μεν Ἰοκαστη ὡς ἀκριβως εἰδυια εἰπε [ ] σιδηρας τας περονας : αὑται δε ὡς βαρβαροι οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : | ||
οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : περοναις ἐπισαμον : τουτο δια τας περονας λεγει αἱς ὑστερον ἑαυτον ἐτυφλωσεν : οὐ γαρ ταις |
ἀλλ ' οἱ νομοι περι ἁπαντων ἀγορευουσι , στοχαζομενοι του συμφεροντος ταις πολιτειαις ἁπασαις , εἰτε δημοκρατιαν εἰτε ἀριστοκρατιαν εἰτε | ||
ἀνηρ , και τῳ πρωτῳ διελοντι το δικαιον ἀπο του συμφεροντος καταρασθαι , ὡς ἀσεβες τι πραγμα δεδρακοτι : ἀσεβεις |
εἱλον γε , ἀλλ ' ἀπεχωρησαν ἐπ ' οἰκου . Ὑστερον δε διαλιποντων ἐτων τριων σπονδαι γιγνονται Πελοποννησιοις και Ἀθηναιοις | ||
πονων ῥαϊσας , μετεπεμψατο ταυτην , και ἐστεργεν ὁμοιως . Ὑστερον δε προς την θυγατερα Πτολεμαιου του Φιλαδελφου τον ἐρωτα |
τε πολυουσια και πολυτροφα και τα ἀθροως ἀναδιδομενα προ της τελειας πεψεως , και τα βαρεα ταις ποιοτησι και τα | ||
Ἰσαακ ἐγεννησεν ὁ κυριος : αὐτος γαρ πατηρ ἐστι της τελειας φυσεως , σπειρων ἐν ταις ψυχαις και γεννων το |
δε οὑτως : τα συντασσομενα τῃ δοτικῃ ῥηματα αὐτοι γενικῃ συντασσουσιν : ὡς και Ὁμηρος ” ἀφνειοτερος χρυσοιο τ ' | ||
δε εἰς το πλεα στιζοντες ὡς ἐξ ἀλλης ἀρχης τουτο συντασσουσιν ἐν ὀμμασι τε ἀνταια λεγοντες , οἱονει ἐν τοις |
. αἱ κοιλιαι πασαι των πτηνων δυσπεπτοι : ψευδως γαρ ἐπαινουσιν ἐνιοι την του στρουθοκαμηλου και αἰθυιης ὡς τι φαρμακον | ||
και περι της φυτειας . οἱ μεν γαρ την ἐαρινην ἐπαινουσιν ἐπ ' ἰσημεριαις ἐτι κυοντων : ἁμα γαρ τῃ |
τας ὀψεις καθαρας διηγεισθαι δηλον , ἀναγκη δε ἐπι των πλειστων χρησθαι τῃ ὑποθεσει ᾑπερ ἐνεστησαμην , και κεφαλαια ἐπιτρεχειν | ||
δ ' οὐν ὑπο των ἀλλων Ἑλληνων και βαρβαρων των πλειστων διαφθειρωνται , την λεγομενην ἀτακτον Ἀφροδιτην ἐν αὐτοις ὁρωντες |
φυει και αὐξει , οὐδεν δε ἑτερον ἠ μονον ἀχνην ἀποφερεται , ὡστε οὐδενος μεταλαμβανει . Ἀν πολλα βαλλῃς ἀλλοτ | ||
ὑπηρετης γινεται : τα γε μην των ποδων οὐκ ἰσον ἀποφερεται μετρον , ἀλλ ' ὑψει πλεονεκτουσιν οἱ προσθιοι και |
μουσικην ἀπεδεξαντο , ῥητεον [ οὐ ] προς εὐδαιμονιαν αὐτην συντεινειν , ἐπει και ἀλ - λοι μη λειπομενοι της | ||
διαφερει σκοπος οἰκονομιας , ὁτι προς μεν τον σκοπον παντα συντεινειν ὀφειλει τα λεγομενα , ἡ δε οἰκονομια μερων τινων |
κεραυνου κρεισσον ' εὑρησει φλογα , βροντης θ ' ὑπερβαλλοντα καρτερον κτυπον , θαλασσιαν τε γης τινακτειραν νοσον , τριαιναν | ||
γλωσσῃ ματαιους ἐξακοντισῃ λογους . Οὐτ ' ἐκ χερος μεθεντα καρτερον λιθον ῥᾳον κατασχειν , οὐτ ' ἀπο γλωσσης λογον |
δυναμιν προεκαλειτο τους Κυμαιους εἰς μαχην : οὐδενος δ ' ἐξιοντος δῃωσας την χωραν ἀπεπλευσεν ἐπι Μιτυληνην . Κυμαιων δε | ||
στροφων και ἀντιστροφων παραγραφος . ἐπι δε τωι τελει κορωνις ἐξιοντος του χορου . μεσωιδος κωλων ηʹ . ἀντιστροφη κωλων |
ἀειθαλη γεννησει ποιηματα . Ταυτα τοινυν Ἡσιοδος ἠ ὀψει ὀνειρων τεθεαμενος και διυπνισθεις , και το ποιμαινειν ἀφεις , και | ||
τῳ σωσαντι . Ὁ δε θειοτατος Προαιρεσιος οὐπω τον συγγραφεα τεθεαμενος , ἀλλα και αὐτος ὁσον οὐκ ἠδη κατοδυρομενος , |
δ ' ἐπιπτομενος αἰσιος , κατιδων τον λαγω φευγοντα , ἐπιφερομενος ἐπαισε τε αὐτον και συναρπασας ἐξηρε , κἀπενεγκων ἐπι | ||
τινες σφενδονας καλουσιν , ὁ δε κριος ὑπο της ῥοπης ἐπιφερομενος τῳ τειχει , σχαστηριαν λαβων ἐπαφησει τοις τειχοφυλαξι τον |
οἰδα , τι εἰπω : ποτερον ἀγριοτητα ἀντιπαλον των φυσεως ἐπιταγματων ; ἠ φιλοσοφιαν ἀγροικιᾳ πεπυργωμενην ; ἠ αὐθαδη προς | ||
και τεως ὀντες ὀργην ὑπ ' ἐλευθεριας ἀκρατου και ἀηθειας ἐπιταγματων , τοτε και μαλλον ὑπο των συμφορων ἠγριωμενοι τε |
καταγαγειν αὐθις τῃ πολει , προπινων ἐντευθεν Κτησιππῳ το ταυτης συμφερον . Ἀλλα γαρ το προσγραψαι , φησι , μηδε | ||
και τις ὁ πραττων ὑπερ ὑμων και το τῃ πολει συμφερον ζητων . ἐγω μεν τοινυν ἐγραψα βουλευων ἀποπλειν την |
δε αἰσθησεις οὐχ ὑλαι γινονται των αἰσθητων : οὐ γαρ λευκαινεται ἡ αἰσθησις οὐδε μελαινεται οὐδε βαρυνεται ἠ ὀξυνεται , | ||
βασευνται : βησονται . παλυνεται : μολυνεται , ὑπο εὐρωτος λευκαινεται . παλην γαρ ἐλεγον το λεπτοτατον του ἀλευρου , |
το ἑν ἐπιστρεφομενον οὐτε ὡς γνωστικον οὐτε ὡς προς γνωστον ἐπιστρεφεται , ἀλλ ' ὡς ἑν προς ἑν δι ' | ||
νυν δε ταλαιναν οὐδ ' ὁσσον παιζων εἰς ἐμ ' ἐπιστρεφεται . οὐδ ' ὁ μελιχρος Ἐρως ἀει γλυκυς : |
τοιον ἐμισγομεθα ” ἀντι του τοιως ὡς νυν . . τοιον . . . . . β . . γ | ||
εὐτε διεκ πετρας φυγεειν θεος ἡμιν ὀπασσε , μηκετι δειδιθι τοιον , ἐπει μετοπισθεν ἀεθλους εὐπαλεας τελεεσθαι Ἀγηνοριδης φατο Φινευς |
δε και οὑτοι κατα κωμας : ἐστι δε και αὑτη εὐλιμενος . Ἐνταυθα ἐστι λιμην , ᾡ ὀνομα Ἐλαια . | ||
τον Ἀδριαν : ἀπο Βρεντου του Ἡρακλεους . ἠ ὡς εὐλιμενος οὐσα : ἑνι γαρ στοματι λιμενες πολλοι συγκλειονται , |
! ! ! ] ? ? . ἐγω μεν αὐτοθι ὑπεμενον , ἡ δε Περσις αως ? [ ! ! | ||
σπουδης οὐδεν ἐλλειποντες ἀπηντησαν μετα των ὁπλων και κοινῃ στρατοπεδευσαντες ὑπεμενον την των πολεμιων ἐφοδον . Φιλιππος δε το μεν |
ἀθρησαιμι φιλην ὑπο δουρασι πατρην δυσμενεων : οὐ γαρ τι κακωτερον ἐλπομαι ἀλλο πημα μετ ' ἀνθρωποισιν ὀιζυροισι τετυχθαι . | ||
φορβη τε φιλη και λιχνος ὀλεθρος . ὡς οὐδεν λιμοιο κακωτερον οὐδε βαρειης γαστερος , ἡ κρατεει μεν ἐν ἀνθρωποισιν |
ἐχων τας Ἀρκτους και τον Δρακοντα , και ὁ τουτωι ἀντικειμενος νοτιος ἀνταρκτικος και θερινος τροπικος μετα τον ἀρκτικον και | ||
ἐλαττον του δεοντος τα τοιαυτα ζητων , ὁ ἐκ διαμετρου ἀντικειμενος , ὁς ἐστιν ἀναισθητος : ὁ δε μεσος ὁ |
ἡμερας : ὁταν δε καταλαβῃ χειμων , ἐγκαλυψαμενοι περιμενουσι το συμβησομενον : οἱ δε τινες καθυπνωσαντες οὐδε ἀνεστησαν , ἑως | ||
βους ἀπετεκεν ἑξ βοιδια : προς οἰωνου δε ἀγαθου το συμβησομενον λαβων ὁ Πτολεμαιος ἐν τοις βασιλειοις μετα πασης ἐπιμελειας |
τουτεστιν των γινομενων ͵γχ , ἀφελωμεν τα ͵γφμθ θ , καταλειφθησεται ἡμιν το ἀπο της ΔΚ τετραγωνον των αὐτων ν | ||
και ἐπι τουτοις τοις βαθμοις οὐχ ὁλῳ τῳ πλατει : καταλειφθησεται γαρ ἀστεγαστος ὁ της ἀναβαθρας τοπος : και ἐφ |
τον Πολυπερχοντα των μεν φιλων οἱς ἐπιστευε κατ ' ἰδιαν προσδιαλεγομενος ἐξεπεμπεν ἐπι τον Ἑλλησποντον ἀνυποπτως , αὐτος δ ' | ||
και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα . και παλιν ὁ προσδιαλεγομενος ὀφειλει ἀπανταν και ἐνιστασθαι δεικνυων αὐτον ὁμωνυμα ἐρωτωντα ἠ |
τᾳ μεσᾳ καταστασει οὐκ εὐδαιμων : φανερον οὐν ὁτι οὐδεν ἁτερον ἐστιν εὐδαιμοσυνα ἀλλ ' ἠ χρασις ἀρετας ἐν εὐτυχιᾳ | ||
Ποσου πριωμαι σοι τα χοιριδια ; λεγε . Το μεν ἁτερον τουτο σκοροδων τροπαλιδος , το δ ' ἁτερον , |
ἑφθου : σιτῳ δε χρησθω τῳ αὐτῳ . Ὑποθυμια δε πολιον , ὀνου τριχας , λυκου κοπρον , ἐπιβαλλε δε | ||
στοιχας , παιονιη τε πολυκνημον τε κατερνες : μανδραγορης , πολιον τ ' , ἐπι δε ψαφαρον δικταμνον εὐοδμος τε |
Μωυσεως γνωριμοι , μεμαθηκοτες ἐκ πρωτης ἡλικιας ἐραν ἀληθειας , καταφρονουσιν ἀνεξαπατητοι διατελουντες . Ἀλλ ' ἐπειδη τα διωνομασμενα συμποσια | ||
τελειν : οἱ δε , ἁτε οὐ δωροδοκοι ὀντες , καταφρονουσιν ἁπαντων τουτων , ὡς φησιν ὁ θεος και θεων |
μιν ἀνηρ ὑπεροπλισσαιτο . και ὁ μεν ποιητης προς το σημαινομενον ἀπεδωκεν ἀντι του αὐτο το οἰκημα , οἱ δε | ||
μεγαλειον τι διασαφων . ἀρξομαι δε λαμβανειν καθ ' ἑκαστον σημαινομενον , καθ ' ὁσον ἀν ὠ δυνατος . εἰ |
μεν , ὁτι μη νυν δυναται διαλυσαι το χρεος , εὐχομενος δε τοις θεοις ὡς ταχιστα δυνηθηναι , μικραν δε | ||
ἡ διπλη ὁτι οὐ προσυνεσταται περι της των Ἀχαιων κακωσεως εὐχομενος οὐδε κατ ' εὐχην τετιμηται , ἀλλα δια τας |
ὁλων ἐμβαδων , ἐπειδηπερ ἡ ἐκ του κεντρου ἐπι την περιμετρον πολλαπλασιασθεισα δυο ἐμβαδα του κυκλου ποιει , το μεν | ||
ὁ Χιος την Βρεττανικην νησον λεγει σταδιων εἰναι τετρακισμυριων το περιμετρον , γιγνεσθαι δε ἐν αὐτῃ τα γεννηματα ἀπυρηνα , |
ἐχουσαν . το δε οὐτε λογῳ ῥητον οὐτε ὀψει βεβαιως καταληπτον , ἀλλ ' ἐκφευγον οὐκ οἰδ ' ὁπως , | ||
' ἐν τουτῳ μεν εἰρηκε πιθανον ἑαυτῳ φαινεσθαι μηδεν εἰναι καταληπτον , ἐν δε τῳ Πλουταρχῳ συγχωρειν ἐοικεν εἰναι τι |
ὠν ὀξυς χρηστος ἐστι τον τροπον . μικρα δε μοι συγγενομενος εἰς τους φιλους ἐγγεγραπται : τοσουτον ἰσχυσε τοις μικροις | ||
ἐχομεν εἰπειν τους διδασκαλους των ἐνδοξων ἀνδρων , ὁτῳ ἑκαστος συγγενομενος λογου ἀξιος ἐγενετο διχα γε Ἡρακλειτου του Ἐφεσιου και |
πασης της των Καρμανων παραλιας σταδιοι ͵͵ασʹ . Ἡ Γεδρωσια περιοριζεται ἀπο μεν ἀρκτων τῃ Δραγγιανῃ και τῃ Ἀραχωσιᾳ , | ||
νησον . Ἐπαρχιαι ιεʹ . Πινακες εʹ . Ἡ Ἰταλια περιοριζεται ἀπο μεν δοσεως τοις τε Ἀλπειοις ὀρεσι κατα την |
καθαπερ ὁμοιως και παρ ' ἡμιν ἐπι πλειονων τοιαυτα τινα συντελειται . Παχνη δε συντελειται των δροσων τουτων πηξιν τινα | ||
σανισι το παχος τετραδακτυλοις σκεπεσθω κατα τους ὀρθοστατας . Και συντελειται το σχημα . Και ἀπο του ἐδαφους των ἐσω |
ἐσω , πατρῳα προσκυσανθ ' ἑδη θεων , ὁσοιπερ προπυλα ναιουσιν ταδε . Ἀναξ Ἀπολλον , ἱλεως αὐτοιν κλυε , | ||
πρωτοι μεν Σκυθαι εἰσιν , ὁσοι Κρονιης ἁλος ἀγχι παραλιην ναιουσιν ἀνα στομα Κασπιδος ἁλμης : Θυνοι δ ' ἑξειης |
δε ψυχρος ἀπο πλεονος του κακου ἀποκρινομενος , του τε ὑπολειπομενου , και ἐτι ἰσχυοντος , και οὐπω συσσεσηποτος , | ||
ἐπιτοπουλυ , ἐτι ἰσχυοντος του κακου του ἐν τῳ σωματι ὑπολειπομενου : οἱ δε θερμῳ ἱδρωτι ἱδρωντες ταχυτερον ἀπαλλασσονται των |
ἀμυγδαλων ὑποτριψας εἰς τα ῥοφηματα : τοις δε κατα κοιλιαν ἐνοχλουμενοις ἀντι του ἐλαιου ὑποτριβειν την λευκην μηκωνα , ἡσυχῃ | ||
ἀναγωγαις και ἐμετικῳ στομαχῳ και τοις ἀμετρως ὑφ ' αἱμορροϊδων ἐνοχλουμενοις και γυναιξιν ἀτακτως καθαιρομεναις και συνεχως ἐκτιτρωσκουσαις . τα |
μη πνευματων , ἠ ὑδατων , ἠ αὐχμων , ἠ καυματων , ἠ ψυξεων . Το δε ἐαρ το ἐπιπαν | ||
τοτε ἡνικα ἐτησιαι την ἀλλην γην καταψυχουσιν ἐκκαομενην ὑπο των καυματων . Πολυσιτος δ ' ἀγαν ἐστιν ὡστε ἑκατονταχουν δι |
ἐν ἀκρᾳ τῃ βορειῳ χηλῃ Τιμοχαρις μεν ἀναγραφει βορειο - τερον του ἰσημερινου μοιρᾳ α και πεμπτῳ , Ἱππαρχος δε | ||
ἀρθρον . μετα δε την ζʹ ἠ και βραδυ - τερον ἐπιλυϲαντα δει μετριᾳ κεχρηϲθαι τριψει δια το ϲτερεμνιωτερου γινομενου |
κωλυματος τινος ἠ παρ ' αὐτην την κυουσαν ἠ του περιεχοντος οὑτω διατεθεντος ὡς ἀσυμμετρως προς τηνδε την κυησιν ἐσχηκοτος | ||
νωθρος , ὠ παι , δεκτικος ὠν των ἐκ του περιεχοντος συνισταμενων νεφων ὁπου δ ' ἀν ἐμπεσῃ νεφελη , |
. Κενα τῳ ἡνιοχῳ ὁταν μη οἰδεν ἀπο θυρων που ἀπερχεται . Ἑρμηνεια . Μεμψις παντι λαχοντι ἀρχικον θρονον , | ||
χρηματα . } Πενητα ὁ συλων οὐ † τινα ἐχων ἀπερχεται † πολλα καταλειψας δακρυα και στεναγματα . } Ἰδιας |
αὐτοις ὁ πλοος ἐγινετο ἐς Σαραγγα σταδιους τριακοσιους , και ὁρμιζονται προς αἰγιαλῳ , και ὑδωρ ἠν ἀπο του αἰγιαλου | ||
δε προσεμειξαν τῃ κατα Κερκυραν ἠπειρῳ ἀπο Λευκαδος πλεοντες , ὁρμιζονται ἐς Χειμεριον της Θεσπρωτιδος γης . ἐστι δε λιμην |
: ἐκ γαρ τουτων αἱ τε αἰτιαι και οἱ θανατοι καταλαμβανονται κατα τας φυσικας αὐτων ἐνεργειας . χρη οὐν σκοπειν | ||
ψυχικων ποιοτητων αἱ μεν περι το λογικον και νοερον μερος καταλαμβανονται δια της κατα τον του Ἑρμου ἀστερα θεωρουμενης ἑκαστοτε |
αὐτοκρατορ , την πολιν , ᾑ τον καιρον ἐξευρε του ἀναθηματος . οὐ γαρ Ὀλυμπιασιν ἠ Δελφοις ἀνακηρυττει τον στεφανον | ||
των ἐν Σικελιᾳ βαρβαρων προσκεισθαι . πλησιον δε του Ὑβλαιων ἀναθηματος βαθρον τε πεποιηται χαλ - κουν και ἐπ ' |
ἐπιδεχεται και εἰς α ληγει : τουτο δε μονον ἐχει καινοτερον , ὁτι δια του Κ ἐκφερεται , καιτοι των | ||
περι τινος ἐφη . Ἀρι - στοφανης μεταβαλων ἐπι το καινοτερον οὐδε πατταλον , εἰπε , διδωσι . πατταλον γαρ |
λεγειν παρεπεσθαι αὐτα τοις παθεσιν οὑτως ὡς τῃ μεν ὑγιειᾳ παρεπεται ἡ εὐχροια , τῃ δε νοσῳ ἡ δυσχροια : | ||
ἐπι πολλων οὐ τηρειται ταξις : ζηλος δε τοις πολλοις παρεπεται του κρειττονος . και ἐρω σοι : και εἰ |
δ ' ἐν αὐτῳ βοτανη Σεληνη καλουμενη : τον δε καταφερομενον ἀπ ' αὐτης ἀφρον περι την ἀρχην του θερους | ||
. Οὐρον ἐστι περιηθημα του αἱματος ἐν τῃ μεγαλῃ φλεβι καταφερομενον δια νεφρων και οὐρητηρων ἐν τῃ κυστει . ἀλλως |
ἀπο ὀρους Ἀργους ἀκουστεον , ἀφ ' οὑ ὁ Ἰναχος καταφερεται ποταμος . τιφος : ὁ καθυγρος τοπος , ἐνθα | ||
εἰς την Ἀντιοχειαν προελθων πλησιασας τῃ πολει προς την θαλατταν καταφερεται την κατα Σελευκειαν : το δ ' ὀνομα του |
' ὑπνου προ καρδιας μνησιπημων πονος : και παρ ' ἀκοντας ἠλθε σωφρονειν . δαιμονων δε που χαρις βιαιος σελμα | ||
' ἐπει παλιμπορον φυγην ἐθεντο ταχυπορον , αὐτικα μεν ἀμφιστομους ἀκοντας ἐκ χερων ἐριπτον , δρυπτετο δε προσωπ ' ὀνυξι |
ἀθρησωσιν : ἰδωσιν . ἐρευνητηρα : κολυμβητην . Σπερχομενον : βιαζομενον , καταπονουμενον . κατεπειγομενον , σπουδαζοντα . ποτι βυσσον | ||
και ἀετων , ἀξιουϲι περιχαραϲϲοντα κατα ϲτροφην ἐπι το βαθοϲ βιαζομενον ἐκ βαϲεωϲ ἀφαιρειν την μυρμηκιαν , ἑτεροι δε χαλκῳ |
σου θιγοντος ὡς , ἐρω . ποι δητα ; ποντου νοτερον εἰ παρ ' ἐκβολον ; οὐ ναυς χαλινοις λινοδετοις | ||
καθαρας και ἁγνης ἐχον οὐσιας και παν εἰ τι συμμιγνυται νοτερον ἠ γεωδες αὐτωι της περι την κινησιν ὀξυτητος ἀποσειομενης |
ἐστι το ἀλογον και αἰσθητικον , ἑκαστη δε αἰσθησις ἡδονῃ καταραται ὡς πολεμιωτατῃ και ἐχθιστῃ : και γαρ ἐστι τῳ | ||
παρ ' ὁ προσεδοκων οἱ ἀκροαται το ῥητον ἐπηγαγε . καταραται ] ἱνα λεγῃ τοις προδοταις : τοις τοιουτοις δε |
παραινεσεων εἰπων ἐκεινο , “ ὡσπερ γαρ τον ἐν δημοκρατιᾳ πολιτευομενον ” το πληθος δει θεραπευειν , οὑτω και τον | ||
μετειχε . καιτοι σφοδρ ' ἀν αὐτον οἰμαι μετα Θεμιστοκλεους πολιτευομενον προσποιεισθαι πραττειν ὁπως οἰκοδομηθησεται τα τειχη , ὁποτε και |
και ὁτι , παρα τα ἑτερα των ζῳων εἰς χειμωνα ποριζομενος ἑαυτῳ τροφας , οὐ διαμαρτανει του τοπου , ἀλλ | ||
δ ' ἐκ της πατριδος ἐφυγεν , ἰδιᾳ την σωτηριαν ποριζομενος , οὐδ ' ὑπερ της ἰδιας ἑστιας ἀμυνεσθαι τολμησας |
το μυλωθρειν κρατιστον ; εἰς μυλωνα ? [ οὑτοσι ? φερομενος ἡμιν ? ? . μηδαμως ? [ ] τεχνην | ||
ἀλληλοις οἱ ποταμοι . Ὁ μεν γαρ Ταναϊς ἐκ βορειου φερομενος ἐπιβαλλει τῃ λιμνῃ , ὁ δε Νειλος ἀπο νοτου |
νεοσφαγες σωμα θεσιν ὁλην ἐργασῃ ὁ ἐστι καθολου : δια τουτου δε δηλον , ὁτι ἡ θεσις κατασκευαζεται : λεγω | ||
εἰπομεν , και συμφυης ἐστι τῳ θειῳ σωματι . Ἐκ τουτου οὐν του συλλογισμου δεικνυται ὁτι ἡ ψυχη ὑφ ' |
λεγοντος τινος ἀκουοντες . ἀπο παρασκευης του ἀνθρωπου : ἀπο συνθηματος του Ἀργιλιου καλυβην : σκηνην . διακονιαις παραβαλοιτο : | ||
ἐν μεσῳ γενωνται τῳ στενωπῳ , τους μεν γεροντας ἀπο συνθηματος διαδιδρασκειν και ῥιπτειν τας ἱκετηριας , τους δε ὡπλισμενους |
μεν τους μη ἐνοχλουντας μηδε ἀρχοντας ἀδικων μηδε τῳ σμηνει προσιοντας κακουργως και συν ἐπιβουλῃ εἰρηναια αὐταις και ἐνσπονδα ἐστι | ||
Ἑλληνας , ἐπεστησαν φυλακην τῳ τοπῳ τουτῳ κελευσαντες ἀπειργειν τους προσιοντας : κατοικιαν δ ' αὐτοις ἐδοσαν την προσαγορευομενην Ῥακωτιν |
. ἀλλα μεθ ' ἑτερων ; τινων ; δηλονοτι των συνοντων . ποτερον ἐλευθερων ἠ δουλων ; ἐλευθεροις μεν γαρ | ||
περιοικα παντα ἐπι Ῥωμαιους ἀνιστη και βουλην ἐκ των οἱ συνοντων , ἐς μιμημα της συγκλητου , κατελεγε . δυο |
ἁ ζωντας [ ] ? ἀποκαλυπτει [ - ] , ἀποθανουσιν συμμενει [ - ] αὐτοις . θεων και ἀνθρωπων | ||
και ταφους κοσμουντες και ἐπι τοις ὑπερ πατριδος ἐν μαχαις ἀποθανουσιν ἐπιταφιους λεγοντες και ἐπιθαλαμιους και ἀλλα τινα εἰδη των |
πολυδικους και κακοπραγμονας ὑπο των ἐφορων προαγεσθαι , και ζημιουν τουτους και ἀτιμους ποιειν . Κορινθιων : Κορινθος Ἐφυρα προτερον | ||
ἐστιν ἐκ των δαιμονων ὀργη . σεβονται δε οἱ Μαραθωνιοι τουτους τε οἱ παρα την μαχην ἀπεθανον ἡρωας ὀνομαζοντες και |
. Ὁτι το παλαιον οἱ Ῥωμαιοι νομοις τε και ἀγωγαις ἀριστοις χρωμενοι κατ ' ὀλιγον ηὐξηθησαν ἐπι τοσουτον ὡστε ἡγεμονιαν | ||
λιαν σοφοις δοκιμαζομενος παρα τουτοις θαυμαζηται : ὁ γαρ τοις ἀριστοις ἐπαινουμενος και κεκριμενην δοξαν λαβων ἀναγραπτον εἰς τον ἐπειτα |
τῳ ἐγεγραπτο : Βασιλευς Δαρειος Περσῃσι τοισι ἐν Σαρδισι ἐντελλεται κτεινειν Ὀροιτην . Οἱ δε δορυφοροι ὡς ἠκουσαν ταυτα , | ||
και οὑτω ἐγνωσαν ἐουσας γυναικας . Βουλευομενοισι ὠν αὐτοισι ἐδοξε κτεινειν μεν οὐδενι τροπῳ ἐτι αὐτας , ἑωυτων δε τους |
οὐκ ἀπεικοτως και ἀπιστουνται , εἰ μη και την γλωτταν ἀπολλυουσιν ὑπο της σοφιας . Ἐγω δε ἐπιχειρω μεν , | ||
τους μεν του δημου σῳζουσι , τους δ ' ἐναντιους ἀπολλυουσιν ἐν τοις δικαστηριοις : εἰ δε οἰκοι εἰχον ἑκαστοι |
Ἀγριανων και των τοξοτων οἱ ἡμισεες , και οἱ Βαλακρου ἀκοντισται : οὑτοι κατα τα ἁρματα τα δρεπανηφορα ἐτεταχατο . | ||
των καταστρωματων παρα το καθεστηκος ὠσι , πολλοι δε και ἀκοντισται χερσαιοι ὡς εἰπειν Ἀκαρνανες τε και ἀλλοι ἐπι ναυς |
ἀηρ , ἀλλ ' οὐδε χρωμα : του γαρ χαριν ἀντιληψεται των χρωματων ; ἀλλ ' ἑτερον εἰδος ζωου το | ||
οὐκ ἐχει , και εἰ μεν οὐκ ἐχει , πως ἀντιληψεται του ζητουμενου πραγματος , και τουτο ζητησει οὑ μηδε |
. ] ἀπο του ψαλλειν του σημαινοντος το κοπτειν και τιλλειν λεγεται και χοιροψαλας Διονυσος ὁ τιλλων τα μορια των | ||
: ἐκ δε τουτων τους παλαιους σταχυς καθ ' ἡμεραν τιλλειν , και κατεργαζομενους ἐχειν την τροφην . τοις δ |
ὁσῳ τῳ πληθει συνῃρηνται , τοσουτῳ τῃ δυναμει των ἐφεξης ὑπερεχουσιν , καθ ' ὁσον δε της ἀρχης ἀφισταμενα προς | ||
την εὐεργεσιαν και εὐποιϊαν . και εἰη ἀν το τοις ὑπερεχουσιν ἐν τῃ πραξει ταὐτον τῳ τοις ὑπερεχουσι κατ ' |
της κατασκευης ; Χαλκον δ ' ἐν πυρι βαλλεν ἀτειρεα κασσιτερον τε . Εἰ μεν Ἀχιλλει κατεσκευασε πανοπλιαν , παντα | ||
μερος αʹ , και ὑδραργυρου μερη βʹ , καθαρισον τον κασσιτερον : οὑτως χωνευσας αὐτον χυσον εἰς ὑδωρ θαλασσιον τρις |
ποτ ' ἠσαν ἀλκιμοι Μιλησιοι . μηδ ' ὡστε κυμα ποντιον λαλαζε , τηι πολυκροτηι συν Γαστροδωρωι καταχυδην πινουσα την | ||
, ὀντα δ ' ἀφωνα βοην ἱστησι γεγωνον και δια ποντιον οἰδμα και ἠπειρου δια πασης οἱς ἐθελει θνητων , |
τῳ ἀριθμῳ , το δε ἰδιον , καθο ἑνος εἰδους κατηγορειται , οὑ ἐστιν ἰδιον , και των ἀτομων του | ||
, οὐκ ἀδηλον . ὁτι δε οὐδ ' ὡς γενος κατηγορειται ἡ φιλια των μερικωτερων , ἀλλ ' ἐστι των |
νουν ἐχων και προνοιαν , ὁπως γινοιτο , και γινομενων ἐπιστασιαν και ταξει διοικων και περιοδους ἑλιττων πολλας ἠδη και | ||
τυραννιδα συντονωτεραν οὐσαν , ὡστε καλως ἐχειν ἐλευθερωι ἀνδρι την ἐπιστασιαν τε και δεσποτειαν [ μη ] ὑπομενειν , οὑτως |
, : οἰκιστης δε του Μεταποντιου Δαυλιος ὁ Κρισης τυραννος γεγενηται της περι Δελφους , ὡς φησιν Ἐφορος . , | ||
δικην διδοναι . Ἁπασι γαρ Μυτιληναιοις ἀειμνηστος ἡ τοτε ἁμαρτια γεγενηται : ἠλλαξαντο μεν γαρ πολλης εὐδαιμονιας πολλην κακοδαιμονιαν , |
„ ἀνεῳγετο γαρ οὐ πρωι . ” Πρωτους , τους ἀριστους . Πλατων Πολιτειᾳ . Πτορθους και κλωνας , τας | ||
ἡ διπλη ὁτι ἐνθαδε οὑτως γραπτεον : προς γαρ τους ἀριστους , οὐ προς το πληθος ὁ λογος . ὁταν |
, ὁ τα κεφαλαια συγγραφων Εὐριπιδῃ . τριποδα και καδον παραθεμενος ψυκτηρα τ ' οἰνου . . . μεθυσκεται . | ||
τους ἀστυγειτονας περι Καμανδωδου ὁ [ γραμματικος ] το Ἱππωνακτειον παραθεμενος ἐνικα μηδε μοι μυ λαλειν Λεβεδιην ἰσχαδ ' ἐκ |
διισταμενα κατα συμφυσεις , ἀδυνατα ὁμοιωθηναι : διαπωρουται ταχεως τοισι πλειστοισιν : ἡ δε χρησις σωζεται . Ἐκβαντων , τα | ||
, ἀλλα πεπλανημενως και ἀκριτως ἐξελιπον : τουτεων δε τοισι πλειστοισιν οὐ πουλυν διαλειποντες χρονον , ὑπεστρεψαν οἱ πυρετοι παλιν |
. ἐννεαφωνον : ἐννεα φθογγους ἐχουσαν ἠ την ἐξ ἐννεα καλαμων συγκειμενην . ἐννεαφωνον : την ἀπο ἐννεα καλαμων συγκειμενην | ||
καταπλασσομενον , ἠ ψυλλιον συν γαλακτι γυναικειῳ ἐπιχριομενον , ἠ καλαμων χλωρων των φυλλων ὁ χυλος ἐπιχριομενος . [ Προς |
ἀφικετο ναυαρχος διαδοχος τωι Πολλιδι , συμπληρωσας εἰκοσι των τριηρων ἀναγομενος ἐκ της Ῥοδου κατεπλευσεν εἰς Καυνον . βουλομενος δε | ||
το πραγμα . ἑκτος τοινυν ὁρισμος της φιλοσοφιας εἰς Πυθαγοραν ἀναγομενος ὁ λεγων αὐτην φιλιαν σοφιας . και εὐγε ὁτι |
δ ' αὐ νοτερον τε και διαπυρον και πασι τουτοις ἐπιτεταμενον τον αἰθερα τε και οὐρανον . οὑτως δη ὡσπερ | ||
οὐχ ἑτερον ἐστι του προεπινοηθεντος , ἀλλ ' αὐτο ἐκεινο ἐπιτεταμενον . ἐπει οὐν ἀπο του ποσον ἐχοντος πλατος κατ |
οἱ νομοι ζηλωτοι και περιμαχητοι πασιν ἰδιωταις τε και ἡγεμοσιν ἐπιδεικνυνται , και ταυτ ' ἐκ πολλων χρονων του ἐθνους | ||
: εἰθ ' ὁταν παραδυῃ το οἰναριον , πασαν ἀσχημοσυνην ἐπιδεικνυνται . ὁτι Χαιρημων ἐαρος τεκνα προσαγορευει τα ἀνθη , |
ἐγγραφομενων , ἐν δε ταις σφαιραις οἱ ἰσοι κυκλοι ἰσον ἀπεχουσιν ἀπο του κεντρου , αἱ ἀρα ἀπο του κεντρου | ||
προς τῳ λιμενι . ἀπο θαλασσης δε ἀνω Γερονθραι σταδιους ἀπεχουσιν εἰκοσι και ἑκατον Ἀκριων . ταυτας οἰκουμενας πριν Ἡρακλειδας |
οὐκ εἰπεν αἱ φωναι εἰσιν συμβολα των ἐν τῃ ψυχῃ παθηματων , ἀλλα τα ἐν τῃ φωνῃ . και τα | ||
προπαρασκευαζομενος ἀριστα θεραπευει . Προειδως τα ἐσομενα ἐκ των παρεοντων παθηματων [ . . ] : και παλιν δια τουτων |
γραφουσι μετα δαιτα : διο ἡ διπλη . και ὁτι μαχεται το μετα δαιμονος ἀλλους : διο ἀθετειται . . | ||
ἀχρηστον ; εἰ οὐν οὑτως περι ἱματιου λυπειται τις και μαχεται , ὁτι οὐκ ἀπειληφεν ὑγιες το ἱματιον , τι |
αἰσθησιων , Περι χυμων , Περι χροων , Περι των διαφεροντων ῥυσμων , Περι ἀμειψιρυσμιων , Κρατυντηρια , Περι εἰδωλων | ||
; δοκει σοι ἐντιμους ἡγεισθαι ὁ τοιουτος ; οἱον ἱματιων διαφεροντων κτησεις και ὑποδηματων και τους ἀλλους καλλωπισμους τους περι |
ἐκπτωσιων τε και καταγματων Ἀξιον ἀπορησαι , δια τι περι καταγματων διαλεχθηναι βουλομενος πρωτον ἐξαρθρηματων ἐμνησθη . και λεγομεν , | ||
τας ἀνισοτονους τασεις και προς κρατημα ναρθηκων ἐπι των ναρθηκιζομενων καταγματων : μετα γαρ την ἐπιδεσιν τῃ μεν εὐωνυμῳ διακρατειται |
παντων ὡν ὑφελωνται . φασι δε και καθ ' ὑπνους ἐπιφαινομενον πολλοις των Χιων προσημαινειν οἰκετων ἐπιβουλας : και οἱς | ||
τας προκαταληψεις των ὀχυρων τοπων , ἱνα το γουν πληθος ἐπιφαινομενον αὐτων φοβον ἐνεργαζοιτο τοις πολεμιοις : καιρου δε παρασταντος |
, περιειπε , και τιθεται αὐτῳ το του Αἰγυπτιου Διονυσου πατριον ὀνομα . Ἀλεξανδρος δε ὁ Ἀφροδισιευς ἐν τοις Φυσικοις | ||
γαρ και Ἑλληνικως ἐλαλουν , ἀλλ ' οὐν γε την πατριον ἐσῳζον ἀπηχησιν της φωνης : ὡς Σοφοκλης Ἑλενης ἀπαιτησει |
ἀπειρος και ἀγνωστος και πολυϊδος , ὁ πολυγνωστος , και παραγομενον ὡσαυτως ἀποβαλλει το ε , οἱον ἰδμων ἰστωρ . | ||
, εἰ οἱον τε φαναι , προ του ποιησαι το παραγομενον και το αἰτιατον και το ὀρεκτικον και το γνωστικον |
συστησαντος δε του Πλουτωνος αὐτοις τον Διονυσον διακουειν , ἑκατερος αὐτοιν λογους πολλους και ποικιλους ποιειται , και τελος παντα | ||
βιω , σκεψασθαι τι τε διαφερετον ἀλληλοιν και ὁποτερον βιωτεον αὐτοιν . ἰσως οὐν οὐπω οἰσθα τι λεγω . Οὐ |
και ἀπεωσαμενοι του τειχους εἱποντο μεχρι του στρατοπεδου κτεινοντες . γενομενοι δε κατα τας μηχανας ἐνιας μεν αὐτων ῥιπτουσι κατα | ||
τα αὐτα ἠθη διασῳζονται νεοι και πατερες ὀντες και πρεσβυται γενομενοι , ἀλλα γινεται τα μεν των πρεσβυτερων ἠθη μαλακωτερα |
οὐν . Οὐκουν εἰ μεν τι ἐστιν ἀγαθον και ἀλλο χωριζομενον ἐπιστημης , ταχ ' ἀν εἰη ἡ ἀρετη οὐκ | ||
ἐπει και το ἀμιγεστατον ἐσται αἰσθητικωτατον , ὡστε και το χωριζομενον του ζῳου ἐσται αἰσθητικον . ἐτι εἰ ὁ λογος |
ἐπιμυοντες και κτυπῳ των ἀσπιδων τας ψυχας κραδαινομενοι τῳ κακῳ περιπιπτουσιν αὐτοματοι και ταις του δικτυου λαγοσιν ἀπροοπτως ἐναπολαμβανονται . | ||
ἱνα μη ἀλογα ὡς εἰκος ἠ ἀνθρωποι του φοσσατου ἀγνοουντες περιπιπτουσιν ἐν αὐτοις . Αἱ μεν προτεταγμεναι ταξεις εὑρηματων παλαιων |
, ἡ δε σεληνη της δυσεως . Και πιθανας ἀποδειξεις ἀναφερουσιν περι τουτων , ὁτι περι ψαμμου τι λελαληκασιν , | ||
κατασκοπων ἐχοντες ταξιν , ὁ τι δ ' ἀν ἀκουσωσιν ἀναφερουσιν ἑκαστης ἡμερας προς τους καλουμενους ἀνακτας . οἱ δε |
μεγα το παρα σε τε ἀφιχθαι και σοι του νεου μελειν . ὁ δε ἀρχων ἐργῳ μεν σοι τον φιλουντα | ||
ἡκει πλεως ἐς τασδε Θηβας . σοι δε τἀλλα χρη μελειν . μεθεσθε χειρων τουδ ' : ἐν ἀρκυσιν γαρ |
μηδεν χρησιμοι το παραπαν και δασμον οὐκ ἐτησιον ἀλλ ' ἐφημερον ἀναπραττωσι παρα των ἠδικημενων τροφας ἀναγκαιας ἁτε ποριζειν ἀδυνατουντες | ||
το θειον εὐτυχη δωρηματα Ζευς ἐσθ ' ὁ πεμπων την ἐφημερον τροφην ἀνευ θεου γαρ οὐδε εἱς ἀνηρ σθενει θειᾳ |
δει δε ἀει σκοπειν μη μειζον ἐστι του προσωπου το ἐπιφερομενον ἐγκλημα , ἱνα μη ἀπιθανος ὁ λογος γενηται : | ||
ἀποβληθηναι , ἐπειδη οὐδεποτε μετα την υι διφθογγον συμφωνον εὑρισκεται ἐπιφερομενον ἀλλα φωνηεν , οἱον μυια ἁρπυια υἱος : εἰ |
: τινα γαρ και διχως ἀποδιδοται , οἱον το ὑπερεχον ὑπερεχομενον ὑπερεχει και το ὑπερεχον ὑπεροχῃ ὑπερεχει . τεταρτον ἱνα | ||
ἐνομισθη ὑπο των περι Πυθαγοραν , διοτι ἐκεινη τον μεσον ὑπερεχομενον τε και ὑπερεχοντα εἰχεν ἰδιῳ αὑτου μερει οὐκετι των |
ἀλλα και ὁποσα οἰκοι ἐπραττον οἰομενοι λανθανειν , Πτολεμαιον μεν συνοντα τῃ ἀδελφῃ , Λυσιμαχῳ δε τον υἱον ἐπιβουλευοντα , | ||
ἀνδρων ἀφικετο ; ἰσως οὐ χειρον ὡς προς παροντα και συνοντα ποιησασθαι τους λογους , ἀναμιμνησκοντας οὑτωσι : ἐφησθα μη |
ἐμπεριεκτικον τι ἀποτελειται , το ἱππων , ὁ δη παλιν ἀναλυεται εἰς το ἱππους συνεχον . και περισσον ἀν εἰη | ||
. ὁ μεντοι ξανθοχολικος , ἁτε λεπτομερης ὠν , ῥᾳδιως ἀναλυεται , και δευτερος μετ ' ἐκεινον ὁ μελαγχολικος , |
τον του ὁρισμου ὁρισμον προεθεμεθα , φερε και ποθεν ὁρισμος παρωνομασται εἰπωμεν . τινες μεν οὐν ἀπο μεταφορας των ὁροθεσιων | ||
ὁθεν και ὁ ἀνθρωπος ὁ μετιων την φιλοσοφιαν ἐκ τουτου παρωνομασται , καθα και αὐτος μιμειται τον θεον κατα το |