ἐπιθες ἐπι ἡμερας καθ ' ἑκαστην ἀλλασσων . [ Εἰς ψωραν ἱππου . ] Σχισας ὀφιν και λαβων το στεαρ | ||
και δριμεων ἑτεροις παχυχυμοις οἱ λειχηνες συνιστανται , ῥᾳδιως εἰς ψωραν και λεπραν μεταπιπτοντες : διο των ἰσχυρως ξηραινοντων χρῃζουσι |
τοις μαχιμοις ἐθνεσιν ἀνδρος , ἐν δε τοις ἀγεννεσι και δειλοις γυναικος , ἀπο του κυριωτερου μερους την διαθεσιν της | ||
μαραθου , ὀξυτερην το τιθησιν ἐφ ' ἑρπηστηρσιν ὀπωπην πιαινον δειλοις ἀλγεα βουπελαταις . των δ ' αὐτων οὐρας τε |
και τους φανερως ἡμαρτηκοτας σῳζειν δυνανται , ὑμας δε χρη ὑπολαμβανειν πρωτον μεν ὁτι , εἰ παντες Ἀλκιβιαδῃ ὁμοιοι ἐγενοντο | ||
Π . ἀ [ . ] καθολου δε ὠιοντο δειν ὑπολαμβανειν μηδεν εἰναι μειζον κακον ἀναρχιας : οὐ γαρ πεφυκεναι |
βρωματα σχεδον ἐν τῃ περιφορᾳ της ὁλης συνταξεως ἑτεραν ἐν ἑτεροις λαμβανει την ἡδονην . ὁ μεν οὐν κατεχων τα | ||
δε προσθηκη γινεται συλλαβης , ὡς ἐν τῳ ἐτητυμα και ἑτεροις . . ΑΓΟΡΗΣ . Ἀντι του των ἐν ἀγορᾳ |
ναυαγησαντων Ἑλληνων , ἠγουν αὐτους τους ναυαγησαντας Ἑλληνας οὐκ ἐν ταφοις κειμενους , ἀλλ ' ἐπι των θαλασσιων πετρων οὐδε | ||
νομιμων μετατροπας και την παλαιαν ἡλικιαν και τους κατοιχομενους ἐν ταφοις . Περι ποστον δε μερος του ὑποκειμενου γενους ἡ |
ἀνω του βοθρου κλινην ἐθηκεν οὐκ ἐντεταμενην , ἀλλα στρωμασι ποικιλοις κεκοσμημενην . καλει Τηριβαζον ὡς διαλεξομενος περι ἀπορρητων . | ||
δια τουτων φιλοποιειται την θεον . κελαινοφρων ] δολιοφρων . ποικιλοις ἀγρευμασι ] τωι πεπλωι . ἐξεμαρτυρει ] ἐκηρυττε τον |
ἐπιμελειας δεονται τα μαθηματα , προς οὑς ἐστιν εἰπειν το Πλατωνικον ἐν τῃ Ἐπινομιδι εἰρημενον οὑτως : εἰτε χαλεπα εἰτε | ||
. Πλατωνικος ὠν ὁ πατηρ του βιβλιου τουτου κατα τον Πλατωνικον σκοπον ζητει το τε τελος της ὀντως φιλοσοφιας και |
εἰς δε ταυτα τις αὐ βλεψας ἡγησαιτ ' ἀν παλιν αἰσχιστον το τοιουτον ἐνθαδε νομιζεσθαι . το δε οἰμαι ὡδ | ||
ποιησαντα , τοτ ' ἐπιτρεπειν χρη τῃ τυχῃ , ὡς αἰσχιστον γε και σφαλερον ὑποδειξαντα πολεμου κινησιν , ὡστε και |
και εὐμενεις πεμπουσι σε και ἐν ἱεροις δηλον και ἐν οὐρανιοις σημειοις : γιγνωσκεις δε και αὐτος . ἐγω γαρ | ||
, οὑτως ἡμεις ἀναβλεψαντες μονον εὐθυς ἐπιβαλλομεν την ὀψιν τοις οὐρανιοις . ἀλλα και δι ' ὡν σωματων διακλωμενας τε |
γαρ Ὁμηρον πεποιηκεναι ἀριστον μεν ἀνδρα Ἀχιλλεα των εἰς Τροιαν ἀφικομενων , σοφωτατον δε Νεστορα , πολυτροπωτατον δε Ὀδυσσεα . | ||
ἀφελης την διαιταν γεγονε . πρεσβειων οὐν πολλων προς αὐτον ἀφικομενων οὐδεποτε πλειον πεντακλινου διεστρωννυτο : ὁτε δε μη παρειη |
την θειαν γεγονεναι , δια το τους συνορωντας ἐκφαντικως ἑκαστα καταλαμβανειν , μητε το πυρ κεκαυκος , ὡς προειρηται , | ||
πυκνωσιν των σωματων ψιλην , και την ῥυσιν ἀποβλεποντας , καταλαμβανειν τας διαθεσεις . δει δε και προς ἑτερον τι |
, ἀλλ ' οἱ ἀρκτοι τον χειμωνα φοβουμενοι , ἐν ἀντροις ὑπεισδυομενοι λειχουσι μονον τους ἑαυτων δακτυλους , ἀλλ ' | ||
θαλπεσι μεσημβρινοις ἡλιομανης βοᾳ . Χειμαζω δ ' ἐν κοιλοις ἀντροις νυμφαις οὐρειαις ξυμπαιζων : ἠρινα τε βοσκομεθα παρθενια λευκοτροφα |
, μονου δε ἐμβαλουσα ὑδατος και τοις χειλεσι προσφερουσα πληρου φιληματων το ἐκπωμα και οὑτως διδου τοις δεομενοις . ἐστι | ||
δε μηρων ἁγνον οὐ κατηιδεσω , ὠ δυσχαριστε των πικρων φιληματων . Πως ἀν τις διακρινειε τον κολακα του φιλου |
νηος , ὑπο ζυγα , μη τιν ' ἑταιρων βλαπτοι ἐλαυνοντων , ὁποτε σπερχοιατ ' ἐρετμοις : οἱ δ ' | ||
ταξηται τις το στρατευμα . . ἐλωντων ] ἀντι του ἐλαυνοντων . . ἀνυστον ] ἐνεργητικον . . κἀν τουτου |
συγκεισθαι τα συστηματα ἐκ των διαστηματων : οὐδεν γαρ κωλυει συμφωνουντων των φθογγων κατα τους εἰρημενους ἀριθμους ἐκμελως τα συστηματα | ||
εἰπωμεν . αἱρεσις ἐστι ἀνδρων ἀστειων δοξα προς μεν ἑαυτους συμφωνουντων προς δε ἀλλους διαφωνουντων . και καλως εἰπεν ἀνδρων |
γαρ ἀποδεικτικης ἀπο αἰτιων και πρωτων ἀρχομενης αὑτη ἀπο των αἰτιατων και δευτερων ἀρχεται : οὐδεν γαρ ἐστιν ἀναλυσις , | ||
και των διαφορων φωτισματων αὐτης : διο και ἐκ των αἰτιατων τεκμηριωδως συλλογιζομενοι το αἰτιον ἑαυτοις ἀποδεικνυομεν , τα αἰτιατα |
, ἐξελθουσα ἀπο σαυτης ἀναζητει , μενουσα δε ἐν τοις σωματικοις ὀγκοις ἠ ταις κατα νουν οἰησεσιν ἀζητητως ἐχεις των | ||
ἀρχουσα και λογῳ χρωμενη : και ἡ μεν ἀλογος τοις σωματικοις ἑπεται παθεσιν : ἐπιθυμει γαρ ἀλογως και ὀργιζεται , |
κοινος ἠν ὁ φοβος των τε ἠδικηκοτων των τε οὐχ ἁμαρτοντων , ὡς ἐν τοις τοιουτοις κακοις κοιναι των πολεων | ||
' αὐτο και παρακαλουμεν . ἐστι δε των μεν οὐδεν ἁμαρτοντων δικαιολογια , των δ ' ἁμαρτοντων παρακλησις . ἐφ |
μεν οὐν προβολης τινος ἀφ ' ἡμων γινομενης ἐπιβαλλομεν τοις ὁρωμενοις δηλοι και το των ὀφθαλμων σχημα οὐ κοιλον οὐδε | ||
ἐν ὁμοιῳ διεμενεν : ἐφ ' οἱς ἀγγελλομενοις ἁμα και ὁρωμενοις καταπλαγεις Μωυσης οὐκ ἐστοχασατο μαλλον ἠ θεοφορηθεις ἐθεσπισε την |
ἀρα ἐστιν ἐπι την ΒΖ . ἐπει οὐν ἐν τρισιν παραλληλοις ταις ΗΘ ΒΚ ΔΕ ἰση ἐστιν ἡ ΗΚ τῃ | ||
τα σημεια ἐπιζευγνυμενη εὐθεια ἐν τῳ αὐτῳ ἐπιπεδῳ ἐστι ταις παραλληλοις . δια τα αὐτα δη και ἑκατερον των ΣΟΠΤ |
τοις πελας ἐπιτασσομενη . Τα δε του πολεμου και των ἑκατεροις ὑπαρχοντων ὡς οὐκ ἀσθενεστερα ἑξομεν γνωτε καθ ' ἑκαστον | ||
ἐν ἀθροῳ γινονται τῳ δεινῳ , και ὁ ἐρως ἐν ἑκατεροις ἠν ἀκατασχετος . Λαβων δη την κομην ὁ Ἁβροκομης |
θρηνου διηγουμενος προς τον χορον οὐκουν ] οὐδαμως ποροις ] παρασχοις αἰτῃ ] ζητεις παντα γαρ πυθοιο μοι ] † | ||
δοιης : Δωσης . . οὐ μεταμαθοις δηλονοτι , εἰ παρασχοις . . παρασχοις . Θ . και το Βαττου |
παρακαταθηκας . Ἁς μεν τοινυν παρεσχετο συνθηκας ὡς κατα ταυτας μισθωσαμενος την τραπεζαν , αὑται εἰσιν , ὠ ἀνδρες δικασται | ||
ἑαυτου , πολεμου καταλαβοντος ἐξεπεμψε τις ἀλλον ἀνθ ' ἑαυτου μισθωσαμενος , ἀριστευσας ἐκεινος κατα τον νομον ἐλαβε την δωρεαν |
προσδεοιντο , ψηφισθηναι ἐς τον ἐκπλουν . και ὁ Νικιας ἀκουσιος μεν ᾑρημενος ἀρχειν , νομιζων δε την πολιν οὐκ | ||
ὁρμης μεν ἑκουσιος ἡ κινησις , προς δε του παθηματος ἀκουσιος . ἁπερ δ ' ἐπι των σκιρρων , ταυτα |
ἐδηλου : προ γαρ του δεοντος αὐτους κατελθειν . ὁθεν ἀπολιποντες Πελοποννησον ἀνεχωρησαν εἰς Μαραθωνα κἀκει κατῳκουν . Τληπολεμος οὐν | ||
μαλα ἐπιμελως , ᾠχοντο αὐον αὐτον και τας ῥιζας ὑποτετμημενον ἀπολιποντες , οὐδε γνωριζοντες ἐτι ἠ προσβλεποντεςποθεν γαρ ; ἠ |
. Ταυτην λουειν δει θερμῳ και χλιαινειν , φαρμακον δε πιπισκειν , και πυριῃν βληχρῃσι πυριῃσι : και κυκλαμινον τριωβολον | ||
ὀβολον και σμυρνης ὀβολον ἐν οἰνῳ τριβειν αὐστηρῳ μελανι και πιπισκειν . Ῥοου και πασης νουσου ποτον , ὁσαι ἀπο |
ἐν ταφρῳ ἐρυσαρματες ὠκεες ἱπποι ἀξαντ ' ἐν πρωτῳ ῥυμῳ λιπον ἁρματ ' ἀνακτων , Πατροκλος δ ' ἑπετο σφεδανον | ||
αὐτις ἀπετραπε λαον Ἀθηνη . ἐνθ ' ἀνδρα κτεινας πυματον λιπον : αὐταρ Ἀχαιοι ἀψ ἀπο Βουπρασιοιο Πυλονδ ' ἐχον |
ἐπετιθεντο τοις εἰς την χωραν κατιουσιν ἐκ των ἐρυματων λῃστηρια καταστησαμενοι , και πολλα τους γεωργους ἐβλαπτον . ὑπερ ὡν | ||
. Καταλαβοντες δε της Αἰθιοπιας τα ἀκρα , και ἀντρα καταστησαμενοι διεγνωσαν τους παριοντας λῃστευειν . Ὁ δε Ἁβροκομης ὡς |
τουτων ἀντωμοσιαν . ἐχει δε πως ὡδε : Σωκρατη φησιν ἀδικειν τους τε νεους διαφθειροντα και θεους οὑς ἡ πολις | ||
ἀδικειν . τον δε ἑαυτον ἀδικουντα ἀναγκη κατα ταὐτον και ἀδικειν και ἀδικεισθαι : δια το τον αὐτον εἰναι και |
ἀλλα τριποδας πολλους ἀλληλων πλησιον , ὡστε τον ἑνος ἁπτομενον παραπεμπειν δια της ψαυσεως την ἐπηχησιν ἑκαστῳ , και διαμενειν | ||
νηα , οἱονει πομπινος τις ὠν . Πομπιλος παρα το παραπεμπειν τους πλεοντας : ὁτι παραπομπευει την νηα , οἱ |
: στενου , στενω το περισπωμενον , οὑ το δευτερον στενοις : περι γαρ του στενω βαρυτονου , και πενω | ||
ταχυ παντες ἐτραπησαν . της δε φυγης οὐσης ἐν τοποις στενοις και τραχεσι συμπιπτοντες ἀλληλους συνεπατουν και πολλοι χωρις πολεμιας |
. Μοσχοι : Κολχων ἐθνος , προσεχες τοις Ματιηνοις . Ἑκαταιος Ἀσιαι . . . . Μυκοι : ἐθνος περι | ||
λαβων το ῥευμ ' Ἀραξεως , ἐπιμισγεθ ' , ὡς Ἑκαταιος † ἐφοτιεις . ὡς δε Ἐφορος ἱστορηκεν , ἐκ |
φλεγματωδη περιττωματα δια το της φυσεως ἀσθενες , χρεια των τεμνοντων και της λεπτυνουσης διαιτης : μη χρονιζειν δ ' | ||
Βαρκαιους ἐπι σπονδας : και στας μετα των τα ὁρκια τεμνοντων ἐπι της κρυπτης ταφρου ὠμοσεν , ἐφ ' ὁσον |
ὁταν ἐπι δημοσιῳ ἀγωνι ] σκηπτομενου τινος καμνειν , ὁ ἀντιδικος ἀντωμνυται , φασκων [ προσποιεισθαι αὐτον , και περι | ||
, λεγων . δʹ Συνδραμων δε παλιν , οἱς ὁ ἀντιδικος λεγει , δικαιοις οὐσι , το συμφερον ἀντιθησεις , |
γεννωμενῳ , του βρεφους εἰς το στομιον ἠδη της ὑστερας ἐμπιπτοντος και των ἁρμων της κυοφορουσης λυομενων ἀμφοτεροις κινδυνον ἰσοθανατον | ||
και ἀνταποφερομενων . βροντας δε και ἀστραπας ἀπο θερμου γινεσθαι ἐμπιπτοντος εἰς τα νεφη . σεισμους δε γινεσθαι του ἀνωθεν |
μερων ἡσυχαζειν , ἀλλα παντα προς ὑπηρεσιαν | συγκεκινησθαι . παρειστηκει δε ὁ λεως ἁγνευσας ὁμιλιων των προς γυναικας και | ||
τῳ μεν παιδι ἐξω ὑπεστρωτο , τραπεζα δε τῃ κλινῃ παρειστηκει ποτηριον ἐχουσα : και οἰνος αὐτου παρεκειτο και ὑδωρ |
ὁ μεν λογος καθαπερ ὑλη ὁ τε προφορικος και ὁ ἐνδιαθετος , κοσμει δε αὐτον ὁ τεχνικος . εἰ οὐν | ||
Ὁ λογος διαφορα σημαινει : λεγεται γαρ λογος και ὁ ἐνδιαθετος , καθο και τους ἀγγελους φαμεν λογικους , και |
, ἀλλα και ὁ Πλατων κτλ . . , : Στρατων μεν προσειναι τοις σωμασι φυσικον βαρος , τα δε | ||
: καθηνται δε και οἱ ποιησαντες τα ἀγαλματα Ξενοφιλος και Στρατων . ἐξ ἀρχης δε ἱδρυσατο Σφυρος το ἱερον , |
μελιτος , κρομμυον μεθ ' ἁλων και πηγανου , τεφρα κληματων μετ ' ἐλαιου , ἠ σκορδιον , κοφοξυλεας φυλλα | ||
ἐν τῳ οἰκειῳ τοπῳ ἐατεον ἠ μεταφυτευτεον . δυο γαρ κληματων ἐν ἑνι βοθρῳ ἐαθεντων , και αἱ ῥιζαι στενοχωρουνται |
πως οὐν οὐ ῥημα το ἰδιαιτατον ἐχον του ῥηματος ; Φαμεν οὐν ὡς παν μερος λογου και ἑξης . Παρα | ||
και ἀνανευει ἀπ ' αὐτου οὐ συμφωνουσα και ἀλλοτριουμενη . Φαμεν δη , ὡς την φυσιν οὐσα ὁπερ ἐστι και |
ποιουνται την θεωριαν , βλεποντες εἰς αὐτα και δια των εὐχων θεοκλυτουντες . κατηρξαντο γαρ οὑτοι πρωτοι των τε λοιπων | ||
ὁρμας , εἰτα εἰς το ἱερον ἐπι μετουσιαν ὑμνων και εὐχων και θυσιων ἐκαλεσεν , ἱνα κἀκ του τοπου κἀκ |
περισκελιδες χρυσαι . Θειον δη τι νομισας το εὑρημα και διδασκομενος παρα της ὀϊος ἐλεειν τε το παιδιον και φιλειν | ||
γηρασκω κτλ . παροιμια : γηρασκω δ ' ἀει πολλα διδασκομενος , ἐπι των δια το γηρας ἐμπειροτερων . εἱλκυσται |
της μητρος και προσηνεγκε διαφορους τροφας ἐξ ἀκροδρυων , ἀπο μελιτος , ἀπο γαλακτος , και ἐλθων ὁ ἐριφος ὀσφρησατο | ||
τους ἐν τοις προσωποις . ] Ὀξους δριμυτατου μετα ἰσου μελιτος μιξας ἐπιμελως ἐπιχριε , τῳ δακτυλῳ διατριβων . ἀλλο |
των Ἰχθυων διοπτευομενου τμηματα Ϙβ και ηʹ , μετα δε ἡμιωριον καταδεδυκοτος ἠδη του ἡλιου και μεσουρανουντος του τεταρτου μερους | ||
και ἡμισυ προστεθησεται , τῳ πεμπτῳ ὡρα , τῳ ἐσχατῳ ἡμιωριον . Και οὑτως ἀναπληρωθησονται αἱ ἑξ ὡραι , καθ |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
ἠ και ἐκ θαλασσης νησος ἀντικειται , προς των θερινων πνευματων θερμον και νοσερον τουτο το χωριον , διοτι οὐτε | ||
θαλασσα , οὐ ποταμοι , οὐκ ἀερος φυσις , οὐ πνευματων οὐχ ὡρων μεταβολαι , οὐ ζῳων οὐ φυτων ἰδεαι |
ἡγεμονα Ῥωμαιων οὐ τον ἀφανεστατον στρατηλατην ἐσχον : ἀλλ ' ἀντειχον ἑκατεροι της χωρας , ἐν ᾑ το πρωτον ἐστησαν | ||
το στρατευμα φοβησειαν . και ἐπι πολυ μεν τοιουτῳ τροπῳ ἀντειχον οἱ Ἀθηναιοι , ἐπειτα προελθοντες πεντε ἠ ἑξ σταδιους |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
Διομηδεος ἱπποδαμοιο : και τοτ ' ἀρ ' Ἰδαιον προσεφη κρειων Ἀγαμεμνων : Ἰδαι ' ἠτοι μυθον Ἀχαιων αὐτος ἀκουεις | ||
πυργος ἐνι κρατερῃ ὑσμινῃ . τον δε πεσοντα ποδων ἐλαβε κρειων Ἐλεφηνωρ Χαλκωδοντιαδης μεγαθυμων ἀρχος Ἀβαντων , ἑλκε δ ' |
τινος φαντασια , τρια εὐθυς ἐπιγινεται : ἀφορμη ἐκ του φανεντος , ὁρμη προς το φανεν , τριτον ἐνδοιασμος ἀμφικλινης | ||
ἁπαντων ὀψεις , ὡσπερ ἐν νυκτι βαθειᾳ πολλου φωτος αἰφνιδιον φανεντος : ἐκπλαγεντες δε οἱ βαρβαροι προσεκυνησαν και οὐδεις ἐδοκει |
, ἐρωντες ἐπιμιξιας , ἀγομενοι μεν ὑπο της χρειας , εἰργομενοι δε ὑπο της θαλαττης , εἰδον ὀρνιν ἐξ ἀερος | ||
των ἑλων ὀντων δυο ἠσαν οἱ πολεμοι , τῃ διοδῳ εἰργομενοι μη γινωσκειν τα ἀλληλων : και κατα την διοδον |
γενος εἰς εἰδη οὐ δυναται , αὐτου Ἀριστοτελους λεγοντος των ἑτερογενων και μη ὑπ ' ἀλληλα τεταγμενων ἑτεραι τῳ εἰδει | ||
ἀλληλων ἡ γενεσις ἠ μεταφερει ἐξωθεν γονον ἠ ἐκ τινων ἑτερογενων ἡ τουτων γενεσις : οὐ γαρ ὠφθη , φησιν |
. των ἀντικειμενων ἀρα κοιναι εἰσιν ἀσυμπτωτοι . Ἐαν ἐν ἀντικειμεναις ἀχθῃ τις εὐθεια τεμνουσα ἑκατεραν των περιεχουσων την ἐφεξης | ||
ἰσον ἐστι τῳ ΞΣ . Ἐαν ἐν ταις κατα συζυγιαν ἀντικειμεναις των ἐφεξης τομων εὐθειαι ἐφαπτομεναι συμπιπτωσι , και δια |
Ῥοδος προτερον Ὀφιουσσα και Σταδια , εἰτα Τελχινις ἀπο των οἰκησαντων Τελχινων την νησον , οὑς οἱ μεν βασκανους φασι | ||
Χαρακι . Ἰος , νησος των Κυκλαδων , ἀπο Ἰωνων οἰκησαντων , ὁθεν ἠν Ὁμηρου μητηρ , ὡς ὁ χρησμος |
τροπον ἐπεισχεομενων . ἀλλα γαρ και ἐπι τουτοις θεῳ προσηκον εὐχαριστειν , ὁτι καιτοι κατακλυζομενος οὐκ ἐγκαταπινομαι βυθιος : ἀλλα | ||
τα προβατα . νυν δ ' ἡμεις ἀφεντες ἐπι τουτοις εὐχαριστειν , ὁτι μη και αὐτων την ἰσην ἐπιμελειαν ἐπιμελουμεθα |
διαφοραν νοει μοιρων οὐσαν εʹ , Ϙʹ . Ὁ ὀκτωκαιδεκατος ἀπεχων μοιρας νϚʹ , ὡρας δε εʹ Ϙʹ . Ὁ | ||
δε ἡλιος δις του ἐτους ἐκει γινεται κατα κορυφην , ἀπεχων της θερινης τροπης ἐφ ' ἑκατερα μοιρας νη . |
οὐδε δοκων ὁραν ] προσποιουμενος μη εἰδεναι . ἐξεμειν ] ἐκβαλλειν τα συναχθεντα χρηματα . ἁττ ' ἀν κεκλοφωσι μου | ||
χρηται . τον οὐν οὐκ ὀρθως χρωμενον μισειν δικαιον και ἐκβαλλειν και ἀποκτεινυναι ἀλλ ' οὐ τον διδαξαντα . Οἰμαι |
. ὁ δε θνῃσκων ἐβοα : „ ἀθλιος ἐγω και ἀνοητος : πολεμιστων γαρ μη ὠν γονεων τινος χαριν εἰς | ||
εἰπερ μεταδιδωσι μηδενι . και Μοιροκλης εἰληφε χρυσιον πολυ . ἀνοητος ὁ διδους , εὐτυχης δ ' ὁ λαμβανων . |
οὑτος Σαπωρι τε και Ὁρμισδῃ τοις εἰς την ἡμετεραν ἡλικιαν ἀφικομενοις , το μεν πρωτον ἐναντιαν ἐσχε την ἐκβασιν , | ||
ὑμων ἐστιν : ἐπιτρεψατε των πρεσβευτων τισιν εἰς την πολιν ἀφικομενοις δηλωσαι τῃ βουλῃ ταυτα : και γαρ εἰ την |
ἀγρων ὁμορων νεμων , Δρυας το ὀνομα , και αὐτος ὁμοιοις ἐπιτυγχανει και εὑρημασι και θεαμασι . Νυμφων ἀντρον ἠν | ||
' αὐτον ἀποτεινειν διαιταν , εἰδοτα , ὡς τοις μεν ὁμοιοις διατηρουνται αἱ κρασεις , κολαζονται δε τοις ἐναντιοις . |
ἐμελλον . δια τουτο οἱ κατα Μωυσην σοφοι παντες εἰσαγονται παροικουντες : αἱ γαρ τουτων ψυχαι στελλονται μεν ἀποικιαν οὐδεποτε | ||
τον ποταμον ἡμερων σχεδον τι τριων ὁδον . οἱ γαρ παροικουντες ἑκατερωθεν τον ποταμον φυλαρχοι , χωραν οὐκ εὐπορον ἐχοντες |
βουληθωμεν , ἐμπαλιν πρακτεον , ὁσα βραδεως θερμαινομενα μεχρι πλειστου παραμενει , ταυτα προσφεροντας . Ζυθος δριμυτερος ἐστι των κριθων | ||
σφων κακιᾳ : οὑτος δε οὐτε ἐναντιος ἐστιν , οὐτε παραμενει τῃ κακιᾳ , ἐπειδη οὐκ ἐναντιος ἐστιν . Εἰ |
την κατα πολεμιων νικην : το γαρ λεγειν ἰδιον εἰναι ἀντιστασεως το ἀμφοτερα ὡμολογησθαι ἐν αὐτῃ , το τε ἀδικημα | ||
ποιησας , τῃ μεταληψει χρησεται ὁ διωκων : ἐπι μεν ἀντιστασεως , ὁτι ἀλλως ἐχρην δημοσιευσαι , ἀνενεγκειν τῳ δημῳ |
των Αἰγυπτιων : οὑτοι δε ἐπειδη ἠπορουντο , παντοθεν κυκλον ποιησαμενοι , ὡστε ὁρασθαι τα ὁπλα , ὑπο ταις ἀσπισιν | ||
των βαρβαρων ἐπῃνεσεν Ἀγησιλαος , ὁτι τους θεους ἑαυτοις ἐχθρους ποιησαμενοι ταις ἐπιορκιαις , αὐτῳ φιλους και συμμαχους κατεπραξαντο . |
και Μακαριαν νησον πελαγιαν , ὡς ἀν των ἠπειρων οὐχ ὁρωμενων ἀπ ' ἀλληλων . ἀπο δε τουτου το πλατος | ||
τε μεγαλαι βοαι και κτυπος ὁπλων και δρομος ἱππων οὐχ ὁρωμενων ἠκουετο . ἀμφι τε τον ἡλιον ἀηδη σημεια πολλα |
ὁ δαμος ὁ Ἀθαναιων ἐν τε τοις προγεναμενοις καιροις εὐνοεων διατελει Βυζαντιοις και τοις συμμαχοις και συγγενεσι Περινθιοις και πολλας | ||
σωτηριαν βιου , ὁ καλουσιν οἱ ἀνθρωποι νουν , ᾡ διατελει σωζομενον , και τας ἀποριας ἐξιωμενον του βιου , |
ἡμας βαλλοντων , ἐτι δε τυπτοντων αὐτον ὑπο της μεθης κἀκεινου ἀμυνομενου , και των παραγενομενων ὡς ἀδικουμενοις ἡμιν ἁπαντων | ||
προηξε το χαριν ἰσοδυναμειν τῳ ἑνεκα . πανυ δε ἐστι κἀκεινου ἀποδειξις . ἡ τοιαυτη συνταξις ἐπι γενικην φερεται , |
τοιουτον γινομενον . Ἐκ μεν οὐν τουτων δοξειεν ἀν τοις σπερμασιν . Οὐ μην οὐδε θατερον ἀδυνατον οὐδ ' ἀλογον | ||
το ἐν ὀλιγῳ πολλην διανοιαν ἠθροισθαι , καθαπερ ἐν τοις σπερμασιν δενδρων ὁλων δυναμεις : εἰ δ ' ἐκτεινοιτο τις |
, του στομαχου πολλακις ἠ γαστρος ἀναθυμιασεις ἐπ ' αὐτην πεμποντων , ἐκεινην κενωσαντες συνθεραπευομεν και την κεφαλην . κενουμεν | ||
ἑλκος εἰναι της ἀληθειας . Σωκρατης πολλα των φιλων αὐτῳ πεμποντων , ἐπει μηδεν δραξαμενος ὑπο Ξανθιππης της γυναικος ηὐθυνετο |
Ἀττικῃ δῃουμενῃ μη τολμησαντας βοηθειν ἐν Πελοποννησῳ χωριον τειχιζειν και καταλαμβανεσθαι . οὑτοι μεν οὐν ἡγουμενου Θρασυμηδους πλησιον της Πυλου | ||
ἐστι τῃ σκεψει , ἐπειδη κἀκεινη τα παθη μονα φησι καταλαμβανεσθαι . διαφερει δε αὐτης , ἐπειδη ἐκεινη μεν την |
παχος : και τουτῳ χριε το προσωπον ἐν ἡλιῳ μελλων διατριβειν : ἀπο δε του ἡλιου γενομενος προσκλυζε ψυχρῳ πολλῳ | ||
δε ἐπιστρεφειν τε και προς ἑαυτους γινεσθαι , και οἰκοι διατριβειν . ἀλλ ' οἱδε μεν , τους τε ποδας |
, παντα τε τα περιοικα βαρβαρα χειρωσασθαι και ἐς φορου συντελειαν ὑπαγαγεσθαι , οὐχ ἡσυχαζει οὐδ ' ἐντος Τιγριδος ποταμου | ||
θεοι προς την ὁλην του κοσμου διαταξιν και προς την συντελειαν τοις θεοις των ψυχων ἀποβλεποντες , την κρισιν των |
διαφερουσιν : ἀμητος γαρ ἐστιν ὁ καρπος ὁ τρυγωμενος , ἀμητος δ ' ὁ καιρος του θερους : ὡσαυτως και | ||
: Ἀρητος Λαμητος Μελητος βυνητος τρυγητος . τοιουτον και το ἀμητος και ἀμητος . το δε ἑψητος λαλητος ὀξυτονα και |
λεγουσιν , ὡσπερ Πλατων ἐποιει , ἀλλον μεν λεγων τον εἰδητικον ἀριθμον , ὁν και αἰτιον ἐτιθετο , ἀλλον δε | ||
το μεν γνωριζομενον ἑν , ὁτι το διωρισμενον ἐστι και εἰδητικον , δηλον ἐκ του ἑν τι των πολλων ἐννοειν |
τηρησις ἀξιωματος . Προθυμια ἐμφανισμος προαιρεσεως πρακτικης . Χαρις εὐεργεσια ἑκουσιος : ἀποδοσις ἀγαθου ὑπουργιας ἐν καιρῳ . Ὁμονοια ὁμοδοξια | ||
, ὑπαρξιν δηλουσαν , ὡς και γερων γερουσιος , ἑκων ἑκουσιος , και ὠν οὐσιος , και ἐνουσιος ὁ ὑποστατικος |
. . ἰσως Ἐριννυς ἐστι : τα γαρ ἀποτροπαια των φαντασματων τραγῳδοις μαλλον ἁρμοττει . ἐκ τραγῳδιας : Ὡς οἱ | ||
. μαλιστα δ ' ἐνοχλουνται οἱ μελαγχολικοι ὑπο των τοιουτων φαντασματων : εὐκινητοι γαρ ὀντες ὡς πολλου και παχεος ἐν |
. ὁποιοι γαρ ἀν ὠσιν ἠτοι οἱ ἐποντες τοις εἰρημενοις τοποις ἠ , ἐαν μη ἐπωσιν , οἱ πρωτοι των | ||
. Και τουτου κινουμενου οἱ ἐγγιζοντες αὐτῳ ἐν τοις ἰδιοις τοποις ἀπελαυνοντες , ὡς δυνανται , τοξευουσιν . ἀλλα τουτο |
ἐφ ' ἑκαστης κλινης , του δε χειμωνος κωδιον : προσκεφαλαιον δε αὐτον φερειν ἑκαστον ἐδει . το δε περιαγομενον | ||
ταφην , ἀλλα των φιλων ὁ μεν ἱματιον ὁ δε προσκεφαλαιον ὁ δε ὁ τι ἑκαστος ἐτυχεν ἐδωκεν εἰς την |
ὁτῳ μαλιστα ὡς δημοτικῳ τους Ῥωμαιους ἐξεπληξεν . και αὐτῳ προσιοντι ἀπηντων κατα μερος , πορρωτατω μεν οἱ νεοι , | ||
δε ταις ἀναψυξεσι και ἀνεσεσι συνανιεται και χαλαται : και προσιοντι μεν φιλῳ προευαγγελιζεται το της εὐνοιας παθος εὐδιῳ και |
γινεται ἡ τροφη , το καλουμενον γαλα , ἐν τοις μαστοις : τοις δ ' ὀρνισι τουτο ποιει ἡ φυσις | ||
τις μονη των πτητικων ζῳοτοκει και γαλα ἐχει ἐν τοις μαστοις και θηλαζει εὐθεως το γεννωμενον . κολεοπτερα δε καλειται |
δε μετεπρεπον εἰλιποδεσσιν : οἱ και ἀτιμαγελαι βοσκοντ ' ἐριθηλεα ποιην ἐν νομῳ : ὡδ ' ἐκπαγλον ἐπι σφισι γαυριοωντο | ||
ὡς Ὁμηρος τοισι δ ' ὑπο χθων δια φυεν νεοθηλεα ποιην λωτον θ ' ἑρσηεντα ἰδε κροκον ἠδ ' ὑακινθον |
δηλοι το τριτον τεταρτημοριον του ἐτους : ἀπο δε του ὑπογειου μεχρι του ὡροσκοπου ἐστι βορειον και δηλοι το δʹ | ||
ἀστερες , αἱ δε λοιπαι μοιραι ἀπο ιζʹ ἑως του ὑπογειου ἀχρηματιστοι , και αἱ τουτων δε διαμετροι το ὁμοιον |
συνδεδεμενοις ἀμφιπεσων ἐχειρωθη : διο της πολεως εἰς τἀρχαιον ἀποκαταστασης ἀμφοτεροις παρα τοις Ἡρακλεωταις ἐτεθησαν εἰκονες χαλκαι και νομος ἐγραφη | ||
ἐξ ἀστεος προσηκει σωσαι Λακεδαιμονιους , ἀπεκριναμην ἀν ἐγωγε ὁτι ἀμφοτεροις , εἰπερ εἰσιν Ἀθηναιοι . και γαρ οὐδ ' |
, θαυμαζομενος δε ἐπ ' ἀρετῃ και μεγαλας του μελλοντος ὑποφαινων ἐλπιδας πολυ των ἡλικιωτων προειχε δοξῃ . Ὁτι ὁ | ||
βλεφαροις καθευδει . κατηγορει δε αὑτου τα ἐτη τρωγλας τινας ὑποφαινων . φερει δε και ἐν τῃ νηδυι τα μεν |
εἰς το καθαρον φως προελθοντας , εὐλογως καταγνωσεσθαι των τοτε φανεντων και πολυ προσθεν αὐτων ὡς ἐξηπατημενων : οὑτω δη | ||
νεφρουϲ ἠ μητραν ἠ κυϲτιν , ἠδη μεν των θαναϲιμων φανεντων ϲημειων και τηϲ ἐξολκηϲ μαλιϲτα ϲκυλμον πολυν ἐμποιειν μελλουϲηϲ |
οὐν και ἐτι πλειω τουτων φασιν οἱ την μεταβατικην κινησιν ἀναιρουντες . ἡμεις δε μητε τους λογους τουτους μητε το | ||
εὐεργετης νομιζοιτο , και καθαπερ οἱ τα δεινοτερα των θηριων ἀναιρουντες ὡς εὐ ποιουντες τον κοινον βιον ἐπαινου τυγχανουσιν , |
πασων των ἀπο του Ε σημειου προς την ΚΔ περιφερειαν προσπιπτουσων εὐθειων , ἡ δε ΕΔ ἐλασσων ἐστι πασων των | ||
πασων των ἀπο του Θ σημειου προς τον ΟΚΠ κυκλον προσπιπτουσων εὐθειων : ἡ ἀρα ἀπο του Θ ἐπι το |
† και ὑποταϲϲομενον τηϲ κλιϲεωϲ των ὀνοματων . και ἐϲτι προτακτικον μεν ὁ , ὑποτακτικον δε ὁϲ . Παρεπεται δε | ||
. Παν ἀρθρον ὀρθης και αἰτιατικης πτωσεως ὀν , εἰτε προτακτικον , εἰτε ὑποτακτικον , ἐπι ἑνικου ἀριθμου , ἐπι |
ἀλλ ' ὁμως ἐκαρτερει : παντελως ὠν ἀτεκνος : ἁλις ἀτεκνος ὠν : ἰδιως το ἁλις τεταχεν ἐπι του μετριως | ||
συνεχεσι και στεναγμοις . το δε ἀγαμος ἐπι δ ' ἀτεκνος οὑτως συντακτεον : το ἐπι εἰς το ἑλκω καταβιβαστεον |
προσελθειν : “ συ δε ἐκελευσας μοι , δεσποτα , προνοεισθαι του λαθειν . ὀρθως δε προσεταξας : ἀνειληφας γαρ | ||
, οἱ τον ἑαυτων βιον φαυλως διοικουντες των μηδεν προσηκοντων προνοεισθαι πειρωνται . μαντις ἐπι της ἀγορας καθεζομενος ἠργυρολογει . |
παρ ' ἡν αἰτιαν Ἀθηναιοις το παλαιον οὐκ ἐπετετραπτο συνηγορον παριστασθαι τοις κρινομενοις ἐπι της . ἐν Ἀρειῳ παγῳ βουλης | ||
και ἐρωτηθεις ποθεν εὑροι , ἐφησεν ἐνυπνιον αὐτῳ την Ἀθηναν παριστασθαι : διο αὐτος τε ἠλευθερωται και νομοθετης κατεστη . |
ἐπεχειρησεν . Εἰτα ἐπ ' αὐξησει ἐπαγε τον κωμον , διατιθεις αὐτον , και ὁτι ὠνειδιζεν ἀνεραστον ἀποκαλουσα , ἀδιαθετον | ||
. Ὁ δε δη παντα κοσμων Ζευς και ἐπιτροπευων και διατιθεις εἰσαει , ψυχην βασιλικην και βασιλικον νουν ἐχων και |
ἀμφοτερων κακοπαθουντων και κατατραυματιζομενων : το δε τελευταιον του τειχους πιπτοντος και της πολεως κινδυνευουσης ἁλωναι κατα κρατος νυκτος ἐπιγενομενης | ||
σωφρονος τον θεον ὁμολογειν ποιητην και πατερα του παντος , πιπτοντος δ ' ὑπο μεθης και παροινιας ἑαυτον ἑκαστου των |
πραγμασιν ἐπικουριαν οὐδεμιαν , ἡδομενοι δε και κατ ' εὐχην δεχομενοι τον ἐξωθεν πολεμον , ὡς των παροντων σφας κακων | ||
κοσμον και φυλακην περι παντος ποιουμενοι και τα παραγγελλομενα ὀξεως δεχομενοι : καλλιστον γαρ τοδε και ἀσφαλεστατον , πολλους ὀντας |
προσφορᾳ : τα πλειστα δε των λοιπων ἀποδοκιμαστεον χωρις των ἐμφερειαν τινα ἐχοντων προς τα κατηριθμημενα . το δε δις | ||
ἐν τοις αὐτοις ὑπογραφεσθαι τυπωδεστερον | και την προς ἡγεμονιαν ἐμφερειαν . εἰτα ἐμε τον και προ της γενεσεως ἐτι |
ἐχεις ἐτι και αὐτος και οὐδεν ἐλαττον γεγονε σοι των μαθηματων . τα δ ' ἀλλα ὡν ἐξ ἀρχης ἐπιθυμων | ||
ἀληθειαν : ὑπερφυως ἀρα ὡν ζητουμεν , ὡς ἐοικε , μαθηματων εἰη ἀν τουτο . και τἀλλα δε ὡσαυτως χρησιμα |
ἑν μεστον , τοις μεν παιδιοις μικρον , τοις δε τελειοις μεγα . και μεντοι και το σωματωδες της σκιλλης | ||
τ ' ὀμβρωι τε και αἰθερι παμφανοωντι , Κυπριδος ὁρμισθεισα τελειοις ἐν λιμενεσσιν , εἰτ ' ὀλιγον μειζων εἰτε πλεονεσσιν |
και ἰχθυϊ ὀλιγον ὀξους ἐχοντι και νεοσσοις περιστερων και μη καθαιρειν τουτους οὐδεν ἀτοπον . εἰ δε και δια κενωσιν | ||
τελματα γιγνεται , ἡ γη δε ὑλην παντοιαν παρεχει , καθαιρειν δε δει την γην τον μελλοντα σπειρειν : ἁ |
ὑπ ' ἐμου λεγομενων και δια την σπανιν του Παρμενιδειου συγγραμματος . . . , . φασι δε γεγραφθαι αὐτωι | ||
και πρωτος τῃ ὑλῃ νουν ἐπεστησεν , ἀρξαμενος οὑτω του συγγραμματος , ὁ ἐστιν ἡδεως και μεγαλοφρονως ἡρμηνευμενον : “ |
ὡς στρατηγησας ἐν Κεῳ δια φιλοχρηματιαν πολλα κακα ἐργασαμενος τους ἐνοικουντας , ἐφ ' ᾡ γραφεις ὑπο Ὑπερειδου παρανομων ἑαλω | ||
, και τας πλειους μεν ἐξωλεις των πολεων και τους ἐνοικουντας ἀσεβεις , μεγα δε και προσηνες την πατριδα ὡσπερ |
δειπνου περιπατος ὑγειας ἑνεκα γινεται . το οὐν δει δε μεταλαμβανειν τους λογους εἰπε δεικνυς ἡμιν ὁτι οὑτως ἀν ἀποδεικνυοιμεν | ||
εἰναι , τα δε ἀει κινουμενα , τα δε ἀμφοτερων μεταλαμβανειν , ὁπερ ἡμιν ἀποδεικτεον ἐστιν . τουτο γαρ ἐχει |