Ὁ δε καταφευγει εἰς το ἱερον της Ἀρτεμιδος , και ἱζει ἱκετης προς τῳ βωμῳ . Αἱ δε Ἐρινυες ἐρχονται | ||
: ὁ δε καταφευγει εἰς το ἱερον της Ἀρτεμιδος και ἱζει ἱκετης προς τῳ βωμῳ . αἱ δε Ἐρινυες ἐρχονται |
φονον : δευτερον δε , ὁτι τοις μεγαλοις και εὐκατασκευαστοις θαλαμοις του Διος την γαμετην Ἡραν ἐπειρα τε και ἐνηδρευε | ||
νυν ἀλοχους τε περιφρουρευε φυλασσων , ὠ ταλαν , ἐν θαλαμοις τε μενων ἐπιτερπεο νυμφαις : οὐ γαρ τοι μια |
] ἐχουσα και την αἰτιαν , [ ἡι μεν ] τει πρωτει συστασει [ των ] τε ἀτομων ἁμα και | ||
καταθεσις , και παν το ἑτερογενες ἐξαιρειν , και περιβαλλειν τει - χιον ἠ φραγμον . βοθρευειν δε μαλιστα μεν |
ἑφθημιμερες , του τριτου ποδος χορειου . το βτερον τροχαϊκον ἰθυφαλλικον [ ] . το γʹ περιοδος καταληκτικη , ἐξ | ||
και συλλαβης . Το δʹ δακτυλικον πενθημιμερες . Το εʹ ἰθυφαλλικον . γʹ γαρ εἰσι τροχαιοι , και ἐστι διμετρον |
, τους τε Ἀργειους και Ἀχαιους προς Ἀθηναιους ἀν ἀποστηναι νομισαντες : ἐκ παραλληλου . χωρειν : τους Πελοποννησιους . | ||
τας ἐφεδρους των πυλων ταξεις ἀποστηναι : και οἱ Ξανθιοι νομισαντες ἀφυλαξιαν και ἀμελειαν εἰναι νυκτος ἐξεδραμον μετα λαμπαδων ἐπι |
ὁ γεωμετρης εὐθειαν ἐπ ' εὐθειαν στησας . εἰτε δε πεπερασμενην κατ ' ἀμφοτερας τας ἀκρας την εὐθειαν λαβωμεν εἰτε | ||
, διελθειν δε την ἀπειρον ἀδυνατον ποτε και διιεναι , πεπερασμενην δε εἰ κινοιτο , εἰ μεν ἀνακαμπτει , οὐτε |
και κατεπαυον της ὀργης . Οὑ δη χαριν ἡ Μεγακλω χαριστηριον αὐταις ὑπερ της μητρος ἀνεθηκε στηλας χαλκας και ἀνα | ||
Ἀπολλωνι πεμπειν εἰκονα χρυσην , ἐπι καταδικῃ του ἀρχοντος , χαριστηριον δε τῳ θεῳ παρα Ἀθηνων . Σωκρατει γουν ὑπισχνειται |
παρα μερος γαλα . ἐπειτα δε βουκολοι περιτυχοντες ἀνειλοντο και ἐτρεφον ἐν τοις οἰκειοις . ἐπει δε ὁ παις ηὐξετο | ||
Δια : και οὑτοι , φησιν , ἠσαν οἱπερ με ἐτρεφον και ἐποιουν τρυφαν βοες . Γ βολιτοις : βολιτον |
θερμῳ και ποτα πολλα διδοναι , ὑγιης γινεται δια το φλεγμαινον , τοισι φλεγμαινειν ποιεουσι προσφερομενοισιν ὁ ὠν πυρετος γινεται | ||
τους χυλους και μαλιστα ἐπι χιονος . εἰ δε τι φλεγμαινον εἰη κυριον μοριον , οὐδε καθ ' ἑαυτους ἐπιβαλειν |
δε κλινη δεκατον του αὐτου , το δε ἡμισυ του δεκατου πενταπλασιον , ἡ ἀρα οἰκια της κλινης πενταπλασιων : | ||
τον Φιλιστιδην και τον Κλειταρχον , ἐν τῳ χρονῳ του δεκατου λογου των Φιλιππικων . διο και κακως αὐτου μεμνηται |
της θρυαλλιδος την ἐκ πυρος ἐξωθεν φασκων γεγονεναι , | συγκρουσεως ἐξωθεν ἠν , οὑτως και ὁ τα ἐκ των | ||
φοβεισθε . . πολις πεφευγεν ] ἐπι της προσβολης και συγκρουσεως των πολεμιων και της ἐκ τουτου ζαλης τροπικως τῳ |
ἐποιησεν ὁπλα και ἐργα Ἡφαιστου , προς το ἐκεινῳ δοκουν κινουμενα . Ἐπει δε ἐνταυθα ἠδη ἐγενομην , ποιον ὑδωρ | ||
, ταυτα δ ' ὑπο τινος , ἁπαντα ἀν τα κινουμενα ὑπο τινος κινοιτο . πως οὐν λεγομεν τινα κινησεως |
, οὐδε προς τα σηπομενα : ἀλλα προς μεν τα φλεγμαινοντα ξυμφερει τα ψυχρα , προς δε τα ἀκαθαρτα και | ||
μαλιϲτα τραυματα κολλαν δυναμεναι . Προϲ δε τα περιωδυνουντα και φλεγμαινοντα τραυματα χρεια των ξηραντικων τε και ἀφλεγμαντων φαρμακων . |
ἀλλ ' , ὁπερ μεγιστον ἐστι , και την ψυχην κρατιστην τῳ ἀνθρωπῳ ἐνεφυσε . τινος γαρ ἀλλου ζῳου ψυχη | ||
δυναμιν ὁπως το δεξιον κερας ἰσχυν ἐχον και δυναμιν την κρατιστην διαγωνισηται προς τους μετα Δημητριου τεταγμενους ἐν τοις εὐωνυμοις |
των πολεμιων ἀνδραγαθιαις ἀντεταττον τας ἑαυτων ἀρετας . διο και συμπλεκομενοι τοις πολεμιοις και την μαχην ἐκ χειρος συνισταμενοι μεγαν | ||
συντριψαντες , εἰς τον ἀπο της μαχαιρας ἀγωνα κατηντησαν . συμπλεκομενοι δε τοις σωμασι και παντοιας διαθεσεις τραυματων ἀπεργαζομενοι τοις |
οὑτως του ἑτερου τουτων μη ὑπαρχοντος οὐδε το λοιπον δυναται νοεισθαι . και ἀλλως , φασιν οἱ ἀπορητικοι , το | ||
: ἀνευ γαρ της κοιλανσεως της ἐν ῥινι οὐ δυνατον νοεισθαι : ὁμοιως δε και ἐπι των ἀλλων των τοιουτων |
τινα , ἀμφωτιδες , † την ἀμφι την περι † σημαινουσαν . . . . ἀμφονον : ἰστεον , ὁτι | ||
. οὑτως Ὠρος . ἐγω δε εὑρον ἐν τοις Ῥητορικοις σημαινουσαν την λεξιν οἰκιαν τινα ἀπο Βατωνος ἐπωνομασμενην δεσποτου . |
μεν ἠτοι ποιητικος τροπος , ὁ δε μεν της κοινης φρασεως . τετραπται : τετραμμενα εἰσιν . ὑπερθεν : ἀνω | ||
την του προτερου ὀνοματος κακοφωνιαν , ἁμα δε τον της φρασεως αὐτου ζηλον ἐπισημαινομενος : ἁπαντας μεν γαρ λογιους ἐποιησε |
ϲτομαχου την χειρα ἐχοντα , τῳ δε βραχιονι ὑπαυχενιον ὑποβεβληϲθω μαλακον ἐχον ὑφ ' αὑτῳ δερμα χαριν του ταϲ ἐπιρροιαϲ | ||
μητε λεπιδας ἐχοντα μητε τραχυ μητε ὀστρακωδες το δερμα , μαλακον δ ' οὑτως ὡς ἀνθρωπος : ἐστι δε ταυτα |
πρεσβεσιν ἐλθουσιν εἰπων ἐπηγγελλεν ὁμως , εἰ θελοιεν την τε συγκλητον αὑτῳ και Μαριον και Σουλπικιον ἐς το Ἀρειον πεδιον | ||
καλλιον τευξεσθαι της πολιτειας , ἀν μη πολεμικως ἐπι την συγκλητον παραγενηται : ταυτην γαρ βουλεσθαι την χαριν δουναι τοις |
διακενηϲ , ἀν οὑτω τυχῃ , | των βοηθηματων το ἀπανθρωπον ὑπομειναι , ἠ δια την ὀλιγωριαν κινδυνῳ περιπεϲειν . | ||
δοξῃ ὁ ταυρος καιομενος μυκηθμον ἀποτελειν . τουτου δε το ἀπανθρωπον θεασαμενος ὁ Διονυσιος , αὐτον τουτον ἐνεβαλεν εἰς τον |
ἐν τοις βοθροις καταλειφθησεται ἡ του ὑδατος κακια . Ὑδωρ ἀσθενεστατον ποιησεις ἀφεψων το τριτον μερος : και τα λευκα | ||
, σκευην δ ' ἐχει τοιαυτην : ἀχρουστατον τε και ἀσθενεστατον ὑπαρχον ὑδατι διεντες αὐτο ἑψουσιν , εἰτ ' εἰς |
φαινεται . μονῃ δε τῃ φιλιᾳ συμβεβηκεν ἁπαντων μεν εἰναι συμφορωτατον , ἁπαντων δε ἡδιστον . εὐθυς οἰμαι των ἀναγκαιων | ||
. Ὀρθως : τουτο γαρ εἰς την κρισιν ἡμιν ἐστι συμφορωτατον . Και μην και συμπασης γε μειξεως οὐ χαλεπον |
ἀλυτος εὐνοιας ἑνωτικης ἡ του ἑνος θεου τιμη „ . προσταττει δε μη , παροσον αὐτοις ἰσονομιαν και ἰσοτελειαν [ | ||
τῃ χαριτι ἠδη και την προ μικρου ζωπυρων ἐπιθυμιαν : προσταττει γαρ ἑτερον ἀνδριαντα δημιουργεισθαι κολοσσιαιον χαλκουν ἐπιχρυσον ἐν Ῥωμῃ |
ἀπο τινος οἰκιας και οὐ βλαβησεται και αἱμορροϊδας ἑξει και ἀπαλλαγησεται ἐξ αὐτων . Εἰτα ἐπιμεριζει ἡ Σεληνη ἐν τῃ | ||
οἰνομελιτος κυαθων γʹ . πιειν , βαψει την μακραν και ἀπαλλαγησεται . ἀλλο . βοτανῃ ῥυβιᾳ χρωμενος τῃ καθημερινῃ διαιτῃ |
το συμβεβηκος ἐν οὐσιᾳ . τουτο οὐν το ἐν τινι παραλαμβανει ἐν τῳ ὁρισμῳ ὡς γενος κατα πολλων λεγομενον . | ||
ᾑ κληρουχοι Ῥωμαιων ἠσαν ἁμα τοις ἐπιχωριοις πολιτευομενοι , και παραλαμβανει την πολιν ἐξ ἐφοδου . ὡς γαρ ἐγνωσαν οἱ |
κυκλῳ προς τοις ὑψηλοις των τοπων , εὐερκειας τε και καθαροτητος χαριν : προς δε αὐτοις οἰκησεις τε ἀρχοντων και | ||
περι του Ἰσοκρατους λεκτεον . Ὁ τοινυν Ἰσοκρατης ἑνεκα μεν καθαροτητος και εὐκρινειας , αἱ δη τον σαφη ποιουσι λογον |
περι Φιληβον ἡδονας ἐπονομαζουσιν . Τουτοις οὐν ἡμας ποτερα πειθεσθαι συμβουλευεις , ἠ πως , ὠ Σωκρατες ; Οὐκ , | ||
αἰσχρον ; ” Ἐοικε , φησω : ἠ τι μοι συμβουλευεις , ὠ φιλε , φαναι ; Τουτο ἐγωγε : |
και μελιλωτα . οἰδα δε και ἐπιθηματι πολλακις χρησαμενος ἐπι τεταρταιου καιρῳ πανυ εὐκρατῳ , καθαπερ ἐπι τριταιου προ του | ||
γαρ οἱον ἀρχη και ῥιζα πεφυκεν ὁ μελαγχολικος χυμος του τεταρταιου δη πυρετου , ὁς ἐκκρινομενος ἠδη ἀφεισθαι δεικνυσι τον |
αβγδʹ κυκλον : οἱ αβʹ γδʹ ἀρα κυκλοι ὁμοιως εἰσι κεκλιμενοι προς τον αβγδʹ κυκλον . Οἱ των αὐτων ἐφαπτομενοι | ||
ὁ ΥΘ , οἱ δε ΜΝΞ , ΟΠΡ ὁμοιως εἰσι κεκλιμενοι , ὁ δε ΣΤ προς τον ΑΒΓ κυκλον μαλλον |
, χολωδης ἐπιχολος ἀκροχολος μελαγχολος , ὀξυθυμος , ὀξυθυμιας , πικρος , δυσκολος , μεμψιμοιρος , ὠμος , ἀσυγγνωμων , | ||
ἐστι , ἀπο δε τουτου προς θαλασσης τεσσερων ἡμερεων πλοον πικρος αἰνως : ἐκδιδοι γαρ ἐς αὐτον κρηνη πικρη , |
νικᾳ : του γαρ εὐ τητωμενος οὐκ οἰδεν , ἀει δυστυχων κακως τ ' ἐχων . οὑτως ἀριστον μη πεπειρασθαι | ||
. ἑλκων ἐφ ' αὑτον ὡστε καικιας νεφος ἁλις ἐγω δυστυχων . μοχθος οἱ τηλου φιλοι . οἱ τοι περα |
δε και κοινωνικωτατον σοφια , συγκλειει μεν οὐδεποτε το ἑαυτης φροντιστηριον , ἀναπεπταμενη δε ἀει δεχεται τους ποτιμων διψωντας λογων | ||
. [ . . ] ψυχων σοφων τουτ ' ἐστι φροντιστηριον : ἐνταυθ ' ἐνοικους ' ἀνδρες , οἱ τον |
στητ ' ὠ φατναισι : ἀπο του διηγηματικου ἐπι το μιμητικον μετεβη : σῳσαι : σῳζειν βοηθειν : ἱπποι δ | ||
διπλη ὁτι ἀπεστροφε τον λογον ἀπο του διηγηματικου ἐπι το μιμητικον , και ἐλλειπει το ταδε λεγων ἑκαστος ἐμε ᾐτιαασθε |
ἐφη , κρυφῃ φεροντων : δεδοικα γαρ τον σον και Ἀντισθενους πλουτον μη με καταδυναστευσῃ . ἡ μεν δη παις | ||
δηλον ὡς τον πατερα ἠ το χρεος ἀποδουναι λυτρον του Ἀντισθενους . δει γαρ και ἑαυτου τον πατερα προτιμησαι , |
και ῥοοκοκκα . και γαρ ῥωννυμενη ἡ δυναμις ἐπεγειρεται και ἀποδιωκει και ἀπεμει την την χολωδη ὑλην . Τουτεων δε | ||
ἀποστεγει ] κωλυει . ἀποστεγει ] ὑπομενει . ἀποστεγει ] ἀποδιωκει . ἀποστεγει ] ὑπομενει ἠ ἀποδιωκει . ἀποστεγει ] |
φονου , τους ζωγρηθεντας ἀθροισας Δεινοκρατην μεν ἀφηκε δια την προγεγενημενην φιλιαν , των ἀλλων δε τους μεν ἀλλοτριωτατα διακειμενους | ||
σημαινει , εἰ δε δισωμον τυχοι το ζῳδιον και ἠδη προγεγενημενην . ὁ δε ἀστηρ ὁ κυριος του κληρου δηλωσει |
ἀποσχωνται πολεμοιο Τρωες , ἀναπνευσωσι δ ' ἀρηϊοι υἱες Ἀχαιων τειρομενοι : ὀλιγη δε τ ' ἀναπνευσις πολεμοιο . ῥεια | ||
τους Μεσσηνιους , Τυρταιωι πεποιημενα ἐστιν ὡσπερ ὀνοι μεγαλοις ἀχθεσι τειρομενοι , / δεσποσυνοισι φεροντες ἀναγκαιης ὑπο λυγρης / ἡμισυ |
. Ἐστι δε και πρωτος τῃ φυσει ὁ ἐνδιαθετος του προφορικου , ἐπει και συναναιρει μεν αὐτον , οὐ συναναιρειται | ||
ἑτεροκινητα και συν ἑτεροις ἐκφωνουμενα αὐτα καθ ' αὑτα του προφορικου οὐ τυγχανουσιν . Ὡς οὐν οἱ ἐργαται ἐπι μεν |
ὀνομαζεσθαι δ ' Ὀρκαν . των δε πλευρων την μεν ἐλαχιστην εἰναι σταδιων ἑπτακισχιλιων πεντακοσιων , παρηκουσαν παρα την Εὐρωπην | ||
δε πατρικιοι την ἐλευθεριαν ἀπολωλεκοτα τον δημον και μηδε την ἐλαχιστην ἐχοντα ἰσχυν , ἐξ οὑ την δημαρχικην ἐξουσιαν αὐτων |
ὁτι Ἀκρασια και Ἡδυπαθεια καλουνται , και ἐντευθεν κελευει συντομως ἀπαλλαττεσθαι και μη πιστευειν μηδε ταυταις μηδεν , ἑως ἀν | ||
αὑτων , οἱ θ ' Ἑλληνες ταυτην αὐτους ἐασαντες ἐχειν ἀπαλλαττεσθαι των ἐκ πολεμου και στρατειας δυσχερων , οἱ δ |
τριων διαστασεων . συγκεχωρηκασι δε ἑαυτοις οἱ βραχυ προ ἡμων ἑρμηνευειν τα τοιαυτα , μηδε ἑν μηδαμως διαληπτον σημαινοντες , | ||
ἠρξε και παραδοξολογιας και πνευματος και του τα μεγαλα μεγαλως ἑρμηνευειν , ἀποστασεων τε και προσβολων , ὑφ ' ὡν |
και ἀνδρειαις . ἱκετας σεθεν ἐρχομαι : ἡ ἀνταποδοσις της ἐπικλησεως : ὠ Ζευ , ἱκετης σου ἐρχομαι : ἱν | ||
. νικᾳς γαρ γ ἐχεις ἐλπιδα πιστεως δ ἐπιτευξῃ της ἐπικλησεως ε γινῃ ἐπισκοπος και βλαπτῃ Ϛ στρατηγεις και εὐημερεις |
και μη τον δεινα πυνθανησθε τι πραττει ἀντι του ἱνα στρατευομενοι των ἀγαθων μεταλαμβανητε . και αἱ κατασκευαι μεν ἀπο | ||
Ἑλλαδος πασης ἀνω και κατω φερομενης , πλεοντες ὁμου και στρατευομενοι ᾠκιζον την πολιν , ὡσπερ τινες φρουριον ἠ στρατοπεδον |
, και των μελων ἑκαστον λιπαραις ταις χερσιν ἀπευθυνειν μετα συμμετρου συντονιας μαλασσοντας τα τε ὀμματα αὐτων ἡσυχη και καταψυχοντας | ||
: ἡ ΔΜ ἀρα της ΜΗ μειζον δυναται τῳ ἀπο συμμετρου ἑαυτῃ . και εἰσι ῥηται αἱ ΔΜ , ΜΗ |
αὐτον φασι δια το βατταριζειν και κεκομμενην ἐχειν την φωνην Ἀριστοτελην καλουμενον , ἀλλοι δε φασιν ὁτι το βαττος λιβυακως | ||
ἀντιλογιαν δε . Βασιλισσαν : Ἀλκαιον φασι τον κωμῳδοποιον και Ἀριστοτελην ἐν τοις Ὁμηρου ἀπορημασιν εἰρηκεναι : συ δε βασιλικος |
ῥιζας των ὀδοντων οἱ χυμοι στηριζωνται , τας τε ὀδυνας σφοδροτερας ἐπαγουσι και αὐτους δη τους ὀδοντας της οἰκειας παρασαλευουσιν | ||
, ἀν τε διελοντες σφας αὐτους ἐπιβοηθησωσι κατα μερη , σφοδροτερας ἐνεργειας γιγνομενης κατα τας ἐμβολας των ὀργανων οἱ καταλειφθεντες |
και εἰς πυρ ἐμβαλων ὡδηγησα τους ἀνθρωπους εἰς τεχνην δυσκολως νοουμενην , ἠτοι την θυτικην μαντειαν : εὐκινητος γαρ οὐσα | ||
γης προς το ἡλιακον ὑψος και την ἀπ ' αὐτου νοουμενην σφαιραν . Και το κατα ἀληθειαν ἀρα μεγεθος του |
ἐπει γαρ , ἐξ ὡν ἀπεδειξαμεν του Ἀρεως ἀνωμαλιων , εὐκατανοητον ἐστιν , ὁτι των ὑποτεινομενων προς τῃ ὀψει γωνιων | ||
ἐπικυκλος γινεται της κατα τον Κριον θεσεως , αὐτοθεν ἐστιν εὐκατανοητον ἐκ των προεκτεθειμενων τηρησεων . ἐν τε γαρ τῃ |
ἡ τις και Πτολεμαϊς . ἠν δ ' ἐκ πλινθινων οἰκοδομηματων συντεθεισα , κτισμα Περσεως Ζακυνθου Ἀριστομεδοντος Λυκου . λεγεται | ||
ἀλλα σεισμος ἐς την χωραν σφισιν αὐτικα κατασκηψας των τε οἰκοδομηματων την κατασκευην και ὁμου τῃ κατασκευῃ και αὐτο της |
φησι , θελησειε ξενος την πατριδα φευγειν και μετα των ἀσθενεστερων , τουτεστι Λακεδαιμονιων , ἀγωνιζεσθαι δια μισθον ὀλιγημερον . | ||
και τιτανος ἀσβεστος , των σφοδρων δηλονοτι θραυομενων τῃ των ἀσθενεστερων μιξει . τα δε λεπτυνοντα τας τριχας ῥυπτικα κατα |
και καλλιοινιαν συμβαλλεται . δια τουτο μικρους χρη κατασκευαζειν τους πιθους . εἰ δε φθασαιμεν παλαιους πιθους ἐχειν μεγαλους , | ||
αὐτῳ ὀντος , μηδε ἐν ὀρυγματι εὑρισκομενου , δει ἠ πιθους ὀστρακινους ἠ βουττεις τελειας προευτρεπιζειν και γεμιζειν ὑδατος και |
ζῳον πρωτον λεγεται του ἀνθρωπου , ἐπειδη ἀναιρουμενον το ζῳον συναναιρει τον ἀνθρωπον : ζῳου γαρ μη ὀντος οὐδε ἀνθρωπος | ||
φυσει προτερα ἐστιν ἡ ἀτομος οὐσια παντων : ὁτι γαρ συναναιρει , ἐδειξεν αὐτος ὁ Ἀριστοτελης , ὁτι δε οὐ |
παραλιας : δει γαρ και τας τοιαυτας διαφορας λαμβανειν των συγγενων : γνωριμοι γαρ δια την χρειαν . Ὀρθοτερον δε | ||
; Οὐδαμως δηπουθεν . Προς ἑνα δε τον πρωτον των συγγενων προσαξω και του γενους καθ ' ἑκαστον ὑμας ἐρωτησω |
ἀπησοντες , και κου τις και ἀπηκε : και οἱ ἀντιοι ἐστησαν , παντῃ συστρεψαντες ἑωυτους και πυκνωσαντες ὡς μαλιστα | ||
και Βιθυνοι , ὡς Ἀρριανος ἱστορει , δικας ἐδικαζον καθεζομενοι ἀντιοι του Ἡλιου , ὡς ἀν ὁ θεος ἐποπτευοι . |
και Βραγχιδαις τας ἀποθεσπισεις δια λογων , ἀλλα νευμασι και συμβολοις το πλεον , ὡς και παρ ' Ὁμηρῳ „ | ||
, ὁν τροπον ζωγραφοι γραφουσι ποταμους , ῥευμασι δε και συμβολοις τοις οἰκειοις ὑποφαινομενος λειμωσι τε παρα τας ὀχθας αὐτου |
της πολιτειας . το γαρ συναγαγειν νομους και διερευνησασθαι τας ἑκασταχου πολιτειας , τους μεν ἀπο της ἐμπειριας δυναμενους ἑκαστα | ||
. Περι ἀγαθων και κακων βιβλια κδ : Παραδοξων των ἑκασταχου βιβλια ιε : Εὑρηματων ὡν ἑκαστος εὑρε βιβλια β |
ἡλιῳ , ὁτι κατα λοξου ὡς προς τον ἡλιον κινουμενη παραλλαττει τῳ πλατει , ἠ βορειοτερα ἠ νοτιωτερα γινομενη . | ||
και χειμωνος , το δε τευτλιον , ὡσπερ εἰρηται , παραλλαττει κατα τας ὡρας . χρονοι δ ' οὐν οὑτοι |
ποιεισθαι τας ἀναστροφας τῃδε κἀκεισε . ὡς δε πλειστον ἐπανεστησε κονιορτον ἐπισκοτων ταις των πολεμιων ὀψεσιν , ὁ μεν ἐλαθε | ||
καπνος ἠ ἀηρ ἠ πυρ γενοιτο , ἀλλα και εἰς κονιορτον ἀναλυθεισα . Παρεστι γουν ὁραν , ὁτι και τα |
μεν χρυσον , ὁ δ ' ἀργυρον , ὁ δε κηρυκειον ἐλεφαντινον , ὁ δε των οὑτω τι λαμπρων ἀναπτων | ||
λευκαις . εἰχε δ ' αὐτων ὁ μεν πετασον και κηρυκειον χρυσουν , ὁ δε σαλπιγγα . μεσος δε τουτων |
πλεοναζοντα , τον τε μεν οὐκ ἀσυνηθως ἀντι του μην παρειληφθαι ; . . . . . . οὐ μεν | ||
σχεσιν δε αὐτων οὐδεμιαν σημαινοντας , οὐδαμως οἰητεον ἐν τουτοις παρειληφθαι , και εἰ προσχρῳντο τοις συμπλεκτικοις λεγομενοις συνδεσμοις της |
δε φασιν ἀπο Παρνασσου Παρνασσον τοὐνομα λαβειν , ὁν και μαντευσασθαι Πυθοι πρωτον , ὡς Ἀλεξανδρος φησιν ἐν πρωτῳ Περι | ||
δε φασιν ἀπο Παρνασσου Παρνασσον τοὐνομα λαβειν , ὁν και μαντευσασθαι Πυθοι πρωτον , ὡς Ἀλεξανδριδης φησιν ἐν πρωτῳ περι |
και παντι χειρον ὑπαρχει : θερμα δ ' ἐστι ταις κρασεσιν ἀμφω και δια τουτο και διψωδη . Της ἡμερου | ||
: και πασι δε τοις ὡραιοις ἐδεσμασιν , ὁσα ταις κρασεσιν ἐστιν ὑγρα , συμβεβηκε φθειρεσθαι κατα γαστερα , ὁταν |
την Αἰθιοπιαν ἀλλας τε πλειους και μιαν εὐμεγεθη , την ὀνομαζομενην Μεροην , ἐν ἡι και πολις ἐστιν ἀξιολογος ὁμωνυμος | ||
ἀνειναι τας Νυμφας ταυτας χαριζομενας τῃ Ἀρτεμιδι μεγιστην πηγην την ὀνομαζομενην Ἀρεθουσαν . ταυτην δ ' οὐ μονον κατα τους |
και των ἀφυκτων ἐκεινων εἱργμων τε και δεσμων τον ἀετον ἀπολυει . ὁδου μεντοι παρεργον τῳ ἀνδρι ταυτα και δη | ||
καιρου παρῳχηκοτος ἱκανου μολις δη και πολλα παρακληθεις ἐνεδωκεν , ἀπολυει τουτον λαβων τρισμυριους χρυσινους . Λαζαρος δε ἀποσωθεις ἐς |
και κρηθμου ἐν ὑδατι δουναι πιειν . Ἑτερον : ἀστερας θαλασσιους τους μελανας και κραμβην , μιξας ἐν οἰνῳ εὐωδει | ||
τους δε ἀλλους αἱ νηες . εἰπων δε πεζους και θαλασσιους , προς μεν τουτο ἐπηγαγε το νηες , το |
της εἰς τον Λευκιον εὐνοιας ἐσομενης : ὡς δε και σπευδοντα εἰδε τον Λευκιον παρελθειν ἐς το Καισαρος χαρακωμα , | ||
' ἀναγκης ἐλαυνομενον , οὑτω παν το αὐτῳ δοκουν πληρουν σπευδοντα . Ὀφθαλμοι συγκλειομενοι και παλιν ἐπανοιγομενοι ἐπιβουλον και ἐπιτριπτον |
πλεον ἰσχυσασα της Καρχηδονος ἀφεληται των Φοινικων την ἡγεμονιαν , στρατευσαντες ἐπ ' αὐτην μεγαλαις δυναμεσι και κατα κρατος ἑλοντες | ||
Γαιος Ὁρατιος και Κοιντος Μηνυκιος . ἐπι τουτων Σαβινοι παλιν στρατευσαντες ἐπι Ῥωμαιους πολλην της χωρας αὐτων ἐδῃωσαν , και |
ἀνδρια και σωφροσυνη , περι μεν το θυμικον της ἀνδριας συνισταμενης , περι δε το ἐπιθυμητικον της σωφροσυνης . Ἑτερου | ||
ὀντος : ψευδος γαρ το παραπαν οὐκ εἰναι ταυτης μη συνισταμενης της κοινωνιας . δια ταυτ ' οὐν λογον πρωτον |
ἑν ἀντιθεντες ἐξετασομεν : το γαρ διελειν και χωρις μεν ἀπολογησασθαι δι ' ὁλων των κεφαλαιων , χωρις δε κατηγορησαι | ||
ἐγω λεγω , και οἰηθητε δειν προς ἐκεινους πρωτον με ἀπολογησασθαι : και γαρ ὑμεις ἐκεινων προτερον ἠκουσατε κατηγορουντων και |
ὁρωσι την Ἀνθιαν και ἠν μεν ἐτι ἀγνωστος αὐτοις , συμβαλλουσι δε παντα , τον ἐρωτα , τα δακρυα , | ||
κυβειῳ , οὑ ἡ τηλια τιθεται και τους ἀλεκτρυονας τινες συμβαλλουσι . Τηλια : ἠτοι κυβευτικα ὀργανα , ἠ τραχηπιθου |
ἐρυον . ” προδομῳ τῃ προ του οἰκου παρασταδι . προτερω εἰς τοὐμπροσθεν . προϊκτης προσαιτης , ἀπο του προικα | ||
τους Ἰχθυας και φησιν : δ ' ἀρ ' ἐτι προτερω , ἐτι δ ' ἐν προβολῃσι νοτοιο , Ἰχθυες |
ἐλευσεται ] † ἀφιξεται θηλυσπορος ] ἠγουν θηλεια συγγενη ] συγγενικον γαμον ] † συναφειαν ἀνεψιων ] ἐξαδελφων ἐπτοημενοι ] | ||
. νοθῳ : ἀπο κοινου το ἐρραψας : ὁμογνιον : συγγενικον . ἀντι του : προς ὁμογνιου Διιος . ἀνεψιοι |
. . . . φοβερα ] προσθετεον ἐξωθεν : τοις σωφροσιν . . . . οὐδ ' ὑπευθυνος ] καθο | ||
γενναι [ ' ἐλεξας ] ? ? [ ἐν ? σωφροσιν ? ? [ γαρ ⌈ κἀμ ' ἀριθμεισθαι ⌉ |
τουτων , και παρατιλλοντες αὐτους τεφραν θερμην ἐπεπασσον βασανους ἱκανας ἐργαζομενοι . ἑξει τινα συγγνωμην : ἀντι του ” ποιαν | ||
ὀνομα τουτο το καλος τε κἀγαθος ἐπισκεψαιμην , τι ποτε ἐργαζομενοι τουτ ' ἀξιοιντο καλεισθαι , πανυ μου ἡ ψυχη |
ὑπεγραφησαν . Πασα ποιησις τρεις ἐχει χαρακτηρας , διηγηματικον , δραματικον και μικτον . το δε βουκολικον ποιημα μιγμα ἐστι | ||
Ἀχιλλεως ὁπλων κατασκευη . Του δε διηγηματος το μεν ἐστι δραματικον , το δε ἱστορικον , το δε πολιτικον : |
ἡμας την ἀνω κοιλιαν μονος ὁ ἀνθρωπος και ὁ κυων ἐμει . στενης γαρ οὐσης και ὀρθης και κολπον μη | ||
ἀνθρωπειαν ἐσθιει . Καμηλος νοσουσα δρυος φυλλα χλωρα ἐσθιει και ἐμει χολην μελαιναν . Πιθηκος νοσων το ἰδιον οὐρον πινει |
τεχνικον διαιρειται : ὡν του μεν φυσικου το μεν ἐστιν ἀριθμητικον , το δε ὁμωνυμον τῳ γενει , ὁ και | ||
εἱως και εἱαντο και εἱλη . σεσημειωται και το εἱς ἀριθμητικον . Ἡ ΟΥ ἐν ταις ὑπερ μιαν συλλαβην λεξεσι |
. Οὐκ ἀρα , ὠ βελτιστε , πανυ ἡμιν οὑτω φροντιστεον τι ἐρουσιν οἱ πολλοι ἡμας , ἀλλ ' ὁτι | ||
τοδε τουδε κατασκευαζειν και ὁτι διαφορα οὐσιωδης . δευτερον δε φροντιστεον του ταξαι τας διαφορας τον δεοντα τροπον : ταξεις |
Ταραντινος Ἡγησιππος ἐξ ἑφθου κρεως και κνηστου ἀρτου και Φρυγιου τυρου ἀνηθου τε και ζωμου πιονος . μνημονευει δ ' | ||
ἐνιαυτον : ἐνθα μεν οὐτε ἀναξ ἐπιδευης οὐτε τι ποιμην τυρου και κρειων οὐδε γλυκεροιο γαλακτος , ἀλλ ' αἰει |
και τουτο μελαινα ἐϲτι χολη . ἐνδεχεται γαρ και αἱμα ἐκπιπτον των ἰδιων τοπων και μενον χρονον τινα θρομβουϲθαι ψυχομενον | ||
μεθημερινον ᾐ φως περι το της ὀψεως ῥευμα , τοτε ἐκπιπτον ὁμοιον προς ὁμοιον , συμπαγες γενομενον , ἑν σωμα |
, ὁτι μονη ἡ τοιαυτη καθαρσις ἰασατο . εἰ δε στασιαζει ἐτι το της κακοχυμιας και το παθος ἐπιμενει , | ||
ἑαυτους : δια τουτο οὐδε συγχαιρουσιν ἑαυτοις οὐδε συναλγουσι : στασιαζει γαρ αὐτων ἡ ψυχη και πολεμει τῳ λογικῳ το |
ἀπο μεσης ἀποτομης ἀπο ἐλαττονος μετα ῥητου μεσον το ὁλον ποιουσης μετα μεσου μεσον το ὁλον ποιουσης . ἠ και | ||
, οὐ πιστευεται , της αὐτου ἀρετης ἀνισχυρον την κατηγοριαν ποιουσης . Ὁμως δε , εἰ και οὐδεν ὁ αὐτου |
και γερα δεχονται παρα της αὑτων πολεως ζωντες τε και τελευτησαντες ταφης ἀξιας μετεχουσιν . Και μαλα , ἐφη , | ||
τοις τοιουτοις ῥᾳον φερειν . ἐπειδη δε οἱ ἐν πολεμῳ τελευτησαντες ὁμοιοι ταις ἡλικιαις , οὐδεν ἀπο τουτων ἑξομεν εἰς |
ἀλλοτριων μη ἀντιποιεισθαι , ἀλλα διδομενοις μεν χρησθαι , μη διδομενα δε μη ποθειν , ἀφαιρουμενου δε τινος ἀποδιδοναι εὐλυτως | ||
συνηθες ἐγενετο κυκλῳ περιπορευομενους τους ἀθλητας ἐπαγειρειν και λαμβανειν τα διδομενα . ὁθεν Σιμωνιδης περι Ἀστυλου φησιν οὑτως : Τις |
γαρ μυρεψικη και ἡ ὀψοποιητικη τεχναι εἰσι της ἡδονης και ποιητικαι ταυτης . και ἐπει ἐστι τεχνη αὐτης , λοιπον | ||
τελος ἑτερον παρα την ἐνεργειαν ἐχουσα , οἱαι πασαι αἱ ποιητικαι ὀνομαζομεναι τεχναι , ὡν ἀνδριαντοποιητικη οἰκοδομικη τεκτονικη και αἱ |
. οἱ δε τα Γεωργικα συγγραψαντες γραφουσιν οὑτως : την μελιαν και την τερμινθον , ἁ δη νυν πιστακια οἱ | ||
πολεμοις χρησιν ἐλθειν . Τουτο δη το χαλκουν γενος ἐκ μελιαν εἰπε φυναι Δωρικως , ἀντι του ἐκ των μελιων |
ὁ βορειοτατος των ἐν τῃ δεξιᾳ πτερυγι ἐσχατος δε ὁ νοτιωτατος των ἐν τῃ ἀριστερᾳ πτερυγι . Μεσουρανει δε ἀστηρ | ||
ὑπο τους ὀπισθιους ποδας ὡς ἐπ ' εὐθειας δ ὁ νοτιωτατος . . Διδυμων ι νο ξα ∠ ʹ δʹ |
ἐλεον ἐστι κινειν , ὡς Εὐριπιδης την Κλυταιμνηστραν ἐλεον εἰσαγει κινουσαν αὐτην μετα τον της Ἰφιγενειας θανατον , τιν ' | ||
προ του κινουμενου ἡ κινουσα , χωριστην ἐνεργειαν ἐχουσα την κινουσαν προ της κινουμενης . Οὐκ ἀρα το μεν κινουν |
δε μυρον το ἀπο της Ῥοδου : ὁ καλουμεν ἡμεις ῥοδινον . τον ἀλαβαστρον : Την μυροθηκην . ἀλλ ' | ||
ἀποστημα των μαστων . ] Κιμωλιαν , λιβανον και ἐλαιον ῥοδινον διαμιξας ἐπιτιθει . ἀλλο . κατ ' ἀρχας μεν |
φιλῳ συνειναι και τραπεζης και στεγης κοινωνειν οὐ μεγαλοψυχον ἀλλα δουλικον και κολακικον και ταπεινον : ταπεινοι γαρ οἱ κολακες | ||
του Μανης . προς δε τα ἀνδραποδα και ὀνομα εἰπε δουλικον . ὡσει ἐλεγε τους δουλους Μανας . οὑτω γαρ |
τῳ ἰδιῳ τριγωνῳ . και ἐπι των λοιπων ἀστερων οὑτω κατασκευαστεον τα τε ἱερα και τα ἀγαλματα : ἐτι μην | ||
ἀιδιος ἀρα και ὁ κοσμος . το δε ὑπερτεθεν ἠδη κατασκευαστεον , εἰ δει και ἀποδειξεως τοις οὑτως ἐμφανεσι : |
και ἡ ῥιζα δε και τα φυλλα καθ ' ἑαυτα λειουμενα ξηραινει και ῥυπτει και διαφορει μετριως : ἐπι γουν | ||
, κριθαι μετριως , κρινου τα φυλλα και ἡ ῥιζα λειουμενα μετριως , κυαμου ἡ σαρξ μετριως , λαμψανη καταπλασσομενη |
ἰαμβικον διμετρον καταληκτικον . το ιεʹ ἐπιωνικον ἀτακτον , βʹ σπονδειον ἐχον . το ιϚʹ ἐπιωνικον καθαρον διμετρον ἀκαταληκτον . | ||
ἀντιστροφον τουτῳ το ἀναπαιστικον δεχεται ποδας δακτυλον και τον ἰσοχρονον σπονδειον και τον προκελευσματικον : και ἀρχεται μεν ἀπο διμετρου |
τροχαϊκη , ἀλλα διμετρων δυο μεν ἀκαταληκτων , ἑνος δε καταληκτικου . οἰκοι λεοντες : παροιμια παρα τους ἐν τῃ | ||
Το ιβʹ προσοδιακον διμετρον καταληκτικον ἀπο ἐλασσονος Ἰωνικου και χοριαμβου καταληκτικου . Το ιγʹ τροχαϊκον τριμετρον ἀκαταληκτον , ὁ καλειται |
εἰπον , οὐτε μην ἐπιδειξαι , ὡς ἐπι συγγενη των ποιητικων μαθηματων ὁ νεος ἀπηντηκεν . ἀλλα ἀπο του μυθου | ||
καλουμενος δια την γειτονιαν : πεμπτος Ταρσευς , γεγραφως περι ποιητικων ζητηματων ἁ λυειν ἐπιχειρει . Τον δη φιλοσοφον Ἀθηνοδωρος |
ὠφελειν μη ἐπιφερουσα , τι δε των ἐν τῳ βιῳ ὠφελεισθαι παρεχομενη , οἱον ἡ μεν το φρονειν , καθαπερ | ||
οἱ δε φιλοι , ἀν τις ἐπιστηται αὐτοις χρησθαι ὡστε ὠφελεισθαι ἀπ ' αὐτων , τι φησομεν αὐτους εἰναι ; |
τε ὡροσκοπου και του δυνοντος ὁποιος αὐτων ὑπαυγος του ἑτερου ἀνατολικου ὀντος : κακα γαρ σημαινει τῳ οἰκειῳ αὐτου προσωπῳ | ||
τε ὡροσκοπου και του δυνοντος ὁποιος αὐτων ὑπαυγος του ἑτερου ἀνατολικου ὀντος : κακα γαρ σημαινει τῳ οἰκειῳ αὐτου προσωπῳ |
οὐν οἱ νυν ταπεινοι Λακεδαιμονιοι , τηλικαυτης και τοσαυτης συμφορας περιεχουσης την πολιν ; ἀρα γε ἀποχρην ἐκριναν ; παντας | ||
οὐκουν ὡς ἀληθως των γ ' ἐντος τουτων και της περιεχουσης , ἀλλ ' ὁσον ἀλλο ὑδωρ κεχυται κολπους ἐχον |
, ἐσται , ὡς ὁλη ἡ διηγμενη προς την ἐκτος ἀπολαμβανομενην μεταξυ της παραλληλου και της τομης , οὑτως τα | ||
την ὑποτεινουσαν ἀχθῃ τις εὐθεια , ἡ ἀχθεισα προς την ἀπολαμβανομενην ὑπο της ἀχθεισης και μιας των περιεχουσων την ὀρθην |
. οἱ δε περι τον Σατυρον ἐπι τρεις μεν ἡμερας ἐτεμνον την ὑλην , ὁδοποιουμενοι και διακαρτερουντες ἐπιπονως : τῃ | ||
ἀμπελων τετμημενων : οἱ γαρ Πελοποννησιοι εἰσβαλλοντες εἰς την Ἀττικην ἐτεμνον την γην των Ἀχαρνεων . Γ κἀς τους τριβωνας |