δ ' οὐδεν και ἐπι ταριχος ξυσαντα φαγειν προ του ἀριστου . καθαιρει δε και ἐν πτισανῃ και ἐν ζωμῳ | ||
. Ἀλλ ' ἡ μεν ἀριστου μεν πατρος θυγατηρ , ἀριστου δε ἀνδρος γυνη μηδεποτε παυσαιτο και δια των ὑφαινομενων |
„ ἀνεῳγετο γαρ οὐ πρωι . ” Πρωτους , τους ἀριστους . Πλατων Πολιτειᾳ . Πτορθους και κλωνας , τας | ||
ἡ διπλη ὁτι ἐνθαδε οὑτως γραπτεον : προς γαρ τους ἀριστους , οὐ προς το πληθος ὁ λογος . ὁταν |
ἀλλ ' οἱ νομοι περι ἁπαντων ἀγορευουσι , στοχαζομενοι του συμφεροντος ταις πολιτειαις ἁπασαις , εἰτε δημοκρατιαν εἰτε ἀριστοκρατιαν εἰτε | ||
ἀνηρ , και τῳ πρωτῳ διελοντι το δικαιον ἀπο του συμφεροντος καταρασθαι , ὡς ἀσεβες τι πραγμα δεδρακοτι : ἀσεβεις |
των τοις αὐτοις ὁροις χρωμενων οὐ παντως φησι τα μορια διαιρειν το ἀληθες και το ψευδος . εἰρηται δε τουτο | ||
γαρ οἱ ἐμπροσθεν ὀδοντες και δια την ὑλην και του διαιρειν ἑνεκα την τροφην : και ἡ βροντη , διοτι |
ἡμερας : ὁταν δε καταλαβῃ χειμων , ἐγκαλυψαμενοι περιμενουσι το συμβησομενον : οἱ δε τινες καθυπνωσαντες οὐδε ἀνεστησαν , ἑως | ||
βους ἀπετεκεν ἑξ βοιδια : προς οἰωνου δε ἀγαθου το συμβησομενον λαβων ὁ Πτολεμαιος ἐν τοις βασιλειοις μετα πασης ἐπιμελειας |
παντων ὡν ὑφελωνται . φασι δε και καθ ' ὑπνους ἐπιφαινομενον πολλοις των Χιων προσημαινειν οἰκετων ἐπιβουλας : και οἱς | ||
τας προκαταληψεις των ὀχυρων τοπων , ἱνα το γουν πληθος ἐπιφαινομενον αὐτων φοβον ἐνεργαζοιτο τοις πολεμιοις : καιρου δε παρασταντος |
εἰων , ἀπολαβειν δε συνεβουλευον , ὁπως ὑπομεινας μεν το προσταττομενον την ἀλλοτριαν ἐχειν ὁμολογω , μη προεμενος δε το | ||
, συνεστρατευκοτες τοις Αἰγυπτιοις , ἀπεστειλαν δωρα , και το προσταττομενον ποιησειν ἐπηγγειλαντο . [ . . . . , |
παραδωσειν : νυν δε προς τουτῳ και Ἀθηναιους ἀν τυχειν πολεμησειν μη βουληθεντας . οὐκ ἀν ἐν τυχῃ γιγνεσθαι σφισιν | ||
. το δε αἰτιον , ὁ του δουναι κυριος ὀμωμοκε πολεμησειν ταις Μουσαις . Συκοφαντην σε το ἐραν πεποιηκε και |
καταγαγειν αὐθις τῃ πολει , προπινων ἐντευθεν Κτησιππῳ το ταυτης συμφερον . Ἀλλα γαρ το προσγραψαι , φησι , μηδε | ||
και τις ὁ πραττων ὑπερ ὑμων και το τῃ πολει συμφερον ζητων . ἐγω μεν τοινυν ἐγραψα βουλευων ἀποπλειν την |
νεοσφαγες σωμα θεσιν ὁλην ἐργασῃ ὁ ἐστι καθολου : δια τουτου δε δηλον , ὁτι ἡ θεσις κατασκευαζεται : λεγω | ||
εἰπομεν , και συμφυης ἐστι τῳ θειῳ σωματι . Ἐκ τουτου οὐν του συλλογισμου δεικνυται ὁτι ἡ ψυχη ὑφ ' |
προμηνυει . ἐρυθροτερα δε οὐσα ἀνεμον σημαινει . ἐαν τι μελαινομενον αὐτης φανῃ , ὑετον δηλοι . και ὁ ἡλιος | ||
δαιτυμων δια πασης της ἡμερας . . κελαινοβρωτον ] το μελαινομενον ὑπο της βρωσεως . δια το αἱμα δε τουτο |
. ἀλλα μεθ ' ἑτερων ; τινων ; δηλονοτι των συνοντων . ποτερον ἐλευθερων ἠ δουλων ; ἐλευθεροις μεν γαρ | ||
περιοικα παντα ἐπι Ῥωμαιους ἀνιστη και βουλην ἐκ των οἱ συνοντων , ἐς μιμημα της συγκλητου , κατελεγε . δυο |
κατα αἰτιατικην , ὡς το τυπτον : το γαρ τυπτον τυπτομενον τυπτει . το δε τυπτομενον κοινον ἐστιν εὐθειας και | ||
και ὀρθριον , και προς ἐλευθεριαν τετραμμενον , μαστιγουμενον και τυπτομενον , και ἐν θηραις και ὀρειβασιαις και ἀλλοις παντοδαποις |
οὐκ ἀπεικοτως και ἀπιστουνται , εἰ μη και την γλωτταν ἀπολλυουσιν ὑπο της σοφιας . Ἐγω δε ἐπιχειρω μεν , | ||
τους μεν του δημου σῳζουσι , τους δ ' ἐναντιους ἀπολλυουσιν ἐν τοις δικαστηριοις : εἰ δε οἰκοι εἰχον ἑκαστοι |
: ἠν μεν γαρ πειρωνται καμπυλλεσθαι , ὀδυνωνται , περιτενεος γινομενου ταυτῃ του δερματος , ᾑ τετρωνται : και ἁμα | ||
ὑγρανθη , ἐξ οὑ αἱ παρακειμεναι σαρκες , και τουτου γινομενου κατα το συνεχες , ἐφθασεν ἡ ὑγροτης παρα τους |
Ἠ το σοφιας προς το ποτμου συναπτεον , οὑτως : Ἀριστον δε ὑπαρχει το πλουτειν συν τυχῃ και ἐπιτυχιᾳ ποτμου | ||
πεσῃ ἐπι το τρυπανον , εὐθυ τον λιθον ἐπαφιεσθαι . Ἀριστον δε προς τα διακοπτοντα το τειχος και τοδε παρεσκευασθαι |
: τινα γαρ και διχως ἀποδιδοται , οἱον το ὑπερεχον ὑπερεχομενον ὑπερεχει και το ὑπερεχον ὑπεροχῃ ὑπερεχει . τεταρτον ἱνα | ||
ἐνομισθη ὑπο των περι Πυθαγοραν , διοτι ἐκεινη τον μεσον ὑπερεχομενον τε και ὑπερεχοντα εἰχεν ἰδιῳ αὑτου μερει οὐκετι των |
, εὐμηχανωτατον δ ' ἀλλως και συνετωτατον και του βελτιονος αἰσθανομενον . και δη κατα τον ποιητικον λογον “ γαιαν | ||
- φιος , αὐτικα ὁμιλησας φλογι . Ταυτα προς οὐδεν αἰσθανομενον παιζων ἐρει . Τας κιχλας δε ῥᾳδιως τοτε ἐστιν |
δε αὐτου ποτε και προς τον των νομων ἐμπειρον ταυτα λεγοντος , ὁτι κινδυνευουσιν ἀχρηστοι εἰναι οἱ νομοι , ἀν | ||
πενητας . 〛 τουτο Εὐριπιδου ἐστιν ἐκ Φοινισσων , Πολυνεικους λεγοντος . Θ . κλυεθ ' : Ὠ Ἀργειοι . |
δη καθαρσιν παθων και ἀπαλλαγην γενεσεως ἑνωσιν τε προς την θειαν ἀρχην ἡ δια των κλησεων ἀνοδος παρεχει τοις ἱερευσι | ||
δια την πολλην προς τα ὑπερ ἡμας ὁμοιοτητα βεβαιαν και θειαν ὡς ἀληθως την ἰσχυν ἐπεποριστο . ἐσται δε των |
δ ' ἐν αὐτῳ βοτανη Σεληνη καλουμενη : τον δε καταφερομενον ἀπ ' αὐτης ἀφρον περι την ἀρχην του θερους | ||
. Οὐρον ἐστι περιηθημα του αἱματος ἐν τῃ μεγαλῃ φλεβι καταφερομενον δια νεφρων και οὐρητηρων ἐν τῃ κυστει . ἀλλως |
, ἀει καταντικρυ τῃ ἀνταυγειᾳ ἑαυτου τεταγμενον : τον δε φαινομενον ἀνταυγειαν ἐν τῳ ἑτερῳ ἡμισφαιριῳ τῳ του ἀερος του | ||
γιγνομενης της διορθωσεως οὐδ ' οὑτως συμβαινει συμφωνειν προς το φαινομενον . Ὁλην γαρ την ὀκταετηριδα διημαρτησθαι συμβεβηκε και κατα |
πολυδικους και κακοπραγμονας ὑπο των ἐφορων προαγεσθαι , και ζημιουν τουτους και ἀτιμους ποιειν . Κορινθιων : Κορινθος Ἐφυρα προτερον | ||
ἐστιν ἐκ των δαιμονων ὀργη . σεβονται δε οἱ Μαραθωνιοι τουτους τε οἱ παρα την μαχην ἀπεθανον ἡρωας ὀνομαζοντες και |
: ἐκ γαρ τουτων αἱ τε αἰτιαι και οἱ θανατοι καταλαμβανονται κατα τας φυσικας αὐτων ἐνεργειας . χρη οὐν σκοπειν | ||
ψυχικων ποιοτητων αἱ μεν περι το λογικον και νοερον μερος καταλαμβανονται δια της κατα τον του Ἑρμου ἀστερα θεωρουμενης ἑκαστοτε |
κακιστοι εἰσιν οἱ ἀνδρες οὑτοι . οἱ δε ξηροι ὀφθαλμοι κακιστους και ἀνομους ἀνδρας κατηγορουσιν . εἰ δε μικρο - | ||
ἐχοντες . λεγει δε φαυλους οὐ τους ἀνοσιουργους και πανταπασι κακιστους ἀλλα τους δια την των ὀντως ἀγαθων ἀγνοιαν προς |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
. Ὁτι το παλαιον οἱ Ῥωμαιοι νομοις τε και ἀγωγαις ἀριστοις χρωμενοι κατ ' ὀλιγον ηὐξηθησαν ἐπι τοσουτον ὡστε ἡγεμονιαν | ||
λιαν σοφοις δοκιμαζομενος παρα τουτοις θαυμαζηται : ὁ γαρ τοις ἀριστοις ἐπαινουμενος και κεκριμενην δοξαν λαβων ἀναγραπτον εἰς τον ἐπειτα |
, ἀναμνησθεντι του ποτε μοι συμβαντος ἐν Ἀλεξανδρειᾳ . εὐθεως παραγενομενου ἐκεισε γυναιον μοι προσηλθε μελλον ἀποθνησκειν , ἐχον διαθεσιν | ||
Κυζικηνος , ὁτι Ἑλενου ἐκ της πατριδος εἰς την Ἠπειρον παραγενομενου θυοντος τε ἐπιβατηρια , ἡ βους οὐ καιριαν λαβουσα |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
ἐχων τας Ἀρκτους και τον Δρακοντα , και ὁ τουτωι ἀντικειμενος νοτιος ἀνταρκτικος και θερινος τροπικος μετα τον ἀρκτικον και | ||
ἐλαττον του δεοντος τα τοιαυτα ζητων , ὁ ἐκ διαμετρου ἀντικειμενος , ὁς ἐστιν ἀναισθητος : ὁ δε μεσος ὁ |
δε τα τινων ὑφαιρουμενος , τῳ την μεν πλεονεξιαν ἐπι μηκιστον ἐκτεινεσθαι , το δ ' ἀσθενες ὑστεριζον εἰς βραχυ | ||
ἀλογου πραξεως και την πολιν ἐποθουν . ἐλθων οὐν μετα μηκιστον χρονον οὐκεθ ' ὁμοιως δεκτος οὐδε χαριεις ἐδοκουν , |
τροπον και ἀλλαι παραγωγαι λεξεως σημαινομενον ἀποτελουσιν εἰς ἡν και μεταλαμβανονται , τον αὐτον δη τροπον και το ἡμεδαπος ἐθνικως | ||
κατα το πρωτον και δευτερον προσωπον ὀρθοτονουμεναι ἀντωνυμιαι εἰς συνθετον μεταλαμβανονται συνοντος του ῥηματος ἰσαριθμως κατα το αὐτο προσωπον , |
ὁρμης αὐτων . “ Πασα ψυχη , φησιν , ἀκουσα στερεται ἀληθειας : ” οὑτως οὐν και δικαιοσυνης και σωφροσυνης | ||
εἰδως ἀκριβως το του Πλατωνος , ὁτι πασα ψυχη ἀκουσα στερεται της ἀληθειας . εἰ δε μη , τα μεν |
δ ' αὐ νοτερον τε και διαπυρον και πασι τουτοις ἐπιτεταμενον τον αἰθερα τε και οὐρανον . οὑτως δη ὡσπερ | ||
οὐχ ἑτερον ἐστι του προεπινοηθεντος , ἀλλ ' αὐτο ἐκεινο ἐπιτεταμενον . ἐπει οὐν ἀπο του ποσον ἐχοντος πλατος κατ |
νο νδ ∠ ʹ βʹ ὁ ἐπι της ἀποτομης του καταστρωματος . . . . . . . . . | ||
προωθει την ἐπιτιθεμενην ἐν αὐτῃ κεραιαν . Και ἐπι του καταστρωματος δε του ἐν τῳ συριγγιῳ πυκνους τιθησι κυλινδρους ἱνα |
ἐγκλημα φυσεως ἐπι το χειρον ῥεπουσης λεγῃ . δικαιοτερον και ἀρειον : το δικαιοτερον ἀντι του δικαιον : οὐ γαρ | ||
Μαιωτιδος και Κασπιας , οἱ εἰσι και Ἀραβες . : ἀρειον ] Το ἀρηϊον . : ὑψικρημνον θ ' οἱ |
Ἀρισταρχος Σαμιος μαθηματικος ἀκουστης Στρατωνος φως εἰναι το χρωμα τοις ὑποκειμενοις ἐπιπιπτον . Ζηνων ὁ Στωικος τα χρωματα πρωτους εἰναι | ||
γουν και ἐν ἐκεινοις μαλλον ἐπαινουμεν ἠ το ἐοικεναι τοις ὑποκειμενοις προσωποις και μη ἀπῳδα εἰναι τα λεγομενα των εἰσαγομενων |
Πως , φημι , κυριε , νοησω αὐτον , οὐκ ἐπισταμαι . Ἀκουε , φησιν . ὁταν ὀξυχολια σοι τις | ||
σπορον ἐπισταιμην , τα δ ' ἀμφι την φυτειαν οὐκ ἐπισταμαι ; Οὐ γαρ συ , ἐφη ὁ Ἰσχομαχος , |
οὐκ ὀρθως βουλευομενος , ὡς ἐγω φημι , πειραται ἐξ ἁπαντος τροπου τον ἀδελφον τον αὑτου ἀπαιδα τεθνεωτα καταστησαι , | ||
του ἐθνους , εἰ δε δει τἀληθες εἰπειν , ὑπερ ἁπαντος ἀνθρωπων γενους , αἱ δ ' ὑπερ ἑκαστου | |
ὠν ὀξυς χρηστος ἐστι τον τροπον . μικρα δε μοι συγγενομενος εἰς τους φιλους ἐγγεγραπται : τοσουτον ἰσχυσε τοις μικροις | ||
ἐχομεν εἰπειν τους διδασκαλους των ἐνδοξων ἀνδρων , ὁτῳ ἑκαστος συγγενομενος λογου ἀξιος ἐγενετο διχα γε Ἡρακλειτου του Ἐφεσιου και |
των τεκνων ἀγωνιζομενον , ὑπερβαινοντα . Μαρναμενον : μαχομενον , ἀνισταμενον ὑπερ των τεκνων . πυκνης : συνεχους , μεγαλης | ||
τους παιδας κατηγαγεν εἰς την πατρωιαν οἰκιαν , Φινεα δε ἀνισταμενον και θελησαντα καταποντισαι τον ἑτερον των παιδων λακτισας ὁ |
σεσημειωται το ὀνειρον : κυπειρον , δια της ει διφθογγου γραφομενον : λεγεται δε και κυπειρον Δωρικως , τραπεισης της | ||
λαυρεωνος : το ἐλαιων ἐλαιωνος σεσημειωται δια της αι διφθογγου γραφομενον κατα την παραληγουσαν , και φυλαττοντα το ω κατα |
ἐπ ' ἀνδηροισι θαασσον ἀτεκμαρτος ὁ πας βιος οὐδεν ἐχων πιστον πλαναται συντυχιαις : ἐλπις δε φρενας παραθαρσυνει : το | ||
ἐκβολαις του ποταμου , του δε μηδεν ἐτι νεωτερισαι το πιστον παρασχειν ὁμηρα πεντηκοντα ἀγαγοντας . ὑπομειναντων δε Οὐιεντανων ἁπαντα |
ὀντας συμμαχους , εὐμενως δε ἀει προς τηνδε την πολιν διακειμενους , μονους δε μεθ ' ἡμων ὑπερ της των | ||
ἑαυτης ἐνεργειᾳ : οἱον ὁρωντες τοδε το λευκον ἑαυτους οὑτω διακειμενους συνεγνωμεν . ἀναγκη δε ἠ τῃ ὀψει αἰσθανεσθαι τουτου |
. Χρυσαμπελος ὁ λυριστης δικην ἐχων περι παιδος εἰς δουλειαν ἀγομενου ἐδοξε τον Πανα βλεπειν ἐν τῃ ἀγορᾳ καθεζομενον ἐχοντα | ||
το μετα την θυσιαν , ὡς τῃ ἐπιφωσκουσῃ του ἀγωνος ἀγομενου , τῃ ὑστεραιᾳ . ἐνθα λευκωθεις καρα μυρτοις : |
πυκνον κατεχοντων , δυο δ ' ἀνισων , του τε λειπομενου της πρωτης συμφωνιας και της ὑπεροχης ᾑ το δια | ||
συνοντος αὐτῃ ἠ ☍ ἠ □ . τῳ δε φωτι λειπομενου και τοις ἀριθμοις ἀφαιρουσα , μαλιστα ἀγαθοποιων ἐπιθεωρουντων , |
ἑκαστον τε των δδ ἑκαστῳ των ββ παρα τους ἀκρους στοιχειν , και ἑκαστον των εε ἑκαστῳ των γγ παρα | ||
οὑτως ἐχει . οἱ μεν τους ῥομβους και ζυγειν και στοιχειν βουληθεντες ἐταξαν τον μεγιστον των ἐν τῃ εἰλῃ ζυγων |
μιν ἀνηρ ὑπεροπλισσαιτο . και ὁ μεν ποιητης προς το σημαινομενον ἀπεδωκεν ἀντι του αὐτο το οἰκημα , οἱ δε | ||
μεγαλειον τι διασαφων . ἀρξομαι δε λαμβανειν καθ ' ἑκαστον σημαινομενον , καθ ' ὁσον ἀν ὠ δυνατος . εἰ |
ὠα και τας ἀρχας της γενεσεως . Λοιπον γαρ δη αὐτοματους φυεσθαι , και τουτο συνεχωςἀδυνατος γαρ ἡ προς ἀλληλους | ||
' Ὁμηρος και οὑς οὐ δει καλειν , ἀλλ ' αὐτοματους ἰεναι , πρεποντως ἐξ ἑνος των ἀναγ - καιων |
, ἠ ψυχρον , ἠ ξηρον , ἠ ὑγρον το λυμαινομενον τον ἀνθρωπον , και δει τον ὀρθως ἰητρευοντα βοηθεειν | ||
ἐμνησθης . της σης πολεως θ ' ἡτις σε τρεφει λυμαινομενον τοις μειρακιοις . οὐχι διδαξεις τουτον Κρονος ὠν . |
δε ἐν Λυκιᾳ κατα την προς θαλασσαν εἰσβολην ποταμου του λεγομενου Γαγαν . Λιθος ὁμωνυμος τῳ ἑρπετῳ σκορπιος , ὁστις | ||
πλην ὁσον περι λογισμους και συμβολαια , τυφλου δικαιως και λεγομενου και γραφομενου του πλουτου τυφλοτερος ἐραστης , περι παντα |
ἀλφους και ποδας και ἐλεφαντιασεις και ὀφιασεις θεραπευει και ὁτι πολυχρηστον και χρηματικον ἐστιν το ζῳον και πανυ προσφιλες . | ||
ἐκθλιβεται κοπτομενον . συστρεφεται δ ' ἐν ἡλιῳ και ἐστι πολυχρηστον εἰς την ὑγιεινην χρησιν : ἐνεργεστατον δ ' ἐστι |
] λειπει ὁ και . ἐπεξηγησατο ὀμφαν : ἑαυταις δε παρακελευονται . λιτανα ] λιτανευτικα . και τελεα δε μοι | ||
μεν εἰωθασι λεγειν , ἀει δε ὁποταν μελλωσι μαχεσθαι [ παρακελευονται τοις αὑτων ὡσπερ τα Τυρταιου ἐν Λακεδαιμονι ἐλεγετο ] |
' εὐθυς διαφθαρεντων κατα τας τριοδους θημωνες ἠσαν , σωρηδον ἐπιφεροντων και τους οἰκοθεν δια τας ἀνυποιστους ὀσμας , αἱ | ||
. και των μεν πλειονων ἐπαγγελιας ὁμοιας τῃ προπετειᾳ μου ἐπιφεροντων κατεγνων : ἑνος δε τινος δια το οὐ σοβαρον |
και στεργειν ὀφειλω . εἰ δ ' ἀρα περι μηδενος βουλευονται , εἰ δ ' ἀρα περι μηδενος των καθ | ||
αἱρεισθαι περι ὡν ἐβουλευσατο . Μετα ταυτα ζητει περι τινων βουλευονται οἱ ἀνθρωποι και ποια τινα ἐστιν τα βουλευτα . |
] [ , κελευσας - ] [ μη ] πραγμα ἡμειν παρεχειν οὐδ ' ἐνοχλειν . και [ γαρ ] | ||
γαρ ἐν τωι Περι [ βιων ] οἰκειον εἰναι [ ἡμειν ] φησιν , οὐχ ὡς [ δυσμενων ] των |
ἐστι το ἀλογον και αἰσθητικον , ἑκαστη δε αἰσθησις ἡδονῃ καταραται ὡς πολεμιωτατῃ και ἐχθιστῃ : και γαρ ἐστι τῳ | ||
παρ ' ὁ προσεδοκων οἱ ἀκροαται το ῥητον ἐπηγαγε . καταραται ] ἱνα λεγῃ τοις προδοταις : τοις τοιουτοις δε |
. Οὐκουν και τους αὐτους και ἑτερους ἀλληλων , και ἁπτομενους και χωρις ἑαυτων , και κινουμενους πασας κινησεις και | ||
μερη καθηκοντας και την κατα Μασσαλιαν και Ναρβωνα θαλατταν , ἁπτομενους δε και των Ἀλπεινων ὀρων ἐνιων , Βελγας δ |
χρονισαν και ξηρανθεν ἀσθενεστερον γενηται . Την οἰνανθην βοτανην χρη λαβομενον ἀκμαιαν ἐαρος ὡρῃ ῥιζοθεν ἐξερυσαντα χυλον ἐξ αὐτης ποιεισθαι | ||
ἀπευθυνειν . εἰ δε και χειρα προβεβληκεν , μη ἐπισπασθαι λαβομενον αὐτης , ἀλλα κατα του ὠμου τους δακτυλους ἀκρους |
ὡς ἐν τῳ κατ ' Αἰσχινου Δημοσθενης : Αἰσχινου γαρ ἀγοντος ἐπι Χαρητα την αἰτιαν των ἐγκληματων ὡς στρατηγον , | ||
ἀνθρωπους ἰδω ἐλευθερους , μαστιγιας δε ἐπ ' ἀργυρου πινακος ἀγοντος μναν ταριχος ἐνιοτε δυοιν ὀβολων ἐσθοντας ἠ τριωβολου και |
δοξασαι την διαφοροτητα , ἡδυ χρημ ' ἀν εἰη του καλλιστου των περι ἐπιστημης λογου . το γαρ γνωναι ἐπιστημην | ||
παρεπεται και δηξις , ἐνιεναι χρη γαλα νεοβδαλτον μετα ἀμυλου καλλιστου , ἠ πομφολυγα πεπλυμενην πλειοσιν ὑδασιν και ἐξηραμμενην , |
, περιεχονται ὑπο της οὐκ ἐνδεχεται οὐδενι , το δε ἀντικειμενον τῃ ἑτερᾳ τουτων μονον συναγεται , δηλον ἀρα , | ||
πεπονθος ἁμα τῳ πιλειν . ἐπειδαν δ ' εἰς το ἀντικειμενον μερος ὁ ἐπιδεσμος ἑλιττομενος γενηται , μηκετι ἐκει σφιγγοντων |
ὁτι καμοντες την Ἀκραγαντα ἐκτισαν , ἀλλ ' ὁτι καθολου καμοντες πολλα του Θηρωνος οἱ προγονοι ἐσχον την Ἀκραγαντα . | ||
και οἱ συμμαχοι ἀνῃεσαν ἐπι τους Περσας . Ἐνθα δη καμοντες ὑπο του πληθους οἱ Περσαι ἐφευγον ἐπι ἀκρον το |
εἰδως , και της παρασκευης μεμνημενος , και των πολεμιων αἰσθανομενος , οἰδεν το ἀποβησομενον . Και ἰατρος τον καμνοντα | ||
ἀν τις τοις στυφουσι και των θερμαινοντων ψυχρας της διαθεσεως αἰσθανομενος : ἱκανον δε γνωρισμα του ψυχροτεραν την διαθεσιν εἰναι |
παραινεσεων εἰπων ἐκεινο , “ ὡσπερ γαρ τον ἐν δημοκρατιᾳ πολιτευομενον ” το πληθος δει θεραπευειν , οὑτω και τον | ||
μετειχε . καιτοι σφοδρ ' ἀν αὐτον οἰμαι μετα Θεμιστοκλεους πολιτευομενον προσποιεισθαι πραττειν ὁπως οἰκοδομηθησεται τα τειχη , ὁποτε και |
μεγα το παρα σε τε ἀφιχθαι και σοι του νεου μελειν . ὁ δε ἀρχων ἐργῳ μεν σοι τον φιλουντα | ||
ἡκει πλεως ἐς τασδε Θηβας . σοι δε τἀλλα χρη μελειν . μεθεσθε χειρων τουδ ' : ἐν ἀρκυσιν γαρ |
της Αἰγυπτου κατ ' ἐνιαυτον ἐκ των ἀργυρειων και χρυσειων μεταλλων : ὑπογεγραφθαι δε και το πληθος , ὁ συγκεφαλαιουμενον | ||
και ὀγδοῃ : ἐκριθη : κοιλιη ὑγρη . Ὁ ἐκ μεταλλων , ὑποχονδριον δεξιον ἐντεταμενον : σπλην μεγας : κοιλιη |
και τον ὠκεανον τον καθ ' ὁλον το μεσημβρινον κλιμα τεταμενον και τους Αἰθιοπας : ᾡ γαρ ἀν τοπῳ τουδε | ||
τον αὐχενα των μητρων ἀναπεπταμενον τε και κατ ' εὐθυ τεταμενον ὑπαρχειν , εἰτα των καθηκοντων εἰς την μητραν ἀγγειων |
, οἱ ὑπερ γην μεν ὀντος του φωτος βλεπουσι : δυομενου δε , ἀμβλυωττουσι : νυκτος δ ' ἠδη καταλαβουσης | ||
: πριν δ ' ἡλιον ἀνασχειν ἐπι τα συνηθη τρεπομενοι δυομενου μολις ἐπανιασι χαιροντες οὐχ ἡττον των ἐν τοις γυμνικοις |
, ὁσον ᾐδεσαν ἁ πασχουσιν , ἐπει ἀμυνεσθαι γε τους ἐπικειμενους οὐδε τουτοις ἠν . οἱα δε ἐν νυκτι και | ||
δευτερα δ ' ὡς διαφραγματος αὐτων τουτων προς τους ἐξωθεν ἐπικειμενους μυς : τριτη δ ' ὡς προς το θαττον |
ὁτι οὐτε τεχνη οὐτε ἐπιστημη ἐστιν ἡ συνεσις ἐκ των ὑποκειμενων ταις τεχναις και ταις ἐπιστημαις . εἰ γαρ ἠν | ||
μεν ἰδιου ζηλωματος ἐπι ποσον τυγχανει , της δε των ὑποκειμενων ἀξιας οὐ στοχαζεται : ὡσπερ οὑτος ἐν τοις αὑτου |
γινεσθαι , και μαλιστα το ἀνωθεν , και την κοιλιαν διατεινεσθαι και την βροχην ἁμα συμβαινειν των σιτιων και την | ||
γενομενης , τινα μεν πυκνουσθαι και συστρεφεσθαι , τινα δε διατεινεσθαι . ὁσῳ γαρ συστρεφεται προς ἑαυτα πυκνουμενα τα μερη |
ἀδικιαν , ἀποβαλλει , συν ἀδειᾳ δ ' ἐπεξελθων ταυτην ἀναδεξεται . τι οὐν ἐτι τας των τυραννων τυχας ὡς | ||
των ἀλλων συμμαχων πληθος και τον ὑπερ τουτων ἀγωνα προθυμως ἀναδεξεται ; πρωτον μεν ἀτοπον ἐπι ταις ἑτερων σπουδαις ἠ |
και ἡ σεληνη ἀνισχοντες ἐβλεπον αὐτον μεταρσιον ὀντα [ και κρεμαμενον ] . Ἐδοξε τις τον δουλον αὐτου , ὁν | ||
θυριδες εἰς το ἀρτοκοπειον βλεπουσιν . Λιμοξηρος παιδοτριβης ἰδων ἀρτον κρεμαμενον εἰπε : Καταβαινεις ; ἀπαγγελλεις ; ἠ ἀναβαινω και |
θεσει . ὡστε οὐκ ἐστιν ἀπειρος οὐδεμια κινησις δια τους εἰρημενους λογους , ἀλλα πασης ἐστι τελος δια το ἐχειν | ||
ἡ λειψις , τουτεστιν οἱ ἀριθμοι . Εἰτα προστιθεμεν τους εἰρημενους ε ἀριθμους ταις τ μονασι ταις λειπουσαις ἀριθμους ε |
τοισι οἰκοισι , ἐσθιουσι δε ἐξω ἐν τῃσι ὁδοισι , ἐπιλεγοντες ὡς τα μεν αἰσχρα ἀναγκαια δε ἐν ἀποκρυφῳ ἐστι | ||
δε προς δυσιν . . . . ἀνισταμενοι ἀνατρεπουσιν τε ἐπιλεγοντες ῥησιν μυστικην . μνημονευει αὐτων και ὁ τον Πειριθουν |
και τοις οὐσιν ἀρχηγου και αὐ ἐκεινου του ἐν αἰσθητοις μεριστου παντη , προς μεν του αἰσθητου και ἐγγυς τι | ||
ἐστι του τε ἀμεριστου ταυτου και του περι τα σωματα μεριστου ταυτου : ὁμοιως δη και θατερον μεσον . Και |
μ ' αὐτικ ' ἀμειβετο νηλεϊ θυμῳ : Οὐτιν ἐγω πυματον ἐδομαι μετα οἱς ' ἑταροισι , τους δ ' | ||
κεντρον Σκορπιου : ἐν και τοξον ἐλαφρου Τοξευτηρος . Τον πυματον καθαροιο παρερχομενος βορεαο ἐς νοτον ἠελιος φερεται , τρεπεται |
, ὁ τα κεφαλαια συγγραφων Εὐριπιδῃ . τριποδα και καδον παραθεμενος ψυκτηρα τ ' οἰνου . . . μεθυσκεται . | ||
τους ἀστυγειτονας περι Καμανδωδου ὁ [ γραμματικος ] το Ἱππωνακτειον παραθεμενος ἐνικα μηδε μοι μυ λαλειν Λεβεδιην ἰσχαδ ' ἐκ |
αὐθις ὀρθως ἐκεινο οἰομενοι πλουσιωτερον Ἀλεξανδρου εἰναι Φωκιωνα , του διδοντος τον οὐ δεομενον . τι ἀν ἐτι ὑμιν , | ||
βουλονται , και ὡς Ἀχαριστον ἐστι το του νεμοντος και διδοντος , και ὡς αἰσχυνεται ἐν τῃ ἐκκλησιᾳ , ὁταν |
ἐπι νεφρων , και ταϲ ἐν τοιϲ ἀκροιϲ τοιϲ των ὑπερκειμενων δεϲμοιϲ μοριων τῃ τε των χειρων ἀνατριψει και τῃ | ||
τινος αὐλωνος στενου και συμπεπυκασμενου δενδρεσι διαπλεοντος και των μεν ὑπερκειμενων , του δε διαδηματος ὑπο τουτων ἀρθεντος και παλιν |
ἐπιδεχεται και εἰς α ληγει : τουτο δε μονον ἐχει καινοτερον , ὁτι δια του Κ ἐκφερεται , καιτοι των | ||
περι τινος ἐφη . Ἀρι - στοφανης μεταβαλων ἐπι το καινοτερον οὐδε πατταλον , εἰπε , διδωσι . πατταλον γαρ |
ἐλεημονα , φιλοξενον , δικαιον , ἀληθινον , θεοσεβη , ἀπεχομενον ἀπο παντος πονηρου πραγματος : και νυν γινωσκε , | ||
λαμπρον και ἐξησκημενον , εἰτα καθισαντα διατιθεσθαι τον λογον οὐδεμιας ἀπεχομενον κινησεως οὐδε σχηματος ἑνος . και ποτε ὀψοφαγον μιμουμενον |
βελτιστος ὀπισθεν αὐτῳ παραστας οἱον εἰχε στρεπτον περι τῃ ' κεινου τιθησι κεφαλῃ , και ἐδεδοτο τα μειζω . της | ||
ἐνδον , ὠ ξενε : γυνη δε μητηρ ἡδε των κεινου τεκνων . Ἀλλ ' ὀλβια τε και ξυν ὀλβιοις |
λεγει ὁν κατασκευαζουσι τῃ Ἀθηνῃ κατ ' ἐνιαυτον , τας ἀριστειας αὐτης ἐν αὐτῳ ὑφαινοντες . και Εὐριπιδης ἐν Ἑκαβῃ | ||
θεας , την παρα των θεων τιμην , τας πολλας ἀριστειας , εἰτα δε δακρυσει τα νυν , προστιθεις , |
μοι , και μηνιειν μεν οὐπω ἀξιω , μηνισαντος γαρ ἀπολουνται μαλλον ἠ οἱ ἐνταυθα ποτε Ἑλληνες , ξυμβουλιᾳ δε | ||
πεισονται , οἱ δε συν ἐκεινῳ ὀντες ὑφ ' ἡμων ἀπολουνται , ὁτι ταχα οὐδενα εἰκος συν αὐτῳ βουλησεσθαι εἰναι |
το ἑν ἐπιστρεφομενον οὐτε ὡς γνωστικον οὐτε ὡς προς γνωστον ἐπιστρεφεται , ἀλλ ' ὡς ἑν προς ἑν δι ' | ||
νυν δε ταλαιναν οὐδ ' ὁσσον παιζων εἰς ἐμ ' ἐπιστρεφεται . οὐδ ' ὁ μελιχρος Ἐρως ἀει γλυκυς : |
θερει τουτῳ ἐγενετο . Του δ ' ἐπιγιγνομενου χειμωνος εὐθυς ἀρχομενου , ὡς τῳ Ἱπποκρατει και Δημοσθενει στρατηγοις οὐσιν Ἀθηναιων | ||
ὡς τ ' ἠ ἀνεμων ἰαχη πελε λαβρον ἀεντων εἰαρος ἀρχομενου , ὁτε δενδρεα μακρα και ὑλη φυλλα φυει , |
και Ὁμηρος λεγει , το δε δω ὑπο των Ἀττικων ἐκτεινομενον μεγα γραφεται . ἠυκομον δε ταυτην λεγει δια το | ||
μετερχεται , ἠ οὑ μεν ἐχομενον τοπου εἰς ὁν δε ἐκτεινομενον . ἀλλ ' εἰ ὁν μεν ἀπολειπον ὁν δε |
τιμων σε τῃ σιωπῃ και ἱν ' ὁλον σον το γενησομενον ᾐ σου και πεπονηκοτος και σαυτον παρακαλεσαντος . Την | ||
διαφερεσθαι . δηλον τε ἠν τι κακον ἑτερον ἐκ τουδε γενησομενον . Συλλας δ ' ἐν τοις ἀγροις ἐνυπνιον ἐδοξεν |
του κυματος . το δε κατεπαλμενον το ὑπεραναβαν σημαινει , ἀναφερεται δε προς το μεγα κυμα . ἀλλα μιν ἐφθη | ||
, το δε μεσον των βροχων διπλουν της καιριας χαλασμα ἀναφερεται ἐπι τον τενοντα του πασχοντος , και ἐντευθεν ὁ |
καθευδει , ἀλλ ' ἁμα τε ᾐσθετο του ζῳου του προσιοντος και της εὐνης ἐξεπηδησε και θει : και ὁ | ||
ἐπι σκηνης κατηρασατο τῳ Ἡρακλει , εἰτα γ ' ἐκυψε προσιοντος κατω . εἰκοτως δε μοι δοκουσι κακως ἁπαντας λεγειν |
: συνειναι δε τους ἱερεας ὁτι το τελος τῳ Πτολεμαιῳ προσιον εἰδως ὁ κροκοδειλος εἰτα μεντοι την ἐξ αὐτου τροφην | ||
δ ' εἰναι το φυσει προσον , οὐ το νομῳ προσιον , οἱον γονεας υἱεις ἀδελφους και τους προ τουτων |
και οὐκ ἐπισταμενος , τωι δε μανθανοντι προσεχειν τηι του ἐπισταμενου τε και διδαξαι δυναμενου ὑποληψει τε και δοξηι , | ||
μετα την μαχην και του ἀπο των Ἀθηναιων κηρυκος οὐδεν ἐπισταμενου των γεγενημενων ἐλθοντος οὐ πολυ ὑστερον αὐθις περι των |
δεησιν . του δε μηθεν αὐταις συμβησεσθαι δεινον ἐγγυητας ἀπεφαινον ἐσομενους θεους μεν πρωτον , οἱς καθοσιωθεισαι τας ἱκεσιας ποιησονται | ||
καταβεβλημενα , ἐμπρησαι τους ὑπηρετας ἐκελευσεν , ὡς ἐγνω ἀδυνατους ἐσομενους ἐρημιᾳ ἀνδρων ἀλλῳ τροπῳ περιγενεσθαι . και ξυνεβη οὑτως |
γαρ δυνατον εὐ και καλως τα καθ ' ἑαυτον τινα διαθειναι , της οἰκιας αὐτῳ ἠ της πολεως οὐ καλως | ||
τινες ἐκ των ἀλλοεθνων ἀνεστησαν , οἱ κακον μεν οὐθεν διαθειναι την πολιν ἠδυνηθησαν , οὐ μικραν δε ὠφελειαν το |
ἀλλοι τα πολυτελεστατα των σιτιων , ἡδιον δε ἐπινε του ῥεοντος ὑδατος ἠ οἱ ἀλλοι τον Θασιον οἰνον . κατεγελα | ||
ἀξιωσει γιγνεσθαι ὡς της βουλησεως τουτο δυναμενης ἀει ὑπεκφευγοντος και ῥεοντος του σωματος ἐπιτιθεναι το εἰδος το αὐτο ἀλλοτε ἀλλῳ |
ἑκατερον και ἐτι τριτῳ θελουσιν ἀναφερεσθαι , το δε του Λεοντος και του Σκορπιου ἑκατερον ἐν λεʹ , δεικνυμενου δια | ||
του Δρακοντος ὁ ἐν ἀκρᾳ τῃ οὐρᾳ , και του Λεοντος ὁ ἐν τῃ καρδιᾳ , και της Ἀργους ὁ |
ὁποι ποτε ἀνθρωπων κρατειν : θεοις γε μην τοις ἀμεινοσιν ἑπεσθαι , καθαπερ οἰμαι νομευσιν ἀγαθοις , και την κρειττω | ||
μεν οὐ σημαινουσι προτασεις ἁμα δε εἰσιν ἀληθεις δια το ἑπεσθαι ἀλληλαις , ὡσπερ ἡ ἀδυνατον εἰναι ἀνθρωπον πτερωτον και |
μεν Ἰοκαστη ὡς ἀκριβως εἰδυια εἰπε [ ] σιδηρας τας περονας : αὑται δε ὡς βαρβαροι οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : | ||
οὐκ ἀκριβως ἰσασιν : περοναις ἐπισαμον : τουτο δια τας περονας λεγει αἱς ὑστερον ἑαυτον ἐτυφλωσεν : οὐ γαρ ταις |
οἰδα , τι εἰπω : ποτερον ἀγριοτητα ἀντιπαλον των φυσεως ἐπιταγματων ; ἠ φιλοσοφιαν ἀγροικιᾳ πεπυργωμενην ; ἠ αὐθαδη προς | ||
και τεως ὀντες ὀργην ὑπ ' ἐλευθεριας ἀκρατου και ἀηθειας ἐπιταγματων , τοτε και μαλλον ὑπο των συμφορων ἠγριωμενοι τε |