εἰκοτως ἐναφεψημενον ἐλαιῳ διαφορητικον τε και ἀνωδυνον και ὑπνοποιον και πεπτικον ὠμων και ἀπεπτων ὀγκων ὑπαρχει : γινεται γαρ το | ||
τηϲ πρωτηϲ δε των ξηραινοντων , και δια τουτο και πεπτικον ἐχει τι , ϲυνεργουϲηϲ εἰϲ τουτο και τηϲ βραχειαϲ |
γουν δυο μερη του νοος εἰσιν , εἰκοτως Κρονιδην το πρακτικον φησι του νοος . καλως δε και του εἰπε | ||
τρεφειν και αὐξειν , ὡς ἑπομενον δε και ἐπι τον πρακτικον χωρειν βιον . Ἡ δε του φιλοσοφου σπουδη κατα |
, ὁπερ ἀπο του καλεω συνεκοπη . Ἠ και εἰς παρατατικον , ἀπο του κεκλω , ὁπερ ἀπο του κλεω | ||
προ πολλου : και εἰ μεν ἀτελες , ποιει τον παρατατικον , οἱον ἐγραφον ἐποιουν : εἰ δε τελειον , |
πολεμιων γενησομαι : ἀν δε και λογον εἰπῃ προς ἐμε προτρεπτικον , και ῥημασι τον ἐραστην παρα την μαχην παραμυθησηται | ||
σωφροσυνης , φρονησεως , των ἀλλων : ἰδιον δε το προτρεπτικον , τουτο γαρ εἰς το μονως ἐνδειξασθαι την ἀρετην |
ὡσαυτως , οὐχ ὡς περι ἰδιου μιᾳ τινι των αἰσθησεων βουλευεται , ἀλλα περι του ἁπλως και καθ ' ἑκαστα | ||
μη ἐχων ὁ Στρεψιαδης , τι ποιησει τα χρεα , βουλευεται ⌈ προσελθειν [ προσαγαγειν ] τῳ Σωκρατει τον τουτου |
ἀρσενες δηλαδη και αἱ θηλειαι ἀλληλους δακνουσιν . ὁτε : ἀττικον : το ὁτε ἀντι του ὁταν λαμβανουσιν . σχεδον | ||
ἐφορος . Κωλιας δε ὀνομαζεται οὑτως : οἱ μεν φασιν ἀττικον νεανιαν τινα κατασχεθεντα λῃσταις ἠ τυραννῳ δεθηναι των κωλων |
σημαινοντος το βλαπτω παραγωγον τρωγω , οὑ μελλων τρωξω , ῥηματικον ὀνομα τρωκτης . ὁ ἐπι βλαβῃ τισιν ἐγκαταμισγων . | ||
το αὐω , αὐε δ ' Ἀρης ἑτερωθεν . ὀνομα ῥηματικον , ἀναυος , ἀποβολῃ του υ , ἀναος , |
. ἐστι δε μερη της ψυχης λογικον , θυμικον και ἐπιθυμητικον . ἀναλογει οὐν τῳ μεν λογικῳ το συμβουλευτικον : | ||
κατα το προσταγμα του λογου . του δη σωφρονος το ἐπιθυμητικον συμφωνον ἐστι τῳ λογῳ και οὐ καταδυναστευομενον ἀγεται ὡσπερ |
ψυχη ἐν τῳ σωματι : οὐ γαρ ἐχει αὐ το δεκτικον αὐτης : οὐ γαρ ἀν ἀπεθανε . Τα δε | ||
του ἀμολγεως πληρη τον ἀμολγεα ποιει . ἀμολγευς δε ἀγγειον δεκτικον γαλακτος . ὑπερ κεφαλας δε ἀντι του : ἑως |
τα στρεβλα ξυλα . τευταζοντων . πραγματευομενων , ἐπι πολυ διατριβοντων ἐν τῳ αὐτῳ , φροντιζοντων , ἠ ἐπιστροφως τι | ||
τοιοσδε τις ἠν . εἰναι τινας ἐφη των περι αὑτον διατριβοντων , οἱ πολλακις ἐποιουντο μνειαν των Πυθαγορειων , διασυροντες |
προσοδιακον διμετρον ὑπερκαταληκτον . το Ϛʹ Εὐριπιδειον . το ζʹ ἐπιωνικον τριμετρον ἀκαταληκτον . το ηʹ χοριαμβικον διμετρον ἀκαταληκτον . | ||
διμετρον ἀκαταληκτον . το ηʹ δακτυλικον πενθημιμερες . το θʹ ἐπιωνικον ἀτακτον : ὁ γαρ βʹ σπονδειος ἐστιν : εἰτα |
ἐλαα και θερμον και πυκνον ἐν τοις ψυχροις δια το μετεωρον των ῥιζων : ἐμπηγνυται γαρ : ἡ δε ἀχρας | ||
ἐφ ' ἁρμα δια το κουφον ἀναβαινει , φυσωμενος και μετεωρον αἰωρων ἑαυτον ἐπι καθαιρεσει ἰσοτητος . Ὁ μεν δη |
ἠ ἀραιοτεραν ἠ διαστροφον ἐχειν τον σχηματισμον ἠ παρα το παρεπεσθαι δυσκρασιαν μοχθηραν . Διοκλης δι ' ἀτονιαν των ἀνδρων | ||
οὐσαις συνεχεσι , φαντασιαν ὁ χρονος συνεχειας ἐκ του αὐταις παρεπεσθαι διδωσιν , οὑτως αὐτος φαντασιαν ἀμεσοτητος ἐξ αὐτων ἀναδεχεται |
, ἀλλ ' ἐν δυσι : ποθεν γαρ το δυαδος παραστατικον συλληψιν τριων ποιησεται ; και πρωτου μεν προς τριτον | ||
τε τα προσωπα παντοτε ὁριζειν του κτησαμενου , το οὐσιας παραστατικον εἰναι . τα δε ἀρθρα οὐτε ἀντ ' ὀνοματος |
το δακρυον δακνωδες και δριμυ φαινοιτο , ἐτι και μαλλον αἱματικον εἰναι νομιζε το ἐπιρρευσαν αἰτιον και ποιησαν την φλεγμονην | ||
, εἰκοτως ἀν ὡδε τῳ μη κρατεισθαι δια πληθος τον αἱματικον τουτον χυμον , ὁσον ἀχρειον τουτου και περιττον ἐν |
. τυπτομενη : ὁμοιως τοις εἰς νος ὀνομασι ποιουνται τον παρασχηματισμον των γενων και την κλισιν : ὡς γαρ δερματινος | ||
, λεγουσι τινες , ὁτι ἐκ του μηχανη γινεται κατα παρασχηματισμον μηχος , ὡς ἡδονη ἠδος : οὐδε τι δαιτος |
δε ἀπο του ἐσιοντος ὑδατος συν τῳ οἰνῳ . Ὀξος ψυκτικον , διοτι τηκον το ὑγρον το ἐν τῳ σωματι | ||
ἠ ἐρετριαϲ μικτηϲ οὐϲα δυναμεωϲ , ἐχει μεν τι και ψυκτικον και ἀποκρουϲτικον . ἐχει δε τι και διαφορητικον βραχυ |
ἑσπεραν χορταζομεν ἁπασιν ἀγαθοις . δειπνον γαρ ἀτελες οὐ ποιει παροινιαν . προς τους στρατηγους ῥᾳον ἐστι μυριαις μοιραις προσελθοντ | ||
συνεστιωμενους παντας εὐφραινοντι , ὁ δε τῳ τον ἀκρατον εἰς παροινιαν και ὑβριν ἑαυτου τε και των πλησιον ἐμφορουμενῳ . |
μαχην . Ἐπι τουτον τον ὑψηλον παγον το δριμυ και πανουργον ἐκεινο θηριον ἀνελθειν ἀδυνατον : ἱνα δε εἰς ταὐτον | ||
περδιξ πανουργος . του πατρος νεοττιον : ὁ περδιξ ὀρνεον πανουργον , ὁπερ ἐξαπατᾳ τους θηρευοντας αὐτο . εἰ οὐν |
ἱμαν ἐπι τον κοραμον . ἀλλαι δ ' ὑποπρεσβυτεραι Θασιου μελανος μεστον κεραμευομεναι κοτυλαις μεγαλαις ἐνεχεον ἐς το σφετερον δεμας | ||
ἐχον , ὡς ἐκ δερματος κατεσκευασμενην , ἠ το ἐκ μελανος σιδηρου δεδεμενον . Ὁ δε Περσευς ὡσπερ νοημα ἐπετετο |
ἡ γενεσις , ἀλλα και ἡ αὐξησις τῳ πλειονα τοπον καταλαβειν , και ἡ μειωσις τῳ ἐλαττονα τοπον καταλαβειν , | ||
τινα των ἐμων δυναμεων κατα την οὐσιαν ἐλπισῃς ποτε δυνησεσθαι καταλαβειν . των δ ' ἐφικτων , ὡς εἰπον , |
“ ἐν ἀλιπεδῳ . ” ἐνιοι δε φασιν ὁτι το παραθαλασσιον πεδιον οὑτω λεγεται . τινες δε φασι παρα το | ||
βασιλεως ἠ ὁτι το πλειον μερος της Ἀττικης ἀκτη ἠτοι παραθαλασσιον ἐστιν . * λειπει το ἑνεκεν . . . |
ἐσεσθαι ; ἐχοι τις ἀν εἰπειν ἠ ὑμων ἠ των περιεστηκοτων , εἰς ποι ' οὑτος πραγματ ' εἰσελθων ἠ | ||
αὐτος ἠξιωσε τυγχανειν λογου τινος , ὁμου δε Ὠριωνα των περιεστηκοτων ἀπαλλαγηναι κακων . τουτ ' οὐν Ἐγκρατιῳ χαρισαι και |
τυραννιδος των Ἀθηναιων κατεσχεν . Πεισιστρατος Ἀθηναιων τα ὁπλα βουλομενος παρελεσθαι παρηγγειλεν ἡκειν ἁπαντας εἰς το Ἀνακειον μετα των ὁπλων | ||
σαθρος ἐστι μηδεν ἀνειναι ῥωμης , ἀλλ ' ἐπικεισθαι και παρελεσθαι τας λαβας και μη τἀκεινῳ συμφεροντα προκριναι . οὐ |
νυν λεγω , πιστιν βεβαιαν του συμφερειν αὐτα των λογων παρεχομενων ἀναθρουμενα : σημειωσαι ἀναθρουμενα ʃ φανερα γινομενα . εἰ | ||
πυρ σκαλευσατω : ἐπι των εἰς κοινον μη τα ἰσα παρεχομενων . Ἐν Παλλαδιῳ ἐκριθη : δικαστηριον ἐν Ἀθηναις , |
τους ὡς ἐφην ἀξια μυριων θανατων , οὐχ ἑνος , εἰργασμενους . ἀλλως τε τοις συγγενεσι και φιλοις του δολοφονηθεντος | ||
παλιν ἐπι την αὑτου φιλανθρωπιαν , ἡμερουμενος προς τους ἀνημερα εἰργασμενους , και φησι : μη ἐπιδυετω ὁ ἡλιος ἀνεσκολοπισμενοις |
ὁταν εἰπωμεν ὁτι εἰ τι ἀνθρωπος , τουτο και ζῳον λογικον θνητον νου και ἐπιστημης δεκτικον , και εἰ τι | ||
εἰς χερσαιον και ἐνυδρον , το χερσαιον δυναμαι διελειν εἰς λογικον και ἀλογον : εἰς γαρ ἀνθρωπον και ἱππον . |
φρουραν ἐκβαλουντες , παραγενομενων δε πρεσβευτων ἐκ της Ἀλεξανδρειας και παρακαλουντων παυσασθαι της φιλοτιμιας τουτους μεν ἀπεκτειναν , την δ | ||
ἐπ ' ἀκουσιῳ τῳ κακῳ , των δε ἀλληλους ἀμυνειν παρακαλουντων : και οἱ μεν ὀπισθεν ἀνειχον τους ποδας χερσι |
παρα τον αἰγιαλον και τραπεζαν τεθηναι , και παιδας πιγκερνας παραστηναι . ὁταν δε ἰδῃς ὁτι παντα πεπληρωται , του | ||
τι δε χειρον ἐπιμαθειν , ἐπισκεψασθαι δε και σιτοποιον , παραστηναι δε και ἀπομετρουσῃ τῃ ταμιᾳ , περιελθειν δ ' |
τῳ Δημοσθενει ἐν τῳ παραπρεσβειας , ἐν οἱς του θεου χρησαντος τους ἡγεμονας φυλαττεσθαι κατασκευαζει ὁ ῥητωρ ἀπο του καιρου | ||
ποτε και τον ἐκ Δελφων ἐπανελθοντα ἡμων ἑταιρον οὐδεν αὐτῳ χρησαντος του θεου ἀχρηστον . δειξιν δε ποτε λογων δημοσιᾳ |
καταπελτης , οὑ δε το τελος , τυχον φιλτρον ἠ ὑπνωτικον , ὡς δε ὑπνωτικον πιων τυχον λαθοι θανασιμῳ θανασιμον | ||
δι ' ὀφθαλμου , κοιμηθηναι ἀγει εἰς ὑπνον γεννικως ὡς ὑπνωτικον φαρμακον : χρω δ ' ἠ μετ ' ὠου |
ὑπομενουσι . Τοσαυτα μεν περι ἑβδομαδος και των εἰς αὐτην ἀναφερομενων ἐν τε ἡμεραις και μησι και ἐνιαυτοις και περι | ||
ἀκριβης ἐπιλυσις . ἀλλως τε δε οὐδεν ἀτοπον τινα των ἀναφερομενων ἐπι ἑτεραν κατηγοριαν ἀναφερεσθαι και ὑπο τα προς τι |
ἐρημιαν , ὡς φασιν , ἀναβοωσα και ᾀδουσα το καλουμενον νομιον , ἐν ᾡ ἐστιν : μακραι δρυες , ὠ | ||
ἐκλεψεν . ἀκουω δε και τον Πανα θεον τουτον τον νομιον , μειζον ἐμπνευσαι τῃ συριγγι , ὁτε την Ἀριαδνην |
το δαιμονιον [ συνηδικηται ] . δει δη τους γε βουλομενους ὀρθως την κατ ' ἀξιαν των πεπραγμενων παρα τουτου | ||
συ τουτο ποιησεις ματαιον οὐκ ἐων ἀντι του δεσποτου τους βουλομενους εἰναι των ἀνδραποδων κυριους . ἡμων τε γαρ οὐκ |
ζην τελους δοτεον , ἑτερον ἀν εἰη το μετα το διανοητικον δευτερον : και οὐδ ' ὡς το περι την | ||
νοσηματωδη και παρα ὁλην την φυσιν και περι αὐτο το διανοητικον της ψυχης μερος και περι το παθητικον ὡς ἐν |
ξανθοτερον και ἀφριζον , ἐπειτα τῳ το μεν μετα βηχος ἀναγεσθαι , το δε ἀνευ βηχος . πολλακις δε και | ||
ἀναθηματων πολυτελειαις το ἱερον ἡμων ἐκοσμησε , προσταξας και διαιωνιους ἀναγεσθαι θυσιας ἐντελεχεις ὁλοκαυτους καθ ' ἑκαστην ἡμεραν ἐκ των |
ψυχης εἰς το σωμα . παραγγελλει δε ἐν ἑορτῃ μητε κειρεσθαι μητε ὀνυχιζεσθαι , την ἡμετεραν αὐξησιν των ἀγαθων οὐχ | ||
την Οὐρανιην ἡγεονται εἰναι , και των τριχων την κουρην κειρεσθαι φασι κατα περ αὐτον τον Διονυσον κεκαρθαι : κειρονται |
νοϲουντων ϲημειωϲομεθα . οὐρον τοινυν ἀριϲτον ἐϲτι το τοιϲ των ὑγιαινοντων ὁμοιοτατον : τοιουτον δε ἐϲτι το ὑποπυρρον τε ἁμα | ||
: ὑγιαινοντων δε φροντιζειν , ἑνεκεν ἀνοσιης : φροντιζειν και ὑγιαινοντων , ἑνεκεν εὐσχημοσυνης . Οἱ μεν οὐν ἐοντες ἐν |
τῳ ἀδελφιδη , ἀνεψιου και ἀδελφου θυγατηρ . ἁρμογη : μουσικον τοὐνομα , τιθεμενον ἐπι των ἁρμοσεων , ἁς ποιουνται | ||
ἐν τῳ το μεν λευκον οὐχ ἁπλως γινεσθαι και το μουσικον , ἀλλα τον ἀνθρωπον γινεσθαι λευκον και μουσικον , |
αὐτων ἀκολασιαν και πονηριαν , μηδε μαντεων μαντευομενων μηδε ἱερεων καθαιροντων . εἰς δε τας πολεις συνελθοντας , ὁπως ὑπο | ||
ἐν ᾡ δη καιρῳ και κρισις γινεται . των δε καθαιροντων φαρμακων κακουντων το στομα της γαστρος , ἡ μιξις |
νοουντας τον δημιουργον θεον και ἀει προς το ἐκεινου ἀγαθον συντεταγμενους και ἀπ ' ἐκεινου το εἰναι και το εὐ | ||
ἀκρας μεθιεται , ἀνοιξας δε τας † φυγαδας πυλας ἀπηιει συντεταγμενους ἐχων τους λοιπους , ἀγομενος ἐπι ταις κρατισταις συνωρισι |
παραλληλοις ταις ΒΓ , ΑΕ . ἀλλα το ΑΒΓΔ παραλληλογραμμον διπλασιον ἐστι του ΑΒΓ τριγωνου : ἡ γαρ ΑΓ διαμετρος | ||
ἐστιν ἰση ἡ ὑπο ΔΛΠ γωνια τῃ ὑπο ΚΛΝ : διπλασιον ἀρα ἐστι το ὑπο ΚΛΝ του ὑπο ΛΔΓ . |
δια καρδαμωμου και κυμινου και κνιδης σπερματος και πεπερεως ἐκλειγματα παραλαμβανουσιν . ἡμεις δε ταυτα δια την δριμυτητα παραπεμψαντες , | ||
, ἐν σοφῳ μονῳ φυομενην . το δε λεγειν ἀμφοτεροι παραλαμβανουσιν ὡς διαφερον του διαλεγεσθαι , ἐπειδηπερ το μεν ἐν |
το σπονδειον αὐτοις ἐπαυλησαι μελος : του δε το προσταχθεν ποιησαντος οὑτως αἰφνιδιον μεταβαλειν σωφρονισθεντας ὡς εἰ και την ἀρχην | ||
ἐπιτρεψειν αὑτον . τα Ὀλυμ - πια δε του νεωτερου ποιησαντος τῳ Διι και ἐμου της ἀναγκης ἡττημενου ζημιοι μεν |
ταὐτον ἐμοι ἐφη , Ὑγιαινε , βασιλευ , καιρος ἠδη παραταττεσθαι . ταραχθεντων δε των παροντων προς το παραδοξον της | ||
πως δε κἀν ἡμεις οἱ μηδε την ἀγοραν εἰδοτες ὑπομειναιμεν παραταττεσθαι και ὁπλομαχοις ἀνδρασιν ὑπηρετειν ; δυοιν δε ὀντοιν χαλεποιν |
ἐκ χοριαμβου και βακχειου : εἰη δ ' ἀν και τροχαικον ἰθυφαλικον του αʹ ποδος δακτυλου . ἐπι τῳ τελει | ||
, του γʹ και δʹ ποδος χορειων : το δʹ τροχαικον διμετρον ἀκαταληκτον , ἐξ ἀναπαιστου ἀρχομενον : το εʹ |
, προτερον ἐκτισαν . Ταυτης Πυλαια δ ' ἐστιν ἑξης παραλιος : ἀγορα δ ' ἐν αὐτῃ γινετ ' Ἀμφικτυονικη | ||
καθολου ἡ μεν παρα τον Ἀραβικον και τον Αὐαλιτην κολπον παραλιος χωρα Τρωγλοδυτικη μεχρι του Ἐλεφαντος ὀρους , ἐν ᾑ |
ἐς Ἀθηνας ἀποπλειν , Θησεα δε , ὡς ἑκτον και δεκατον ἐτος ἐγεγονει , την πετραν ἀνωσαντα οἰχεσθαι [ και | ||
και τεταρτῳ διαφερειν ἀπεχοντα μοιρας λγʹ γʹʹ . τον δε δεκατον ὡραις δυσι και ἡμισει διαφερειν ἀπεχοντα μοιρας λϚʹ : |
και των ἀκολουθησεων ἐξυφαινειν . ἀλλα ταυτα μεν ἐκειθεν ἐξεστιν ἀναλεγεσθαι τοις φιλομαθεσιν . Ἐπιστησαι δε χρη ὁτι ἐν τῃ | ||
οὐ συγκατατιθεμαι . . . . ἀναπεμπαζεσθαι : ἐπαναλαμβανεσθαι ἠ ἀναλεγεσθαι : ἐκ του πεμπω . . . . ἀναιδεια |
ἐχει γωνιας τας ὀρθας , περι δε ἀλλας τας πλευρας ἀναλογον , και τα λοιπα της προ - τασεως , | ||
τῳ Β : ὁπερ ἐδει δειξαι . Ἐαν τεσσαρες εὐθειαι ἀναλογον ὠσιν , και τα ἀπ ' αὐτων εὐθυγραμμα ὁμοια |
και ἀκακος , ὁ δε Κλεισθενης δολιος . Και ποτε πυνθανομενου τι χρη ποιειν , αὐτος μεν εἰπεν οὐδ ' | ||
καταριθμειται . . . . λεγεται δη προς τινος Ἀναχαρσιδος πυνθανομενου εἰ τις αὐτου σοφωτερος εἰη , την Πυθιαν εἰπειν |
δευτερῳ ὑπομνηματων γραφει οὑτως : περι Βερενικην της Λιβυης Ληθων ποταμιον , ἐν ᾡ γινεται ἰχθυς λαβραξ και χρυσοφρυς και | ||
ἐλεφαντι , και δερμα παντων σχεδον των θηριων ἰσχυροτατον . ποταμιον γαρ ὑπαρχον και χερσαιον τας μεν ἡμερας ἐν τοις |
τα ἀλλα ὁποιος εἰμι πολιτης ἐγω , προς ὁντινα βουλεσθε παραβαλλοντες τοσουτων οὑς οὐ κατακαετε . ἐστι μεν γαρ χωρια | ||
. διαγνωσομεθα δε , εἰ το νοσημα σωτηριον ἐστι , παραβαλλοντες δηλονοτι τον τονον της δυναμεως τῳ μεγεθει του νοσηματος |
παιδιον ἀρχηται κινεεσθαι , οἱ περιισχοντες αὐτο , ἁτε ἡσσονως ἐχομενοι των μητρεων ἠ ὡς δει , οἱα λειων ἐουσεων | ||
ξυμμαχοι , ὡν ἡγειτο Ἐριγυϊος ὁ Λαριχου : τουτων δε ἐχομενοι ὡς ἐπι το εὐωνυμον κερας οἱ Θεσσαλοι ἱππεις , |
μαλλον δε οἰμαι ὁ τους Πεπλους συνταξας , ἐν τῃ Ὀρχομενιων πολιτειᾳ Στησιχορον τον μελοποιον εἰναι φησι υἱον Ἡσιοδου , | ||
, ξυντελει , ἀλλοι ἐξ Ὀρχομενου ἐνεδιδοσαν , και οἱ Ὀρχομενιων φυγαδες ξυνεπρασσον τα μαλιστα και ἀνδρας ἐμισθουντο ἐκ Πελοποννησου |
πνευματος οὐ δυνανται αὐξεσθαι , ἐν μεν τοις ψυχροτεροις των κλιματων , πυκνουμενων των ἐν ταις βοταναις πορων , οὐκ | ||
μεν γεννηθεις της ἀνω τυχης ἐστι , κυριευσει πολεων και κλιματων και πληθυνθησεται το ὑπηκοον αὐτου και ληψεται γυναικα περιφανη |
δ ' ἀρ ' ἐφυσατ ' : ἡ δε ὠγκουτο ἐπαιρομενων των νητων εἰς αὐτην ἀρτυσεων . διαλακισασα : ἀντι | ||
ἐπεμπον . Κολοφωνια ὑβρις : ἐπι των δια πλουτον ὑβριζειν ἐπαιρομενων . Κοσκινου γηρας : ἐπι του ἀχρηστου και φαυλου |
περισκελιδες χρυσαι . Θειον δη τι νομισας το εὑρημα και διδασκομενος παρα της ὀϊος ἐλεειν τε το παιδιον και φιλειν | ||
γηρασκω κτλ . παροιμια : γηρασκω δ ' ἀει πολλα διδασκομενος , ἐπι των δια το γηρας ἐμπειροτερων . εἱλκυσται |
, εἰ και μη ξυγχωρει Ἡρωδης . ” και ἀκουων ἀπολογουμενων ἐπι πολλοις μεν ἀφανως ἠλγησεν , ἀναγιγνωσκομενης δε αὐτῳ | ||
συγγνωμης ἐτυχον παρ ' ὑμων . ἐπειδη τοινυν και των ἀπολογουμενων ἀποδεχεσθε , ἐαν τι ἀγαθον φαινωνται την πολιν πεποιηκοτες |
και τἀλλα ἀγαθα παντα τωι βασιλει διατηρουντι τα προς τους ὑποτεταγμενους δικαια . ἀνθομολογεισθαι δ ' ἠν ἀναγκαιον και τας | ||
ἀγνοημασι . τοιαυτηι δε χρωμενων των βασιλεων δικαιοσυνηι προς τους ὑποτεταγμενους , τα πληθη ταις εἰς τους ἡγουμενους εὐνοιαις πασαν |
προτεραις συνθηκαις ἐνεγραφη . οὐ πολυ δε ὑστερον οἱ Καρχηδονιοι στρατευουσιν ἐς Ἰβηριαν και αὐτην κατα μερος ὑπηγοντο , μεχρι | ||
, Λακεδαιμονιοι , της ἐπικηρυκειας αὐτοις ὑπαρχουσης προς Ἀθηναιους , στρατευουσιν ἐπι Μεγαλην πολιν . Ἀρκαδες δε , ἀσχολουμενων Θηβαιων |
μηδεν μεταξυ ἀμφοιν τιθεις : εἰ δε χρη δογμα κινειν ἀληθεστερον , ὁ λογος ἐργον ἠν αὐτου . λογου δε | ||
των τε χειρον λεγομενων περι αὐτων και των ἀμεινον και ἀληθεστερον . χειρον μεν , ὁτι προς δυσιν ἐσχατη ἠκουεν |
αὐτην μη εἰναι συμμετρον . παλιν δε ὑπο τας ἐκ μεταθεσεως καταφασεις του δυνατου και του ἐνδεχομενου ταξας την ἐκ | ||
, κατα την ἀναγκαιαν ὑλην , αἱ δε ταις ἐκ μεταθεσεως , ἡ οὐκ ἀναγκαιον μη εἰναι και ἡ ἀναγκαιον |
καθοσον δε ἰσον , δυο τινων ἐστι , του τε λαμβανοντος και του δωρου : το γαρ ἰσον των προς | ||
ἐπιστημην του εὐ λεγειν , ἀλλως μεν Ξενοκρατους την ἐπιστημην λαμβανοντος και ἀρχαϊκῳ , νομῳ ἀντι της τεχνης , ἀλλως |
τα ὁπλα οἱς δεησει χρησθαι ἐκ πολλου ἡμιν συν θεῳ παρεσκευασται : νυν δε τα ἐπιτηδεια δει εἰς την ὁδον | ||
: σωαι μεν γαρ ὑμιν και ἀκεραιοι αἱ σκηναι : παρεσκευασται δε και ὑμιν ἐνθαδε ὡσπερ και τουτοις . και |
. το μεν οὐν πρωτον ἐγινοντο συνεχεις ἀκροβολισμοι : εἰτα παραταξαμενων ἑκατερων και της μαχης ὡδε κἀκεισε ῥεπουσης και πολλων | ||
οὑτω συστραφεντες ἐν Μαντινειᾳ ἐνικησαν , των Ἀθηναιων ἱππεων καλως παραταξαμενων . μετα τα ἐν Μαντινειᾳ οὐν ἐπεμψαν Λακεδαιμονιοι προς |
ἐς Μουρκον ἠ Ἀηνοβαρβον , οἱ δε ἐς Ἀντωνιον , διωκοντων αὐτους των Καισαρος φιλων και σπονδας προτεινοντων και οὐκ | ||
Παλλαδιῳ προσενεχθεντος Ἀθηναις Δημοφωντα ἁρπασαι το Παλλαδιον και πολλους των διωκοντων ἀνελειν . του δε Ἀγαμεμνονος δυσχεραινοντος κρισιν ὑποσχειν ἐπι |
συνιστανται και ἐτι της συνουσης χρησεως . οἱον τε γαρ προσφωνειν τα ὑπακουομενα κτηματα , ὁπου γε και ἐν εὐθειᾳ | ||
ὁ τησδ ' ἀλαστωρ , εἰτ ' Ἀλεξανδρον θελεις ὀνοματι προσφωνειν νιν εἰτε και Παριν : ὁν , ὠ κακιστε |
λουτρον ἀπαγε τον ἀνθρωπον . Των ἀλειμματων και μυρων ἠγουν ἐλαιων μυρωδων τα μεν ἐϲτιν ἁπλα ἑνοϲ εἰδουϲ ἐπιβαλλομενου τῳ | ||
ἁλωνα σιτον τε και κριθην , ὁμοιως δ ' ἐξ ἐλαιων ἐλαιον και ἀπο των ἀλλων ἀκροδρυων ἡμερους καρπους , |
ἐρχομενην : οὑτω γαρ ἀναρμοστοι και ἀβεβαιοι γαμοι ἐσονται των συνερχομενων τυγχανοντων κουφων τα ἠθη . και εἰ μεν ἐν | ||
γινεται κρασις ἐπ ' ὀνοματων βαρειας και ὀξειας εἰς ὀξειαν συνερχομενων , δια το ἑσταως ἑστως και βεβαως βεβως και |
, το μαλλον και ἡττον ἐπιδεχεται , οὑτως και το διακριτικον και το συγκριτικον ὡς μεν ἰδιαιτατα και εἰδοποιοι διαφοραι | ||
των ὁρισμων των συμβεβηκοτων οὐσιωδεις εἰσι : λευκον ἐστι χρωμα διακριτικον ὀψεως . τριτον φησιν ὁτι διαφερει ἡ ἰδιαιτατα της |
λεγοιτε , λεγομεν λεγετε . δια τουτο φαμεν τῳ ῥιπτουμεν παρακεισθαι το ῥιπτειτε , τῳ δε ῥιπτομεν το ῥιπτετε . | ||
μη εἰναι κριτηριον ταυτην της ἀληθειας τῳ και ἀλλας ἀπαραλλακτους παρακεισθαι αὐτῃ ψευδεις , οὑτως οὐκ ἀπεοικε και τοις διεξωδευμενοις |
αἱματος εἰσιν ἀριστου γεννητικαι , και μαλιστα των εὐχυμων , ὁποιον ἐστι το γενος των ὑων : καλλιστον γαρ δη | ||
ἐπι τῳ πληθει τηϲ τριψεωϲ , ἐλαιῳ χαλαϲτικῳ χρηϲτεον , ὁποιον ἐϲτι το γλυκυτατον , ἀπεχεϲθαι δε ὀμφακινου και παντων |
και καταπτωσεις αἰφνιδιους και ἡγεμονικων τοπων ἠ νευρων ἀλγησεις και ἀναγκαιων προσωπων θανατους . Κρονος μεν οὐν και Ἡλιος ἀσυμφωνοι | ||
ἀνδρων των ἀλφηστων και των φρονιμων και των ἐφευρετων των ἀναγκαιων πραγματων ἀγαν παχυνθεις , ἠτοι πολυς και μεγας γενομενος |
κειται δακειν τε και θιγειν ἀμηχανος * * και τον πετραιον πλεκταναις ἀναιμοσι στυγω μεταλλακτηρα πουλυπουν χροος ἀλλ ' ὠ | ||
καταϲκευαζομενον μελιτωδεϲ ὁμοιον ἐϲτι μελιτι κατα την δυναμιν . Ϲυμφυτον πετραιον ἐξ ἐναντιων ϲυγκειται δυναμεων : ἐχει μεν γαρ τι |
ἠν παις . κακομητας δε ὁ κακα κατα της Ἑλενης βουλευσαμενος , οὐχ ὁ κακως βουλευομενος : τον Ὀρεστην και | ||
ἐκ προαιρεσεως μεν τα προβεβουλευμενα , ὁταν τις σκεψαμενος και βουλευσαμενος την βλαβην ποιησῃ δι ' αὐτο τουτο , ἱνα |
ἀπαθων , τουτεστι των ἀτομων , οἱ δε περι τον Ποντικον Ἡρακλειδην και Ἀσκληπιαδην ἐξ ἀνομοιων μεν , παθητων δε | ||
φασι και τα θρεμματα . ἀηρ διαλλαττων δε παρα τον Ποντικον ἐστιν ὑπερ αὐτους , καιπερ ὀντας πλησιον : οὐ |
ἐν Ῥοδῳ διηγε μετα των συντροφων , ὁ τι πραξει βουλευομενος : ὁ δε Ἱπποθοος διεγνω την Ἀνθιαν ἀγαγειν ἀπο | ||
ἐγκαλει , και ἐμαρτυρησεν ὡς ὀργιζομενος ἐκεινῳ και οὐκ ὀρθως βουλευομενος ταυτα διεθετο . Πως γαρ ἀν εὐ φρονων , |
την ἀδελφην αὐτου : ῥᾳδιως γαρ ἀν εὑρεθειη και ὀκτω ταλαντων ὁ τουτων οἰκος : ἀλλ ' ἐκεινα ἀφῃρηται χωρις | ||
ἐπι δε ταυτης ἐπεκειντο δυο καρχησια , σταθμον ἐχοντα τριακοντα ταλαντων . ἠσαν δε και θυμιατηρια τον μεν ἀριθμον ἰσα |
γενομενου και ζεσαντος , ἐνσκηψαντος μοριῳ τινι , συμραινει τους ὀνομαζομενους ἀνθρακας γινεσθαι , οἱπερ εἰσι χαρακωδη ἑλκη , το | ||
τους ἰδιους λογους και μυθους , τους ἀχρι και νυν ὀνομαζομενους , κατελιπεν εἰς την βιβλιοθηκην και λαβων παρα του |
ἐκδερεσθαι , ἐγω ἀν αὐτον ἐστρεβλουν . βαλε ἐλαδιον , παιδαριον , εἰς το βαλανειον . ἐβαλον ἀν γαριον και | ||
κατηντλουν ἐλαιῳ τον μηρον , ἐν σκαφῃ καθιζων βαθειᾳ το παιδαριον ἐχουσῃ πληθος ἐλαιου του Σαβινου , διοτι λεπτομερεστατον ἁπαντων |
συμφορᾳ . ἐγω δε ἀνεβοησα τε και το βιβλιον παρενεγκων παρειχον ἀναγινωσκειν ἀμφω και δους ἀντιγραφα δεομαι πεμπειν ὑμιν την | ||
της συνεχους και καθ ' ἡμεραν πολιτειας , ἐν ᾑ παρειχον ἐμαυτον ἐγω πολιτευομενον , οὐδεμιας ὀργης οὐδε δυσμενειας οὐδ |
, ἐκ μεν των , οἱς ἑπεται αὐτα , το καταφατικον , ἐκ δε των , οἱς ἑπεται ταυτα , | ||
ἀναιρετικον ἐστι πασων των του ἐνδεχομενου προτασεων . ὡστε οὐτε καταφατικον οὐτε ἀποφατικον ἐνδεχομενον συναγεται . ταυτα μεν οὐν εἰρησθω |
πολυτελων βρωματων ἠ ποματων ἐπιθυμουντες ἀλλ ' ἐνιοτε και των τυχοντων . ὀλιγοι δ ' εἰσιν οἱ τοιουτοι και ἀνδραποδωδεστατοι | ||
οὑτοι εἰσι πρεσβυτεροι „ . οὐκουν οὐ τους ὑπο των τυχοντων γεροντας νομιζομενους ὡς ἱεροφαντας , ἀλλ ' οὑς ὁ |
καταλυσαντες δε ἐκ των γαμων οἱ εὐφρανθεντες καταβαντες εἰς τον παραδεισον ἐξεπλαγησαν τα ἰχνη εὑροντες ἐν τῳ παραδεισῳ και ταυτα | ||
προς τρυφην ἐποιησεν , ἐξ ὡν τα τε κατα τον παραδεισον ἀπεθεωρει φυτουργεια και πασαν την στρατιαν παρεμβεβληκυιαν ἐν τωι |
ἐν εἱρκτῃ ἀποθνῃσκει . Σεληνης μεσουρανουσης και ὑπο των κακοποιων περιεχομενης , του μεν Ἀρεος ἐκ των δεξιων , του | ||
και παλιν ἀλλας μειζονα γωνιαν περιεχουσας της ὑπο των ἐκτος περιεχομενης . τουτου γαρ δειχθεντος ἁμα μεν δηλον , ὁτι |
τῃ Συνταξει προεισιν ἡ διαιρεσις γενναιως και ἀκριβως ποιουμενῳ τας παραδοσεις : ἡμιν δε ἀρκειτω παραδειγματος ἀστειου και εἰσαγωγης ἑνεκεν | ||
της διαιρεσεως οὐσης οὐ μονον ἐπι γενεσεως σκοπειν δεησει τας παραδοσεις , ἀλλα και ἐπι καταρχων και δραπετων ἐπιγνοντας την |
διακειμενων προς την ἀκροασιν , φθεγγεται το θηριον τουτο προοιμιον σκοτεινον τι και τεθνηκος δειλιᾳ , και μικρον προαγαγων ἀνω | ||
και ἀορατον ἠ το μολις ὁρωμενον , οἱον δοκει το σκοτεινον . τοιουτον δε το διαφανες , ἀλλ ' οὐχ |
της μεταλλειας ὑπορυττων ἐπι πολυ μερος το τειχος κατεβαλεν . ἀμυνομενων δε των Περινθιων εὐρωστως και ταχυ τειχος ἑτερον ἀντοικοδομησαντων | ||
τε ἀν τους ἀλλους και τους Μεγαλοπολιτας ἐποιησαν ἀναστατους , ἀμυνομενων δε των τοτε οὐκ ἀθυμως και ἁμα των περιοικων |
. ὡραιον . Οἱ ἀγαθον τι ἐλπισαντες , εἰτα τουτου ἀποτυχοντες διπλασιαι περιπιπτουσιν ἀθυμιαι κατα Μενανδρον . φλογος ] ὡστε | ||
αὐτον ] ὁτι οὐκ ἀνεξονται οἱ ἀλλοι μνηστηρες των Ἑλληνων ἀποτυχοντες , οὐτε Διομηδης οὐτε Ἀντιλοχος οὐτε Ἀχιλλευς , ἀλλα |
. Ἐναγιζειν . τας χοας ἐπιφερειν , ἠ θυειν τοις κατοιχομενοις , ἠ το δια πυρος δαπαναν . Ἡβηδον . | ||
Ἐπιτρεπουσι και Φιλημων ἐν Μυρμιδοσι . | ἐναγιζειν : τοις κατοιχομενοις ἠ τοις καταχθονιοις θυειν . ἐρυματων : στηριγματων . |
: πηλικοτης γαρ περας του ἀπειρου συνεχους και ποσοτης του διωρισμενου : ἀλλα το διωρισμενον οὐ μεγεθος : πληθος γαρ | ||
προς τινα κοινον ὁρον συναπτει . ἐλεγομεν δε και του διωρισμενου ποσου το μεν εἰναι καθ ' αὑτο το δε |
τουτων προσαπορειν ; μικρου δειν οὐδ ' οἱ ψευδεις ἐν ὡρισμενοις : ἐν ἀπειροις γαρ και οὑτοι . οἱ γαρ | ||
' ὡν συνηχθη : τουτο γαρ ἀν εὐκολωτερον ἐποιουμεν ἐν ὡρισμενοις ἐχοντες μαλλον την ζητησιν . ἐπειδη δε , εἰ |
Ἀρνης πλησιον και [ των Ἀφετων ] : και το Ἀστεριον δ ' οὐκ ἀπωθεν τουτων ἐστι . Συνεχεις δε | ||
δε ὁ ταυρος ὡς ἀληθινῃ βοϊ συνηλθεν . ἡ δε Ἀστεριον ἐγεννησε τον κληθεντα Μινωταυρον . οὑτος εἰχε ταυρου προσωπον |
νηος , ὑπο ζυγα , μη τιν ' ἑταιρων βλαπτοι ἐλαυνοντων , ὁποτε σπερχοιατ ' ἐρετμοις : οἱ δ ' | ||
ταξηται τις το στρατευμα . . ἐλωντων ] ἀντι του ἐλαυνοντων . . ἀνυστον ] ἐνεργητικον . . κἀν τουτου |
προσθετων , ὁσα τε δριμεα ἐστι και ὑφ ' ὡν καθαιρεται αἱμα , και των ποματων ἁσσα ὑστερας καθαιρει . | ||
ὑδατος κοτυλην ἐπιχεας , ἐνειναι ἐς την ἑδρην , και καθαιρεται . Ἠν το στομα των ὑστερεων σκληρον γενηται ὑπο |
συνεδριον στρατιωτας δισχιλιους : ὁ δε Μηδιος της συμμαχιας αὐτῳ παραγενομενης Φαρσαλον εἱλεν ὑπο Λακεδαιμονιων φρουρουμενην και τους ἐν αὐτῃ | ||
Ὀλυμπιων τῳ περι την Ἑκτορος ἀτιμιαν ἐλεῳ και πολλης ἀρτι παραγενομενης ἐπικουριας Αἰθιοπων , Ἰνδων , Ἀμαζονων . μη γαρ |
το Ε παλιν του δια μεσων των ζῳδιων κεντρον ὁμαλως ἀποτελουμενων ἐπι της ἡμερησιας ὡσαυτως φημι παροδου την μεν δια | ||
κατα την γενομενην ὑπ ' αὐτου διορθωσιν , μηνων μεν ἀποτελουμενων ͵δσξζ ἀνωμαλιας δε κυκλων συναγομενων ͵δφοβ και μοιρων τνθ |
Λιθος ὁ αἱματιτης , ἀπ ' αὐτης της χροιας οὑτως ὠνομασμενος , αἱματωδης γαρ ἐστι την μορφην . Αλλα και | ||
Κιρραιον ὠνομασμενον πεδιον και λιμην ὁ νυν ἐξαγιστος και ἐπαρατος ὠνομασμενος . Ταυτην ποτε την χωραν κατῳκησαν Κιρραιοι και Κραγαλιδαι |
βεβαιον . αὐτικα γαρ οἱ μεν νομοθετας τινας οἰομενοι και συνετους ἀνθρωπους ἐμπεποιηκεναι τοις ἀλλοις την περι θεων δοξαν οὐ | ||
ἐπιθεσθε βεβηλοι . ἐγω δε και ἀδικειν ἀν φαιην τους συνετους , ὁς ἀν ἐπινοησας σοφον τι τουτο ληθης βυθοις |
τον Ὁμηρον Συρον ὀντα το γενος κατα τα πατρια ἰχθυων ἀπεχομενους ποιησαι τους Ἀχαιους δαψιλειας πολλης οὐσης κατα τον Ἑλλησποντον | ||
, οὑ μηποτε φυσιν την αὑτου ῥιζωθεν ληψεται γονιμον , ἀπεχομενους δε ἀρουρας θηλειας πασης ἐν ᾑ μη βουλοιο ἀν |