τοσουτοι μεν ὀφθαλμοι ὁρωσι το ἐκεινης συμφερον , τοσαυται δε ἀκοαι ἀκουουσι , τοσαυται δε γλωτται παραινουσι , τοσαυται δε | ||
στηριζοντα ἀνθρωπον λογῳ μεν αἱ βασεις εἰσιν , ἐργῳ δε ἀκοαι τε και ὀψεις , ἁς ἐχων μεν τις ὁλοκληρους |
οὐκ ἀνεῳξεν αὐτοις ὁ στρατη - γος και κρινεται δημοσιων ἀδικηματων : ἐνταυθα γαρ και ὁ κατηγορος ἀπο πρεσβυτερων ἀδικηματων | ||
ἀνανδρος ἐστιν , το δε ἀδικειν φοβειται : πολλων γαρ ἀδικηματων γεμοντα την ψυχην εἰς Ἁιδου ἀφικεσθαι παντων ἐσχατον κακων |
γινεσθαι και τῳ στεφανῳ ταινιωθηναι συνηθως . Των δε πρεσβεων ἐρομενων δια τι οὐ βουλεται τα της τελετης αὐτου γενεσθαι | ||
κακῳ , ὡς των γε ἀλλων οὐ μακρων ἐσομενων : ἐρομενων δε , τι τουτο εἰη το ἀθανατον αὐτῳ κακον |
ἁμιλλαν ἐξιων . το δ ' ἠν ἀρ ' οὐκ ἀκουστον οὐδ ' ἀνασχετον , σιγαν κλυοντα δεινα προς κακιονων | ||
τροπον το μεν ὁρατον ὁρασει ληπτον ἐστι , το δε ἀκουστον ἀκοῃ γνωριμον ἐστι , το δε ὀσφρητον ὀσφρησει , |
ἀστερων φυσεις . Ἡλιος μεν οὐν και Σεληνη Κρονῳ παραδιδοντες ἐναντιωματων και φοβων εἰσι δηλωτικοι , ἐπαγοντες ἐχθρας μειζονων και | ||
δε κακοποιος ἐπιδιακατεχει τον χρονον , ἀπρακτος και ἐπινοσος δυσκαταγωνιστος ἐναντιωματων πληρης , ὡς και προς τοις κακοις ἀδρανη και |
γινεται γαρ καλλιστον βοηθημα σαρκωσαι και εἰς οὐλην τα ἑλκη παραγειν δυναμενον . ἐχει δε την συνθεσιν οὑτω : Λημνιας | ||
ἀν ἐκτεισηι τα ὀφειλομενα , σωμα , και οὐδεν δειν παραγειν οὐδε ἑν γραμμα . . μαρτυρεονται δε και οἱ |
τοιαυτας ὁδους ἁς οὐτε πολλοι οὐτε ὀλιγοι δυναιντ ' ἀν ἀκοντων Αἰτωλων πορευεσθαι : ἐκεινον μεντοι εἰασαν διελθειν : ἠλπιζον | ||
φατε παραδουναι Σωστρατῳ , λῃστας ὁμολογειτε καταπεμπειν : εἰ δε ἀκοντων ὑμων ἐκεινος κατεκρατει , τι δεινον πεπονθατε λαβοντος ἐμου |
το ῥευμα ἀρδην φερομενον προσεταξεν ὑδωρ πινειν , οἰνου δε ἀπεχεσθαι , εἰ τι δειται νικησαι : ἁ δη και | ||
ἰχθυων τους πλαταιους . ὀσπρεων δε και ὀπωρας ξηρας παντοιας ἀπεχεσθαι οἱον πηγανου , θρυμβης , σκοροδου , πρασων , |
: της γαρ ἀδικιας ἀκουσιου οὐσης πολυ μαλλον το ἀδικειν ἀκουσιον ἀν εἰη , ὁσῳ και μειζον κακον ἀν τυγχανοι | ||
το δ ' ἀκουσιον : και ἑκουσιον μεν ἁδονα , ἀκουσιον δε λυπα . ταὐτα δε ταυτα και ἐπιτεινοντι και |
προὐκαλειτο και ἐσωφρονιζε , τοις μεν χρηστηριαζων και τα μεν προσταττων τα δε ἀπαγορευων , τους δ ' οὐδ ' | ||
μηδ ' ἐθελῃ με ἐκπεμπειν , αὐτος των ναυκληρων μηδενι προσταττων , ἐνδειξηται δε πασιν ῥᾳδιως ὡς ἀβουλων ἐμε ἐκπλειν |
ὑψηλοταπεινοτης , και φθοραι και νεκρωσεις ἐν ἁπασι ταις ἐπηρειαις εὑρισκονται ταις τοιαυταις . Διοτιπερ οἰκεια οἰκειων ὑπερεχειν ἐφασαν οἱ | ||
των εἰς ης εἰς ους ἐχοντων την γενικην κυριων οὐχ εὑρισκονται ποιουντες ὁμοφωνον την κλητικην τῃ εὐθειᾳ , ὡς εἰρηται |
, ἐκκαθαιρεται πασα και ὑγιης γινεται . Ὑδερου μητρεων : ὑφαιμον τι ῥεει ἰχωροειδες , και καθαιρεται , και δακνει | ||
. Βηξ ἰσχει ὀξειη , και το σιαλον ἐνιοτε ἀποπτυει ὑφαιμον , και ῥιγος και πυρετος ἐπιλαμβανει τα πολλα , |
τρομωδες ; ἀσωδες , κατοχως , σμικρα παρ ' οὐς ἀνιστησιν . Ἠρα γε οἱσι τα παρ ' ὠτα , | ||
καλως ὑμιν ἐχει τοιουτου φεισασθαι πολιτου . Ταυτ ' εἰπων ἀνιστησιν ἐκ των συναρχοντων Μαρκον Οὐολουσκιον και λεγειν ἐκελευσεν , |
τοιοσδε : προς πολλα των ἰατρικων ἐφασαν τινες τα ἰοβολα συνεργειν , και τους μεθοδευοντας την τεχνην , εἰς ἁ | ||
. προηγμενα δε λεγεσθαι οὐ τῳ προς εὐδαιμονιαν τινα συμβαλλεσθαι συνεργειν τε προς αὐτην , ἀλλα τῳ ἀναγκαιον εἰναι τουτων |
τις ἐμ - πειρια καθαπερ του λεγειν οὑτως και του ἀκουειν ; Ἐοικεν . Εἰ δε βουλει , και οὑτως | ||
την Θρηνην πεδιαδα φασιν : ἀμεινον δε την ἑῳαν Ἰβηριαν ἀκουειν , ἡ ἐστι μεταξυ Κολχων και Ἀλβανιας διαιρουσα τον |
αὑται μεν ὁλοσχερεστεραι ὑπογραφαι : ἑξης δε μετα ταυτα την τελειαν ὑπογραφην ἀποδιδωσι την ἀπο της διαιρεσεως των φωνων ληφθεισαν | ||
λαμβανειν την οὐσιωσιν και την ὑπαρξιν , κἀν ἡ μεν τελειαν εὐθυς , ὁτιπερ ἀυλος και ἀσωματος , το δε |
ὁ φευγων λεγων ἀλλ ' ὑπερ ὑμων τε και των πλεοντων την τοιανδε προ του λιμενος πεποιημαι γραφην , ἱν | ||
ἐπιγινομενοις παραδοσιμου γεγενημενης της περιπετειας , ἀει τους χειμαζομενους των πλεοντων εὐχας μεν τιθεσθαι τοις Σαμοθραιξι , τας δε των |
διεξιοι , και λογιζοιτο ὡς γεγονοτα , και των αὐτων τιμηματων και κολασεων παντα δεησεται : τουτο δε των ἀδικωτατων | ||
τον βουλομενον : τον γαρ δη νομον αὐτοις οὐκ ἀπο τιμηματων ποιεισθαι την ἐγγραφην οὐδ ' ἀπο σχηματων ἠ μεγεθους |
φησιν ἀν μεν στρατευσωμαι , ἀπηλλαγην παντων των κακων . στρατευεται , πασχει ὁσα μαστιγιας και οὐδεν ἡττον δευτεραν αἰτει | ||
μηδενος λογου ἀξιων . Γυνη στρατηγει , και , Γυνη στρατευεται : ἐπι των δειλων . Γυμνος ὡς ἐκ μητρας |
δε νοθος εἰη , εὐθεως την ἀσαφειαν ὁρων την ἀπαλλαγην εὐκταιαν ἡγησηται , ἐρωτα προς τους λογους οὐδενα ἐχων , | ||
νησον ὑποβαλουσα τῳ Ἰασονι δολῳ τινι τουτον ἀνελειν : Θεμιν εὐκταιαν : των διαβεβοημενων ἐστι ζητηματων και τουτο , πως |
μεν λεγεται , ζητησωμεν περι της ἐπιγραφης αὐτων πως δει ἐπιγραφειν , Περι του προς τι ἑνικως ἠ Περι των | ||
. διοπερ τινες και το Σοφοκλεους δραμα κατα το οὐδετερον ἐπιγραφειν ἀξιουσιν Συνδειπνον . καλουσι δε τινα και συναγωγιμα δειπνα |
[ ] σε , [ προστατην ] [ των ] προστατων , γουναζομαι [ ] [ ] σε [ ] | ||
ἐδεξαντο οὐδ ' ἐβουλευσαντο , ἐργῳ δειξαντες ὁτι το των προστατων πολεμουσιν , οὐχ αὑτοις ἰδιᾳ τι πραττοντες . και |
της τραπεζης πηχεων ἐσται τριων , ὡστε τον δειπνουντ ' ἐπαιρειν , ἀν τι βουληται λαβειν . ΑΜΗΣ πλακουντος γενος | ||
μυων ἀλλοτε ἀλλου τμηθεντος , ἠ καμπτειν ἠ ἐκτεινειν ἠ ἐπαιρειν ἠ καθιεναι ἠ ἐπιστρεφειν ἀδυνατουσι το κωλον . τα |
χιονιζομενην γην , δια το φθειρεσθαι τοις παγοις τινα των σπερματων , μικρον πυκνοτερον σπαρτεον . Την ἀγαθην γην ἡ | ||
διαφθειρομενην . ὁθεν και οὐτε θηριουται καθαπερ τα σιτηρα των σπερματων οὐτε ἀναξηραινεται καθαπερ τα των λαχανων , ἀλλ ' |
φερομαι τλαμων ; πα μοι φθογγα διαπωταται φοραδην ; ἰω δαιμον , ἱν ' ἐξηλου . Ἐς δεινον οὐδ ' | ||
' ἀνεπεμψεν ἱερον , ἐνθα γυναικες . Ἰω μοιρας ἀτεγκτε δαιμον . Ὠ καταρατος ἐγω : τις ἐμον οὐκ ἐποψεται |
και ξηρα , λευκοϊων αἱ ῥιζαι μετ ' ὀξους , ἀκορον , ἀμμωνιακον , κοπρος αἰγεια καταπλαττομενη δι ' ὀξυκρατου | ||
. Ἀβροτονον , και μαλλον το καυθεν , ἀκακια , ἀκορον , ἀλοη , ἀμι , ἀνηθον καυθεν , ἀνησου |
δε και Σικυωνιων συν Κορινθιοις ἐξεταζομενων , Ναξιων δε και Θασιων και Καρυστιων κακως περι της συμμαχιας βουλευομενων , καλουντων | ||
παιδας μεν ἀστραγαλοις , πολεμιους δε ὁρκοις . Λυσανδρος ἐκρατησε Θασιων , παρ ' οἱς ἠσαν ἀττικιζοντες πολλοι κρυπτομενοι [ |
αἰτιος γινεται , ἐαν δε ἀνατολικος και ἠρρενωμενος , ἐπιψογους ἱστησιν ἠ ἐπιψογων ἐραστας ἀπεργαζεται , του μεν του Διος | ||
καθ ' ἑκαστου των τερμονων τεθεντα , την της χαλαζης ἱστησιν ἀπειλην . Ξυλα δαφνησας παρθενου κνημας ἀλληωρησαι : της |
ὀντι Ἀκαμαντι , και μεχρι μεν τινος ὑπ ' αἰδους κατεχεσθαι , ὑστερον δε νικωμενην ὑπο του παθους ἀνακοινωσασθαι Περσεως | ||
κατεσταθη , ὁτι ἐπιτηδειον αὐτῳ ἐφανη το χωριον ἐς το κατεχεσθαι τα κυκλῳ ἐθνη φυλαττομενα . Ἐνθεν δε ἀναλαβων τους |
τωνδε σημανω : τα δ ' ἐν ποσιν παροντ ' ἀκουσον . ἡ νεανις ἡ ' νθαδε βωμοις παριστατ ' | ||
γινομενον εἰναι φησι και της κινησεως και του χρονου , ἀκουσον οἱα μετ ' ὀλιγον των ἠδη παρατεθεντων γεγραφεν : |
μεν κατα την αἰσθησιν , οὐπω δε σαφες κατα το ἐπιστημονικον : παντως μεν γαρ αἱ δυο μειζους της λοιπης | ||
μη ἡ ἐκμελεια παραπεμποιτο . Οὐδ ' ἀν τι ἀλλο ἐπιστημονικον γενοιτο εἰ μη τοὐναντιον ἀνεπιστημον του ἐπιστημονος , ἀλλα |
κατ ' αὐτας γενομενον γραυσι συνερχεσθαι ἠ ἐπισινεσιν ἠ εὐνουχοις συνερχεσθαι , προβιβαζεσθαι δε ὑπο ἀσπερμων ἠ προβεβηκοτων . αἱ | ||
ποιει τους μεν ἀρρενας μητρασιν ἠ μητρος ἀδελφαις ἠ μητρυιαις συνερχεσθαι , τας δε θηλειας υἱοις ἠ υἱων ἀδελφοις ἠ |
μεσσον ἀυτεεν . Ὁς δε μιν οὐ τι ταρβησας οἰμησε καταντιον : ἀμφι δε πολλη ποσσιν ὑπ ' ἀμφοτερων κονις | ||
πολιν και ἠθεα λαων . Τοις δ ' ἀφαρ ὠμαρτησε καταντιον ἐρχομενοισι κουρη ὁμογνητη μεγαλοφρονος Αἰηταο , Ἠελιου θυγατηρ : |
μεν δεδοικα μη οὐ λειφθωσιν οἱ μισησοντες : οὑτω πυκνοι πιπτουσιν . ἐπειτα νυν γε ὠ προς θεων πως ἀλλως | ||
ΑΛ , ΑΜ καθετοι ἐπι τα ΒΗ , ΒΚ μερη πιπτουσιν , οὑτω δεικτεον . ἐαν γαρ ἐπιζευξωμεν τας ΑΔ |
και τας φαινομενας μεν , μη οὐσας δε , ἐνδοξους ἐπισκεπτεσθαι : των γαρ ἐναντιων , ὡς εἰρηται , ἡ | ||
τα ἀκολουθα ἀκουσον : χηραις ὑπηρετειν , ὀρφανους και ὑστερουμενους ἐπισκεπτεσθαι , ἐξ ἀναγκων λυτρουσθαι τους δουλους του θεου , |
και ποθεν ὀφειλομεν γνωναι εἰτε λογῳ κρισεως γινεται εἰτε λογῳ συμπτωματος ; εἰ μεν λογῳ κρισεως γινεται , μετα το | ||
αʹ τριτημοριον του ὁλου χρονου της ἐκλειψεως την παρατασιν του συμπτωματος ποιησεται , προς δε τῳ μεσουρανηματι κατα το μεσον |
κατ ' ἐνεργειαν του δυναμει : ἐπειτα ἐκεινο γε παντως ὁμολογησουσιν ὁτι συνεχη τε και ἡνωμενα οὐχ ὁμοιομερη μονον ἐστιν | ||
προσχρωμενοι , μενοντες ἐπι των ἐμπειρως παρατετηρημενων , οὐθ ' ὁμολογησουσιν , ὁτι καθολου μηρος ἐξαρθρησας καταρτισθεις παλιν ἐκπιπτει , |
δακρυα . Ἐπανελθοντες δε ἐκ του ἀλσους , περι την ἁγνειαν ἐγιγνομεθα , ἐμοι των ἡμερων δια την προσδοκιαν ἐνιαυτων | ||
, : ἡν οἱ μεν ὠνομασαν παρθενον εἰς την ὑπερβαλλουσαν ἁγνειαν ἀπιδοντες αὐτης , οἱ δε αὐτοι και ἀμητορα σπαρεισαν |
και ἐπι τουτοις χυλον πτισανης ἠ τι ἀλλο των σιτηρων ῥοφηματων : τον δ ' εὐσιτον ὠα τε και χονδρον | ||
. χρη οὐν ὁτι μαλιϲτα δια πτιϲανηϲ χυλου και χονδρου ῥοφηματων θρεψαντα και ἀρτου τι προϲεπιδιδοντα θεραπευϲαι ποϲει ψυχρου τον |
μεντοι ἑτερον , ὁς νοοιτο ἀν ὀρθος προς τινος κυκλου ἐπιπεδον μεγιστου και λοξου , ὁν ὁ ἡλιος τῳ ἑαυτου | ||
σφαιρας . ἐαν γαρ ἐκβληθῃ το δια των ΔΑ ΑΓ ἐπιπεδον , ποιησει κυκλον , ἐν ᾡ ἰσοπλευρον ἐγγεγραψεται τριγωνον |
τριτῃ πεψει σημηναντα , ὡσπερ ἐτι χειρω τα ὀρφνωδη των παρυφισταμενων φαινεται , ἐπικρατουμενης ἠδη της ἀπωστικης των πονηρων δυναμεως | ||
. ἀλλ ' ὁ μεν περι χρωματων λογος , των παρυφισταμενων τοιαυτ ' ἀν ὑπεμφηνειεν , ὁποια δηλονοτι ἐφαμεν και |
κτωμεθα παιδας , ὁπως , ἐπειδαν ἡμεις οἱ πρεσβυται μηκετι χρηματιζεσθαι δια το γηρας οἱοι τε ὠμεν , ὑμεις οἱ | ||
του βιου προαιρεσει , ἐπειδη ὁ μεν σοφιστης δια το χρηματιζεσθαι ταυτα ποιει , ὁ δε φιλοσοφος δια την ὠφελειαν |
των αὐτων οὐ μονον σημαινει το δια των αὐτων ἐνεργειων ἐγγινεσθαι την ἀρετην και φθειρεσθαι , ἀλλα τας αὐτας μεν | ||
τας ἐν τουτοις διαφορας τα παθη τε και τας ἑξεις ἐγγινεσθαι τοις ἐξ αὐτων συγκειμενοις . τα γαρ παθη τε |
την νησον Ἀφροδιτης αὐτης , και ταυτην , οἰμαι , Ἐρωτων παμφορον . . . ] ] . Πανδημῳ δ | ||
κεντροις βροτεη φυσις κρατειται : μαθε , Παλλας , ἐξ Ἐρωτων , ὁποσον σθενος Κυθηρης . Ἐδαης ῥοδου το ἀνθος |
, ὡς ὁ Ἀτταλος ὑπολαμβανει , πολλῳ βελτιον ἠν και παραδοξοτερον λεγειν τον δεξιον ποδα του Ἡνιοχου ὑστερον ἀνατειλαντα προτερον | ||
ἀντιπαθεσιν , προς ἀκριβειαν οὐκ ἀν τις ἐκφρασειε , και παραδοξοτερον δε τι μαρτυρησομεν ἐκ της προνοιας της οὐσης ἐν |
δε ἀναλωματων ὁ τα ἐναντια τουτων πραττων γενοιτ ' ἀν πλουσιωτερος . ἐστιν δε ὁ μεν ἀγαθος τουτων , ὁ | ||
' ὁ φορητον . Οὑτοι οἱ λογοι ἀσυνακτοι ἐγω σου πλουσιωτερος εἰμι , ἐγω σου ἀρα κρεισσων : ἐγω σου |
εἰασεν ἐκεινα μειναι τον λογον ἐφ ' ἑαυτου καθαρον . τοιαυτα δ ' ἐστι και τα προειρημενα , το Σαννιων | ||
πρωτος τα ὀνοματα , οἱα ἡγειτο εἰναι τα πραγματα , τοιαυτα ἐτιθετο και τα ὀνοματα , ὡς φαμεν . ἠ |
χωρας , τῃ μεν δυναμει της πτησεως των ὀρνιθων μικρον παραλλαττον , μακρον δε τῳ σωματι . Ἀπο τουτου του | ||
, οὐκετι δει ἀμφισβητειν τι δηποτε ἐν αὐτοις ἐστι το παραλλαττον : ᾑπερ δη ἐχει φυσεως ταυτα ἑκαστα , ταυτῃ |
προηγουμενα . προκαταρκτικα μεν οὐν ἐστιν ὁσα προκαταρχει και ποιησαντα ἀπαλλασσεται , ὡς ψυξις , κοπος , ἐγκαυσις , ἀπεψια | ||
των τοιουτων : το γαρ σωμα διαθερμαινομενον ὑπο του οἰνου ἀπαλλασσεται τα ἐνεοντα τῃ θερμοτητι . Ἀπο των σιτιων και |
πιοντα της ἀθανασιας ἀγε οἰνοχοησοντα ἡμιν διδαξας προτερον ὡς χρη ὀρεγειν τον σκυφον . Ἑωρακας , ὠ Ἀπολλον , το | ||
τραπεζαν παρα την ἠιονα τεθηναι και παιδας ἑτοιμους συν ἐκπωμασιν ὀρεγειν σοι το θαλαττιον ὑδωρ . ἐπειδαν δε συμπαντα θεασῃ |
τρεπονται , και ὁποταν ἐς πολλα και μεγαλα πραγματα ἐμπεσωσιν ἐοικασιν οἰκετῃ νεοπλουτῳ ἀρτι κληρονομησαντι του δεσποτου , ὁς οὐτε | ||
παραλογισμος ἐστι το τοιουτο : καθ ' ἁ μεν γαρ ἐοικασιν ἀλληλοις , οὐδεν διαφερουσιν , κατ ' ἀλλα δε |
ἀνωμαλως διατιθεμενος , ἐκ μεταφορας των κυβων ὑπαφρος ὁ μη φανερος , ἐκ μεταφορας των ὑπ ' ἀφρον νηχομενων , | ||
και ἀληθες το αὐτο τῳ ἠλιθιῳ εἰναι . στεργων δε φανερος μεν ἠν οὐδενα , ὁτῳ δε φαιη φιλος εἰναι |
εἰθ ' οὑτως την ἐνεδραν ἑκατερωθεν ἐπεξερχεσθαι κατα των ἐχθρων περιπιπτοντων ταις τριβολοις και οὐ δυναμενων οὐδε προσω οὐδε ὀπιθεν | ||
δικαιοσυνης ἡ δυναμις , ἀλλα χρονῳ ποτε ὑστερον ὁραται , περιπιπτοντων συμφοραις των ἀδικων . . ΠΑΘΩΝ ΔΕ ΤΕ ΝΗΠΙΟΣ |
, και το ἀγαθον τε και ἐφετον και σωστικον των σωζομενων και ἐφιεμενων ἐστι : και δη παντα εἰ λεγοιτο | ||
παροντος σχηματος συλλογιστικοι εἰσιν ὁσοι των ἰδιων του δευτερου σχηματος σωζομενων ἐχουσι καθολου ἀποφασιν ὑπαρχουσαν , εἰτε ἐξ ἀμφοτερων καθολου |
ἐπι της κεφαλης του Δρακοντος . δηλον οὐν ὁτι ἐκεινην ἀριστεραν λεγει . συμφωνων δε τουτοις και ἐπι της ἀνατολης | ||
ἡ δεξια πτερυξ ἐστι του Ὀρνιθος , παρα δε την ἀριστεραν πτερυγα οἱ ποδες του Ἱππου . . . Τον |
μηδε ἰατρευεσθαι , φοβουμενος ὡσπερανει παις το καεσθαι και το τεμνεσθαι , ὁτι ἀλγεινον . ἠ οὐ δοκει και σοι | ||
το ἐπι της γναθου λαμβανειν ἁπτομενον και του κροταφου . τεμνεσθαι . ἀντι του ζημιουσθαι . ἐμε . τον ἐκ |
προς τας ἐπιτιμησεις των φιλων κατεμαθεν Ἀλεξανδρον και ἐσκυθρωπακοτα , προσελθοντα τουτον βοιωτιαζοντα ἁμα τῃ φωνῃ ταυτα φαναι : ὠ | ||
ἡμων , δουλα και ἐκκειμενα τυχαις και οἱον κατα τυχην προσελθοντα , τουτῳ δε μονῳ το κυριον αὐτου και το |
νιτρου ἐρυθρου ⋖ ι , τερμινθινης ⋖ η , μελιτος παχυτερου ⋖ ιϚ . ἑψε το μελι και την ῥητινην | ||
βαρυνουσαι μητε στενοχωρουσαι τους πορους : ὁσαι δ ' ὑπο παχυτερου αἱματος συνεστηκασι , βαρυνουσι μεν ὑπο μελαγχολικωτερου την γενεσιν |
, ἐπιφορα δε [ συμπερασμα ] το ἐκ των λημματων κατασκευαζομενον ἀξιωμα . οἱον ἐν τουτῳ τῳ λογῳ εἰ ἡμερα | ||
. εὑρειν δ ' αὐτον και το ἐκ της κριθης κατασκευαζομενον πομα , το προσαγορευομενον μεν ὑπ ' ἐνιων ζυθος |
ταχεως γηρασκουσιν αἱ φυσιες αὑται . Διαιτησθαι δε ξυμφερει τοισι τοιουτοισιν ὁκοσα θερμαινει και ξηραινει και πονοισι και σιτιοισι , | ||
: αἱ λεπται μελανων διαχωρησιες αἱ φρικωδεες , βελτιους τοισι τοιουτοισιν : αἱ τοιαυται ὠφελουσι μαλιστα κατα την ἡλικιην , |
, ἐπαν δε πλημμυρις ἐπελθῃ , τα προς την ἀγραν παρασκευαζονται . Τους μεντοι γε τελευτωντας αὐτων οὐδεμιας ἀξιουσι προνοιας | ||
παρ ' ὁσον οἱ διαμαρτοντες κατα τον προτερον πλουν ἀσφαλως παρασκευαζονται τον δευτερον . ἐμνησθη ταυτης ἐν Φαιδωνι : τον |
. μηʹ Προθυμια μεν οὐν Ἡ μεν οὐν προθυμια των ἐρωντων τοιαυτη τις ἐστιν οἱαν διηλθομεν , και ὁ σκοπος | ||
, το δε δωροφορικον ; Οὐ μανθανω . Τῃ των ἐρωντων θηρᾳ τον νουν , ὡς ἐοικας , οὐπω προσεσχες |
ἐγινοντο φωναι δυσχερεις , ὁτι συναναγκαζοιντο προς συγγενεις και πρεσβυτερους διαμαχεσθαι , παρα δε τοις μετ ' Εὐμενους παρατασσομενοις παρακελευσμος | ||
ἀν , εἰ ἀναγκαζοιντο † ἐκγενεσθαι του ζην , ἀπονοηθεντας διαμαχεσθαι . και ὁ θεος δε , ὡς ἐοικε , |
ἐπιστολην την μακραν ἐκεινην , ἐκελευσας γαρ και οὐκ ἠν ἀπειθειν τοσαυτῃ δυναμει . ἡ μεν οὐν ἀναγνωσις ἐκινει γελωτα | ||
την Καλλιου ἐνδ . ἀπολ . . ἀπιστειν ἀντι του ἀπειθειν Ἀ . κατα Λαισποδιου . . Γαληψος : Ἀ |
γαρ οὐδε παρασιτος ἀν εἰη . προκειται δε ἡμιν περι παρασιτου ζητειν ὀντος , οὐχι μη ὀντος . εἰ δε | ||
, ἀν δε κωδαριον , Ἰασων . Χαιρεφωντος δε του παρασιτου μεμνηται μεν κἀν τοις προ τουτων , ἀταρ δη |
τι ἀν περι πολλου ποιοιτο ; οἱον εἰ αἰσθανοιτο αὐτον κωνειον πεπωκοτα , ἀρα περι πολλου ποιοιτ ' ἀν οἰνον | ||
οὐν , ὡς διαφθειρων τους νεους , ἀποθανειν πιων το κωνειον : και πιων ἀπεθανεν . Ἐπικτητος φιλοσοφος ἠν . |
. ἀκρωϲ δε ὠφελει τουϲ ἐπιληπτικουϲ καϲτοριον μετα τινα καθαρϲιν παραλαμβανομενον ἐπι ἡμεραϲ ε ἠ πλειοναϲ ⋖ α μετα μελικρατου | ||
. προς οἱς και ἀντωνυμια ἐστιν το ἀντ ' ὀνοματος παραλαμβανομενον και ὀνομα μιμουμενον , και σαφες ὁτι ἐπακολουθημα ἐστιν |
ταυτας οἱον ἀντιδιῃρημενας , δειν δε προ των δυειν οὑτως ἀντικειμενων εἰναι και την μιαν αἰτιαν της συμφυσεως των δυο | ||
πλειονα σημεια συμβαλλει ἠ δυο . Ἐαν ὑπερβολη ἑκατερας των ἀντικειμενων ἐφαπτηται , ἡ ἀντικειμενη αὐτῃ οὐδεμιᾳ των ἀντικειμενων συμπεσειται |
και γαρ τινες ἐν μεσοις οὑτοι κυβιστωντες και ἀλλοτε ἀλλην ὀρχησιν ἐπιδεικνυμενοι ἀγειν μοι σαφως αὐτους ἐς το θαυμα δοκουσιν | ||
τοιουτος τροπος της ὀρχησεως , την δ ' ἀποκινον καλουμενην ὀρχησιν ὑστερον μακτρισμον ὠνομασαν . τα δε στασιμωτερα και ποικιλωτερα |
παροντος του Εὐθυδημου , ὁρων αὐτον ἀποχωρουντα της συνεδριας και φυλαττομενον μη δοξῃ τον Σωκρατην θαυμαζειν ἐπι σοφιᾳ , Ὁτι | ||
, ἀλλ ' ὁϲον οἱον τε , ταϲ ὑπερβολαϲ ἑκατεραϲ φυλαττομενον : ἡ δε πολλη τριψιϲ την ἰϲχνοτητα παρεχεται , |
ἐθελησαντων παραμειναι προς τα ὑπολοιπα του βαρβαρου , ἡμιν δε προσελθοντων των ξυμμαχων και αὐτων δεηθεντων ἡγεμονας καταστηναι : ἐξ | ||
αὐτῳ λαλῃ . και ἀναγεσθαι δη μελλοντας κωλυειν . και προσελθοντων δεισθαι ἐπισχειν , ἑως ἀν περιπατησῃ . και το |
ἀπαντωσαι πρωτως και ἐνεργησουσιν , αἱ δε δυναμει οὐσαι και μελλουσαι ἀνιεμενου ποτε του κωλυοντος αἱματος και λυομενου , ἐτι | ||
της μητρος , τουτου χαριν διφυης ἐκληθη . ὀψομεναι ] μελλουσαι ὀψεσθαι . πολυηρατον ] τοις πολλοις ἐρασμιον . πολυηρατον |
, ἁ δια των λεχθεντων τεθεωρηκαμεν . ἐτι δε του τεταγμενου τε και ταξεως οἰκειους ἡμας καθιστασα , και προς | ||
, ἐργον δε αὐτῳ προσκειται τα ἐς τας θυσιας ξυλα τεταγμενου λημματος και πολεσι παρεχειν και ἀνδρι ἰδιωτῃ : τα |
ὁταν βασιλευς ἑψῃ τον μεγαν ἰχθυν . λιμνην δ ' ἐπαγειν ὑδατος μεστην εἰς την ἁλμην , τους δ ' | ||
τουτο ἠδη ἐργον του Διος , ὡς βασιλεως , κοινην ἐπαγειν τιμωριαν ταις πολεσιν ὑπερ των ἀδικων κρισεων των ἀρχοντων |
ὑμων φυσεως , και οὐδεις αὐτος ἑαυτῳ ταυτα φερει των κρινομενων , ἀλλ ' ὑμων ἑκαστος ἐχων οἰκοθεν ἐρχεται , | ||
οἱ δε διαιτηται προτερον κληρῳ λαχοντες ἠ ἐπιτρεψαντων αὐτοις των κρινομενων διῃτων . και εἰ μεν ἠρεσκεν τοις ἀντιδικοις , |
ἐστιν . Πως λεγεις ; Ὡσπερ ἀν εἰ ἐτυγχανεν ὠν ὑποδηματων δημιουργος , ἀπεκρινατο ἀν δηπου σοι ὁτι σκυτοτομος : | ||
δε μοι ἐν γωνιᾳ τινι μισθου ἀκουμενος τα σαθρα των ὑποδηματων . πολλους δε και ἀλλους ἠν ἰδειν ἐν ταις |
της ὁρμης γενομενης δια τον ἀθροισμον και του ἀερος ὑπηρετουντος ταχειαι και αἱ ἐπιδοσεις και αἱ τελειωσεις γινονται . Ταυτα | ||
] την βιαν . στοληι ] ἀντι ὁρμηι . οὐτοι ταχειαι . . . ὁρμος ] οὐδε ἡ ὁρμη ταχεια |
ἐστιν και του ἀποσβεσθηναι αὐτο : και γινονται μεν τα ἐπαρματα , οὐ παυονται δε , ἐπειδη οὐκ ἰσχυει το | ||
δυσπνοιαν παρεχοντα , αὐθημερους και τριταιους κτεινει . Τα δε ἐπαρματα και ἐρευθος ἐν τῳ τραχηλῳ λαμβανοντα , τα μεν |
ἀποικος , πλησιον δε Θετταλιας , ἀπο Ἐχινου ἑνος των Σπαρτων . λελυμανται ] τουτο και τα Ῥωμαιων ἐλυμηνατο πραγματα | ||
γαρ του δρακοντος ἐτι και νυν μνησικακει τοις περιλειφθεισι των Σπαρτων ὁ Ἀρης , ἐπει μη ἠμυναν τῳ δρακοντι γεγονοτες |
, ἡτις ἐστιν ἡ προς ἑκαστον μερος της εὐδαιμονιας τον βουλευομενον ἀποφερουσα . ὁτι δε και περι του ἁπλως τελους | ||
συλλογιζομενον εἰ καλως ἡ ὀρεξις ὠρεκται , ἐπειτα προαιρουμενον και βουλευομενον ὁπως του ὀρεκτου ἐπιτευξεται , δια τουτο ἡ προαιρεσις |
] . καθωπλισμενη δε πλαττεται και οὑτως ἱστορουσιν αὐτην γεγονεναι παρισταντες ὁτι αὐταρκως προς τας μεγιστας και δυσφορωτατους πραξεις παρασκευαζεται | ||
Δημητρι πανυ οἰκειως , το πολυγονον και εὐσυλληπτον και τελεσφορον παρισταντες . ἀνατιθεασι δ ' αὐτῃ και τας μηκωνας κατα |
μην και ταδε ἀπο δικης ὀνοματα . ἐπιδικος κληρος ἠ ἐπικληρος . και ἐπιδικασασθαι ἐπιδικασαμενος , και ἀνεπιδικος . και | ||
ταυτῃ προσηκων κατα γενος ἀγχιστευς . ἐπιδικος δ ' ἡ ἐπικληρος , ὑπερ ἡς ἀμφισβητουσι τινες ἀλληλοις ὡς μαλλον εἰς |
συμπερασμα δεικνυται : οὐ γαρ οὐδεν κωλυει τας προσεχεις του δεικνυμενου προτασεις ἀλλου τινος συμπερασματα δεικνυσθαι , ὡς ἐπι των | ||
και τον αὐτον λογον ἐχειν προς τους οἰκειους κυκλους , δεικνυμενου και τουτου παρα τοις γεωμετραις . Ὁποταν γαρ περιφερειαι |
κατα δυναμιν ; οὐ γαρ ἀν ἀπετολμησε τοσουτον ἀναδραμειν ὁ ἀνθρωπινος νους , ὡς ἀντιλαβεσθαι θεου φυσεως , εἰ μη | ||
τοὐναντιον , ἀλλα προσδειται μεν τουτων προς την εὐδαιμονιαν ὁ ἀνθρωπινος βιος , καθαπερ εἰπομεν : ἡ δε οὐσια της |
και πρεποντα νουν ἐσχηκως , ἀποδιδρασκει μεν το εὐτελες και ποιμενικον και σκληροβιον , και προσδραμων τῃ παιδευσει , και | ||
τας χειρας ἑαυτου κροτων και τινασσων , ἠρξατο ποιειν το ποιμενικον και ἀτακτον σχημα . ἡ δε του Ξανθου γυνη |
Ἀντωνινῳ . Οἱ πελαργοι τας πεπορθημενας πολεις οὐκ ἐσπετονται κακων πεπαυμενων ἠχω φευγοντες , συ δε οἰκιαν οἰκεις , ἡν | ||
Των δε ὡς ἡμας μεταστασεων ἀνωθεν τε ἀρξαμενων και οὐ πεπαυμενων , οἰμαι δε οὐδε παυσομενων εἰκοτως εἰς πληθος ἐπεδωκεν |
αὐτου και ἐν τῳ αὐτῳ χρονῳ ἀμηχανον δοξαζειν τε και ἐπιστασθαι . δοξα μεν οὐν τουτο ἐστιν . Ἀγχινοια δε | ||
βουλει . Ταυτ ' ἐστιν ἁπερ ἐφη Ἀνακρεων την Καλλικριτην ἐπιστασθαι : ἠ οὐκ οἰσθα το ᾀσμα ; Ἐγωγε . |
αὐτους λυμαινεσθαι το Ἀρκαδικον , ἀνεκαλουντο εἰς τους μυριους τους προστατας αὐτων : και ἐπει οὐχ ὑπηκουον , κατεδικασαν αὐτων | ||
οἱ προὐχοντες εἰεν και οἱς ἀν τις προσελθων και ἐπιγραψαμενος προστατας συναγωνισταις χρῳτο προς τα ὁλα . ἐνταυθα μοι οὐχ |
παραθεσθαι τῳ Λαομεδοντι , συνταξαμενον μετα την ἐκ Κολχων ἐπανοδον ἀποληψεσθαι , αὐτον δ ' ἀναχθηναι μετα των Ἀργοναυτων κατα | ||
ἀχαριστον εἰναι , οὐδεις ἀν νομισειεν εὐ σε ποιησας χαριν ἀποληψεσθαι . Χαιρεφωντα δε ποτε και Χαιρεκρατην , ἀδελφω μεν |
και του μεσου της ὑπεροχης του μεσου και του ἐλαχιστου γον μερος ἐστιν . ἀπηκται οὐν μοι εἰς το εὑρειν | ||
μ , τον δε βον ʂ κζ , τον δε γον ʂ κε , και ἐστιν ὁ ἐκ των τριων |
ἀτμιᾳν καταλεπτυνομενον ὁμοιως : το δε χολωδες καταλειπομενον μαλλον ποιει θερμαινεσθαι το σωμα : πλειων γαρ και καλλιων τροφη τῳ | ||
θερμανθηναι δει προτερον αὐτο και παρα φυσιν αὐτο ἐν τῳ θερμαινεσθαι γινεσθαι . Οὐδεν δει τοινυν ἀλλου σωματος τῳ οὐρανῳ |
. Ἀλλος δε τις παρην ; Σχεδον τι οἰμαι τουτους παραγενεσθαι . Τι οὐν δη ; τινες φῃς ἠσαν οἱ | ||
ὁτι παρασκευαζομενου Ξερξου τον ἐπι τηι Ἑλλαδι στολον , πρεσβεις παραγενεσθαι προς Γελωνα τον τυραννον ἱκετευοντας εἰς τον των Ἑλληνων |
ἡ ἐπηλις ἐστι παρα Ποσειδιππῳ . ἀποδιοπομπεισθαι : ἀποπεμπεσθαι τον προστροπαιον Δια και προστρεπεσθαι τον ἀποτροπαιον και οἱονει καθαιρεσθαι ἠ | ||
περι της πρεσβειας ” ἐασετε οὐν “ αὐτον το τοιουτον προστροπαιον ” ἀντι του ἀγος και το μιασμα . και |
ἐν ἀτυχιᾳ κρινομεν ⋮ Λεγει Εὐδημος ἱππου νεας και των νεμομενων της ἀριστης ἐρασθηναι τον ἱπποκομον , ὡσπερ καλης μειρακος | ||
και των μετ ' αὐτους Ἀγριοφαγων και Μοσχοφαγων κατα τυραννιδα νεμομενων , οἱς ἐπικειται κατα νωτου μεσογειος ἀπο των προς |
. Νυν εἰς χωραν ἠλθες : ἐπι των προτερον μη ἀνεχομενων ἐλθειν ὁπου δει , ὑστερον δε αὐτοματουντων . Ξυλῳ | ||
ἐστιν ἐχοιεν εἰτε και δυναμει , των μετα τροπου μη ἀνεχομενων της τοιαυτης ἀντιθεσεως ἀλλα κατα τους τροπους αὐτους ἀλληλαις |
φαρμακου : παρακμαζουσης δε της φλεγμονης , την διαφορητικην δυναμιν ἐπικρατειν προσηκει , ὡς μηδ ' ὁλως ἐν ἐκεινῳ τῳ | ||
καταστασεως , ὁταν πλεοναζῃ το θερμον . ὑποκεισθω δη παλιν ἐπικρατειν μεν ἡ θερμη δυσκρασια , μεμιχθαι δ ' αὐτῃ |
μεγεθων και ἀποστηματων ἀποδεδεικται Ἀναξιμανδρου πρωτου τον περι μεγεθων και ἀποστηματων λογον εὑρηκοτος , ὡς Εὐδημος [ . . ] | ||
πορων , ὡς δια κοσκινου , ἐκκενουσα το ὑγρον των ἀποστηματων , τα δε μηπω μεταβληθεντα διαφορει : ἐχει δε |
ἐκ τουδε φαμεν γινεσθαι ὡς ἐξ ἀερος ὑδωρ φθειρομενου του ἑτερου : οὐτε γαρ ἀηρ γινεται ὑδωρ , ἀλλα φθειρομενου | ||
τῳ Περι ποιητικης και τῳ τριτῳ Περι ῥητορικης , του ἑτερου συνωνυμου δεομεθα , ὁπερ πολυωνυμον ὁ Σπευσιππος ἐκαλει . |
αὐτῳ συνελεγον ἀφανως . Και ταδε παντα ἐτι ἀγνοουμενα Φουλβια γυναιον οὐκ ἀφανες ἐμηνυε τῳ Κικερωνι : ἡς ἐρων Κοιντος | ||
πατριδα , διατριβων δε Ἀθηνησι παρ ' Εὐριπιδῃ και το γυναιον αὐτου διαφθειρων , συνεργον αὐτον λαβων πειθει τους Ἀθηναιους |
ναρθηκες : ἀναγκαιον δε και ἀνισους αὐτους εἰναι ἀλληλοισιν , παραλλασσειν δε παρ ' ἀλληλους , ᾑ ἀν ξυμφερῃ , | ||
προς τους συμποτας ὁμιλιαν γλυκεια ἐστιν , ὡστε τα κηρια παραλλασσειν και παραπορευεσθαι τῃ γλυκυτητι των φρενων : ἀντι του |
ἡμιν μεν μειοι τας ἡμερας και τας νυκτας αὐξει χειμωνα ἀπεργαζομενος , παρ ' ἐκεινοις δε αὐξει την ἡμεραν και | ||
και τους πεφυκοτας κακυνεσθαι , δι ' ἀμφοτερων το οἰκειον ἀπεργαζομενος ἀγαθον . εἰ γαρ το διδοναι δικην του μη |