀντινοου μνηστευσαμενου την Πηνελοπην συμφορας : προσαγομενος γαρ το ἐκπωμα ἐτελευτησε τοξευθεις παρα του Ὀδυσσεως . | ||
! ! ! ! ] ! ριˈ [ ] κεισθαι προσαγομενος [ ! ! ] ! δοˈ [ μαρτυν ] |
συναρχος ὑποπτος ἠν , ἐμοι τε διαφορος ὠν αἰει και ὑποκρινομενος ἐπιβουλευσαι τῳ Καισαρι και την ἡμεραν του φονου γενεθλιον | ||
Ἐδεκωνι ἰδιολογησαμενος ἐφασκεν ὑστερον προς ἡμας , εἰτε ἀληθιζομενος εἰτε ὑποκρινομενος , ὡς εἰποι μεν αὐτῳ τα εἰρημενα , μογις |
μαχην σημεια , τους Περσας ἐταραττες . ὁ δε κακως ἀπολουμενος Δημαρατος ὁ τα παρ ' ἡμιν ἐπαινων προς ἐκεινους | ||
αὐτῳ θανατου ποτε ἀξιον ἐργασασθαι , προυφερε τε ὡς ἀπεστελλετο ἀπολουμενος . και της μεν των Ἑλληνων δουλωσεως ὀλιγον ἑαυτῳ |
προς τῳ ἀργυριῳ , ὡν οὐκ ἐγχωρει ἐξ ἰσου τον ἐλαττουμενον ἐπαυρισκεσθαι . ἀναγκη οὐν τῳ μειον ἐχοντι προς τους | ||
, ὁτι το κατασκευασμα ἀληθως εἰχε τον κεραυνον και ὀλιγῳ ἐλαττουμενον της ἀληθους λαμπηδονος : οὐ γαρ οἱον τε ἠν |
. . ? . οὐ γαρ ἀτερ γε Ζηνος ἐριγδουπου προμος ἱσταται ὡδε μενοινων : ὁτι προμος σαφως ὁ προμαχος | ||
αὐ Πολυδευκεα τυψεν ὁμοκλη : αἰψα δ ' ἑων ἑταρων προμος ἱστατο , φωνησεν τε : “ Ἰσχεο νυν , |
ὁ νομος του μητε τον ἐπιβεβουλευκοτα ἀθῳον ἀφεθηναι μητε τον πεπηρωμενον προσαδικηθηναι κελευσας , εἰ τις ἐκκοψειε θεραποντος ὀφθαλμον , | ||
το δε τραχυ και ὠζωμενον ἀλλως τε τυφλοις ὀζοις ὡσπερ πεπηρωμενον , ἐαν τε ζωσι το ἐκβεβλαστηκος ἐκ τουτων ἀσθενεστερον |
ἀγενειος ὠν . την δε , και ἀλλην δε μαχην ἀνδρων ἐκ παγκρατιου , ἐρεω ἀπο κοινου . και γαρ | ||
, Α ὠ Χρυση , προ μ ' ἐπεμψεν ἀναξ ἀνδρων Ἀγαμεμνων , Ξερξης Ξερξου ὠ Ξερξη , Τεννης Τεννου |
ῥιον μεγα : συν δ ' ἐτιναξεν ἠερα πασαν ὑπερθε χολουμενος : ἀλλοθε δ ' ἀλλαι βρονται ὁμως στεροπῃσι μεγ | ||
Ἀντιπρωρον : ἐξεναντιον . Ἀγρια θυμαινοντι : ὠμα ἠ ἀγρια χολουμενος , ὀργισθεις . μεγα : και μετα . παιφασσουσι |
δε και οὑτοι κατα κωμας : ἐστι δε και αὑτη εὐλιμενος . Ἐνταυθα ἐστι λιμην , ᾡ ὀνομα Ἐλαια . | ||
τον Ἀδριαν : ἀπο Βρεντου του Ἡρακλεους . ἠ ὡς εὐλιμενος οὐσα : ἑνι γαρ στοματι λιμενες πολλοι συγκλειονται , |
νο νδ ∠ ʹ βʹ ὁ ἐπι της ἀποτομης του καταστρωματος . . . . . . . . . | ||
προωθει την ἐπιτιθεμενην ἐν αὐτῃ κεραιαν . Και ἐπι του καταστρωματος δε του ἐν τῳ συριγγιῳ πυκνους τιθησι κυλινδρους ἱνα |
ἑν , ὑδατος ξεστας τρεις , λωτου του δενδρου φλοιου πρισματος οὐγκιας ὀκτω και ἡμισειαν ἑψει και διδου πινειν ὁσον | ||
και του κυλινδρου ἡμισυ , ὁς κυλινδρος ἐλαττων ἐστι του πρισματος ὡς περιεχομενος . εἰ γαρ ἐστι και του κυλινδρου |
φυλασσεσθαι τον Παρθυαιον , ἐπιβεβουλευμενον τε ἐναγχος ὑπο Κρασσου και θυμουμενον ἐτι τῃ Κρασσου συμφορᾳ , μηδ ' ἐς ἀκρατεις | ||
τε και κτειναι : τα δε τελη της στρατιας το θυμουμενον και ἀγριαινον του πληθους ἀν - εστελλον ὑποθωπευοντες τε |
ἠ ἐλαττονων , φθειρεσθαι την ἰσχυν : και ἐπι των ποτων και σιτιων ὡσαυτως : πλειονων γαρ προσφερομενων ἠ ἐλαττονων | ||
ὀψων ] ὀψωνιων , γλυκυσματων , διαφορων βρωματων . . ποτων ] συμποσιων . κιχλισμων ] γελωτων ἀκρατων , γελωτων |
μεσην μεν τον εἰρημενον κοινον των δυο δια πασων , προσλαμβανομενον δε τον βαρυτατον και νητην ὑπερβολαιων τον ὀξυτατον , | ||
' ἀκοης ἀναληπτεον . ὁρους τοινυν ποιησομεθα τουτο θεωρειν πειρωμενοι προσλαμβανομενον μεν θ͵σιϚ : μεση δε ἐσται δ͵χη : νητη |
θαψιας δε μη παρουσης , τοσουτον σταθμον μιξεις ἠτοι καρδαμωμου σπερματος ἠ εὐζωμου . κἀν δαφνινον δε μη ᾐ , | ||
ἐμβαλλεσθω δε εἰς τας κεʹ λιτρας αὐτου μοδιος ἰταλικος του σπερματος . διηθησας οὐν το ἐλαιον ὡς εἰρηται και ἀποχωρισας |
ἀτμος ἐπανιων , ἠν ἐχῃ στερεωμα προς ὁ τι χρη προσπιπτειν , παχυνεται και πυκνουται , και σταγονες ἀποπιπτουσιν ἀπο | ||
ποιειν τα τοιαυτα , και μηδεν αὐτῳ των ἐναντιουμενων ἀπροληπτον προσπιπτειν . Εἰναι δε και πραον , της πραοτητος οὐσης |
ἀσυστατον ἐστιν , ὡς τα μονομερη : εἰτε μη ἐχοι κρινομενον , ὡς τα ἰσαζοντα και ἀπορα . Δει τοινυν | ||
κρινομενον : και ὁτι το μεν στοχασμου μονου : το κρινομενον δε και ἐν ταις ἀλλαις ἐμπιπτει στασεσιν : το |
δυναμιν προεκαλειτο τους Κυμαιους εἰς μαχην : οὐδενος δ ' ἐξιοντος δῃωσας την χωραν ἀπεπλευσεν ἐπι Μιτυληνην . Κυμαιων δε | ||
στροφων και ἀντιστροφων παραγραφος . ἐπι δε τωι τελει κορωνις ἐξιοντος του χορου . μεσωιδος κωλων ηʹ . ἀντιστροφη κωλων |
ὀργανον σαμβυκη : καλειται δε σαμβυκη , ἐπει ὁταν ἐξαρθῃ προσαγομενον τοις τειχεσι , γινεται σχημα νεως και κλιμακος ἑνοποιουμενων | ||
ἀνιωντες ἀτμοι : ῥοδινον δ ' ἀρκει μη πανυ ψυχρον προσαγομενον . συμφερει δε και ἡσυχια και ὑπνος τῃ τε |
Το λογιστικον ] οὐν αὐτης ἀνω προς το ἀνω ἀει πληρουμενον και ἐλλαμπομενον μενει ἐκει , το δε τῃ του | ||
Παμφυλιᾳ : δευτερον δε τον Ὑρκανιον ἐκ του Κρονικου κολπου πληρουμενον . ἐστι δε και περι τουτου παλιν ἀμφιβολος ἡ |
τας ὀψεις καθαρας διηγεισθαι δηλον , ἀναγκη δε ἐπι των πλειστων χρησθαι τῃ ὑποθεσει ᾑπερ ἐνεστησαμην , και κεφαλαια ἐπιτρεχειν | ||
δ ' οὐν ὑπο των ἀλλων Ἑλληνων και βαρβαρων των πλειστων διαφθειρωνται , την λεγομενην ἀτακτον Ἀφροδιτην ἐν αὐτοις ὁρωντες |
τι δενδρον ἐκαθεζετο και των ζητητων ἐπιπεσοντων οὐκ ἀγεννως αὐτους ἀμυνομενος κατεκοπη . τουδε μεν δη την κεφαλην ὁ Καισαρ | ||
, ἐστρατευσε κατα Χαλκιδεων τε και Περδικκα , τον μεν ἀμυνομενος † οἱς ἐψευσατο μετελθειν αὐτῳ τα ὑπεσχημενα , τους |
ταις προτεραις συνταξεσιν ἐπιμνησθεις ἀρκεσθησομαι τοις ἀρτιως εἰρημενοις , ἁ δειγματος ἑνεκα καιριως προσπαρελαβον . Νομοθετησας δε περι των ὁμοεθνων | ||
εἰς ἐνδειξιν του μηδεν ἀπελευθεριαζειν ὑπεξῃρημενον της ἀνθρωπου ἡγεμονιας : δειγματος δ ' ἑνεκα και τα ῥηθεντα ἀρκει . χρη |
ἀλυξαι : φυγειν , εἰς το ἐκφυγειν . Ἑρπων : συρομενος ὁ πολυπους . ἀσπετα : γραφεται ἀσχετα . ἀσχετα | ||
. . . Ἐνθεν ἀποθρῳσκει γενεσις πολυποικιλου ὑλης : ἐνθεν συρομενος πρηστηρ ἀμυδροι πυρος ἀνθος κοσμων ἐνθρῳσκων κοιλωμασι : παντα |
μεγα το παρα σε τε ἀφιχθαι και σοι του νεου μελειν . ὁ δε ἀρχων ἐργῳ μεν σοι τον φιλουντα | ||
ἡκει πλεως ἐς τασδε Θηβας . σοι δε τἀλλα χρη μελειν . μεθεσθε χειρων τουδ ' : ἐν ἀρκυσιν γαρ |
, φοβημα . κρυος ] τρομος . θ ἐτευξα τυμβῳ μελος : ἠτοι κατεσκευασα και ἐποιησα μελος ἐπι τυμβῳ , | ||
τον μεν ἀκυμονος ἐν ποντου πελαγει αὐλων ἐκινης ' ἐρατον μελος . ⌋ ἐπερχομενον τε μαλασσοντες βιαιον ποντον ὠκειας τ |
Σεληνης και των ἀγαθοποιων μαρτυρουμενος , λαμπρον ἐπισημον εὐτυχη τον γεννωμενον ποιησει : ἐπι δε των λοιπων κεντρων ἠ των | ||
το γεννων τῳ γεννηθεντι ἠ τῳ ποιηθεντι , ἠ το γεννωμενον τῳ ποιησαντι και το γεννηθεν τῳ γεννησαντι : το |
καθαρωτατον ὑδωρ ἐκδιδουσα εἰς τον Ἀξιον , ὁς ἐκ πολλων πληρουμενος ποταμων θολερος ῥεει . φαυλη οὐν , φησιν , | ||
Ῥοδανος μεγιστος τε ὠν και πλειστον ἀναπλουν ἐχων ἐκ πολλων πληρουμενος ῥευματων : λεκτεον οὐν ἐφεξης περι τουτων . ἀπο |
: ὀτρυνω μολυνω . [ Ἀττικοι δε βαρυνοντες το Υ ἐκτεινουσιν αὐτο . ] Παν θηλυκον εἰς Α ληγον , | ||
ἁλωσεως . την μεσην δε του ὀνοματος του ὀρτυγος συλλαβην ἐκτεινουσιν Ἀττικοι ὡς δοιδυκος , κηρυκος . Ἀριστοφανης δ ' |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
οὐκ ὀρθως βουλευομενος , ὡς ἐγω φημι , πειραται ἐξ ἁπαντος τροπου τον ἀδελφον τον αὑτου ἀπαιδα τεθνεωτα καταστησαι , | ||
του ἐθνους , εἰ δε δει τἀληθες εἰπειν , ὑπερ ἁπαντος ἀνθρωπων γενους , αἱ δ ' ὑπερ ἑκαστου | |
μονον ἐστη , ἀλλ ' ἁτε φιλομαθης και φιλοκαλος , ἀγαμενος την θεαν , λογισμον εἰκοτα ἐλαμβανεν , ὁτι ταυτα | ||
. ἐνθα δη πληγεις εἰς τα στερνα παραχρημα πιπτει . ἀγαμενος δε της ἀλκης αὐτον Ἀχιλλευς ἐτι ἐμπνουν ἀνεκρινεν , |
. Θ δειλαιος Θ : ἀθλιος , κακοδαιμων . Θ δακνομενος Θ ὑπο της δαπανης : ἐνοχλουμενος ὑπο των της | ||
συνελασειεν με ταις ἱπποις ὁ νομευς , παιομενος τε και δακνομενος ὑπο των ἀρσενων ἀπωλλυμην : ἀει γαρ με μοιχον |
μικραν ἐχον ὁμοιοτητα φαινεται ἐκεινο . ὁταν γαρ καθευδῃ , κατιοντος του πνευματος και του αἱματος ἐπι την ἀρχην συγκατερχονται | ||
οἰνῳ , μαινομενος κακ ' ἐρεξε δομοις ἐνι Πειριθοοιο . κατιοντος γουν του οἰνου ἐς το σωμα , ὡς φησιν |
τραγικος : ” θνῃσκει δ ' οὐδεν των γιγνομενων , διακρινομενον δ ' ἀλλο προς ἀλλο μορφην ἑτεραν ἀπεδειξεν . | ||
μενου και διακεκριμενου . Ταχα μεν οὐν καλλιον ἀδιακριτον , διακρινομενον , διακεκριμενον ποιειν την ἀντιδιαιρεσιν , ἠ παλιν αὐ |
. Ὡ | το συριγγιον , ἐπανεῤῥηγνυτο , βηχια ἐκωλυε διαμενειν . Ὡ | ὁ λοβος του ἡπατος ἐπεπτυχθη , | ||
χρονιζειν εἰωθεν . Των πυρεσσοντων μη πανταπασιν ἐπιπολαιως , το διαμενειν , και μηδεν ἐνδιδοναι το σωμα , ἠ και |
τον γυμνικον και ἐτι μαλλον τον της μουσικης οὐκ εἰσαπαξ ὁριζομενον , ἀλλ ' ἐφ ' ἑκαστῃ τελευτωντα ὡς εἰπειν | ||
ὁ λογος ὁ τουτο οἰομενος δεικνυναι τοιουτος : δει τον ὁριζομενον τι εἰδεναι την προς τα διαφεροντα αὐτου παντα διαφοραν |
των ἀγριων ἡγεμων μαχουμενος : ἁλοντος δε τουτου ἑτερος ἐρχεται μαχουμενος . και ὁποταν μεν ἀρρην ᾐ θηρευων , τουτο | ||
κειρας τε και λωβησαμενος , ἐπειδη οὐδεις ὑπερ αὐτης ἐξῃει μαχουμενος ἀπηγε την στρατιαν . Οὐολουσκοι δε και Ἑρνικες , |
φυσεις περι ἀλληλους εἰσι και ἐχθραι προς Ἀπολλοδωρον τον ἐμε ποιησαμενον ὑπηρχον αὐτοις τηλικαυται το μεγεθος , τι βελτιον ἀν | ||
παραγονται δε συντονως και μετα σπουδης διωκοντες τον Ἀμφιθεον σπονδας ποιησαμενον προς τους Λακεδαιμονιους . γεγραπται δε το μετρον τροχαϊκον |
. Δηλοι δε γραμμα το γ πληϲιον ἐχον το ρ τεμνομενον μετ ' εὐθειαϲ γραμμηϲ , # . Αἱ δε | ||
τοινυν μετασκευασαντας ἡμας την σκηνην ἐμε μεν σιωπαν και ἀνεχεσθαι τεμνομενον και καιομενον , εἰ δεοι , ἐπι σωτηριᾳ , |
, και ὁ μεγιστος , χειροηθης , ἐνδειᾳ των ἀναγκαιων πιεζομενος τε και κακουχουμενος . Και γαρ και ὁν ἰδειν | ||
θαμα λογιζομενος και ἀνελιττων , ἁμα δε και τῃ πολιορκιᾳ πιεζομενος , ἀμεινον οἱ κατεφανη την τε πολιν και τα |
δη το τοιουτον ἐνταυθα ὡς θρεμμα ἀγριον , τρεφειν δε συνημμενον ἀναγκαιον , εἰπερ τι μελλοι ποτε θνητον ἐσεσθαι γενος | ||
ἐπαγειν τουτο τῳ λογῳ ἑπομενον τῳ ἀντικειμενῳ προς το δευτερον συνημμενον : το γαρ συνημμενον οὑτως εἰχεν . ὡν δε |
παραταττομενος ἡττον ἐσχεν ἐν τῃ πρωτῃ συμπλοκῃ : δεινον τε ποιησαμενος , ὁτι δη της ἐλαττονος στρατιας ἐλαττον σχοιη , | ||
παλιν τε κομισαι ἐς την Μιλητον και ξυνθηκας ἐτι ἀλλας ποιησαμενος , ἁς ἀν δυνηται , τροφην τε παρεχειν και |
Ὁ μεν οὐν παντεποπτης Ἡλιος , πυρωδης ὑπαρχων και φως νοερον , ψυχικης αἰσθησεως ὀργανον , σημαινει μεν ἐπι γενεσεως | ||
, πυρι . τα μεν σωματικα ταυτα , το δε νοερον και οὐρανιον της ψυχης γενος προς αἰθερα τον καθαρωτατον |
' ἑκων ταυτης ὑπεριδων ἀπωλετο δι ' αὐτην . οὑτως ἀχαριστον ἡ πονηρια , συγγνωμης τυγχανουσα . φονικος δε και | ||
οἰεσθαι τιμην και παρ ' ὁτουουν και ἐφ ' ὁτῳουν ἀχαριστον εἰναι ἀνδρι σπουδαιῳ και ἐν Καρος μοιρᾳ ; και |
! ! ! ] ? ? . ἐγω μεν αὐτοθι ὑπεμενον , ἡ δε Περσις αως ? [ ! ! | ||
σπουδης οὐδεν ἐλλειποντες ἀπηντησαν μετα των ὁπλων και κοινῃ στρατοπεδευσαντες ὑπεμενον την των πολεμιων ἐφοδον . Φιλιππος δε το μεν |
ὁμορος πολις και προσορος τοπος και ἐνοριος χωρος και ὑπεροριος πολεμος και διωρισμενον πραγμα , και προσορισαι γην και ἀφορισασθαι | ||
ἑκατον χιλια και διακοσια . εἰ δε ὀλιγῳ βαρυτερος ὁ πολεμος γενοιτο και μεσως ἐχων παρασκευης ἡκοι βασιλευς , διακοσιας |
ταυτα δ ' ἐκκοπτοντες ἐξοριζουσι και καιουσι . Διδυ - μος δε Ἀντικλειδου λεξιν παραγραψας ἐκ των ἐξηγητικων φησιν , | ||
δε θυγατερα του Λυκομηδους ἐγημε και γιγνεται αὐτοις Νεοπτολε - μος ὀνομασθεις τουτο δια νεοτητα του Ἀχιλλεως , καθ ' |
εἰς ἑντο : και το προστατικον ἑς . μαινολης ὁ μαινομενος : ἠ μανιοπος γινεται : μαινολης : παρα το | ||
ὑμιν τοις Ἀλεξανδρευσι κατελεξε Μενδησιους , ὡν οὐδ ' ἀν μαινομενος κυων γευσαιτο ἀν ποτε , ἠ των καλων σου |
γε προ ἐμου τουτο κατειδεν Εὐριπιδης ὁ ποιητης την Ἑκαβην ποιων . της γαρ δη Ἑκαβης δεομενης του Ἀγαμεμνονος συμπραξαι | ||
τε και ἀπλανεις εἰναι και ἀσυγχυτοι . πρωτον οὐν ὁ ποιων ἐποιησεν οὐρανον ἀσωματον και γην ἀορατον και ἀερος ἰδεαν |
την Λαϊδα , ὀρχεισθαι δε πολλακις ὑπο μεθης ἀνισταμενον και παροινειν . των δε Στωϊκων οὐδεις παρην : ἐτι γαρ | ||
, ὁ δ ' ὑπεκρινετο ἀρα τῳ δαιμονι και ἐδοκει παροινειν , ἁ ἐπαρῳνει τοτε , ὁρωντος τε ἐς αὐτο |
τελους διαφορος ἐστιν ἡ μεταθεσις της αἰτιας : το μεν ὀρεινον χωριον , ὁτι ἐλαττονος ἐστι τιμης και ὁτι οὐκ | ||
ἐπι τουτου του ζητηματος : ἀσωτος καταναλωσας την οὐσιαν ἠγορασεν ὀρεινον χωριον και βαρβαρα ἀνδραποδα , και ἐν αὐτῳ διαιτωμενου |
, ὁ δ ' ἐτι μεν ἀναγινωσκων διῳδει | και μεστος ἠν ὀργης ἐφ ' ἑκαστῳ σημειουμενος : ὡς δε | ||
ἀκουοντες : ὁ δ ' , ὡς ἀφελης και παρρησιας μεστος , οὐ παυεται . και ταυτ ' οὐκ ἀν |
, ὁσα ἐπραξεν ἠ ἐπαθεν ὁ ἀνθρωπος : χρονου δε προιοντος ἐπι τῳ θανατῳ και ἀλλων μνημαι ἀν φανειεν ἐκ | ||
φοβηθεντες και το μεγεθος καταπλαγεντες ἐφευγον . ὡς δε χρονου προιοντος συνειδον αὐτης το πρᾳον , ἐθαρρησαν μεχρι του προσελθειν |
ἐργου , ἠφανισεν ἠ ἐβλαψεν , ὡσπερ ὁσα αὐανθειη ἀν παριοντος πυρος , ἠ ζῳα ἐλαττω ὑπο μειζονων δρομου παρασυρειη | ||
οἱ ἐμετοι γινονται , ἀθρουν τε εἰσπνευσας ἐπικυπτετω , οὐ παριοντος μεν εἰσω του πνευματος εἰς την γαστερα : συν |
. Κενα τῳ ἡνιοχῳ ὁταν μη οἰδεν ἀπο θυρων που ἀπερχεται . Ἑρμηνεια . Μεμψις παντι λαχοντι ἀρχικον θρονον , | ||
χρηματα . } Πενητα ὁ συλων οὐ † τινα ἐχων ἀπερχεται † πολλα καταλειψας δακρυα και στεναγματα . } Ἰδιας |
ὁ δε κυκλος ζῳδιακος ἐστι το περιεχον , εἰς δωδεκα τεμνομενος ἀπ ' ἀκρας ἑως ἀκρας , και πολοι δυο | ||
γαρ του βορειου εὑρεθησεται ὁ ζωιδιακος ὑπο του ὁριζοντος διχα τεμνομενος και το ἡμισυ ὑπερ γην και το λοιπον ἡμισυ |
, και καταλαβουσα Αἰητην ὑπο του ἀδελφου Περσου της βασιλειας ἐστερημενον , κτεινασα τουτον τῳ πατρι την βασιλειαν ἀποκατεστησεν . | ||
τῳ οὐρω : ὁ ἐστι βρεχεσθαι : νεφος , το ἐστερημενον φωτος : νηπιος : ἠτοι κατα πλεονασμον του ν |
αἱ ἐπεμβολαι , ἀλλα μη μακραι , μαλλον γοργον ἠ περιβεβλημενον ποιουσι τον λογον , οἱον του τ ' ἐκεινον | ||
ἐξ - ηπορημενον ὁρων , ἀντι δε ταυτης ῥακια ῥυπαρα περιβεβλημενον της ἁμαρτιας , και στενοντα και τρεμοντα και λιμωττοντα |
' εὐθυ μοιραν ζητω , τοις εὑρεθεισιν ἐτεσι και μησιν ποστος ἀριθμος παρακειται , και τουτον προσθεις ταις του ὡροσκοπου | ||
και τοσουτον ; τοσουτοι και τοσαυται και τοσαυτα τοσουτων . ποστος ποστη ποστον ; ποστοι ποσται ποστα . Κτητικα . |
δεικνυσιν . ἐπι τε των παιδιων σφοδρα λεπτον ὀν το περιτοναιον οὐκ αἰσθητην παραλλαγην τῃ συγκρισει προς τα κατα φυσιν | ||
προϲ ἀλληλαϲ ζυγωϲομεν , ἐπειτα τον πυρηνα ἐξελκυϲομεν οὐτε τον περιτοναιον ἀποκοπτοντεϲ οὐτε τον διδυμον ἀναβαλλοντεϲ οὐτε ἀλλο οὐδεν , |
αὐτοκρατορ , την πολιν , ᾑ τον καιρον ἐξευρε του ἀναθηματος . οὐ γαρ Ὀλυμπιασιν ἠ Δελφοις ἀνακηρυττει τον στεφανον | ||
των ἐν Σικελιᾳ βαρβαρων προσκεισθαι . πλησιον δε του Ὑβλαιων ἀναθηματος βαθρον τε πεποιηται χαλ - κουν και ἐπ ' |
οὑτος ὁ της οἰκησεως και ῥᾳδιος τοις οὑτω διακειμενοις . ποιος γαρ ἐτι τυραννος ἠ ποιος κλεπτης ἠ ποια δικαστηρια | ||
κεφαλαιον . Πεμπτον δε ὑπαρχει κεφαλαιον , ἐν ᾡ ζητουμεν ποιος τελειος ὁρισμος και ποιος ἀτελης . ἰστεον ὁτι τελειος |
ὑμνους και τα ἀλλα οἱς ἐπιστημη και εὐσεβεια συναυξονται και τελειουνται . ἀει μεν οὐν ἀληστον ἐχουσι την του θεου | ||
' ὁσα ὑπο των θεων διιθυνονται βουλευματα των ἀνθρωπων , τελειουνται , ὁσα δε οὐ , οὐ τελειουνται . τουτο |
ἀπειρος και ἀγνωστος και πολυϊδος , ὁ πολυγνωστος , και παραγομενον ὡσαυτως ἀποβαλλει το ε , οἱον ἰδμων ἰστωρ . | ||
, εἰ οἱον τε φαναι , προ του ποιησαι το παραγομενον και το αἰτιατον και το ὀρεκτικον και το γνωστικον |
θʹ ἡμερας αὐτῳ συνεστιωμενος ἠν την δεκατην δε το γραμμα διαδεξαμενος ἐπει μηδε αὐτος εἰχεν αὐτον ἀνελειν δια το συμφαγειν | ||
δε τοις κατα τον θειοτατον Ἰουλιανον ἀκριβεστερον ταυτα εἰρηται . διαδεξαμενος δε ὁ Κωνσταντιος την βασιλειαν και κληρωθεις ὁσα γε |
οὐκ ἐγκατελιπεν την ἀνθρωποτητα , ἀλλα ἐδωκεν νομον και ἐπεμψεν προφητας ἁγιους προς το καταγγειλαι και διδαξαι το γενος των | ||
και μεγαλοις ἐκοσμησας ἀγαθοις , ὑπερ οὑ νομον ἐδωκας , προφητας ἀπεστειλας , ἀλλα μυρια εἰργασω , δι ' ὁν |
της κατασκευης ; Χαλκον δ ' ἐν πυρι βαλλεν ἀτειρεα κασσιτερον τε . Εἰ μεν Ἀχιλλει κατεσκευασε πανοπλιαν , παντα | ||
μερος αʹ , και ὑδραργυρου μερη βʹ , καθαρισον τον κασσιτερον : οὑτως χωνευσας αὐτον χυσον εἰς ὑδωρ θαλασσιον τρις |
μητε το ἀλγεινον ὡς ἀμαχον δεδιοτας μητε το ἡδυ ἀνδραποδωδως προαιρουμενους και την εὐδαιμονιαν ζητουντας ἐν τῳ μελιτι και ταις | ||
τῳ μεταβαλλοντι τα πραγματα χρονῳ και το τους τα κρατιστα προαιρουμενους ἐπαινειν και το τα μελλοντα ἐκ των γεγονοτων εἰκαζειν |
οὐ κατα χρονονχρονος γαρ ἑπεται κατα ἡλιου περιοδον και σεληνης ὁριζομενος . οὐδε μεν γαρ και ἑνδεκαμηνον και δωδεκαμηνον κατα | ||
οὑ τελευτησαντος Ἀλεξανδρειαν ἐκτισεν , ἐνταφιον αὐτῳ της ἀρετης χαριν ὁριζομενος πολιν . Θ εἰθ ' ἐξεκοπην : ἐπαιξε το |
και ἀδιατμητον , ἀχρις ἀν ἠ ἐν χρησει ὀν και φορουμενον κατατριβῃ ἠ και ἀνευ χρησεως κειμενον ὑπο του χρονου | ||
την ἡμεραν ὁ ἀν εἰπῃ πιστευθησεται . εἰς κοιτην δε φορουμενον ὁραματα ἀληθη δεικνυσιν . Δρακοντιων δυο εἰδη εἰσιν : |
αὐτῳ ” θαρσει , διαλυε . “ Αἰσωπος ἐπιγνους ἑαυτον ἐπαινουμενον , παρρησιας λαβων καιρον ἠρξατο λεγειν . [ ” | ||
του Νειλου , ὑπερ τον ἱππον τον ποταμιον εἰς ἀλκην ἐπαινουμενον : κροκοδειλος δε ὀνομα ἠν αὐτῳ . παρηλλακτο δε |
ἀθρησαιμι φιλην ὑπο δουρασι πατρην δυσμενεων : οὐ γαρ τι κακωτερον ἐλπομαι ἀλλο πημα μετ ' ἀνθρωποισιν ὀιζυροισι τετυχθαι . | ||
φορβη τε φιλη και λιχνος ὀλεθρος . ὡς οὐδεν λιμοιο κακωτερον οὐδε βαρειης γαστερος , ἡ κρατεει μεν ἐν ἀνθρωποισιν |
προς του Δαρειου ἱππου τους μυκτηρας προσενεικαι , τον δε αἰσθομενον φριμαξασθαι τε και χρεμετισαι . Δαρειος τε δη ὁ | ||
πολλα κακα δραν τους ἐγχωριους . Ποσειδωνα δε το γεγονος αἰσθομενον τους υἱους κρυψαι κατα γης δια την πεπραγμενην αἰσχυνην |
ἐκ τε ὡν διενοου . ἐπειτα ὀστρακου , φασι , μεταπεσοντος ἀμφοτεροι φιλτατοι . και ἀνεῳκτο μεν ἁπασιν ἡ θυρα | ||
κατα τουτο ζημια των ἀποδιδομενων το ἰδιον ἐργον νομισματι . μεταπεσοντος γαρ αὐτου οὐκεθ ' οἱος τε ἐστιν αὐτῳ χρησθαι |
ἀθρησωσιν : ἰδωσιν . ἐρευνητηρα : κολυμβητην . Σπερχομενον : βιαζομενον , καταπονουμενον . κατεπειγομενον , σπουδαζοντα . ποτι βυσσον | ||
και ἀετων , ἀξιουϲι περιχαραϲϲοντα κατα ϲτροφην ἐπι το βαθοϲ βιαζομενον ἐκ βαϲεωϲ ἀφαιρειν την μυρμηκιαν , ἑτεροι δε χαλκῳ |
, ἐν κρημνῳ βαθει , τειχει ὑψηλῳ ὑπερ των ἀκρων περιβεβλημενος : και ἀνηλισκεν τας Ἰνδων ἀγελας , χορηγουντων αὐτῳ | ||
ἀπεφηνεν ἑαυτῳ , οὑτω και ὁ του παντος την ἡγεμονιαν περιβεβλημενος αὐτοκρατορι νομῳ και δικῃ τον κοσμον ἡνιοχει προμηθουμενος οὐ |
καθευδει , ἀλλ ' ἁμα τε ᾐσθετο του ζῳου του προσιοντος και της εὐνης ἐξεπηδησε και θει : και ὁ | ||
ἐπι σκηνης κατηρασατο τῳ Ἡρακλει , εἰτα γ ' ἐκυψε προσιοντος κατω . εἰκοτως δε μοι δοκουσι κακως ἁπαντας λεγειν |
μηνες , τῃ δε θηλειῃ τεσσαρες : ὡδε γαρ ὡς ἐπιτοπλειστον ξυμβαινει : ἐστι δ ' ἁ και προσθεν των | ||
του ὑδροφοβικου παθους ἐγκατασκηψις οὐδε ὡρισμενην ἐχει προθεσμιαν : ὡς ἐπιτοπλειστον γαρ ἑως τεσσαρακοστης ἡμερας εἰωθος , τοις ἀμεληθεισι και |
οὐν . Οὐκουν εἰ μεν τι ἐστιν ἀγαθον και ἀλλο χωριζομενον ἐπιστημης , ταχ ' ἀν εἰη ἡ ἀρετη οὐκ | ||
ἐπει και το ἀμιγεστατον ἐσται αἰσθητικωτατον , ὡστε και το χωριζομενον του ζῳου ἐσται αἰσθητικον . ἐτι εἰ ὁ λογος |
δε ἁ τιμων διατετελεκας θερος ὁλον και χειμωνα καλων , μεταπεμπομενος , ἐπιστελλων , λεγοντος ἡδομενος , ἀχθομενος σιγωντος . | ||
ἀπανταν ἁμ ' ἡμερᾳ εἰς το Τιμολεοντιον , αὐτος δε μεταπεμπομενος τους περι Πεισαρχον και Διοκλεα , τους δοκουντας προεσταναι |
λαμβανομενης νευσεως την ἀναλυσιν σοι κατεταξα , ἱνα το βιβλιον διερχομενος [ περι των ἑλικων ] μη διαπορῃς . λαμβανονται | ||
ἐξειρυσεν : διεσωσεν . Ἐπεφρασθη : ἐπεγνω . Ἀμειβων : διερχομενος . Ταναηκεας : ἐξηπλωμενας . Ἀμφιπεριφρισσουσι : ἱστανται , |
ἐπειτα ὁρωσης μη σφοδρα περι χρηματα σπουδαζοντα μηδε μαχομενον και λοιδορουμενον ἰδιᾳ τε ἐν δικαστηριοις και δημοσιᾳ , ἀλλα ῥᾳθυμως | ||
ἐκ των προειρημενων κατα μηδενος τουτων ἐπικρατησιν . τουτον φασι λοιδορουμενον ἀγανακτησαι : αἰτιασαμενου δε τινος φαναι : ἐαν μη |
ὁ ἀρα ἀτοποις ἀκολουθων ἐπιθυμιαις μαλλον κακιζεται δικαιως ἠ ὁ θυμουμενος : χειρον ἀρα κακον ἡ περι την ἐπιθυμιαν ἀκρασια | ||
' ἐσται δορος . σκεψαι δε και μη τοις ἐμοις θυμουμενος λογοισιν , ὡς δη πολιν ἐλευθεραν ἐχων , σφριγωντ |