ἐθνικον Λωρυμαιος . Λως , νησος περι Θετταλιαν , ὡς Κως . Ἀρτεμιδωρος ἐν ἐπιτομῃ των ἑνδεκα . Λῳος ὁ | ||
ἐστι και ἀκρωτηριον Κρητης Κωρυκια . και λιμην Αἰθιοπιας . Κως , το ὀρυγμα το ἐν Κορινθῳ , οὑ καθειργνυον |
ἀνδρια και σωφροσυνη , περι μεν το θυμικον της ἀνδριας συνισταμενης , περι δε το ἐπιθυμητικον της σωφροσυνης . Ἑτερου | ||
ὀντος : ψευδος γαρ το παραπαν οὐκ εἰναι ταυτης μη συνισταμενης της κοινωνιας . δια ταυτ ' οὐν λογον πρωτον |
δι ' ὀργανων των προς τουτο αὐτο ὑπο της οἰκειας κατεσκευασμενων φυσεως : ὁσα τε ἀναπνειν δια ῥινων πεφυκε των | ||
ἀν και ἐλευθεριωτερους και γοργοτερους φαινεσθαι . οὑτω γε μην κατεσκευασμενων μορας μεν διειλεν ἑξ και ἱππεων και ὁπλιτων . |
ἐχρησαμην : ἐστι γαρ αὐτη καθ ' αὑτην ἡ του δρακοντιου ῥιζα κοπεισα και λυωθεισα ὡς χνοωδης γενεσθαι , των | ||
, χρηϲτεον και τοιϲδε , οἱοϲ ἐϲτιν ὁ τε του δρακοντιου χυλοϲ και ἀρου και βρυωνιαϲ και τα παραπληϲια . |
, ἐσται , ὡς ὁλη ἡ διηγμενη προς την ἐκτος ἀπολαμβανομενην μεταξυ της παραλληλου και της τομης , οὑτως τα | ||
την ὑποτεινουσαν ἀχθῃ τις εὐθεια , ἡ ἀχθεισα προς την ἀπολαμβανομενην ὑπο της ἀχθεισης και μιας των περιεχουσων την ὀρθην |
και μελιλωτα . οἰδα δε και ἐπιθηματι πολλακις χρησαμενος ἐπι τεταρταιου καιρῳ πανυ εὐκρατῳ , καθαπερ ἐπι τριταιου προ του | ||
γαρ οἱον ἀρχη και ῥιζα πεφυκεν ὁ μελαγχολικος χυμος του τεταρταιου δη πυρετου , ὁς ἐκκρινομενος ἠδη ἀφεισθαι δεικνυσι τον |
παιδων δ ' ἐζυγη ξυναγονει . και τρις γοναισι τους γυναικειους πονους ἐκαρτερησα : ἀρουραν οὐκ ἐμεμψατο του μη ἐξενεγκειν | ||
τους στημονι ὁμοιους ὑπ ' ἰσχνοτητος . Φερεκρατης δε τους γυναικειους πλοκαμους πλοκαδας καλει . τας μεντοι συνεστραμμενας μετα ῥυπου |
τοιαδε διδωμι : ξεινον τε σε ποιευμαι ἐμον και τας τετρακοσιας μυριαδας τοι των στατηρων ἀποπλησω παρ ' ἐμεωυτου δους | ||
ἡλιον ἀπεχειν ἀπο της γης σταδιων μυριαδας [ μυριαδων ] τετρακοσιας και σταδια ὀκτακις μυρια , την δε σεληνην ἀπεχειν |
. διο και ταυτην την ἐπωνυμιαν εἰχον : νομοι γαρ προσηγορευθησαν , ἐπειδη οὐκ ἐξην παραβηναι το καθ ' ἑκαστον | ||
ἐκ πολιορκιας ἑλειν ἱστορουνται , ἀφ ' οὑ δη Λαπερσαι προσηγορευθησαν . Φησι δ ' Ἐφορος τους κατασχοντας την Λακωνικην |
ἀγωνα και την εὐθυδικιαν : διο και ταυτῃ διαφερει της παραγραφης ἡ μεταληψις : ἡ μεν γαρ ἐστιν ἀπο του | ||
ἀποδειξεις της εὐθυδικιας , ὀλιγα χρη εἰποντας ἡμας περι της παραγραφης εὐθυς χωρειν ἐπι τον λογον της εὐθυδικιας : ὁπερ |
κοιλιακην διαθεσιν ἁρμοττοντων ταγηνισας τε ἐπ ' ἀκαπνου πυρος δοιης προσενεγκασθαι , μεγαλως ὀνησεις τον ἀνθρωπον : χρησιμωτατον δ ' | ||
ἐν γυμνασιοις συνεχεσι και πονοις : οὐδενι γαρ αὐτων ἐξην προσενεγκασθαι τροφην , εἰ μη προτερον δραμοι σταδιους ἑκατον και |
παρεληλυθοτα χρονον και μελλοντα , και της πραγματικης μεσης ἀμφοτερων τεταγμενης , και φυσει μεν εἰς το μελλον ἐχουσης τον | ||
ὁ χωρος γεγονε , ὁκως του λοιπου κατα λογον της τεταγμενης ἀποφορης τελεοι . Δοκεει δε μοι ἐνθευτεν γεωμετριη εὑρεθεισα |
Ἀρητη , οἱ εὐκτοι τοις γονευσι και εἰς ἰδιοτητα , προπαροξυτονως . και ἡ Ἀλκινοου δε γυνη ὡσαυτως ἐχει Ἀρητη | ||
φασι την βασιλειαν την τους λαους τρεφουσαν . λαοτροφον οὐν προπαροξυτονως τον δια της μαντικης τρεφομενον , παροξυτονως δε την |
, ἀπο ἰνιου λοξη παρα κορυφην και ἐπι βρεγμα , ἀντικειμενη τῃ πρωτῃ ἐπι μεσοφρυον , ὡς κατ ' αὐτου | ||
φερομενον : ἡ γαρ ὁλη φορα οὐθεν ἡττον ἑκατερα ἑκατερᾳ ἀντικειμενη ἐπ ' ἀπειρον νοειται . “ Και μην και |
ἀλλοτριων μη ἀντιποιεισθαι , ἀλλα διδομενοις μεν χρησθαι , μη διδομενα δε μη ποθειν , ἀφαιρουμενου δε τινος ἀποδιδοναι εὐλυτως | ||
συνηθες ἐγενετο κυκλῳ περιπορευομενους τους ἀθλητας ἐπαγειρειν και λαμβανειν τα διδομενα . ὁθεν Σιμωνιδης περι Ἀστυλου φησιν οὑτως : Τις |
ἀκολουθησει των σεσωσμενων και λελυμενων , ἀνευ πιλου και ἀνευ συμβολου . ἐγω οὐν τουτον ὑπολαμβανω τον θριαμβον ἱερωτερον , | ||
αὐτον ἀναστρεφομενοι τοπον οἰωνοι σχολαιοτερᾳ τῃ πτησει προς ἀγαθου εἰναι συμβολου , τοις δε των ἀλλοτριων ἐφιεμενοις οἱ την ἐπιτομον |
φονον : δευτερον δε , ὁτι τοις μεγαλοις και εὐκατασκευαστοις θαλαμοις του Διος την γαμετην Ἡραν ἐπειρα τε και ἐνηδρευε | ||
νυν ἀλοχους τε περιφρουρευε φυλασσων , ὠ ταλαν , ἐν θαλαμοις τε μενων ἐπιτερπεο νυμφαις : οὐ γαρ τοι μια |
, ἡ δε γʹ κουρεωτις : ἐν ταυτῃ γαρ τους κουρους ἐνεγραφον εἰς τους φρατερας , τριετεις ἠ τετραετεις ὀντας | ||
ἠγαγε δε Κλεων . ΓΘ κορακινους : ἐπαιξεν ἀντι του κουρους . ΓΘ παρεκινδυνευσε : περυσι γαρ ὑπεσχετο τοις Ἀθηναιοις |
τοπου ἐφικνουμενον ἑκαστον του τελους ἐφικνειται και το οἰκειον εὐ ἀπολαμβανει . ἐν ἐκεινῳ μεν γαρ μη ὀν δυναμει ἐν | ||
ἀν τις μαλιστα ἐπαινεσειε . τοιγαρουν και ἀξιον παρα παντων ἀπολαμβανει τον καρπον , εὐχομενων ταυτα τε αὐτῃ παραμειναι τα |
τοινυν δυοιν θατερον , ἠ τον νομον χαιρειν ἐασας της προσουσης ἐχεσθαι δοξης , ἠ τουτον στησαι ζητων προς τῳ | ||
και τρεφειν δυναμενην αὐτας και καθεκτικην , δια μεν της προσουσης θερμοτητος ἑλκτικην , δια δε της ψυξεως καθεκτικην . |
σοι δοκῃ καλλιον εἰναι , και ἀντιστροφον αὐτῃ την διαλεκτικην ὀνομαζεις , και ἀμφοτεραν σεαυτῃ προσηκειν και ὀργανα εἰναι , | ||
το ἐν τῳ εἰρηνην ἀγειν , τουτο το βελτιον τι ὀνομαζεις ; ὡσπερ ἐκει ἐφ ' ἑκαστῳ ἐλεγες το ἀμεινον |
φωναι , κυριως τα ποιηματα των ποιητων , ἠτοι της παιδευσεως αἱ φωναι . Ἑρμειης : ὁ λογος : ἐστιν | ||
οὐ μαλλον την γλωτταν ἠ τους τροπους ἀγαθος ὑπο της παιδευσεως γεγενηται . και δη και τοδε της παιδειας : |
ἐν τῳ τριτῳ των γεωγραφικων ἐκτεθεντα κεφαλαιωδως περι της τοτε νομιζομενης Ἰνδικης , ἡνικα Ἀλεξανδρος ἐπηλθε : και ἠν ὁ | ||
: ἡ διπλη ὁτι παρθενιος λεγεται ὁ ἐξ ἐτι παρθενου νομιζομενης γεννωμενος , σκοτιος δε ὁ κατα λαθραιαν μιξιν και |
τε ὡροσκοπου και του δυνοντος ὁποιος αὐτων ὑπαυγος του ἑτερου ἀνατολικου ὀντος : κακα γαρ σημαινει τῳ οἰκειῳ αὐτου προσωπῳ | ||
τε ὡροσκοπου και του δυνοντος ὁποιος αὐτων ὑπαυγος του ἑτερου ἀνατολικου ὀντος : κακα γαρ σημαινει τῳ οἰκειῳ αὐτου προσωπῳ |
' αὐτῳ γιγνοιτ ' ἀν βαρυ και προς ἀλλα τουτων ἀναγκαιοτερα δαπανωντι μητε τῳ ληψομενῳ εὐτελες . ὁ δε ὠμογερων | ||
, καθολου τουτο πιστουμενος , ὁτι πανταχου ἐν ταις πραξεσιν ἀναγκαιοτερα ἡ ἐμπειρια . καλον μεν γαρ ἀμφω ἐχειν τον |
. Ἐμ ' ἐκβαλοντες ; Και τι ἀν νομιζετε κακον ἐργασασθαι μειζον ἀνθρωποις ; Ὁ τι ; εἰ τουτο δραν | ||
, εἰτε ὁλως τις ἐθελει ὑπο τον της ἀναγκης ζυγον ἐργασασθαι παντα τα ὀντα ἐπι της γης , δενδρα λυων |
ὡς βασιλευς Δαρειος ἐβουλευσατο Φοινικας μεν ἐξαναστησας ἐν τῃ Ἰωνιῃ κατοικισαι , Ἰωνας δε ἐν τῃ Φοινικῃ , και τουτων | ||
καταβαλλοντας φορον , την δε δευτεραν ἀπαγαγειν ἐν Κωνσταντινουπολει και κατοικισαι , την δε τριτην ἀνδραποδισας διεδωκε τοις στρατιωταις : |
ῥινα δειτ ' αὐτῳ φρασαι : ποθεν το θυμιαμα τουτο λαμβανεις ; δια τους τοιουτους τους ἀσελγως χρωμενους το τιμιον | ||
' ἐδειτ ' αὐτου φρασαι , ποθεν το θυμιαμα τουτο λαμβανεις ; δια τους τοιουτους τους ἀσελγως χρωμενους το τιμιον |
: ἡ μεν γαρ πλειστη τῳ ποσῳ , το δε δραστικωτερον . ἀναισθητα μεν οὐν τα φυτα , ὁτι ἁπλα | ||
προσπλεξει ὀλιγον ἠ και ἀλλης τινος ἀντιδοτου διαφορητικης , ἐτι δραστικωτερον ἐργασεται το φαρμακον . εἰ δε παυσαιτο μεν ἠδη |
αὐτο ποιειν και ἰδεαν . ἀποκριτεον τε προς αὐτους ὁτι ἀμφοτερως ποιουμεν : ὡρισμενου μεν γαρ του μεγιστου διαιρουμεν , | ||
και ὑπο τα φυλλα κρυπτουσιν ὡστε ἐπιβολην ἐχοντες και βρεχομενοι ἀμφοτερως εὐτραφεις γινονται και ἁπαλοι . Και περι μεν ἀμπελων |
ἐς αὐτην τους φυγαδας ἐξ αὐτης . Και τοι ταυτα ποιησαντι τουτο μεν ἐστι ἑτοιμα παρ ' ἐμοι χρηματα μεγαλα | ||
ἀσυμφορον πενησιν εἰναι και φονευσαντας ἀδικως φονευθηναι ἀδικως μεν τῳ ποιησαντι , αὐτῳ δε δικαιως τῳ παθοντι , και το |
ἑτερα τελη ἀναγεται , δηλον ὁτι τα ὑφ ' ἑτερα ἀναγομενα οὐκ ἐστι τελεια , ὡς εἰναι δηλον ἐντευθεν , | ||
, μαλλον δε πασα ἀναγκη τα ὑπο τα προς τι ἀναγομενα ἀναγεσθαι και ὑπο ἀλλην τινα κατηγοριαν : εἰρηται γαρ |
εἰς την σην νεοτητα και εἰπω ταυτην ἀριστα τους πολεμους μεταχειρισασθαι τε και κατορθουν . λεγει οὐν εὐανθεα στολον το | ||
και χρησασθαι τουτοις δεῃ , οἱ μεν οὐδε ὁπως χρη μεταχειρισασθαι αὐτα ἰσασιν : παρελθων δε τις εἰς το μεσον |
φονου , τους ζωγρηθεντας ἀθροισας Δεινοκρατην μεν ἀφηκε δια την προγεγενημενην φιλιαν , των ἀλλων δε τους μεν ἀλλοτριωτατα διακειμενους | ||
σημαινει , εἰ δε δισωμον τυχοι το ζῳδιον και ἠδη προγεγενημενην . ὁ δε ἀστηρ ὁ κυριος του κληρου δηλωσει |
διαναπαυομενων αὐτων και τῃ καταποσει ἐγχρονιζοντων : ἐπι δε των ἐμετου χαριν πινοντων ἀθρουν προσενεκτεον το ὑγρον , ἀπνευστι ἐφελκομενων | ||
σιτῳ , ἀλλα την ταχιστην ἐμειτω : ἐκ δε του ἐμετου προσαγετω ἐς ἡμερας τεσσαρας το σιτιον και το ποτον |
ἐπιτηδευμασιν , ὁταν τον ὑδραργυρον ἀργυρον νομισω , ἠ τον χαλκον χρυσον : και ἐπι ζῳων την φατταν περιστεραν : | ||
γην διεσωθησαν και ἡ μεν αἰθυια ἀπ ' ἐκεινου τον χαλκον ζητουσα ἐπι του βυθου δυνει οἰομενη ποτε εὑρησειν , |
μηδεμιαν ἀξιολογον ἁμαρτιαν περι τα φαινομενα κατα τας συζυγιας δυναμενην ἀπεργασασθαι , κἀν μη συνεπιλογιζηται το παρα την ἐκκεντροτητα του | ||
ἠν δε και χρησμος αὐτῳ παρακαλεσαι τον διαδοχον και εὐθαρσεστατον ἀπεργασασθαι προς την του ἐθνους ἐπιμελειαν , το βαρος μη |
φαινεται . μονῃ δε τῃ φιλιᾳ συμβεβηκεν ἁπαντων μεν εἰναι συμφορωτατον , ἁπαντων δε ἡδιστον . εὐθυς οἰμαι των ἀναγκαιων | ||
. Ὀρθως : τουτο γαρ εἰς την κρισιν ἡμιν ἐστι συμφορωτατον . Και μην και συμπασης γε μειξεως οὐ χαλεπον |
φανησοιντο . ὁ ταυτα οὐν νουθετων ἐν τῳ φανερῳ ποτερα εὐμενης ἀν δικαιως ἠ προδοτης νομιζοιτο ; οὐχ οἱ ἐχθρους | ||
ὁ μεγας ἀνακαθηραμενος και φραξαμενος τα προς ἑω ἡκε τε εὐμενης παρ ' αὐτῃ και χειρα ὠρεξε κραδαινομενῃ και προὐτρεψατο |
ᾐσθομεθα ἁμα ὀντων ἐπι του μελιτος ἀμφοτεραις περι αὐτο ταις αἰσθησεσιν ἐνεργησαντες τῃ ὀψει και τῃ γευσει , και ἐτελευτησαν | ||
λεγουσιν ὡς εἰσι πως πλειους αἱ ἀντιθεσεις κἀν ταις ἀλλαις αἰσθησεσιν . οὐ γαρ μονον ὀξυτης και βαρυτης ἐν ἀκοῃ |
Γαλλων στρατευματος , πριν ἠ συμμιξαι τα πληθη , ἐκ προκλησεως τον ἀριστον των Ῥωμαιων εἰς μονομαχιαν ἐκαλει . Τοτε | ||
βλαβην : καθ ' ἑν γαρ ἑκαστον των ἱματιων ἐκ προκλησεως ἀποτιθεις , τελος ἁπαντων ἐψιλωθην των ἐνδυματων . ποι |
το στομα το κατα το Βυζαντιον , ὁτι ἐστι περι μυριους σταδιους και ὀκτακισχιλιους , ποιοιη δε τρισμυριων το ἀπο | ||
μετ ' ᾠδης της αὑτων ἐπι την ναυμαχιαν ἡκον . μυριους δ ' ἀν τις ἐχοι λεγειν πολεμους τῃ των |
τα φωτα ἐν ἀρσενικοις ᾐ ζῳδιοις , οἱ μεν ἀνδρες ὑπερβαλλουσι του κατα φυσιν , αἱ δε γυναικες του παρα | ||
του τα δεοντ ' ἐχειν τα περιττα μισω : τοις ὑπερβαλλουσι γαρ τερψις μεν οὐκ ἐνεστι πολυτελεια δε . Εἰ |
ὡς , ἐπειπερ ἐτυπτετο μεν [ το χαλκιον ] ὑπο μαστιγος ἠχει δ ' ἐπι πολυν χρονον , ὡς χειμεριου | ||
Μεμνων Μεμνονος , τρηρων τρηρωνος , Φοινιξ Φοινικος , μαστιξ μαστιγος , Ἑκτωρ Ἑκτορος , Δημητηρ Δημητερος , Πελοψ Πελοπος |
και το ἀγραφον οὐν γραμματειον κατα ἀναλογιαν ἐπ ' αὐτου ἀκουστεον . οὐ γαρ ὡς μηδε ὁλως ἐχοντος τα εἰδη | ||
νηυσι μελαινῃσιν πεσεεσθαι : ἡ διπλη ὁτι ἐπι των Τρωων ἀκουστεον , ἐμπεσειν ταις ναυσιν . . ἀλλα συν αὐτοισιν |
παραβαλλοντες και τῳ πνευματι ἐπιτεινοντες και ἀνιεντες και ταις ἀλλαις αἰτιαις ἐνεργουντες : ὡστ ' εἰναι φανερον , ὁτι οὐδεν | ||
ἀδικω τον παιδα οὐδεν οὐτ ' ἐνοχος εἰμι ταυταις ταις αἰτιαις οὐδε κατα μικρον : ἐτι δε ἀκριβεστερον ἡγουμαι και |
εἰ δεοιτο της Ῥωμαιων φιλιας και συμμαχιας , ἐξ Ἰταλιας ἀπελθοντα πρεσβευειν , παροντα δε μητε φιλον ἡγεισθαι μητε συμμαχον | ||
' Εὐβουλου του Ἀταρνειτου τον ποιητην Περσινον ἀμελουμενον εἰς Μιτυληνην ἀπελθοντα θαυμαζοντι γραψαι διοτι τας Φωκαϊδας , ἁς ἐχων ἠλθεν |
ἀπο μεσης ἀποτομης ἀπο ἐλαττονος μετα ῥητου μεσον το ὁλον ποιουσης μετα μεσου μεσον το ὁλον ποιουσης . ἠ και | ||
, οὐ πιστευεται , της αὐτου ἀρετης ἀνισχυρον την κατηγοριαν ποιουσης . Ὁμως δε , εἰ και οὐδεν ὁ αὐτου |
ὑπο δυστυχιας ἐπαθον αὐτο . και μην ὁ χορος αὐτωι παραιτησεως ὡσπερ ὁ του Εὐριπιδου οὐδεν ἐδεηθη . ἀμφω γαρ | ||
, εἰ τι ὠφελει , στερισκωμεθα . ῥηθησεται δε οὐ παραιτησεως μαλλον ἑνεκα ἠ μαρτυριου και δηλωσεως προς οἱαν ὑμιν |
ἀλιτηριος ὁ Ζευς , ὁτι λιμου συντονου γενομενου τους ἀλουντας ἐφυλαττον δια το μη κλεπτειν τι των ἀλουμενων : ὡς | ||
του λοιπου βλαβην ἐδεχοντο παρα των λιθων , ἀλλ ' ἐφυλαττον ἰσχυρως τον τε λιμενα και το Κερας . ἐν |
και την ἑτεραν συμπαραληφθηναιφαμεν . δε και ναι γραφω , βεβαιοτεραν ποιουμενοι την ὑποσχεσιν δια της δις παρειλημμενης συγκαταθεσεως . | ||
τοινυν προς θεων ἡντινα ἀν τις ἀλλην ἐπιδειξιν ἐπιδειξαιτο εὐνοιας βεβαιοτεραν προς ἀνδρα φιλον ἐν νυκτι ἐκπεσοντα ἐς πελαγος οὑτως |
ἀποπειρασαι του Πειραιως του λιμενος των Ἀθηναιων : ἠν δε ἀφυλακτος και ἀκλῃστος εἰκοτως δια το ἐπικρατειν πολυ τῳ ναυτικῳ | ||
ἀρχομενοι : ἀδιοπος γαρ , φασιν , ὁ ἀναρχος και ἀφυλακτος , ἐπει διοποι οἱ βασιλεις και οἱ διεποντες . |
ἐφη , κρυφῃ φεροντων : δεδοικα γαρ τον σον και Ἀντισθενους πλουτον μη με καταδυναστευσῃ . ἡ μεν δη παις | ||
δηλον ὡς τον πατερα ἠ το χρεος ἀποδουναι λυτρον του Ἀντισθενους . δει γαρ και ἑαυτου τον πατερα προτιμησαι , |
ἑτερον σχεσιν : κατ ' ἐναντιωσιν δε ὑπαρχειν ὁσα ἐξ ἐναντιωσεως ἑτερου προς ἑτερον θεωρειται , οἱον ἀγαθον και κακον | ||
την αἰσθησιν οἱον μεσοτητος τινος ὀντος της ἐν τοις αἰσθητοις ἐναντιωσεως και δια τουτο κρινοντος τα αἰσθητα εἰς ἑκατερον κλιναντα |
, προσεχετω τον νουν προς ἡμων οἱα πεισεται κακα , λαμβανων οὐτ ' οἰνον οὐτ ' ἀλλ ' οὐδεν ἐκ | ||
αὐτων εἰ τις εἰδεναι βουλεται , τας των πεντετηριδων γραφας λαμβανων ἐπισκοπειτω . Της δε Διονυσιακης πομπης πρωτοι μεν προῃεσαν |
ὑπο την ἀχθεισαν και ἀπολαμβανουσαν το τμημα το δεχομενον την δεδομενην γωνιαν . Δια τα αὐτα δη . , ] | ||
ΑΒΓ τριγωνον τῳ εἰδει . Ἐαν τριγωνον μιαν ἐχῃ γωνιαν δεδομενην , περι δε ἀλλην γωνιαν αἱ πλευραι προς ἀλληλας |
ἐπι ποσον ψηλαφηθεισης της ἐπι των ἁπλων ἀξιωματων παρα τοις διαλεκτικοις νομοθεσιας , μετιωμεν και την ἐπι των οὐχ ἁπλων | ||
ἀληθες τουτο το διεζευγμενον , κατα τον καλουμενον παρα τοις διαλεκτικοις δια πλειονων πεμπτον ἀναποδεικτον προϊοντες δειξομεν , ὁτι σφαιρικον |
ἡμιν αὐτοις εἰσι τινες , οἱς το δυσερι τουτο και φιλονεικον ἐνεστιν ἰδιᾳ τε και κοινη οὐκ ἀξιουσιν ἡτ - | ||
οὐκ ἐμου κλυεις . δει αὐτον μη εἰναι δυσεριν και φιλονεικον : ὁ γαρ τοις ἐναργεσι μαχομενος , φησιν ὁ |
τους μεν εὐγενεις ἁπαντας ἀπεσφαξεν , τους δε συμμαχους ὀντας διακοσιους τον ἀριθμον ἀπελυσε των κινδυνων , ἁμα μεν ἐλεησας | ||
ἐς τα προτερα ἐπανηξοιεν . Στεφανος μεν οὐν ἀνδρας ἐς διακοσιους ἱπποτας μαχιμωτατους και τῃ ὁπλισει ἀριστα ἐσκευασμενους ἐπαγομενος ὡς |
και μη τον δεινα πυνθανησθε τι πραττει ἀντι του ἱνα στρατευομενοι των ἀγαθων μεταλαμβανητε . και αἱ κατασκευαι μεν ἀπο | ||
Ἑλλαδος πασης ἀνω και κατω φερομενης , πλεοντες ὁμου και στρατευομενοι ᾠκιζον την πολιν , ὡσπερ τινες φρουριον ἠ στρατοπεδον |
' ἀκρων γουν δακτυλων κἀν μονον θιγῃ , τα της ἀπολαυσεως εἰς ἁπαν διαθει το σωμα . τυχων δ ' | ||
, ὁ δ ' ἐκτραφεντος ὑπο της τεκουσης και τελειωθεντος ἀπολαυσεως μετεχειν ἀξιοι , δυσκολου πειραθεις οὐδενος . ἰδιαιτερον δε |
σποδου και του ψιμυθιου , ἑν του μισυος . Ὑγρον ἀνεμωνης , τα φυλλα κοψαντα , ἐκπιεσαι , και ἐς | ||
σισυμβριου δε και ἀμαρακου Φρυγιου και λαπαθου και ἑλενιου και ἀνεμωνης και σαμψυχου στεφανους ἀναδεισθαι πασι πονηρον : ὡς γαρ |
μεταδεδωκασιν ἀνθρωποις τους ἀπειρους οὐρανους και την δινην και την κατεχουσαν ταξιν εἰς ἀλλο μεν οὐδεν αἰτιον ἀναφεροντες , τυχης | ||
ἐγραψεν ἑαυτον τε και την Δικην ἐν τῃ ἀσπιδι , κατεχουσαν αὐτον της χειρος και εἰς την ἐπι τῃ ἀσπιδι |
εἰτ ' ἐπι δεξι ' ἰωσι προς ἠω τ ' ἠελιον τε εἰτ ' ἐπ ' ἀριστερα τοι γε ποτι | ||
, κελαινεφες , αἰθερι ναιων , μη πριν ἐπ ' ἠελιον δυναι και ἐπι κνεφας ἐλθειν , πριν με καταπρηνες |
ἡμισεα εἰσω θυρων ἀπειληπτο , τα δ ' ἡμιτομα ἐξω προὐκειτο . και τουτοις ἑτερα αὐ προσενεπιπτε σωματα , σκευη | ||
Τοσαυτα φωνησασα συντονῳ χερι λυει τον αὑτης πεπλον ᾡ χρυσηλατος προὐκειτο μαστων περονις , ἐκ δ ' ἐλωπισεν πλευραν ἁπασαν |
μνημα ἐν Σπαρτῃ , εἰτε ἀγαθου τα προτερα ἀνδρος εἰναι νομισθεντος εἰτε και κρυφα οἱ προσηκοντες θαπτουσιν αὐτον . ἐπι | ||
ἐπι της ἐρωμενης ὑβριζεσθαι και ταυτα προς ἀνδρος ἀντεραν ἰσα νομισθεντος : το δε μη πασχουσῃ κακως ἐπαμυνειν ἐσχατης εὐνοιας |
προεβληθη , και κατα δυναμιν αὐτων ἑκαστος ἐνεχθεντες , ἐκ παρακλησεως και παρασκευης των κροτων συντελουμενων , ἀπηλλαγησαν , και | ||
γαρ ἐπιλεκτων ὑπερβαλλομενων ταις ἀνδραγαθιαις , και της ἀρετης και παρακλησεως Ἐπαμεινωνδου πολλα συμβαλλομενης , μογις ἐβιασθησαν οἱ Λακεδαιμονιοι : |
μαθηματικα , τα δε φρονιμα . και μαθηματικα λεγει τα αἰσθανομενα των ψοφων και γινωσκοντα ποιαι μεν φωναι ἀπειλητικαι ὑπαρχουσι | ||
ἀσθματος περιχανων ἐμπιμπλᾳ , τα δε ἀλλα ζῳα ἡκοντα και αἰσθανομενα οὐ τολμᾳ προσαψασθαι . διο εἰ μη εὐθηρια γενοιτο |
μονον ἐν τοις ἐκκειμενοις τοποις , τουτεστιν Μεροῃ και ἐκβολαις Βορυσθενους ποταμου και πασι τοις ὑπο τους αὐτους παραλληλους , | ||
τον ἰσθμον της Ταυρικης χερρονησου ἀπολαμβανει του Ποντου τα μεχρι Βορυσθενους ποταμου . Και ἐστιν ὑπο μεν τα δυτικωτατα της |
οὐτε οἰνου οὐτε της ἀλλης τροφης ἀξιολογου μεταλαμβανουσιν , οὐτε ἐσθητας λαμπρας περιβαλλονται . των δε ταφων τρεις ὑπαρχουσι ταξεις | ||
οὐτε οἰνου οὐτε της ἀλλης τροφης ἀξιολογου μεταλαμβανουσιν , οὐτε ἐσθητας λαμπρας περιβαλλονται . των δε ταφων τρεις ὑπαρχουσι ταξεις |
περιπορευομενος ὠχυρου και σιτον παρεκομιζεν : ἐπιμελεστατα δε τας ἐν Λεοντινοις ἀκροπολεις ἐτειχισε και τον ἐκ των πεδιων σιτον εἰς | ||
μεταβολην ἐλεησαντες ἀθωον ἀφηκαν . Διονυσιος οὐκ ἐς μακραν ἐν Λεοντινοις περιστησας αὐτοις την ἑαυτου δυναμιν ἁπαντας κατηκοντισεν . Διονυσιος |
χρονιως ὀμματα ῥευματιζομενοις , ὀρθοπνοϊκοις τε και ἀσθματικοις και βησσουσι χρονιως , ἐτι τε ἰσχιαδικοις , ἀρθριτικοις τοις τε περι | ||
ῥᾳδιως μεν ὑπο ψυχρων ἁλισκεται τε και διαφαινει ταυτα , χρονιως δε ὑπο θερμων και οὐπω λιαν διαφαινει ταυτα . |
σιλφιῳ , συνωρισιν , καυλῳ , κελησι ; μασπετοις , πυρετοις , ὀποις . Ὁραν τε κειμενα ἀμητας ἡμιβρωτας ὀρνιθεια | ||
εἰναι : των δε καταληπτικων τῳ την μεν καταληψιν ἐν πυρετοις γινεσθαι μετα του διατετασθαι τα βλεφαρα και συνηρεικεναι τους |
κυνηγετουντων ἀπο του ἐπαγειν ἀτην . ἀλεωραι : καταφυγαι , ἀναπαυσεις : ἀπο του ἀλεα ἡ θερμασια γινεται ῥημα ἀλεω | ||
γαρ διακονοις διαδοχης ἐδει και παρ ' ἀλληλων εἰχον τας ἀναπαυσεις : ὁ δε εἰδη μεν πονων ἠμειβε , παντα |
ὁ δε , ἁτε των αὐτων παιδειων γενομενος ἐκγονος , παραπλησια ἀπετελεσεν τοις Καμβυσου παθημασιν : και σχεδον ἐκ γε | ||
και ἑλιγμα . Ῥωγμη μεν οὐν ἐστιν ἁπλη ῥηξις ὀστεου παραπλησια ταις ὁρωμεναις ἐπι των ὑελων σκευαριων , ἡ μεν |
και βαρβαροις , προσετι δε και Ῥωμαιοις , μεγιστην ἀποδειξιν παρεχομενα ἀρετης και ἀνδριας των ἐπιφανεστατων ἀνδρων ἀρχη τε κατελυθη | ||
ἐνιαυτου παραμενειν θαλλοντα και την ὁλην προσοψιν ἀνθηραν και ἐπιτερπη παρεχομενα . μυθολογουσι δε μετα της Κορης τας της ὁμοιας |
ἀρχην ἀφικνουνται , ὡς οὐδεν δεον παρεχειν τα ὠτα κωμοις γυναικειοις και σκιρτημασι σατυρικοις καταβαντας ἀπο των ἐλεφαντων , οἱ | ||
συντροφιαν : ὁς ἐκ παιδος το μειρακιον ἐν τρυφῃ και γυναικειοις ἐπιτηδευμασι συνεχων διεφθειρεν αὐτου την ψυχην . Ὁτι ὁ |
ἀρδην ἠφανισαν : ἱδρυσαντο τε ἐλευθεριου Διος ἱερον και ἀγωνα γυμνικον στεφανιτην ἀπεδειξαν , Ἐλευθερια προσαγορευσαντες : ταφη τε δεικνυται | ||
Λημνον των Ἀργοναυτων δοκει Ὑψιπυλη ἡ Θοαντος θυγατηρ θειναι τον γυμνικον ἀγωνα , και ὁ Ἐργινος ἠγωνισατο : ὡς δε |
τιθεσθαι , προῳδικη δε δια το προτιθεσθαι ἑτερας περιοδου κωλων ἀναπαιστικων Ϛʹ . ὡν τα μεν τεσσαρα διμετρα ἀκαταληκτα . | ||
' ἀγε Πηγασε : ἡ ἐκθεσις της διπλης κωλων ἐστιν ἀναπαιστικων ιθʹ : εἰρηται γαρ , ὁτι και ἑτερῳ μετρῳ |
Καρηνης ἀποικους ἐλαβον , ἀφ ' ὡν ἐν Ἐφεσωι δυο φυλαι των ε τας ἐπωνυμιας ἐχουσιν : οἱ μεν γαρ | ||
. Ἐξετασωμεν δε περι αὐτου τουτονι τον τροπον . αἱ φυλαι συνδυο γενομεναι τα ὀρη τα ἐν Ὠρωπωι διειλοντο , |
ἐχομεν ψυχην και ὁτι ἀθανατος εὐχερεστερον τοις πολλοις εἰδεναι , παρακολουθησαι δε τῳ ταυτα κατασκευαζοντι λογῳ ἐστιν οἱς και των | ||
δει οὐν ἐπιβλεπειν και διαγινωσκειν , ἐπι ποιῳ μοριῳ συνεβη παρακολουθησαι τον μαρασμωδη πυρετον και ἐν αὐτῳ μαλλον προσφερειν τα |
. ἀλλοκοτον φησι την νοσον αὐτου , ἠγουν ξενην και παρηλλαγμενην , παροσον ὁ μεν πατηρ φιλοδικος ἐστιν , ὁ | ||
ὑπο τινος , τιμωριαν ἐλαβε παρ ' αὐτης ἀνηκεστον και παρηλλαγμενην : μεθ ' ἱππου γαρ αὐτην εἰς οἰκισκον τινα |
πεπιστευμενων ὑπο του πληθους , ὡς εἰσιν ἐν τοις πανυ γνησιοις Λυσιου , και τα γε ἀλλα οὐκ ἀτοπως ἐχοντας | ||
αὐτου συγγραμματων , ἐπι παισι μεν Νικομαχῳ και Πυθιαδι , γνησιοις δε μαθηταις Θεοφραστῳ Φανιᾳ Εὐδημῳ Κλυτῳ Ἀριστοξενῳ Δικαιαρχῳ : |
και Βραγχιδαις τας ἀποθεσπισεις δια λογων , ἀλλα νευμασι και συμβολοις το πλεον , ὡς και παρ ' Ὁμηρῳ „ | ||
, ὁν τροπον ζωγραφοι γραφουσι ποταμους , ῥευμασι δε και συμβολοις τοις οἰκειοις ὑποφαινομενος λειμωσι τε παρα τας ὀχθας αὐτου |
ὁρισμον αὐτου παραλαμβανονται , τα δε εἰς τον ὁρισμον τινος παραλαμβανομενα προτερα ὑπαρχουσι , πολλῳ ἀρα μαλλον τα μερη του | ||
τον αὐτον ἀρα τροπον και τα μορια τα ἀντι τουτων παραλαμβανομενα ὑφεξει αἰτιαν της ὑποστολης των ἀρθρων . . προσωπων |
φασκων ὑπο σου και πεντακισμυριους κατα την ἐφεξης μαχην , ἀπολαμβανων τον ἡκοντα ξυμμετρως ἠρωτων , τι δ ' ὁ | ||
ὁ τοπος ἐπι τῃ ἀρχῃ του ἰσθμου , ἐντος μεν ἀπολαμβανων την Ἐρυθραιαν ἐκτος δε την των Κλαζομενιων . ὑπερκειται |
μετα του μηνισκου . τα μεν οὐν περι του Χιου Ἱπποκρατους μαλλον ἐπιτρεπτεον Εὐδημῳ γινωσκειν ἐγγυτερῳ τοις χρονοις ὀντι και | ||
το τελος . ἑλκος γαρ γινεται : κατα δε τον Ἱπποκρατους νομον , ἑλκεα ξυμπαντα οὐ χρη ἐπιτεγγειν πλην οἰνου |
Ἀχαϊης γαρ ἐστιν , ὁπου καλαι γυναικες . τιθει δε Λεσβιους μοι και μεχρι των Ἰωνων και Καριης Ῥοδου τε | ||
δε και της ἠπειρου ἀστεα : ἐν δε δη και Λεσβιους πανστρατιῃ βοηθεοντας Μιλησιοισι ναυμαχιῃ κρατησας εἱλε . . . |
δε δια το μη μονον ὑπ ' ἀρτιου ἀρτιακις μετρεισθαι τετευχεναι του ὀνοματος , ἀλλα και ὁτι παν ὁ ἀν | ||
κεκοινωνηκεναι και δι ' ἀρετην και κοινην εἰς ἀνθρωπους εὐεργεσιαν τετευχεναι τιμων ἀθανατων : την τε γαρ Ἰσιν και τον |
. Τα ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους ἐστι μεν το συνεκτικωτατον παντων των κεφαλαιωνἐνθεν γαρ και τα ἀλλα γινεται κεφαλαια | ||
, ὁπερ ἐστι το μεσαιτατον της νεως , ὁ ἐστι συνεκτικωτατον , ἡτις ἐστι τροπις , ὑπο δε των ἀλλων |
περιπλεκομεν γαρ , ἠτοι ὁταν αἰσχρα ᾐ τα λεγομενα : φυλαττομενοι γαρ την ἀπρεπειαν του λογου αὐτῳ τῳ περιπλεκειν δηλουμεν | ||
τριτον και τεταρτον καιρον διαιρουσι , το ἀδηλον του μελλοντος φυλαττομενοι . Τινες οὐν τα μελλοντα εὐθαλη γινεσθαι οὑτω προμανθανουσι |
και τελικωτερον , οἱον ἡ οἰκοδομικη τελος μεν ἐχει του οἰκοδομειν την οἰκιαν , της δε οἰκιας σκοπιμωτερον και τελικωτερον | ||
, θησαυρους , μαλιστα δε Σκορπιῳ ἐπει και φωλευει , οἰκοδομειν δε ἐν τοις αὐτοις ζῳδιοις πλην των τροπικων . |
ἀλλ ' , ὁπερ μεγιστον ἐστι , και την ψυχην κρατιστην τῳ ἀνθρωπῳ ἐνεφυσε . τινος γαρ ἀλλου ζῳου ψυχη | ||
δυναμιν ὁπως το δεξιον κερας ἰσχυν ἐχον και δυναμιν την κρατιστην διαγωνισηται προς τους μετα Δημητριου τεταγμενους ἐν τοις εὐωνυμοις |
πλεοναζοντα , τον τε μεν οὐκ ἀσυνηθως ἀντι του μην παρειληφθαι ; . . . . . . οὐ μεν | ||
σχεσιν δε αὐτων οὐδεμιαν σημαινοντας , οὐδαμως οἰητεον ἐν τουτοις παρειληφθαι , και εἰ προσχρῳντο τοις συμπλεκτικοις λεγομενοις συνδεσμοις της |
και του μεν θερους ψυχος , του δε χειμωνος καυμα παρεχουσαν και πολλην χλιδην : ὡν οἱ πενιχροι γε παιδες | ||
το ἀναγκαιον ὑδωρ ἀποστελλειν το περιττον ἑτερωσεἀλλα τοὐναντιον τῳ πλεοναζοντι παρεχουσαν τους ἐγχωρουντας ἀδηλους ὀχετους . εἰ δ ' ἡ |
ποιειν ὑπερ ὑμων τους θεους , ταυτ ' αὐτοι κυριοι γεγενημενοι τημερον μη ποιησαιτε , ἀλλ ' ὁν ἐκεινοις εὐχεσθ | ||
Φωκεων των ἐκπεπτωκοτων οἱ μεν οἰμαι βελτιστοι και μετριωτατοι φυγαδες γεγενημενοι και τοιαυτα πεπονθοτες ἡσυχιαν ἀγουσι , και οὐδεις ἀν |
. , ̈ : ἀλλα και Θρασυαλκης ὁ Θασιος τους ἐτησιους φησιν ἐξωθειν τον Νειλον : της γαρ Αἰθιοπιας ὑψηλοις | ||
σωφροσυνης και δικαιοσυνης ἀνδρων ἐπιτηδευοντων μεν ἀρετην , ἀπαρχας δε ἐτησιους συμφεροντων , ἐξ ὡν ἀναγουσι θυσιας στελλοντες ἱεροπομπους εἰς |
δια των ποδων του Κενταυρου , μαλλον δ ' ἐστιν ἀραιοτερα και ἀμαυροτερα . και ὁ μεν ἐπι της ἀγκυλης | ||
φερειν : τῳ δ ' εἰναι των μοριων τα μεν ἀραιοτερα φυσει , τα δε πυκνοτερα , και την κενωσιν |
περι ὡν ἀν σκοπῃ . ὡς γε μη εἰδως σοι ἀποφαινομαι . τουτο γαρ μοι ἰνδαλλεται διανοουμενη οὐκ ἀλλο τι | ||
. δεδιως δε λεγω ταυτα , ὁτι ὑπερ ἀνθρωπου δοξαν ἀποφαινομαι , οὐ φαυλου ζῳου ἀλλ ' εὐμεταβολου , πλην |
θαλαττιῳ χλαμυδος βαφῃ λιθοκολλητον ταινιαν φερουσαν τι και αὐτην καρπου θαλαττιου . ὁ δε ἐβλεπε προς οὐρανον , και ἠν | ||
ἰδιοτητα τῃ χροᾳ και τῃ ϲυϲταϲει τῃ του πολυποδοϲ του θαλαττιου ϲαρκι , ἐκ παχεων και γλιϲχρων χυμων ἐχει την |
κατεπειγεις και κακοδοξιᾳ περιβαλειν θελεις . ἐασον ὑπο των ὁμοτεχνων φθονεισθαι . ἐαν δε με ἀποκηρυξῃς παλιν , ἐγω μεν | ||
οὐν αὐτον των μεν ἐπαινεισθαι , δια δε ταυτα μη φθονεισθαι . παντως και παρ ' ὑμιν οἱ πρεσβυτεροι τας |