, ἀπογονος δε ὁ του υἱου υἱος . ἐπικουροι και βοηθοι διαφερουσιν . ἐπικουροι μεν γαρ εἰσιν οἱ τοις πολεμουμενοις | ||
σχεσιν ᾀδομενα [ ᾀσματα ] . παναλκεις ] κατα παντα βοηθοι : τουτο γαρ ἰδιον θεων . παναλκεις ] παντοδυναμοι |
ἀγων ἀληθειαν καλλιεπειας ; Τουτο δε οὐκ ἀν ἀλλως αὐτῳ συμβαινοι , εἰ μη ἐγκυπτων πρωτον εἰς ἑαυτον και τα | ||
του τονιαιου δυναμει τιθειη το του συντονωτερου σπονδειασμου ἰδιον , συμβαινοι ἀν δυο ἑξης τιθεσθαι διτονα , το μεν ἀσυνθετον |
οἱ ὑπηρεται . ὁ δε Θηραμενης ὡσπερ εἰκος και θεους ἐπεκαλειτο και ἀνθρωπους καθοραν τα γιγνομενα . ἡ δε βουλη | ||
μετ ' οὐ πολυν χρονον μαχην ἐχων προς ταυρον ἀγριον ἐπεκαλειτο τον δελφινα ἐπι βοηθειαν . ὡς δε ἐκεινος καιπερ |
πλοιῳ ὁτι κατον τι ἐν κοιλῃ νηι γιγνεται , και βοηθουσι κατω . ὡς δ ' ἡλισκεθ ' ὁ Ἡγεστρατος | ||
τον μηδεν ἀδικουντα , τους δε κακουργειν βουλομενους κωλυουσι , βοηθουσι δε τοις ἀδικουμενοις , προνοουσι δε και προκινδυνευουσι των |
. Ὀνυχιζειν και ἐξονυχιζειν ταὐτον , τιθεται δε ἐπι του ἀκριβολογεισθαι : το δε ἀπονυχιζειν το τας ὑπεραυξησεις των ὀνυχων | ||
κυμινα πριστειν † : ὁτι δει τον ἐν κακοις ὀντα ἀκριβολογεισθαι . Κακον κακῳ ἑπεται . Κενην ψαλλεις : ἐπι |
δε παντων ἀτοπωτατον , ἐπιθυμουσι και λιμου και διψους . ἀκολαστοι δε ὀντες οὐχ ἡδονται ἀφροδισιοις δια το μη περιμενειν | ||
ἠ τοὐναντιον οἱ ἀνοητοι και ἀκολαστοι ; Δηλον ὁτι οἱ ἀκολαστοι . Τι δε ; τῳ δαιμονι χρηστῳ ὀντι πειθεσθαι |
οὐτε πυκνοϲ ἐϲτιν οὐτε καρτεροϲ και δυναται μετ ' οἰνου πινομενοϲ ἀκρατου αἱμοπτυικουϲ ὠφελειν . ὁ δε ἐκλευκοϲ και ϲποδιζων | ||
ὀξυκρατου διδοαϲιν . Ἀκτηϲ του φλοιου τηϲ ῥιζηϲ ὁ χυλοϲ πινομενοϲ ὁϲον # β ϲυν οἰνῳ ὑδωρ ἀγει . Κολοκυνθιδοϲ |
προστατευων , Φωκιδος ἠ Βοιωτιας , χρηστος και ἡμερος και κρινοι τας δικας μη σκολιως . τα δε ἡμετερα τι | ||
ἀπολεμους . σεβιζουσα δε , προκρινασα προτιμωσα : ἀλλως : κρινοι τα λεκτρα των γυναικων . ἠ οὑτως : σεβιζουσα |
φησι γενεσθαι Φιγαλεις Μεσσηνιοις ἀστυγειτονας ὀντας και ἀποδημειν ἐθισθεντας . Φυλαρχος δ ' ἐν ἑκτῃ Βυζαντιους οἰνοφλυγας ὀντας ἐν τοις | ||
ἀγοντος αὐτους και φεροντος του Κλεομενους . ὁμοιως δε και Φυλαρχος ἱστορηκε περι τουτων , ὡι μη του Πολυβιου μαρτυρουντος |
μεν οὐν ὠχροι δολερωτεροι , οἱ δε αἱματωδεις ἀβουλοτεροι και θερμοτεροι . ὁσοις δε οὐ κεγχροι εἰσι χαροποις , ἀλλ | ||
τε και κιρρος ὁμοιως τοις προειρημενοις ὠν , ἐπιτηδειος : θερμοτεροι γαρ παντες εἰσιν οἱ τοιουτοι , και ἑτοιμον ἐστι |
οἱ προ ἡμων . ἀδηλον δε ἡμιν ἐστι ποτερον τας αἰσθητας μονον εἰναι ἐλεγον οὐσιας , και τουτων ἀρα πασας | ||
το ἀκρον της του γνωμονος σκιας ἀπο του ἰσημερινου κυκλου αἰσθητας καθ ' ἡμεραν τας ἀποστασεις ποιειται . Αἰτια δε |
, το δ ' ἐπιπολης ὑδατωδες ὡσπερ το φλεγμα και δακρυον . Ταχα δε ταυτα μεν εὐλογως , το μεν | ||
το στελεχος και τιτρανας ὁσον τε παλαιστιαιον το πανταχοθεν ἀπορρεον δακρυον ἐπι ταὐτο ἐᾳ καταρρειν . τουτο μεν οὐν ἀν |
περι τον Ἑλλησποντον . και λιθινην ἑδραν αὐτῳ ὑψηλην ἐκει ἐποιησαντο , ἐν ᾑπερ ἐφιδρυνθεις ὑστερον , ὁταν παρεγεγονει , | ||
ὑπο Φιλιππου και πρεσβεις Ἀθηναζε πεμψασιν οἱ Ἀθηναιοι συμμαχιαν τε ἐποιησαντο * * * και βοηθειαν ἐπεμψαν πελταστας δισχιλιους , |
ἀνθρωπος τῃ φυσει ὑστερος ἡμιν δε πρωτος : πρωτον γαρ ἐποιησεν ὁ θεος το πυρ το ὑδωρ και τα λοιπα | ||
, σιτησιν , εἰκονας , πατριδ ' ἡ ζηλωτον αὐτον ἐποιησεν , ὀλιγου δεω λεγειν πανθ ' ὡν ἀνευ ζην |
το ὑδωρ και ὁ ποταμος ὁ Συςτων δε περι τον Ὀλυμπον χειμαρρων και ὁ Συς ἐστι , τοτε οὐν οὑτος | ||
προσεφη Τελαμωνιον υἱον : Αἰαν ἐπει τις νωϊ θεων οἱ Ὀλυμπον ἐχουσι μαντεϊ εἰδομενος κελεται παρα νηυσι μαχεσθαι , οὐδ |
δικην ἡδρασε , τις συνηγαγεν το ὑδωρ εἰς θαλασσας και διεκρινεν το φως ἀπο του σκοτους , τις ἐκοσμησεν ἀστροις | ||
τινος ποτε . νυν το διανοητικον ἐκ της κοινης αἰσθησεως διεκρινεν . τουτοις . τῃ τε κοινῃ αἰσθησει και τῃ |
μη τι ἀρα δεινον αὑτην ἐργασηται . Καλλιροη δε ἠρεμιας λαβομενη , χαμαι καθεσθεισα και κονιν της κεφαλης καταχεασα , | ||
. “ Ταυτα ἀκουσας Χαιρεας ἀνεθορε : Καλλιροη δε αὐτου λαβομενη ” που σπευδεις “ εἰπε ” πριν βουλευσασθαι περι |
ὁσον ἐτι περιττον ὑπολελειπται , και οὑτως εὐτεχνως ἀποτελειν τα δημιουργηματα την της φυσεως συμμετριαν ὡς ἐστι μιμουμενα ἐφ ' | ||
, ἑξων την πασαν ἐξουσιαν , κατενοησε του ἀδελφου τα δημιουργηματα , οἱ δε ἠρασθησαν αὐτου , ἑκαστος δε μετεδιδου |
πεμψω σον κασιγνητον ταχυ , ᾡ παντα λεξεις τἀξ ἐμου λελεγμενα , και αὐτος λαλησει βασιλεως ἐναντιον , συ μεν | ||
τοι των αἰτιων , πιστωσαιτ ' ἀν τις μαλλον τα λελεγμενα . Και ὁ μεν περι της διαγνωσεως οὐρων λογος |
' ὑπεροχην ; Εἰ δε ὁτι ἡ εἰκων ὁμοιουται τῳ παραδειγματι και ταυτῃ ὁμοια , και το παραδειγμα ὁμοιοι την | ||
θεοπλαστειν ἱκανοις παρεδοσαν : οἱ δε λαβοντες ἀργην ὑλην θνητῳ παραδειγματι προσχρησαμενοι , το παραλογωτατον , θεους ὁσα τῳ δοκειν |
- τες οἱ ἁλιεις , κυρτον ἀκριβως παντοθεν μυρτων ἠ δαφνης περιφραττουσι κλαδοις , κρυπτοντες παντῃ το θηρατρον . Πετραν | ||
; ποθεν , εἰ μη ποτε παρα των Μουσων κλωνα δαφνης καθαπερ ὁ ποιμην ἐκεινος λαβων ; Ἑλικωνα μεν γαρ |
την σκολιοτητα και την ἐκ τοσουτου συναγωγην και το της φαραγγος βαθος εὐθυς τοις πορρωθεν προσιουσιν ὁ ψοφος βροντῃ προσπιπτει | ||
! ! ! ! ! ! ] ν αἰγα της φαραγγος [ ] ἐξειλκον ! ! ! ! ! καλου |
τα γιγνομενα οἰκειοτητος και του γνωριζειν ἑκαστον των ὁρωντων τα δεικνυμενα το και δακρυειν πολλακις τους θεατας , ὁποταν τι | ||
ἀποδειξεως ἑτερον , και ἑτερα ἀλληλων τα ὑφ ' ἑκατερας δεικνυμενα , και προς τουτοις ὁτι οὐκ ἐστι τον ὁρισμον |
κοινην των ἀνθρωπων ἐπι συστασει της οἰκουμενης δηπουθεν εἰσφοραν : ἀτελεια δε τισιν ὑστερον κατα το της γνωμης ἐπινενοηται δοξαν | ||
φυσει μεν παν πραγμα κρινομενον τελειον ἐστιν , ἡ δε ἀτελεια αὐτου περι το ἐχειν ὀνομα ἐστι : δια τουτο |
δε εὐτρεπισῃς , φρυγανων φακελον μαλθακων ἠ τι τῳδε ἐοικος εὐτρεπιζειν ὁσον την κλινην οὐ περιοψεται ἐπι την γην ῥιπτευμενην | ||
παλιν . μελει : δια φροντιδος ὑπαρχει . ἐντυνεσθαι : εὐτρεπιζειν , κατασκευαζειν , ὁπλιζειν εἰς ἀγραν . Των : |
ϲταγια ζʹ . Το μικρον ϲικλον ϲταγια ζʹ Το ϲταγιον κερατια κδʹ . Το κερατιον ϲιταρια δʹ . Ἡ δραχμη | ||
προπομα και καθαρον γινεται . Ναρδοσταχυος γραμματα ε . κροκου κερατια γ . ἀψινθιου δραχ . α . μαστιχης γραμματα |
πυριτου , ἀσβεστου ζωσης , ἀνα δραχ . ρκ , ἀσπιδων κεκαυμενων της τεφρας δραχ . ρμ , ἐλαιου παλαιου | ||
και των χωριων τας ἐκλογας ποιεισθαι . Των δε φαλαγγος ἀσπιδων ἀριστη ἡ Μακεδονικη χαλκη ὀκτωπαλαιστος , οὐ λιαν κοιλη |
ῥωμῃ γενναιας φυσεως και θεων ἀγχισπορου ἐν ταις ἐξηγησεσιν ἠν θαυμασιος . , . . ἀμηχανον ποθῳ τε ἀμηχανῳ της | ||
παμφαγον δοκιμαστηριον των ἁμαρτωλων . και ὁ μεν ἀνηρ ὁ θαυμασιος ὁ καθημενος ἐπι του θρονου , αὐτος ἐκρινεν και |
μεγιστου πιθου και πανυ γαστριδος . οὐκουν ἰχθυες πολλοι τον κρυσταλλον διαδραναι θελοντες οἱονει στεγην ἐπικειμενον και ποθουντες το φως | ||
ἡτις οὐκ ἐχει ζων φυτον δια την χιονα και τον κρυσταλλον , ἀλλ ' ἐψιλωται . και παντα δε τα |
των εἰρημενων ἀπρεπη λιαν ἡγουμαι και φευκτα , και πασι παραινω μηδ ' ὁλως τουτοις προσεχειν τον νουν . τουτου | ||
δεδηγμενοις παιδων νεογνων ἐν δομοις ἰδειν θαλος . και νυν παραινω πασι τοις νεωτεροις μη προς το γηρας ἀναβολας ποιουμενους |
ἰον ξυστον ἠ σανδαραχην ἠ συριγγιακον κολλυριον ἀντι κομμεως ἀμμωνιακῳ ἀναληφθεν . ἀφαιρουνται δ ' οἱ ἡλοι πλειονι χρονῳ , | ||
' ἁλων : ὀροβινον ἀλευρον βραχεν οὐρῳ παιδος ἀφθορου και ἀναληφθεν πισσῃ και κηρῳ και ἐλαιῳ τετηκοσιν : αἰρινον ἀλευρον |
' ὡρας , εἰ μεν ἑξ εἰη ταγματα , δυο κινδυνευσαντες , εἰ δε πεντε , δυσιν ἐτι μικρον ἐπιθεντες | ||
ἐναντιων φοβηθεντες , ἀλλ ' ἐν τοις σωμασι τοις ἑαυτων κινδυνευσαντες , τροπαιον μεν των πολεμιων ἐστησαν , μαρτυρας δε |
ὡς ἀδικουντες παρωξυναν , την συνηθη πολιτειαν ζητησαντες ; εἰτα παραδειγματικως τουτο εἰπε : δια τουτο προς Δαρειον ἡμεις παρεταξαμεθα | ||
Πολιτειᾳ γραμμης εἰκονας μεν εἰναι των νοητων , προεσταναι δε παραδειγματικως των αἰσθητων : ἐν δε Φαιδωνι της ἀναμνησεως ἡμιν |
σκιεροις και δασεσιν ὀρεσι των Μηδων καθημενοι , οἱ δε μεσογειοι , οἱ δε ἐπι τα νοτια μερη μεχρι της | ||
, ὁσαι μεν ἐν ἠπειροις οὐ παραλιοι μονον ἀλλα και μεσογειοι μοιραι κατεποθησαν , ὁση δε χερσος θαλαττωθεισα μυριοφοροις ναυσιν |
. το γαρ ἀληθως ἀγαθον , δι ' οὑ τις εὐδαιμονει , ἐν αὐτῳ δει εἰναι : ἡ δε τιμη | ||
δυστυχει , κατα δε το ἀπολελυσθαι της των παιδων φροντιδος εὐδαιμονει : ἠλεησα : ἀλλοτριος : τυχῃ : περιστρεψαντες περιδησαντες |
δε και ὁ αὐτος ἑτερον : νοσησας μεν γαρ τις μακαριους κρινει τους ὑγιαινοντας , και κρειττον παντων ἀποφαινεται την | ||
αὑτον μαλιστα ἐθαυμαζε και ἐξεπληττετο , σοφους ἀν ἡγεισθαι και μακαριους : ὁμως δε προλεγω ὑμιν ὁτι ἐσπουδακατε ἀνδρος ἀκουσαι |
μονοις διαιρειται κεφαλαιοις : παραγραφικῳ , ὁτε ἐμπιπτει , ἐλεγχων ἀπαιτησει , βουλησει , δυναμει , και οὐκ ἐτι τοις | ||
ἀναγκαιως διεγειρει τας ἀντωνυμιας , εἰ μη τα του λογου ἀπαιτησει : οἱον τε γαρ φαναι ὁτι σε ἐτιμησα ὑβρισθην |
καταρρυτον εἰναι , και Ὀφιουσσα . Ἀριστοτελης ἐν τῳ περι θαυμασιων ἀκουσματων φησιν ὁτι ἐν Τηνῳ τῃ νησῳ φασιν εἰναι | ||
, ὁ την ἡμεραν οὐ βλεπει , ὡς Ἀριστοτελης περι θαυμασιων , τους δε Λωτοφαγους καθευδειν ἑξαμηνον . Γερμη , |
αὐτοις κατα κρατος , αὐτους νικησας και των ἐλεφαντων ἑξηκοντα κρατησας , εἰς Ῥωμην ἀπεστειλε . και θαυμα Ῥωμαιοι ἐσχον | ||
ἀγωνισται ; Οὐδαμως , ἀλλα εἱς ἐξ ἁπαντων , ὁ κρατησας αὐτων . Εἰτα , ὠ Σολων , ἐπι τῳ |
βους Γ και θρεψαντος εἰς εὐεξιαν . Γ τουτο Ἡρωδιανος ὀξυνει ἐν τῳ ζʹ της καθολου , λαρινος , ὡς | ||
μετα του τον τονον ἀποσβεννυειν και την προ ἑαυτου βαρειαν ὀξυνει , Ἀπολλωνιος μοι , ἐτιμησας μεἈπολυτοι . αἱ ἐγκλινομεναι |
: οὐ γαρ ἐοικε πολυν χρονον ἐνθαδ ' ἐοντας μοχθιζειν ἀτελεστα και ἀχρεα γηρασκοντας , ἀλλα χρη ζωοντας ἀοιδιμον ἐργον | ||
τεινων δεξιον ἰχνος ἐκαμψε μεταστροφον εἰς σκελος ἀλλο , μοχθιζων ἀτελεστα : βαρυνομενου δε φορηος ὀρθοπαγη ῥιζωσε νενευκοτα δακτυλα ταρσων |
διαγοντες , ἀλλοτριων χειρισται , πιστικοι , ἀγαθοι οἰκονομοι , γραμματεις ἀπο λογων ἠ ψηφων ἀναγομενοι , ὑποκριτικοι , περιεργοι | ||
εὐφυεις κεκινημενους : εἰ δε ἐνδοξοτερα εἰη ἡ γενεσις , γραμματεις βασιλεων ποιει ἠ πολεων ἠ χωρων ἀρχοντας , φιλολογους |
μεν την του ἐναρμονιου , τρεις δε του χρωματικου , μαλακου τε και ἡμιολιου και τονιαιου , τας δε λοιπας | ||
φαρμακον , εἰτ ' εἰς χαλκουν ἀναληφθεν ἀγγειον ἑψεται ἐπι μαλακου πυρος , μεχρι γενηται ἰξωδες , εἰτα μεταχειται εἰς |
γ ' ἡ Δικη ς ' , ἐπει οὐτ ' ἠθελησας οὐτ ' ἐγω ' κοινωσαμην . Ἀλλ ' ἐν | ||
ὁς τηλικοσδ ' ὠν κἀπι τερμ ' ἡκων βιου οὐκ ἠθελησας οὐδ ' ἐτολμησας θανειν του σου προ παιδος , |
κρινομαι : εἰ δε της πολιορκιας ἀπαλλαξαι , και του κρατησαι των πολεμιων , οὐ κρισεως οὐδε μεμψεως τα κατ | ||
και παντι τροπῳ ἀποβαντας των τε ἀνδρων και του χωριου κρατησαι . και ὁ μεν τους τε ἀλλους τοιαυτα ἐπεσπερχε |
προϲτιθεμενον ἀπαμβλυνει ταϲ εἰϲ την ἐκκριϲιν προθυμιαϲ . ϲυχνηϲ δε γινομενηϲ τηϲ ἐξαναϲταϲεωϲ ἀγαθιον ἐγκειϲθω προϲτετυπωμενον τῃ ἑδρᾳ ἀπο θερμων | ||
τα ὑπερ των ἰξυων τηϲ ϲυναφηϲ τουδε κατα την ὀϲφυν γινομενηϲ παλιν τα περατα των ἱμαντων τουτων ϲυζευξαντεϲ ἑτερῳ τε |
το σφοδρον του πυρετου ἐκτος τε κινδυνου ποιησας τον καμνοντα κινδυνευοντα διαφθαρηναι ὑπο των ἀκαιρων καταπλασματων και ἐνεματων , ὡς | ||
το δε [ ἐργον ] της γνωμης . Ἀναγκη δε κινδυνευοντα περι αὑτῳ και που τι και ἐξαμαρτειν . Οὐ |
ἠ κηρωτῃ ὑγροτερᾳ δια τινοϲ των τοιουτων ϲκευαϲθειϲῃ ἠ δια πηγανινου ἐλαιου . ἐμβρεκτεον δε και την κεφαλην ἐν μεν | ||
μυουρου βοτανης και αὐτης κεκομμενης , ἐλαιου τηλινου , ἐλαιου πηγανινου , ἐλαιου ἀνηθινου . εἰς το ἐλαιον ἐμβαλε προς |
. πεμφιγωδεις οὐν φασι , τους ἁπτομενους την ψυχην μετα παραφροσυνης . πεμφιγας δε λεγει τας φλυκταινας τας ἀπο παχυτερου | ||
χειλος το κατω σειεται . Ταυτα δε ἐν ἀρχῃσιν ἐπιφαινομενα παραφροσυνης δηλωτικα ἐστι σφοδρης , και ὡς ἐπιτοπολυ ἀποθνησκουσιν : |
προς το εἰρημενον φησιν ὁτι παρες αὐτῳ διαρραγηναι . Γ παρες ] παιζων τουτο φησι . τῳ και πεποιθως ] | ||
Βλεπης Ἐλευσινιοςἐπεστην ὀχλον ἰδων προς τοις προπυλαιοις , και ” παρες μ ' “ εἰπων ὁρω καθημενην παιδ ' εἱς |
τους κρειττον ἀγωνισαμενους των ἑτερων : τῃ γαρ ἑξης ἡμερᾳ Λατινοι μεν οὐκετι προῃεσαν ἐκ του χαρακος , ὁ δε | ||
ἐπι την ἡγεμονιαν και την ἀπραγμονα καθιστασθαι πολιτειαν καταφρονησαντες αὐτου Λατινοι και νομισαντες δι ' ἀνανδριαν οὐχ ἱκανον εἰναι πολεμους |
πυρπνοον , και πυρος πνεον . οὐδεν γαρ ταυτα αὐτῳ βοηθησει εἰς το μη καταπεσειν πτωματα ἀνυπομονητα και ἀφορητα : | ||
: λεγει δε τον κεραυνον : οὐδεν γαρ ταυτα αὐτῳ βοηθησει εἰς το μη καταπεσειν πτωματα ἀνυπομονητα και ἀφορητα . |
ἡν ἑωρακαμεν λυπησαι δυναμεθα ; του μεν γαρ σωματος αὐτῳ φυλακαι και προφυλακαι , κἀν ἀποκτεινωμεν δε τινα των ἐκεινου | ||
και νυν τῳ αὐτῳ τροπῳ πασαι μεν αἱ ὑπο βασιλει φυλακαι ὁμοιως φυλαττονται , πασαι δε αἱ των ἀρχοντων θυραι |
, τηλεως ἀφεψημα , χονδρου , τραγου , συκων , λινοσπερμου , μαλαχης , χυλος πτισανης ἠ πυρων , ἀνδραχνης | ||
δε του βρεφους τοις δια στροβιλιων και ἀμυγδαλων φρυκτων και λινοσπερμου και γλυκυρριζης χυλου και πιτυϊδων και τραγακανθης και μελιτος |
πολεμον ] τον περι Ἀμφιπολιν λεγει , εἰς ὁν χιλια διακοσια ταλαντα ἀνηλωθη . προσεσθ ' ] τῃ ζημιᾳ περιφρονησις | ||
: μιλια δ ' ἐστι , φησι Πολυβιος , ταυτα διακοσια ἑξηκοντα ἑπτα . ταυτην δη την ὁδον ἐκ των |
και των ἀλλων οὐκ ὀλιγους ἀνελειν , το δε τελευταιον κρατησαντα των βασιλειων την μεν Κλεοπατραν [ ἐκ ] της | ||
ἐτι και βασιλεα μονον ἐφ ' ἁπαντων γενεσθαι τῳ ἀστραγαλῳ κρατησαντα , ὡς μητε ἐπιταχθειης γελοια ἐπιταγματα και αὐτος ἐπιταττειν |
ἐκ της Μιλητου ἐκεινην Ἀσπασιαν , ᾑ και ὁ Ὀλυμπιος θαυμασιωτατος γε αὐτος συνην , οὐ φαυλον συνεσεως παραδειγμα προθεμενοι | ||
Σωφρων δε στρουθωτα ἑλιγματα φησιν ἐντετιμημενα . Ὁμηρος δε ὁ θαυμασιωτατος των στρωματων τα μεν κατωτερα λιτα εἰναι φασκει ἠτοι |
ἡνικα γαρ δευτερῳ προστασσεται , ἑνικως μεν γινεται λεγε , πληθυντικως δε λεγετε . οὐ μην ἐν τῳ λεγετω ταὐτον | ||
το σημαινομενον ὑπαρχον , ἀμφοτερως ἐχρησαντο , ἑνικως φημι και πληθυντικως , και ἀει μετα της προθεσεως , οἱον ὑπο |
, μη εὑρηκως τας ὑπο την γλωτταν και τα μεγιστα ὠφελησας , και ἐπι γυναικος δε τας ὑπο τον ἀστραγαλον | ||
ὡς οἰμαι , και ἀγνωμων . τιμωντα σε γαρ οὐδεν ὠφελησας με , τυπτησαντα δε πολλοις καλοις ἠμειψω . ” |
Ῥοδον και Ἀταβυριν , και ἐτι Λακεδαιμονα και Ταϋγετον : ποιητικως δε τοὐναντιον . ἐν μεντοι τῳ „ ναιεταω δ | ||
του Διος ἐνιεσθαι χαριν του σῳζειν τον ἀριθμον αὐτων , ποιητικως αἰνιττομενος ὁτι των Πλειαδων ἑξ ὁρωμενων ὁμως ὁ ἀριθμος |
και ἐχει τεχνης εὐ προς το μεγεθος ὁρωσιν , ἐνταυθα εἰκονες Ἀδριανου δυο μεν εἰσι Θασιου λιθου , δυο δε | ||
κατοπτροις , το δ ' ἑτερον μερος , ὡν ταυτα εἰκονες , φυτα και ζῳα : τω δε νοατω το |
ἁρπαζουσιν , ἐπιορκουσιν , τοκογλυφουσιν , ὀβολοστατουσιν . Ἀθλιοι και κακοδαιμονες : οὐ γαρ ἰσασιν οἱα ἐναγχος κεκυρωται παρα τοις | ||
οἰκειοι και συγγενεις . Τελευταιον δε ἀνενεγκων ὁ Ἁβροκομης ὠ κακοδαιμονες ἐφησεν ἡμεις , τι ἀρα πεισομεθα ἐν γῃ βαρβαρῳ |
δη τοι ἐπειτα θεοι φρενας ὠλεσαν αὐτοι . δουναι . διαλεκτικως . τελευτωντες . ἐλεγχομενοι . ἡ ῥητορικη ἐκεινη . | ||
ζητησεως , των τε θεολογικως περι αὐτων ζητουντων των τε διαλεκτικως , φησιν ὁτι οὐ θεολογικωτερον περι αὐτων ζητω , |
ὑπερ το μετρον . πελας . τουτο τοπικως τασσεται και χρονικως και ἐπι συγγενειας . Θουκυδιδης γουν ἐπι Κερκυραιων εἰρηκεν | ||
Ἀλλο ἐπιληπτικοις και τοις περιοδικως σπωμενοις ἠ εἰλεωδεως ὀχλουμενοις ἠ χρονικως κεφαλαλγουσιν . Καστοριου , ἀβροτονου , πανακος , πυρεθρου |
. λοιμος δε ἐστιν ἐνδεια των σωματων , λιμος δε ἐνδεια σιτου . Λοιμος : ἡ φθορα . παρα το | ||
ἀδυνατων οὐκ ἐρᾳ : και γαρ κατα τους Στωϊκους μεγιστη ἐνδεια ἐστιν ἡ των ὀρεξεων ἀπληστια . ἰστεον δε ὁτι |
οὑτος φαινεται δανεισαμενος τας χιλιας δραχμας και οὐχ ὁ Βοιωτιος ναυαρχος , ἐπειτα ἀπαιτων ὁ Φιλιππος ἐνθαδε τουτον τας χιλιας | ||
ἐμπιπτῃ . και αὐτον ταδε φιλοπονουμενον Πολυξενιδας , ὁ Ἀντιοχου ναυαρχος , Ῥοδιος τε ὠν και ὁδε και τισιν αἰτιαις |
. : ἡμιοπος : αὐλος ὁ ὑποτεταγμενος τωι τελειωι . μεταφορικως δε ἡμιοπος † θρασος † . . Ὀνομαστ . | ||
“ κυτταρον ” δε “ οὐρανου ” λεγοι ἀν νυνι μεταφορικως το κοιλοτατον και μυχαιτατον : μεταφορικως δε το κοιλοτατον |
θεωρειται , οὐ μεντοι και ἐν τῃ διεχει , οἱον ἐστωσαν ἀριθμοι τρεις , ὁ α , ὁ β και | ||
. Των δε πτηνων ἀλεκτοριδες παντων αἱρετωτεραι , βοσκαδες δε ἐστωσαν , εἰτα περδικες , φασσαι : ἀσθενεστερας δε ἑνεκα |
ῥᾳδιως . μη ὑπολαβῃ δε τις δια το ποικιλον και πολυμερες τεχνικον ὑπαρχειν τον λογον , ἀλλ ' ἐκθειαζειν την | ||
ἑν τουτο παλιν ἀναγκη εἰναι ἠ πολυμερες . και εἰ πολυμερες , ὑπολοιπον ζητειν παλιν , τι το ἐκεινο ἑνουν |
νοσος ἐκ πληθους αἱματος και στεγνωσις και ἐκπυρωσις και του τραχηλου και ὀστεων ἀλγησις και ἀγρυπνια ὑπερβαλλουσα και ἐπιθυμια πολλη | ||
οἱ παιδες , και ὁποτε ἠ πνιγεσθαι συμβαινοι , του τραχηλου ταθεντος ἐξαιφνης ἠ του στομαχου κατασταντος εἰς ἀποριας , |
' Ἀννιβας ἐκηρυξεν ἐνεδρευων . αὐτος δε τοις χωμασι φυλακας ἀκριβεις ἐπιστησας , μη τις ἐφοδος ἐξωθεν ἀλλη γενοιτο , | ||
Τι ἐστι το ἀναγιγνωσκειν κατα προσῳδιαν ; ἠγουν κατα τους ἀκριβεις τονους . προσῳδια γαρ ὁ τονος . Και δει |
ἀποδακρυσας : οὐ σημαινει το δακρυσαι , ἀλλα το παυσασθαι δακρυοντα , ὡς το ἀπολοφυρεσθαι και τα ὁμοια . ἀποδειξαι | ||
ἰδων εἰς τον Δαφνιν και ὁρων αὐτον χλωριωντα και κρυφα δακρυοντα ταχεως ἐφωρασε τον ἐρωτα : και ὡς ὑπερ παιδος |
ἑλενιου ἰσα , και ἡμεις οὑτως . Ἀντιδοτος ἡπατικοις , σπληνικοις , ἰκτερικοις , προς θωρακος πονους , ὑποχονδρια διῳδηκοτα | ||
α # βαλλουσιν . Το δια σπυραθων κειται ἐν τοις σπληνικοις . Ἰπωτηριον ὑδρωπικοις , σπληνικοις , ἰσχιαδικοις , ἀρθριτικοις |
λογου Θαλη ἀνακεισθω . Εὐβουλοτατος ἠς ἡμεων , μεταναστας ἐκ Σαμου ἐς Κροτωνα ἐνθαδε εἰρηνεες . οἱ δε Αἰακεος παιδες | ||
φασιν παρειναι τῃ ἐπιβουλῃ . Φερεκυδην γαρ προ της ἐκ Σαμου ἀπαρσεως τελευτησαι . των δ ' ἑταιρων ἀθροους μεν |
και ταλαντα δια μνημης ἐχεις ; Και τους δυο δε κρατηρας , εἰ βουλει , προσθησω οὑς ἐλαβον ἀποκτεινας Κλεοκριτον | ||
πενταρραβδωι χορδαν ἀρθμωι χερα καμψιδιαυλον ἀναστρωφων ταχος . πρωτοι παρα κρατηρας Ἑλλανων ἐν αὐλοις συνοπαδοι Πελοπος Ματρος ὀρειας Φρυγιον ἀεισαν |
ὀνομα . Ἀλβιος ἐς την ἱππαδα τελων , την Ἀντωνιου θεραπευων και ὑπαικαλλων ἁμα φατνην . ἐπει οἱ Ἑλληνες Κλεισοφους | ||
αὐτῳ . οὑτος τοινυν τουτο μεν ἐλεεινον ἐπεπονθει , και θεραπευων την δυστυχιαν ξυλινους ποδας πεποιητο , και τουτους ὑποδουμενος |
κοινως τοις ζῳοις ἐνυπαρχουσης , ὁδῳ προεισιν ἐπι τε τα τελεωτερα των ζῳων και τας τελεωτερας των γνωσεων , δεικνυων | ||
μυθου ὡς εὐχερεστερου και ἁπλουστερου ὀντος ἀρχομενοι καταντωμεν ἐπι τα τελεωτερα : δει γαρ ἀφελει οὐσῃ τῃ του νεου ψυχῃ |
το φως συναιτιον της ἐμφασεως : την δε χροαν την κρατουσαν μαλλον εἰς την ἑτεραν ἐμφαινεσθαι ἀει . τον αὐτον | ||
ἐν τῃ ἀτελει και σωματικῃ , και την συνεχουσαν και κρατουσαν ἐν τῃ ἐχομενῃ και ἀρχομενῃ , ὡσπερ ἀν εἰ |
ἐπορευομεθα δια ταυτης της χωρας ὁποι ἐβουλομεθα , ἡν μεν ἐθελοιμεν πορθουντες , ἡν δε θελοιμεν καιοντες , και συ | ||
τον ἀριθμον οἱ βαρβαροι . . εἰπερ γαρ κ ' ἐθελοιμεν Ἀχαιοι τε Τρωες τε ὁρκια πιστα ταμοντες , ἀριθμηθημεναι |
και πεφυκασιν . Τας : ταυτας , πετρας , τας βοτανας , εἰς ἁς δη . ἠτοι : μεν , | ||
γ ' ἀσης μαθων προς ταυτα κατασκευασῃς βοηθημα , λαμβανων βοτανας , εἰτα μιγνυς προσαγῃς ταις χρειαις ἐκειναις , ἀναιρου |
δη τοσουτων εἰναι μοναδων τους δυο πρωτους ἀριθμους , οἱπερ διπλασιοι ἐσονται των λοιπων δυο , ὀντων δηλονοτι και αὐτων | ||
μεν γαρ των διπλασιων , παντες μεν οἱ κατα πλατος διπλασιοι , οἱ δε διαγωνιοι τριπλασιοι , οἱ δε ὑποκατω |
. κα . Εὑρειν τριγωνον ὀρθογωνιον ὁπως ὁ ἐν τῃ περιμετρῳ αὐτου ᾐ τετραγωνος , και προσλαβων τον ἐν τῳ | ||
: και ἐπιτεταχθω τον μεν ιβ εἰναι τον ἐν τῃ περιμετρῳ αὐτου , τον δε ζ τον ἐν τῳ ἐμβαδῳ |
ὡς ἐοικε , και ἰσοτητος ἀν μετειη και μεγεθους και σμικροτητος . Ἐοικεν . Και μην και οὐσιας γε δει | ||
[ εἰπειν ] , οἱον πρωτον ἡ του μεγεθους και σμικροτητος , και ψυχροτητος και θερμοτητος , και πληθους και |
. δαμεντ ' ] κολασθεντα . ἀκαμαντοδετοις ] μεγαλαις και ἰσχυραις . . Τιτανα ] τον Τυφωνα . λυμαις ] | ||
ἐν πονοις , ἐν λυμαις και βλαβαις ἀκαμαντοδετοις , τουτεστιν ἰσχυραις και μηδεποτε δαπανωμεναις , ὁστις διολου βασταζει ἐν τοις |
Κεκροπιδαν [ ] δυναμιν , Λυσανδρος Λακεδαιμονα [ ] ἀπορθητον στεφανωσας [ ] , Ἑλλαδος ἀκροπολιν [ , καλλιχορομ ] | ||
πολεμιων ἐμεινεν ὁ ὑπατος , τῃ δ ' ἑξης ἡμερᾳ στεφανωσας τους ἀριστευσαντας ἐν ταις μαχαις ταις ἐκπρεπεσταταις δωρεαις , |
ἀποπλουν ὁλοκληρῳ χρονῳ εἰς Τροιαν κατηρεν . ὀνειδιζει δε τον Ἀλεξανδρον ὡς ἀντι της εὐεργεσιας κακα διαπραξαμενον τῳ Μενελαῳ . | ||
ηὐξατο τῳ Ἡλιῳ τας χειρας ἀνατεινας ἠ αὐτον βασιλευειν ἠ Ἀλεξανδρον . Ῥαδαμανθυος δε του δικαιου Ἰβυκος ἐραστην φησι γενεσθαι |
την γην . ἐπειδη δε Κυρος ἐκαλει , λαβων ὑμας ἐπορευομην , ἱνα εἰ τι δεοιτο ὠφελοιην αὐτον ἀνθ ' | ||
λογισμος ἐξηγαγε με των περιβολων , τουτῳ παραδους ἐμαυτον ἀφοβως ἐπορευομην οὐ σχολαζουσης μοι ταραττεσθαι της φαντασιας ὑπο της περι |
την ἀνθυπατον ἀρχην κατα τον τριτον ἐνιαυτον της ὀγδοηκοστης και τεταρτης ὀλυμπιαδος ἀρχοντος Ἀθηνησι Διφιλου . μετασχοντες δ ' αὐτης | ||
συμμετρου ἑαυτῃ [ μηκει ] , και ἡ τριτη της τεταρτης μειζον δυνησεται τῳ ἀπο συμμετρου ἑαυτῃ [ μηκει ] |
τι οὐ ποιησει , εἰπειν φασιν αὐτον ὁτι ἠν αὐτῳ Ἀπολλοφανης ὁ Πυδναιος ξενος και φιλος , ἐπειδη δε δολοφονηθεις | ||
δε . Ἀρτεμιδωρος δ ' ὁ Ἀριστοφανειος ποτηριον ποιον . Ἀπολλοφανης δε Κρησι : και λεπαστα μ ' ἁδυοινος εὐφρανει |
δε τε νεικεϊ λυγρῳ , ἐμφαινων ὡς γην μεν καταλαμβανομεθα μετουσιᾳ γης , ὑδωρ δε κατα μετοχην ὑδατος , ἀερα | ||
θειας ἀποδοχης ἠξιωμενος ὡς το της φυσεως ἰσον τῃ κρειττονι μετουσιᾳ κοσμησας . προσηκει γαρ τιμαν τῳ ἐραστῃ του θεου |
τις οὐκ ἀπαιδευτος εἰναι δοξει τῃ μεν κατα φυσιν ἁμαρτανουσῃ χαλεπαινων , τῳ δε παρα φυσιν ἑαυτον ὑβρισαντι συμβουλῳ χρωμενος | ||
εἰπερ ὁλως ἐχρην γυναικι θεον ἀπεικαζειν . ἁπας μεν οὐν χαλεπαινων θεος οὐ πεφυκε δηπου ματην ὀργιζεσθαι , θυμος γαρ |
θεοι τε και τυχη το της γνωμης ἀνοσιον κατιδοντες φωραθηναι παρεσκευασαν , ἀπο δε ἀγνοιας ὁτι συνεργον την ἐρημιαν της | ||
ἐντος του πλεγματος περιβαλοντες ἱερεια προς την ἐπιθυμιαν , οὑτω παρεσκευασαν χειροηθη και πρᾳον τον ἀγριον , ὡστε μηθεν των |
' ἐπι τεσσαρων μεν εὐθειων εἰρηται μονων , ὡν οὐ πλειονες ἠ δυο δια του αὐτου σημειου εἰσιν , ἀγνοειται | ||
οὐδεν ἑτερον ἀλλ ' ἠ φλεψ και ἀρτηρια μια ἠ πλειονες ἐν ἐλυτρῳ δερματικῳ . αὑται οὐν αἱ φλεβες οἱον |
προς τα πραγματα και ἡ των πατρικιων νεοτης ἑτοιμος τα κελευομενα ποιειν : μεγιστον δε παντων ὁπλον και δυσκαταγωνιστον , | ||
των ἀλλοτριων ἐσθητων ἑκαστος οὐ φειδομενος ἑτοιμοτερος ἠν πραττειν τα κελευομενα . Χαρης ἀπηγε στρατοπεδον ἐκ Θρᾳκης : ἐπεκειντο οἱ |
Διονυσιον ὠνησασθαι παρα των συγγενων του Φιλολαου ἀργυριου Ἀλεξανδρινων μνων τετταρακοντα και ἐντευθεν μεταγεγραφεναι τον Τιμαιον . : τελευτᾳ δ | ||
γαρ δη δει πρωτον ἀναλαβειν ἡμας τον των πεντακισχιλιων και τετταρακοντα , ὁσας εἰχεν τε και ἐχει τομας προσφορους ὁ |
του πασι πιστευειν και ἐκ του τισι μεν πιστευειν ὡς κριτηριοις , τισι δε ἀπιστειν , συναγεται το μη δειν | ||
περι παντων ἐπεχειν . Ἀλλ ' εἰ δη τοις φυσικοις κριτηριοις αἰσθησιν ἱκανως συγχω - ρησουσιν ἡμιν , οὐδεν ἐτι |
λογον , οὐχ ὁρω τιν ' ἐσχηκαμεν ἀπ ' αὐτου ὠφελιαν . εἰ γαρ και συγχωρησει τις μεθιστασθαι τας των | ||
την Κορινθον : πρεσβεια Συρακοσιων προς τε Κορινθιους και Λακεδαιμονιους ὠφελιαν : ἠγουν συμμαχιαν . ἁ μεν ἐπρασσετο : τα |
αὐτομολιας . Ῥοδος μεν ἠδη δεδουλωται Κασσιῳ , πολις αὐθαδεστερον αἰσθομενη της οἰκειας ἰσχυος ἠ βεβαιοτερον , Λυκια δε ἡμιν | ||
μη ἡ βουλη ἡ ἐξ Ἀρειου παγου το πραγμ ' αἰσθομενη και την ὑμετεραν ἀγνοιαν ἐν οὐ δεοντι συμβεβηκυιαν ἰδουσα |
' ἑτερας λαμβανουσα τον ὀφθαλμον ὁτε ἠθελεν ἐβλεπε και παλιν ἀπεδιδου τῃ ἑτερᾳ . αἱ δε Γοργονες ἠσαν , ἡ | ||
Γαλαται τον μισθον ἀπῃτουν . Ἀντιγονος ἑκαστῳ θυρεαφορῳ τον μισθον ἀπεδιδου . οἱ Γαλαται και τοις ἀοπλοις και ταις γυναιξι |
αὐτον ἁρπαγηναι νυμφων : ὁ δε Ἀπολλωνιος ὑπο μιας . τερεν : το ἁπαλον , ἐκ δε τουτου το νεον | ||
, τερην τερενος , ἐχει γαρ οὐδετερον το τερεν : τερεν δε ἐστι το ἁπαλον . Τῳ πρωτῳ κανονι το |
ναυσθλωσομαι : οὐ νεως ἐπιβησομαι . κυριως δε το ναυν μισθωσασθαι . ὡς εἰς ναυν . του μυθοποιου . φερεται | ||
. μισθοφορων ] μισθον δεχομενος ἐκ της πολεως ὑπερ του μισθωσασθαι ξενους και διαδουναι αὐτοις χρηματα . . . . |