ξυλοβαλϲαμου , ἀϲπαλαθου , βραθυοϲ , ϲμυρνηϲ , ἀμωμου , ϲχοινου ἀνθουϲ , δαφνοφυλλων , ϲτακτου ϲτυρακοϲ , καλαμου ἀρωματικου | ||
καρδαμωμου ϲπερμα ἀριϲτολοχιαϲ μακραϲ ξυλοκαϲιαϲ ἀνα # ιβ ἑλενιου ξυλοβαλϲαμου ϲχοινου ἀνθουϲ καϲιαϲ κοϲτου ἀνα # Ϛʹ ἀμωμου φυλλου ναρδοϲταχυοϲ |
γυργαθον και θωμον , Ἀριστοφανους ἐν Δαιταλευσιν εἰποντος ἠ μη δικων τε γυργαθος ψηφισματων τε θωμος . και οἰκισκον δε | ||
νυν οἰκουμεναις , οἱον δη ἰσως το περι την των δικων ἀναγραφην και των συμβολαιων , ταχα δε και κηρυγματων |
ἀποκτεινειεν αὐτον ἐξισουμενον κατα την ᾠδην . ἀποθανοντος δε του Λινου το ἐπ ' αὐτῳ πενθος διηλθεν ἀρα και ἀχρι | ||
: Ἀπολλωνος φασι και Θοωσης της Ποσειδωνος γενεσθαι Λινον , Λινου δε Πιερον , Πιερου δε και νυμφης Μεθωνης Οἰαγρον |
ΗΜΑΡ . Ἑβδομη ἐστιν ἠ αἱ ἑπτα σφαιραι , αἱ κινουμεναι ποιουσι παντα τα ὀντα , ἠ ἡ παρθενος Ἀθηνα | ||
νεφελαι , ἀλλ ' ὑπο του ἀερος ὡδι ἠ ὡδι κινουμεναι † † . νεφελαι . . . ἀληθως ] |
. ἀλλα μην ὑπερ ὡν γε τοις εὑρημενοις τας τιμας καταλειπειν φησει , οἱ μεν ἁπλα πανυ και δικαι ' | ||
ἀπεργαζεται . παισιν δε αἰδω χρη πολλην , οὐ χρυσον καταλειπειν . οἰομεθα δε ἐπιπληττοντες τοις νεοις ἀναισχυντουσιν τουτο καταλειψειν |
ἐστιν εἰπειν , ἑξεως δε ἐστι της χρωμενης ἀει τοις συμβαινουσιν ὁν προσηκει τροπον , και δια τουτο ἡ πραοτης | ||
ὀντες τα μεν συμβαινοντα οὐκ εἰδον , τοις δε μη συμβαινουσιν ἐπιστευσαν . Φησι δ ' οὐν Σελευκον τον ἀπο |
, ἐπι δε τοισδε μηκετι : οὐ τι ἀν εἰη γελοιοτερον ; οὑτος μεν οὐν ὁ λογος ταυτῃ τελευτᾳ . | ||
δυνασθαι το νυν ἐρωτηθεν ἀποκρινασθαι σοι παλιν τουτο προσταττειν : γελοιοτερον δ ' οἰμαι πολυ το μηδετερον ἡμων δυνασθαι . |
ἐνυπαρχουσα πως ἠ δυναμει ἠ ἐντελεχειᾳ , δυναμει μεν το ὑλικον αἰτιον , ἐντελεχειᾳ δε το ποιητικον . Ἐντευθεν περι | ||
οὐκ ἀποκνητεον . δηλον ὁτι ἡνπερ κτλ . ὁτι το ὑλικον αἰτιον της πολιτικης τα πρακτεα εἰσιν . ὁ δε |
. Ἀλεξανδρος δε συνηγορων τῳ Ἀριστοτελει και δι ' ἀδυνατου δεικνυσιν ἀναγκαιον το συμπερασμα τον τροπον τουτον : εἰ γαρ | ||
τουτεστι των ποιοτητων ἐξ ὡν ταυτα ὑπαρχουσιν . Και τουτο δεικνυσιν ἀτοπον αὐτοις ἑπομενον , ὁτι αἰτια των κατα τον |
τοτε χρη και ναυτην και κυβερνητην και παντα ἀνδρα ἑξης προθυμους εἰναι , ἐπειδαν δε ἡ θαλαττα ὑπερσχῃ , ματαιος | ||
' Ἀντιγονου μισθοφοροις , ἐν οἱς και των ἡγεμονων πλειους προθυμους εἰναι συνεβαινε δι ' αἰτιας τινας εἰς το μεταβολης |
τοις παρανομουσιν ἀνατρεποιτο χρημασιν ἠ χαρισιν , ἐσομενην ἑωρων του κοινου βιον συγχυσιν . διοπερ ἐκ των ἐπιφανεστατων πολεων τους | ||
ἱππους ὑποζευξασα ἀνηγαγεν αὐτην . λευκιππου τε θυγατρος : ἀπο κοινου το ἀμφεπει και της λευκους ἱππους ἐχουσης θυγατρος αὐτης |
ἠθος το οἰκειον δεικνυσιν , ὡς οὐ φιλονεικος τοις καλως λεγομενοις . αὐτος ἐπειρωμην ] δια του ἐπειρωμην ἐταπεινωσε τον | ||
και ἐν ποτῳ και τοις ἀφροδισιοις λεγομενοις . το δε λεγομενοις προσεθηκεν , εὐλαβειαν φιλοσοφῳ πρεπουσαν εὐλαβηθεις : οὐ γαρ |
φακον λεανας καταπλαττε . καλως δε ποιει και το σελινον καταπλαττομενον και το ἡδυοσμον και χολη μαλιστα βοεια καταπλαττομενη . | ||
διαρροιαϲ ὠφελειν . Βρυον θαλαττιον ϲτυφει και ψυχει , ὁθεν καταπλαττομενον ὁϲα ἐϲτι θερμα ἐναργωϲ ἐμψυχει και ὠφελει . Βρυον |
μη ἰεναι δια παντος του σωματος οὐ δυνασθαι συνειναι : σημειον δε : και γαρ τοις ἀναμιμνησκομενοις την ἀποριαν εἰναι | ||
μεν οὐν ἐστι χρονος ἀτομος και ἐλαχιστος , ὁς και σημειον καλειται . ἐλαχιστον δε καλω τον ὡς προς ἡμας |
εἰτα σοι τοσαυτην ἐχειν δοκει μιμων ᾀσματα ῥωμην , ὡς τρεπειν και μεταπλαττειν των ἀκροωμενων τας γνωμας ; και φυσις | ||
ἐδημιουργει , μερος δε τι οὑτως εἰα , δυναμενος κᾀκεινο τρεπειν εἰς το κρειττον , αἰτιαν ὀφλισκανειν ἀξιος εἰναι μοι |
. ὁταν δε γε μυρια ἀναπληρωθῃ , ἑκατον ταλαντα ἡ προσοδος ἐσται . ὁτι δε δεξεται πολλαπλασια τουτων μαρτυρησαιεν ἀν | ||
και λαμβανοντος . σοι δε νυν ἡ κατ ' ἐνιαυτον προσοδος πλειων ἐσται ἠ ἐμπροσθεν τα παροντα παντα ἁ ἐκεκτησο |
ἰδια ἐστι του Διος , ὡσπερ ὁ ὑετιος και ὁ καταιβατης , και παρ ' Ἀθηναιοις φρατριος . το γαρ | ||
σος : ὁτι χθονιος ὁ Ἑρμης , Γ ὁθεν και καταιβατης παρα Ῥοδιοις και Ἀθηναιοις . Γ ἁττ ' ἀν |
' Ἀλεισιου κολωνη κεκληται . „ ἐνιοι δε και ποταμον δεικνυουσιν Ἀλεισιον . Λεγομενων δε τινων ἐν τῃ Τριφυλιᾳ Καυκωνων | ||
' ὡν αἱ ἀποδειξεις ἁμα μεν ἐξ αἰτιων τα αἰτιατα δεικνυουσιν , ἁμα δε τα ἀποδεικτα δυνανται δεικνυναι , και |
αὐτο ἐν πυρι , και ἀνεβαινεν ὁ καπνος ὡσει ἀτμις καμινου : και ἐξεστη πας ὁ λαος σφοδρα ” , | ||
κεραμῳ δε πιθῳ , σταμνιῳ . νεοκμητι δε καινῳ ἐκ καμινου : πελιδνον δ ' ἠγουν μελανα γ οὐρον ἀπηθησαι |
ἀπο σφων αὐτων τουτῳ τῳ ἐργῳ . Και ἐν τουτῳ Κοινος τε ἐς Ναυτακα παρ ' Ἀλεξανδρον ἐπανερχεται και οἱ | ||
τοις τριτοις δε Περδικκαν ἐπεταξε : της δε τεταρτης ταξεως Κοινος και Ἀρταβαζος ἡγουντο αὐτῳ : την δε πεμπτην μοιραν |
του κεντρου του κυκλου , ἀφ ' οὑ το εἰκοσαεδρον ἀναγραφεται , και ε τα ἀπο της του ἐν τῳ | ||
ἀπο της Α ρμδ , ἡ ὑπεροχη πα , ὁστις ἀναγραφεται ἀπο του θ , ὁς ἐστι συμμετρος τῳ ιε |
τοις κατοιχομενοις , ἐπειδη ἐνομιζετο καθαρος εἰναι και ἀπελαστικος των μιασματων . Διοπερ προς πασαν ἀφοσιωσιν και ἀποκαθαρσιν αὐτῳ ἐχρωντο | ||
κελευσας ἐξαγει τον λεων τας φλογας ὑπερθρωσκοντα της ὁσιωσεως των μιασματων ἑνεκα . ἐπει δε παν , ὁσον ἠν ἐκ |
τους αὐτους τοπους τας πολεις ἱδρυσαμενοι ἱερα κατεσκευασαν ἀπο κοινων ἀναλωματων : Ἰωνες μεν ἐν Ἐφεσῳ το της Ἀρτεμιδος , | ||
γεωργουντων και ποιησον ἀμφοτεροις λαμπροτεραν την πολιν και μηδετερον των ἀναλωματων φυγῃς , ὁπως ἡμιν μεν ὡς περι πολιτου διαλεγεσθαι |
τε , εἰπερ οὑτος ἐκεινον κρινει , γενησεται το αὐτο κρινον τε και κρινομενον πιστον τε και ἀπιστον : ᾑ | ||
Κῳ . προειρηται δ ' ἀνω περι αὐτης ὁτι το κρινον οὑτω λεγουσι . Τιμαχιδας δ ' ἐν τεταρτῳ Δειπνου |
ἐξελεγχομενος ὡσπερ νυνι παρ ' ὑμιν , ἐτολμησε ψευσασθαι παντων δεινοτατον , ὡς τετταρα μοι ταλανθ ' ὁ πατηρ κατελιπε | ||
εἰη ἀριστον , το δ ' ἐναντιωτατον του ὁμοιου , δεινοτατον . Εἰη δ ' ἀν το τοιονδε : ῥις |
κυκλῳ περι ταις ῥαβδοις ὡσπερ το πρασιον ἀνθος χρυσοειδες , μηλινον . εἰσι δε φλογοειδεις διπλαι , δασειαι , προσφυεις | ||
σχοινινου το ἀρκουν . θες δε ἐαν χρεια δεῃ ἐλαιον μηλινον και οἰνου καλου στυφοντος ὁσον χρεια δεοιτο εἰς το |
ἀνατειναι το ξιφος εἰς τας του ἡλιου αὐγας : το νομιζομενον δε εἰναι καλον , ὁ κατα της μητρος φονος | ||
λεγει και τον ταυτης παιδα φησιν ἀνῃρησθαι ὑπο αἰγισθου , νομιζομενον ὀρεστην εἰναι , τον δε ὀρεστην κλαπεντα εἰς φωκιδα |
βλεποντες οὑτω ποιεισθαι την διαστασιν των τονων προτεθυμηνται , οὐδεν εἰρηκασιν . ὁτι δε ἐστιν ἡ καταπυκνωσις ἐκμελης και παντα | ||
] . . . , . ὁσοι , φησιν , εἰρηκασιν το παν ὑπο του νου κεκινησθαι , και οὑτοι |
κυαμοι και μηλα και ἰσχαδες . ἀλλα πλακουντα αἰνω Ἀθηνησιν γεγενημενον : εἰ δε μη ἀν που αὐτον ἐχῃς ἑτερωθι | ||
ἁπαντας , ἐλεξε τοιαδε . Ἀνδρες συμμαχοι , ἀνθρωπινον το γεγενημενον : το γαρ ἁμαρτανειν ἀνθρωπους ὀντας οὐδεν οἰομαι θαυμαστον |
τοις κατα την θηραν ἀνδραγαθημασι διωνομασμενον ἐν μεν τοις ἐμπροσθεν χρονοις εἰωθεναι των ληφθεντων θηριων τας κεφαλας και τους ποδας | ||
ἐν δε τισι βραδυτερον και ἐν μεν τισι περιοδοις και χρονοις [ ἀπο των ἀπο του ἀπειρου ] μειζους λαμβανειν |
ἐστι , τα παθη , ὡς φησιν αὐτος , των κινουμενων οὐσιων , οἱον θερμοτης ψυχροτης , λευκοτης μελανια , | ||
τι και ἐνεργησαι . ποσῳ δη πλεον ἐπι των ψυχῃ κινουμενων την της ὁμοιοτητος αἰτιαν ἐνεργειν ἀναγκη ; Των ὀργανων |
. Παραδους ἡμιν δια των προειρημενων τον του ῥηματος ὁρισμον κοινοτερον τε και εἰδικωτερον , βουλεται δια τουτων εἰπειν ὁπως | ||
την ἀρετην ἐνταυθα και ἐπιστημην και την θερμοτητα και ψυχροτητα κοινοτερον ἐκλαμβανομενοι , τας μεν εὐαποβλητους τας δε δυσκινητους ἐπωνομασαμεν |
εἰδων ὁ τι χρη διαιρεισθαι , πειρασομαι ποιησαι καταφανες . πολιτειαι μεν εἰσι τρεις , βασιλεια , ἀριστοκρατια , δημοκρατια | ||
δε νομον ] * Ἐς παντα δε νομον τρεις εἰσι πολιτειαι , βασιλεια , δημοκρατια , ἀριστοκρατια . Φησιν οὐν |
τριγωνον προς το ἀπο της δευτερας το ὁμοιον και ὁμοιως ἀναγραφομενον . Ἐκ της εἰς ἀδυνατον ἀπαγωγης . Οὐκ , | ||
Δ εὐθεια , ὁ δε κζ το ἀπο της Δ ἀναγραφομενον τετραγωνον . και ἐστιν ὁ μεν λϚ τῳ κζ |
κρειττον ἐαν την τουτου χρησιν . ὁστις οὐν μη ἐπισταται χρησθαι φαρμακοις , ἀμεινων ἀν εἰη μη χρωμενος , ἀλλ | ||
κατα φυσιν φθεγγεσθαι , ἀλλ ' ἐπιτηδευειν περιεργοτερον τῳ λαρυγγι χρησθαι οὑτως ἐλεγετο : Δημοσθενης ἐν τῳ ὑπερ Κτησιφωντος . |
[ εἰσαγουσι πολλοι ] τον Ἡρακλεα [ του γελοιου χαριν κεκλημενον ⌈ μεν εἰς δειπνον ⌈ και δυσχεραινοντα ⌈ δε | ||
οὐ τα τοιαυτα ποιειν ἠν θαυμαστον . μακαριζων δε τον κεκλημενον , ὡσπερ οἱ ἀλλοι , μακαριζειν ᾠμην δειν και |
τινος ὑγροτητος , τῳ σχηματι μεν στρογγυλον μεγεθος δε ἡλικον ἀπιον ἠ και μικρῳ μειζον ἠ ἐλαττον . ἐκβλαστανει δε | ||
, ῥοιαν οὐν αὐτοις ἐπιδοτεον , ἠ μηλον , ἠ ἀπιον ἡψημενα . χρη δε ἑψειν οὑτως αὐτα : πρωτον |
σκευασθεντα χρησιμα . ὁτι ὁπου της θαλασσης ποταμοι και λιμναι συμβαλλουσιν , ἐτι δε πελαγη μεγαλα και κολποι , ἐνταυθα | ||
μισγαγκειας . μισγαγκεια ἡ μιξις , ὁπου ποταμοι ἠ ῥυακες συμβαλλουσιν . την † ἀιδιον . γρ . και τινα |
ὁν οὐδε στερησιν ὁλως , ἀλλα και το μηδαμη μηδαμως ἀκυρον της αὐτου σημασιας : ὀν γαρ τουτο και ἡ | ||
εἰ δε δη γημῃ την ἑτεραν , θατερον μερος ἐσται ἀκυρον του νομου . Μαρκελλινου . Των ἀλλων κεφαλαιων κοινωνουντων |
σε ῥᾳδιως ἐκεινος οὐκ εὐ πεφυκως . ἐδοξε τῳ Διι βασιλευεσθαι και το ὀρνιθων γενος και δια του Ἑρμου προς | ||
οὐκ ἐγενετο ὑπο των Δωριεων ὁ δημος ἀναστατος , ἀλλα βασιλευεσθαι τε συγχωρουσιν ὑπο Κρεσφοντου και ἀναδασασθαι προς τους Δωριεας |
ὁτι τεχνη ἐστι συστημα ἐκ καταληψεων συγγεγυμνασμενων προς τι τελος εὐχρηστον των ἐν τῳ βιῳ . . . . τεχνη | ||
την τεχνην οὑτως συστημα ἐκ καταληψεως ἐγγεγυμνασμενον προς τι τελος εὐχρηστον τῳ βιῳ : δια μεν του συνιστησι το συστημα |
συνθηκαι ποιουσιν . Ἀλλ ' ὁπως τας νησους κομισωμεθα , Λημνον και Σκυρον και Ἰμβρον ; οὐκουν διαρρηδην γεγραπται ταυτας | ||
ἐνι βραχυ , το δε πλειστον Πελασγικον , των και Λημνον ποτε και Ἀθηνας Τυρσηνων οἰκησαντων , και Βισαλτικον και |
τους συμποτας ἐν αἱς ἐδηλωσα ταξεσι , στηναι δε τους διακονους ἐν κοσμῳ προς ὑπηρεσιαν ἑτοιμους , ὁ προεδρος αὐτων | ||
παρα των ἀλλων ἐν τῃ πολει , οὐτε των κοινων διακονους , και ταυτα ὑπερ παντων ἀγρυπνους μελλοντας διαξειν και |
τον Ναρσην αὐτικα μαλα ζωγρησοντες και πονῳ ξυν βραχει περας εὐκτον ἐπιθησοντες ἁπαντι τῳ πολεμῳ . και οἱ μεν εὐκοσμιας | ||
ἡδυς αἰει καινος ἐν καινοισιν ἠ . ὁ δ ' εὐκτον ἀνθρωποισι , κἀν ἀκουσιν ἠι , δικαιον εἰναι μ |
] . καθωπλισμενη δε πλαττεται και οὑτως ἱστορουσιν αὐτην γεγονεναι παρισταντες ὁτι αὐταρκως προς τας μεγιστας και δυσφορωτατους πραξεις παρασκευαζεται | ||
Δημητρι πανυ οἰκειως , το πολυγονον και εὐσυλληπτον και τελεσφορον παρισταντες . ἀνατιθεασι δ ' αὐτῃ και τας μηκωνας κατα |
περι ἡμων , ἀλλ ' ἀποχρην ᾠετο , ἐαν το κελευομενον ποιειν ἐθελοντας ἐχῃτα δ ' αὐ Λακεδαιμονιοις δοξαντα ταυτ | ||
, και περι την ἀγοραν ὑπομενοντας ἑτοιμους εἰναι δραν το κελευομενον , ἀπῃει πρωτος εἰς την πολιν . οἱ δε |
προσυνθεμενη , ἐπειδαν οἱ πολεμιοι λαβοντες αὐτας ἀναπαυσωνται , νυκτωρ ἀνασχειν πυρσον . οἱ μεν Λατινοι συνεκαθευδον ταις κοραις , | ||
. Ἐπι δε την νομην ἐξακτεον θερους μεν πριν ἡλιον ἀνασχειν , ἐτι της δροσου κειμενης , χειμωνος δε , |
ἐν αὐτοις εὐταξια τις και αἰτια , δι ' ἡν προταττεται μεν ὁ Αἰας , και ὁ κοχλιας του λαχητος | ||
δε και ἐν τοις ἀναλυτικοις ὁ περι του συλλογισμου λογος προταττεται του τε ἀποδεικτικου και διαλεκτικου και σοφιστικου και αἱ |
ἀλλ ' ἡνικ ' ἀν αὐτοις δοκῃ , και οὐ χρησεσθαι περι τουτου συμβουλοις Θηβαιοις . και ταυτ ' ἀπεκριναντο | ||
δη δει θεωρους γιγνεσθαι τους μελλοντας περι φυσεως εἰκοτι λογῳ χρησεσθαι . Κινησεως οὐν στασεως τε περι , τινα τροπον |
Δ εἰς τρεις εὐθειας τας ΒΝ ΒΓ ΒΖ δυο εὐθειαι διηγμεναι εἰσιν αἱ ΔΕ ΔΝ , ἐστιν ὡς το ὑπο | ||
εἰς β μεγιστων κυκλων περιφερειας τας ΗΑ , ΗΜ δυο διηγμεναι εἰσιν αἱ ΜΔ , ΘΝ , τεμνουσαι ἀλληλας κατα |
ὡστε παντων ἑκατερα , ἀλλ ' ἡ μεν του παντα συμφυεσθαι προς ἀλληλα , κατα τε πλατος και βαθος , | ||
σημαντικας των κατα συμβεβηκος ὑπαρχοντων τῳ ὑποκειμενῳ και δια τουτο συμφυεσθαι προς ἀλληλα μη δυναμενων , και φησι την μεν |
, ἐθνος Σκυθικον . . . Ἀλεξανδρος ἐν τῳ Περι Εὐξεινου Ποντου , ὡς Διοφαντος , εἰπεν οὑτω λεγεσθαι αὐτους | ||
Ἀσσυριοι οἱ και Λευκοσυροι πλησιον της θαλασσης , δηλονοτι του Εὐξεινου ποντου , περι τας ἐκβολας του Θερμωδοντος ποταμου . |
συγγενη μελετα προς σεαυτον ἡμερας και νυκτος προς τε τον ὁμοιον σεαυτῳ , και οὐδεποτε οὐθ ' ὑπαρ οὐτ ' | ||
της ἀντιστροφης δακτυλον ἐχει τον βʹ ποδα : το ηʹ ὁμοιον τῳ πρωτῳ : το θʹ ὁμοιον τῳ ζʹ : |
, εἰποντες ὁτι γνωριζεται ἡ παραγραφη ἐκ του προςκεισθαι ὁτι παραγραφεται : διο προςηκε μη τουτῳ προςεχειν , ἀλλα τῳ | ||
παραγραφεσθαι , οὐτε ὡς γενομενης ἠδη κρισεως περι της ὑβρεως παραγραφεται , οὐτε τιμωρια τις ἐπι τουτῳ δευτερα παρηκολουθησεν , |
τριων , και του μεν πρωτου , ἐν ᾡ ὁ κοινος ὁρος του μεν κατηγορειται , τῳ δε ὑποκειται , | ||
Ἀνδρομεδας ἑσπεριος δυνει . εʹ . ὡρων ιδ : ὁ κοινος Ἱππου και Ἀνδρομεδας ἐπιτελλει . ὡρων ιε : Ἀρκτουρος |
πεμπειν εἰς την ὑπεροριαν , ὑποθεσις δε εἰ Ἀθηναιοις προσηκει πολιορκουμενοις ὑπο Πελοποννησιων εἰς Σικελιαν στρατευμα πεμπειν . ὁμοιως δε | ||
τειχος ὁ δυναιτ ' ἀν την ἀπ ' ἐκεινου τοις πολιορκουμενοις ἀσφαλειαν παρεχεσθαι . ἠν δε και κατα το μεγεθος |
ὑπεραιωρουμενον ; και εἰ δοξειε μοι , προσθεμενος ἀν τοις ἡττημενοις κοιμισας τους κρατουντας νικαν παρειχον τοις φευγουσιν ἀνα - | ||
, οἱ μεν περι τον Λεωτυχιδην και Ξανθιππον ἐπικειμενοι τοις ἡττημενοις κατεδιωξαν τους βαρβαρους μεχρι της παρεμβολης , συνεπελαβοντο δε |
την νοησιν ἀπεφηναντο . αὐτικα Ἐμπεδοκλης οὑτω λεγει : προς παρεον μητις ἀεξεται ἀνθρωποισι . παροντα γαρ αὐτῳ ἐνταυθα τα | ||
κατηκε . Ἀλλ ' , εὐ γαρ ἐχει ἐς το παρεον ἡμιν , νυν μεν ἐν τῃ Ἑλλαδι καταμειναντας ἀμεινον |
ἀνελομενον παλης νικας Ἰσθμικας και ἐν Ὀλυμπιᾳ τεσσαρας οὐδε ἀρχην ἐθελουσιν ὀνομαζειν , ὁτι κατελυσε πολιτειαν ἐμοι δοκειν την ἐν | ||
κἀν μη ὠσι : το δ ' ἀγαθον οὐ δοξῃ ἐθελουσιν ἐχειν . Ἀντιποιουνται γαρ μαλιστα του πρωτου , και |
ἐπιβαλλων ἐλαιου ναρδινου λι . α , ὑπερ δε του μελαντερον γενεϲθαι το φαρμακον καρυων λεπη καυϲαϲ και τριψαϲ ἐν | ||
, ὁ δ ' ἐν σκιᾳ , τῳ μεν ἐσται μελαντερον το χρωμα , τῳ δε λευκοτερον : οὐδεν δε |
διαβαλλων . ” ΓΘ ἐτος ὀγδοον ] τοσαυτα ἐτη εἰχον πολεμουντες . Γ ἐλεαιρεις ] ἐλεεις . Γ γυπαριοις ] | ||
και γαρ ἱκανον χρονον : δεκα τρια γαρ ἐτη εἰχον πολεμουντες . πολλην , φησι , θλιψιν ὑπεμειναμεν εἰς το |
νυκτος κατα την ἑωθινην ἐπι το ὀρος το καλουμενον Παγγαιον ἀνιων προσεμενε τας ἀνατολας , ἱνα ἰδηι τον Ἡλιον πρωτον | ||
, κεφαλην τε και ἀλλην χειρα και ἰξυν , Αἰγοκερως ἀνιων καταγει : τα δε νειατα παντα αὐτῳ Τοξευτηρι κατερχεται |
“ ἐξεθηκα ” , μαρτυρει Εὐριπιδης λεγων : διδωσι βουκολοισιν ἐκθειναι βρεφος . λεγει οὐν Ἀριστοφανης , ὡς ἐπειδη παρανομως | ||
ὁτι ὁ Φοινοδαμας γʹ ἐχων θυγατερας ἀναγκαζομενος ὑπο του Λαομεδοντος ἐκθειναι αὐτας τῳ κητει ἐκκλησιαν συναγαγων ἐδημηγορησε δεον εἰναι Λαομεδοντα |
ἠ μιαν των καλουμενων διφθογγων , οὑτως ὡς ἑξης εἰναι συμφωνον ἠτοι τελικον αὐτης της συλλαβης ἠ της ἑξης ἀρκτικον | ||
. το ἀρα ΑΓ διαστημα δις δια πασων ὀν ἐστι συμφωνον . ἠτοι οὐν ἐπιμοριον ἐστιν ἠ πολλαπλασιον . ἐπιμοριον |
γεραιροντι παν ὁ τι οὐν ἀγαλμα , ἐξεικασμενον αὐτῳ και τετιμημενον . ταις θυγατρασι φαρμακον ὠρεξε , και αὐτος ἐπιε | ||
των Ὠρωπιων : ἐνταυθα δε που και το Ἀμφιαραειον ἐστι τετιμημενον ποτε μαντειον , ὁπου φυγοντα τον Ἀμφιαρεων , ὡς |
κοπτομενων των πικρων ἀμυγδαλων καθαρων ἐπιρραινομενου και βραχεοϲ ὑδατοϲ και διακρινομενων , ὡϲ εἰρηται . τινεϲ δε κοπεντων των ἀμυγδαλων | ||
καθ ' ἡν ὁδε ὁ κοσμος ἐδημιουργειτο : τοτε γαρ διακρινομενων των στοιχειων και την ἐναρμονιον ταξιν λαμβανοντων προς τε |
ὡν ἐφυγον , ἀλλ ' αὐτης , ὁτι και ἐν μεσοις λῃσταις ἐμεινε παρθενος και τον μεγαν ἐνικησε λῃστην , | ||
ποριμα και δυνατα ἀποφηναι βουλωνται , Ὀδυσσεας τε νηχομενους ἐν μεσοις τοις ἐρημοις πελαγεσι και νεους ἐκ γεροντων και καλους |
ἐν πασῃ τεχνῃ και οὐχ ἡκιστα ἐν ἰητρικῃ πολυν ὀχλον παρασχοντα και πολλην ὀψιν και πολυν λογον ἐπειτα μηδεν ὠφελησαι | ||
. και τον ὑποδεξαμενον ἠ κρυψαντα ἠ την ἐρευναν οὐ παρασχοντα τοις ἰσοις ἐνεχεσθαι . μηνυειν δε ἑκαστα τουτων τον |
τῳ σωματι Γ κνηστιαν αὐτο ποιουμεν . Γ κνισμον αὐτῳ ἐμποιουσιν . μεταφορικως το τραχυ και δηκτικον , ἡν και | ||
ὁτι ταις συνεγνωσμεναις μονασιν αἱ ἀριθμητικαι ἀρχαι το διαφορον οὐκ ἐμποιουσιν , ἐπει μηδ ' ὁλως εἰσι διαφοροι , και |
της Οἰνοης ἀπ ' αὐτου : του βραδους δοκων : νομιζομενος . ἐν τῃ ξυναγωγῃ του πολεμου μαλακος : . | ||
Μελανευς , τοξευειν ἀνηρ ἀγαθος και δια τουτο Ἀπολλωνος εἰναι νομιζομενος : και οἱ της χωρας το Καρνασιον , τοτε |
: φοβουμενη . Αὐτην : την μητερα . χερειον : χειροτερον . εἰλειθυιης : της γεννησεως , γεννας . Μετῃορον | ||
” : αὐτο γαρ το λῳον συγκριτικον ἐστι . πολυ χειροτερον : οὐχ ὁτι του χρυσου χειροτερον ἠν , ἀλλ |
Μαγˈνητων σκοπον πεισαις ' ἀκοιταν ποικιλοις βουλευμασιν , ψευσταν δε ποιητον συνεπαξε λογον , ὡς ἠρα νυμφειας ἐπειρα κεινος ἐν | ||
ἁ και προνοηθεις ὁ νομοθετης ἀπειπεν τῳ ποιητῳ αὐτῳ ὀντι ποιητον υἱον μη ποιεισθαι , τινα τροπον διορισας περι τουτων |
πυκνα . ἀλλ ' ὁτε δη Τρωεσσιν ἐν ἀγρομενοισιν ἐμιχθεν σταντων μεν Μενελαος ὑπειρεχεν εὐρεας ὠμους , ἀμφω δ ' | ||
ὀνοματα „ δια τας μετοχας : δοντες δοντων , σταντες σταντων . σεσημειωται ταυτα μη περισπασθεντα : Τρωες Τρωων , |
και ἡγεμων της ὀψεως γιγνομενος , την δε νυκτα ἑτεροις παριεις : ἀργων δ ' ὁμως οὐδ ' οὑτως , | ||
τουτους δε συ καλλιων εἰδεναι ; και πως ἀν σοι παριεις εἰδεναι βελτιον ὀρθως ἀν φρονοιην ; και μην το |
ἀλλα χρονον κακοδαιμονιας μεστον εἱλοντοκολασεις ὁρισαι κατ ' αὐτων τας προσηκουσας . Ἐστι δε ταυτα οὐ μυθου πλασματα , οἱς | ||
και ἀδωροδοκητον ἐπαγειν ψηφον . Τεταρτον , ὡστε μετα τας προσηκουσας δικαιολογιας δυνασθαι το ζητουμενον ἐπιδεξασθαι περας : εἰ γαρ |
την δικην καταλυσει και τον νομον τον πασι κοινον και συμφεροντα ἀφαιρησεται , ἀδαμαντινον γενεσθαι , εἰ μελλει συλησειν ταυτα | ||
ὁμονοιαν οὐ κακως ἐχει , ἀλλα τα προσηκοντα και τα συμφεροντα ὑμιν αὐτοις ἐποιησατε , βραχεα βουλομαι και περι τουτων |
πιτυροις ἑφθοις ἐν ὀξει ἠ πηγανου ἀφεψηματι , ποιει δε καταπλασσομενον και ἡδυοσμον μετα ἀλφιτων , καρυα βασιλικα μετα πηγανου | ||
ὑπνον παρασκευαζει . το σπερμα δ ' αὐτης τῳ μετωπῳ καταπλασσομενον κεφαλαλγιας πυρωδεις ἀποκρουει . Ἰον βοτανη ἐστι ψυχρα τῃ |
ἐκ των συκων των ἐπι τοις δενδροις βρεχομενων και σηπομενων ἐμβαλλουσιν εἰς ὑδωρ , και ἐασαντες συσσαπηναι ὀξος ἐποιησαν . | ||
δε και ἀμυγδαλων πικρων , και φυλλου και ἑψητου ὀλιγον ἐμβαλλουσιν : ἀλλοι και ἀλοης ἡπατιτιδος και κυπειρου . Ἠ |
την μεν των ὀντων διαιρεσιν εἰς τεσσαρα τινα κατα το συμπλεκομενον ποιει , ὑστερον δε την των δεκα γενων ἀσυμπλοκως | ||
ὁποιουουν συντεταγμενου τῳ ὑποκειμενῳ τον κατηγορουμενον ἑκαστῳ των τετταρων προσδιορισμων συμπλεκομενον τετταρα προτασεων συμβαινει ποιειν εἰδη , ὡστε δια τουτων |
ἑαλωκεναι , οἱ δε τετρωμενον τουτον ἰδειν και κατα γης ἐρριμμενον , οἱ δε δεσμιον ἀπαγομενον εἰς το των ἐναντιων | ||
ὁ ἐραστης ἐξεμεσῃ της νυμφης τον φοβον , ἡ δε ἐρριμμενον ἰδῃ τον θανατον χαμαι , τοτε καταβαινει της πετρας |
Διοδωρος και Διων ὁτι Σαμνητων , Τυρρηνων και ἑτερων ἐθνων πολεμουντων Ῥωμαιοις ὁ Δεκιος ὑπατος Ῥωμης συστρατηγος ὠν Τουρκουατου οὑτως | ||
ὀσσων εἰναι . ἐληϊσαντο : ληϊζω κυριως ἐπι των ἀνθρωπων πολεμουντων το λαφυραγωγω : ἠχμαλωτευσαν , ἐκρατησαν , ἐλαβον , |
προς την ἐρωτησιν , ὁμολογουμεν δε το λοιπον της ἀντιφασεως μοριον εἰναι το ἀληθες . εἰ δε γε ὁλην τις | ||
βραχυ παραπλεκειν δει τι των στυφοντων , ἱνα τονουμενον το μοριον σῳζῃ την οἰκειαν ἐνεργειαν : τουτο δ ' ἐστιν |
φιλοσοφιαν , και ποιειν οὐκ ὀλιγους εἰς τα σα βλεποντας δικαιοτερους . ποιεις δε και ἡμιν τα περι τους λογους | ||
ᾡ ὑμων ἀκουω ἀπορουντων τι το δικαιον , ἐν τουτῳ δικαιοτερους τους ἀνθρωπους ποιω . και ὁ Σωκρατης , Πως |
ἐστι το συνεπιγελαν τοις ἀλλοτριοις κακοις , συγχαιρειν δε το συνηδεσθαι τινος ἀγαθοις . ἐπιδοτικος μεν ἐστιν ὁ δεομενοις ἐπιδιδους | ||
πολιν μη χειρω της ἐνεγκουσης εἰναι , μεταστησον εἰς το συνηδεσθαι τας αἰτιας . Μη λαβειν μεν σε τα γραμματα |
θαυμασεις ὡς του μεν βουλευτικου και δημοτικου μεσον ταττεται το πολεμικον οὐποτε της αὑτου λειτουργιας ἐν ταις ἀρισταις πολιτειαις ἀφισταμενον | ||
οἱ σαλπικται δε ἀφ ' ἑνος παραγγελματος ἠρξαντο σημαινειν το πολεμικον : και των μεν ἐρετων οὐθεν ἐλλειποντων προθυμιας , |
ἀπλετῳ : ἁπασαν γαρ την Βοιωτιην κατειχε ἠχω ὡς ἀνδρος ἀπολομενου μετα γε Μαρδονιον λογιμωτατου παρα τε Περσῃσι και βασιλεϊ | ||
ἀπο της πετρας . παραπλησιως δε και του δευτερου προσαναβαινοντος ἀπολομενου , οἱ λοιποι ταχεως παντες ἐφυγον : ἀπορρωγος δε |
ποιουν σωμα ἐστι : ποιει δε ἡ φωνη προσιουσα τοις ἀκουουσιν ἀπο των φωνουντων . λεξις δε ἐστιν κατα τους | ||
τα κοινα ἐλεγχει την φαυλην διαθεσιν , ἐπιθυμιαν ἐγκατασπειρων τοις ἀκουουσιν ἀπαλλαγηναι της ἐνεστωσης μοχθηρας πολιτειας . ὑποτιθεται γαρ περι |
σχημα νοεισθω . [ οὐ ] βουλεται οὐν ὁ Παλαιος διαμετρους αὐτους εἰναι λεγων : πασα μεν οὐν ἀντιζυγης στασις | ||
την δειξιν του τε ἀπογειου και της ἐκκεντροτητος γ ἀκρωνυκτους διαμετρους προς την μεσην του ἡλιου παροδον , ὡν την |
ἀποπληρουντας , ἐπειδηπερ ἐσωθημεν , και ἁμα διατριβειν περι μετρου διαλεγομενους οὐ συμβαινον ἐστιν . εἰεν . σε γαρ δη | ||
ἐπει και ἐν Λιταις , ἡνικα προς ἀλληλους ποιει αὐτους διαλεγομενους , λεγει αὐτῳ ὁ Ἀχιλλευς προς τον Ὀδυσσεα Διογενες |
στερεου φυσιν ἐδειξε , των προ αὐτης ἀριθμων τοις ἀσωματοις ἀνακειμενων : κατα μεν γαρ το ἑν ταττεται το λεγομενον | ||
πεποιημενα και τεχνης θαυμαστης δαιδαλα . κελευει των λυχνιων των ἀνακειμενων αὐτῳ , ἀργυρα δε ἠν ταυτα , το ἑτερον |
, μη φανεντες ἑλκοιντο . πολυ δε δεινοτερων ὀντων των πεπραγμενων ἐκειθεν εἰχον εὐλογον τον ἐπι τοις ἐλαττοσι φοβον . | ||
τον λοιπον βιον και ἐν οἱς εὐθυνας ἐμελλον δωσειν των πεπραγμενων , τουτους ἐξαπαταν ὑπεστησαν . πως ἀν ἀνθρωποι κακιους |
ἐπιστολην την μακραν ἐκεινην , ἐκελευσας γαρ και οὐκ ἠν ἀπειθειν τοσαυτῃ δυναμει . ἡ μεν οὐν ἀναγνωσις ἐκινει γελωτα | ||
την Καλλιου ἐνδ . ἀπολ . . ἀπιστειν ἀντι του ἀπειθειν Ἀ . κατα Λαισποδιου . . Γαληψος : Ἀ |
τινα φευγειν . διωκουσι δε γε συντονως παντες ἀνθρωποι το δοξαζομενον αὐτοις ἀγαθον και φευγουσι το ὑποσταθεν κακον . πασα | ||
ἐστι δε ἐπιμαρτυρησις μεν καταληψις δι ' ἐναργειας του το δοξαζομενον τοιουτον εἰναι ὁποιον ποτε ἐδοξαζετο , οἱον Πλατωνος μακροθεν |
Ἀλπεων και του Ῥοδανου μεχρι μεν του Δρουεντια ποταμου Σαλυες οἰκουσιν ἐπι πεντακοσιους σταδιους : πορθμειῳ δε διαβασιν εἰς Καβαλλιωνα | ||
ὠν προς την ΞΟ ὁριζων ἐστι τοις προς τῳ Ε οἰκουσιν . Ἐπει οὐν δυο κυκλοι , ὁ τε περι |
, και μεχρι τριων ἐλθουσα αἰσθησιν σχῃ τοις αἰσθανομενοις . μεταβαλλον μεν οὐν οὑτω και μετακινουμενον γιγνεται παν : ἐστιν | ||
κεκινησθαι ἐν ἁπαντι χρονῳ παραπλησιως . ἐτι δε το συνεχως μεταβαλλον και μη φθαρεν μηδε πεπαυμενον της μεταβολης μεταβαλλειν ἠ |
ὡς Ἀριστοφανης . Ἐγχυτριστριας δε λεγεσθαι και ὁσαι τους ἐναγεις καθαιρουσιν αἱμα ἐπιχεουσαι ἱερειου : και τας θρηνητριας , ἐτι | ||
τα καθαρα : τα δ ' ἰσχναινοντα , ταυτα δε καθαιρουσιν . Ἠν δε τις συναγῃ τα μηπω ὡραια ἐοντα |
περιφανους πονηρον οἰδεν ὁ θεος και ἀποκτεινει : τον γαρ δερματινον ὀγκον ἡμων το σωμαΕἰρ γαρ δερματινος ἑρμηνευεταιπονηρον τε και | ||
. . ποιουσιν . σκυτινον ] δερμα , αἰδοιον , δερματινον , δερματιον . σκυτιον ] δερματιον . σκυτιον . |
γην [ τε ] την Περσιδα ἀποδειξομεν τῳ Διος αἰθερι ὁμορον οὐσαν . οὐ γαρ δη χωραν γε οὐδεμιαν κατοψεται | ||
των Ἀμαζονων τοσουτον ἀνδρειᾳ διηνεγκεν ὡστε μη μονον πολλην χωραν ὁμορον καταδραμειν , ἀλλα και πολλην της Εὐρωπης και της |
δια το ἀξιοπιστον του πρεσβυτικου προσωπου τουτο ποιει , ἠ καταβαλλων το του νεου , ὡς εἰκος , οἰημα . | ||
ἐπ ' ἀργυρεας κατακειται κλισμω , πρατον ἰουλον ἀπο κροταφων καταβαλλων , ὁ τριφιλητος Ἀδωνις , ὁ κἠν Ἀχεροντι φιληθεις |
ἐξον παρα βασιλεως καρπουσθαι , ἀλλ ' ἐκεινου του μακρου καταλογου της τρυφης και της εὐπαθειας , ὁποσα ταις δελτοις | ||
Ἀπολλοδωρος δε ἀρσενικως αὐτην φησιν ἐν τῃ ηʹ του νεων καταλογου ” τον Ὠλενον και την Πυληνην νυν μεν οὐκετι |
τοις τι δεομενοις ἀποδοσθαι , τοις δε ἀντι αὐ ἀργυριου διαλλαττειν ὁσοι τι δεονται πριασθαι . Αὑτη ἀρα , ἠν | ||
Ἡσιοδος της αὐτης ἐχεσθαι γνωμης Ὁμηρῳ και τοις ῥημασι μονοις διαλλαττειν ἐν τοισδε τοις ἐπεσι Κεινος μεν παναριστος ὁς αὑτῳ |