? [ [ ] ! νοου βεβλαμμενοι ? ? [ ἐσθλου . Ζευς ? [ δε ἰδων νεμεσησεν ] ? | ||
οὐ πλουτου χλιδη τοσουτον εἰχε διαφορους τας ἡδονας ὡς ἀνδρος ἐσθλου και γυναικος εὐσεβους γνωμη δικαια και φρονουσα τἀνδικα γυναικος |
ἐσθλα φιλος δημῳ πορες , ἐσθλα δ ' ἐπ ' ἐσθλοις ἐνθαδε νυν παιδεσσι διδοις και ἀμεινονα ταυτα : ἠτοι | ||
τουτο Τεθριππων . το δε “ συμφοραις ” ἐπ ' ἐσθλοις : των μεσων γαρ ἡ συμφορα . ΓΘ ᾀσαιμι |
γαρ ἐτι βασιλευοντος ἠρχε των Περσων Ὠχος και προσεφερετο τοις ὑποτεταγμενοις ὠμως και βιαιως . μισουμενου δε αὐτου δια την | ||
ἐπειχε . Πλεονεκτουμενος δε ὑπο των πολεμιων , προσεταξε τοις ὑποτεταγμενοις κοπτειν την γεφυραν , και το πληθος των βαρβαρων |
οὐ γαρ εὐμαρες συνιεναι τροπον ἀνθρωπου , ὁπου γε τους νομιζομενους εἰναι χρηστους πονηρους πολλακις ἐξαιφνης εὑρισκομεν . ἑν δε | ||
Ἑλληνικων ἐκδιδασκομενους μεχρις ἡβης . ἐπει δε ἀφικοντο προς τους νομιζομενους γονεις συμβηναι την διαφοραν αὐτοις προς τους Νεμετορος βουκολους |
# α . Ἀλλο ἐπιθεμα πλευριτικοιϲ ἐπι των ἐπι πολυ χρονιζοντων ἀλγηματων : κηρου πιτυινηϲ πιϲϲηϲ δαφνιδων λελεπιϲμενων ἀνα λι | ||
ἐστιν ἡ διαθεσις αὑτη σχεδον ἁπαντων των περι τον στομαχον χρονιζοντων παθων , δεεται δε φαρμακων ξηραναι την ὑγροτητα δυναμενων |
πραττοντας ἠ οὐκ ὀντων αὐτοις γνησιων παιδων ἠ δια πενιαν ἀναγκαζομενους ξενους ἀνθρωπους εἰσποιεισθαι , ὁπως ὠφελωνται τι ἀπ ' | ||
πραττοντας ἠ οὐκ ὀντων αὐτοις γνησιων παιδων ἠ δια πενιαν ἀναγκαζομενους ξενους ἀνθρωπους εἰσποιεισθαι , ὁπως ὠφελωνται τι ἀπ ' |
κατα το μεσον , ὡς το σκηπτρον σκηπτον παρ ' Αἰολευσιν . Ἀποκοπη δε ἐστι μιας συλλαβης ἐνδεια κατα το | ||
, ὁπερ συναλειφθεν και ἐν βαρειᾳ τασει γινομενον παρ ' Αἰολευσιν ἐστιν ᾠαι : διοτι και το ι προσκειται , |
, ἀρτον ἑψησας ἐν ὑδρελαιῳ καταπλασσε ἠ κριθινον ἀλευρον παραπλησιως σκευαζομενον : καταντλεισθω δ ' ὑδατι το μοριον ἀλθαιας ῥιζης | ||
, . : ἱππακης : βρωμα Σκυθικον δια γαλακτος ἱππειου σκευαζομενον . . . . Ἐθν . . , . |
γαρ και ἀτελεστα γινεται . ὡρα δε ἀριστη προς το ὑποτιθεναι τα ὠα ἀπο ἰσημεριας ἐαρινης , τουτεστιν ἀπο κδʹ | ||
των σκελεων . Ἐν τουτῳ τῳ σχηματι ταχιστα ἀν δυναιτο ὑποτιθεναι το ὑγιες σκελος , εἰ τῳ μεν σιναρῳ ἐξωτερω |
' οὐκ ἐνταυθα ἱδρυται το παλαιον Ἰλιον καθ ' Ὁμηρον σκοπουσιν , ἐκ των τοιωνδε τεκμαιρονται . προτερον δε ὑπογραπτεον | ||
Παλιν ἀπατεων εἰναι δοξει ‖ τοις μη κατ ' ἀρετην σκοπουσιν οἰκονομιαν : ἡ δε οἰκονομια προς το μη τοις |
και πολυειδη τας βαφας , εἰ τις ἀναλεξασθαι τε αὐτα ἐπισταιτο και ἀναπλεξαι και ἁρμοσαι , ὡς μη ἀπᾳδειν θατερον | ||
ἀποδειξεως ; εἰ γαρ το αὐτο ὁριστον και ἀποδεικτον , ἐπισταιτο ἀν τις ἐχων αὐτου και ὁρισμον και ἀποδειξιν , |
εἰσιν ἀμφοτεροι κακοι . Χαλεπη , λεγω σοι , και προσαντης , ὠ τεκνον , ὁδος ἐστιν , ὡς τον | ||
θαυμαστη . Τοπος μεν ἠν οὐκ ἐπιπεδος , ἀλλα πανυ προσαντης και ὀρθιος , ὁν παραλαβων κατα θατερα εἰς ὑπερβολην |
και των ὁλων κοσμων ὡς πληθυομενων τε και ἑνουμενων , ὑποτεταγμενων ἀει τουτων ἐκεινοις , και μεγαλοις οὑτω βημασιν , | ||
ὁτι και συ τῳ τροπῳ δυνατος εἰ την παρα των ὑποτεταγμενων εὐνοιαν περιποιεισθαι των ὑπηκοων , ἐτι δε φιλους πλειστους |
ὁς ἐπι των ἑπτα χορδων ἑπταπυλους τας Θηβας ᾠκοδομησεν . ἀναιρεθεντος δε του Ὀρφεως ὑπο των Θρᾳκικων γυναικων την λυραν | ||
μεχρι Σκιπιων , ὁ Πουπλιου Σκιπιωνος τουδε του περι Ἰβηριαν ἀναιρεθεντος υἱος , ἐπιπλευσας και δοξαν ἁπασιν ἐμβαλων , ὡς |
και ταυτῃ λεγοιτ ' ἀν και ποιειν , ἐγειρων και ἐπιστρεφων προς αὑτον τον τε νουν αὐτης και αὐτην ὡσπερ | ||
τα κατα μερος των εἰκονων ἀνερευνωσαις . εἰτα προς ἑαυτον ἐπιστρεφων : τρυγονες διαφθερουσι Δωριζουσαι παντα . το γαρ πλατυασδοισαι |
κατοικησαι . τους δε Κενταυρους μετεωρισθεντας τοις προτερημασι , και ὁρμωμενους ἐκ της Φολοης , λῃζεσθαι τους παριοντας των Ἑλληνων | ||
και στρατηγον ἐξαιρετον , ὁς οὐδ ' ἐς Λιβυην ἡμας ὁρμωμενους παρεξενε τε και στρατιαν οὐ λαβων αὑτῳ συνεστησατο και |
ἐδει ὁτι ἡμεις μεν ὑπο του σωματος δεδεμεθα ἠδη δεσμου γεγενημενου . Ἐν γαρ τῃ πασῃ ψυχῃ ἡ του σωματος | ||
πεποιηκοτι : ἐμε δε οὐδεν δει ζητειν αἰτιαν πραγματος οὐ γεγενημενου . και γαρ εἰ μηδεν ἑτερον ἀντεπιστελλειν ἐπειθε , |
ὁταν κρινωνται , δοκουντας μεν τι εἰναι , θαυμασια δε ἐργαζομενους , ὡς δεινον τι οἰομενους πεισεσθαι εἰ ἀποθανουνται , | ||
ποταμοι φερουσιν , οὐδε τους μυρμηκας τους τον χρυσον σφισιν ἐργαζομενους , οὐδε τους γρυπας τους φυλακας , οὐδε ὁσα |
του Ἑρμου κελευοντος και ἑλκοντος , το δε των ἑλκοντων ὑπακουοντων . Γ ὁ Ἑρμης ἐπιταττει τοις ἑλκουσι , και | ||
μεγαλα εὐεργετησεν . ἀντι γαρ δειλων και ἀδυνατων και ἀλλοις ὑπακουοντων πρωτευειν ἐποιησεν ἐν τοις Ἑλλησι και της ἡγεμονιας ἀντιποιεισθαι |
Ἀνθρωπους δε , ὠ ἑταιρε , μη οὑτω φωμεν , βλαπτομενους εἰς την ἀνθρωπειαν ἀρετην χειρους γιγνεσθαι ; Πανυ μεν | ||
τεχνης ταυτης της του λεγειν ; εὑροις ἀν τους μεν βλαπτομενους τους δ ' ὠφελουμενους . οἱ δ ' ἀκουοντες |
τε ὁ τραγικος και Θεοπομπος ὁ συγγραφευς και Θεοκριτος ὁ σοφιστης . . . , : συνδειπνησαι δε τωι Κιμωνι | ||
ἀλλοι δε Φερεκυδην τον Συριον . . . Σαβινος : σοφιστης : γεγονως ἐπι Ἀδριανου Καισαρος . ἐγραψεν . . |
γαρ ὡς εὐμαρεστερον του τα μη ὀντα εἰς το εἰναι παραγαγειν το την ἐκ των ὀντων φοραν ἀνευ τεχνης γεωργικης | ||
την φυσιν τελικον : τουτο γαρ τελος της φυσεως το παραγαγειν τον Σωκρατη τοιουτον . το δε ποιητικον τῳ τελικῳ |
, νη την Ἀθηναν . Νη Δι ' , οὐχι πειστεον . Ἡξουσι καὐθις , ἠν ἐχωμεν την Πυλον . | ||
παρα τινι των νεωτερων κωμῳδων , οἱς και αὐτοις οὐ πειστεον . Ἐντεχνως : πανυ αἰτιωνται τοὐνομα και φασι τεχνικως |
' οἱ Κουρητες ἠτοι δια το νεοι και κοροι ὀντες ὑπουργειν ἠ δια το κουροτροφειν τον Δια ταυτης ἠξιωθησαν της | ||
μελλοντες εἰς τον νεων εἰσιεναι ἱερεις ἐπι τῳ τας διατεταγμενας ὑπουργειν λειτουργιας χρωνται ποδας μαλιστα και χειρας ἀπονιπτομενοισυμβολον ἀνυπαιτιου ζωης |
, εἰ τις ὑπαρχον λεγοι δυνασθαι γινεσθαι το συμπερασμα , ὑποτεθεντος συναγεσθαι ἐν τῳ πρωτῳ σχηματι το Α τινι τῳ | ||
προσεκβαλωμεν , τετραπλασιων ἡ βασις γενησεται της βασεως του πρωτου ὑποτεθεντος τριγωνου : και λοιπον ἡ αὐτη ἀναλογια μεχρις ἀπειρου |
μεν θανατῳ περιπεσων καταλειπει τινα τοις ἠδικημενοις παραψυχην τουτο ἐκεινο λογιζομενοις : τι γαρ ἐνην πλεον παθειν ; λογῳ δε | ||
ἀπωναντο προτερον των κατα την οὐσιαν , ἡδιστη τελευτη γινεται λογιζομενοις ὁτι προς οὑς ηὐξαντο διαδοχους την οὐσιαν ἐλθειν ἐρχεται |
βωμοις ἐπετιθει , παντοδαποις ἀρωμασι σωρευων , οἰνου τε του παλαιοτατου και καλλιστου πολλους ἀμφορεας των βωμων προχεων , ὡς | ||
ἱερον ἐν τῃ χωρᾳ τῃ Ἐρυκος , ἁγιωτατον τε ἐκ παλαιοτατου και οὐκ ἀποδεον πλουτῳ του ἱερου του ἐν Παφῳ |
χωριον ἐπριατο και καθιερωσε τῃ θεῳ , δι ' οὑ ποταμος ἐρρει Σελινους , ὁμωνυμος τῳ ἐν Ἐφεσῳ . τοὐντευθεν | ||
ποταμου , και ἀπωλετο . Και μετεκληθη ἐκτοτε ὁ αὐτος ποταμος ἀπο των της Αἰτωλιας χωρας Ἀχελῳος ἑως της νυν |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
προβληματι . τουτο γαρ δηλοι το σακος , ὁπερ ὁ πολεμιστης του οἰκειου προτιθησι σωματος . . ὀνειδος ] δια | ||
' ἐνθαδε ποτμον ἐφεψεις ὡδ ' ἐκπαγλος ἐων και θαρσαλεος πολεμιστης . Ἠ ῥα , και ὀξυν ἀκοντα βαρειης χειρος |
, ὀντα πρεσβυτερον των σοφιστων , τινα νομιζει των ὀντων ἀνδρειοτατον . ὁ δε τα ἀγριωτατα των ζῳων ἐφησε : | ||
θεωρικων ὑμιν ἠ Βοηδρομια πεμψωσιν οὑτοι , και το παντων ἀνδρειοτατον , των ὑμετερων αὐτων χαριν προσοφειλετε . οἱ δ |
κατα το πλειστον : νοσοι δε ἐκ πληθωρας ἠ κοπου παρακολουθουσιν . καʹ Ἀρεως τριτος , Κρονου ἑβδομος : δυσκολος | ||
, ἠγουν του ποιειν ἠ πασχειν , διοτι τα τοιαυτα παρακολουθουσιν . ἐτι δε και ἐν τοις ἀλλοις ἁπασι το |
ὡσπερ Ἀλεξανδρον Ἀμμωνι οἱ Μακεδονες και Ἀρατον Ἀσκληπιῳ Σικυωνιοι : Ἀριστομενει δε πατερα Ἑλληνων μεν οἱ πολλοι Πυρρον φασιν εἰναι | ||
λοχους ἀντι των τεθνεωτων κατελεγεν ἀνδρας ἐκ των εἱλωτων . Ἀριστομενει δε , ὡς ἀνεστρεψεν ἐς την Ἀνδανιαν , ταινιας |
, μετα δε ταυτα οἰνον , κἀν μηδεπω διψωσι , κελευειν προσφερεσθαι : πραϋνεται μεν γαρ αὐτοις εὐθεως ὁ λιμος | ||
ὑπερηφανος γενομενος ἡμιλλατο προς τον θεον : βροντωντος γαρ αὐτου κελευειν τους στρατιωτας ταις σπαθαις τυπτειν τας ἀσπιδας ἀφ ' |
προτερον ἀμελως εἰχες Νουμηνιου , γραμματα ἐχων νυν ἐμα και παρακλησιν , οἰδ ' ὁτι και την ἐπιμελειαν αὐξησεις . | ||
ἀπολογιας μοι δεησαν . οὐχ ὁ μεν Ἀλκιβιαδης αὐτῳ βουλεται παρακλησιν τοις μελλουσι πολιτευεσθαι ἐπιμελειας ἑαυτων ; προελθων δε του |
μεν οὐν ἐξεσται τους ἀναγινωσκοντας κρινειν προς τας ἰδιας ἑκαστου προαιρεσεις . 〛 την δε Μηδειαν ἱστορουσι καθηγησασθαι τους Ἀργοναυτας | ||
ἐστιν . Οὐκ ἐξεστι δε γαμειν ἐξ ἀλλου γενους ἠ προαιρεσεις ἠ τεχνας μεταχειριζεσθαι , οἱον στρατιωτην ὀντα γεωργειν ἠ |
οὐ γαρ νυν ἐδει λεγειν , οὐδ ' εἰς την προκλησιν γραφειν ἐν ᾑ βασανιζειν ἐξῃτει , ἀλλα λαχοντ ' | ||
θαρρησαι τῳ Ἀπολλωνι περι μουσικης . δεξαμενου δε τουτου την προκλησιν , κατηκουσαν μεν αἱ Μουσαι ἀμφοιν , γινεται δε |
μαλλον ἠ γεωργητεον , διπλη , δει γαρ του μεν ἀποτρεπειν , ἐπι δε το προτρεπειν . Διαιρουνται δε αἱ | ||
, ὁκοσαι δε μη σφοδρα , ξυνδρᾳν , τας δε ἀποτρεπειν , ἠν παντη ἀξυμφοροι ἐωσι , μαλιστα δε ταυτας |
ἐντεριωνης ἐκπεσειν . και τοις ἑτεροις τα ἑτερα γενη χρη παρατιθεναι και κολλιζειν , ὡστε συμπεσειν τους ὀφθαλμους κατα το | ||
, Ἀριστοφανης ὁ Βυζαντιος νεωτερον φησιν εἰναι το ἐπι πινακων παρατιθεναι τα ὀψα , ἀγνοων ὁτι κἀν ἀλλοις εἰρηκεν ὁ |
ἁ ἐγω ; οὐκ οἰσθ ' ὁτι ὁ μεν ἡδιστα ἐσθιων ἡκιστα ὀψου δειται , ὁ δε ἡδιστα πινων ἡκιστα | ||
νεοττιον , κορασιον . νεοττιον και κορασιον ζηλοτυπος ] φθονερος ἐσθιων ] τα σα ἀγαθα ὀζειν ] μυριζειν χροας ] |
τοιουτον . προταττει τας καταφασεις πρωτον του δυνατου και του ἐνδεχομενου λεγων δυνατον εἰναι , ἐνδεχομενον εἰναι : εὐθεως δε | ||
. Που λεγει ὁ Πλατων ἐν τῃ μιξει ἀναγκαιου και ἐνδεχομενου τῃ χειρονι ἑπεσθαι το συμπερασμα ; ἠ ἐν τῳ |
δε προς ὀργην ἡντινα τυχητε ἐστιν ὁτε σφαλεντες την του πεισαντος μιαν γνωμην ζημιουτε και οὐ τας ὑμετερας αὐτων , | ||
προ του Εὐκλειδου κδʹ ἐπι Εὐκλεους . Περι δε του πεισαντος ἱστορει Θεοπομπος . Τμημα πρωτον περιεχον λογους ἐννεα αʹ |
πρωτος Πυθαγορικος . . Λυκος δ ' ὁ Πυθαγορειος την ἐκλυσιν ποιουσαν γεννησεως φησι θριδακα πλατυφυλλον τετανην ἀκαυλον ὑπο μεν | ||
τοι θερμους φαινομενους , χειρον τ ' ἀν εἰη και ἐκλυσιν τε και ἀδυναμιαν του καμνοντος σημαινει . σκοπειν δ |
γραφοντες , ἐν μετροις προτερον Εὐδοξου και Ἡσιοδου και Θαλου γραφοντων . . . . . Ὁταν δε μηδεν ἐχουσα | ||
„ ἐνι οἰκια ναιων . „ οὐδ ' ἐνταυθα εὐ γραφοντων τινων Ὑδῃ ἐνι : οὐ γαρ ὁ Αἰας ἐκ |
βοτανη , τῃ διαλεκτῳ των βαρβαρων φριξα καλουμενη , ὁπερ μεθερμηνευομενον ἐστιν μισοπονηρος : πηγανῳ δε ἐστι παρομοιος , ἡν | ||
: προσαγορευεται δε τῃ διαλεκτῳ των ἐγχωριων βαλλην , ὁπερ μεθερμηνευομενον ἐστι βασιλευς , καθως ἱστορει Ἑρμησιαναξ Κυπριος ἐν βʹ |
την δε ἑτερην [ την ] μεϲηγυ των ὠμοπλατεων ἐρειδειν ἀναιμακτον , ϲχαζειν τε την ἐπι τηϲ κορυφηϲ ἀφειδεωϲ ἐϲ | ||
ὡν μη δειται ὁ θεος ; και προσφερειν , δεον ἀναιμακτον θυσιαν την λογικην προσαγειν λατρειαν ; Ὁ δε περι |
Ἀρχυτειου φιλοσοφιας αʹ βʹ γʹ , Περι της Σπευσιππου και Ξενοκρατους αʹ , Τα ἐκ του Τιμαιου και των Ἀρχυτειων | ||
ἀναπειθομενην χωραν κατασχειν . οὐ γαρ ἀμφωτιδας γε περιθησει τας Ξενοκρατους ἡμιν . τι χρη περι της ἀνδρειας Διογενους λεγειν |
ὀρη και φαραγγας . . . Ἡρακλειδης δε γην ὁμιχλῃ περιεχομενην . . ὁ δε Πυθαγορας πετρωδες σωμα . . | ||
ΒΓ , και γωνιαν γωνιᾳ την ὑπο των ἰσων πλευρων περιεχομενην την ὑπο ΒΓΔ τῃ ὑπο ΒΓΖ : και βασιν |
λεγω δη του ψοφου : και οὐ παντως αὐτου του πληγεντος δηπουθεν πρωτον ἀερος φερομενου μεχρι και του ἀγγειου και | ||
δε τις σκορπιον αὐτον εἰς ἐλαιον ἑψησει , και του πληγεντος ὑπο σκορπιου ἀλειψει τον τοπον , παυσει της ἀλγηδονος |
; ἀλλα δευρο ἰθι προς ἡμας , ἡμεις σε τοις οἰκειοις ἀποδωσομεν , σαρδανιον γελωντες ἐλεγον , κἀμε ἀποστρεψαντες εἱλκον | ||
, τιμωνται δε ὑπο των δεξιωτερων , ὡστε και τοις οἰκειοις αὐτοιν , εἰ ταραττοιντο , συμβαινει των βοηθησοντων εὐπορειν |
και ἱνα μη πολεις ἐχωσιν ἐπιθαλαττιους ναυτικωι προυχοντες ὁρμητηρια και καταφυγας του / προς αὐτον πολεμου : ὁτε δη και | ||
δ ' οὐκ ἐκ προνοιας ἀλλ ' ἀβουλητοις χρησαμενοι σφαλμασι καταφυγας ἑξουσι τας εἰρημενας ἀφθονους και πλουσιας οὑτως . των |
ἐξωρμωμεν ἀντεχεσθαι τουτων : ἐπει δε του μετ ' ἀρετης πρωτευειν αὐτους ἐπιμελεισθαι βουλομεθα , τουτ ' αὐ δεικτεον ἐκ | ||
Πολλακις ἐπαινεσας τον σον τροπον ὡς ἀνδρος ἀγαθου και ἀξιου πρωτευειν ἐν τοις ἀριστοις , οὐδεποτε προτερον ἐθαυμασα ὡς νυν |
κακων κυνηγετι ἡ τα θνητων και τα θεια παντ ' ἐπισκοπους ' ἀει και νεμους ' ἡμων ἑκαστῳ την κατ | ||
ἠ ὁτι πολλους ὠτακουστας εἰχε τε και πευθηνας ὁ ἐστιν ἐπισκοπους ἀγγελους . οἱ δε φασιν ὡς ψεξας ποτε τον |
ἀλλ ' ὁμοιας σπουδης χρειαν ἐχοντα ; ἀλλ ' ὡσαυτως ἀμελειν αἰσχρον τουτων κἀκεινων ; τι οὐν ; ἡμεις μονοι | ||
τοις πολιταις ἀδυνατον , ἀλλ ' ἀναγκη ἠ του ἑτερου ἀμελειν ἠ του ἑτερου ; Ἐπιεικως , ἐφη , δηλον |
πλησιοχωρους ὀντας οὐτε εἰς τους δευτερους τους μεγιστους των Ἑλληνων τουτουσι τους νυν ἀθλιους Λακεδαιμονιους , ἀλλ ' ἐνταυθα και | ||
σοι γαρ ἐστι περιπατος καλλιστα περι γε τουτου . Ἐπειτα τουτουσι λαλειν ἐδιδαξα Φημι κἀγω . Ὡς πριν διδαξαι γ |
και πυρκαϊα : ἐν μεντοι τῳ Ὑπερειδου ὑπερ Λυκοφρονος εὑρον γεγραμμενον ἠ νεωριων προδοσιαν ἠ ἀρχειων ἐμπυρισμον ἠ καταληψιν ἀκρας | ||
ἐν πολλοις ἀντιγραφοις εὑρον του Ἀντιφανους Μινωος δια του ο γεγραμμενον : τρωγοντες μολοχης ῥιζαν . και Ἐπιχαρμος : . |
ἡ μεν δευτερειων , ἡ δε τριτων ἀθλων μεταποιησεται , δευτερειων μεν ἡ πειθαρχουσα πατρι , τριτων δ ' ἡ | ||
. Ἑαυτῳ δε ὁ Καϊν ἀπονεμων τα γεννηματα και των δευτερειων ἀσεβως τον θεον ἀξιων , τῳ και μεθ ' |
λιποψυχεοντα λειφθηναι . Εἰ μεν νυν [ ἠν ] μουνον Ἀριστοδημον ἀλγησαντα ἀπονοστησαι ἐς Σπαρτην ἠ και ὁμου σφεων ἀμφοτερων | ||
λεσχης ὁς γενοιτο αὐτων ἀριστος , ἐγνωσαν οἱ παραγενομενοι Σπαρτιητεων Ἀριστοδημον μεν βουλομενον φανερως ἀποθανειν ἐκ της παρεουσης οἱ αἰτιης |
και προς τας Ἑρνικων πολεις και προς τας Οὐολουσκων προκαλουμενος κἀκεινους εἰς φιλιαν τε και συμμαχιαν . Ἑρνικες μεν οὐν | ||
, τον κινδυνον τον παρα των ἀλλων συμμαχων , ὁτι κἀκεινους εἰς ἀποστασιν τῳ πραγματι παρεκαλουν , και ὁτι τοτε |
εἰ Μελεαγρος μεν συγγενεις αὑτου δυο δια δερμ ' ὑειον μαχομενους ἀπεκτονεν . ὁταν δανειζῃ τις πονηρῳ χρηματα ἀνηρ δικαιως | ||
ἀσθενη δοξαι μαλλον ἠ πονηρον , τοσουτῳ βελτιον ὑστερους εἰναι μαχομενους ἠ διαλλαττομενους . εἰκοτως δ ' ἀν μοι προσεχοιτε |
το ἀπο της χρειας περιγινομενον , ἀλλ ' ἐκεινου μεν παραχωρει τοις περιτετριμμενοις , σοι δ ' ἀρκειτω το εὐσταθειν | ||
λεγειν ; μηδαμως , ὠ γενναιε , μηδενι της ἐνταυθα παραχωρει νικης . Ἀλλα προς τοις εἰρημενοις και περι ποιας |
πνευματος του παρακλητου και μεταβληθεις εἰπῃ , ὁτι οὑτοι μονοι γεγραφασιν ἁρπαγην του διδασκαλου αὐτων προς καυχησιν . παλιν δε | ||
πολλαις γενεαις ὑστερειν αὐτον φασιν , οὐδ ' ὡς ἐνιοι γεγραφασιν Ἡσιοδωι τωι ποιητηι συνηκμακοτα . . . . . |
ὁκωϲ μεν ταμνειν , ὁκωϲ δε ἰητρευειν , ἀλλῃ πῃ γεγραψεται . ταδε μοι και ἐπι ϲπληνι γεγραφθω , ἠν | ||
ἀρα και δημοσιᾳ παρα δοτικας , και οὑτως τα ἐπιρρηματα γεγραψεται συν τῳ ι [ οὐχ ὡς φησι Τρυφων δια |
Σαρδιων ὑπαρχος Ὀροιτης ἀνηρ Περσης . Οὑτος ἐπεθυμησε πρηγματος οὐκ ὁσιου : οὐτε γαρ τι παθων οὐτε ἀκουσας ματαιον ἐπος | ||
, δια τι , του μιμεισθαι θεου τα ἐργα ὀντος ὁσιου , ἐμοι μεν ἀπηγορευται φυτευειν ἀλσος παρα τῳ θυσιαστηριῳ |
. οὑτως ἑτοιμαι ἠσαν : λιαν γαρ ἱλαραι ἠσαν και προθυμοι . μετα το ἰδειν με ταυτα ἐθαυμαζον ἐν ἐμαυτῳ | ||
φη ὁ γε , τοι δε και αὐτοι ἐπι κρεαεσσι προθυμοι [ ] ἀνδρομεοις λελιηντο και ἱμερον α [ ] |
αἱματος χοιροκτονου αὐτος σε χρανῃ Ζευς κατασταξας χεροιν Αἰθιοπα φωνην ποτερα γυνη τις Αἰθιοψ φανησεται ; λεοντοχορτον βουβαλιν νεαιρετον ὡς | ||
παφλασματων : ἐχ ' ἀτρεμα . Φερ ' ἰδω , ποτερα Λυδον ἠ Φρυγα ταυτι λεγουσα μορμολυττεσθαι δοκεις ; Ἀρ |
ἀν ἐγχωρῃ μοριων , ἱνα τους ἐν τοις οἰκειοις λογοις συνισταμενους ἑκαστῳ των φθογγων ἀπο του εἰρημενου κοινου περατος ἐχοντες | ||
μεν διαθεσεις τραυματων γινομενας , ποικιλους δε και μεγαλους ἀγωνας συνισταμενους ὑπερ της νικης . Ὀξαθρης δ ' ὁ Περσης |
και ἀερος πυρ και ἐμπαλιν . . . ὁθεν και Ἡρακλειτον ψυχηισι φαναι τερψιν ἠ θανατον ὑγρηισι γενεσθαι . τερψιν | ||
οὐτε ἑτερα παρα τον ἀνθρωπον . ὁ δε Αἰνησιδημος κατα Ἡρακλειτον και ἑτερον φησι το μερος του ὁλου και ταὐτον |
της ἀκρατου δριμυτητος . Τουτων μεν οὐν τοιαυτην τινα αἰτιαν ὑποληπτεον . Δια τι δ ' οἱ ἀγριοι καρποι των | ||
ἀκμην και λαμπροτητα , πρωτον μεν , ὁπερ εἰπον , ὑποληπτεον , ὁτι οὐκ ἐξ ἀκμης και λαμπροτητος ἡ ἀκμη |
ἀγαλματος , και τουτο πραξαι μηδενα των φαυλων μηδε των ἀναξιων , ἀλλ ' ὁσπερ ἠν ἐν τοις ἀριστοις : | ||
, οἱ δε πασῃ ἀκαταστασιᾳ , οἱ δε ὑβριζομενοι ὑπο ἀναξιων και ἑτεραις πολλαις πραξεσιν πασχοντες . πολλοι γαρ ἀκαταστατουντες |
ἀποσφαζοντος διακυψας ἠξιωσε κατα το στερνον πληγηναι ὑπ ' αὐτου αἰσχυνομενος ὀπισθοπληγα τον νεκρον αὐτου γενεσθαι . Λυσιππος ὁ ἀνδριαντοποιος | ||
ἡλιον ἐλευθερως βλεπειν , ἀντι των ἐκδεδωκοτων ὁ πειρωμενος ἀνασωζειν αἰσχυνομενος . Ἐνταυθα δη του λογου γενομενος Ὁμηρος μεν ἀν |
το μη ὀν . το μεν οὐν μη ὀν οὐ διδασκεται : εἰ γαρ διδασκεται το μη ὀν , ἐπει | ||
πασα γαρ παιδεια και φιλοσοφια δι ' αὐτης παιδευεται και διδασκεται : δι ' αὐτης δοσεις , ληψεις , ἀγοραι |
ἡμεις , ἀλλ ' ἀνωθεν κατω καταγραφοντες εἰς ὀρθον . πολυχρονιους δ ' εἰναι τους ἀνθρωπους καθ ' ὑπερβολην , | ||
διαθεσεων και των ἐναντιων , ὡν τας μεν μειζους και πολυχρονιους καλουμεν συμπαθειας και ἐχθρας , τας δε ἐλαττους και |
εʹ διμετρα ἀκαταληκτα , το Ϛʹ μονομετρον , ὁ και παρατελευτον ὀνομαζεται , το δε ζʹ διμετρον καταληκτικον ἰαμβικον ἠτοι | ||
ποικιλης και παντοδαπης . Γ ὠ παντοιας ἠδη μουσης ] παρατελευτον τουτο . μουσης ] παιδευσεως . εἰ μεν τις |
, “ καλη , ἡ δε λαβη αἰσχρα : ” ἐπαινουντων τινων τον ἐπιδοντα αὐτῳ ἐφη , “ ἐμε δ | ||
δ ' ἐμοιγε αἱ πολλαι στεφανουντων τε αὐτον ἠσαν και ἐπαινουντων ἐπι ταις νικαις ταις τε ἀλλαις και μαλιστα ταις |
λασω και λασκω . Εὐριπιδης : ” τοιαυτα λασκεις τους ἀναγκαιους φιλους ” . το δε λω δηλοι το θελω | ||
ἠναντιωθη τῳ ὡροσκοπῳ . ἐσχε μεν οὐν και περι τους ἀναγκαιους τοπους σινος και ποδων αἰσθησιν , ἐξαιρετως δε ἐσεληνιασθη |
σπανια : θρονον δε τοις ἀνδρασιν ἐλεφαντινον , ἐν ᾡ καθεζομενοι δικασουσι , και λευκην ἐσθητα περιπορφυρον και τους προηγουμενους | ||
' εἰναι , ἐν ἱερῳ δ ' οἱ ταυτα κρινοντες καθεζομενοι διεγνωσαν , διεμεινα δ ' ἐγω και οὐ προὐδωκ |
οἱ μεν ἐχθροι ἐφηδονται μοι , οἱ δε φιλοι προσιοντες συμβουλευουσιν ἐκποδων ἐχειν ἐμαυτον , μη τι και παθω ὑπο | ||
μενειν ἐν τηι ἑαυτου . ἀπαγγελλεται ταυτα βασιλει , και συμβουλευουσιν Ἀρτοξαρης τε ὁ Παφλαγων εὐνουχος , ἀλλα και ἡ |
ἀνατολης ἐτι μετεωροτερα φαινεται : τα δε μεσημβρινοτερα κειμενα οὐτε ἀνατελλοντα οὐτε δυνοντα θεωρειται , ἀλλα παντα τον της νυκτος | ||
δε λοιποι ἐξοχα παντων εἰσι στυγερωτατοι . Τα μεν ὀρθως ἀνατελλοντα ζῳδια ἐπι της ἀνατολης ἀκακωτα τυχοντα ἀνεμποδιστως τα πραττομενα |
, δι ' ὁ και τους πωλουντας φασιν ἐξαπαταν ὡς κεδρον πωλουντας : παν γαρ εἰναι καρδιαν , ὁταν ὁ | ||
και ἡ Ἰδη πλην οὐ πολλην : ἡ γαρ Συρια κεδρον ἐχει και ταυτῃ χρωνται προς τας τριηρεις . Ἀλλα |
χωρις ὁρκων εἰναι πιστους , και την ἰδιαν οἰκιαν οὑτως οἰκονομειν , ὡστε την ἀναφοραν ἐξειναι της προαιρεσεως εἰς ἐκεινην | ||
εἰη , ἐξεστω ? περι τους ? ἀγχιστευοντας ? ? οἰκονομειν . οἱ ? ? γαρ ? ? ? τοι |
το γενος γαρ ὑπογραφοντες του εἰδους ἐμνημονευσαμεν και το εἰδος ὑπογραφοντες του γενους . και λεγομεν ὁτι οὐκ ἀει φευκτεα | ||
, εἰ την του Κεκροπος , ἀλεκτρυονας θυοντες και χαρακτηρας ὑπογραφοντες , λεγουσι προκαλεισθαι και δεικνυναι . Καιτοι εἰ ὁ |
εἰς δε ταυτα τις αὐ βλεψας ἡγησαιτ ' ἀν παλιν αἰσχιστον το τοιουτον ἐνθαδε νομιζεσθαι . το δε οἰμαι ὡδ | ||
ποιησαντα , τοτ ' ἐπιτρεπειν χρη τῃ τυχῃ , ὡς αἰσχιστον γε και σφαλερον ὑποδειξαντα πολεμου κινησιν , ὡστε και |
παρ ' αὐτοις γενεσεως του θεου το μεχρι του νυν τεταγμενοις χρονοις ἐν τῃ πολει πηγην αὐτοματως ἐκ της γης | ||
κρεα τοις τεχνιταις και τοις προς την των κατασκευασματων ὑπηρεσιαν τεταγμενοις διενειμε , τας δε βυρσας συρραπτουσα και χορτου πληρουσα |
ἐφ ' ἑκαστης κλινης , του δε χειμωνος κωδιον : προσκεφαλαιον δε αὐτον φερειν ἑκαστον ἐδει . το δε περιαγομενον | ||
ταφην , ἀλλα των φιλων ὁ μεν ἱματιον ὁ δε προσκεφαλαιον ὁ δε ὁ τι ἑκαστος ἐτυχεν ἐδωκεν εἰς την |
ἰδε Πτελεον λεχεποιην „ . „ ἐστι δε δρυμωδες χωριον ἀοικητον , Πτελεασιον καλουμενον . Ἑλος δ ' οἱ μεν | ||
ζωνων , κατα φυσιν ἐχουσιν : οὐ μεντοι γε ὑποληπτεον ἀοικητον εἰναι την διακεκαυμενην ζωνην : ἠδη γαρ ἐπι πολλους |
ἐπι ταυτῃ μεταληψιν . ε . Ἡ γαρ θεσις . ἰστεον , ὡς ὁταν μεν ἀδοξον ᾐ το πεπραγμενον , | ||
ἀκροπολις των Θηβαιων Καδμεια καλειται . . . πρεσβευσεινδοκῃ ] ἰστεον ὁτι ἀλλως τουτο εἰρηκοτος του Δημοσθενους ὁ Αἰσχινης ἐπι |
περι των Ἑλληνικων κακων βουλευομενοις , οὐδε Λακεδαιμονιοις περι στρατειας μαντευομενοις , οὐδε εἰ τις Ὀλυμπιαζε ἀγωνιουμενος περι νικης ἠρωτα | ||
. Βοιωτοις γαρ ἀναστατοις ὑπο Θρᾳκων γενομενοις και περι ἀποικιας μαντευομενοις ἐχρησεν ὁ θεος , ἐνθα ἀν λευκοι κορακες αὐτοις |
ὁτῳ μαλιστα ὡς δημοτικῳ τους Ῥωμαιους ἐξεπληξεν . και αὐτῳ προσιοντι ἀπηντων κατα μερος , πορρωτατω μεν οἱ νεοι , | ||
δε ταις ἀναψυξεσι και ἀνεσεσι συνανιεται και χαλαται : και προσιοντι μεν φιλῳ προευαγγελιζεται το της εὐνοιας παθος εὐδιῳ και |
χυσεως . ἐνιοι δ ' ὀφθαλμους ἐχοντες ἀσθενεις ἠ τοις ὀνομαζομενοις σκοτωματικοις παθεσιν ἑτοιμως ἁλισκομενοι και αὐτοι κατα την ἀρχην | ||
. Οἱ δ ' ἐν ταις ἐξουσιαις διῃρημενοις χρωνται τοις ὀνομαζομενοις αὐτων φιλοις . οἱ μεν γαρ εἰσιν αὐτοις ἡδεις |
Κορωνειᾳ , νικωσιν αὐθις ἐν Λευκτροις ἐπιφανεστατην νικην ὁποσας γενομενας Ἑλλησιν ἰσμεν κατα Ἑλληνων : και δεκαδαρχιας τε , ἁς | ||
' Ἡροδοτῳ Περσαι : ὑπο γαρ τοιουτοις ἐπισταταις ἐν Θερμοπυλαις Ἑλλησιν ἐμαχοντο . και οἱ προ των ταφρων και των |
καλως ῥηθεντι μνημη και κοσμος τοις πραξασι γινεται παρα των ἀκουσαντων . ἐνταυθα τοις μεν ἐργοις ὁ λογος ἀντικειται , | ||
διαλεγομενον δι ' ἑαυτου , ἠ δι ' ἑτερων τινων ἀκουσαντων ἐκ προσωπων , ὡς ὁταν εἰσαγαγῃ τινα περι πραγματα |
ἀπεκτειναν ἀπειθουντας προς την ἐκδοσιν , ἐν οἱς και των βασιλικων ὑπηρχον Σκυθων , οἱ ὑπο Ἀττηλᾳ ταττεσθαι ἀνηναμενοι παρα | ||
. Ὁνωρια , ἀδελφη Βαλεντινιανου . ἡτις και αὐτη των βασιλικων εἰχετο σκηπτρων . Εὐγενιῳ δε τινι την ἐπιμελειαν των |
Πλεον δε αὑτου ὀν οὐ και ἐλαττον ἐσται , και βαρυτερον ὀν κουφοτερον , και πρεσβυτερον ὀν νεωτερον , και | ||
: τιθημι δε και τον δευτερον γαμον ἐτι μοι τουτων βαρυτερον . ἀλλα μιαν ἀντι παντων αἰτουμαι χαριν παρα σου |
, σπενδωμεν ταις Μναμας παισιν Μουσαις και τωι μουσαρχωι τωι Λατους υἱει . Πολυμνια παντερπης κορα , ναρκισσου τερενωτερον . | ||
δε και κιθαραι κλαζεις παιανας μελπων . ὠη , τον Λατους αὐδω , ὁστ ' ὀμφαν κληροις † προς χρυσεους |
' ἀγει νιν , ἁ δ ' ἐφειπετ ' οὐ προμαντις ὡν ἐμελλεν : ὁ δε συνεργος ἀλλ ' ἐπρασς | ||
αὐτοις Ἀμφικλειευσι και τοις προσοικουσιν ἰαται δι ' ὀνειρατων , προμαντις δε ὁ ἱερευς ἐστι , χρῳ δε ἐκ του |
παρ ' ἡμιν αἱ τε των μετοικων λῃτουργιαι και αἱ πολιτικαι , ὡν ἑκατερων ἐστι τοις εὑρημενοις ἡ ἀτελεια ἡν | ||
ἡ χρησις : ὀλιγακις γαρ ἐν παντι τῳ χρονῳ γινονται πολιτικαι στρατιαι και πολεμικαι : ξυμβαινει δε τα τοιαυτα πλειστακις |
κοπτων : ἁπαντα γαρ ταυτα βλαβερα τοις δια χολωδες περιττωμα ῥευματιζομενοις τα ἀρθρα . Κινεισθωσαν δε μετριως ἀνευ κοπου πολλου | ||
, οἱον μαινομενοις , ἑτεροκρανικοις , ὑπο κεφαλαιας ὀχλουμενοις , ῥευματιζομενοις ὀμματα , περι θωρακα διαθεσεις ἐχουσιν . ἐπιτηδειοτατος δ |
εἰς πελαγος πλατυ , και παραδοντες το ῥευμα ἀνεμοις και κυμασιν και ζαλῃ και κλυδωνι , ἠφανισαν δι ' ἐπιμιξιαν | ||
τοιαυτα φυλλα νεκυδια . Νησσα πτηνον ἐστιν νηχομενον ἐν τοις κυμασιν , ὡς ὀρνιθος μεγεθος ἐχουσα . Ναυκρατης ἰχθυς θαλασσιος |
ἐν τουτῳ ὀντες ἡλικιας και παντες οἱ περι τον θεον θεραπευται και ταξεις ἐχοντες ὡμολογουν ἀει δη ποτε μηδενα πω | ||
γραφων : . . οἱτινες ἀγαθοι γεγονασιν ἠ εἰσι σωματων θεραπευται ἐλεγες μοι πανυ σπουδαζων , Θεαριων ὁ ἀρτοκοπος και |
δε και κουφον μετα της του κατω φυσεως ἀνω τε λεγομενης ἐξεταζομενον ἀν δηλωθειη σαφεστατα . φυσει γαρ δη τινας | ||
ἐφοδον των ἀποδειξεων ἐχουσας ] , οὐ δια της ἀναλυτικης λεγομενης θεωριας , δι ' ἡς ἐνιοι των παλαιων ἐποιουντο |