. και τα ὀνοματα ἀναγωγη , ἀναπειρα , πλους , περιπλους , ἐπιπλους , διεκπλους . εἰτα στησαι τας ναυς | ||
παραλιᾳ ἀνατολης . και ἐστιν ἀπο πολεως της Ἀκανθου ὁ περιπλους της χερρονησου ἑως Σταγειρου , πολεως του Ἀριστοτελους , |
πετομενον , ἀλλα και ἁλισκεται δια την αὐτου σκιαν , προσερχομενον αὐτῃ καθ ' ὑδατος ὁραθεισῃ . Ἀμαλθειας κερας : | ||
και ἐνθεασμους ὡς ἐκστατικην . μεταπειθοντι . ἱνα ἀλλον νοησωμεν προσερχομενον τῳ μουσικῳ χαριν τινος δεησεως και ὡν λεγει , |
ὀντες . Μονονουχι λεγει σαφως , εἰ γερας ἐστι βασιλικον προτεινομενον ὑπο των θεων το ἀγαθοποιειν , και πλουτοδοτας εἰναι | ||
προβαλλομενον εἰς κατασκευην αὐτου του προτεινομενου , πορισμα δε το προτεινομενον εἰς πορισμον αὐτου του προτεινομενου . μετεγραφη δε οὑτος |
ἀκμασαντας , πολλαι τινες περι την ἡγεμονικην ἐνεργειαν αἱ πλημμελειαι ἀναφαινονται των μεν δια φυσικην τινα διαπλασιν πεπονθοτων , των | ||
οἱ δ ' ἀπονοι πεφυσημενοι τε και αἰσχροι και ἀσθενεις ἀναφαινονται , οὐδε τουτου ἠμελησεν , ἀλλ ' ἐννοων ὁτι |
' οἱ ς ' ἐφυσαν , ἐμφρονες . Ποιοισι ; μεινον : τις δε μ ' ἐκφυει βροτων ; Ἡδ | ||
αὐτων καθισῃς : ἀλλα ὡς ἐμμενεις τῃ ἁπλοτητι σου , μεινον , και καθιῃ μετ ' αὐτων και ὁσοι ἐαν |
ἐκμοχλευῃ τῳ πηχεϊ το ἀρθρον , ἀλλα περι μεσον τον περινεον και κατα το ἱερον ὀστεον την ἐκκρεμασιν ποιεηται . | ||
, και ἐκπιεσας τον χυλον , και χελωνης θαλασσιης τον περινεον κατακαυσας , τριψας , ἐγχεαι ἐς το αἰδοιον . |
' ἑκαστην μεν των ἀρετων , μετα δε τα ἐκ περιχαρειας . οὑτω δε διαιρησεις τον λογον : βασιλεως δι | ||
τῃ πολει . οὐκουν ἐν τουτοις ἁπασι το προοιμιον ἐκ περιχαρειας εὐθυς : δει γαρ συνηδομενον φαινεσθαι ἠ ταις πολεσιν |
και κοινοτερου και περιεχοντος τουτο , ὁ βουλεται λαβειν . προθεμενος γαρ δειξαι τον ἀνθρωπον λογικον , ἀν οὑτω τυχῃ | ||
] ἐλεους ἀξιαις ἰδειν ] τινα αὐτας οἰκτῳ ] ἐλεῳ προθεμενος ] ποιησας ἠγουν ἐλεησας αὐτους τυχειν ] του ἐλεου |
την αἰτιαν . και μαθων ὁτι παν εἰς γαμους συνηγορασται λουσαμενος παρην ἀκλητος ὡς τον νυμφιον . και μετα το | ||
ὀνειρωξῃ , την ἡμεραν ἐκεινην μηδεν προσφερεσθω των καθιερωθεντων , λουσαμενος δ ' ἐπιγενομενης ἑσπερας χρησθαι μη κεκωλυσθω . παροικος |
θαλατταν διεσωσε τας ναυς . Ἰμιλκων δε ταις πρωταις τριηρεσιν ἐπιθεμενος τῳ πληθει των βελων ἀνειργετο : ἐπι μεν γαρ | ||
χαλκειον ἐλθων και ἁρπασας παιδα ἑνα , ἐπι των ὠμων ἐπιθεμενος ἐκελευσε ποδηγειν προς τας ἀνατολας . ἐκει δε παραγενομενος |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
παρατεθεισης αὐτοις τραπεζης και προσφαγηματος θερμου σφοδρα ὀντος ὁ ἀνθρωπος ἀναιρουμενος κατα μικρον τῳ στοματι προσεφερε και ἐφυσα . πυνθανομενου | ||
κομισῃ τις οἱ ὁσα ἐτρυγησεν . εἰτα μεντοι τῃ προβοσκιδι ἀναιρουμενος ἐκ του ταλαρου της φατνης καταπαττει τα χειλη , |
δ ' ὁπλοις οὐκ . τα μεν γαρ οὐθεν εὐφυες προσφερεται προς ἀπατην μεμηχανημενον , ἡ δε των ῥητορων εἰσαγωγη | ||
ἀλλα και της ἐξωθεν ἀρδομενης τροφης , ἡν ἡ κυουσα προσφερεται . προς δη τι ταυτα λεγω ; ὁτι κατα |
, και ἀπαγομενας συν ὑβρει και ἀτιμιᾳ ξαινομενας τε τας παρειας συν οἰμωγῃ και ὀλολυγῃ και κοπτομενας πικρως , παιδας | ||
ὠτειλη . ὠχρος ὠχριασις : “ ὠχρος τε μιν εἱλε παρειας . ” και ὠχρησαντα ὠχριασαντα : “ οὐτ ' |
ἡ δυναμις ἐναντιουται : ὑστερον δε διαλειψαν το νοσημα παλιν ἐπιτιθεται , εὑρισκει προκαταβληθεισαν την δυναμιν και χαλεπωτερον ἐπιτιθεται , | ||
: ἐκεινη γαρ , ὁταν ἰδῃ ὀφιν , οὐ προτερον ἐπιτιθεται αὐτῳ , ἀλλα βοῃ τους ἀλλους ἐπικαλουμενη , τοτε |
τουτο ἐφευροι , ἑτερον ὑπερ αὐτου εἰς θυσιαν προσαξει . περιερχομενος δε ὁρᾳ το αὐτου προβατον ὑπο λεοντος βιβρωσκομενον . | ||
προς αὐτον ἐν Βαβυλωνι και βιωσαι τον λοιπον χρονον . περιερχομενος δε τας λοιπας πολεις ἐπεδεικνυτο την ἑαυτου σοφιαν και |
θεωρει ὁτι οὐδεν νεωτερον ὀψονται οἱ μεθ ' ἡμας οὐδε περιττοτερον εἰδον οἱ προ ἡμων , ἀλλα τροπον τινα ὁ | ||
παντας μεν γαρ ἀνθρωπους ὑπ ' ἐκεινου πρεπει νικασθαι , περιττοτερον δε παντων ἐμε τον ἐν τοσαυταις μυριασιν ἀνθρωπων , |
ἐν ἀκακιᾳ και ἁπλοτητι . οὑτοι κατισχυσουσιν πασης πονηριας και παραμενουσιν εἰς ζωην αἰωνιον . μακαριοι παντες οἱ ἐργαζομενοι την | ||
του λοιπου μη συνοδοιπορειν φιλοις , οἱ ἐν κινδυνοις οὐ παραμενουσιν . ” ὁ λογος δηλοι , ὁτι τους γνησιους |
των του σωματος μερων . το δε της θηλειας ἀγονον ἀποφαινονται : ἀτονον τε γαρ εἰναι και ὀλιγον και ὑδατωδες | ||
προσεχεστερον μονον εὑρισκεται ὑπευθυνον : ἠδη δε εἰπομεν ὁτι τινες ἀποφαινονται , ὡς εἰ και δοκει ἐγκλημα εἰναι : ἐνταυθα |
, ἀλλως τε προ του νοσειν χρη δυσπαθειαν τοις σωμασι περιποιειν . εἰς γαρ το μη γινεσθαι νοσον , της | ||
, % μητ ' ἀλλο μηδεν , % φιλοσοφια δε περιποιειν [ δυναται ] , ἡμεις [ νυν ἀποδειξομεν ] |
των ἐνδυματων , θειος ὠν φυσει , σωματος πυρινου λαβομενος περιπολει παντα τοπον , καταλιπων την ψυχην κρισει και τῃ | ||
κατ ' οὐρανον ἁπαντων ἐν ἐλαττονι προθεσμιᾳ σεληνη τον ζῳοφορον περιπολει : μηνιαιῳ γαρ διαστηματι τον κυκλον ἀνυτει . διο |
ἀθλοθεται , ἀγωνων διαθεται , ἀθλων ἐπιμεληται , ἐφοροι , προσταται , ἐπισκοποι , ἐποπται . το δε πραγμα ἀγωνοθεσια | ||
Δυμαιοις ὁθεν . . . „ και Θεοπομπος μʹ ” προσταται δε της πολεως ἠσαν των μεν Συρακοσιων Ἀθηνις και |
φησιν ὁτι “ ἀλλ ' ὡς ἀξιουσιν ” ὡς μη δεχομενος τα παρ ' αὐτων . ἐνεργειᾳ γαρ ὑπαρχουσιν αἱ | ||
πεδιῳ αὐλων ὑποκειμενος και τον ἠχον εἰς αὑτον ὡς ὀργανον δεχομενος παντων των λεγομενων μιμητην φωνην ἀπεδιδου , ἰδιᾳ μεν |
οὐδεποτε κατα ταὐτο γενησεται . το δε λεγομενον ἠ Ἀπολλωνιος παρεσται ἠ Τρυφων ὡς προς καιρον την διαζευξιν ἐπαγγελλεται . | ||
συμπεφυκοτων ἡμιν ἀπο της γενεσεως , ἐπειτα γνωσις ἡμιν ἀληθινη παρεσται της δαιμονιας και μακαριας ζωης , ὁση τις ἐστι |
προτιθεμενος : οὐ γαρ ἀνελιξει ποτε τον ἐν τῃ μοναδι συνῃρημενον ὁ προποδιζων ἀπ ' αὐτης ἀει ἀριθμος . Διο | ||
ὁλον ἑαυτον , και ὀντα και ζωντα και νοουντα , συνῃρημενον τε και διακρινομενον και διακεκριμενον : ᾑ οὐν ζωῃ |
παρα τα ἐν ἐπιπεδοις δυο προσειληφως , δηλονοτι τεταρτου ὁρου προσγενομενου : ἐν γαρ τεσσαρσιν ὁροις το τριχῃ διαστατον , | ||
ἀλλα ἐγκαταλαμβανομενον , ἀραμενον φερειν . φορτιου δ ' οἰμαι προσγενομενου και αὐτος ἐγκατεληφθη . ὁθεν δη και ἀξιον θεωρησαι |
, τιμαται δε χην τεταγμεναις ἡμεραις , και ἐν φορειῳ προεισιν εὐ μαλα πομπικως . Και ταυτα μεντοι ὑπερ ζῳων | ||
ὑποτεθεντος τριγωνου : και λοιπον ἡ αὐτη ἀναλογια μεχρις ἀπειρου προεισιν . Ἐστω τοινυν ὁραν ἡμας ἐκ πανυ πολλου διαστηματος |
εὐσκοπως και μηδεν παραλελοιποτα των εἰς το νικαν ἀπειρηκοτα και παρειμενον και περας ἀστεφανωτον ἐξελθοντα του σταδιου , τον δε | ||
τις ἐστιν ὁ μελλων λυσαι αὐτον του δεσμου . : παρειμενον ] Ὁ παρηκας . : Φιλανθρωπως αἱ Ὠκεανιδες ἡγουνται |
ἐαν τις την ἀριθμων αὐτου δοσιν δεξαμενος ἐπεξελθῃ πασαν την περιοδον . Ἐτι δε σμικρον ἐπανελθοντες πως τοις λογοις ἀναμνησθωμεν | ||
Οὑτος ὁ λιθος τριταιον τε και τεταρταιον και πασαν ἀλλην περιοδον νοσου ἰαται . Γινεται δε οὑτως : τριψας ὑποθυμια |
των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ : κἀν το ὑπο των ἀκρων περιεχομενον ὀρθογωνιον ἰσον ᾐ τῳ ὑπο των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ | ||
ὡς μεγαλην . εἰ γαρ και ἑν ἐστι μοριον το περιεχομενον , ἀλλ ' οὐ πολυ πνευμα , και δια |
, δειδησω δειδημων δειδημονος . Το γερων γεροντος και τενων τενοντος μη ὑποπιπτοντα μητε τῳ λογῳ των κοινων τῳ γενει | ||
γερων γεροντος , και ὡς σθενων σθενοντος οὑτω και τενων τενοντος . Τα εἰς ων βαρυτονα προηγουμενου ἀμεταβολου παρωνυμα ὀντα |
και διδασκων τους ἀρχομενους , ὁτι ὁστις ἀρετην διωκει , προτερος παρα σοι των ἐκεινην οὐκ ἀγαπων - των . | ||
καθ ' ἑαυτον ἐμβαλλει . και τοινυν ὁταν μεν ὁ προτερος εἰρημενος ἐνεργῃ , καθελκει το συνεχες αὐτου μερος του |
και ἀκηκοα , παντων μοι μετριωτατοι γε εἰναι κατεφανησαν και προσηκοντες τα μαλιστα ἀκουειν νεοις . τῳ δη νομοφυλακι τε | ||
ὀστρακον , ὁποτερον ἀν μερος ὑπερφανῃ , οἱ μεν ἐκεινῳ προσηκοντες διωκωσιν , οἱ δ ' ἀλλοι φευγωσιν ὑποστραφεντες : |
ἀπο των χειλων ἀκρων , ὁταν του στοματος πιεσθεντος τοτε προβαλλομενον ἐκ της ἀρτηριας το πνευμα λυσῃ τον δεσμον αὐτου | ||
παραιτεισθαι τα κατα τας προς τους συμβιουντας σχεσεις καθηκοντα , προβαλλομενον τα περιεστωτα πραγματα . Παρα Κατουλου το μη ὀλιγωρως |
ἐφθη ποιησας , ἐκεκριτο δε μοι και τουτον , εἰ περιοντα καταληψομαι , κτεινειν . ἡκεν εὐθυς ἡ Φημη πολλη | ||
μεν ἑτερος κομιδῃ νεος τον βιον μετηλλαξε , τον δε περιοντα Κομοδον τε καλουμενον ὁ πατηρ μετα πασης ἐπιμελειας ἀνεθρεψατο |
ἐξ ὡν δια των ὁρων εὑρηκαμεν το ἐξ ἀναγκης μηδενι συναγομενον : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι παντων των καταφατικων . | ||
και την συνωσιν ἀπεργαζομενα πηγνυσιν : το δε παρα φυσιν συναγομενον μαχεται κατα φυσιν αὐτο ἑαυτο εἰς τοὐναντιον ἀπωθουν . |
χαριν συμπεριειλειν ἐριον λεπτον τῳ βραχιονι και τοτε τον βροχον περιαπτειν : ὑποκειμεναι γαρ αἱ του ἀγκωνος ἀνωμαλιαι συνεχουσι τον | ||
ἀγωνας προαγειν , τοις δ ' ἀνδρασι ταπεινωσιν και δουλειαν περιαπτειν . των δε γεννωμενων τους μεν ἀρρενας ἐπηρουν τα |
ἀγων Βαρυαξην ἀνδρα Μηδον συνειλημμενον , ὁτι ὀρθην την κιδαριν περιθεμενος βασιλεα προσειπεν αὑτον Περσων και Μηδων , και ξυν | ||
οὐ ταυτῃ τον πλουσιον γνωματευομεν , εἰ δακτυλιον τις ἐπιχρυσον περιθεμενος ἐν ἀγορᾳ διαβαδιζοιτο προτεινομενος ἐξεπιτηδες τον δακτυλιον ἀπαντωσιν . |
ἀλλας ἐνεπρησε . διαπλευσας δ ' εἰς την Κυπρον και προσλαβομενος στρατιωτας και ναυς διεπλευσεν εἰς το Πηλουσιον . της | ||
ἰδιαν οὐ μονον δια της νικης ἐπηυξησεν , ἀλλα και προσλαβομενος Μακεδονων ἀγαθων ἀνδρων πληθος . Νεοπτολεμος μεν οὐν μετα |
δε β ἐφ ' ἡμερας β πρωϊ και δειλης : καθαιρονται γαρ ἀλυπως . και ἐν παροξυσμῳ μεν δοθεν δυσπνοουσιν | ||
μεμπτεον δε τουτους : και γαρ μεχρι πλειονων ἡμερων ἐνιαι καθαιρονται κατα φυσιν του ἰσου πληθους εἰς πλειονας ἡμερας ἐπιμερισθεντος |
. και προς ἐκεινον μεν εὐκολον οὐσαν ἑωρα την ἐπαναστασιν παροντων μεν αὐτῳ των Μυρμιδονων , διαβεβλημενου δε προς τους | ||
. ξενων παροντων : δια το ἐν τοις Βαβυλωνιοις πολλων παροντων ξενων εἰρηκεναι κατα πολλων τον Ἀριστοφανην : διο και |
ἐλυτρων ἐξῃρημενα . ἐγω δε προς ταυτα ἑκαστα ἐχθρα βλεπων ἀνεμενον ἐπαφησειν ἐμαυτον ἐγχανων τῳ πλακουντι . οἱ δε και | ||
μεταστρατοπεδευομενοι και ἐχοντες ἀφθονα τα ἐπιτηδεια και δῃουντες την χωραν ἀνεμενον τους πολεμιους . ἡνικα δε προσιοντες ἐλεγοντο οὐκετι δεχ |
λογον , ἐν ᾡ τον Ἐρχιεων δημον εἰς το δικαστηριον προσκαλειται τις των ἀποψηφισθεντων ὡς ἀδικως της πολιτειας ἀπελαυνομενος . | ||
καθ ' ἡν ἡμεραν διαπεμπεται τον ἐπινικον . οὐ γαρ προσκαλειται αὑτῳ γραφων παραστηναι την Μουσαν : οὐ γαρ ἀν |
ἠ τοσουτου ἀποδοσθαι . νεανισκοι οὐν τινες ὠνουμενοι μεγαν ἰχθυν εἰποντος του ἁλιεως τα αὐτα λυπηθεντες τῳ πολλακις ἀκουειν ὑποπιοντες | ||
μοι λεγε : ἀντι του , συ εἰπε , ἱνα εἰποντος σου μη ἀντιλεξω μηδε μαχησωμαι σοι . ΓΘ ἠ |
ἀλλα ἐν Ἰταλιᾳ ᾠκησεν , ὑστεροις εὑρισκω χρονοις ἀφικομενα . παλαιοτερον δε τουτου στολον ἀπανασταντα της Ἑλλαδος εἰς τα προσεσπερια | ||
τηι δημηγοριαι , ὡς δε τἀληθες ἐχει , το και παλαιοτερον αἰει τι θαυμαζομενη : Θουκυδιδης γουν . . . |
οἰκημα Δαιμονος τε ἀγαθου και Τυχης ἱερον ἐστιν ἀγαθης : διαιτωμενος δε ἐνταυθα τα τε ἀλλα καθαρευει και λουτρων εἰργεται | ||
ἀνδρας , ἀστραγαλοις δε παιδας ἐξαπατωσιν . Ὀρεστης ἐν ὀρεσι διαιτωμενος : ἐπι των λωποδυτουντων . οὑτος ὁ Ὀρεστης προσποιουμενος |
οὑ μοι τα μεγιστα . της τοινυν φιλιας ἡμων οὐσης περιφανους οὐκ ἀν ἠν μοι λογος φυγοντι την ἐπιστολην . | ||
τεσσαρακοσταια ἐν Ζυγῳ . Ὁ τοιουτος ἐκ μεγιστου γενους και περιφανους , λεγω δη πατρος και μητρος , ἐνδοξοτατων μεν |
, οἱον οἱον ἀλγος ἐπαθον , φιλαι . ὀνομα δε ποιον αὐτον ὀνομαζει πατηρ ; οἰσθ ' , ἠ σιωπηι | ||
κατα τρεις κατηγοριας μονας εἰσιν αἱ κινησεις , κατα το ποιον , κατα το ποσον και το που : και |
ς ὀξυτονος δια του ντ κλινομενη , τουτων εἰς ω περισπωμενον το ὑποτακτικον : ἠν οὐν το ῥημα ἐτεθην , | ||
, “ ἡ μυρι ' Ἀχαιοις . ” δασυνομενον και περισπωμενον ἀρθρον ὑποτακτικον δηλοι , “ ᾑ ἐπι πολλ ' |
μη κατα λογον ἀπολειπεσθαι των ἐν ταις ἀλεειναις ἀλλα και προτερειν ὡσπερ και τα περι Ἑλλησποντον . Ἰσχυρας γαρ της | ||
το δ ' ἀληθες οὐχ οὑτως ἐχει δια το πολυ προτερειν τοις χρονοις τας κατα Λιβυην και πραξεις ἀξιολογους ἐπιτελεσασθαι |
: πινειν παρα Μηδιῳ αὐτον κωμασαντα : ἐπειτα ἐξανασταντα και λουσαμενον καθευδειν τε και αὐθις δειπνειν παρα Μηδιῳ και αὐθις | ||
κλαυσαντα ῥᾳδιως Ἀθηναιων εἰδεν , οὐδ ' ἐν βαλανειῳ δημοσιευοντι λουσαμενον , ὡς ἱστορηκε Δουρις , οὐδ ' ἐκτος ἐχοντα |
λεγων κατα διαρτησιν ἀσυνακτον εἰναι τινα λογον , φασιν μεν προφερομενος μονην ἀντιτιθεμενην αὑτῳ φασιν ἑξει την ἀντικειμενην τῃ προειρημενῃ | ||
φιλοσοφε , ἐκεινα ἁ ἐλε - γες ; ποθεν αὐτα προφερομενος ἐλεγες ; ἀπο των χειλων αὐτοθεν . τι οὐν |
δικαιοσυνης ὁ λογος οὑτως ἀγῃ . ἐαν μεντοι βιᾳ τις προσχρωμενος ἐνιστηται , μεταβαινε ἐπι το εὐαρεστον και ἀλυπον και | ||
. ὁταν μεντοι περι αὐτων των εἰδων σκοπῃ , μη προσχρωμενος αἰσθησει ἀλλα τους ἐν αὐτῳ μονον λογους κινων , |
ἠθετουντο ὡς ἀσυμφωνοι προς τα ἑξης . οὐ γαρ μεμιγμεναι παραγινονται αἱ ψυχαι . νυν δε ὁμου νυμφαι , ἠιθεοι | ||
: Ἐπει αἱ γερανοι λιθους καταπινουσι και ἐπι την Αἰγυπτον παραγινονται . τουτους δ ' ἐτυκιζον : Τυκος ἐργαλειον τι |
προς ἑσπεραν ἐξεδραμε , μεγαλην ποιουσα πολιν το της ἠπειρου δεχομενον : κενον δε ἀφηκε πολεως οὐδ ' ὁσον εἰς | ||
δε την ΓΔ ὁμοιον τῳ περι την ΒΓ , τουτεστι δεχομενον γωνιαν ἰσην τῃ ἐν τῳ ΒΖΓ . τεμουσιν ἀρα |
οἱον ταις παντων γνωμαις ἀντιλεγει τις : και αὐτος οὐκ ἀποφαινεται γνωμην : το τε γαρ ἀντιλεγειν καθ ' ἑαυτον | ||
. Τιμαιος δε την ἀγνοιαν τουτου του συγγραφεως ἐλεγξας ἀκριβως ἀποφαινεται τουτους αὐτοχθονας εἰναι . Πολλας δε αὐτου φεροντος ἀποδειξεις |
της κνημης ὀστουν λοξος πως μαλλον δια των ὀπισω μερων ἐποχουμενος τῃ διαρθρωσει , καμπτειν αὐτην ἐκπεφυκως . Τεσσαρεσκαιδεκα μυες | ||
, και ὡς τον πολυν ἀνελιττων αἰωνα φερεται ταις ὡραις ἐποχουμενος , την δε ἐπανθουσαν ὡραν , ὁτι παν εὐκαιρον |
τριβωνα μεν και πηραν ἐχοντα , ἀντι δε της βακτηριας ὑπερον , και κεκραγοτα και λεγοντα ὁτι Ἀντισθενους και Κρατητος | ||
καταρτιζων ὠφελει με και ὁ ἀλειπτης καλως ποιων λεγει ἀρον ὑπερον ἀμφοτεραις και ὁσῳ βαρυτερος ἐστιν ἐκεινος , τοσουτῳ μαλλον |
, δεησει και τον ἑτερον προσεκκοψαι , κἀν ὁ εἱς πους κυλλος , και τον ἑτερον ἀναπηρον ποιειν , κἀν | ||
. † ) τοις κλινοποδιοις : ἑρμις ὁ της κλινης πους . . . . . . , : ὁ |
, χρηιζων ἡμετερους αὐθις ἱκοιο δομους . Ἐστε μεν αὐτος ἐπινον ἀπο κρηνης μελανυδρου , ἡδυ τι μοι ἐδοκει και | ||
ἀρκουσαν παρειχον , κατακειμενοι δε ἐν σκιμποσιν ἐδειπνουν , και ἐπινον ἐκ κερατινων ποτηριων , οἱς ἐνετυγχανον ἐν τῃ χωρᾳ |
ἀλληλα και ἐκ της ἐν τῃ γῃ των ἱππων ποδοκροτησεως γινομενος , χριμπτεται και προσπελαζει ἡμων τοις ὠσιν . ἀλλως | ||
τους λογους θειναι . Ὁ δε γε περι τοιαυτης τεχνης γινομενος πας λογος συντομιας τε και σαφηνειας ἐπιδεισθαι μοι δοκει |
ὁ δε τεκτων και γλυπτης λιθοξοου μαλλον , των προτερων λειπομενος εἰς ἀκριβειαν , ὁ δε λιθοξοος των λοιπων ἐχει | ||
και τἀλλα , ὁσα δει γενεσθαι , ἐπειδη βραχυς ὁ λειπομενος ἐστι της ἀρχης τοις ὑπατοις χρονος , τους εἰσιοντας |
, ὠ καθηγητα , ἐπεθυμεις μεν αὐτος ἐξουδενωσαι ἡμας , αἰδουμενος δε , τον σαπρον ἐπι του πυλωνος ἐστησας Αἰσωπον | ||
του πεπονθοτος ταδε λογοισιν ἡσθην τοισδε : νυν δ ' αἰδουμενος θεους τ ' ἐκεινον θ ' , οὑνεκ ' |
οἱ δ ' ἀνωμαλοι χρησιμοι τοις και ταχεως ἀπαυδωσι προς περιπατον . οἱ δ ' ἐν πεδιῳ κοπωδεστεροι μεν τουτων | ||
δε τους θανατηφορους και ἐπικινδυνους κλιμακτηρας γινεσθαι ἐκ της κατα περιπατον συναντησεως Ἡλιου και Σεληνης ὁτε δε και ὡροσκοπου προς |
ὀξυκρατον ὑδαρεϲτατον και αὐτο το ὑδωρ καθ ' αὑτο ψυχρον καταντλουμενον και των ξηρων τι προϲαγομενον των ἀποδακρυτικων και μαλιϲτα | ||
φαλαγγιοδηκτοι , λουτρῳ συνεχει θερμῳ : ἐστω δε και το καταντλουμενον τῃ πληγῃ ὑδωρ ἀφεψηματος τριφυλλου της ἀσφαλτωδους μετ ' |
, και την του Καλυδωνιου καπρου θηραν , και Θησεα παραγενομενον ἐκ Τροιζηνος εἰς Ἰσθμον καθαραι . : Οὐκ εὐ | ||
ἀγορασαντα ταυτην ἐχειν οὐκ εἰδοτα την ἑαυτου θυγατερα θεραπαιναν , παραγενομενον δε εἰς Κορινθον ἐπι την των τεκνων ἀπαιτησιν και |
το εἰδωλον [ ] [ ἀδυνατον - ] ἐστιν ε θειν [ ] πολλας [ ] σωμα [ ] [ | ||
? [ . . . . . . ] | θειν προς οὑς τε γαρ ευ ? [ ! ] |
νυνι δε ὁρος δους τον ὁρισμον δασυνομενον το ὀρος συναγει ψιλουμενον . ὁ μεντοι γε φιλοσοφως συλλογιζομενος οὐδ ' ἐπι | ||
δασεως το ἐπι της ἁλω πατειν . . . ἀττα ψιλουμενον σημαινει το τινα , δασυνομενον δε το ἁτινα . |
προς ἑπομενον . εἰπε δε οὑτως : οἱ ἡγουμενοι τοις ἡγουμενοις και οἱ ἑπομενοι τοις ἑπομενοις , τουτεστιν ἱνα προταττωνται | ||
και μαλιστα γε τα ψευδη , ζωσι μονον συμπαραμενει τοις ἡγουμενοις , τελευτησαντων δε ἀναιρειται , και παρεστι πολλους ἐπελθειν |
τουτο δε το σωμα παρα τον της ἐπιμονης χρονον ἐνεργειται διαλυομενον και ἀειδες γιγνομενον : ταυτα δε οὐ δυναται πασχειν | ||
ξηραινων εἰς σκιαν διδου ὑπο την γλωτταν κατεχειν και το διαλυομενον ὑγρον καταπινετω . Ἀλλο . Γλυκυρριζης , σικυου ἡμερου |
και οὐδ ' ἐκ της ἐπιτυχουσης ἀγωγης γιγνομενος τεχνιτης οὐ μεμψεται το ἀγεννες και χαμαιτυπες και ἀκατασκευον . ἀλλα συνῳδον | ||
της τελετης , των ἐμαυτου λοιπον προστησομαι πραξεων : οὐ μεμψεται μοι τις κατα την πολιν ὡς πλημμελησαντι . οὐ |
πασι : το γαρ συνεισφερομενον και μη συνεισφερον και συναναιρουν ἀναιρουμενον οὑτως ἀν καλοιτο . ὡσπερ γαρ το θρεπτικον δυναται | ||
ἀποφασις ἐπι παντων ἀληθευει των παρα το ἑν ἐκεινο το ἀναιρουμενον : το γαρ οὐχ ἱππος ἐπι παντων ἀληθες των |
χειρων [ Εὐτυχου ] του κοιτωνιτου και γελωτα πολυν και ἀνειμενον ἐν μεσοις τοις ἀσπαζομενοις γελαν . ἠν δε οὐκ | ||
μεν μη προκειμενον ἐχωσι το κακουργειν , ζωσι δε βιον ἀνειμενον και τρυφῃ χαιρωσιν : ἀπο ταυτης γαρ της διαιτης |
ἀξια . ‖ Περιεχει τα παντα , ὑπ ' οὐδενος περιεχομενος . Ὡς γαρ ὁ τοπος περιεκτικος σωματων ἐστι και | ||
Ἐπει γαρ τετραγωνος ἀριθμος ἐστιν ὁ ὑπο δυο ἰσων ἀριθμων περιεχομενος , εἰπε οὑτως : δωδεκακις δωδεκα , και γινονται |
και ἀγαν διψωδης : ὁθεν οὐ πονηρως ἐνιοι ἀλοῃ μισγοντες προσφερουσιν : οἱ δε θυμου κομῃ και ἁλσιν : οἱ | ||
ταλαιπωρια , οἱ δε σφισιν , οἱς τεχνη τιθασευειν , προσφερουσιν ἐτι κειμενοις πιτυος της ἡμερου καρπον προεκλεξαντες ἐκ των |
, παιδες , ἀποσβεσατε . Νικαρετης το ποθοισι βεβλημενον ἡδυ προσωπον , πυκνα δι ' ὑψιλοφων φαινομενον θυριδων , αἱ | ||
κεκοπιακως προς δρομον ἠν ἀρχρηστος , κυκλουν ἐπεχειρουν αὐτους κατα προσωπον οἱ πολεμιοι . Οἱ δ ' ἀμφω συν πολλῳ |
: ἐξ οὑ συμβαινει , τους μεν καταμαρτυρουμενους ἀδικεισθαι νικαν δυναμενους , τους δε προσεχοντας δικαστας ἀδικους και παρανομους ψηφους | ||
Μεμνων , και ἐκ των παροντων γνοντες σφας τε οὐ δυναμενους ἐπι πολυ ἀντεχειν τῃ πολιορκιᾳ και του τειχους το |
συστασις ποιοτητος , ἡ θεωρειται περι το δικαιον . διο προσποιειται ταυτα [ και ] λεγειν χαλεπαινων και ἀχθομενος ὁτι | ||
γαρ ὑποδυομενα τα καταδεεστερα το των σεμνοτερων ταξεων σχημα , προσποιειται ἐκεινο εἰναι ὁπερ ὑποδεδυκε , και ἐνταυθα ἀλαζονας προϊεται |
τον σιμον , τον βραχυν , ὁς το κεραμεουν τρυβλιον ὑφελομενος ᾠχετο ὑπο μαλης ἐχων μετα το δειπνον , ὁ | ||
θυρας διαῤῥηξας και εἰσελθων εἰσω και ἐκ του ἱερου ἐνδοθεν ὑφελομενος , προς ἁ ὁ φευγων ὁριειται κλεπτην αὐτον εἰναι |
το γνωθι σαυτον . ἐτελευτησε δε μονηρης γηραιος γυμνικον ἀγωνα θεωμενος ὑπο καυματος ἐκλυθεις . . . [ . . | ||
ἐφη , ὠ Κυρε : οὐδ ' ἐαν μηδεποτε παυσωμαι θεωμενος , οὐ μη κρατηθω ὡστε ποιειν τι ὡν μη |
εἰς το παρῳχημενον και συντελες του χρονου . την γαρ παρατασιν ἀπευκταιαν ἑξει : πορθουντι γαρ αὐτῳ την Ἰλιον ἐννεα | ||
κατα το αʹ τριτημοριον του ὁλου χρονου της ἐκλειψεως την παρατασιν του συμπτωματος ποιησεται , προς δε τῳ μεσουρανηματι κατα |
, δικαστῃ , και νη Δια τυραννῳ κακοηθει και πονηρῳ ταπεινον ἀπολογεισθαι : πολιταις δε και συγγενεσι και φιλοις , | ||
εἰναι , και συναγεσθαι τα ἀπο των ὑψηλων εἰς το ταπεινον και ὑπο τας ῥιζας των ὀρεων . ὁθεν και |
παροντες προς ἀλληλους ἐκυρωσαν , και παλιν προσταγμα πανταχου διεπεμπετο παυεσθαι της οἰκειας συνεργιας το πυρ , ὡς εἰς χρηστον | ||
ἀν το νυκτερινον σκοτος το φως διεδεξατο και της ἀγωνιας παυεσθαι μηδε βουλομενους αὐτους κατηναγκασεν . Εἰτα ἐπειδη του πολεμειν |
τεθνεωτων ἐν Δηλῳ , πασας ἀνειλον , και το λοιπον προειπον μητε ἐναποθνῃσκειν ἐν τῃ νησῳ μητε ἐντικτειν , ἀλλ | ||
αὐτοις ἀριστον και εὐορκοτατον νομιζητε εἰναι . Ὡσπερ δε και προειπον ὑμιν , ὠ ἀνδρες , ἐξ ἀρχης περι παντων |
αἰτιαν , τουτεστιν αὐτο το χρωμα , ὁπερ ὁ φευγων προβαλλεται : ἀλλ ' ἀμφιβολον και ζητουμενον , και δει | ||
τουτων οὐδετερον εἰπειν εὐτυχει , ἀνθοτου τον νομον , ἀνθοτου προβαλλεται τα γραμματα , και τα τοιαυτα . εἰτα ἐντευθεν |
τις ἡμων † ἀμεριμνον † ἐχῃ τον βιον , οὐκ ἐπικαλειται την τυχην εὐδαιμονων : ὁταν δε λυπαις περιπεσῃ και | ||
: ἐκ μεταφορας της οἰωνοσκοπητικης . μα την Δημητραν : ἐπικαλειται την Δημητραν ὡς πενης και ὡς χρειαν ἐχων των |
. και τους χρησαμενους πολυ ἀπ ' ἀλληλων διεσταναι . προσαγεται Ἀριστοτελην , Φυλαρχον , Πολεμωνα , ὁτι παραπολυ διαφερουσι | ||
, και διοτι καθαρα προς καθαρους και ἀπαθης προς ἀπαθεις προσαγεται : τα δ ' ἐν τοις καθ ' ἑκαστα |
ἀντισχειν τοις τοθ ' ὑμας ἀναπτουσινὡς τα πραγματα εἰς τουτο περιστησεται ὡσθ ' ἡμιν περι των ἀπελθοντων προτερον γενεσθαι τον | ||
Ἀρχελαον , ἐν ᾡ ἐπιχειρηματων εὐπορησε : μη δοντος δε περιστησεται ἐπισειων την των πολλων δοξαν τε και συνηθειαν εὐδαιμονα |
ᾡ χρονῳ ταυτα ἐγινετο , ἐφλεξεν , ἠτοι ἀνελαμψε το ἐπεραστον φως της σεληνης της εὐο - φθαλμου . ἑσπερον | ||
ἠπειρου , ἠγουν την λιβυην την εὐηρατον και ἐπιθυμητην και ἐπεραστον , θαλλουσαν , ἠτοι παντοιοις ἀγαθοις εὐθηνουμενην . λεγεται |
λαβοντες τον προδοτην αὐτων ἐτιμωρησασθε . και γαρ δει - νον και σχετλιον , ὁταν νομιζῃ δειν Λεωκρατης ἰσον ἐχειν | ||
] ? [ ! ! ! ! ! ! ] νον ? ἀνθρωποισιν [ ] κτι [ ! ! ] |
τειχη της πολεως παντα καλως ᾠκοδομημενα . ἀρεσθεις οὐν τοις γενομενοις και τους των ἐργων ἐπιστατας δωρησαμενος χρημασι τε και | ||
ἀν ἀνθρωπον . το δε ἐντευθεν τοις ἐντος του ἀδυτου γενομενοις οὐχ εἱς οὐδε ὁ αὐτος τροπος ἐστιν ὁτῳ διδασκονται |
. Περι γαμου ἐπισκοπητεον οὑτως : ἀνδρα μεν Ἠελιον και ἀνερχομενον σκοπον ὡρης , αὐτην δ ' ἐκ ζῳδιου θ | ||
Ὁμηρου Ζ . . Γ . . , . νεον ἀνερχομενον . * ) [ ἡ διπλη ὁτι το νεον |
μεν τοι ἐγων ἐθελοιμι και αὐτος ὡς ἐμεν ὡς ὁτε διον Ἐρευθαλιωνα κατεκταν . ἀλλ ' οὐ πως ἁμα παντα | ||
τιετο δημῳ , τρεις τ ' Ἀντηνοριδας Πολυβον και Ἀγηνορα διον ἠϊθεον τ ' Ἀκαμαντ ' ἐπιεικελον ἀθανατοισιν . Ἑκτωρ |
ἐνικησεν Ὀλυμπιαδα ὁ Ψαυμις τῃ ἀπηνῃ , οὑτως συνοραται : καταλυεται γαρ αὐτῃ το ἀγωνισμα περι ὀγδοηκοστην εʹ Ὀλυμπιαδα : | ||
στερηθεν ψυχης πιπτει , οὑτω και πολις μη ὀντων νομων καταλυεται . . . , . . . . . |
. Γ τινες γραφουσι μετα του ι , ἱνα το νοουμενον ᾐ : δαπανωντες ἐτρυφωμεν . βελτιον δε χωρις του | ||
κοσμῳ και ἐν τῳ ἐπιπεδῳ του δια μεσου των ζῳδιων νοουμενον κυκλον , ὡς ἀδιαφορειν προς το κεντρον αὐτου την |
το σωμα και ἐς τον μυελον , και ἐξ αὐτου τεινουσιν ὁδοι , ὡστε και ἐπιεναι του ὑγρου ἐς αὐτον | ||
ἡδε ἡ νουσος μεγαλη των φλεβων των κοιλων , αἱ τεινουσιν ἀπο της κεφαλης παρα τας σφαγας δια της ῥαχιος |
ὑπομενοντα την πολιορκιαν , προς δε τουτοις των στρατιωτων χαλεπως ὑπομενοντων την συλληψιν του Τιριβαζου , και δια τουτο ἀπειθουντων | ||
λογους . ἑλκομενου δε του χρονου και οὐτε των ὑπατων ὑπομενοντων προβουλευσαι τε και εἰς τον δημον ἐξενεγκειν τον νομον |
ἀνεκαμφθη : “ ἀνεγναμφθη δε οἱ αἰχμη . ” ἀναγκαιοι πολεμισται κατ ' ἀναγκην πολεμικοι . λεγει δ ' ἐν | ||
, ἀνθ ' ὡν ἐπονησεν . και γαρ ἡρωων ἀγαθοι πολεμισται : και γαρ των ἡρωων οἱ ἀγαθοι και ἀνδρειοι |
ὑπο Σκιριτων προφυλαττεσθαι : το δε ἐχοντας τα δορατα ἀει περιιεναι , εὐ και τουτο δει εἰδεναι , ὁτι του | ||
τον ταυρον ἐχοντες ἐπλευσαν , Βοσπορον : τετελευτηκοτος δε ἐκεινου περιιεναι αὐτους παραδεικνυντας τον ταυρον πασι , καθο προτερον οὐκ |
τα της ἱστοριας μενῃ βεβαια : εἱμαρτο γαρ αὐτους ἀλληλοκτονους γενομενους κατα τας ἀρας του πατρος ἀποθανειν . νυν δε | ||
εἰναι της ἑταιρας , ἡς φασι των νομαρχων τινας ἐραστας γενομενους δια φιλοστοργιαν ἐπιτελεσαι κοινῃ το κατασκευασμα . Μετα δε |
Νικοστρατον τον κιθαριστην λογος τις περιεισι λεγων Λαοδοκῳ τῳ κιθαρῳδῳ διαφερομενον ὑπερ μουσικης εἰπειν ὁτι ἀρα ἐκεινος μεν ἐστιν ἐν | ||
και ἑν ἐστιν , ἐχθραι δε και φιλιαι συνεχεται . διαφερομενον γαρ ἀει ξυμφερεται , φασιν αἱ συντονωτεραι των Μουσων |