του ? ? ? [ ] [ ῥιπτε ] ? χαμαι ? ? συριγγα [ ] , φιλῳ δ ' | ||
κατα τον ποιητην οὐ ποτε φυλον ὁμοιον ἀθανατων τε θεων χαμαι ἐρχομενων τ ' ἀνθρωπων ; προς οὑς ἐστιν εἰπειν |
ἐκκαουσας , οὑ δε ἀνωμαλεις οὑτως ὡστε τας θεωρουμενας παραλλαγας συντελεισθαι . το δε μιαν αἰτιαν τουτων ἀποδιδοναι , πλεοναχως | ||
' αὐτων ᾑ μεν θλιβομενων ᾑ δε μεταβαλλοντων ὑδατα δυναται συντελεισθαι : ἐτι τε πνευματα κατα ἀποφοραν ἀπο ἐπιτηδειων τοπων |
εἰ δε μηδεν ἀλλο ὑπαρχει το ἀληθες φαναι ἠ ὁπερ ἀποφαναι ψευδος ὑπαρχει , ἀδυνατον ἁπαντα ψευδη εἰναι : ἀναγκη | ||
ἐναργες , ὁτι οὐκ ἐνδεχεται το αὐτο ἁμα καταφαναι και ἀποφαναι , ἀλλ ' ὁτι και θατερον περι παντος ἐξ |
δε περιοδικη ἐνελειπεν εἰς ὁλους κυκλους ταις ἐξ ἀμφοτερων των ἀνωμαλιων συναγομεναις μοιραις θ νγ . ἐλλειπει δε ἐκ των | ||
ιγ ιη , αἱ εἰσιν ἰσαι ταις ἐξ ἀμφοτερων των ἀνωμαλιων συναγομεναις : ἐστιν γαρ ἡλιου μεν μοιρων δ λη |
. βελτιον δε ἰσως ἠν μηδε εἰ λεγει την ἀρχην προσποιεισθαι . τον οἰκετην πολλακις ἀνειμενον και παιζοντα ὁ δεσποτης | ||
ἁ μη ἐχει τις και μειζω ἠ ἁ ἐχει τις προσποιεισθαι ἐχειν ἑαυτον του ἁ ἐχει ἐλαττουν ἠ ἀρνεισθαι μη |
' αὐτην , ἐπισειουσα τον λοφον ἐκπληττει με και ὑποτρομος γινομαι και ἀπορρει μου τα τοξευματα ἐκ των χειρων . | ||
, ὠ ἑταιρε Μασουριε , πολλακις και αὐτος ἐν ἐννοιᾳ γινομαι , μουσικης ὠν ἐραστης , περι της μαγαδιδος καλουμενης |
, καλον ἐστι τουτῳ πρωτον ἀποπλυναι τα ὀμματα και οὑτω προσενεγκειν τα προς ἑκαστην ἰασιν ἁρμοζοντα κολλουρια : οὐδεν γαρ | ||
παιδι τ ' ἐπεταξ ' ἐγχεανθ ' ὁσον δεκα κυαθους προσενεγκειν Διφιλῳ ποτηριον . ὑπερηδεως δε την κυλικ ' ἐκπιων |
τις ἐθελει , τῳ ζωτικῳ μαλλον εὐχερες του φυσικου πνευματος μεταβεβλησθαι , ἐς ψυχικου και ἡγεμονικου πνευματος ἰδεαν . Και | ||
φυσιος , ἐξ ὡν τα Περι γενεσεως και φθορας μονονουχι μεταβεβλησθαι δοκει , του Τιμαιου δε τα πλειστα , καθ |
διδοι εὐρυοπα Ζευς , οἱ μεν εἰς την ἀκροπολιν ἀξιουσι καταφευγειν κοτινοις τοτε πυκνοις καταπεφραγμενην , Θεμιστοκλης δε προς τας | ||
εἰναι τον λογον , οὐδ ' ἀν αὐτος ᾠμην δειν καταφευγειν εἰς μαρτυρας , ἀλλ ' ἐπ ' ἐμαυτου δεικνυναι |
. οὐκ ὀλιγοι γαρ των τε ἀρχαιων συγγραφεων και των μεταγενεστερων , ὡν ἐστι και Τιμαιος , φασι τους Ἀργοναυτας | ||
, ὁθεν και μεταγενεστερα εἰσι και οὐκ ἐδει ἀπο των μεταγενεστερων ἀρξασθαι . Οὐδε μην ἀπο των βραχεων ἠρξατο , |
ἑκοντας και εἰς ταυτα και εἰς τα ἀλλα παντα ὁμοιως συναγωνιζεσθαι : ἐκ των παροντων γαρ και περι ἐκεινων ῥᾳδιον | ||
: ἀγαθος μεν συμπαραστατης , εἰ που δεοι τῳ καθηγεμονι συναγωνιζεσθαι , ἀγαθος δε και αὐτοπροσωπως . . . Δικαιως |
την ἀλλοιωϲιν ἑτοιμοτεραν και την θρεψιν βελτιονα ἐργαζεται δια την γινομενην θερμοτητα . ἐκκαθαιρει δε και τουϲ πορουϲ και κενοι | ||
μιμησις των ὑπο της λεξεως ἑρμηνευομενων πραγματων : ἡν παριστησι γινομενην Ξενοφων ὁ καλος ἐν τῃ Ἀναβασει ἐν τῳ παρα |
Εὐρωπην , ἐν Χερρονησῳ , ὁπως εὐ εἰδειησαν ὁτι τους στρατευομενους δει εὐκρινειν . ἠν δε τα ἀθλα τα μεν | ||
Ἀθηναιους τοὐλαχιστον , ὡσπερ τους πεζους , τον αὐτον τροπον στρατευομενους : και ἱππαγωγους τουτοις . εἰεν : τι προς |
ὁπως ἀν ᾐ δυνατον ἡμιν . οὐ μεντοι λογων ἀκουσεσθε ὁποιων ἀλλου τινος των νυν , ἀλλα πολυ φαυλοτερων και | ||
ἠ ζησαι μεν εὐτυχως , τοιουτων δε πατρασι τεκνων ὀνομασθηναι ὁποιων οἱ τεκοντες ὑμας ὠνομασθησαν , το μεντοι πατρικον εὐτυχησασιν |
χρηται , ἐνιοτε ὡς ἀρσενικῳ , ἐνιοτε δε ὡς οὐδετερῳ τελευτωντος του μηνος : του κατα σεληνην λεγει μηνος : | ||
ἀναστησας την δυναμιν ἐκ της πολεμιας ἀπηγεν ἐπ ' οἰκου τελευτωντος ἠδη του ἐτους . ἐπισταντων δε των ἀρχαιρεσιων ἐδοξε |
ἐμπυον του φυματος γινεσθαι , ἐπι δε του δερματος φλυκταιναν ἀνιστασθαι ὁμοιαν τοις πυρικαυτοις . προστιθησι δ ' ὁτι οὐ | ||
ἐκεινα προχειρα ἐχειν και χωρις ἐκεινων μη καθευδειν , μη ἀνιστασθαι , μη πινειν , μη ἐσθιειν , μη συμβαλλειν |
φαρμακειας τινος ἀλλης : εἰ δε και δεησει , ἐπιθημασι κεχρησθαι τοις ἁπλουστεροις . και ἐπιθημασι δε κεχρησθαι και πεψεως | ||
πινειν δε ὡς ὁτι ψυχροτατον και τῃ ἀλλῃ διαιτῃ ψυχροτερᾳ κεχρησθαι , των τε ψυχοντων λαχανων ἐσθιοντα των μη διουρητικων |
. ὁμαρτειν συντυχειν . ὁμιλος μαχη , ἀπο του ὁμου εἰλεισθαι κατ ' αὐτην . και ὁμιλαδον το ἐν συστροφῃ | ||
: δια το ἐκ ζωης . Ἡλιος : δια το εἰλεισθαι τῳ δρομῳ : ἠ δια το ἰεσθαι ἠγουν φερεσθαι |
εἰσιν ἐνεργειᾳ δε οὐκ εἰσιν , οἱ Πλατωνικοι τουτων μη ἀνεχομενοι τεσσαρα τινα ἐγκληματα προσαγουσι τῃ τοιαυτῃ λυσει . πρωτον | ||
, τα συμβολα του καλλους μαλλον ἠ το καλλος ὁραν ἀνεχομενοι και στεργοντες . κἀγω προς ταυτην ἐξωρμησα την γραφην |
δοξης και ἡδονης καταπεφρονηκεναι λεγουσιν . ἀλαζονευονται γαρ , οὐ καταφρονουσι , το ῥυπαν και σκυθρωπαζειν αὐστηρως τε και αὐχμηρως | ||
των καλουμενων μεσοπτερυγιων . ἀνθρωποι δε και των ἀνδρων ὑπογηρωντων καταφρονουσι και προς τα μειρακια ἀφορωσι : και οἱ γημαντες |
πολυ δη πολυ παντων ἐνταυθ ' εἰσιν ἀριστοι ἐχουσι τε τερματα νικης . οἱ δ ' ἐπι τωνδε τοπων πεπλανημενοι | ||
δε την Ἑλληνων γλωσσαν Ἱραι Ὁδοι . Συναγουσι δε τα τερματα ὁ τε Τυρης και ὁ Ὑπανις κατα Ἀλαζωνας : |
Φρυγιας της μεγαλης ἐπι θαλατταν καταβηναι : ἑξης δε την παραθαλαττιον χωραν προσαγαγομενην ὁρους θεσθαι της στρατειας τον Καικον ποταμον | ||
της ὁμορου χωρας παραθαλαττιου μεχρι Σικελιας , ὁδοποιησαι δε την παραθαλαττιον της Λιβυης μεχρι στηλων Ἡρακλειων , ἀκολουθως δε τῳ |
, ὀνομαστι αὐτων ἑκαστου μνησθηναι , προτερον δε οὐ σφας καταγινωσκειν εἰκος εἰναι . ἐνθα δη ὡς ἠλεγχετο ὁ Ῥωμαιος | ||
, ἀλλα γελωτα και χλευην θεσθαι τας ἐκεινων ἀποδοχας και καταγινωσκειν των τιμωντων πολλην ἠλιθιοτητα ὡς ὑγιους διαμαρτανοντων δοξης . |
ἀφομοιουμενα , το τε γαρ ἀρρητον αὐτου ῥητον και το ἀνειδεον ἐν εἰδεσι διαλαμπουσαν , και το ὑπερ παντα λογον | ||
μελλει δεχεσθαι τους παντων τυπους , οὑτω και πολυ μαλλον ἀνειδεον την ψυχην γινεσθαι , εἰ μελλει μηδεν ἐμποδιον ἐγκαθημενον |
ἐς τα μεγιστα των ἐργων ἀνυτικον ταχος : του δε ἀφελους ἀραιοτης ἁβροτης καλλη τε και γλυκυτητες , ὡν τα | ||
: οὐδεν γαρ οὑτως ἐπεσκεφθαι χρη ὡς τας ποιοτητας του ἀφελους λογου και του ἁπλου και τας διαφορας αὐτου προς |
πεισεται λυπας ἑνεκεν αὐτων τε και μητρων και ἐπελευσονται αὐτῳ φημαι λυπηραι διαφοροι και ἐμποδισθησεται περι τας εὐφροσυνας αὐτου και | ||
θρηνον ἐμποιουσιν : των γαρ μεγαλων : αἱ γαρ ἀξιοπενθεις φημαι των λαμπρων μαλλον ἐπικρατουσι : μαλλον κατεχουσιν : ἀντι |
ἐμελλεν ἐπι Γερμανους διαβησεσθαι : ἁμα γαρ τῳ την ἀρχην παραλαβειν εὐθεως πολεμικων ἐργων ἠρξατο , και δια σωματος μεγεθος | ||
γαρ ἐκ παιωνων ἀκριβως , ἀλλα παιωνικον τι ἐστι . παραλαβειν μεντοι τον παιωνα εἰς τους λογους , ἐπειδη μικτος |
οὑτω φω , χρωμενοι τηι προσοχηι , τηι τε προτεραιαι συνταξαμενοι τισι νυκτωρ ἐπαναστησεσθαι διεγρομεθα της ὡρισμενης ὡρας ἡκουσης . | ||
τα στρατευματα ἐν τῳ ἐχυρῳ : Κυρος δε και Κυαξαρης συνταξαμενοι περιεμενον , ὡς εἰ προσιοιεν οἱ πολεμιοι , μαχουμενοι |
' ὁθ ' ἁλος κατα βενθος ἀνηρ οἰηια νωμων νηος ἐπισταμενως ἀνεμον και κυμ ' ἀλεεινων παντοθεν ἐσσυμενον στυγερῃ ὑπο | ||
, πελεκκησεν δ ' ἀρα χαλκῳ , ξεσσε δ ' ἐπισταμενως και ἐπι σταθμην ἰθυνε . τοφρα δ ' ἐνεικε |
οὐδεν ὀψιγονον , ἀλλα και ὁσα τεχναις και ἐπιμελειαις ὑστερον τελειουσθαι δοκει , παντως ἡμιεργα προϋποκειται προμηθειᾳ φυσεως , ὡς | ||
και εὐφορωτερα γενηται : ῥᾳδιως γαρ οὑτως ἐμελλε τα κατασκευαζομενα τελειουσθαι . τουτ ' ἀπομιμουμενοι το ἐργον οἱ μοχθηροι τας |
πολυ του προτερου μειζων , οἱ θεοι τῃ σπουδῃ τῃδε τερπομενοι παντες και πασαι . πασι γαρ δη και πασαις | ||
' εἰδοτες οὐτε δυναμενοι σαφως διαγνωναι ζητειν ὁμως προθυμουμεθα , τερπομενοι τοις εἰκοσι λογοις ἑνεκα του φυσει φιλομαθους , τον |
μεταδεδωκασιν : ὡστε εἰκοτως ἀταμιευτοις χρωμενοι ταις εἰς θεον τεινουσαις προσηγοριαις ἀπατωσι μεν τους ὀλιγοφρονας και ἀπειρους της Αἰγυπτιακης ἀθεοτητος | ||
οἱ τα γεωργικα γραψαντες σοφωτατοι ἀνδρες οὐ ταις εἰθισμεναις ἡμιν προσηγοριαις ὀνομαζουσι τους καρπους , ἀλλα ποτε μεν μνημην ποιουνται |
. . . , . ὡς σε , γυναι , ἀγαμαι τε τεθηπα τε . † ) σημειουνται τινες , | ||
. ἐν τοις ἀγαθοισι δε παντ ' ἐνεστιν : σοφιας ἀγαμαι . προς δ ' ἐμαι ψυχαι θρασος ἡσται θεοσεβη |
, ἀβεβαιον εἰς πιστιν : ὡστε και ταυτῃ τους εὐχερως ὁμολογουντας ἠ ἀρνουμενους περι παντος οὑτινοσουν ἐλεγχεσθαι . και τι | ||
οὐν ἐδει νεων και στολου και στρατου προς ἀνδρας οὐχ ὁμολογουντας μεν [ μη ] ἁμαρτειν , ἑαυτους δε ὑμιν |
μεσην παροδον του ἡλιου κατα μιας και της αὐτης εὐθειας συμπιπτουσιν ἀμφο - τεραι , ἐπι δε των ἀλλων πασων | ||
και ταις ὑστερικως πνιγομεναις παρεπεται , ἐνιοτε και μελαγχολικαις παρανοιαις συμπιπτουσιν αἱ πασχουσαι και μανιαις . Συμβαινει δε το παθος |
τον Ἱππαρχον . και γαρ οὑτος τα μεν παραλειπει των ἡμαρτημενων τα δ ' οὐκ ἐπανορθοι , ἀλλ ' ἐλεγχει | ||
παθειν κακον , ἀλλα συγγνωμης παρ ' ἐμου τυχειν των ἡμαρτημενων . ψευσῃ δε μηδεν , ἀλλα παντα τἀληθη λεγε |
; μουσικης μεν γαρ ἰσμεν αὐτον μεχρις ὠτων ξυνιεντα : διετελει δε ἑκαστοτε λεγων τι καλον και τι ἀνδρεια τε | ||
της πρακτικης ἀρετης , δικαια τε και σωφρων γεγονυια , διετελει παρθενος , οὑτω σφοδρα καλη τε οὐσα και εὐειδης |
Γυλιν τον πολεμαρχον παραταξαι τε ἐκελευσε το στρατευμα και τροπαιον ἱστασθαι και στεφανουσθαι παντας τῳ θεῳ και τους αὐλητας παντας | ||
. Ἀναξαγορας την σκιαν της γης κατα τουτο το μερος ἱστασθαι του οὐρανου , ὁταν ὑπο την γην ὁ ἡλιος |
ἰατροι μεχρι πλειονος χρονου , καιτοι δεομενα μετα τας ἀρχας διαφορεισθαι : και οἱ μεν ἐπι τοις ἐρυσιπελασι γιγνομενοι , | ||
βλαπτει τους ὑδεριωντας ὡς ἡ των πορων πυκνωσις οὐ συγχωρουσα διαφορεισθαι τα συναγομενα πνευματα και ὑγρα , ἀλλα παλινδρομειν εἰς |
: ἀφ ' οὑ και „ σαλπιγγων „ ἐτυμως ἑορτη προσαγορευεται , διττον λογον ἐχουσα , τον μεν ἰδιον του | ||
ἀλλ ' ἐπι μεν των γεγωνιωμενων και διαγωνιος ἡ αὐτη προσαγορευεται , ἐπι δε της σφαιρας και ἀξων , ὡσπερ |
πονηρον ἐχων τον εἰσπλουν . τα δε πραγματα καταγαγεσθαι , καταραι , καταπλευσαι , εἰσπλευσαι , προσσχειν , προσβαλειν , | ||
ναυτιδας ὀρνιθιων λεκανην ἀλυπος ἀνεχε ἀνθηλιος ἀπωνηθησεται ἀρυβαλλος αὐτοχειρα δουλοπρεπεια καταραι κενταυρον κυναριον λαβδα λοπαδα μεθυστρια πρωτοπειρον τανθαρυστοι ὑπολογειν Χαρη |
- καυτης ἐπειραθη μεταβολης ὡστε ὑπ ' Ἀντιγονου μεγαλῃ παραταξει λειφθηναι και μετ ' ὀλιγων φιλων ἀναγκασθηναι καταφυγειν εἰς τι | ||
τι λειπεσθαι ἠ τοσουτων ἀνδρων και γυναικων ἑνα και μιαν λειφθηναι , καθαπερ τους ἐκ του κατακλυσμου λεγουσι ; και |
τε παραδοξοι γυναικων ὠφθησαν και παιδων ἐς πατερας εὐνοιαι και θεραποντων ὑπερ φυσιν ἐς δεσποτας . και τωνδε ὁσα παραδοξοτατα | ||
και Ἀγαθων ὁ χρηστος , εἱποντο δε ἡμιν και των θεραποντων Βαιτυλος και Ποδαρκης και Φιλων ὁ θρασυς , ἡμεις |
οὑ ποιουμεθα τους λογους , ἱνα μαλλον πεισωμεν , και κατηγορουντες ἠ ἀπολογουμενοι δεομεθα της ἐκ του ἐκφραζειν αὐξησεως , | ||
, ἀπο τουτων διαγει . οὐδεν οὐν ἀλλο ποιουσιν οἱ κατηγορουντες ἐν ὑμιν ἠ προλεγουσιν ἁπασι μηδ ' ὁτιουν ἐκεινῳ |
, ἠγουν ἐπιμελουμενοι , δι ' ἰου μελισσων ἀμεμφους , τουτεστιν οὐ μεμψεως ἀξιου ἀλλα ἐπαινου δηλονοτι , ἠτοι δια | ||
ἐαν μεν περιττοσυλλαβως κλινωνται εἰς συμφωνον ἐχουσι την κλητικην , τουτεστιν εἰς ς ἠ εἰς ν , ἐαν δε ἰσοσυλλαβως |
πολυανθρωποτατοι των Ἀραβικων ἐθνων ὀντες . νεμονται δε την εὐδαιμονα λεγομενην Ἀραβιαν , φερουσαν τα πλειστα των παρ ' ἡμιν | ||
. Αὑτη δε ἡ Ἀπολλωνιας νησος ἐχει ἐν αὑτῃ πολιν λεγομενην Θυνιαδα , Ἡρακλεωτων ἀποικον , Ἀπο δε Ἀπολλωνιαδος νησου |
σκηψεις οἱας δοκειν εἰναι εὐλογους , και το μεν πρωτον παραγραφεσθαι , εἰτα ὑπομνυσθαι νοσον ἠ ἀποδημιαν , και τελευτωντας | ||
χρηστα τῃ μνημῃ σημειουσθαι , τα δε φαυλα τῃ ληθη παραγραφεσθαι . ἐπειθ ' ὁταν και πανταπασιν ὁ θυμος προσιστηται |
μη κρατειν της ὑποκειμενης ἀοριστιας : των μεντοι κατα φυσιν συνισταμενων οὐσιων και δια παντος ὑπαρχουσων εἰναι τα δημιουργικα εἰδη | ||
και ἐλαττονα γωνιαν περιεχουσαι . ἀπο δε των περατων αὐτης συνισταμενων ἀναφαινεται και το εἰδος το καλουμενον ἀκιδοειδων τριγωνων , |
ἑκατεροις ἁπαντα ἠν , ἐξῃεσαν εἰς το πεδιον , και συμπεσοντες ἠγωνιζοντο μεχρι μεσουσης ἡμερας οὐτ ' εἰκοντες τοις πολεμιοις | ||
περι της ἡγεμονιας κατ ' ἀλληλων τα ὁπλα ἡρπασαν και συμπεσοντες ἐμαχοντο , οὐτε κατα ταξιν οὐτ ' ἐκ παραγγελματος |
, το πασας τας δυναμεις ἑαυτου εἰς ἑαυτον ἑλκυσαι και ἀποστηναι των αἰσθητων . ξδʹ Ὁταν δε ταὐτον πολλακις Ὁταν | ||
ἠ παρακρουσθεις ὑπο ἐπιθυμιας ἠ ταπεινωθεις ὑπο λυπης , ὡστε ἀποστηναι των βελτιστων και δικαιοτατων ἐργων προδοτης αὑτου γενομενος ; |
ἐν ἀκροτητων τροπῳ μεσοτης φαινεται ὁ λεγομενος τελειος ἐν ἰσοτητι εὑρισκομενος και οὐτε τα μερη ἑαυτου πλειονα ἀποτελων συντεθεντα οὐτε | ||
γαστρος φορουμενος [ ἐμβρυων κατοχος ] και ὁ ἐντος ἀρτου εὑρισκομενος σιτου κοκκος ἀριστερῳ βραχιονι φορουμενος . Ὁμοιως ἐμβρυων κατοχα |
ἀφιγμενος . λογος δε ποτ ' αὐτου παραγυμνωθεντος τον μηρον ὀφθηναι χρυσουν : και ὁτι Νεσσος ὁ ποταμος διαβαινοντα αὐτον | ||
τα ὀρη ταυτα εἰναι , ὡστ ' ἐλπις ὑμας μη ὀφθηναι : ὁμως δε εἰ προπεμποις προ του στρατευματος εὐζωνους |
Ἀττηλας περι των φυγαδων χαλεπαινοι : ἐδει γαρ ἠ παντας ἀπολαβειν ἠ πρεσβεις ἐκ της μεγιστης ἐξουσιας ἀφικεσθαι προς αὐτον | ||
ἀποστειλαι πρεσβειαν πρωτον ὡς τους πολεμιους τας τε γυναικας ἀξιωσουσαν ἀπολαβειν και δικας ὑπερ αὐτων αἰτησουσαν της ἁρπαγης , ἱνα |
την ἐπι των μη ἀποδεικτικων , ἀλλως δε εἰς παραδοχην παραλαμβανομενων ἀπο της των προφεροντων πιστεως . και γαρ τα | ||
ἐστι τα συνεπομενα , αὐτων τε των εἰς την ὀρχησιν παραλαμβανομενων τα μερη και ἐξ ὡν ταυτα , οἱον χειρος |
' ἐπειθομην ὡς ἀδυνατον αὐλητην ἐν ἀποριᾳ των αὐλων αὐλητικην ἐπιδεικνυσθαι , ἀδυνατον δε κιθαρῳδον ἐν ἀποριᾳ της κιθαρας μουσικην | ||
ὀναρ . οὐ γαρ ἀν φαυλον ἠν ἐλευθεριοτητα και μεγαλοπρεπειαν ἐπιδεικνυσθαι οὐ μονον [ ἐν ] λογῳ ἀλλα και ἐργῳ |
τηρει . Εἰ οὐν τελειοτερον ἡ ἐνεργεια της οὐσιας , τελειοτατον δε το πρωτον , πρωτη ἀν ἐνεργεια εἰη . | ||
δε τουτων ἐμμελη συνθεσιν τε και κρασιν το πρεσβυτατον και τελειοτατον ἐργον ἁγιον ὡς ἀληθως εἰναι συμβεβηκε , τον κοσμον |
. Ταχα τοινυν ἰσως ἐκεινο λεγειν ἀν ἐπιχειρησειε Λεπτινης , ἀπαγων ὑμας ἀπο τουτων , ὡς αἱ λῃτουργιαι νυν μεν | ||
και φρουρια χειρουμενος και κωμας διαρπαζων και λειαν ὁτι πλειστην ἀπαγων . ὁ δε θρασυς ἐκεινος και ἀλαζων την ἀθροαν |
και ἀποστροφος ὁ κομητης ἀνισχει τοις , καθ ' ὡν ἀποστρεφεται , τας ἀστοχιας φερει . εἰ δε προς νοτον | ||
λυπη . νυν δε την μεν λυπην φευγει παντα και ἀποστρεφεται ὡς κακον , διωκει δε και ἐπιτρεχει την ἡδονην |
διαϲταιη το ϲτομιον τηϲ ὑϲτεραϲ , καθιεντα την χειρα πειρατεον ἐξελκειν , ὡϲ εἰρηται . εἰ δε μηδ ' οὑτω | ||
και ἐμε δημοσιᾳ . Τρεις μεν αὑται μοι οἱον ἀνυοντι ἐξελκειν τε τους λογους και σχοινιων προεχεσθαι [ αἱ ] |
Εἰπε δε τελευτᾳν γηρωντας , καιπερ και νεων και βρεφων τελευτωντων πολλακις , δια το ὡς ἐπι το πλειστον γινομενον | ||
. διο και πολλων μεν τραυματιζομενων , οὐκ ὀλιγων δε τελευτωντων αἱ γυναικες τα των πεσοντων ὁπλα λαμβανουσαι συνηγωνιζοντο τοις |
εἰϲιν οἱ πελιοι και μελανεϲ ἐν ὀξεϲι και καυϲωδεϲι νοϲημαϲι γιγνομενοι , ὁταν και μαλιϲτα δυϲωδειϲ τυγχανωϲι . προϲεπιβλεπειν δε | ||
εἰϲι δε και ϲπερματοϲ γεννητικοι και ἀφροδιϲιαϲτικοι ἐν πλειονι χρηϲει γιγνομενοι και φυϲωδειϲ και ϲτροφουϲ ἐμποιουϲιν : οἱ δε μετα |
διαλεγομενος : ἐδειτο γαρ της ἀξιας και φιλανθρωπιας ἐνταυθα των Ἀθηναιων εἰς το σεσωσθαι τους κινδυνευοντας . εἰτα ἐπειδη το | ||
ἐπι τον κοινον κινδυνον συνδεδραμηκοτων , οἱ δε στρατηγοι των Ἀθηναιων ἁμ ' ἡμερᾳ θεωρουντες ἐκτεταγμενην την των πολεμιων δυναμιν |
εἰ δε μετ ' ἀποδειξεως κριτηριον αὑτον ἀποφαινηται , παντως ὑγιους . ἀλλ ' ἱνα μαθωμεν ὁτι ὑγιης ἡ ἀποδειξις | ||
ἱνα κατα λεπιδος ἀποστασιν χωρισθῃ το ἠλλοτριωμενον ὀστεον ἀπο του ὑγιους , ὁταν την ξυσιν ἐπωδυνον οὐσαν μη δυνηται ὑπομενειν |
ἁ συ μελλεις με δραν : αὐτο δε το σιγαν ὁμολογουντος ἐστι σου και το στεναζειν : πολλα μη καμηις | ||
βασιλειαν ἐχειν τον την χρυσαν ἀρνα ἐχοντα . τουτο δε ὁμολογουντος και του Ἀτρεως Ζευς Ἑρμην πεμπει προς τον Ἀτρεα |
εἰδος τι του μη ὀντος ὀν και περι τι των μεμιγμενων τῳ μη ὀντι ἠ ὁπωσουν κοινωνουντων τῳ μη ὀντι | ||
και τα ἀλλα , ὡς παντων ἁμα ἐνυπαρχοντων αὐτωι και μεμιγμενων ὁμου , ἐκ τουτων ὑπενοει και παντα ὁμου τα |
. . . , : Τιμαγητος δε ἐν αʹ Περι λιμενων τον Ἰστρον φησι καταφερεσθαι ἐκ των Κελτικων ὀρων , | ||
μεθοδος . Ἐν τουτῳ δε τῳ μερει και το περι λιμενων ἐγκειται . λιμενες δε ἠ ἐν μεσῳ της πολεως |
γνωμην αὑτου ταυτην ἀνηνεγκε προς Μαρκιαν , ἡν εἰχε των παλλακιδων τιμιωτατην , και οὐδεν τι ἀπειχε γαμετης γυναικος , | ||
μεμοιραται , μητε ἀσκησεως μητε διδασκαλιας δεομενον , ἐν οἱς παλλακιδων ἐπιστημων , οὐκ ἀστων μονον , ἐστι χρεια . |
ὁ στρατηγος Ῥωμαιων ἐπι Τραϊανου . Ἀλλοι ἐπι ἡμερας τινας παραταξαμενοι πλησιον του ἰδιου ἀπληκτου ὡς ἐπι μαχῃ δημοσιᾳ και | ||
πασα Ῥωμαιων ἐσαλευεν ἀρχη , κατελυσαμεν και ἐν οἱς ἀνδρειως παραταξαμενοι οὐδεν τι ἡττημεθα , και ἐν οἱς σπεισαντες μετα |
τῃ των πολλων συνηθειᾳ και οὐ τῃ των δυοιν ἀναγκαιον κατακολουθειν , ῥητεον την παρατηρησιν της κοινης συνηθειας χρησιμευειν προς | ||
προς τε τα του σωματος και τα της ψυχης ἰδιωματα κατακολουθειν , το ποιητικον του κατ ' αὐτον των ἀστερων |
ποιηματων . οὑτος σοι και τα ἐργα της ἀρχης ἀθανατα καταστησει . Ὁ παρα σου μεν ἐμοι γραμματα ἐνεγκων , | ||
ἁμαξαν ὀναριων , εἰποντες αὐτῳ ἐλαυνε μονον και αὐτα σε καταστησει εἰς την πολιν . χειμωνος δε και σκοτους γενομενου |
τριτον ἐστι του πρωτου : ὑπερεχεται δ ' ὑπο του τελευταιου τῳ ἰσῳ : εἰ γαρ ὑφαιρεθειη των δωδεκα τα | ||
ὑφηναμενος ἐκεινων μεν ὑστερος ἀπολωλεν πολλων ὀντων , του δε τελευταιου οἰμαι προτερος , και οὐδεν τι μαλλον τουτου ἑνεκα |
ἡμερινης γενεσεως . ὁ Ἀρης Ἀφροδιτην τετραγωνιζων , του Ἀρεως καθυπερτερουντος , πονηραι κρισεις και ζημιαι και μαχαι και βλαβαι | ||
κατα παροδον και ἐφορᾳ τουτον ἀπο τετραγωνου , του Ἀρεως καθυπερτερουντος αὐτον , ἐσται ὁ ἐχων την ἐναλλαγην ἐπισπουδατος και |
Μακεδονες εἰτ ' ἀφ ' ἑαυτων εἰτε και του βασιλεως προσταξαντος ἐπηκολουθησαν τοις λαβουσι την πιστιν και παντας ἀπεσφαξαν . | ||
ταξιν φυλαττε , Ἀλβανοι δε ἀπιασι κυκλωσομενοι τους πολεμιους ἐμου προσταξαντος . τουτ ' ἀκουσαντες Ῥωμαιοι λαμπρον ἠλαλαξαν . οὐ |
οὐτε λιτανειαι θεων και θυσιαι και ἐφ ' οὑς ἀνθρωποι τελευταιους ἐν ταις τοιαισδε ἀναγκαζονται καταφευγειν συμφοραις , οἱ κατ | ||
τελευταιον θʹ : Ἀριστοδημος δ ' ὁ Ἠλειος φησι τους τελευταιους τιθεντας τον ἀγωνα Ἑλλανοδικας εἰναι ιʹ , ἀφ ' |
πρωτον παραγραφεσθαι , εἰτα ὑπομνυσθαι νοσον ἠ ἀποδημιαν , και τελευτωντας ἐπι την κυριαν της διαιτης ἡμεραν οὐκ ἀπαντωντας , | ||
και τα βοσκηματα ἀποκτιννυντας , και μηδε της γυναικος ἀπεχεσθαι τελευτωντας , ἀλλ ' ἀκουσαν βιαζεσθαι γημαι και καταλιπειν τον |
Το δε ἁμαρτη ὁ μεν Ἀρισταρχος χωρις του ι λεγει γραφεσθαι αὐτο λεγων , ὁτι ἀπο του ἁμαρτηδην γεγονεν κατα | ||
τοιν τροποιν και ταιν ἀρεταιν οὐ μετριω ὀντε ἀμφω οὐδε γραφεσθαι ῥᾳδιω , ἀλλ ' ὁ μεν ἐστιν μεγας βασιλευς |
: τοις Ἀμπρακιωταις . οὐκ ἀρεσκομενος τῃ . . . καταστασει : εὑρε γαρ την μητερα Ἐριφυλην ἀναιρεθεισαν ὑπο Ἀλκμεωνος | ||
. παλιν δε ὑπενεχθεις εἰς ὑπνον ἠρεμει της προτερας ὑγιεινοτερᾳ καταστασει χρωμενος , ὡς ἐνην ἐκ τε της ἀναπνοης και |
, ὁτ ' ἠλθεν αὐτῳ συμμαχησων , ἰδιωτης ἐγενετο , ἀποσταντος ἐκεινου της συμμαχιας . το δε σκωμμα τουτ ' | ||
καταληξις μετα του προκειμενου τονου και το ς ἀναδεχεται : ἀποσταντος δε του τονου ἠν ἐνδεκτον συναποστηναι και το ς |
ἡκεν ἐπι τον Ταχω , και προεκαλειτο περι της βασιλειας διαγωνισασθαι . ὁ μεν οὐν Ἀγησιλαος ὁρων τον βασιλεα κατα | ||
ἀν ἠδυνηθησαν οἱ Ῥωμαιοι προς τουτον ἁμα και προς Ἀννιβαν διαγωνισασθαι . διοπερ χρη την ἀρετην τἀνδρος ἐξεταζειν οὐκ ἐκ |
ἁμα μεν περι των πραξεων λεγει τυπῳ , οἱας δει προαιρεισθαι , ἁμα δε λανθανων εἰσβαλλει εἰς τον περι ἀρετων | ||
και χαριν προς τουτοις εἰδεναι . τουτων τινας εἰκος ἠν προαιρεισθαι και τον ὑον σου και αὐτον σε , ἐμε |
δε ὁ Σολευς ἐν τῳ περι παιδειας και τους Γυμνοσοφιστας ἀπογονους εἰναι των Μαγων φησιν . . . . Μανερως | ||
προσηκον ἑξης . και γαρ των πρεσβυτατων πλειστους εἰναι τους ἀπογονους εἰκος και μαλλον ἠ τινων ἀλλων , και το |
ὡς συμβαλλομενος αὐτῃ προς την ἀποδειξιν : τα γαρ τινι συντελουντα προς ἀποδειξιν προηγειται κατα την μαθησιν , ὡς ἁπλουστερα | ||
λογῳ παραστησαι παγχαλεπον : ὡσπερ γαρ ὁ ζωγραφος τα μεν συντελουντα προς την μιξιν χρωματα τῳ μανθανοντι παραδιδωσι , κατα |
εἰρηνης . τοιγαρτοι και ἐπηγορια βασιλεως πολλακις εὐθυς τον πολεμιον ἀναστελλειν πεφυκεν . ἀλλα μην και οἱ ἀνδριαντες οἱ τουτου | ||
του ποτου χρειαν ἐλθειν . τον οὐν ὀφιν τον φυλαττοντα ἀναστελλειν αὐτον και ἀπελαυνειν , και ἐκεινον σπρεβλουμενον μισθον οἱ |
' Ὀμβρικων οὐτ ' ἀλλων τινων βαρβαρων των ἐν Ἰταλιᾳ κατοικουντων εὑρημα ἡ σατυρικη παιδια και ὀρχησις ἠν , ἀλλ | ||
αἱ νησοι χωραν ἐχουσιν ἀγαθην καρποφορον , και πληθος των κατοικουντων ὑπερ τους τρισμυριους . των δε προς την τροφην |
εἰτα ἐν μηδενι των ἐπιχειρηματων παραλαβων προτασιν των καθολου τινα προσδιορισμων ἐχουσαν ἀλλα τα ἀρθρα ἀντι τουτων , ὡς δια | ||
την αὐτην φυλαττει προτασιν , το αὐτο και ἐπι των προσδιορισμων γινεσθαι συμβαινει : καθ ' ἑαυτους μεν γαρ μεταταττομενοι |
αὐτους δε ἐκεινους ἐποιησεν εὐπορωτερους . ὡστε εἰ τις αὐτον προσειποι σον μαθητην , οὐκ ἀν ἁμαρτοι . και γαρ | ||
ποιησασθαι . εἰτ ' ὠτι ἀν εἰπων σε τις ὀρθως προσειποι ; ἐστιν ὁπου συ παρων τηλικαυτην πραξιν και συμμαχιαν |
σκευασιαν και ἀπο σεμιδαλεως . των δε τραγηματων οὐδεν ἀτοπον λαμβανειν ἀμυγδαλων ἠ πιστακιων , σταφιδων δε και φοινικων σπανιως | ||
συλλογισμοις και οὑτως ἐν μερει φανερον , ὁτι οὑτως δει λαμβανειν τους ὁρους . τον γαρ μεσον οὐ κοινον ληπτεον |
μη στερηθῃ , περι πλειστου πας τις ἀξει το μη κατανταν ἐπι τον ὁρκον : ἐπειθ ' ὑπελαμβανεν ὁ νομοθετης | ||
ἀπαγοντες ἀτοπον τον ἐνισταμενον τοις ἀλλοις ἀξιωμασιν εἰς την ἀντιφασιν κατανταν αὐτον παρασκευαζομεν . ὁλως δε μη συγχωρηθεντων αὐτων εἰναι |
ᾡ οἱ φυλακες εὐτρεπιζονται , ἐν τουτῳ περι των πυλων ἐπιμελητεον ὁπως καλως κλειωνται : και γαρ περι τας βαλανους | ||
ὁ Σιμωνιδης : Ἀλλ ' ὁπως μεν οὐ παντων τουτων ἐπιμελητεον , ὠ Ἱερων , οὐ λεγω . ἐπιμελειαι μεντοι |
; Ὁ δ ' ἀν δεηται , δι ' ὀφθαλμου σκοτον ἐχων παρ ' αὐτῳ φως ζητει . Εἰ οὐν | ||
μικρως τοις πολλοις . ὁ δε φησιν Ἀριστοφανης περι Αἰσχυλου σκοτον εἰναι τεθνηκοτος , τουτ ' ἀξιον και περι τουτου |
χωρις του μεγιστου των παραλληλων του ΕΖ , των δε ἀπολαμβανομενων τμηματων ἐν ἑνι των ἡμισφαιριων ἡμικυκλιων μεν ἐσται μειζονα | ||
των τμηματων , τουτεστιν ὡς προς νοτον αὐτων των τμηματων ἀπολαμβανομενων ὑπο της εἰρημενης γραμμης , καθαπερ ἐπι Ῥοδου αἱ |
δια των ἀποφασεων ἀπογυμνων ἡμων ἐκεινην την φυσιν , ἡν τελευτων οὐδε εἰναι φησιν , ἀλλα μονον ἑν του εἰναι | ||
χρησασθαι ἐν τῃ σχεδιᾳ παροσον μιαν ἡμεραν ζων και ὀψε τελευτων . * Ῥειθυμνα πολις Κρητης * . Ῥιθυμνια πολις |
κειμενα οὑτως ὡστε την ἐπ ' αὐτα ἐπιζευγνυμενην την ΓΑ συμπιπτειν τῃ κοινῃ τομῃ τῃ ΔΘ [ ἐστιν γαρ ἐπ | ||
ἀν ἀσυμπτωτοι , το δ ' εἰς ἀπειρον ἐκβαλλομενας μη συμπιπτειν χαρακτηριζει τας παραλληλους , και οὐδε τουτο ἁπλως , |
βροτους . καρποι τ ' ὀλουνται τετραποδων τε σωματα : σκοτος τε θησω τρεις ἐφ ' ἡμερας ὁλας ἀκριδας τε | ||
ἐκρευσας ὡς ὑδωρ ῥεον της γαιας ἀρδευσει παν ὡς μελαν σκοτος . οὑτως ἑαυτον αὐτος ἐκλυει ῥαον . πιων δε |
ὁριζοντος εἰς ἰσα διαιρουμενου , των δε ἀλλων παντων εἰς ἀνομοιους τε και ἀνισους περιφερειας τεμνομενων . τουτοις δε ἀκολουθως | ||
: τους μεν γαρ ἀλλους τεκμαιρεσθαι του θειου και δοξας ἀνομοιους ἀλληλαις περι αὐτου δοξαζειν , ἑαυτῳ δε τον τε |
την ἱππον , ἐπεαν δε ταυτα θηευμενοι ἐωσι πληρεες , ἀποπεμπειν ἐς την ἀν αὐτοι ἐθελωσι χωρην ἀσινεας . Ἐπιλεγων | ||
οἱ των Ἐπιδαμνιων φυγαδες : οἱ πλουσιοι προϊσχομενοι : προτεινοντες ἀποπεμπειν : ἀπο κοινου το ἐκελευον οἱ Κερκυραιοι ʃ της |
ἐν τῳ προσοδιῳ τῳ ἐς Δηλον : τῳ γαρ Ἰθωματα καταθυμιος ἐπλετο μοισα ἁ καθαραν κιθαραν και ἐλευθερα σαμβαλ ' | ||
δασμον παρεχειν θεραποντι . δουλωι τακτα νεμοις , ἱνα τοι καταθυμιος εἰη . στιγματα μη γραψηις ἐπονειδιζων θεραποντα . δουλον |
του δε βʹ στηριγμου μοιρας ρϘδ θ , ἁς και παραθησομεν ἐν τῳ δεκατῳ σελιδιῳ κατα του αὐτου στιχου . | ||
, χαιρειν εἰκος δαιτυμονας δεξιους τινας , και λογους αὐτοις παραθησομεν φεροντες ἀρα , οἱ μεν μιμουνται τας ἐν δικαστηριοις |
γαρ ἡδε Φοιβεια γυνη θεοι χθονιοι ζοφεραν ἀδιαυλον ἐχοντες ἑδραν φθειρομενων Ἀχεροντιαν λιμνην ἀδωρος χαρις δρακοντος αἱματωπον ὀμμα αἱματοσταγη κηλιδα | ||
εἰτα φησιν ὁτι ποιητικον αἰτιον ζητειται ἐπι των γινομενων και φθειρομενων : ἀνθρωπος γαρ ἀνθρωπον γεννᾳ : ἐπι μεντοι γε |
οὐδ ' ὑπο των πολιτων , ἀλλα φανερως εἰρηκεν οὐκ ἐπιτρεψειν τοις ἀντεπιθυμουσι τινος . Εἰτ ' ἐκ των τοιουτων | ||
παραποδυομενος ; Ἀλλα τι μην δοκεις , εἰπερ μελλοιεν μοι ἐπιτρεψειν και πεισεσθαι ; ὡσπερ νυν οἰμαι ὑμας πεισειν ἐμε |
μετα παντων των χρωματων , ἐν τοις περι αἰτιας οὐρων ἀποδωσομεν λογοις . Προσεπιθειναι δε τουτο μονον δει τῳ λογῳ | ||
ἐν τοις ἰδιοις τοποις ἐρουμεν , ὡσπερ και τας αἰτιας ἀποδωσομεν ἐν τοις περι αἰτιας οὐρων λογοις . νυν δε |