τε και ἀθανατων : οὑτος δε δη , φησιν , ἀγει δικαιων το βιαιοτατον ὑπερτατᾳ χειρι : τεκμαιρομαι ἐργοισιν Ἡρακλεος | ||
κεραννυς ὑδαρες πινετω , ἀδιαντου δραχμιδα ἐμβαλων : τουτο οὐρον ἀγει και την κοιλιην λυει . Τουτο δε , μηλα |
ἀπωλετο παραπλησιως τοις φθοην νοσησασι . μεμνηται δε και ὁ θειοτατος Γαληνος οὐ λιθον ἀναπτυσαντος τινος , ἀλλα χαλαζιοις παραπλησια | ||
χλιαρων . ἐμοι γουν ἐπηλθε θαυμασαι πολλακις , πως ὁ θειοτατος Γαληνος ἐπι παντων οὐκ ἀλλην τινα διαιταν ἐπιταττων φαινεται |
δε ἐστιν ἀντιφασκειν λεγω προτασιν προτασει την του αὐτου κατηγορουμενου ποιουμενην την κατηγοριαν κατα του αὐτου ὑποκειμενου τῳ παραληφθεντι και | ||
την ἀπογειον περιφερειαν εἰς τα προηγουμενα του κοσμου την μεταβασιν ποιουμενην ἀκολουθως τῃ της ἀνωμαλιας ἀποκαταστασει . προς μεντοι την |
το ἐλπιζειν ἀκουσεσθαι Ῥητορικης μεν και Διαλογου ἐν τῳ μερει κατηγορουντων , ἀπολογουμενου δε προς ἀμφοτερους του Συρου , τουτο | ||
ὠμως και ἀναιδως , ὠ Ζευ και θεοι , και κατηγορουντων ἐμου ταὐθ ' ἁ και συ νυνι , και |
ἀπομεριζουσαι : διο και εὐθικτοι προς τας ἀπαντησεις ἠσαν . κατηγορουντος οὐν ποτε Στιλπωνος Γλυκερας παρα ποτον ὡς διαφθειρουσης τους | ||
μη ἀλογος ἡ ἐπιτιμησις εἰναι σου δοξῃ και θρασεια , κατηγορουντος ὡν ἀγνοεις . Ἐτι γαρ τουτο μοι το λοιπον |
δε , Περι του βουλευεσθαι , Περι λογου ἠ Περι ἐπιτηδειοτητος , Περι κακουργιας . Οὑτος , φασι , πρωτος | ||
κειμενην : ἐπι γαρ της δυναμεως και της προς ὀργην ἐπιτηδειοτητος και εὐεμπτωσιας ἠδη κειμενην , ἀλλ ' οὐ της |
Ῥοδος προτερον Ὀφιουσσα και Σταδια , εἰτα Τελχινις ἀπο των οἰκησαντων Τελχινων την νησον , οὑς οἱ μεν βασκανους φασι | ||
Χαρακι . Ἰος , νησος των Κυκλαδων , ἀπο Ἰωνων οἰκησαντων , ὁθεν ἠν Ὁμηρου μητηρ , ὡς ὁ χρησμος |
ἐξετασωμεν την λογου μεταποιουμενην ἀκοην : ἡς ὁ συντονος και τελειοτατος δρομος ἱσταται κατα ἀερα τον περιγειον , ὁταν βια | ||
και δυο και τρια και τεσσαρα δεκα γινεται ὁς ἐστι τελειοτατος ἀριθμος , ἐπειπερ ἐπ ' αὐτον φθασαντες παλιν ἀναλυομεν |
δε ἐς τε τους δημους φατις ἀπικετο ὡς Ἀθηναιη Πεισιστρατον καταγει , και οἱ ἐν τῳ ἀστεϊ πειθομενοι την γυναικα | ||
μητε πασῃ μητε μονῃ ὑπαρχοντος , ἐφ ' ἑτερον ἰδιον καταγει τον λογον και φησι τριτον ἰδιον της οὐσιας το |
. ὁ δε θνῃσκων ἐβοα : „ ἀθλιος ἐγω και ἀνοητος : πολεμιστων γαρ μη ὠν γονεων τινος χαριν εἰς | ||
εἰπερ μεταδιδωσι μηδενι . και Μοιροκλης εἰληφε χρυσιον πολυ . ἀνοητος ὁ διδους , εὐτυχης δ ' ὁ λαμβανων . |
πονηρων και το ἀληθες ἐπιζητοιη τις μαθειν , φασιν μεν ποιουμενης της Σεληνης ἀληθη και βεβαια ταυτα εὑρεθησεται , και | ||
περιεχουσης ἐν αὑτῃ ἀνεννοητως και ὑπερουσιως , τας προοδους δε ποιουμενης προς ἁπαντα ἀνεκφοιτητως ἑαυτης και παντα παραγουσης τα νοητα |
βωμολοχων , ἀπορουμενος . ἀπορειν , πενεσθαι , πτωχευειν , ἀγειρειν , ἐπ ' ἐνδειας εἰναι , βωμολοχειν , προσαιτειν | ||
ἀσκουσας πυνθανομενοι τους φυγαδας ἐξ ἁπασων των ἐν Τυρρηνιᾳ πολεων ἀγειρειν ἐπι σφας στρατον , και δυο μεν πολεις ἐκ |
ἐφαινετο , τοσονδε μοι ἀναγεγραφθω : τον Ταυρον το ὀρος ἀπειργειν την Ἀσιαν , ἀρχομενον μεν ἀπο Μυκαλης του καταντικρυ | ||
ἀπηγαγεν . ὁ δε Περσης μαθων ἐπημυνε κατα δυναμιν , ἀπειργειν δε τους Ῥωμαιους οὐ πανυ τι ἐδυνατο : τραχεια |
: ἀνδραποδ ' ἐκ Φρυγιας , ἀπο δ ' Ἀρκαδιας ἐπικουρους . αἱ Παγασαι δουλους και στιγματιας παρεχουσι . τας | ||
Ἑλλαδος , οὐ μονον της ἑαυτου πολεως , και τοιουτους ἐπικουρους , ὠ Πλατων , τοις Ἑλλησι παρεσχετο . ὡστε |
και πολυειδη τας βαφας , εἰ τις ἀναλεξασθαι τε αὐτα ἐπισταιτο και ἀναπλεξαι και ἁρμοσαι , ὡς μη ἀπᾳδειν θατερον | ||
ἀποδειξεως ; εἰ γαρ το αὐτο ὁριστον και ἀποδεικτον , ἐπισταιτο ἀν τις ἐχων αὐτου και ὁρισμον και ἀποδειξιν , |
της μητρος και προσηνεγκε διαφορους τροφας ἐξ ἀκροδρυων , ἀπο μελιτος , ἀπο γαλακτος , και ἐλθων ὁ ἐριφος ὀσφρησατο | ||
τους ἐν τοις προσωποις . ] Ὀξους δριμυτατου μετα ἰσου μελιτος μιξας ἐπιμελως ἐπιχριε , τῳ δακτυλῳ διατριβων . ἀλλο |
ἀνεξελεγκτον την ἱστοριαν των ἀποφηναμενων τους Ἀργοναυτας ἀνα τον Ἰστρον πλευσαντας μεχρι των πηγων κατενεχθηναι δια της ἀντιπροσωπου ῥυσεως προς | ||
, οὐ μεντοι ἱκανον γε ἐσται ἐπιτειχιζειν τε κωλυειν ἡμας πλευσαντας ἐς την ἐκεινων και , ᾑπερ ἰσχυομεν , ταις |
ὡς ἀν μετ ' ἐπιστημης και οὑτος ἐν τῃ ἀποδειξει παραλαμβανηται . τεσσαρων γαρ ὀντων καθολου των ζητουμενων ἐν ἑκαστῳ | ||
δε ἐστιν , ὁταν του αὐτου φθογγου δις λαμβανομενου μεσος παραλαμβανηται ὀξυτερος φθογγος οἱον ϜϹϜϹϹ # . Τον δε κομπισμον |
τοιουτον . προταττει τας καταφασεις πρωτον του δυνατου και του ἐνδεχομενου λεγων δυνατον εἰναι , ἐνδεχομενον εἰναι : εὐθεως δε | ||
. Που λεγει ὁ Πλατων ἐν τῃ μιξει ἀναγκαιου και ἐνδεχομενου τῃ χειρονι ἑπεσθαι το συμπερασμα ; ἠ ἐν τῳ |
' ἡμεραν λουτρου και παρα μιαν δε και παρα δυο παραλαμβανομενου . πολλης δε οὐσης ἀνατροπης και πλαδησεως του στομαχου | ||
πραγματος ἐκ των δ κεντρων ὡς προλελεκται του Ἑρμου ἀει παραλαμβανομενου , ὑπαυγου μεν ὀντος χρησιμου τοις ἐγκαλουμενοις και τοις |
, ἐρωντες ἐπιμιξιας , ἀγομενοι μεν ὑπο της χρειας , εἰργομενοι δε ὑπο της θαλαττης , εἰδον ὀρνιν ἐξ ἀερος | ||
των ἑλων ὀντων δυο ἠσαν οἱ πολεμοι , τῃ διοδῳ εἰργομενοι μη γινωσκειν τα ἀλληλων : και κατα την διοδον |
, ἀλλα φυλαττετε ἀποκειμενα ὡς χρησομενοι τοτε , της χρειας ἐπιστασης : τα δε σωματα των νεων οὐδενος δεινου ἐπειγοντος | ||
ἐκελευσεν εἰσελθειν . ὁ δε Λεωνας και παντες οἱ ἐνδον ἐπιστασης αἰφνιδιον κατεπλαγησαν , οἱ μεν δοκουντες θεαν ἑωρακεναι : |
καλως ῥηθεντι μνημη και κοσμος τοις πραξασι γινεται παρα των ἀκουσαντων . ἐνταυθα τοις μεν ἐργοις ὁ λογος ἀντικειται , | ||
διαλεγομενον δι ' ἑαυτου , ἠ δι ' ἑτερων τινων ἀκουσαντων ἐκ προσωπων , ὡς ὁταν εἰσαγαγῃ τινα περι πραγματα |
. . Εἰτα Δαμαστης ὁ Σιγειευς τα πλειστα ἐκ των Ἑκαταιου μεταγραψας Περιπλουν ἐγραψεν : ἑξης Δημοκριτος και Εὐδοξος και | ||
την λεξιν κοσμου μη ὁμοιως φροντισας . τοσαυτα και περι Ἑκαταιου . . . : της ἑρμηνειας ἡ μεν ὀνομαζεται |
του τις το της μετοχης . . Το ποιος μετα προσηγορικων συντασσομενον , ἡνικα το ἐστιν ἐπιφερεται , ἐπιδεχεται συνταξιν | ||
και δια τουτο αἱ ἀποκρισεις ὀνομαστι γιγνονται , ἠ δια προσηγορικων ἠ κυριων , ὁτι και τα κυρια την καθολου |
ὁ Ἀλεξανδρεων μιγας και πεφορημενος ὀχλος ἐπεθετο ἡμιν , καιρον ἐπιτηδειοτατον παραπεπτωκεναι ὑπολαβων , και το τυφομενον ἐκ μακρων χρονων | ||
δε δια προφητου Μωυσεως , ὁν ἀριστινδην ἐκ παντων ὡς ἐπιτηδειοτατον ἱεροφαντην ἐπελεξατο . τους μεν οὐν αὐτοπροσωπως θεσπισθεντας δι |
οἱ βουλευται [ τον ] θορυβον συνηγαγον τον δημον οὐδεν προσποιουμενοι μετεσχηκεναι του πραγματος . συνεληλυθοτος δε του πληθους ἀνισταμενοι | ||
. . τουτο φησι : τινες ἐνταυθα ἑαυτοις κατεσκευαζον , προσποιουμενοι εἰναι προξενοι πολεων τινων , ἱνα αὑται αἱ πολεις |
στρατιωτικα . βουλομενος Εὐβουλος ὁ πολιτευομενος δημαγωγος ὠν πλειονα εὐνοιαν ἐπισπασασθαι του δημου προς ἑαυτον , ἐγραψε νομον τον κελευοντα | ||
, εἰς δε την μελαγγειον τα εὐθαλη και δυναμενα πασαν ἐπισπασασθαι την ἀπο της γης τροφην . τεθεντα γαρ τα |
δοξει τα αὐτα τοις φιλοις ἐπιτηδευειν . Τους μεν οὐν κατηγορουντας οὑτω χρη μετιεναι το εἰκος : τοις δε ἀπολογουμενοις | ||
και πραττοντας και λεγοντας , ἡδονης τε αὐ σχεδον ἁπαντας κατηγορουντας , ἰδιᾳ δε μονῃ ταυτῃ προσηρτημενους . Σφαλεις οὐν |
διεφθαρμενων , αὐτου μιν ἐν τῃσι Θυρεῃσι καταχρησασθαι ἑωυτον . Τοιουτων δε τοισι Σπαρτιητῃσι ἐνεστεωτων πρηγματων ἡκε ὁ Σαρδιηνος κηρυξ | ||
μεν ἐλεγχομενῳ οἰμαι ἀν , ἐφη , πρεπειν συριγμον . Τοιουτων δε λογων ὀντων ὡς ἑωρα ὁ Συρακοσιος των μεν |
, ἀλλ ' οἱ ἀρκτοι τον χειμωνα φοβουμενοι , ἐν ἀντροις ὑπεισδυομενοι λειχουσι μονον τους ἑαυτων δακτυλους , ἀλλ ' | ||
θαλπεσι μεσημβρινοις ἡλιομανης βοᾳ . Χειμαζω δ ' ἐν κοιλοις ἀντροις νυμφαις οὐρειαις ξυμπαιζων : ἠρινα τε βοσκομεθα παρθενια λευκοτροφα |
καθ ' αὑτον μερους πολυ προεπλευσε των ἀλλων , βουλομενος προκαλεσασθαι τους Λακεδαιμονιους εἰς ναυμαχιαν : Θηραμενης δε και Θρασυβουλος | ||
Ἰσαιος που λεγει κηρυκευσατω . προκηρυξαι δ ' ἐστι το προκαλεσασθαι ὑπο κηρυκος , και ὑποκηρυξασθαι το προειπειν ἡσυχιαν ἠ |
παντα δρομεα , οὐδε τον παλαιοντα παλαιστην , ἀλλα της τελειοτερας του πραγματος ἑξεως ταυτα ὀνοματα . μεσος τοινυν Πλατωνος | ||
την της ὑποδοχης της ἑξεως προκοπην δεξαμενα , εἰτα της τελειοτερας μεθεξεως εὐμοιρησαντα , του μεν μετεχομενου μενοντος , του |
κακων κυνηγετι ἡ τα θνητων και τα θεια παντ ' ἐπισκοπους ' ἀει και νεμους ' ἡμων ἑκαστῳ την κατ | ||
ἠ ὁτι πολλους ὠτακουστας εἰχε τε και πευθηνας ὁ ἐστιν ἐπισκοπους ἀγγελους . οἱ δε φασιν ὡς ψεξας ποτε τον |
τι λυπηρον εἰη , εἰς ταυτα παρακαλουντες . και το προθυμεισθαι δε συναυξειν τον οἰκον ἐπαιδευομεν αὐτην , ἐπιγιγνωσκειν αὐτην | ||
και μιμειται , και τα ὑποζυγια ὁδων , ὡς ἠ προθυμεισθαι προς αὐτας , εἰ εὐ αὐτοις ἐχειν ἐν αἰσθησει |
μετα σπουδης ἐλαυνοντες το ῥοθιον ἐφιλοτιμουντο προς ἀλληλους , ἑκαστου σπευδοντος πρωτου καταρξασθαι της μαχης . ἐμπειροι τε γαρ ἠσαν | ||
ὁλην την οἰκουμενην περιβλεπτος ἐγινετο , κατα πασαν πολιν ἑκαστου σπευδοντος θεασασθαι τον ἀνδρα . , . . ) Ὁτι |
Μηδειαν και μη καταλαβοντων αὐτην και δια φοβον Αἰητου ἐνταυθα κατοικησαντων και κτισαντων την πολιν , ἡτις τῃ Κολχιδι φωνῃ | ||
φησι τους πενεστας και Θετταλοικετας . Βοιωτων των την Ἀρναιαν κατοικησαντων οἱ μη ἀπαραντες εἰς Βοιωτιαν , ἀλλ ' ἐμφιλοχωρησαντες |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
λασω και λασκω . Εὐριπιδης : ” τοιαυτα λασκεις τους ἀναγκαιους φιλους ” . το δε λω δηλοι το θελω | ||
ἠναντιωθη τῳ ὡροσκοπῳ . ἐσχε μεν οὐν και περι τους ἀναγκαιους τοπους σινος και ποδων αἰσθησιν , ἐξαιρετως δε ἐσεληνιασθη |
τον διαπορθμευσαντα Εὐρωπην Διι . . . Αὐτονοης δε και Ἀρισταιου παις Ἀκταιων ἐγενετο , ὁς τραφεις παρα Χιρωνι κυνηγος | ||
παραθεσθαι τον παιδα και παραδουναι τρεφειν Νυσῃ , μιᾳ των Ἀρισταιου θυγατερων : ἐπιστατην δ ' αὐτου ταξαι τον Ἀρισταιον |
ἡ ὑποκειμενη ὑλη την ἐργασιαν οὐ παραδεχεται . Οὐ των συντελουντων προς την των ἑξεων προχειρισιν τῳ εὐδαιμονι τα νυν | ||
πολει τουτους δεξιωσαμενων , και μηδεν των εἰς αὐταρκειαν αὐτοις συντελουντων παραλελοιποτων . Και οἱ Ἡρακλεωται τον εἰρημενον τροπον της |
: δις γαρ πας περισσος ἀρτιος γινεται : οἱ δε προτεροι παντες περισσοι , διοτι ὁ ἑτερος των ὁμοιων ἀκρος | ||
δε Ἀργιλιος δεδοικως περι αὑτου , ἐπειδη γαρ οὐδε οἱ προτεροι πεμφθεντες ἀπενοστησαν , προς Ξερξην οὐ παρεγενετο , ἐλθων |
παλιν ἀπο της των λοιπων ἀστερων συνεπιθεωρησεως και των τους κακοποιους περιεχοντων ζῳδιων . ὁ μεν γαρ του Κρονου τον | ||
παντοτε τους ἀγαθοποιους ἀγαθων εἰναι ποιητικους μητ ' αὐ τους κακοποιους ἐν τοις ἰδιοις οἰκοις καθεστωτας ἠ ὁριοις ἠ τριγωνοις |
ἐπιμερισμον ἀπο [ ὁριου ] ἀγαθοποιου ἐπι ἀγαθοποιον ἐν ὁριοις κακοποιου . τριτος το μεθιστασθαι ἀπο κακοποιου ἐπι ἀγαθοποιον ἐν | ||
δεχεται ἀπ ' ἐκεινου την κακοποιησιν και διενεργει τας του κακοποιου ἐνεργειας ὁ ἀγαθοποιος δια την συγκρασιν . Ὁ μεν |
. πλαγαισι ] ὑπο των Ἀθηναιων . . ἰω , δυστηνος ἐγω ] ὁ Ξερξης ὑπομιμνησκομενος των ὁλων Περσων ὀλωλοτων | ||
του πατρος βιον διεφθειρον . ἐλεγον οὐν οἱ πολιται , δυστηνος ὁ Φινευς , ὁτι αἱ Ἁρπυιαι τον βιον αὐτου |
, φασιν , προς τας χειρους των προσδιωρισμενων παραβαλλοντες τας ἀπροσδιοριστους ἰδειν : εἰ διαιρουσιν ἐκειναι , ἐκειναις δε ἀναλογουσιν | ||
γαρ εἰσιν αἱ την ἀντιφασιν ποιουσαι , ἐπει τας γε ἀπροσδιοριστους οὐδεν κωλυει πασας πασαις συναληθευειν . ὁτι δε μη |
εἰ πρωτον πλεων ἀπο του Σικελικου πορθμου την πρωτην ἀναγωγην ἐποιου , χαλεπωτατου γε πορθμου , ὡς Ὁμηρος τε δηλοι | ||
παρ ' ἡμιν ἑστηκοτας , ὁ της των ἐνοικουντων εὐσεβειας ἐποιου σημειον , ὡς των μεν βουλομενων καθαιρειν ὀντων , |
τους ἱππεας ἐκπεμπει ἐς τας δυο τας πλησιον πολεις προσταξας παραφυλαττειν τους ἀνθρωπους τους ἐνδον , μηποτε την ἁλωσιν αἰσθομενοι | ||
πα - τριδι . ἐκελευεν οὐν τοις ἐν τῃ Σπαρτῃ παραφυλαττειν την πολιν μηδεν καταπεπληγμενους : ταχυ γαρ αὐτον ἐπιφανεντα |
πιστευων ὑπερορω της ἀπολογιας : τῃ δε σκληροτητι του δαιμονος ἀπιστων ὀρρωδω , μη οὐ μονον της χρειας του παιδος | ||
λαβειν ὑπερ του λαθειν ἀδυνατον . φυλαττου τον παρα των ἀπιστων ἐπαινον . ἐπαινεθεντες ποσοι ἀπωλοντο . κρινε σεαυτον ὡς |
ἀν εἰη τουτων ἑκαστου ἀρετη . ταυτα μεν οὐν μαλλον ἐπισκεπτεον . Ἐν πασαις δε ταις ἀρχαις και ταις καθ | ||
και πολιτειων ὑπογραφειν διαφορας . ἀλλα ταυτα μεν και ἀλλοτε ἐπισκεπτεον . Την δε των Ἰλιεων πολιν των νυν τεως |
εἰς δε ταυτα τις αὐ βλεψας ἡγησαιτ ' ἀν παλιν αἰσχιστον το τοιουτον ἐνθαδε νομιζεσθαι . το δε οἰμαι ὡδ | ||
ποιησαντα , τοτ ' ἐπιτρεπειν χρη τῃ τυχῃ , ὡς αἰσχιστον γε και σφαλερον ὑποδειξαντα πολεμου κινησιν , ὡστε και |
μηνυεσθαι , ὡς οὐχ οἱον τε ὀν ἀνευ κατακλησεως θεου συστηναι τι των ὀντων : ἁρμονια γαρ παντων ἐστιν ἡ | ||
προς ἀλληλα περι το αὐτο κατα τον αὐτον χρονον δυναμενων συστηναι . Ὁραται δε γε ἐπι μεν της Μηδειας ὁ |
χρονον οὐδεν διαφερει . ἐκεινο μονον ἰστεον ὁτι ἐν πασῃ προτασει , τῃ ἐξ ὑποκειμενου και κατηγορουμενου , ἐπαν προστεθῃ | ||
λεγουσα το οὐκ ἀγαθον κακον ἐστιν οὐ μαχεται τῃ ῥηθεισῃ προτασει : ἐνδεχεται γαρ ἀμφοτερα συναληθευειν ἐπι τινων , οἱον |
και ὀξυτονως . παρα δε το μειος εἰρηται , ὁτι μειουμενης εἰς ἀκρον της σεληνης , πληρουται ὁ μην . | ||
ἐκ της κληματιτιδος ἀριστολοχιας . και ἡ μεν ἐκ της μειουμενης ἐμπλαστρος ποιει προς χοιραδας και παρωτιδας και παντα τα |
τε και καταιονησις δι ' ἐλαιου θερμου τε ἐπιχυσις . παραληπτεον δε και σικυας εἰς φοινιγμου λογον διχα κατασχασμου : | ||
ἐλαιου . ἐπιτεινομενηϲ δε τηϲ ὀδυνηϲ ἐπι πολυ και φλεβοτομιαν παραληπτεον και την κοιλιαν ἐρεθιϲτεον , ἐπειτα και καταπλαϲϲειν ἐξωθεν |
ὑμων των νεων τα ὁπλα ἀναληψονται , ἀλλ ' ὑπομενειτε ἀπολειφθηναι τουτων ἡγουμενων , οὑς ἀει πατερας ἐκαλειτε ; ὠ | ||
, ἐπιδειν ἑξης ὡς ὁλον αὐτο καταληφθηναι , και μηδεν ἀπολειφθηναι μερος γυμνον , μη σφοδρα τε πιεζειν τῃ ἐπιδεσει |
κολακα φαινεσθαι τον ἱστοριογραφον ἠ περι τας κατα μερος ἀποφασεις ἀνοητον και μειρακιωδη τελειως , εἰ δια της ἀλογου και | ||
βασιλευς κατ ' Αἰγυπτον , βοηθησειν : μη γαρ εἰναι ἀνοητον ὡσπερ ἐπιτειχισμα κατασκευασαι της οἰκειας ἀρχης : εἰ δε |
αἱματος χοιροκτονου αὐτος σε χρανῃ Ζευς κατασταξας χεροιν Αἰθιοπα φωνην ποτερα γυνη τις Αἰθιοψ φανησεται ; λεοντοχορτον βουβαλιν νεαιρετον ὡς | ||
παφλασματων : ἐχ ' ἀτρεμα . Φερ ' ἰδω , ποτερα Λυδον ἠ Φρυγα ταυτι λεγουσα μορμολυττεσθαι δοκεις ; Ἀρ |
, ὀντα πρεσβυτερον των σοφιστων , τινα νομιζει των ὀντων ἀνδρειοτατον . ὁ δε τα ἀγριωτατα των ζῳων ἐφησε : | ||
θεωρικων ὑμιν ἠ Βοηδρομια πεμψωσιν οὑτοι , και το παντων ἀνδρειοτατον , των ὑμετερων αὐτων χαριν προσοφειλετε . οἱ δ |
, ὡστε εἰναι μεν τας ψυχας αἰτιας , ταυτας δε ἀπειρους ὑπαρχειν . οὐτε γαρ , φησιν , ὡς ἐξ | ||
προδιαθεσιν των τοπων και δι ' ἐμπειριαν μαιας και ἀλλας ἀπειρους προφασεις οὐχ ὁ αὐτος ἐστι χρονος καθ ' ὁν |
γαρ ἐτι βασιλευοντος ἠρχε των Περσων Ὠχος και προσεφερετο τοις ὑποτεταγμενοις ὠμως και βιαιως . μισουμενου δε αὐτου δια την | ||
ἐπειχε . Πλεονεκτουμενος δε ὑπο των πολεμιων , προσεταξε τοις ὑποτεταγμενοις κοπτειν την γεφυραν , και το πληθος των βαρβαρων |
και μεγιστην ἐχει διαφοραν , οἱον συκη ἐρινεος , ἐλαα κοτινος , ἀπιος ἀχρας : ὁσα δ ' ἐν ἑκατερῳ | ||
. Ἀσαπη δε φυσει κυπαριττος κεδρος ἐβενος λωτος πυξος ἐλαα κοτινος πευκη ἐνδᾳδος ἀρια δρυς καρυα Εὐβοϊκη . τουτων δε |
ὁτι χρησμολογος ὁ Ἱεροκλης : διοπερ νυν χρησμου τινος αὐτον προσαγει μνημονευοντα . Γ μιμειται τους χρησμολογους : ἐστι γαρ | ||
, και των ἑρπετων ὁ ἰος μειζονα τουτων τα παθη προσαγει , βραχυτατου ἰου δια στενοτατης ὀπης ἐνιεμενου : οὐδεν |
συνδεδεμενοις ἀμφιπεσων ἐχειρωθη : διο της πολεως εἰς τἀρχαιον ἀποκαταστασης ἀμφοτεροις παρα τοις Ἡρακλεωταις ἐτεθησαν εἰκονες χαλκαι και νομος ἐγραφη | ||
ἐξ ἀστεος προσηκει σωσαι Λακεδαιμονιους , ἀπεκριναμην ἀν ἐγωγε ὁτι ἀμφοτεροις , εἰπερ εἰσιν Ἀθηναιοι . και γαρ οὐδ ' |
και των ὁλων κοσμων ὡς πληθυομενων τε και ἑνουμενων , ὑποτεταγμενων ἀει τουτων ἐκεινοις , και μεγαλοις οὑτω βημασιν , | ||
ὁτι και συ τῳ τροπῳ δυνατος εἰ την παρα των ὑποτεταγμενων εὐνοιαν περιποιεισθαι των ὑπηκοων , ἐτι δε φιλους πλειστους |
ἀρεσκομενος . Ταυτα περι των ἀληθευοντων και των προσποιουμενων και ψευδομενων λεγει . και γαρ και ἀληθευειν και ψευδεσθαι γινεται | ||
ὑπερ σου την γλωτταν ἐθετο καταβοων μεν των λεγοντων ὡς ψευδομενων , καταβοων δε των πειθομενων ὡς ἐξαπατωμενων . και |
παρασκευαζειν μετ ' ἐρημιας γιγνεσθαι τῳ πωλῳ , το δε φαγειν και πιειν και το των λυπουντων ἀπαλλαττεσθαι δι ' | ||
δ ' ἐπιθυμητικον μερος ἐστι της ψυχης αἰτιον του ἐπιθυμειν φαγειν και του πλησιασαι και των τοιουτων παντων . το |
πραττοντας ἠ οὐκ ὀντων αὐτοις γνησιων παιδων ἠ δια πενιαν ἀναγκαζομενους ξενους ἀνθρωπους εἰσποιεισθαι , ὁπως ὠφελωνται τι ἀπ ' | ||
πραττοντας ἠ οὐκ ὀντων αὐτοις γνησιων παιδων ἠ δια πενιαν ἀναγκαζομενους ξενους ἀνθρωπους εἰσποιεισθαι , ὁπως ὠφελωνται τι ἀπ ' |
καθευδειν οὐτε μεθ ' ἡμεραν οὑ ἀν ᾐ μενειν , θει δε ποθουσα ὁπου ἀν οἰηται ὀψεσθαι τον ἐχοντα το | ||
και ἐπιστημων της ὁδου , κατα μεν την ῥωμην ὀξεως θει , κατα δε την ἐμπειριαν ἀπλανως , κατα δε |
βιβλωι [ ] τοσαυθ ' ἡμιν περι της ἐξ ἀρχης ὑποθεσεως εἰρησθω [ ! ] ἐν δε τοις ἐχομενοις [ | ||
ὠν ἐν τῃ πολει . ἠ οἱον περιττα της προκειμενης ὑποθεσεως ἀει ἐξευρισκων προς το παραλογιζεσθαι , οἱον ὡς ἐν |
, ἐκλυσις , φρικωδης διαδρομη : ποτε δε και χολωδης ἐμετος : στροφος , βαρος κεφαλης : σκοτοδινιασις , ὠχριασις | ||
παθος περιεστη , ὑφ ' ᾑ και ὁ του αἱματος ἐμετος ἐνιοις ἑπεται , και μαλιστα ἐπι πλεον νηστευσασι . |
και γελοια συμβαινει πασχειν τωι λογωι και ἐναντια αὑτωι . ἀντιλεγει δη οὐν τουτο το γραμμα προς τους τα πολλα | ||
πολλῳ χρησεται τῳ λογῳ : πρεσβυτῃ διαμαχεται νεος , παις ἀντιλεγει πατρι . τα τοιαυτα πολλακις ἐρει παντα διακονειν ἀξιων |
, του στομαχου πολλακις ἠ γαστρος ἀναθυμιασεις ἐπ ' αὐτην πεμποντων , ἐκεινην κενωσαντες συνθεραπευομεν και την κεφαλην . κενουμεν | ||
ἑλκος εἰναι της ἀληθειας . Σωκρατης πολλα των φιλων αὐτῳ πεμποντων , ἐπει μηδεν δραξαμενος ὑπο Ξανθιππης της γυναικος ηὐθυνετο |
το στενον παραδεχομενοι ἐβυθιζον . ἡττηθεντων δε των βαρβαρων και φυγοντων οἱ Ἑλληνες ἐβουλοντο λυειν το ἐπι του Ἑλλησποντου ζευγμα | ||
ἐπι τοις πλειστοις , ἐκ προγραφης εἰναι των δημευθεντων ἠ φυγοντων ἠ ἀναιρεθεντων . ἠγον τε τας δικας ἐπι τον |
των χειροκμητων , ἀλλοτριουσι της του ἑνος και ὀντως ὀντος θεραπειας θεου . τουτο διαπραξαμεναι τοις ἀνδρασιν εὐαγγελιζονται : και | ||
μυθον . ᾐδει γαρ , ὡς ὁ συν ἐπιστημῃ της θεραπειας ἁπτομενος της ψυχης προ των ἀλλων φροντιει και των |
τους νεανισκους λεγων , ὁτι κινδυνος αὐτοις εἰη ἐκ Νινυου βασιλευσαντος ἀποθανεισθαι : δειν οὐν ὑποφθασαντας ἐκεινον τε και την | ||
ἐνδον ἠ ἐν τῳ προναῳ κειται , θρονος ἐστιν Ἀριμνηστου βασιλευσαντος ἐν Τυρσηνοις , ὁς πρωτος βαρβαρων ἀναθηματι τον ἐν |
τε παραδοξοι γυναικων ὠφθησαν και παιδων ἐς πατερας εὐνοιαι και θεραποντων ὑπερ φυσιν ἐς δεσποτας . και τωνδε ὁσα παραδοξοτατα | ||
και Ἀγαθων ὁ χρηστος , εἱποντο δε ἡμιν και των θεραποντων Βαιτυλος και Ποδαρκης και Φιλων ὁ θρασυς , ἡμεις |
ἀνθρωπος λιθος ἐστιν , ἱνα μη ἐπι ἀναιρεσεως τον καταφατικον προσδιορισμον παραλαμβανωμεν . Τας ἀντιθεσεις ἁπασας των προσδιωρισμενων προτασεων ἐν | ||
κατηγορουμενον , οἱον ἀνθρωπος . τουτο δε καθολου ἠ ἐχει προσδιορισμον ἠ οὐκ ἐχει . οὐκ ἐχει μεν ὡς το |
ἐν εἱρκτῃ ἀποθνῃσκει . Σεληνης μεσουρανουσης και ὑπο των κακοποιων περιεχομενης , του μεν Ἀρεος ἐκ των δεξιων , του | ||
και παλιν ἀλλας μειζονα γωνιαν περιεχουσας της ὑπο των ἐκτος περιεχομενης . τουτου γαρ δειχθεντος ἁμα μεν δηλον , ὁτι |
σωτηριας , ὁς ἐτυχε της ὀνομασιας ταυτης ἀπο των πρωτων πλευσαντων Ἑλληνων και διασωθεντων . ἀπο δε τουτων των μερων | ||
ὑπηρχον , αἱ δ ' ὀλιγοις οἰκουμεναι : διοπερ πορρωτερω πλευσαντων αὐτων , και ἀπο μεν της Εὐβοιας ἀποκρουσθεντων , |
ἐφ ' ἑκαστης κλινης , του δε χειμωνος κωδιον : προσκεφαλαιον δε αὐτον φερειν ἑκαστον ἐδει . το δε περιαγομενον | ||
ταφην , ἀλλα των φιλων ὁ μεν ἱματιον ὁ δε προσκεφαλαιον ὁ δε ὁ τι ἑκαστος ἐτυχεν ἐδωκεν εἰς την |
ἀντι του θρηνου πολλου ἀξιον . . ἐκκενουμενα ] των κατοικων . . ἠγαγε ποποι ] ποποι και τοτοι ἐπιρρηματα | ||
εὐλογηθησεται Ἰακωβ . Δια γαρ του σκηπτρου αὐτου ὀφθησεται Θεος κατοικων ἐν ἀνθρωποις ἐπι της γης , σωσαι το γενος |
λογων γαρ δεσποτης οὑτος ὁ θεος . φωνην : τον προφορικον λογον . κηρυξ : ὁ Ἑρμης . ὀνομηνε : | ||
και ἰδων σε χαρησεται ἐν ἑαυτῳ „ . τον γαρ προφορικον λογον διανοιας ἀδελφον ὀντα ἐπιστασθαι φησιν ὁ δημιουργος ὁτι |
λῃστρικην ἐμισθωσατο τριηρη . οἱ δε αὐτον ἐνθεμενοι Ναξον μεν παρεπλεον , ἠπειγοντο δε εἰς την Ἀσιαν ἀπεμπολησοντες . ὁ | ||
και ἠρεμον φασιν οὑτω προσαγορευεσθαι . παρεμετρεον : ἀντι του παρεπλεον . . Λητωις : ἡ Ἀρτεμις . Σησαμος πολις |
τινος και βασιλεως , τοις δε τοιουτοις ἐφοβειτο προσιεναι . γινομενης οὐν διατριβης μακροτερας οὐκετι φερειν ὑπεμενε την παρολκην : | ||
παρασκευας ἀνυπερβλητους κατεπονει τους πολιορκουμενους . Της δε πολιορκιας πολυχρονιου γινομενης και των κατα την πολιν πολλων μεν ἀναιρουμενων , |
τοις ἐπιγιγνομενοις οὐτε της δυναμεως ἐπαινουνται , δοξαν ἐγκαταλιποντες τοις ἀναλαμβανουσιν αὐτων τας ἱστοριας , ὁτι τοιουτους ἐζηλωσαν αὐτοι βιους | ||
οἱ Λακωνες , ὡν και οἱ υἱοι τα ἐμβατηρια μελη ἀναλαμβανουσιν , ἁπερ και ἐνοπλια καλειται . και αὐτοι δ |
δνοφερης και ταρταρου ἠεροεντος ποντου τ ' ἀτρυγετοιο και οὐρανου ἀστεροεντος ἑξειης παντων πηγαι και πειρατ ' ἐασιν , ἀργαλε | ||
ἐκ παντα τετυκται : Ζευς πυθμην γαιης τε και οὐρανου ἀστεροεντος . και ἀρχη μεν οὑτος ὡς ποιητικον αἰτιον , |
ἐστι προοιμιον και τι ἐστιν εὑρεσις και ποθεν το του προοιμιου μετενηνεκται ὀνομα και δια τι μη ταυτα ὁ τεχνογραφος | ||
, το δε ἐκεινοις δοκουν μεγα . τοιουτου τοινυν ᾀσθεντος προοιμιου μετα ῥηματων ἑτερων , ἁ κερδος ἀν ἠν μοι |
το μη ὀν . το μεν οὐν μη ὀν οὐ διδασκεται : εἰ γαρ διδασκεται το μη ὀν , ἐπει | ||
πασα γαρ παιδεια και φιλοσοφια δι ' αὐτης παιδευεται και διδασκεται : δι ' αὐτης δοσεις , ληψεις , ἀγοραι |
αἰτιον , ἐντελεχειᾳ δε το ποιητικον . Ἐντευθεν περι του ἀναγκαιου ἡμιν διαλεγεται πληρωσας τον περι της φυσεως λογον , | ||
γινεται ἀρα το πρωτον σχημα της μιξεως του ὑπαρχοντος και ἀναγκαιου : ἐπι δε της τοιαυτης μιξεως τῃ μειζονι καθ |
εἰ ἐπ ' ἐκεινοις γενοιτο , ἀποστερηθεντας δια τουτον των ἡδιστων ; ἐτι δε τα τειχη ὡς κατεσκαφη και αἱ | ||
και ἀγαλματα και οἱς αὐτοι κοσμουνται , και ταυτα μετα ἡδιστων ὀσμων και θεαματων παρεχει : ἐπειτα δε ὀψα πολλα |
ἀπο ῥιζης ἀρχομενος του πρωτοπαθουντος μοριου φερηται ταχεως εἰς τα παρακειμενα . διατεινοντες δ ' εἰσιν ἑκατερωσε των νευρων οἱ | ||
ὑπο των ἐντασεων , και ἐφ ' ὡν δριμεα τα παρακειμενα , ὡς ἐφ ' ἑλκωσεων ἐντερων ῥευματισμους ἐπιφεροντων , |
τεκεισθε . Και δη που πολεμοι , και δη και ἀναρσιον αἱμα ἐσσεται ἀνθρωποισι , κακῳ δ ' ἐπικεισεται ἀλγος | ||
ἀκραι : ἐπαναστασεις , ἀκρωτηρια . Οὐτε : οὐδαμως . ἀναρσιον : ὀλεθριον ἀπο του ἀναιρω το φονευω και σκυλευω |
φαρμακου . Οὐκ ἐκκρινει δ ' ἡ γαστηρ ἐνιοτε καθαρτηριου δοθεντος , ἠτοι δια την ἰδιοτητα της του καμνοντος φυσεως | ||
προς τῳ Γ : ὁπερ ἐδει ποιησαι . Ἀπο του δοθεντος κυκλου τμημα ἀφελειν δεχομενον γωνιαν ἰσην τῃ δοθεισῃ γωνιᾳ |
. και κεφαλης πονος ἐν ταυτῃ παραχρημα μειουται , και κοπον ἐξελασαι δυνατη τριφθεισα μετ ' ὀξους χοιραδας ἀντιαδας τε | ||
ἀνθων ϲκευαζομενον ἐν βαλανειῳ χριομενῳ : προϲ γαρ τῳ τον κοπον ἀποθεραπευειν μεταβαλλει τῃ εὐωδιᾳ το αὐχμηρον τηϲ ψυχηϲ εἰϲ |
ἐστι : οὐ δυνατον ἐστι . ἐξαλεασθαι : ἀπατησαι : ἀποφυγειν . * ἐκκορυφωσω : το ἐκκορυφωσαι δηλοι το ἀποκαλυψαι | ||
τοις ὑποτεταγμενοις ἐπιβληθησεσθαι ὡς τα κοινα θλιβηναι και τους δυναστας ἀποφυγειν εὐξασθαι , κατα δε την βʹ τριωρον τῃ Κοιλῃ |
. Ταυτην λουειν δει θερμῳ και χλιαινειν , φαρμακον δε πιπισκειν , και πυριῃν βληχρῃσι πυριῃσι : και κυκλαμινον τριωβολον | ||
ὀβολον και σμυρνης ὀβολον ἐν οἰνῳ τριβειν αὐστηρῳ μελανι και πιπισκειν . Ῥοου και πασης νουσου ποτον , ὁσαι ἀπο |
δυναται μετριας ποιεισθαι κενωσεις δια γαστρος , οἱον ἐστι το πολυποδιον και το ἀλυπιον , ἡ τε λινοζωστις . ἀλλα | ||
ἡ ῥιζα , σιραιον πανυ , πενταφυλλου ἡ ῥιζα , πολυποδιον , σμυρνα , σαρκοκολλα , στοιβη , τραγακανθα , |
των γαρ ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους ἀπο του σημειου λαμβανομενων , οἱον ἐφονευσας , παριστασο γαρ , αὑτη ἀναστρεφει | ||
. ἐπειδη γαρ οὐχ ὁμοτιμια ἐστι των κατ ' οὐσιαν λαμβανομενων ἐπι τινος , ἀλλα τα μεν καθαρωτερον αὐτο παριστησιν |
χωριον ἐπριατο και καθιερωσε τῃ θεῳ , δι ' οὑ ποταμος ἐρρει Σελινους , ὁμωνυμος τῳ ἐν Ἐφεσῳ . τοὐντευθεν | ||
ποταμου , και ἀπωλετο . Και μετεκληθη ἐκτοτε ὁ αὐτος ποταμος ἀπο των της Αἰτωλιας χωρας Ἀχελῳος ἑως της νυν |
μεν ὁπλα θεος πορεν ” Τ ] . ὀροθυνειν : διεγειρειν . ἠ διαταρασσειν . ὀσσα : ψιλως ἡ κληδων | ||
ἐχων δε την ὀξυτητα ταυτην παρα της φυσεως προς το διεγειρειν τον στομαχον εἰς ὀρεξιν τροφης ἀλλα και την ἐκκρισιν |