διατων ? ? ? ? [ [ ] ν ? ἁμεραν : [ ] ει γαρ αἱ τυχαι [ [ | ||
ἐντραφωσι κατα πολιν ἠ οἰκον , και ἁ καθ ' ἁμεραν διαιτα θρυπτοισα ταν ψυχαν ἠ ῥωννυοισα ποτ ' ἀλκαν |
διεγνωκοτα του ζην και ὑφαιρουντα της τροφης καθ ' ἑκαστην ἡμεραν ἐπει αἱ των Θεσμοφοριων ἡμεραι ἐνεστησαν , δεηθεισων των | ||
. αὑται δε μαλλον κατα τας νυκτας ἠ μεθ ' ἡμεραν ἐνοχλουσιν , ὁθεν και τοὐνομα εἰληφασιν . Μυρμηκια δε |
. Περσαι δε ὑπο Πευκεστῃ ἐταχθησαν . Την δε Σογδιανων βασιλειαν Ὀρωπιος εἰχεν , οὐ πατριον ἐχων ἀρχην , ἀλλα | ||
ἐαν παρα τοις ποσιν σου ἀποθανω , καταισχυνω σου την βασιλειαν : ἀει γαρ ἑξεις τους φιλους σου ἐναντιας σοι |
' ἐν τῳ παροντι και τα λοιπα τα κατα την ἑτεραν δελτον ὡς οἱον τε ἀριστα συνυφηναι , πειρασομαι παλιν | ||
ἐαν τι της δυσωδιας ὑπολειπηται , ἀνελομενος το προειρημενον εἰς ἑτεραν χυτραν καινην προσεπιχεον οἰνον εὐωδη και τα αὐτα τοις |
ἀπολωλεναι . ὁλως δε , τινα οἰεσθε οὑτως ἀγριον ἠ ἀνημερον ἀνθρωπον εἰναι ὡς ἡδεσθαι μαστιγουντα και οἰμωγων ἀκουοντα και | ||
, καλειται δε ἡδονη : την δε ἑτεραν ἐχθαιρομεν ἀτιθασον ἀνημερον ἐξηγριωμενην πολεμιωτατην ἡγουμενοι , ὀνομα δε [ και ] |
ἀκαταληκτον . το εʹ τροχαϊκον τριμετρον βραχυκαταληκτον . το Ϛʹ περιοδικον : ἠ λεγεται διπλους ἰαμβος . ἐστι δε τριμετρον | ||
Ϛʹ . Το θʹ ὁμοιον τῳ ζʹ . Το ιʹ περιοδικον , ἐπιτριτος τροχαιος . οἱ γαρ δʹ τροχαιοι ἐπιτριτον |
το των προβατων ἠ το των βοων ἀγαθον σκοπειν και παχυνειν αὐτους και θεραπευειν προς ἀλλο τι βλεποντας ἠ το | ||
ἁ παχυνειν δεοι , μη προσφερῃ ἀφ ' ὡν δει παχυνειν , ἠ ἁ δει λεπτυνειν , μη λεπτυνῃ , |
. ἀλλα μεθ ' ἑτερων ; τινων ; δηλονοτι των συνοντων . ποτερον ἐλευθερων ἠ δουλων ; ἐλευθεροις μεν γαρ | ||
περιοικα παντα ἐπι Ῥωμαιους ἀνιστη και βουλην ἐκ των οἱ συνοντων , ἐς μιμημα της συγκλητου , κατελεγε . δυο |
τινι καλυβῃ κρυπτομενος σφοδρα πολλῃ ἰσχυϊ την των λινων μηρινθον ἐπιτεινει και παντας ὁμου τους σταλικας ἀναστησας αἱρει τας φασσας | ||
τας πραξεις ἀναφυονται , αἱς ἡδονη προσελθουσα βεβαιοι τε και ἐπιτεινει το δεινον , οὐτε σχηματος οὐτε μορφης οὐτε μην |
μηδεν χρησιμοι το παραπαν και δασμον οὐκ ἐτησιον ἀλλ ' ἐφημερον ἀναπραττωσι παρα των ἠδικημενων τροφας ἀναγκαιας ἁτε ποριζειν ἀδυνατουντες | ||
το θειον εὐτυχη δωρηματα Ζευς ἐσθ ' ὁ πεμπων την ἐφημερον τροφην ἀνευ θεου γαρ οὐδε εἱς ἀνηρ σθενει θειᾳ |
τῳ ἀριθμῳ , το δε ἰδιον , καθο ἑνος εἰδους κατηγορειται , οὑ ἐστιν ἰδιον , και των ἀτομων του | ||
, οὐκ ἀδηλον . ὁτι δε οὐδ ' ὡς γενος κατηγορειται ἡ φιλια των μερικωτερων , ἀλλ ' ἐστι των |
] που γαρ αὐτοις ἰδειν τι τοιουτον ὁτι ἐλαβεν ὡς ὁμολογουμενον το ζητουμενον ὁ ῥητωρ πολλαχου των λογων ὁ Δημοσθενης | ||
το ὑστερον και το βελτιον και το χειρον , σχεδον ὁμολογουμενον ἀν εἰη και προς ἡμων : και ἱνα μη |
ἀνθρωπους και τα ἀλλα ζῳα συγγενειαν κατα το του σωματος ἐπικηρον , ἀθανατου δε δια την του γενναν προς θεον | ||
χρονον , εἰ δε μη γε , τον πλειστον , ἐπικηρον τ ' ἐστι και ἀσθενες και μυριων δεομενον βοηθηματων |
, ὁ τα κεφαλαια συγγραφων Εὐριπιδῃ . τριποδα και καδον παραθεμενος ψυκτηρα τ ' οἰνου . . . μεθυσκεται . | ||
τους ἀστυγειτονας περι Καμανδωδου ὁ [ γραμματικος ] το Ἱππωνακτειον παραθεμενος ἐνικα μηδε μοι μυ λαλειν Λεβεδιην ἰσχαδ ' ἐκ |
ἱκετειαις , ἀνατελλοντος τε ἡλιου και σεληνης και προς δυσμας ἰοντων προκυλισεις ἁμα και προσκυνησεις ἀκουοντες τε και ὁρωντες . | ||
ἑλισσομενων ἐνιαυτοι , μακρα δε σηματα κειται ἀποπροθεν εἰς ἑν ἰοντων , οὐδ ' ἐτι θαρσαλεος κεινων ἐγω ἀρκιος εἰην |
ὁλων ἐμβαδων , ἐπειδηπερ ἡ ἐκ του κεντρου ἐπι την περιμετρον πολλαπλασιασθεισα δυο ἐμβαδα του κυκλου ποιει , το μεν | ||
ὁ Χιος την Βρεττανικην νησον λεγει σταδιων εἰναι τετρακισμυριων το περιμετρον , γιγνεσθαι δε ἐν αὐτῃ τα γεννηματα ἀπυρηνα , |
δε αἰσθησεις οὐχ ὑλαι γινονται των αἰσθητων : οὐ γαρ λευκαινεται ἡ αἰσθησις οὐδε μελαινεται οὐδε βαρυνεται ἠ ὀξυνεται , | ||
βασευνται : βησονται . παλυνεται : μολυνεται , ὑπο εὐρωτος λευκαινεται . παλην γαρ ἐλεγον το λεπτοτατον του ἀλευρου , |
ἐπιδεχεται και εἰς α ληγει : τουτο δε μονον ἐχει καινοτερον , ὁτι δια του Κ ἐκφερεται , καιτοι των | ||
περι τινος ἐφη . Ἀρι - στοφανης μεταβαλων ἐπι το καινοτερον οὐδε πατταλον , εἰπε , διδωσι . πατταλον γαρ |
ὁτι οὐδεν τουτων | ἰδιον ἐστιν αὐτων , οὐτε αἱ βασιλειαι οὐτε | ὁ πλουτος οὐτε οἱ Ἀλεου του πολυχρυσου | ||
' ἐμων πεπλων , εἰ πρεποντ ' Ἀγαμεμνονος κουραι ται βασιλειαι ται Τροιαι θ ' , ἁ ' μου πατερος |
ἐλαιῳ ἐπι πυρος μαλθακου πρᾳως ἑψησας , ἐπειτα ἐπενδασαμενος τον κηρον , τακεντος ἐμπασας τον λιθον , μετα δε ταυτα | ||
: δια τουτ ' οὐν καμνει . Λαβων μελι , κηρον και λινου πεταλα , τριψας λεια και ὀρνιθος στεαρ |
: ὁτι μαλλον δεξεται την τιμην ὡς μειζονα ἠ την προτεραν : ὁτι οὐτε Θηβαιων ἀνῃρημενων μεταβεβλησεσθε , ἀλλα και | ||
παν ἀχρειον ὠθεισθαι . Ἐπει γαρ το πεπονθος μη την προτεραν πεφυκε κεκτησθαι , δυναμιν ἀποκριτικην , τῃ της ὑλης |
και του ἐφετου , οὐκ ἀποτυχησεις , οὐκ ἀποτυχῃς , ἐπιτυχειν οὐδαμως ἀποτυχειν . μελλεις . , οὐκ ἀστοχησεις , | ||
δικην δορατος πληττει , δια τουτο δορατι εἰπεν . 〛 ἐπιτυχειν . . . Θ . και τουτο ἐξ Ἀγαμεμνονος |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
τᾳ μεσᾳ καταστασει οὐκ εὐδαιμων : φανερον οὐν ὁτι οὐδεν ἁτερον ἐστιν εὐδαιμοσυνα ἀλλ ' ἠ χρασις ἀρετας ἐν εὐτυχιᾳ | ||
Ποσου πριωμαι σοι τα χοιριδια ; λεγε . Το μεν ἁτερον τουτο σκοροδων τροπαλιδος , το δ ' ἁτερον , |
, μετα πτολιεθρον ἰοντες , δαιτην ἀμφιεπον τερποντο τε θυμον ἐπεσσιν . Αἰσονιδης μεν οἱ γενεην και τ ' οὐνομ | ||
Λυκωρεις οἱ Δελφοι . Πλειστος δε ποταμος Δελφιδος . θαρσυνεσκον ἐπεσσιν : ὁτε , φησιν , ἐτοξευσε τον δρακοντα , |
ἐν ἀκρᾳ τῃ βορειῳ χηλῃ Τιμοχαρις μεν ἀναγραφει βορειο - τερον του ἰσημερινου μοιρᾳ α και πεμπτῳ , Ἱππαρχος δε | ||
ἀρθρον . μετα δε την ζʹ ἠ και βραδυ - τερον ἐπιλυϲαντα δει μετριᾳ κεχρηϲθαι τριψει δια το ϲτερεμνιωτερου γινομενου |
οὐρων ἀποκρινομενον . Συμβαινει και της συμμετρου φαινεσθαι την συστασιν παχυτεραν , ἐπιλειπεται δε τα παρυφισταμενα ταις ἀρχαις τῳ της | ||
ἠδη πυρρα τι και ξανθα την συστασιν και του συμμετρου παχυτεραν εἰληφοτα : και ταις μεν ἀρχαις οὐδεν τι τουτοις |
ἀληθη μαντεια , πολυ μαλλον ἐτιμησεν . Ὁθεν και Θεοκλυμενος φιλοφρονουμενος ὑπο των περι τον Ὀδυσσεα δευρο τον βιον καταστρεφει | ||
, ἐγνων ἱερον τινα ἀνθρωπον ὀντα , κατα μικρον δε φιλοφρονουμενος ἐλαθον ἑταιρος αὐτῳ και συνηθης γενομενος , ὡστε παντων |
σωματι , μη την ἐνουσαν κακιαν προκαθηρας ἠ την ἐπιρρεουσαν ἐπισχων : οὐτε μην ὁ την ἀληθειαν διδασκειν ἐθελων περι | ||
. ἐνιδων οὐν ὁ Ἀπολλωνιος τῳ θηριῳ και πολυν χρονον ἐπισχων „ ὠ Δαμι , „ ἐφη ” ὁ χρονος |
ὁς ἐαν ταυτα ποιησῃ , καρποφορησει . Νηστευοντος μου και καθημενου εἰς ὀρος τι εὐχαριστων τῳ κυριῳ περι παντων ὡν | ||
και πολλα των ἀλογων ζῳων ἠλεει . και οὐν ποτε καθημενου ἐν ὑπαιθρῳ , διωκομενος βιαιως στρουθος ὑπο ἱερακος ἐς |
μουσικην ἀπεδεξαντο , ῥητεον [ οὐ ] προς εὐδαιμονιαν αὐτην συντεινειν , ἐπει και ἀλ - λοι μη λειπομενοι της | ||
διαφερει σκοπος οἰκονομιας , ὁτι προς μεν τον σκοπον παντα συντεινειν ὀφειλει τα λεγομενα , ἡ δε οἰκονομια μερων τινων |
δεικνυσιν . ἐπι τε των παιδιων σφοδρα λεπτον ὀν το περιτοναιον οὐκ αἰσθητην παραλλαγην τῃ συγκρισει προς τα κατα φυσιν | ||
προϲ ἀλληλαϲ ζυγωϲομεν , ἐπειτα τον πυρηνα ἐξελκυϲομεν οὐτε τον περιτοναιον ἀποκοπτοντεϲ οὐτε τον διδυμον ἀναβαλλοντεϲ οὐτε ἀλλο οὐδεν , |
τε των φωτων και του ὡροσκοπου , των τε λογον ἐχοντων προς αὐτους ἀστερων ἠ τοπων . δισωμων γαρ ὀντων | ||
ἐστι τα οὑτως ἐχοντα προστιθησιν , ὁτι τινα των μη ἐχοντων λογικην οὐσιαν , οἱον τα ἀψυχα κατα τας ποιητικας |
καθαπερ ὁμοιως και παρ ' ἡμιν ἐπι πλειονων τοιαυτα τινα συντελειται . Παχνη δε συντελειται των δροσων τουτων πηξιν τινα | ||
σανισι το παχος τετραδακτυλοις σκεπεσθω κατα τους ὀρθοστατας . Και συντελειται το σχημα . Και ἀπο του ἐδαφους των ἐσω |
μετα ὀλιγον α εὐτυχησεις ἱλαρως β μη συναλλαξῃς ἀρτι . περιμεινον γ οὐκ ἀποδημησεις ταχεως : ἐπεχει γαρ δ προκοψεις | ||
σοι α κοινωνησεις και βλαβησῃ β οὐ στρατευσῃ νυν . περιμεινον γ οὐκ ἐστιν ὡρα του ἐπιβαλεσθαι δ οὐ πλευσεις |
κεραυνου κρεισσον ' εὑρησει φλογα , βροντης θ ' ὑπερβαλλοντα καρτερον κτυπον , θαλασσιαν τε γης τινακτειραν νοσον , τριαιναν | ||
γλωσσῃ ματαιους ἐξακοντισῃ λογους . Οὐτ ' ἐκ χερος μεθεντα καρτερον λιθον ῥᾳον κατασχειν , οὐτ ' ἀπο γλωσσης λογον |
μεν Ἰοκαστη ὡς ἀκριβως εἰδυια εἰπε [ ] σιδηρας τας περονας : αὑται δε ὡς βαρβαροι οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : | ||
οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : περοναις ἐπισαμον : τουτο δια τας περονας λεγει αἱς ὑστερον ἑαυτον ἐτυφλωσεν : οὐ γαρ ταις |
ἐν Λακιαδαις κρατιστον ἐστι τουτον ἐκτεμειν , γυναι , τον διφρον , ἀχρηστα παντελως οὑτως ἐχει τα σπαρτα , ἑτερον | ||
ἐχει και περι μεγα ἑδος Θεσσαλικον , ἀντι του περι διφρον Θεσσαλικον . πας γαρ διφρος ἀνακλισμον ἐχων Θεσσαλικος παρα |
χορων τε πολλων [ - ] [ ] κυκλιαν ἁμιλλαν τευχειν : ἁλιοφεγγεσιν ? [ ] [ ] δ ' | ||
] νοσον : ὁρκια πιστ [ ] [ τε ] τευχειν κελευσε [ ] μειξειε ? ταυρειῳ σ [ ] |
θυσιας γαρ ἀπαιτουντας τους θεους κινδυνον μεν ἀλλα και νικην προσημαινειν . παντα μεν τα εἰωθοτα συμβαινειν και ὁσα εἰκος | ||
Εἰ δε τις , ὁτι φασκοντος αὐτου το δαιμονιον ἑαυτῳ προσημαινειν ἁ τε δεοι και ἁ μη δεοι ποιειν ὑπο |
ὑμνους και τα ἀλλα οἱς ἐπιστημη και εὐσεβεια συναυξονται και τελειουνται . ἀει μεν οὐν ἀληστον ἐχουσι την του θεου | ||
' ὁσα ὑπο των θεων διιθυνονται βουλευματα των ἀνθρωπων , τελειουνται , ὁσα δε οὐ , οὐ τελειουνται . τουτο |
ἀλλοι Ἀθηναιοι ἑστιωνται , πρωτον μεν δημοτην ὀντα , ἐπειτα ἀνεψιον , ἐτι δε τον ὑον τον τουτου μελλοντα ποιεισθαι | ||
Ὠρειθυιαν ἁρπασαντα Βορεαν υἱον Στρυμονος φησιν , οὐχι δε τον ἀνεψιον . . . . [ οὐδεν πονηρον , ἀλλ |
και τεκνων και πατερων ἐβουληθη , τον τ ' οἰκτον ἐνθυμουμενος , οἱος ἐσται των προσηκοντων ἑκαστοις παρα τον ἀποσπασμον | ||
ποστῳ δε βωλαριῳ της ὁλης γης ἑρπεις . παντα ταυτα ἐνθυμουμενος μηδεν μεγα φανταζου ἠ το , ὡς μεν ἡ |
και ἀλληγορικωτε - ρον λελεκται . Ἠ γαρ ἐν τῳ ποιμαινειν περι τον Ἑλικωνα ἐνομευε , και καθευδησας ὁ Ἡσιοδος | ||
γεωμορειν , τους δε υἱους αὐτου ἑνδεκα τον ἀριθμον ὀντας ποιμαινειν , την δε θυγατερα Δειναν και τας γυναικας ἐριουργειν |
συναπτουσων ἐν ταις καθοδοις ἑαυτας και μιαν συμφωνιαν προς την περιφοραν ποιουμενων , ὡς και τας τυχας αὐτων και τους | ||
μεσῳ , την συστασιν εἰληφυιαν κατα την ἐκ του θερμου περιφοραν και πηξιν ὑπο του ψυχρου . Ἀρχη δε αὐτῳ |
τους ῥητορας φησιν ἐπιχειρειν παρακρουεσθαι τους δικαστας δια των ὁμοιων ποιουμενους της ἀπατης την ἐπιχειρησιν ἀλλ ' οὐ των πολυ | ||
σωτηριας εὐκολον ἠν ἐξευρειν , την ἐκεινων καταστροφην οἰκειαν ἀσφαλειαν ποιουμενους . ὁμως ἐπειδη τον νουν ἡμων εἰδεν ὁ τας |
ὀστα φερειν ἐγκεκαλυμμενα . προειπειν δε και τοις οἰνοχοοις μη περιμενειν , ἐστ ' ἀν ἑπτακις αἰτησῃ πιειν ἡμων ἑκαστος | ||
. ἀκολαστοι δε ὀντες οὐχ ἡδονται ἀφροδισιοις δια το μη περιμενειν ὀρεγεσθαι αὐτων : ὁθεν ζητουσιν ἀχαριτους και ἀτερπεις ἡδονας |
, ὡστε τους Κελτους ἀπογνοντας δι ' ἀπατης ἠ κλοπης καθεξειν το φρουριον περι λυτρων διαλεγεσθαι , ἁ τοις βαρβαροις | ||
ἐθνους , οὑς , εἰ μεν βουλοιτο , ἀντι ὁμηρων καθεξειν , εἰ δε μη , ξυστρατευοντας ἑξειν ἐστ ' |
ἀηρ , ἀλλ ' οὐδε χρωμα : του γαρ χαριν ἀντιληψεται των χρωματων ; ἀλλ ' ἑτερον εἰδος ζωου το | ||
οὐκ ἐχει , και εἰ μεν οὐκ ἐχει , πως ἀντιληψεται του ζητουμενου πραγματος , και τουτο ζητησει οὑ μηδε |
ὡν εὐεργετουντο ἀπαιτουμενοι εὐεργεσιαν ᾐτουντο μη ἐπι Κερκυρᾳ την φυγην καταλυειν , ὡστε ἡμιν ὁ τι δρασωμεν ἠπορει ἡ γνωμη | ||
οἱ της βουλης προεστωτες τους εἰσφεροντας καινα πολιτευματα δημαρχους και καταλυειν ἀξιουντας τον πατριον της πολιτειας κοσμον αἰτιους ἀπεφαινον της |
ἀμυγδαλων ὑποτριψας εἰς τα ῥοφηματα : τοις δε κατα κοιλιαν ἐνοχλουμενοις ἀντι του ἐλαιου ὑποτριβειν την λευκην μηκωνα , ἡσυχῃ | ||
ἀναγωγαις και ἐμετικῳ στομαχῳ και τοις ἀμετρως ὑφ ' αἱμορροϊδων ἐνοχλουμενοις και γυναιξιν ἀτακτως καθαιρομεναις και συνεχως ἐκτιτρωσκουσαις . τα |
προς ἡμας αὐτους διεβαλλετε ; . . . και τοιουτως ἐνοχλει , ὡστε περι πλειονος ἐποιησατο δοκειν ἐμου κηδεσθαι μαλλον | ||
ἐπεξεργαζεσθαι . ἀλλ ' ἐασον , ἀνθρωπε , και μη ἐνοχλει πλατυτερως γραφειν ἡμας , μη μαλλον συνθολωσωμεν , μηδ |
ἐδειξεν ἀνθρωποις την τε της πολεως καλοκαγαθιαν και την Φιλιππου κακιαν . ὁ μεν γαρ συμμαχος ὠν τοις Βυζαντιοις πολιορκων | ||
ὑπισχνειται δωσειν , ὁτι πατριον ἐστι τοις Ἑλλησι μη δια κακιαν , ἀλλα δι ' ἀρετην κτασθαι χωραν . Ὁ |
, τα τηϲ ϲηψεωϲ ἐπικρατουντα δηλοι προϲ ἐκκριϲιν των λιγνυωδων περιττωματων ἐπειγομενηϲ τηϲ φυϲεωϲ : εἰ δε ἐμπαλιν τηϲ μεν | ||
του ἑλκωδουϲ κοπου . Ὁ μεν οὐν ἑλκωδηϲ κοποϲ ἐπι περιττωματων λεπτων τε ἁμα και δριμεων και δακνωδων ϲυνιϲταται . |
πληξιν γινεσθαι φωνην : πασα δ ' ἐπιφανεια ἀσωματος . συγκινειται μεν γαρ τοις σωμασιν , αὐτη δ ' ἀσωματος | ||
ἡ των θεων αἰτια δεικνυται , οὐδ ' ὡς τοιαυτη συγκινειται ταις θυσιαις , ὡς δε φυσικη κατεχομενη τε ὑπο |
τουτεστιν των γινομενων ͵γχ , ἀφελωμεν τα ͵γφμθ θ , καταλειφθησεται ἡμιν το ἀπο της ΔΚ τετραγωνον των αὐτων ν | ||
και ἐπι τουτοις τοις βαθμοις οὐχ ὁλῳ τῳ πλατει : καταλειφθησεται γαρ ἀστεγαστος ὁ της ἀναβαθρας τοπος : και ἐφ |
αὐτῳ ” θαρσει , διαλυε . “ Αἰσωπος ἐπιγνους ἑαυτον ἐπαινουμενον , παρρησιας λαβων καιρον ἠρξατο λεγειν . [ ” | ||
του Νειλου , ὑπερ τον ἱππον τον ποταμιον εἰς ἀλκην ἐπαινουμενον : κροκοδειλος δε ὀνομα ἠν αὐτῳ . παρηλλακτο δε |
. και καλως ἐπι των μεν ἐργων το προκειμενον λογῳ κατορθουμενον , των δε γνωσις ἐπι γνωσιν κρειττονα την προκοπην | ||
παντων δυσμεταχειριστοτερον το αὐτῳ ὑποκειμενον κἀντευθεν ἑξει το ἀκριβες ἡττον κατορθουμενον ἁμα και ἀπαιτουμενον . ἱκανον οὐν ἑκαστῳ εἰ κατα |
. Σατυριασις ἐστι παθος μετα ἐντασεως αἰδοιου γιγνομενον μετα του τεινεσθαι αὐτοις τα μορια : ἐστι δε οἱς και σπερματος | ||
των ἐκτος : οὐκ ἀδηλον δ ' ὁτι το μεν τεινεσθαι και εἰς ἑαυτους συνερχεσθαι συμφυτος ἐνεργεια τοις μυσι , |
εἰων , ἀπολαβειν δε συνεβουλευον , ὁπως ὑπομεινας μεν το προσταττομενον την ἀλλοτριαν ἐχειν ὁμολογω , μη προεμενος δε το | ||
, συνεστρατευκοτες τοις Αἰγυπτιοις , ἀπεστειλαν δωρα , και το προσταττομενον ποιησειν ἐπηγγειλαντο . [ . . . . , |
γινεσθαι , και μαλιστα το ἀνωθεν , και την κοιλιαν διατεινεσθαι και την βροχην ἁμα συμβαινειν των σιτιων και την | ||
γενομενης , τινα μεν πυκνουσθαι και συστρεφεσθαι , τινα δε διατεινεσθαι . ὁσῳ γαρ συστρεφεται προς ἑαυτα πυκνουμενα τα μερη |
ἡμερας : ὁταν δε καταλαβῃ χειμων , ἐγκαλυψαμενοι περιμενουσι το συμβησομενον : οἱ δε τινες καθυπνωσαντες οὐδε ἀνεστησαν , ἑως | ||
βους ἀπετεκεν ἑξ βοιδια : προς οἰωνου δε ἀγαθου το συμβησομενον λαβων ὁ Πτολεμαιος ἐν τοις βασιλειοις μετα πασης ἐπιμελειας |
δε και των ἀλλων ἁπαντων προτιμᾳ λαβων και ἀποθησαυριζει κακων ἀνιατων ἀντιπαλον τε και ἀμυντηριον , εἰ ἀναγκη καταλαβοι . | ||
ὁ καρκινοϲ οἱον ἐλεφαϲ τιϲ ὠν ἐν ἑνι μοριῳ των ἀνιατων και παρ ' αὐτῳ τῳ Ἱπποκρατει νενομιϲται , πωϲ |
ἀθῳος γενηται των ἀσεβηματων , ἀλλ ' ἐν τῃ πατριδι περιβοητον ἐχῃ τον βιον ὑπο παντων ὀνειδιζομενος . εἰς τοσουτο | ||
οὐσιαν πασαν τῳ περιβλεπτον δι ' αὐτον γενεσθαι και πασι περιβοητον και θαυμασιον : ἐνθεν και πλεον ἀγαπασθαι αὐτον ὑπο |
εὐλεαντον εἰναι δει ἐν ἡλιῳ ψυχειν ἠ ἐπ ' ὀστρακου καινου στρεφειν . Κροκομαγμα δε γινεται ἐκ του κροκινου μυρου | ||
: ἐπεδειξα τοινυν ὑμιν ἀσεβη Φρυνην , κωμασασαν ἀναιδως , καινου θεου εἰσηγητριαν , θιασους ἀνδρων ἐκθεσμους και γυναικων συναγαγουσαν |
μεμνημενον γε της Πανιωνικης θυσιας ἡν ἐν τῃ Πριηνεων χωρᾳ συντελουσιν Ἰωνες τῳ Ἑλικωνιῳ Ποσειδωνι , ἐπει και αὐτοι οἱ | ||
: και ἐπι των ἀλλων δε ὁμοιως πλειστα οἱ λογισμοι συντελουσιν εἰς ἐναργειαν . Ἀρξομεθα δε ἀπο των πρωτων , |
βοᾳ : μη μου τα ᾀσματα φυσεως ἀπαιτει κρα - τειν , κἀν ᾀδω προς λυραν . οὐτε γαρ αἰθων | ||
οἰεσθε ἠ τοὐναντιον ὡς αἱ των σωφρονων εὐχαι πρατ - τειν , τιμαν μεν τους θεους , γνωριζειν δε ἀλληλους |
και ἀναρροπον ἀνωδυνωϲ ϲχημα και ϲικυαν ἐπιβλητεον ἐπι τἀναντια των κενουμενων ἀντιϲπωνταϲ μορια . ἰαται δε και οἰνοϲ ὑδατι κεκραμενοϲ | ||
πασχοντα μορια και ἐν αὐτοις φλεβες αἱματος φαινονται μεσται και κενουμενων αὐτων εἰς το κατα φυσιν ὁ καμνων ἐπανερχεται . |
λεγειν παρεπεσθαι αὐτα τοις παθεσιν οὑτως ὡς τῃ μεν ὑγιειᾳ παρεπεται ἡ εὐχροια , τῃ δε νοσῳ ἡ δυσχροια : | ||
ἐπι πολλων οὐ τηρειται ταξις : ζηλος δε τοις πολλοις παρεπεται του κρειττονος . και ἐρω σοι : και εἰ |
σημειον ὁ φονος : τουτο δε οὐτε ἀνευθυνον , οὐτε ὡμολογημενον : διαφερει οὐν του ἐμπιπτοντος και προκατασκευαζομενου τῳ ἐκεινοις | ||
δε γενικη περιττοσυλλαβος εἰς ος ληγει : καλως οὐν το ὡμολογημενον σιωπησας το ἀμφιβολον εἰρηκεν . Το δε ταλαντου φανερον |
κἀν εἰς ῥεοντα πλοια ἐμβηναι οὐκ ὀκνησαντων . Ὑης : ἐπιθετον Διονυσου , ὡς Κλειδημος , ἐπειδη φησιν ἐπιτελουμεν τας | ||
παθων , . . . . Ἀργειφοντης : ἐστι δε ἐπιθετον του Ἑρμου . λεγεται δε Ἀργειφοντης ἠ ὁτι ἀργος |
πραττουσιν οἱ ἀνθρωποι ἐν αὐτῳ ἠ τινων στερουμενοι παντες οἰμωζουσι κατιοντες παρ ' ἡμας : οὐδεις γαρ αὐτων ἀδακρυτι διεπλευσεν | ||
ἀποκινδυνευσαι ταις δυναμεσι δεδιοτες τας ἀλληλων παρασκευας , ἀκροβολισμους δε κατιοντες ἐκ των ἐρυματων οἱ ψιλοι παρ ' ἑκατερων συνεχεις |
κἀπι της ὁδε . . Και ἐπει ἐφαμεν τας δεικτικας ἐπιτεινεσθαι εἰς πλειονα δειξιν , αἱ δε προκειμεναι φωναι οὐκ | ||
τηλαυγεστερον ἐπιδιδωσιν , ὡς ἐτι μαλλον τον ἀνηνυτον και ἀδιεξιτητον ἐπιτεινεσθαι του καταλαβειν ἱμερον , Τανταλειον τιμωριαν ἐπιφερουσης της ἐπιθυμιας |
, ὁπερ λαλιας ἐργον μαλλον εἰναι φαινεται . Των δε ἐπιχειρηματων ὁ μεν Δημοσθενης αἰει και οἱ τους δικανικους λογους | ||
χαρακτηρων , ἀλλα και παρ ' αὐτα τα γενη των ἐπιχειρηματων τα συμπληρωτικα μερη διαφορους ἐχοντα τας φυσεις ὁρων διαλλαττουσαις |
μεν ἐν τῳ παραχρημα χρονῳ , ὑστερον δε τα μεν ἀπολογουμενον , τα δε παραιτουμενον , τα δ ' ἑτεραις | ||
, ὁπερ ἐστιν ἀναιδεστατον και δυσαποσπαστον . . . . ἀπολογουμενον ] οἱονει ἀπολυομενον ὑπερ των αἰσχρων πραξεων ὡν ἐπραξεν |
μεν γαρ κατασκευαζει , ὁτι νομιμον , ὁ δε ὁτι παρανομον ἐκ των ἐναντιων ὡρμημενος . Και ὀνομα μεν γενικον | ||
οἱον ἐδοξε τις την μητερα τυπτειν . ἠν μεν οὐν παρανομον , ἀλλ ' οὐδεν ἡττον ἐλυσιτελησεν αὐτῳ , ἐπειδη |
ομορον ? τυπον δρακαινης γονον ? ? ? [ ] ραν ? καταντια βοϊ λασιωι φοινιαν βαλλ ? ? [ | ||
] ωνπραξεν οὑπιδαυριοϲ ] ϲ ? φρενων αποκλειϲ ἐκποδων ] ραν κατελυϲαϲ [ ἡττηθειϲ ] ? πολυ . ] αξαμην |
ἐτι κατα τον ἐνεστωτα ἀπειμι φαμεν οὐκ ὀντων προδηλων των παρῳχημενων . ἰδιᾳ ἀρα οἰητεον ἑκαστον χρονον την συνθεσιν ἀναδεδεχθαι | ||
μεντοι γινωσκειν ὡς αἱ ἐγγινομεναι παραθεσεις ἐξ ἐνεστωτων εἰσιν και παρῳχημενων , τοιουτον τι της συνταξεως ἐπαγγελλομενης ἐν τῳ ἐαν |
Νικαγορας , ὁ και της πατριδος τυραννησας , ὡς ἱστορει Βατων ἐν τοις Περι των ἐν Ἐφεσῳ τυραννων . : | ||
και Ἰσιδος . πριν δε ὑπο Περσων ἀφανισθηναι , φησι Βατων , ὁτι μυριας τρισχιλιας κωμας εἰχε και τριακοντα , |
οὐκ εἰπεν αἱ φωναι εἰσιν συμβολα των ἐν τῃ ψυχῃ παθηματων , ἀλλα τα ἐν τῃ φωνῃ . και τα | ||
προπαρασκευαζομενος ἀριστα θεραπευει . Προειδως τα ἐσομενα ἐκ των παρεοντων παθηματων [ . . ] : και παλιν δια τουτων |
τι τεινοντων το κατασκευαζομενον , εὑρεσις δε λογος νοηματα διαφορα περιεχων . Προσκειται δε το σχεδον : οὐ γαρ πασαν | ||
και ἑτεροι πλειονες των ἀστρολογων . Ἐξελιγμος ἐστι χρονος ἐλαχιστος περιεχων ὁλους μηνας και ὁλας ἡμερας και ὁλας ἀποκαταστασεις της |
τρωθεντα του σωματος . Θεοχρηστον δε Κυρηναιον ἱπποτροφησαντα κατα το ἐπιχωριον τοις Λιβυσι και αὐτον τε ἐν Ὀλυμπιᾳ και ἐτι | ||
Καριας . το ἐθνικον Σαλμακιτης , και Σαλμακευς δια το ἐπιχωριον . Σαλμηνοι , ἐθνος νομαδικον , ὡς Γλαυκος φησιν |
ποιει . του της τυχης ἐχοντος ἀγαθοποιους ἐπικειμενους ἀστερας οὐ διδοασιν ἀποδημιας , μαλιστα ὑπερ γην πιπτοντες . ὁ κληρος | ||
σιτευθεντων ἀλεκτρυονων ἡδεις τε ὑπαρχουσι και τροφην χρηστην τῳ σωματι διδοασιν . Οἱ νεφροι δε κακοχυμοι τε εἰσι φανερως και |
φυλασσεσθαι τον Παρθυαιον , ἐπιβεβουλευμενον τε ἐναγχος ὑπο Κρασσου και θυμουμενον ἐτι τῃ Κρασσου συμφορᾳ , μηδ ' ἐς ἀκρατεις | ||
τε και κτειναι : τα δε τελη της στρατιας το θυμουμενον και ἀγριαινον του πληθους ἀν - εστελλον ὑποθωπευοντες τε |
ἀνθη , προσηλθεν ὁ τεττιξ τῳ μυρμηκι ζητων , ᾡ τραφησεται . ἠρετο δε ὁ μυρμηξ τον τεττιγα : „ | ||
ἐν τοις των κακοποιων τοποις κατειλημμενου , το γεννωμενον οὐ τραφησεται , παρ ' αὐτα δε ἑξει το τελος της |
οἰδα , τι εἰπω : ποτερον ἀγριοτητα ἀντιπαλον των φυσεως ἐπιταγματων ; ἠ φιλοσοφιαν ἀγροικιᾳ πεπυργωμενην ; ἠ αὐθαδη προς | ||
και τεως ὀντες ὀργην ὑπ ' ἐλευθεριας ἀκρατου και ἀηθειας ἐπιταγματων , τοτε και μαλλον ὑπο των συμφορων ἠγριωμενοι τε |
και θεοι συναγωνισται τοις στρατευουσιν εὐμενεις καθιστανται , και ἀνθρωποι προθυμοτερον ἀντιταττονται τοις δεινοις : εἰδοτες γαρ , ὡς οὐκ | ||
ὁ δε προστιθησι , μητε πραττοντα πραξαι μητε πρεσβευοντα πρεσβευσαι προθυμοτερον μηδε δικαιοτερον . δια ταυτα ἐν ἁπασιν ἐμαυτον ἐταττον |
ἀδικιαν , ἀποβαλλει , συν ἀδειᾳ δ ' ἐπεξελθων ταυτην ἀναδεξεται . τι οὐν ἐτι τας των τυραννων τυχας ὡς | ||
των ἀλλων συμμαχων πληθος και τον ὑπερ τουτων ἀγωνα προθυμως ἀναδεξεται ; πρωτον μεν ἀτοπον ἐπι ταις ἑτερων σπουδαις ἠ |
Ὡστε , ὠ θαυμασιε , ὁρα μη ἀνοσιον ᾐ κατηγορειν ἐπιτηδευματος θειου τε ἁμα και μυστικου και τοσουτοις θεοις ἐσπουδασμενου | ||
ζων . ἠ ὁ ἐκ του ἀλαν ζων οὐκ ἐξ ἐπιτηδευματος , ἀλλ ' ἀπο ἀπατης , . , , |
τας ὀψεις καθαρας διηγεισθαι δηλον , ἀναγκη δε ἐπι των πλειστων χρησθαι τῃ ὑποθεσει ᾑπερ ἐνεστησαμην , και κεφαλαια ἐπιτρεχειν | ||
δ ' οὐν ὑπο των ἀλλων Ἑλληνων και βαρβαρων των πλειστων διαφθειρωνται , την λεγομενην ἀτακτον Ἀφροδιτην ἐν αὐτοις ὁρωντες |
το μητρῳον γαλα , μεχρις ἀν εὐσταθησῃ το σωμα , συντασσειν ἀτοπον ἐστιν . διο και Δαμαστην ἐπιμεμπτεον κελευοντα παραχρημα | ||
ὀφθεις ἀνεστρεψαν Λακεδαιμονιοι ἀντι του Ἀλκιβιαδου ὀφθεντος . Και το συντασσειν τοις ὑποτακτικοις μοριοις εὐκτικα ῥηματα : φασι γαρ ἱνα |
και ψυχρων και ὑγρων και ξηρων ἐναρμονιον κρασιν και συμφωνιαν βουλεται λεγειν . δηλον δε ὁτι και τουτων οἱ μεν | ||
τας δυο ταυτας μεριδας , ἐδωκα αἱρεσιν τουτῳι Ὀλυμπιοδωρῳ ὁποτεραν βουλεται των μεριδων λαβειν , και οὑτος εἱλετο τους φαρμακοτριβας |
, ἠ καιρον ἑτερον τινα [ του παροντος ] ἐπιτηδειοτερον περιμενων ἀναβαλλεται τον παροντα , μη κατοκνειτω φερειν εἰς μεσον | ||
εἰ και μεχρι νυν οὐκ ἐγραψα , τουτ ' αὐτο περιμενων οὐκ ἐγραψα . ἀλλ ' εἰ δοκει , λυσον |
τα ὑποκατω του στερεωματος ὑδατα . ἁλος πορῳ ἐμβασιλευων : περιφρασις , συ ὁ . Εὐρυμεδων : μεγας βασιλευς , | ||
την ἀττικην ⌈ περιφρασιν [ φρασιν ] . ἀττικη ἐστι περιφρασις , ἠγουν αὑται αἱ νυκτες : δοκει δε ἐκ |
. εἰρηται δ ' ἐν ἀλλοις και διοτι περι το μεταλλον των λιθων , ἐξ ὡν αἱ πυραμιδες γεγονασιν , | ||
Βυζαντιῳ , ὁπου σιδαρεοισι † † νομισμασι . ἐκει γαρ μεταλλον ἠν , ἐν ᾡ ὠμνυον . σιδαρεοισιν ] ποιειτε |
μεν θεοις ὀντες , ἀγαπητοι δε φιλοις , τιμιοι δε πατρισιν : ὁταν δε δη ἐλθηι το πεπρωμενον τελος , | ||
τινα , φασιν , ἐξαιρετως και ταις των μανθανοντων αὐτην πατρισιν ἀναγκαια . Λεβεδιων γουν διαφερομενων προς τους ἀστυγειτονας περι |
μεσται και κενουμενων αὐτων εἰς το κατα φυσιν ὁ καμνων ἐπανερχεται . το δε ἐπιρρεον πληθος οὐχ ὁμοιον ἐπι παντων | ||
Ἀκαστος και την μαχαιραν ἐν τῃ των βοων κοπρῳ κρυψας ἐπανερχεται . ὁ δε ἐξαναστας και ζητων την μαχαιραν , |
, κἀν τοις προσωποις κἀν τοις των ἱερειων εἰδεσι , προσωποις μεν ἀρχιερεως και του συμπαντος ἐθνους και ἀρχοντος ἐν | ||
Ἀξιον ἐπιστασεως ἐκεινο , ὁτιδηποτε τα μεν ῥηματα κινουμενα ἐν προσωποις κατα το τελος κινειται , αἱ δε ἀντωνυμιαι οὐκετι |
μη χρονιζειν ἐπι των αὐτων πτωσεων τον λογον ἀλλα θαμινα μεταπιπτειν , το της ἀκολουθιας των προεξενεχθεντων ὑπεροπτικως ἐχειν την | ||
. ὡσπερ δ ' ἐν τοις ἀλλοις ἁπασιν , ὁσα μεταπιπτειν εἰς ἀλληλα πεφυκεν , ἐστι τι μεθοριον ἀμφοτερων ἠρεμα |
καπνῃ βουλεται ἐπιθειναι πωμα την τηλιαν . βουλεται δε ταυτην ἐπιθειναι τῃ καπνῃ και ἀσφαλισαι αὐτην . ἡ τηλια ] | ||
ἐξευροις οὐρα , ὡστ ' ἀκριβως και τα ἐπι τουτοις ἐπιθειναι διαγνωσεις . Οὐ γαρ ἐξον ἡμιν καθ ' ἑκαστον |
ἑφθου : σιτῳ δε χρησθω τῳ αὐτῳ . Ὑποθυμια δε πολιον , ὀνου τριχας , λυκου κοπρον , ἐπιβαλλε δε | ||
στοιχας , παιονιη τε πολυκνημον τε κατερνες : μανδραγορης , πολιον τ ' , ἐπι δε ψαφαρον δικταμνον εὐοδμος τε |