ἠλιβατος πετρη περι παντα πεφυκεν ὑψηλη : τα τε καλα φυει μενοεικεα δωρα . Και τοτ ' ἀρ ' οὐκ | ||
πολλα μεν ἀλλα μετ ' ἀνδρασι θαυματ ' ἀεξει , φυει δε κρυσταλλον ἰδ ' ἠεροεσσαν ἰασπιν , ἐχθρην Ἐμπουσῃσι |
, ἀν τε ἐπιτροπος ᾐ ὁ ἐφεστηκως ἀν τε και ἐπιστατης , ὁς ἀν δυνηται προθυμους και ἐντεταμενους παρεχεσθαι εἰς | ||
, ὁθεν ἐξαρτωσι τα μαγειρικα σκευη . Ἀλλως . ὁ ἐπιστατης ξυλον ἐστι κορακας ἐχον , ἐξ οὑ κρεμωσι τα |
μην οὐδε ἡ χαρις ὁμοια ἀγρον ἐργαζεσθαι προικα Ἀρκαδικον ἠ ἐπαινου τυχειν ἀγηρω τε και ἀθανατου . ταχα δ ' | ||
εἰδοτες , και πολεις ἑτερας προσλαμβανοντες ὑπηκοους και δι ' ἐπαινου και ψογου τους ἀγαθους και μη βουλομενοι ἀγειν . |
ἐπι πολυ διηγον της ἡμερας πειρωμενοι ἀλληλων , πριν δη Ἀριστων ὁ Πυρριχου Κορινθιος , ἀριστος ὠν κυβερνητης των μετα | ||
ἀνεθηκαν , πολλαν ἐκ πολιων χερσι βιασσαμενοι . † καιμετρειτ Ἀριστων ἠδε Τελεστας αὐτοκασιγνητοι καλα Λακωνες ἐθεν . τουτους οὐκ |
, κρινας δε την κινδυνευουσαν πολιν ἰδιαν κατασκευασασθαι προς τας μελλουσας ἐπιβολας ἀπελεξεν ἐξ ἁπασης της δυναμεως τους ἀριστους , | ||
κἀν ἐμοι πορθμος τε ναων και Φρυγων κατασκαφαι τας τε μελλουσας γυναικας , ἠν τι δρωσι βαρβαροι , μηκεθ ' |
ἀπηνεας δε και μεμηνοτας κεινους ἐκρινας . Ὁκοσα γαρ ἰνδαλμοισι διαλλαττοντα ἀνα τον ἠερα πλαζει ἡμεας , ἁ δη κοσμῳ | ||
κρασει τε και τῃ των πρωτων προσληψει σωματων , ἀλληλων διαλλαττοντα , φερε τι και περι των κατα μερος εἰπωμεν |
βλεπουσα ὡς ἐχουσα . Ἐπει δε ὡσπερ ἐν ἁπασῃ τῃ φυσει το μεν ὑλη ἐν ἑκαστῳ γενει , ἑτερον δε | ||
καταξηραινει τας ὑγροτητας : ἐτι δε και της σαρκος αὐτων φυσει σκληρας οὐσης κατα λογον οὑτως ἐχει γινεσθαι αὐτα . |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
, ἀλλα και ὁ Πλατων κτλ . . , : Στρατων μεν προσειναι τοις σωμασι φυσικον βαρος , τα δε | ||
: καθηνται δε και οἱ ποιησαντες τα ἀγαλματα Ξενοφιλος και Στρατων . ἐξ ἀρχης δε ἱδρυσατο Σφυρος το ἱερον , |
του ὑπατου παραγενηθεντος ἐκ Ῥωμης εἰς Ἠπειρον , Θεοδοτος και Φιλοστρατος οἱ μαλιστα περσιζοντες ἐπεβαλοντο τῳ βασιλει παραδουναι τον ὑπατον | ||
Φοινικην ἁπασαν ἐκεινος κατεστρεψατο . Περι τουτων γουν συμφωνει και Φιλοστρατος ἐν ταις Ἱστοριαις , μεμνημενος της Τυρου πολιορκιας , |
τοις σεαυτου ὀφθαλμοις ἀπιστων . Εἰδον : ἀλλα το πραγμα τεραστιον , ὁ αὐτος πυρ και ὑδωρ . Εὐ γε | ||
, τουτο μονον ἐκπληττονται και ὡσπερ ἐστι , καινον και τεραστιον δοκει αὐτοις . τα δε ἀλλα ματην ἀρα τῳ |
τον Ὁμηρον Συρον ὀντα το γενος κατα τα πατρια ἰχθυων ἀπεχομενους ποιησαι τους Ἀχαιους δαψιλειας πολλης οὐσης κατα τον Ἑλλησποντον | ||
, οὑ μηποτε φυσιν την αὑτου ῥιζωθεν ληψεται γονιμον , ἀπεχομενους δε ἀρουρας θηλειας πασης ἐν ᾑ μη βουλοιο ἀν |
προϊασιν . ἀλλ ' εἰ τουτο , και ἡ αὐτοδυας προτερα μεν ἐσται της νεωτερας , νεωτερα δε της προτερας | ||
ἐκ της ἀποφασεως των ἀκρων γνωριζονται : ἁ γαρ μητε προτερα ἀλληλων μητε ὑστερα , ταυτα ἁμα . τρια δε |
. ἐθελω δε σοι διακριναι και διορισαι το τε του ἐπαινουντος ἐργον και την του κολακος ὑπερβολην . Ὁ μεν | ||
ἡ θεσις ἀκολουθος ἐστι τῳ βιαιῳ ὁρῳ , του μεν ἐπαινουντος , του δε ψεγοντος : ἐμπεσοντος δε βιαιου ὁρου |
πραγματα . Κωνσταντινος γαρ , στρατηγειν τε ἀγαθος ὠν και ἀνδρειοτατος ἐν ταις μαχαις δυνατωτατος τε ἠδη ἐν ταις προςθηκαις | ||
των βασιλευσαντων . Δημαγωγος γαρ ἠν ἀριστος κἀν ταις μαχαις ἀνδρειοτατος . Την ῥωμαϊκην γουν ἀρχην , των ἐμπροσθεν μολις |
τουτων διαπτωμ ' ἐγενετ ' ἠ ἁμαρτημα τι ; και Νικοστρατος ἐν Μαγειρῳ : ὁς μελανα ποιειν ζωμον οὐκ ἠπιστατο | ||
. και Ἑλενης . . . παιδες . . . Νικοστρατος και † Ἰολμος . . . ἐξ αὐτης Νεοπτολεμῳ |
. . . . Τιμομαχῳ ] του Τιμομαχου τουτου του στρατηγου Ἀθηναιοι θανατον κατεγνωσαν και ἀνῃρεθη . . . . | ||
της ἀσφαλειας εὑρεθησεται το πιστον : το γαρ προσεδοκουν ἀναξιον στρατηγου . Τοις ἐλαττοσι στρατευμασι στενωτερους τοπους ἐπιλεγωμεθα , συμμετρουντες |
τις ἠ ἐναντιωσιν ἀλλην ἠ ὑποκειμενον , καθ ' ἑκαστον ἀναγκασθησεται διπλασιαζειν : εἰτε γαρ ἐναντιωσιν ἀλλην , και ὑποκειμενον | ||
Κολλατινος πολλα κατολοφυρομενος ἑαυτον , εἰ δια συγγενων ἐλεον ἐκλιπειν ἀναγκασθησεται την πατριδα μηδεν ἀδικων , ἀποτιθεται την ἀρχην . |
μαλα περ ῥυποωντα καθηραι , ἐνθ ' αἱ γ ' ἡμιονους μεν ὑπεκπροελυσαν ἀπηνης . και τας μεν σευαν ποταμον | ||
ταυτην ἡμεραν . * οὐρηας δε δυωδεκατῃ ταλαεργους : τας ἡμιονους οἰκειουσι τῃ σεληνῃ : διο και τινες αὐτην φασιν |
και ἐπαινου ἀληθους δειγματα , ὡς μη παντας ὑποπτευσῃς τους ἐπαινουντας , ἀλλα διακρινῃς και παραμετρῃς τῳ οἰκειῳ μετρῳ ἑκατερον | ||
ἠν οὐδεν ἀλλο ἠ μη δυσωπεισθαι μηδ ' ἀντικολακευειν τους ἐπαινουντας . . . . ὁ αὐτος θεασαμενος ἐν πινακι |
γενομενου και ζεσαντος , ἐνσκηψαντος μοριῳ τινι , συμραινει τους ὀνομαζομενους ἀνθρακας γινεσθαι , οἱπερ εἰσι χαρακωδη ἑλκη , το | ||
τους ἰδιους λογους και μυθους , τους ἀχρι και νυν ὀνομαζομενους , κατελιπεν εἰς την βιβλιοθηκην και λαβων παρα του |
. . . παλτα : Ἀρριανος : ἐξηκοντιζον εἰς τους προμαχομενους του τειχους οἱ μεν παλτα , οἱ δε λιθους | ||
φασι δυο ἠ τρεις ἀνδρας εἰναι τους ἐν τῳ πυργῳ προμαχομενους και ἑτερους τοσουτους ἐν τῳ μεταπυργιῳ , ὡστε συμβαινειν |
μη προβαλλοιτο μαρτυρα ὁ διωκων , τοτε ἐξην τῳ φευγοντι προσαγαγειν τινα μαρτυρουντα μη εἰσαγωγιμον εἰναι την δικην : και | ||
ὑπο των χρεων καταπονουμενος δια την του παιδος ἱπποτροφιαν βουλεται προσαγαγειν τῳ Σωκρατει τον παιδα , ἱν ' ὑπ ' |
γναθον . ἐνθα κελευει : ἐκ παραλληλου το αὐτο , προστασσει . Λαιμαργος : ἀπληστος . ἐρως : ἐπιθυμια . | ||
: ἀγαπητον γαρ εὑρειν τινας τοσαυταις χρωμενους ἡδοναις , ὁσαις προστασσει ὁ λογος ἠ μηδε του λογου ἐνδιδοντος ὁμως φευγοντας |
τα οὐδετερα βελτιον : κερδιον . Τα δια του ιον οὐδετερα μονογενη προπαροξυτονα ὑποκοριστικα , ἀπο φυσει μακρας ἀρχομενα , | ||
συνεμπιπτει , εὐθεως και τα προκειμενα των σχηματων ἀφιστανται : οὐδετερα γαρ των πτωσεων εἰς ἐλεγχον του σχηματος δυναται παραλαμβανεσθαι |
χυσεως . ἐνιοι δ ' ὀφθαλμους ἐχοντες ἀσθενεις ἠ τοις ὀνομαζομενοις σκοτωματικοις παθεσιν ἑτοιμως ἁλισκομενοι και αὐτοι κατα την ἀρχην | ||
. Οἱ δ ' ἐν ταις ἐξουσιαις διῃρημενοις χρωνται τοις ὀνομαζομενοις αὐτων φιλοις . οἱ μεν γαρ εἰσιν αὐτοις ἡδεις |
ἐξορθωσας , ἐκλεξαμενος , ἐπανορθωσαμενος , βασανισας , κρι - νας ἐπιδιακρινας . ἐσκεμμενως βεβουλευμενως πεφροντισμενως συγγραφικως μεμεριμνημενως προεωραμενως προβεβουλευμενως | ||
ἀερα : τας γαρ ἀναδιδομενας ἐκ γης ἀναθυμιασεις λεπτυνομε - νας ἐξαερουσθαι συμβεβηκεν , ὡστε βασιν μεν και ῥιζαν ἀερος |
αὐτον ἐξ ὡν ἐγραφεν ἐπινικων . ἀμεινον δε , ὁτι προσηνης ἠν αὐτῳ ἡ Μουσα , ὡσπερ Ὀδυσσει ἡ Ἀθηνα | ||
εὐκαμπες , ἀπο του καμπτω ῥηματος , ὁ εὐπειθης και προσηνης εἰρηται . οὑτως Εἰρηναιος ὁ Ἀττικιστης ἐν τῳ α |
προς φως και λαμπροτατον ἡλιον ἐναυγαζεσθε μητε τας ἀνθρωπων των ἀμεινονων ἀπειλας μητε τας ἀπαραιτητους ἐκ θεου δικας τοις οὑτως | ||
την παροιμιαν ἀποτελευτησαι . παροιμια γαρ ἐστιν ἡ λεγουσα δευτερων ἀμεινονων . δευτερον ἀμεινον ἐπι των ἐξ ἀρχης μεν ὁρμωντων |
ἀδικησας οὐτε τον ὀφθαλμον οὐτε το ἰσχιον οὐτε τον ἀγρον ἀπολλυει . ἡμεις δ ' ἀλλο οὐδεν ἐθελομεν ἠ ταυτα | ||
πεποιηκε την πνοην . τους μεν ἐκτρεφει τους δ ' ἀπολλυει και διαφθειρει τελειως . Αἰτιον δε τῳ μεν καικιᾳ |
δε γραυν την ἀσθενουσαν πανυ παλαι , την βρυτικην , ῥιζιον τριψας τι μικρον δελεασας τε γεννικῃ το μεγεθος κοιλῃ | ||
δε τους ποδας αὐτου σκορπιον , και ὑποβαλῃς τῳ λιθῳ ῥιζιον του φυτου μικρον , ἑξεις φυλακτηριον ἐκ παντων ζῳων |
και τἀλλα ἀγαθα παντα τωι βασιλει διατηρουντι τα προς τους ὑποτεταγμενους δικαια . ἀνθομολογεισθαι δ ' ἠν ἀναγκαιον και τας | ||
ἀγνοημασι . τοιαυτηι δε χρωμενων των βασιλεων δικαιοσυνηι προς τους ὑποτεταγμενους , τα πληθη ταις εἰς τους ἡγουμενους εὐνοιαις πασαν |
μετῳκισεν εἰς το πεδιον , και πλησιον του τεμενους των ὀνομαζομενων Παλικων ἐκτισε πολιν ἀξιολογον , ἡν ἀπο των προειρημενων | ||
ὑπερ τας ὀκτω μυριαδας . το μεν οὐν ἐθνος των ὀνομαζομενων Βραχμανων τοιαυταις περιεπεσε συμφοραις : των δε λοιπων μεθ |
φυγοντες , μεταναστευουσι περι την Ἀσκρην χωριον των Βοιωτων , δυσχειμερον τε και κακοθερειον , περι δε τους προποδας κειμενην | ||
προς το κωνειον δια θυειας τριβεσθαι . ψυχραν γε και δυσχειμερον : 〚 πηγνυσι δε , εἰπε , τἀντικνημια . |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
Σωφρων ἐν γυναικειοις μιμοις μνημονευει λεγων οὑτως : δειπνον ταις θειαις κριβανιτας και ὁμωρους και ἡμιαρτιον ἑκαστᾳ . οἰδα δ | ||
ἐστιν ἑστια : κἀκειθεν ὁρμωμενοι τα λοιπα εὐμαρως διοικησομεν , θειαις τε προρρησεσι πιστευοντες και τῃ των ὑμετερων ἀνδρειᾳ ὁπλων |
και κακωσιν και δεινην , ὡς αὐτος ἐφη , ταπεινωσιν ἐπαγοντα τῃ ψυχῃ τα κατα γην ἐστιν οἰκιδια : νοθα | ||
εἰκοντα τῃ του παθους ἀκμῃ , νυν δε την τεχνην ἐπαγοντα προς ὀλιγον ἐνδιδοντος του κακου ; ἐστιν δε των |
και πολυειδη τας βαφας , εἰ τις ἀναλεξασθαι τε αὐτα ἐπισταιτο και ἀναπλεξαι και ἁρμοσαι , ὡς μη ἀπᾳδειν θατερον | ||
ἀποδειξεως ; εἰ γαρ το αὐτο ὁριστον και ἀποδεικτον , ἐπισταιτο ἀν τις ἐχων αὐτου και ὁρισμον και ἀποδειξιν , |
του συμπαντος κοσμου , τον δε προγενεστερον , δυναστευοντα της προειρημενης νησου , δεκα παιδας γεννησαι τους ὀνομασθεντας Κουρητας : | ||
του ὀρθου κανονος εὑρισκομεν , ποσων ἐστιν τμηματων ἡ της προειρημενης διαστασεως εὐθεια , οἱων ἐστιν ἡ ἐκ του κεντρου |
λαμπραις τινεσθαι και ἀνταποδιδοναι αὐτῳ . λαμπραις . ἐν . πορευομενους . ἀνταποδιδοναι και ἀντιχαριζεσθαι αὐτῳ . . Ἐν ταις | ||
τουτων τοις ἐναντιοις ἐπιφημισμασιν ἀφορμασθαι , πεζους τε ἀντι ναυβατων πορευομενους και ὁπλιτικῳ προσεχοντας μαλλον ἠ ναυτικῳ . ὁμως δε |
ὡς ἐς ὑβριν αὐτους βαλοντα πολλην και της κωμης οὐκ ἐργασαμενους ἐκβαλοντα : ἀλλ ' ὡστε με μη ἀποκτειναι , | ||
: παρ ' ἀλλοις δε κατα συγγενειαν κοινῃ τους καρπους ἐργασαμενους , ἐπαν συγκομισωσιν , αἰρεσθαι φορτιον ἑκαστον εἰς διατροφην |
το μελι ἐστι . και ἐστι φυγειν αὐτο τηνικαυτα τους λεπτους ἐπιτεινον καταρρους , μιγνυναι δε ἑψομενῳ τῳ φαρμακῳ και | ||
περιοδευειν κακοπαθειας δισσην την πραξιν παραλαμβανει : μακρους δε και λεπτους ἐχουσα τους δακτυλους και ὑπεσταλκοτας τους ὀνυχας , εἰς |
ψυχης εἰς το σωμα . παραγγελλει δε ἐν ἑορτῃ μητε κειρεσθαι μητε ὀνυχιζεσθαι , την ἡμετεραν αὐξησιν των ἀγαθων οὐχ | ||
την Οὐρανιην ἡγεονται εἰναι , και των τριχων την κουρην κειρεσθαι φασι κατα περ αὐτον τον Διονυσον κεκαρθαι : κειρονται |
ἐχει προς το μετρον ὀρθως . δεον δε εἰπειν ὡς γενησομενων τωνδε , ὀντων εἰπεν , ὡς βεβαιων και ἀμετατρεπτων | ||
κατακαλυπτονται και παλιν ἀναφαινομενοι φοβους και σημεια των μετα ταυτα γενησομενων τοις οὐ δυναμενοις λογιζεσθαι πεμπουσιν , το λεγειν ἀνευ |
του ὁριστου . το δε τι ἐστιν ἁπαν καθολου και κατηγορικον : οἱ γαρ κυριως ὁροι κατηγορικοι ἁπαντες , οἱ | ||
μεν ψευδος περαινοντες συλλογιζονται . ὁτι ὁ Ἀριστοτελης τον μεν κατηγορικον και συλλογισμον ἁπλως καλει , τον δ ' ὑποθετικον |
ὑστερον ἐγενοντο ὑπο Ἀργειων ἀναστατοι : Ἀμβρακιωτας δε και Ἀνακτοριους ἀποικους Κορινθιων ὀντας ἐπηγαγετο ὁ Ῥωμαιων βασιλευς ἐς Νικοπολεως συνοικισμον | ||
κατασκαφην , [ και ] ἐπεμψαν εἰς αὐτην ἐξ αὑτων ἀποικους . Ἑξακοσιοστῳ δε και εἰκοστῳ ἑβδομῳ της πολεως ἐτει |
νομος ἐφ ' ἑκαστῃ ἡμερᾳ , και τα ἱερα ἐπιθεντα κατακεισθαι ἐν τῳ ἀνδρωνι ἐστε ἐπι κνεφας . ἐν τουτῳ | ||
ἑζευ ἐπι θρονου , ἀλγεα δ ' ἐμπης ἐν θυμῳ κατακεισθαι ἐασομενὁτι το ἁπλουν ἐστιν ἑζευ : τουτῳ δε ἀναλογον |
τελειου ζῳου , του ἀγαθου και δικαιου και καλου και γεννωντος παντα και συνεχοντος και περιεχοντος και περιλαμβανοντος διαλυομενα εἰς | ||
αἱς και ζῳων και φυτων και καρπων γενεσεις , οἱον γεννωντος του ἡλιου . και ταυτα μεν ἐνταυθα που ζητει |
λεγει ὁτι στεναζω σε πλεον των ἀποθανοντων : προς τον Κρεοντα ἀποστρεφει τον λογον : τι διωκεις τον πατερα : | ||
: εἰς τους ἑαυτης δομους εἰσβασα : τυραννον : τον Κρεοντα φησι . το δε ἑξης : ἠ και τυραννον |
τας εἰκονας ἐπανιωμεν παλιν , αἱς ἀναγκαιον ἀπεικαζειν ἀει τους βασιλικους ἀρχοντας . Ποιας ; Τον γενναιον κυβερνητην και τον | ||
αὐτῳ την γυναικα . ” ἐνθα δη παντας ὠμνυ τους βασιλικους θεους ὁ Σελευκος , ἠ μην ἑκων ἀν και |
δε ἐκ του ἐναντιου : εὑρησεις δε κατα πολλους τροπους ἐκτειναι το προκειμενον , ὁτι ὁ φοβος και των προσηκοντων | ||
εἰ κτειναι με χρη , πολλας γενειου τουδ ' ἀν ἐκτειναι λιτας μηποτε τεκουσης ἐς σφαγας ὠσαι ξιφος , εἰ |
πολλην αὐτης πλανην Δειδω προσηγορευθη ἐπιχωριως . κτισασα δε την προειρημενην πολιν , του των Λιβυων βασιλεως θελοντος αὐτην γημαι | ||
αἱς δε δια δυο ἠ τριων μηνων . την δε προειρημενην διαθεσιν οἱ μεν ὡς ἀθεραπευτον | κατελιπον , οἱ |
' ἡμεραν λουτρου και παρα μιαν δε και παρα δυο παραλαμβανομενου . πολλης δε οὐσης ἀνατροπης και πλαδησεως του στομαχου | ||
πραγματος ἐκ των δ κεντρων ὡς προλελεκται του Ἑρμου ἀει παραλαμβανομενου , ὑπαυγου μεν ὀντος χρησιμου τοις ἐγκαλουμενοις και τοις |
θυμου ἠν αὐτοις ἀρχων ὁ Αὐγαρος . . . . ἀποδεον : τοσον δε ἀποδειν του την πεπορισμενην ἠδη αὐτῳ | ||
ὀπισθε ναος Τυχης και ἀγαλμα λιθου πεποιηται ποδων πεντε οὐκ ἀποδεον . στοαν δε ἡντινα καλουσι Μυροπωλιν , ἐστι μεν |
, κολοφωνιας , πιτυϊνης , πισσης , ἀσβεστου ἰσα . ἐπαρας τα τηκτα ἐμπασον την ἀσβεστον . ἡ δε χρησις | ||
φιλον υἱον ἐξ ἐμεθεν γεγαωτα : θεοι δ ' ἐτελειον ἐπαρας Ζευς τε καταχθονιος και ἐπαινη Περσεφονεια . ἐνθ ' |
το δαιμονιον [ συνηδικηται ] . δει δη τους γε βουλομενους ὀρθως την κατ ' ἀξιαν των πεπραγμενων παρα τουτου | ||
συ τουτο ποιησεις ματαιον οὐκ ἐων ἀντι του δεσποτου τους βουλομενους εἰναι των ἀνδραποδων κυριους . ἡμων τε γαρ οὐκ |
το φυτον , ἀγονον τι ὀν παρα το τους ἐσθιοντας ἀγονους τηρειν . . . . , . ἀγνοω : | ||
ἐξυγραινεσθαι το σπερμα ὡστε και ἐκ του αὐτοματου ῥειν : ἀγονους φησι τους πινοντας γινεσθαι δια το διαλυεσθαι το σπερμα |
. ὁ δε ὑπολαβων ἡκειν τον Νικανορα μονον ἐπιβας ἐπικωπου κελητος ἑτοιμος ἠν ποιεισθαι τας συνθηκας . ὡς δε ἐγγυς | ||
φορον ὑπελαβε την τριηρη και ὡσπερ κατ ' ἰχνος του κελητος ἐτρεχεν . ἐν δε ταις ἰσαις ἡμεραις εἰς Ἰωνιαν |
καθοσον δε ἰσον , δυο τινων ἐστι , του τε λαμβανοντος και του δωρου : το γαρ ἰσον των προς | ||
ἐπιστημην του εὐ λεγειν , ἀλλως μεν Ξενοκρατους την ἐπιστημην λαμβανοντος και ἀρχαϊκῳ , νομῳ ἀντι της τεχνης , ἀλλως |
ὁπλιτῃ και ψιλῳ και τοξοτῃ τρεις ὀβολους Αἰγιναιους της ἡμερας ἑκαστης , τῳ δ ' ἱππει δραχμην Αἰγιναιαν . ἡ | ||
τριττυας , εἰς ἐθνη , εἰς φατριας . οἱ οὐν ἑκαστης τριττυος ἀρχοντες τριττυαρχοι τε καλουνται και τριττυαρχουσιν . κακοσιτον |
τους σκαιως αὐτῳ και ἀμετρως χρωμενους : ὑπο δε ᾠδης σφαλλομενους και πολυ κακιον ἐχοντας των παροινουντων εὐθυς ἀπο της | ||
ἐχοντας ἀνδρας ἐν ψυχῃ και μωριᾳ και ἀνοιᾳ τα πολλα σφαλλομενους ἐν ταις κατα τον ὀρθον βιον πραξεσιν , οὐκ |
δε θερινου ἐλαττον ἠ το ἡμισυ : ὡστε των ἁμα ἀνατελλοντων ἀστερων προτεροι δυνουσιν οἱ προς νοτον . Των δε | ||
αὐτοματων ἀγαθων φοραν ἐσεσθαι φησιν , οὐκ ἐξ ὁλης τεχνης ἀνατελλοντων , ἀλλ ' αὐτογενει και αὐτοτελει φυσει βλαστανοντων και |
διακειμενων προς την ἀκροασιν , φθεγγεται το θηριον τουτο προοιμιον σκοτεινον τι και τεθνηκος δειλιᾳ , και μικρον προαγαγων ἀνω | ||
και ἀορατον ἠ το μολις ὁρωμενον , οἱον δοκει το σκοτεινον . τοιουτον δε το διαφανες , ἀλλ ' οὐχ |
ξεινον ἐποτρυνῃ και ὁς ἐσσυμενον κατερυκῃ . [ χρη ξεινον παρεοντα φιλειν , ἐθελοντα δε πεμπειν . ] ἀλλα μεν | ||
ἐπεμπε ἐς Ναξον πλοιῳ ἀνδρας φρασοντας τοισι Ναξιοισι παντα τα παρεοντα σφι πρηγματα . Οἱ γαρ ὠν Ναξιοι οὐδεν παντως |
μεν αὑτον , ἐπειτα τους ἀλλους τους ὑπ ' αὐτῳ τεταγμενους . και γαρ δη ὡσπερ οἱ σωφρονες νομεις , | ||
ἐχοντες . και των ἡγεμονων τους μεν προαγωνιζεσθαι ἐν πρωτοις τεταγμενους , τους δε κατοπιν γενομενους ἐπειγειν τους λειπομενους προς |
ἐς Ἀθηνας ἀποπλειν , Θησεα δε , ὡς ἑκτον και δεκατον ἐτος ἐγεγονει , την πετραν ἀνωσαντα οἰχεσθαι [ και | ||
και τεταρτῳ διαφερειν ἀπεχοντα μοιρας λγʹ γʹʹ . τον δε δεκατον ὡραις δυσι και ἡμισει διαφερειν ἀπεχοντα μοιρας λϚʹ : |
οὑτω μεχρι μυριων ἀμερων προερχεται ὁ Διοδωρος δεικνυς , ὁτι ἀνυποστατος ἐστιν ἡ κατ ' ἐπικρατειαν κινησις : ἀτοπον γαρ | ||
ἀντεχειν τον πανδαματορα σιδηρον . Θυμος τῳ θηρι πολυς και ἀνυποστατος , ἑως ἀν αὐτον ἐχῃ της ὑλης το συσκιον |
τοις νοσουσιν . . . . [ . ] και προσθεν μεν ἐρις ἠν οὐ σμικρα νικησαι τωι πληθει των | ||
συντεινουσιν εἰς βασιν μιαν : ἑκτον δ ' ὁπερ και προσθεν εἰφ ' , ὁ βοστρυχος ἀπο των θεων ἀρχην |
φυσικων καλουμενων φησι τις : τουτο γαρ μαχομενον ἐστι τοις φαινομενοις . “ Ἡλιος τε και σεληνη και τα λοιπα | ||
θεωρημα , καθαπερ ὑστερον διδαξομεν , της δε ἐν τοις φαινομενοις στρεφομενης ἐστιν ἰδιον τι θεωρημα . δια γαρ των |
ἀλλ ' ὁμοιας σπουδης χρειαν ἐχοντα ; ἀλλ ' ὡσαυτως ἀμελειν αἰσχρον τουτων κἀκεινων ; τι οὐν ; ἡμεις μονοι | ||
τοις πολιταις ἀδυνατον , ἀλλ ' ἀναγκη ἠ του ἑτερου ἀμελειν ἠ του ἑτερου ; Ἐπιεικως , ἐφη , δηλον |
λειτουργιας : ὡν ἀπαλλαγεις ἐοικα δραμεισθαι προς ὑμας των τον σταδιον τρεχοντων πολυ προθυμοτερον : ὡς ἐκεινοι γε βραχυτατον χρονον | ||
ἐπισταντων δε αὐτῃ των ἑλλανοδικων ὁτι ἐτολμησε παρελθειν εἰς το σταδιον , ἀποκρινασθαι τινι γαρ ἀλλῃ τουτο γυναικι δεδωκε καυχησασθαι |
δε προς ὀργην ἡντινα τυχητε ἐστιν ὁτε σφαλεντες την του πεισαντος μιαν γνωμην ζημιουτε και οὐ τας ὑμετερας αὐτων , | ||
προ του Εὐκλειδου κδʹ ἐπι Εὐκλεους . Περι δε του πεισαντος ἱστορει Θεοπομπος . Τμημα πρωτον περιεχον λογους ἐννεα αʹ |
ἐν μεθοριῳ πως τους πολλους περι τας ἡδονας των τε ἀκρατων και των ἐγκρατων εἰναι , των μεν ἐγκρατων ἡττωμενους | ||
ἐχει ἡ των πολλων ἑξις προς την των ἐγκρατων και ἀκρατων . περι γαρ τας δι ' ἁφης και γευσεως |
δε αἰτιαι πως τεθεισαι βεβαιωσουσι την διαγνωσιν . Το τοινυν φυλον των γυναικων οἰκουρουν και βραχεσι γυμνασιοις χρωμενον , ἐτι | ||
τεταρτην εἰς το βασιλικον τελουσι . τριτον δ ' ἐστι φυλον το των βουκολων και ποιμενων και καθολου παντων των |
του ἑτερου το ἑτερον ἀποδοθηναι το μη εἰναι ἀποδοθῃ . Αἰτιον δε του μη ἀκολουθειν το ἀναγκαιον ὁμοιως . δια | ||
, ἐν δε ταις νησοις λαμπροι ταις μακραν ἀπηρτημεναις . Αἰτιον δε το τας χωρας κοιλας και ἐπισκεπεις εἰναι , |
λεγοιτε , λεγομεν λεγετε . δια τουτο φαμεν τῳ ῥιπτουμεν παρακεισθαι το ῥιπτειτε , τῳ δε ῥιπτομεν το ῥιπτετε . | ||
μη εἰναι κριτηριον ταυτην της ἀληθειας τῳ και ἀλλας ἀπαραλλακτους παρακεισθαι αὐτῃ ψευδεις , οὑτως οὐκ ἀπεοικε και τοις διεξωδευμενοις |
οὐχ Ἡρακλεους , γενεσθαι . . , : Τον Πολυφημον Ἐλατου παιδα εἰπεν Ἀπολλωνιος . Σωκρατης δε και Εὐφοριων Ποσειδωνος | ||
κορυφης του ὀρους : δηλα δε ἐστιν ἀπο Κυλληνος του Ἐλατου τῳ τε ὀρει το ὀνομα και ἡ ἐπικλησις γεγενημενη |
τιμωσι παλαιοτερους ἀνθρωπους . Αἰας μεν γαρ ἐμει ' ὀλιγον προγενεστερος ἐστιν , οὑτος δε προτερης γενεης προτερων τ ' | ||
και μοι ὑποστητω ὁσσον βασιλευτερος εἰμι ἠδ ' ὁσσον γενεῃ προγενεστερος εὐχομαι εἰναι . Τον δ ' ἠμειβετ ' ἐπειτα |
' αὐτον ἐπελθοντων ἐτελευτησεν . Γελων το Μεγαρικον βουλομενος καταλυσαι ἐποικους μεν ἐκαλει τους ἐθελοντας Δωριων , Διογνητῳ δε , | ||
σπουδαιαν : εἰτα το Ὑρκανιον πεδιον , Περσων ἐπονομασαντων και ἐποικους ἀγαγοντων ἐκειθεν : εἰτα το Πελτηνον πεδιον , ἠδη |
και τα κρυπτα ἐλεγχουσι , τοις δε νοσουσι κρισιμους ἡμερας προαγορευουσιν , ἐν αἱς , ἐαν μεν κατ ' ὀναρ | ||
και ὀρη και κρημνοι πονηρα παντα τα ἐν τῃ ἀποδημιᾳ προαγορευουσιν . ἀει δε ἀγαθον ἀναπταντα παλιν καταπτηναι και οὑτω |
διηγησατο . ” ταυτα διαλεγομενοι παρησαν ἐπι το της Λευκιππης δωματιον . ἐπει δε πλησιον ἐγενοντο των θυρων , ἀκουουσιν | ||
. Θυμηδιας οὐν ὁτι πλειστης πλησθεντες ἀνῃεσαν ὡς ἐπι το δωματιον , και ὁ μεν ἐδειπνει ἀσιτος ὠν το παραπαν |
οὐτ ' αὐτος οὐτε Παρμενιδης οὐτε Πυθαγορας ἐπετρεπον ἑαυτοις λογους καταβαλλεσθαι πλειονας , τας δυο ταυτας ἀρχας , φιλιαν και | ||
ἀσθενεστερον σπερμα . Ἀναξαγορας Παρμενιδης τα μεν ἐκ των δεξιων καταβαλλεσθαι εἰς τα δεξια μερη της μητρας , τα δ |
των Ἑλληνικων , οἱ ἐν Χαιρωνειᾳ Φιλιππου και Μακεδονων ἐναντια ἀγωνιζομενους ἐγκαταλιποντες Ἑλληνας τοτε ἐν χωριῳ τῳ αὐτῳ ἐκτεινοντο ὑπο | ||
καθ ' ὁν οἱ κριται φαιας ἐσταλμενοι στολας κρινουσι τους ἀγωνιζομενους ὑπομνημα του πενθους ταις στολαις ἐμφανιζοντες : ὑστερον δε |
λῃστρικην ἐμισθωσατο τριηρη . οἱ δε αὐτον ἐνθεμενοι Ναξον μεν παρεπλεον , ἠπειγοντο δε εἰς την Ἀσιαν ἀπεμπολησοντες . ὁ | ||
και ἠρεμον φασιν οὑτω προσαγορευεσθαι . παρεμετρεον : ἀντι του παρεπλεον . . Λητωις : ἡ Ἀρτεμις . Σησαμος πολις |
ναυαγια . Κωλιαδος δε ἐστιν ἐνταυθα Ἀφροδιτης ἀγαλμα και Γενετυλλιδες ὀνομαζομεναι θεαι : δοκω δε και Φωκαευσι τοις ἐν Ἰωνιᾳ | ||
ταις εἰδικαις ἀνθυπακουσονται , μετα της ὑπο προθεσεως και αὑται ὀνομαζομεναι . Πολλαπλασιεπιμοριος μεν οὐν ἐστι σχεσις , ὁταν των |
αὐτου τας νησους αἰτει και λαμβανει συνθεμενος δη και δασμον ἐτησιον ὑπερ τουτων ἀποφερειν τῳ βασιλει τρισχιλιους χρυσινους συμπαροντος γε | ||
τυχειν ὁμηρους τε δοντες και πιστα ἠ μην δασμον τε ἐτησιον ἀποφερειν τῳ βασιλει παιδας τε ῥητους και βοσκηματων ἀγελας |
, ὁ δυστυχιας ἐπιφερων , ὁ πενθη , οἰμωγας , φθονους , ὁ φθονερους , ὁ ζηλοτυπους ποιων , δι | ||
σωματων κρασεις δια ψυχροτητα ἐπικρατουσαν ἠ δια θερμοτητα τοιαυταςπως ἀν φθονους ἠ ζηλοτυπιας ἠ πανουργιας εἰς ταυτα ἀναγοι ; Ἀλλ |
θεραπευειν , εἰ πολιορκουμενοι μεν αὐτοι τουθ ' ἑτερους ποιειν ἐπιχειρησομεν διαποντιοι και πριν ἐξελθειν ἐχειν ἐξω τειχους πλευσουμεθα ἐπ | ||
ἐχομεν ὡστε τολμαν τε οἱ αὐτοι μαλιστα και περι ὡν ἐπιχειρησομεν ἐκλογιζεσθαι : ὁ τοις ἀλλοις ἀμαθια μεν θρασος , |
ὑδρελαιου και τηλεως ἀφεψημασιν καταπλασσοντα τε ὡσαυτως και πεσσους μαλακτικους προσαγοντα . εἰ δ ' ἐγχρονιζοι τα της διαθεσεως , | ||
οὐτε ἀξιομαχοι δοξαντες εἰναι Ἀλεξανδρῳ οὐτε ὑποδυναι ἐθελησαντες , ὡς προσαγοντα ἐπυθοντο Ἀλεξανδρον , φευγουσιν ἐς την ἐρημον . Ἀλεξανδρος |
νοσερου γενεσιν λεγων , πολυχρονιον αὐτον τῃ μητρι † ὡς ἐπαγγειλαμενος ᾐτει τον μισθον . της δε εἰπουσης : Ἐλθοντι | ||
' οἱς προτερον ηὐξηθη , φενακιζων ἀει τινας και μεγαλα ἐπαγγειλαμενος εὐεργετησειν μεχρι του ἁπαντας ὑφορασθαι και διαβεβλησθαι προς αὐτον |
ἡ γενεσις , ἀλλα και ἡ αὐξησις τῳ πλειονα τοπον καταλαβειν , και ἡ μειωσις τῳ ἐλαττονα τοπον καταλαβειν , | ||
τινα των ἐμων δυναμεων κατα την οὐσιαν ἐλπισῃς ποτε δυνησεσθαι καταλαβειν . των δ ' ἐφικτων , ὡς εἰπον , |
το ἐπ ' αὐτῃ ποιουσα ἠ μη ποιουσα , ὁ ἠναγκασται ποιειν ἠ μη ποιειν . Ὁς δη λογος ἀντιτυπος | ||
θεραπευσει οὑ ἀν γενηται κυριος , ὁς ἡδυ προ ἀγαθου ἠναγκασται διωκειν , δει μετα ταυτα ἰδειν . ὀφθησεται δη |
: την εὐκατασκευαστον κολωνην : λεγεται γαρ ἐφ ' ὑψηλου κεισθαι . ἱλαος ἀθανατων : ὠ δεσποινα , εὐμενης συν | ||
ἐννοων το ἐπι τῳ ἀγωνι . και ἀπαγγελλει τῳ Ἀχιλλει κεισθαι τον Πατροκλον σοφισαμενου του Μενελεω παραμυθιαν ὁμου τῃ ἀγγελιᾳ |
τα ἀντικειμενα φασκοντας ἐν τοις γενητοις εἰναι . μεταβολης δε ἀναιρουμενης οὐδ ' ἀν γενεσις οὐδ ' ἀν γενητον τι | ||
φυτου πως δυναται εἰναι ἡ ἐλαια ; της δε ἐλαιας ἀναιρουμενης οὐκ ἀναιρειται το καθολου φυτον , εἰσι γαρ ἀλλα |
ἀπο ῥαφανιδων ἐμετος ὑπο παντων των ἰατρων ἐπι παντων των χρονιων νοσηματων παραλαμβανεται καθαπερ τις μικρος ἐλλεβορισμος . δοτεον δε | ||
του ἀφρονιτρου ἐλατηριον βαλλω . και ποιει τοιϲ ὑπο ὀφθαλμιων χρονιων ἐνοχλουμενοιϲ και ἐπιληπτικοιϲ . ἀγει γαρ πολλην ὑγραϲιαν . |
μερος ὑποτιθεσθω τῳ ἰσχιῳ , τῳ δε μηρῳ κατα τα ἀποληγοντα μερη τα προς τῳ γονατι ἰσοτονος βροχος περιτιθεσθω , | ||
: του τελαμωνος την ἀρχην προστιθεντες του βραχιονος κατα τα ἀποληγοντα μερη τα πλησιαζοντα τῳ ἀγκωνι , κυκλοτερη περιειλησιν ἐργαζομενοι |
ἐλθειν . εὑρισκονται γουν πολλοι των Πυθαγορειων αὐτηι κεχρημενοι ὡσπερ Ἀρισταιος ὁ Κροτωνιατης και Τιμαιος ὁ Λοκρος [ . ] | ||
Αὐτουχον και Ἀρισταιον : Αὐτουχος μεν ἐν Λιβυηι ἐμεινεν , Ἀρισταιος δε ἀφικετο εἰς Κεω . . . . : |
εἰς την ἀγοραν εἰσβολων και του θεατρου και των ἀλλων κατεχομενων χωριων δια βραχεων τε φυλασσειν , και πολλας εἰναι | ||
περιφυσις ἠ ἀλλο τι των τοιουτων ἐμποδιζον . περιττωματων δε κατεχομενων ἐκβαλλειν σκυβαλον δια κλυστηρος ὑδρελαιου ἠ ὑδρομελιτος ἐνεθεντος , |
οἱος ὁ του Καινεως ἐν δευτερῳ σχηματι ἐκ δυο καταφατικων συλλογιζομενος ὁτι το πυρ ἐν πολλαπλασιῳ ἀναλογιᾳ γενναται και αὐξεται | ||
ληξαι τας λοιμικας νοσους . τουτο δ ' ἀν τις συλλογιζομενος εἰκοτως θαυμασαι το της περιπετειας ἰδιον : ὁ γαρ |
της δε Ἀσιας περι την Συριαν : δια δε την ἐπιφανειαν και την ἐπι πλεον ἐπιδημιαν αὐτης τους ἐγχωριους ἐξιδιαζεσθαι | ||
μεν μηκος πηχων διακοσιων και ὀγδοηκοντα , την δ ' ἐπιφανειαν ἐχον την μεν ἐξωθεν ἐπιχρυσον , την δ ' |
ἀπομεριζουσαι : διο και εὐθικτοι προς τας ἀπαντησεις ἠσαν . κατηγορουντος οὐν ποτε Στιλπωνος Γλυκερας παρα ποτον ὡς διαφθειρουσης τους | ||
μη ἀλογος ἡ ἐπιτιμησις εἰναι σου δοξῃ και θρασεια , κατηγορουντος ὡν ἀγνοεις . Ἐτι γαρ τουτο μοι το λοιπον |