και μητερι καρποδοτειρηι : ἐλθετ ' ἐπ ' εὐφημους τελετας ὁσιας νεομυστοις εὐκαρπους καιρων γενεσεις ἐπαγουσαι ἀμεμφως . Κικλησκω κουρην | ||
, εἰτε βελτιων εἰτε χειρων ἐστιν , ἠδη τα της ὁσιας περικειται , και χρη την πολιν αὐτου προεσταναι ὡς |
δ ' ὁπλοις οὐκ . τα μεν γαρ οὐθεν εὐφυες προσφερεται προς ἀπατην μεμηχανημενον , ἡ δε των ῥητορων εἰσαγωγη | ||
ἀλλα και της ἐξωθεν ἀρδομενης τροφης , ἡν ἡ κυουσα προσφερεται . προς δη τι ταυτα λεγω ; ὁτι κατα |
Ἑτερον : συκου παλαιου το πιον ξυσας , και ξυμμιξας ποσιας ἐλατηριου δυο και νιτρου ὁσον το ἐλατηριον , μελιτι | ||
ἡμικοτυλιον , πτισανης χυλος , θαλασσα ἑφθη . Ἐλλεβορου δυο ποσιας τριψας , ὑδατος διεις ἡμικοτυλιῳ , ἐλαιου ἰσον κλυζειν |
, και ἀπαγομενας συν ὑβρει και ἀτιμιᾳ ξαινομενας τε τας παρειας συν οἰμωγῃ και ὀλολυγῃ και κοπτομενας πικρως , παιδας | ||
ὠτειλη . ὠχρος ὠχριασις : “ ὠχρος τε μιν εἱλε παρειας . ” και ὠχρησαντα ὠχριασαντα : “ οὐτ ' |
ᾡ χρονῳ ταυτα ἐγινετο , ἐφλεξεν , ἠτοι ἀνελαμψε το ἐπεραστον φως της σεληνης της εὐο - φθαλμου . ἑσπερον | ||
ἠπειρου , ἠγουν την λιβυην την εὐηρατον και ἐπιθυμητην και ἐπεραστον , θαλλουσαν , ἠτοι παντοιοις ἀγαθοις εὐθηνουμενην . λεγεται |
' ἑκαστην μεν των ἀρετων , μετα δε τα ἐκ περιχαρειας . οὑτω δε διαιρησεις τον λογον : βασιλεως δι | ||
τῃ πολει . οὐκουν ἐν τουτοις ἁπασι το προοιμιον ἐκ περιχαρειας εὐθυς : δει γαρ συνηδομενον φαινεσθαι ἠ ταις πολεσιν |
μ ' ἠργασω ; Ἀνδρ ' ἐδεξαμην ἐραστα τησδε της ξυνουσιας . Και δεδρακας τουτο τοὐργον ; Και δεδρακως γ | ||
το του Ἀσκληπιου ἱερον ἀπεκαθευδεν ὑπερ τε ὀνειρατων ὑπερ τε ξυνουσιας , ὁποση ἐγρηγοροτων τε και διαλεγομενων ἀλληλοις , διελεγετο |
ἐπραττεν ἁμα μεν εἰς δεισιδαιμονιαν και θεοφιλη βιον τον βασιλεα προτρεπομενος , ἁμα δε και κατα τροπον ζην ἐθιζων οὐ | ||
ταις δι ' ἐτους [ ἐν ταις ] περι θεων προτρεπομενος ἑορταις οὑτω την Ὁμηρικην ἀσεβειαν ἐνηγκαλισται φιλοστοργως , τους |
συστασις ποιοτητος , ἡ θεωρειται περι το δικαιον . διο προσποιειται ταυτα [ και ] λεγειν χαλεπαινων και ἀχθομενος ὁτι | ||
γαρ ὑποδυομενα τα καταδεεστερα το των σεμνοτερων ταξεων σχημα , προσποιειται ἐκεινο εἰναι ὁπερ ὑποδεδυκε , και ἐνταυθα ἀλαζονας προϊεται |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
ἐχων νυν ἀφιημι . , . . Εὐπειθιος παθων δε παντοιων καταμεστοι ὀντες οὐδε ἐν μεσοις αὐτοις τοις δρωμενοις οἱοι | ||
φησιν οὑτως : Ὁμηρος φυσεως λαχων θεαζουσης ἐπεων κοσμον ἐτεκτηνατο παντοιων : ὡς οὐκ ἐνον ἀνευ θειας και δαιμονιας φυσεως |
ὁ δε τεκτων και γλυπτης λιθοξοου μαλλον , των προτερων λειπομενος εἰς ἀκριβειαν , ὁ δε λιθοξοος των λοιπων ἐχει | ||
και τἀλλα , ὁσα δει γενεσθαι , ἐπειδη βραχυς ὁ λειπομενος ἐστι της ἀρχης τοις ὑπατοις χρονος , τους εἰσιοντας |
. ἐαν μεν οὐν εὐθυς διαφορηθῃ το ὁλον ἐκχυμωμα , συμφυεται ῥᾳδιως ἡ διαστασα σαρξ : ἐαν δε χρονισῃ , | ||
περιλαμβανει αὐτην ἐσωθεν τε και ἐξωθεν : εἰτα ἀνιουσα αὐθις συμφυεται ἐπι τας [ ἀςκαρωτιδας ] και ἀποσχιζεται , ποιουσα |
χαριν συμπεριειλειν ἐριον λεπτον τῳ βραχιονι και τοτε τον βροχον περιαπτειν : ὑποκειμεναι γαρ αἱ του ἀγκωνος ἀνωμαλιαι συνεχουσι τον | ||
ἀγωνας προαγειν , τοις δ ' ἀνδρασι ταπεινωσιν και δουλειαν περιαπτειν . των δε γεννωμενων τους μεν ἀρρενας ἐπηρουν τα |
ὁρωμεν γιγνομενον φυσει τοις ἀνθρωποις , διο και το γηρας ἀντιποιειται τουτου μονου των ἀγαθων : φρονησις ἀρα τις κατα | ||
, ἀλλα πεισας και φανερως ἀποδειξας ὁτι των αὑτῳ προσηκοντων ἀντιποιειται . ἐπι γουν των βραχυτερων , φησι , τουτῳ |
πετομενον , ἀλλα και ἁλισκεται δια την αὐτου σκιαν , προσερχομενον αὐτῃ καθ ' ὑδατος ὁραθεισῃ . Ἀμαλθειας κερας : | ||
και ἐνθεασμους ὡς ἐκστατικην . μεταπειθοντι . ἱνα ἀλλον νοησωμεν προσερχομενον τῳ μουσικῳ χαριν τινος δεησεως και ὡν λεγει , |
ἐσται και ἑκατερα των ΔΒ και ΖΔ , του δε λειμματος ἡ των ΑΖ . κἀν λαβωμεν δε τινα τῳ | ||
των νομισματων ἐξ ὀλιγου τινος χρυσιου ἀποκεκομμενου κομματος : ἠ λειμματος των ἀδικων . ἀλλως . κομμα : εἰδος φαυλου |
τουτο ἐφευροι , ἑτερον ὑπερ αὐτου εἰς θυσιαν προσαξει . περιερχομενος δε ὁρᾳ το αὐτου προβατον ὑπο λεοντος βιβρωσκομενον . | ||
προς αὐτον ἐν Βαβυλωνι και βιωσαι τον λοιπον χρονον . περιερχομενος δε τας λοιπας πολεις ἐπεδεικνυτο την ἑαυτου σοφιαν και |
και ἀγαν διψωδης : ὁθεν οὐ πονηρως ἐνιοι ἀλοῃ μισγοντες προσφερουσιν : οἱ δε θυμου κομῃ και ἁλσιν : οἱ | ||
ταλαιπωρια , οἱ δε σφισιν , οἱς τεχνη τιθασευειν , προσφερουσιν ἐτι κειμενοις πιτυος της ἡμερου καρπον προεκλεξαντες ἐκ των |
αὐτον τροπον αἱ ἀρετης ἀκτινες ἀναλαμψασαι το διανοιας χωριον ὁλον μεστον αὐγης καθαρας ἀπεργαζονται . τα μεν οὐν ἀνθρωπου κτηματα | ||
” και “ ἀσκος οἰνου ” ἀντι του “ ἀλαβαστρον μεστον μυρου ” . δαιμονιως : ἠγουν ὡς εἱς των |
προς τε τους της ῥαχεως σπονδυλους και προς το στερνον συναπτουσιν ἑκατερωθεν . αἱ δε λοιπαι πεντε τῃ μεν ῥαχει | ||
τοις ῥημασι τοις συντασσομενοις δοτικαις αἰτιατικας προτερον ἐπιφεροντες τας δοτικας συναπτουσιν : οἱον Διονυσιος ὁ Χαλκιδευς : Μυρρινην την Ἀμαζονιδα |
ἐστιν : ὡστε ἐαν μεσου ἡμερας ὁ ἡλιος την τροπην ποιησηται , μεσου ἡμερας ἐσται ἐπι του μεσημβρινου . Λημμα | ||
ἡμερας ἡ τροπη τῳ ἡλιῳ , ἐν ᾑ δε ἀν ποιησηται ἡμερᾳ προς τῳ θερινῳ τροπικῳ την τροπην , μακροτατη |
το μεσον : ἰδου γαρ το μελαν και το λευκον πεπερασται , τα δε ἐν μεσῳ χρωματα ἀπεραντα ἐστιν : | ||
διδαξομεν : οὐκ ἀρα ἐστι τι χρονος . εἰ γαρ πεπερασται ὁ χρονος , ἠν ποτε χρονος , ὁτε [ |
ἐν ἀκακιᾳ και ἁπλοτητι . οὑτοι κατισχυσουσιν πασης πονηριας και παραμενουσιν εἰς ζωην αἰωνιον . μακαριοι παντες οἱ ἐργαζομενοι την | ||
του λοιπου μη συνοδοιπορειν φιλοις , οἱ ἐν κινδυνοις οὐ παραμενουσιν . ” ὁ λογος δηλοι , ὁτι τους γνησιους |
ὀλεθριην , ὁρωντες αὐτους ἐοντας ὀλιγους , και τουτους δρομῳ ἐπειγομενους οὐτε ἱππου ὑπαρχουσης σφι οὐτε τοξευματων . Ταυτα μεν | ||
δε νεον ἑστηωτας : Τους δ ' ἠδη και ποσσιν ἐπειγομενους ἐς ἀρηα . Οἱ λεγοντες οὐν ἁν ἀντι του |
Ἑλληνικῃ φωνῃ : ἐλεγον δε εἰς Φελλω την αὑτων πατριδα ἐπειγεσθαι . μεχρι μεν οὐν τινος συνωδοιπορουν ἡμιν παραθεοντες , | ||
τοις παρουσιν ἀκινδυνοτερα αἱρεισθαι μαλλον και προς σφας ἐς Ῥωμην ἐπειγεσθαι φυλασσομενον . οἱς Ὀκταουιος ἐνδους δια την ἐτι ἀγνοιαν |
ἀπορος ἠν της αἰσχυνης αὐτῳ την γλωτταν ἀγχουσης : τοσουτον ἐπιεικειας αὐτῳ και σεμνοτητος περιην . οὐκουν ὠφθη τις οὑτως | ||
λογους . ὁποτε δε και τοις λογογραφοις τουτο περας της ἐπιεικειας ἐστιν , ὁταν τους αὐτοσχεδιαζοντας μιμησωνται , πως οὐ |
ἀνακαθαιρει τε και πληροι τα ἐν ὀφθαλμοιϲ ἑλκη . Λιγνυϲ καιομενων τινων εἰδων ὡϲπερ αἰθαλη τιϲ ἐϲτιν , οἱον λιβανωτου | ||
ἀσβολωδες : και καπνωδες : λιγνυς γαρ λεγεται ὁ ἀπο καιομενων αἰλαιωδων : γινωμενος καπνος : Ὁμηρος , λιγνυν αἰθαλοεσσαν |
: ἐξ οὑ συμβαινει , τους μεν καταμαρτυρουμενους ἀδικεισθαι νικαν δυναμενους , τους δε προσεχοντας δικαστας ἀδικους και παρανομους ψηφους | ||
Μεμνων , και ἐκ των παροντων γνοντες σφας τε οὐ δυναμενους ἐπι πολυ ἀντεχειν τῃ πολιορκιᾳ και του τειχους το |
θελοντες μαθειν τα κατ ' αὐτον , ἐχουσι το της Ἀσιας δημοσιον ἀρχειον : ὁν ὁ προφητης συνοντα πολλοις ἐτεσιν | ||
. . πολις Συρων μεγαλη , ὡς Ἑκαταιος ἐν Περιηγησει Ἀσιας . . Κανυτις : πολις Συριων μεγαλη , ὡς |
, δικαστῃ , και νη Δια τυραννῳ κακοηθει και πονηρῳ ταπεινον ἀπολογεισθαι : πολιταις δε και συγγενεσι και φιλοις , | ||
εἰναι , και συναγεσθαι τα ἀπο των ὑψηλων εἰς το ταπεινον και ὑπο τας ῥιζας των ὀρεων . ὁθεν και |
ὡν αὐτος βουλεται , δευτερον δε ἐθρυλουν εἰπων την της μετανοιας προφασιν ἀνῃρηκεν : οὐ γαρ κρυφα οὐδε ἐν ἀπορρητῳ | ||
ἐποιει ὁ θεος , ἀλλα μακροθυμος ὠν ἀφορμην ἐδιδου αὐτῳ μετανοιας και ἐξομολογησεως . Ἀλλα φησει οὐν τις ἡμιν : |
Ἀγαθοκλης ἀποβιβασας την δυναμιν προς τας καλουμενας Λατομιας και χαρακα βαλομενος ἐκ θαλαττης εἰς θαλατταν ἐνεωλκησε τας ναυς . Οὑτω | ||
ἐδῃωσε και ἐνεπρησε παντα , ἐπειτα χαρακα προ του ἀστεος βαλομενος και κυκλῳ περιλαβων τῳ στρατῳ και μηχανας ἐπιστησας ἐπολιορκει |
φησιν ὁτι “ ἀλλ ' ὡς ἀξιουσιν ” ὡς μη δεχομενος τα παρ ' αὐτων . ἐνεργειᾳ γαρ ὑπαρχουσιν αἱ | ||
πεδιῳ αὐλων ὑποκειμενος και τον ἠχον εἰς αὑτον ὡς ὀργανον δεχομενος παντων των λεγομενων μιμητην φωνην ἀπεδιδου , ἰδιᾳ μεν |
παροντες προς ἀλληλους ἐκυρωσαν , και παλιν προσταγμα πανταχου διεπεμπετο παυεσθαι της οἰκειας συνεργιας το πυρ , ὡς εἰς χρηστον | ||
ἀν το νυκτερινον σκοτος το φως διεδεξατο και της ἀγωνιας παυεσθαι μηδε βουλομενους αὐτους κατηναγκασεν . Εἰτα ἐπειδη του πολεμειν |
μη εἰναι . Ἀλλ ' ὁρα , μη περαιτερω του δεοντος τον τοπον ἀποσεμνυνωμεν : σκεψαι γαρ και τους ἐναντιους | ||
ἀδικει : ὁς ἐν δυοιν μεν ἐτοιν πλειω ἠδη του δεοντος δωδεκα ταλαντοις ἀνηλωσε , παρ ' ἑκαστον δε τον |
ὑγροτητα την ἀπο της σαρκος . Παρα δε την κνημην περοναι δυο παρηκουσιν , αἱ κατωθεν μεν προς του ποδος | ||
νωτα τε και τον αὐχενα και την κεφαλην ἁπασαν . περοναι δε εἰσι προς ταις πλευραις πεποιημεναι , αἱς ἑκατερον |
ἠθετουντο ὡς ἀσυμφωνοι προς τα ἑξης . οὐ γαρ μεμιγμεναι παραγινονται αἱ ψυχαι . νυν δε ὁμου νυμφαι , ἠιθεοι | ||
: Ἐπει αἱ γερανοι λιθους καταπινουσι και ἐπι την Αἰγυπτον παραγινονται . τουτους δ ' ἐτυκιζον : Τυκος ἐργαλειον τι |
δε και ταις τυχαις τε και δοξαις και τιμαις ἀλληλων ὑπερεχειν , ὡσπερ τοις σωμασιν . εἰναι γαρ τους μεν | ||
και το ἀληθες ἐχειν ; οὐ γαρ που πεφυκεναι Σιμμιαν ὑπερεχειν τουτῳ , τῳ Σιμμιαν εἰναι , ἀλλα τῳ μεγεθει |
ἐξ ὡν δια των ὁρων εὑρηκαμεν το ἐξ ἀναγκης μηδενι συναγομενον : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι παντων των καταφατικων . | ||
και την συνωσιν ἀπεργαζομενα πηγνυσιν : το δε παρα φυσιν συναγομενον μαχεται κατα φυσιν αὐτο ἑαυτο εἰς τοὐναντιον ἀπωθουν . |
τουτο δε το σωμα παρα τον της ἐπιμονης χρονον ἐνεργειται διαλυομενον και ἀειδες γιγνομενον : ταυτα δε οὐ δυναται πασχειν | ||
ξηραινων εἰς σκιαν διδου ὑπο την γλωτταν κατεχειν και το διαλυομενον ὑγρον καταπινετω . Ἀλλο . Γλυκυρριζης , σικυου ἡμερου |
τι δοξειεν αὐτοις την του συνεδριου ταραχην , τῃ Κορνηλιου προστιθενται γνωμῃ . και παρελθων εἱς ἐξ αὐτων , Ἀππιος | ||
περιτιθησι , και παντες σχεδον οἱ τον ποιητην τουτον ἐξηγουμενοι προστιθενται τοις ὑπ ' αὐτου λεγομενοις . Ἐμπειροτερον δε Εὐδοξος |
ἐνετυχεν ἀπαγομενῳ τῳ παιδι . πληγεις δ ' ἐρωτι και πυθομενος καθ ' ἡντινα προφασιν ἐρχονται , δεινον ἐποιησατο μη | ||
Περγαμον ἀνεβη , ἱμερον ἐχων θεησασθαι . Θεησαμενος δε και πυθομενος ἐκεινων ἑκαστα , τῃ Ἀθηναιῃ τῃ Ἰλιαδι ἐθυσε βους |
προς παντα μικρα και μειζω χρωμενην , προφοραν δε ὑπο παιδειας ὀρθης ἡνιοχουμενην . πολλοι γαρ λογιζονται μεν τα βελτιστα | ||
δια τουτο ῥᾳδιως χωρουντων ἐπι την ἀδικιαν . ὡς της παιδειας ἱκανως καθεστωσης ἀποδιωξαι και ἀπελασαι της ψυχης τους πονηρους |
: φοβος . Ἀρριανος : τοσονδε αὐτους δειμα ὡς προσαγοντων δεινων κατεσχεν ὡστε μη δυνασθαι ἀποστησαι της ἐκπληξεως . . | ||
προ καιρου θορυβος : οἱ δ ' ἀνδρειοι προ των δεινων ἡσυχιοι ὀντες , ὁταν ἐν τοις δεινοις γενωνται , |
το βλαπτομενον οὐχ ὑπο του τυχοντος , οὑτως οὐδε το τρεπομενον και πασχον ὑφ ' ὁτουουν ἀν παθοι , ἀλλα | ||
: δηλον γαρ ὁτι τῳ σωματικον και σωμα τοιονδε εἰναι τρεπομενον παντοιας τροπας παντοδαπας και τας ἐπιθυμιας ἰσχει . Και |
ἀντισχειν τοις τοθ ' ὑμας ἀναπτουσινὡς τα πραγματα εἰς τουτο περιστησεται ὡσθ ' ἡμιν περι των ἀπελθοντων προτερον γενεσθαι τον | ||
Ἀρχελαον , ἐν ᾡ ἐπιχειρηματων εὐπορησε : μη δοντος δε περιστησεται ἐπισειων την των πολλων δοξαν τε και συνηθειαν εὐδαιμονα |
Πολυδωρον . τροπος δε ἐστι λογος κατα παρατροπην του κυριου λεγομενος κατα τινα δηλωσιν κοσμιωτεραν ἠ κατα το ἀναγκαιον . | ||
. δευτερος ὁ ἐπι πονηριᾳ κωμῳδουμενος . τριτος ὁ Ψακαδος λεγομενος . τεταρτος ὁ τραπεζιτης , οὑ μεμνηται Εὐπολις ἐν |
ἐνικησεν Ὀλυμπιαδα ὁ Ψαυμις τῃ ἀπηνῃ , οὑτως συνοραται : καταλυεται γαρ αὐτῃ το ἀγωνισμα περι ὀγδοηκοστην εʹ Ὀλυμπιαδα : | ||
στερηθεν ψυχης πιπτει , οὑτω και πολις μη ὀντων νομων καταλυεται . . . , . . . . . |
δε του παρακολουθουντος σημαινει το πρωτον , ἐπει ὁ πρωτος προσφατος ἐστι . τις οὐν , φησι , πρωτος ἐλαχε | ||
προσκορες . Ἀριστοφανης . χλωρος τυρος : ὁ νεος και προσφατος . χθιζινον και χθεσινον : το δε χθιζον Ὁμηρος |
ὁσα ἐπει Κυρος ἐτελευτησεν ἐν τῃ πορειᾳ μεχρι εἰς τον Ποντον ἀφικοντο , και ὁσα ἐκ του Ποντου πεζῃ ἐξιοντες | ||
' ἀπο ἀνισχοντος ἡλιου . Καθοτι δε εἰσβαλλει εἰς τον Ποντον , ὁριζει τα Σινωπεων και Ἀμισηνων ἐργα : τριακοσια |
ἀκμασαντας , πολλαι τινες περι την ἡγεμονικην ἐνεργειαν αἱ πλημμελειαι ἀναφαινονται των μεν δια φυσικην τινα διαπλασιν πεπονθοτων , των | ||
οἱ δ ' ἀπονοι πεφυσημενοι τε και αἰσχροι και ἀσθενεις ἀναφαινονται , οὐδε τουτου ἠμελησεν , ἀλλ ' ἐννοων ὁτι |
, ἀντιδρασαντα ὁ τι και δυναιτο συν ἡδονῃ δεχεσθαι το πεπρωμενον : οἱ δε ὁποτε αἰσθοιντο οἱ τραυματιαι την ἰσχυν | ||
, τιμιοι δε πατρισιν : ὁταν δε δη ἐλθηι το πεπρωμενον τελος , οὐ μετα ληθης ἀτιμοι κεινται , ἀλλα |
της ἡμετερας πολεως : τελος δε παντος του λογου ψηφιζονται ἡκειν τους ἱερομνημονας προ της ἐπιουσης πυλαιας ἐν ῥητῳ χρονῳ | ||
δε τετταρας χειμωνα . τους δε Ποντικους ἐκ του πολλου ἡκειν ποντου , ὡσπερ ἐκ του ὀλεθρου . τους δε |
γαρ ἐλειοσελινον το παρα τους ὀχετους και ἐν τοις ἑλεσι φυομενον μανοφυλλον τε και οὐ δασυ γινεται , προσεμφερες δε | ||
και οὐκ ἀξιουσαι περιιδειν κοινον ἐπι τοις περιοικοις ἁπασι κακον φυομενον . Τεως μεν οὐν προς το Σαβινων ἐθνος ἀποστελλουσαι |
καταληψιν δε ποιεισθαι του μελανος χρωματος ἐκ της του λευκου παρουσιας των ἀμηχανων . και ἐπι της φωνης ὁ αὐτος | ||
οὐκ ἀνθρωπος , ὁτι συμβεβηκεν αὐτῃ προ της του εἰδους παρουσιας ἡ στερησις . ἀλλ ' ὁμως μαλλον ἐπι της |
ξυμμαχων ὀλιγους ἐπι Ὀλυνθου ἀποπεμπουσιν , ὁπως εἰργωσι τους ἐκειθεν ἐπιβοηθειν , αὐτοι δε ἀναστησαντες το στρατοπεδον ἐχωρουν ἐπι την | ||
εἰς ἀποριαν συγκλειομενος ὑστερον ἐκρατει . ἀλλα πιπτει και Λεοννατος ἐπιβοηθειν δοκων Ἀντιπατρωι . και Λυσιμαχος δε Σευθηι τωι Θραικι |
οἱον ταις παντων γνωμαις ἀντιλεγει τις : και αὐτος οὐκ ἀποφαινεται γνωμην : το τε γαρ ἀντιλεγειν καθ ' ἑαυτον | ||
. Τιμαιος δε την ἀγνοιαν τουτου του συγγραφεως ἐλεγξας ἀκριβως ἀποφαινεται τουτους αὐτοχθονας εἰναι . Πολλας δε αὐτου φεροντος ἀποδειξεις |
τῃ ἀρετῃ προσεισιν τοις θεοις ἀνευ δεους , ὁ δε ταπεινος δια μοχθηριαν μετα πολλου δεους , δυσελπις , και | ||
φονον τας θ ' αἱματωπους θεας ὀνειδιζων ἐμοι . κἀγω ταπεινος ὠν τυχαις ταις οἰκοθεν ἠλγουν μεν ἠλγουν , συμφορας |
ποιεειν , οὐτε ἀκμαζοντων των νουσηματων και ἐν φλεγμασιῃ ἐοντων προσφερειν , οὐτε ἐξαπινης οἱον τε ὁλῳ τῳ πρηγματι μεταβαλλειν | ||
τον δ ' ὀξους σκιλλινου , και μιξαντα την βοτανην προσφερειν . και κατ ' ἰδιαν δε το σκιλλινον διδομενον |
ὠνομαζετο , μισων διαφεροντως τους Καρχηδονιους δια το βαρος της ἐπιστασιας : οἱ δε τελευταιοι Νομαδες ὑπηρχον , πολλην της | ||
παντως και ἑξιν ἐχουσιν . ἀλλ ' ἐκεινο ἐν τουτοις ἐπιστασιας ἀξιον , εἰ και βαθυτερας δειται της ἐπιβλεψεως : |
, και την του Καλυδωνιου καπρου θηραν , και Θησεα παραγενομενον ἐκ Τροιζηνος εἰς Ἰσθμον καθαραι . : Οὐκ εὐ | ||
ἀγορασαντα ταυτην ἐχειν οὐκ εἰδοτα την ἑαυτου θυγατερα θεραπαιναν , παραγενομενον δε εἰς Κορινθον ἐπι την των τεκνων ἀπαιτησιν και |
ὀντες . Μονονουχι λεγει σαφως , εἰ γερας ἐστι βασιλικον προτεινομενον ὑπο των θεων το ἀγαθοποιειν , και πλουτοδοτας εἰναι | ||
προβαλλομενον εἰς κατασκευην αὐτου του προτεινομενου , πορισμα δε το προτεινομενον εἰς πορισμον αὐτου του προτεινομενου . μετεγραφη δε οὑτος |
μεν ἀηθεσσοντες ὁμαρτῃ αὐχεν ' ἀνακρουουσιν , ὁ δ ' ἀχθομενος στομα γαστρος πολλακι μεν δαιτην ἀπερευγεται αἱματοεσσαν , ἀλλοτε | ||
] ἀσυνηθεις ὁμαρτῃ ] ὁμου αὐχεν ' ] τον λαιμον ἀχθομενος ] ὁ βαρυνομενος , ὁ νοσων στομα ] τον |
των του σωματος μερων . το δε της θηλειας ἀγονον ἀποφαινονται : ἀτονον τε γαρ εἰναι και ὀλιγον και ὑδατωδες | ||
προσεχεστερον μονον εὑρισκεται ὑπευθυνον : ἠδη δε εἰπομεν ὁτι τινες ἀποφαινονται , ὡς εἰ και δοκει ἐγκλημα εἰναι : ἐνταυθα |
ὁ Ἀντωνιος ὑπερ ἑαυτου βουλευεται , τον ἐπιοντα πολεμον οὐ προορων : εἰ δε την Ἀντωνιου γνωμην φθανετε , μαρτυρομαι | ||
αὐτων σκιλλαν παρατιθενται , δια τους λυκους . ὁ λυκος προορων τον ἀνθρωπον ἀσθενεστερον αὐτον και ἀφωνον ποιει , ὡς |
: οὐ γαρ ὁλως ἀπο του ἀτελους ἐπι το τελειον παραγινεται τι , εἰ μη μεση δυναμις παρειη , ἐπιδιδουσα | ||
Μεγαβυζον , Ἀσπαθινης δε Ὑδαρνεα . Γεγονοτων δε τουτων ἑξ παραγινεται ἐς τα Σουσα Δαρειος ὁ Ὑστασπεος ἐκ Περσεων ἡκων |
ὡς ἐπυθομην παρα των ἐν Αἰγυπτῳ ἱερεων ἑνος εὐ μαλα γεροντος ἐν τῃ Ὀνουφι , ἀλλα τε πολλα των Ἑλληνων | ||
οὐ σου χατιζων δευρ ' ἀναξ στρατηλατει : τι γαρ γεροντος ἀνδρος Εὐρυσθει πλεον θανοντος ; ἀλλα τουσδε βουλεται κτανειν |
των πολεμιων , ἀλλα σφας αὐτους εἰς δουλειαν προδουναι και προυπτον κινδυνον προς το δειλιας ἐγκλημα φερειν και πασης εὐηθειας | ||
δεκτικη γινεται του ἀρθρου , οἱ δυο ἀνθρωποι τρεχουσι . προυπτον οὐν ὁτι ἡ του ἀμφοτεροι συνταξις , το εὐχρηστον |
ἑλκομαι ἠτορ νεομηνιᾳ θιγεμεν . ἐμπα , καιπερ ἐχει βαθεια ποντιας ἁλμα μεσσον , ἀντιτειν ' ἐπιβουλιαις : σφοδρα δοξομεν | ||
, Ἰλιου δε θηκεν ἀφαρ ὀψιτεραν ἁλωσιν , κυανοπˈλοκοιο παιδα ποντιας Θετιος βιαταν , πιστον ἑρκος Ἀχαιων , θρασει φονῳ |
εἰπειν οὑς βουλεται , μεταλαβων αὐθις τον του βασιλεως αὐτων αἰτειται παιδα , πλαττομενος , ὁν εἰχεν αἰχμαλωτον , ὡσπερ | ||
ἐαν πειραθῃ τις ἀποδειξαι την ἀντιφασιν , το ἐν ἀρχῃ αἰτειται λεγων οὑτως ὁτι οὐ συντρεχει ἡ ἀντιφασις , ἐπειδη |
εὑρηταικαιρον ἀν ἐχοι και τουτον ποντιον ξεινον καλεισθαι . θ ξεινος ] φιλος . συθεις ] ὁρμηθεις . συθεις ] | ||
μνηστηρες ἀγηνορες , ὀφρα τι εἰπω : μοιραν μεν δη ξεινος ἐχει παλαι , ὡς ἐπεοικεν , ἰσην : οὐ |
. και τα ὀνοματα ἀναγωγη , ἀναπειρα , πλους , περιπλους , ἐπιπλους , διεκπλους . εἰτα στησαι τας ναυς | ||
παραλιᾳ ἀνατολης . και ἐστιν ἀπο πολεως της Ἀκανθου ὁ περιπλους της χερρονησου ἑως Σταγειρου , πολεως του Ἀριστοτελους , |
παρα τα ἐν ἐπιπεδοις δυο προσειληφως , δηλονοτι τεταρτου ὁρου προσγενομενου : ἐν γαρ τεσσαρσιν ὁροις το τριχῃ διαστατον , | ||
ἀλλα ἐγκαταλαμβανομενον , ἀραμενον φερειν . φορτιου δ ' οἰμαι προσγενομενου και αὐτος ἐγκατεληφθη . ὁθεν δη και ἀξιον θεωρησαι |
, ἀν προς ἀνδρα ἰδωσιν , ἐρυθριωσι τε και αὑτων ἐπιλαμβανονται και ῥᾳστα δη ἐς νουν ἡκουσι , λιμῳ δε | ||
το πασι : ἀλλως : το χαριν γραφεται θρασει . ἐπιλαμβανονται δε του χωριου τουτου : εἰποι γαρ ἀν τις |
ἁ οὑτοι φασιν , εἰ μη τις ἀρα ὑπο τουτων πεπεισται ὁμολογειν παρειναι . Αὐτος δ ' ὑμιν παντας τουτους | ||
ὁτι εἰσιν ἀγαθαι και δειν διωκειν , ὁ δε ἀκολαστος πεπεισται ὡς δει διωκειν , ὁ μεν ἀκρατης εὐμεταπειστος ἐστιν |
διδωσι σοι το συμβολον , ὁ δε σκωπτων αὐτους ὡς γεροντας και ἐγγυς θανατου ὀντας φησιν ἐν τῃ σορῳ και | ||
και πολυανθρωπον , ταξας προ της φαλαγγος τους ὁμηρους , γεροντας , παιδας , γυναικας . οἱ δε τους ὁμοφυλους |
, πλειους δε Αἰγυπτιοι . και βαλλει Μεγαβυζος εἰς τον μηρον Ἰναρον , και τρεπεται , και νικωσι Περσαι κατα | ||
τοις γονασι . ταυτα ἀκουσας ὁ Κυρος ἐπαισατο ἀρα τον μηρον και εὐθυς ἀναπηδησας ἐπι τον ἱππον λαβων χιλιους ἱππεας |
αἰτιαν , τουτεστιν αὐτο το χρωμα , ὁπερ ὁ φευγων προβαλλεται : ἀλλ ' ἀμφιβολον και ζητουμενον , και δει | ||
τουτων οὐδετερον εἰπειν εὐτυχει , ἀνθοτου τον νομον , ἀνθοτου προβαλλεται τα γραμματα , και τα τοιαυτα . εἰτα ἐντευθεν |
εἰπειν τουτο ἐστιν : μετα το εἰπειν περι των προτασεων ποιαι ἀντικεινται ἀντιφατικως ποιαι δε ἐναντιως , και ποιαι διαιρουσιν | ||
. Ἐπεξελθων πασι τοις εἰδεσι των προτασεων και δειξας , ποιαι ἀντιφατικως λεγονται μαχεσθαι ποιαι δε ἐναντιως και ποιαι ὑπεναντιως |
, ἀπαταται και λανθανει τοις στρατηγημασι τους ἐχθιστους ὡς φιλτατους προσιεμενος . Εἰδως οὐν , ὁτι παρα μικρον ἐλθοντα μυριακις | ||
της ψευδους δοξης , ἁ σκοτῳ φιλα εἰναι συμβεβηκε , προσιεμενος . ὁ μεν δη μεγας ἀρχιερευς τρισι ταις εἰρημεναις |
λεγων κατα διαρτησιν ἀσυνακτον εἰναι τινα λογον , φασιν μεν προφερομενος μονην ἀντιτιθεμενην αὑτῳ φασιν ἑξει την ἀντικειμενην τῃ προειρημενῃ | ||
φιλοσοφε , ἐκεινα ἁ ἐλε - γες ; ποθεν αὐτα προφερομενος ἐλεγες ; ἀπο των χειλων αὐτοθεν . τι οὐν |
ἐκτος του τριγωνου γωνια ἑκατερας των ἐντος και ἀπεναν - τιον μειζων ἐστιν , και δυο ὁποιαιουν των ἐντος γωνιων | ||
βιος . αἰων ] χρονος . ὁσον τοτ ' Οἰδιπουν τιον : ὁσον θαυμασθηναι και δοξασθηναι ἐποιησαν . και Εὐριπιδης |
της κνημης ὀστουν λοξος πως μαλλον δια των ὀπισω μερων ἐποχουμενος τῃ διαρθρωσει , καμπτειν αὐτην ἐκπεφυκως . Τεσσαρεσκαιδεκα μυες | ||
, και ὡς τον πολυν ἀνελιττων αἰωνα φερεται ταις ὡραις ἐποχουμενος , την δε ἐπανθουσαν ὡραν , ὁτι παν εὐκαιρον |
οἰκημα Δαιμονος τε ἀγαθου και Τυχης ἱερον ἐστιν ἀγαθης : διαιτωμενος δε ἐνταυθα τα τε ἀλλα καθαρευει και λουτρων εἰργεται | ||
ἀνδρας , ἀστραγαλοις δε παιδας ἐξαπατωσιν . Ὀρεστης ἐν ὀρεσι διαιτωμενος : ἐπι των λωποδυτουντων . οὑτος ὁ Ὀρεστης προσποιουμενος |
μεν αἰχμης ὡς θοον ἐγχος ἐχουσα μελιφρονα δεσμον ἐρωτων ; κεστον ἐχω και κεντρον ἀγω και τοξον ἀειρω , κεστον | ||
χειλεσιν αὐτης ἐκαθισεν ἡ Πειθω . ἁπαντα ἐκεινη γε τον κεστον ὑπεζωστο , ὁλαις ταις Χαρισι την Ἀφροδιτην δεξιωσαμενη . |
τα της ἱστοριας μενῃ βεβαια : εἱμαρτο γαρ αὐτους ἀλληλοκτονους γενομενους κατα τας ἀρας του πατρος ἀποθανειν . νυν δε | ||
εἰναι της ἑταιρας , ἡς φασι των νομαρχων τινας ἐραστας γενομενους δια φιλοστοργιαν ἐπιτελεσαι κοινῃ το κατασκευασμα . Μετα δε |
το σωμα και ἐς τον μυελον , και ἐξ αὐτου τεινουσιν ὁδοι , ὡστε και ἐπιεναι του ὑγρου ἐς αὐτον | ||
ἡδε ἡ νουσος μεγαλη των φλεβων των κοιλων , αἱ τεινουσιν ἀπο της κεφαλης παρα τας σφαγας δια της ῥαχιος |
μαλιστα ἀνιωμαι , ὁτι μηπω τις ἀπηντησε περι Κλεωνος ἡμιν διαλεξομενος . οὐ προτερον γαρ ἀν ἀποστειλαιμι το βιβλιον , | ||
παρηλθεν ὡς εὐκαιροτερον ἐν τῃ του ῥηματος διδασκαλιᾳ περι αὐτου διαλεξομενος , ἐν οἱς διδαξει πως ἀφοριζεται το ῥημα , |
μετα σωφροσυνης τε και πρᾳοτητος και του παρεχειν αὑτον αἰδεσιμον διαγων . και το μεγιστον , των προς ἡμας δικαιων | ||
θερμη και ἡλικια ἀκμαστικη , ἡ διαιτα ἐνδεης , βιον διαγων φροντιστικον και ἐπιπονον , και οἱ σφυγμοι ἠτονημενοι και |
θαλατταν διεσωσε τας ναυς . Ἰμιλκων δε ταις πρωταις τριηρεσιν ἐπιθεμενος τῳ πληθει των βελων ἀνειργετο : ἐπι μεν γαρ | ||
χαλκειον ἐλθων και ἁρπασας παιδα ἑνα , ἐπι των ὠμων ἐπιθεμενος ἐκελευσε ποδηγειν προς τας ἀνατολας . ἐκει δε παραγενομενος |
' οἱ ς ' ἐφυσαν , ἐμφρονες . Ποιοισι ; μεινον : τις δε μ ' ἐκφυει βροτων ; Ἡδ | ||
αὐτων καθισῃς : ἀλλα ὡς ἐμμενεις τῃ ἁπλοτητι σου , μεινον , και καθιῃ μετ ' αὐτων και ὁσοι ἐαν |
κινησις ἠν ἀπο της αὐξησεως εἰς την μειωσιν , το αὐξανομενον ἀν εἰς το μειουσθαι μετεβαλεν . οὐτε , εἰ | ||
παρα το ὠφελειν , ὁ ἐστιν αὐξεσθαι το δανειον το αὐξανομενον τοκῳ . Οἰτος . ὁ θανατος . παρα το |
δικασται , προς μεν ταυτ ' οὐδεν ἀντερει Σπουδιας : αἰτιασεται δε Πολυευκτον και την γυναικ ' αὐτου , και | ||
ἀλλα και δεινον τι φησιν εἰναι , εἰ τις Ἀλκιβιαδην αἰτιασεται των αὐτων τουτων πραγματων . ἐκ δε του λογου |
τηλεως χυλος ἑψηθεις μετα μελιτος και λαμβανομενος ἐπιτηδειος ἐστιν ὑπαγειν ἁπαντας τους ἐν τοις ἐντεροις μοχθηρους χυμους : ὀλιγον δ | ||
γε ἀπο τουτων ζωμος ἱκανος ὠν παρα παν το δειπνον ἁπαντας αὐτους παραπεμπειν , κἀν ἀρα ἐλαα τις ἠ τυρος |
οὑ μοι τα μεγιστα . της τοινυν φιλιας ἡμων οὐσης περιφανους οὐκ ἀν ἠν μοι λογος φυγοντι την ἐπιστολην . | ||
τεσσαρακοσταια ἐν Ζυγῳ . Ὁ τοιουτος ἐκ μεγιστου γενους και περιφανους , λεγω δη πατρος και μητρος , ἐνδοξοτατων μεν |
εὐμενειας σημειον το εὐκαρπα εἰναι τα δενδρα και ποας αὐτοματους φυειν . τερεινης : της ἁπαλης και χλωρας . εἰλυους | ||
συκης κεγχραμιδος γινεσθαι συκην , ἠ των λοιπων σπερματων ἐλαχιστων φυειν παμμεγεθη δενδρα ; Τον δε κοσμον ἐν ὁμοιωματι ἡμιν |
ἀναδεικνυντας . Πονος οὐν τοτε τοις ἁλιευσι πολυς ἀνελκειν οὑς αἱρουσιν ὡς ταχιστα : οὐδε γαρ ἐν ταξει προς το | ||
, ὡσπερ γαρ οἱ ἀγαθοι δρομεις ἐκ πολλου προεμενοι ῥᾳδιως αἱρουσιν , οὑτως ἀρα και ὑμεις πασιν ἀνθρωποις ὡν ἐδεηθησαν |
ἐχει πηχων ἑκατον ἡ διωρυξ , βαθος δ ' ὁσον ἀρκειν μυριοφορῳ νηι : οὑτοι δ ' οἱ τοποι πλησιαζουσι | ||
οἱ γε τοσαυτην ἐσχον ὑπερβολην , ὡστ ' οὐδε τοσουτον ἀρκειν ὑπελαβον , αὐτεπαγγελτοι προς τον οἰκισμον ὁρμησαι , ἀλλ |
κυπαρισσου σφαιριων # α , κηκιδος ὀμφακινης μελαινης ἡμιλιτρον , κασσιας σπουδαιας ἡμιλιτρον . ταυτα θλασθεντα βρεχεται τῳ οἰνῳ ἡμερων | ||
ἐφερον λιβανωτου μνας τριακοσιας , σμυρνης τριακοσιας , κροκου και κασσιας και κινναμωμου και ἰριδος και των λοιπων ἀρωματων διακοσιας |
ἀθλοθεται , ἀγωνων διαθεται , ἀθλων ἐπιμεληται , ἐφοροι , προσταται , ἐπισκοποι , ἐποπται . το δε πραγμα ἀγωνοθεσια | ||
Δυμαιοις ὁθεν . . . „ και Θεοπομπος μʹ ” προσταται δε της πολεως ἠσαν των μεν Συρακοσιων Ἀθηνις και |