' αἰων περι το ὀν , και οὐτε το προτερον οὐτε το ἐφεξης , ἀλλ ' ἐστιν ἀει ὡς ἐχει | ὁτι ἀδικοι θεου βασιλειαν οὐ κληρονομησουσιν ; μη πλανασθε : οὐτε πορνοι οὐτε εἰδωλολατραι οὐτε μοιχοι οὐτε μαλακοι οὐτε ἀρσενοκοιται |
θαυμαζειν τουτων των ἐπιψογων αὐτοις γιγνομενων , ἐπειδη φανεροι εἰσιν οὐτε τῳ θεῳ πειθομενοι οὐτε τοις Λυκουργου νομοις . Βουλομαι | μετενοησαν ἐκ των φονων αὐτων οὐτε ἐκ των φαρμακων αὐτων οὐτε ἐκ της πορνειας αὐτων οὐτε ἐκ των κλεμματων αὐτων |
τας συνθηκας Μαγων μεν ἀπεπλευσε , Διονυσιος δε παραλαβων το Ταυρομενιον τους μεν πλειστους των ἐκει Σικελων ἐξεβαλεν , των | εἰκων του θεου . οὐ γαρ ἑαυτους κηρυσσομεν ἀλλα Ἰησουν Χριστον κυριον , ἑαυτους δε δουλους ὑμων δια Ἰησουν . |
Σικελιαν , οὐκ εἰς Συρακουσας δε , ἀλλ ' εἰς Ταυρομενιον , και ἐζητει καιρον δι ' οὑ τα ἐπιτηδεια | πασης ἐν πλεονεξιᾳ . ὑμεις δε οὐχ οὑτως ἐμαθετε τον Χριστον , εἰ γε αὐτον ἠκουσατε και ἐν αὐτῳ ἐδιδαχθητε |
την τραπεζαν και τα ἀλλα σκευη ἐκει κατατιθεσθαι , καθως προσταξαι αὐτῳ τον προφητην . Προσαγαγειν δε τῳ Θεῳ θυσιαν | γαρ ὑμιν ἐν πρωτοις , ὁ και παρελαβον , ὁτι Χριστος ἀπεθανεν ὑπερ των ἁμαρτιων ἡμων κατα τας γραφας , |
ταυτα φυσας τα ἐνδον ἐργα αὐτῃ , φαναι ἐφη , προσταξαι μοι δοκει ὁ θεος . εἰδως δε ὁτι τῃ | ποτε την ψυχην ἡμων αἰρεις ; εἰ συ εἰ ὁ Χριστος , εἰπε ἡμιν παρρησιᾳ . ἀπεκριθη αὐτοις ὁ Ἰησους |
ἑξης , ἀνα τον αὐτον λογον , μαλλον δε τον ἀντιστροφον ἀπο της ὑλης ἀχρι της λογικης οὐσιας , ταυτα | ἐμβαλειν εἰς την γεενναν : ναι , λεγω ὑμιν , τουτον φοβηθητε . οὐχι πεντε στρουθια πωλουνται ἀσσαριων δυο ; |
εἰσθεσις χορου προῳδικη στροφης λογον ἐχουσα . ἐχει γαρ και ἀντιστροφον την “ τι ταυτα στρεφεις ” , και ἐστιν | . οἱ γαρ κατοικουντες ἐν Ἰερουσαλημ και οἱ ἀρχοντες αὐτων τουτον ἀγνοησαντες και τας φωνας των προφητων τας κατα παν |
γαρ ἀπολωλεκεναι τριηρεις το μη ἀπολεσαι ἀντικειται , το δε προσκτησασθαι ἐναντιον ἐστιν . ἀπο του μαχομενου : θαυμαζω δε | . ὡσπερ γαρ ἡ ἀστραπη ἀστραπτουσα ἐκ της ὑπο τον οὐρανον εἰς την ὑπ ' οὐρανον λαμπει , οὑτως ἐσται |
κατ ' ἐργασιαν ἐκπλειν , ἡνικα οὐδ ' ἀν εἱς προσκτησασθαι οὐδεν ἀν ἐζητησεν , ἀλλα τα ὑπαρχοντα μονον διαφυ | ἡ σωτηρια , οὐδε γαρ ὀνομα ἐστιν ἑτερον ὑπο τον οὐρανον το δεδομενον ἐν ἀνθρωποις ἐν ᾡ δει σωθηναι ἡμας |
δε ἀλλο πληθος των νεων ἐξεπεμψεν ἐπι την Σαλαμινα , προσταξας ἐξαπτεσθαι των πολεμιων και ναυμαχιᾳ κρινειν τον ἀγωνα . | ὁτι ὁ ἐναρξαμενος ἐν ὑμιν ἐργον ἀγαθον ἐπιτελεσει ἀχρι ἡμερας Χριστου Ἰησου : καθως ἐστιν δικαιον ἐμοι τουτο φρονειν ὑπερ |
' , ἐφη , ὁ των Ὑρκανιων ἀρχων , ὑπομεινον προσταξας τοις ἡγεμοσι των σων στρατιωτων ἐξοπλιζειν αὐτους . ἐπει | ὡς του θεου παρακαλουντος δι ' ἡμων : δεομεθα ὑπερ Χριστου , καταλλαγητε τῳ θεῳ . τον μη γνοντα ἁμαρτιαν |
= , , . ὑπτιασμου χρονιου γεναμενου Ὑπτιασμον καλει τον ῥευματισμον . ὡσπερ γαρ ὑπτιαζομενος ὁ στομαχος ῥευματιζεται και ἐμει | τῳ φοβῳ του κυριου , και τῃ παρακλησει του ἁγιου πνευματος ἐπληθυνετο . Ἐγενετο δε Πετρον διερχομενον δια παντων κατελθειν |
πασαν νευρικην συμπαθειαν και φλεγμονας ποδων και ἀρθρων και παντα ῥευματισμον . ἰαται δε και χοιραδας μεγαλας και μαστους και | , γευσαμενους τε της δωρεας της ἐπουρανιου και μετοχους γενηθεντας πνευματος ἁγιου και καλον γευσαμενους θεου ῥημα δυναμεις τε μελλοντος |
' ἑνος μεν ὁτι ὡσπερ το ἰατρικον σμιλιον και το ἰατρικον βιβλιον μιαν ποιητικην ἐχει την ἰατρικην , οὑτω και | το ἐθνος ἡμων και κωλυοντα φορους Καισαρι διδοναι και λεγοντα ἑαυτον Χριστον βασιλεα εἰναι . ὁ δε Πιλατος ἠρωτησεν αὐτον |
ὁμοιως αὐτων κατηγορειται το ὀν , ἀλλ ' ὡσπερ το ἰατρικον σμιλιον λεγεται , ὡς τα ἀφ ' ἑνος και | καθ ' ἑνα ἑκαστος την ἑαυτου γυναικα οὑτως ἀγαπατω ὡς ἑαυτον , ἡ δε γυνη ἱνα φοβηται τον ἀνδρα . |
χρειαν ὡϲ προϲ τουϲ ἀναϲτομωτικουϲ παρεχονται : ῥουν γαρ ἐπεχουϲι γυναικειον και ἀναπεπταμενην ϲυναγουϲιν ὑϲτεραν και προπεπτωκυιαν ἀναϲτελλουϲιν : ἡ | δυο ἀδελφους , Σιμωνα τον λεγομενον Πετρον και Ἀνδρεαν τον ἀδελφον αὐτου , βαλλοντας ἀμφιβληστρον εἰς την θαλασσαν : ἠσαν |
' ἀνθρακων ὑποθυμιωμενη ταιϲ γυναιξι ϲτελλει καταμηνια ἀμετρωϲ φερομενα και γυναικειον ῥουν . Ἀγριπ - παϲ δε φηϲιν “ ἐλελιϲφακον | κυριου ἀλλα και ἐνωπιον ἀνθρωπων . συνεπεμψαμεν δε αὐτοις τον ἀδελφον ἡμων ὁν ἐδοκιμασαμεν ἐν πολλοις πολλακις σπουδαιον ὀντα , |
ῥηματος . Παραδους ἡμιν δια των προειρημενων τον του ῥηματος ὁρισμον κοινοτερον τε και εἰδικωτερον , βουλεται δια τουτων εἰπειν | ἀπεχεσθαι ὑμας ἀπο της πορνειας , εἰδεναι ἑκαστον ὑμων το ἑαυτου σκευος κτασθαι ἐν ἁγιασμῳ και τιμῃ , μη ἐν |
τουτο δηλοι ὁτι ἀδυνατον ὁλως ἐχειν ἑνος τινος του αὐτου ὁρισμον και ἀποδειξιν . Τα μεν εἰρημενα δυο συμπερασματα ὡς | τον μηνυσαντα και την συνειδησιν συνειδησιν δε λεγω οὐχι την ἑαυτου ἀλλα την του ἑτερου . ἱνατι γαρ ἡ ἐλευθερια |
οἰνον μητε τι ἀλλο μεθυσμα πινειν , τετταρων ἑνεκα των ἀναγκαιοτατων , ὀκνου και ληθης και ὑπνου και ἀφροσυνης . | Χριστου , ὁς ἐστιν εἰκων του θεου . οὐ γαρ ἑαυτους κηρυσσομεν ἀλλα Ἰησουν Χριστον κυριον , ἑαυτους δε δουλους |
ἀψευδειαν ἀσκειν και τυφον προβεβλησθαι και ἀληθειας και ἀτυφιας ὡς ἀναγκαιοτατων και εὐδαιμονιας αἰτιων περιεχεσθαι μυθικων πλασματων κατεξανασταντας , ἁπερ | συνιστανοντων : ἀλλα αὐτοι ἐν ἑαυτοις ἑαυτους μετρουντες και συγκρινοντες ἑαυτους ἑαυτοις οὐ συνιασιν . ἡμεις δε οὐκ εἰς τα |
ἑκατερον των ἀνδρων . ἀπο ταυτης γινεται της ἀρχης δημου προστατης ὁ [ Μαλακος ] Ἀριστοδημος και λογου πολιτικου δυναμιν | : συνηδομαι γαρ τῳ νομῳ του θεου κατα τον ἐσω ἀνθρωπον , βλεπω δε ἑτερον νομον ἐν τοις μελεσιν μου |
ταις πυλαις ὡν ὑπερμαχειν ἐμελλον ἡ Ἀρτεμις ἠν και τουτων προστατης ἐγγεγραπτο . θ Ἀρτεμιδος εὐνοιαισι : τουτο λεγει ὡς | ἐκ του γαλακτος της ποιμνης οὐκ ἐσθιει ; Μη κατα ἀνθρωπον ταυτα λαλω , ἠ και ὁ νομος ταυτα οὐ |
ὀλιγοι δε τινες περι του πλη - θους των προσκαταγραφεντων βουλευτων διαφερονται . οὐ γαρ ἑκατον ἀλλα πεντηκοντα τους ἐπεισελθοντας | δε κατελαβομην μηδεν ἀξιον αὐτον θανατου πεπραχεναι , αὐτου δε τουτου ἐπικαλεσαμενου τον Σεβαστον ἐκρινα πεμπειν . περι οὑ ἀσφαλες |
βουλευμα και ἡ σκεψις . βουλη και το ἀθροισμα των βουλευτων . ἀπο τουτου και ὁ τοπος , ἐν ᾡ | ὡς μη καταχρωμενοι : παραγει γαρ το σχημα του κοσμου τουτου . θελω δε ὑμας ἀμεριμνους εἰναι . ὁ ἀγαμος |
ἐστιν ὁ τουτων λογος ὑγιης , οὐκ ἀν ἑτερου τινος εἰησαν ἀποικοι γενους ἠ του καλουμενου νυν Ἀρκαδικου . πρωτοι | ἐχθρους ὑπο τους ποδας αὐτου . ἐσχατος ἐχθρος καταργειται ὁ θανατος : παντα γαρ ὑπεταξεν ὑπο τους ποδας αὐτου . |
[ . ] λεγειν Δημοκριτον περι Ἀναξαγορου , ὡς οὐκ εἰησαν αὐτου αἱ δοξαι αἱ τε περι ἡλιου και σεληνης | Ἰησου φανερωθῃ ἐν τῃ θνητῃ σαρκι ἡμων . ὡστε ὁ θανατος ἐν ἡμιν ἐνεργειται , ἡ δε ζωη ἐν ὑμιν |
Ἐστρατηγησε Λακεδαιμονιοισι ἐς Θεσσαλιην , παρεον δε οἱ παντα ὑποχειρια ποιησασθαι ἐδωροδοκησε ἀργυριον πολλον : ἐπ ' αὐτοφωρῳ δε ἁλους | , ὁστις ἀπεθανεν ; και οἱ προφηται ἀπεθανον : τινα σεαυτον ποιεις ; ἀπεκριθη Ἰησους , Ἐαν ἐγω δοξασω ἐμαυτον |
; οὐδε εἱς . οὐκουν οὐδ ' ὑπερ αὐτου του ποιησασθαι την πολιν εἰρηνην οὐδεν αὐτῳ λεκτεον : οὐ γαρ | ὁλῃ τῃ διανοιᾳ σου , και τον πλησιον σου ὡς σεαυτον . εἰπεν δε αὐτῳ , Ὀρθως ἀπεκριθης : τουτο |
δε μενοντος του μεσου ὡσανει ἀκινητου δια τινος ἐπινοιας εὐχερως προστιθεμενης ἁπαντα τα περιξ ἐπι το μεσον ἐπινευσομεν , δηλον | πλοιον και προαγειν εἰς το περαν προς Βηθσαϊδαν , ἑως αὐτος ἀπολυει τον ὀχλον . και ἀποταξαμενος αὐτοις ἀπηλθεν εἰς |
τις εἰη διαφορα θεωρουμενη ἐν πλειοσι , ταυτης δε τελευταιον προστιθεμενης ἀντιστρεφει το ὁλον προς το προκειμενον , ῥηθησεται ἀτομος | ἐστιν , οὑ οὐκ εἰμι ἱκανος τα ὑποδηματα βαστασαι : αὐτος ὑμας βαπτισει ἐν πνευματι ἁγιῳ και πυρι : οὑ |
, και λεγειν αὐτον ὁτι γενοιτο τους Ἀθηναιους ἀει κακως βουλευεσθαι , ἀκουουσαν δε την Ἀθηναν προσθειναι ὁτι κακως βουλευεσθαι | βαπτισθηναι ἁπαντα τον λαον και Ἰησου βαπτισθεντος και προσευχομενου ἀνεῳχθηναι τον οὐρανον και καταβηναι το πνευμα το ἁγιον σωματικῳ εἰδει |
πραγμασιν : τα δε περι των προδοτων ἐν ἐκκλησιᾳ ἑτερᾳ βουλευεσθαι : των γαρ ἐνεστωτων καιρων ἀλλοτριον εἰναι : και | ὡς ἑνα των μισθιων σου . και ἀναστας ἠλθεν προς τον πατερα ἑαυτου . ἐτι δε αὐτου μακραν ἀπεχοντος εἰδεν |
ἑπτα διεζωσθαι κυκλοις , ὡν ὀνοματα ταδε : ἀρκτικος , ἀνταρκτικος , θερινος , χειμερινος , ἰσημερινος , ζῳδιακος , | του μεγαλου , ἱνα πετηται εἰς την ἐρημον εἰς τον τοπον αὐτης , ὁπου τρεφεται ἐκει καιρον και καιρους και |
, γʹ ἰσημερινος τροπικος , δʹ χειμερινος τροπικος , εʹ ἀνταρκτικος . και ὁ μεν ἀρκτικος τας Ἀρκτους περιεχει . | αὐτον εἰναι . Γενομενης δε ἡμερας ἐξελθων ἐπορευθη εἰς ἐρημον τοπον : και οἱ ὀχλοι ἐπεζητουν αὐτον , και ἠλθον |
πραττομενα ἐς τε Παιονας και Ἰλλυριους και παν το ἐκεισε στρατιωτικον , ὁ ταις ὀχθαις Ἰστρου τε και Ῥηνου ἐπικειμενον | ἀνθρωπου το ἐν αὐτῳ ; οὑτως και τα του θεου οὐδεις ἐγνωκεν εἰ μη το πνευμα του θεου . ἡμεις |
? , ἀλλ ' ἰσως ? ? ? οἰμαι το στρατιωτικον ? ? ? ? νυν σε λεγειν . Οὐ | Θεολογε : και πως μελλει σωθηναι πασα ψυχη , ὁτι οὐδεις ἀναμαρτητος ; Και λεγει αὐτῳ Ἰωαννης : ἀκουσον , |
ποδων . ταυτην βασιλευς Περσων ὁτε παρα Μηδων την ἀρχην ἐλαμβανον Περσαι πολιορκων οὐδενι τροπῳ ἐδυνατο ἑλειν : ἡλιον δε | καθως και αὐτοι ὑπο των Ἰουδαιων , των και τον κυριον ἀποκτειναντων Ἰησουν και τους προφητας , και ἡμας ἐκδιωξαντων |
εἰτα πλαστον φερε εἰ δε τοτε , ὁτε την Ποτιδαιαν ἐλαμβανον , εἰπε τις αὐτοις θεοθεν , ὁτι προσαπολουσι και | των προβατων τον μεγαν ἐν αἱματι διαθηκης αἰωνιου , τον κυριον ἡμων Ἰησουν , καταρτισαι ὑμας ἐν παντι ἀγαθῳ εἰς |
ἀνυσαι δε το γραφειν . . Τα δευτερα προσωπα των προστακτικων προδηλον ἐχει την συνταξιν , κἀν ὁμοφωνα καθεστηκῃ τῃ | οὐκ ἠλθον καλεσαι δικαιους ἀλλα ἁμαρτωλους . Και ἠσαν οἱ μαθηται Ἰωαννου και οἱ Φαρισαιοι νηστευοντες . και ἐρχονται και |
δευτερῳ προσωπῳ καταγινεται : οὐ γε μην ἐξαιρετως ἐπι των προστακτικων το τοιουτον ἐγχωρησει : πολυ γαρ προτερον και ἐπι | ζησεται . και ἐγερθεις ὁ Ἰησους ἠκολουθησεν αὐτῳ και οἱ μαθηται αὐτου . Και ἰδου γυνη αἱμορροουσα δωδεκα ἐτη προσελθουσα |
του ζῳδιακου θεσεσιν , ὡς ἐπι των καθ ' ἡμας οἰκησεων ἐγκλινομενης και της ΔΕ προς την ΒΖ τουτεστιν γωνιαν | τῳ ὀρει ἀγελη χοιρων μεγαλη βοσκομενη : και παρεκαλεσαν αὐτον λεγοντες , Πεμψον ἡμας εἰς τους χοιρους , ἱνα εἰς |
. ὁ μεν οὐν ἐνιαυτος ἐκεινος εἰς τας κατασκευας των οἰκησεων ἐδαπανηθη . Ὁ δε μετα τουτον , ἐν ᾡ | ἐμπιπλων τροφης και εὐφροσυνης τας καρδιας ὑμων . και ταυτα λεγοντες μολις κατεπαυσαν τους ὀχλους του μη θυειν αὐτοις . |
ἐτευξε κοιλης λαγονος εὐρυνας βαθος ; ἠ που κατειδως την γυναικειαν φυσιν , ὡς οὐχι μικροις ἡδεται ποτηριοις ; Ἀλεξις | ποιησατε οὐν καρπους ἀξιους της μετανοιας : και μη ἀρξησθε λεγειν ἐν ἑαυτοις , Πατερα ἐχομεν τον Ἀβρααμ , λεγω |
τετελευτηκοσιν ἀμυναι , κατεσφαξαν την βασιλισσαν , οὐδεμιαν ἀγεννη και γυναικειαν προεμενην ἀξιωσιν . Ὀλυμπιας μεν οὐν , μεγιστον των | παντες και οἱ ἐπιδημουντες ξενοι εἰς οὐδεν ἑτερον ηὐκαιρουν ἠ λεγειν τι ἠ ἀκουειν τι καινοτερον . Σταθεις δε [ |
ποιειν . ἐπειδη δε ἐπεδικασαντο , εὐθυς εἰς Πειραια ἐλθοντες παρελαμβανον παντα ὁσα ἡμων εἰχεν ἑκατερος νειμαμενος ἐν τῃ μεριδι | ὁτι οὑτος ἐστιν ὁ υἱος του θεου . ἐξισταντο δε παντες οἱ ἀκουοντες και ἐλεγον , Οὐχ οὑτος ἐστιν ὁ |
φρουρας αὐτων δεχεσθαι . οἱ Καρχηδονιοι πανυ ἀσμενως τα χωρια παρελαμβανον ἀνευ μαχης και πολλους των στρατιωτων φρουρους και φυλακας | δε ὁτι ἐκπεπτωκεν ὁ λογος του θεου . οὐ γαρ παντες οἱ ἐξ Ἰσραηλ , οὑτοι Ἰσραηλ : οὐδ ' |
ἐκ της θεου βοηθεια . Ἐδοξεν οὐν αὐτοις πολλα βουλευομενοις παραμυθησασθαι τον χρησμον ὡς οἱον τε και συζευξαι γαμῳ τους | ἀποθανεισθε : ὁπου ἐγω ὑπαγω ὑμεις οὐ δυνασθε ἐλθειν . ἐλεγον οὐν οἱ Ἰουδαιοι , Μητι ἀποκτενει ἑαυτον , ὁτι |
δοξειε ῥᾳστωνην τινα φερειν : ἀρκει δε των τοιουτων τινι παραμυθησασθαι το σφοδρον της ὀδυνης , ὁσα δια γλυκεος τε | Δαιμονιον ἐχει και μαινεται : τι αὐτου ἀκουετε ; ἀλλοι ἐλεγον , Ταυτα τα ῥηματα οὐκ ἐστιν δαιμονιζομενου : μη |
μερος το βουλευον μεν και συνεδρευον τοις ὑπερ των κοινων βουλευομενοις , πληθει μεν ἐλαχιστον , εὐγενειᾳ δε και φρονησει | Τις ἀνθρωπος ἐξ ὑμων ἐχων ἑκατον προβατα και ἀπολεσας ἐξ αὐτων ἑν οὐ καταλειπει τα ἐνενηκοντα ἐννεα ἐν τῃ ἐρημῳ |
Ἀττηλαν , ἐδοκει τῳ βασιλει Θεοδοσιῳ και τῳ μαγιστρῳ Μαρτιαλιῳ βουλευομενοις των προκειμενων περι μη μονον Βιγιλαν ἀλλα και Μαξιμινον | ὁ ἐλθων προς αὐτον το προτερον , εἱς ὠν ἐξ αὐτων , Μη ὁ νομος ἡμων κρινει τον ἀνθρωπον ἐαν |
συνδεσμου : ἀρα οὐν οὐτε των ἀρσενικων ὀνοματων δυναται εἰναι τελικον . Ταυτα μεν ἐν τουτοις . Διαλαμβανει δε πρωτον | , εἰς Ἐφραιμ λεγομενην πολιν , κἀκει διετριβεν μετα των μαθητων . Ἠν δε ἐγγυς το πασχα των Ἰουδαιων , |
τουτων συνθεσιν . λεγεται δε καθ ' αὑτο και το τελικον αἰτιον : καθ ' αὑτο γαρ τελος του ἀνθρωπου | ἑκαστος βραχυ τι λαβῃ . λεγει αὐτῳ εἱς ἐκ των μαθητων αὐτου , Ἀνδρεας ὁ ἀδελφος Σιμωνος Πετρου , Ἐστιν |
Πληθ . Τυπτοιμεθα : παν πρωτον προσωπον ἐχον το μ κλιτικον μετα μακρας τροπῃ της ἐσχατης εἰς μεθα το πληθυντικον | δικαιου λημψεται . και ὁς ἀν ποτισῃ ἑνα των μικρων τουτων ποτηριον ψυχρου μονον εἰς ὀνομα μαθητου , ἀμην λεγω |
χρυσουμαι . τυπτῃ : παν πρωτον προσωπον ἐχον το μ κλιτικον του τριτου προσωπου το τ ἠτοι τρεπον εἰς ς | πραγματι τον ἀδελφον αὐτου , διοτι ἐκδικος κυριος περι παντων τουτων , καθως και προειπαμεν ὑμιν και διεμαρτυραμεθα . οὐ |
και ἀναιδεις μαχεσθαι και των ἀλλων μαλλον ἀκαταπληκτους και οἱους ἐνεγκειν λεοντειον βρυχημα . Πεζοι δε ἑκατερωθεν ξυλων ἐκδειμαμενοι δικτυα | ἠν ἠ ἐξ ἀνθρωπων ; ἀποκριθητε μοι . και διελογιζοντο προς ἑαυτους λεγοντες , Ἐαν εἰπωμεν , Ἐξ οὐρανου , |
χρονου χωρουντος τῃ μεγαλοψυχιᾳ του βασιλεως εὑρεθη τοπος , ὁν ἐνεγκειν ἡμιν ὀνησιν συ κυριος . το μεν γαρ ἐνεχυρον | Και παλιν ἠρξατο διδασκειν παρα την θαλασσαν . και συναγεται προς αὐτον ὀχλος πλειστος , ὡστε αὐτον εἰς πλοιον ἐμβαντα |
ἡ Γ [ την ] ἐξω ⌈ διδομενη Γ [ διδομενην ] τοις δικασταις ⌈ δραχμη Γ * [ δραχμην | ἑπτα σφραγιδων , και ἠκουσα ἑνος ἐκ των τεσσαρων ζῳων λεγοντος ὡς φωνῃ βροντης , Ἐρχου . και εἰδον , |
και πασης ἀρχης ἀλλοτριον , εἰ γε την βασιλειαν αὐτωι διδομενην παρηιτησατο , καθαπερ Ξανθος ἐν τοις περι αὐτου λεγει | του δεσμου τουτου τῃ ἡμερᾳ του σαββατου ; και ταυτα λεγοντος αὐτου κατῃσχυνοντο παντες οἱ ἀντικειμενοι αὐτῳ , και πας |
των δυναμεων , ἀλλ ' ἐπι το διαφορητικον τε και τμητικον ἀποκλινασης , ὁπερ ἐπι των χρονιζοντων σχεδον ἁπαντων ἰσμεν | ἐγενετο κατοικητηριον δαιμονιων και φυλακη παντος πνευματος ἀκαθαρτου και φυλακη παντος ὀρνεου ἀκαθαρτου και μεμισημενου , ὁτι ἐκ του οἰνου |
, ὡς δεχηται τον ἀερα . ἐπει δ ' οὐτε τμητικον ἐχει τι το ὑδωρ οὐτε θερμον , βραδυπορον εἰκοτως | Ἠσαν δε ἐν Ἰερουσαλημ κατοικουντες Ἰουδαιοι , ἀνδρες εὐλαβεις ἀπο παντος ἐθνους των ὑπο τον οὐρανον : γενομενης δε της |
μερει των ἐμφυλιων ἀμφι τα ἑξηκοντα μαλιστ ' ἀπο της ἀναιρεσεως Τιβεριου Γρακχου . Μετα δε την Συλλα μοναρχιαν και | . ἐν τῳ γαρ ὑποταξαι [ αὐτῳ ] τα παντα οὐδεν ἀφηκεν αὐτῳ ἀνυποτακτον . νυν δε οὐπω ὁρωμεν αὐτῳ |
του μη πληττεσθαι ὑπο μελισσων ἠ σφηκων , και περι ἀναιρεσεως κηφηνων . αʹ . περι φυσικων συμπαθειων και ἀντιπαθειων | Σαυλος ἀπο της γης , ἀνεῳγμενων δε των ὀφθαλμων αὐτου οὐδεν ἐβλεπεν : χειραγωγουντες δε αὐτον εἰσηγαγον εἰς Δαμασκον . |
δε τον στρατον παραλαβοντες νικηφοροι δη κατα Βρεττανων ἐς την ἀντικειμενην Γαλλιαν , διαβαντες τον ὠκεανον , ἀφικοντο . ὁπως | ὁτε ζῃ ὁ διαθεμενος . ὁθεν οὐδε ἡ πρωτη χωρις αἱματος ἐγκεκαινισται : λαληθεισης γαρ πασης ἐντολης κατα τον νομον |
αὐτην , εἰθ ' ὡς ἐπι το στηθος και την ἀντικειμενην μασχαλην , χιεσματος γεγονοτος κατα την σφαγην . ἡ | ἱματιων αὐτου σωθησομαι . και εὐθυς ἐξηρανθη ἡ πηγη του αἱματος αὐτης , και ἐγνω τῳ σωματι ὁτι ἰαται ἀπο |
δεοντα . και ἡ λοιπη δ ' εὐφορια του καμνοντος παραστησει σοι της λυσεως το ταχος των ἐφημερων . των | ὑφ ' ἡμων : προνοουμεν γαρ καλα οὐ μονον ἐνωπιον κυριου ἀλλα και ἐνωπιον ἀνθρωπων . συνεπεμψαμεν δε αὐτοις τον |
. Την δε ἀκριβειαν τουτων ὁ Προχειρος Κανων Κλαυδιου Πτολεμαιου παραστησει . Τα δε της Σεληνης σχηματα , ἁπερ καλειται | ἀδελφους κατα πολιν πασαν ἐν αἱς κατηγγειλαμεν τον λογον του κυριου , πως ἐχουσιν . Βαρναβας δε ἐβουλετο συμπαραλαβειν και |
και τεχνης , περι ὡν ἠδη τον λογον πεποιηται , ἀντιστρεφειν δε προς αὐτον . τεως δ ' οὐν τα | πληροφορηθῃ και ἀκουσωσιν παντα τα ἐθνη , και ἐρρυσθην ἐκ στοματος λεοντος . ῥυσεται με ὁ κυριος ἀπο παντος ἐργου |
την μεν γαρ ἁπλην καταφασιν και την ἐκ μεταθεσεως ἀποφασιν ἀντιστρεφειν ἀλληλαις συμβαινει , Σωκρατης δικαιος ἐστιΣωκρατης οὐ δικαιος οὐκ | λευκοις , ἐνδεδυμενοι βυσσινον λευκον καθαρον . και ἐκ του στοματος αὐτου ἐκπορευεται ῥομφαια ὀξεια , ἱνα ἐν αὐτῃ παταξῃ |
. πολιουχε , σας ἐσχον ἑδρας : Τον ναον σου κατελαβον . φερειν ὑδωρ μεθ ' ἡμων : Ἀντι του | , και μη αὐτα γραψῃς . Και ὁ ἀγγελος ὁν εἰδον ἑστωτα ἐπι της θαλασσης και ἐπι της γης ἠρεν |
ἐπεχειρουν κατελθειν εἰς την Λεσβον , τοτε δε συστραφεντες Ἀντανδρον κατελαβον , κἀκειθεν ὁρμωμενοι διεπολεμουν τοις κατεχουσι την Μυτιληνην Ἀθηναιοις | ὁτι φαντασμα ἐστιν , και ἀνεκραξαν : παντες γαρ αὐτον εἰδον και ἐταραχθησαν . ὁ δε εὐθυς ἐλαλησεν μετ ' |
ἐλαυνειν του λοιπου προβατα συνδεδεμενα . Ὁτε δε οἱ Γαλαται κατεδραμον την Ἰωνιαν και τας πολεις ἐπορθουν , ἐν Μιλητῳ | . Τα τεκνα , ὑπακουετε τοις γονευσιν κατα παντα , τουτο γαρ εὐαρεστον ἐστιν ἐν κυριῳ . Οἱ πατερες , |
ἐπιβηναι . της ἀνδρειας * οὐν * αὐτων πειρωμεναι πολλους κατεδραμον τοπους , ἐλθουσαι δε προς την Ἀττικην μολις μεν | ἀποκριθησονται παντα τα πληθη των ἀγγελων : δοθητω το βιβλιον τουτο τῳ ἀρνιῳ του ἀνοιξαι αὐτο . και κελευσω τοτε |
ὁμοιας . τεταρτη μεν ἡ και ὑπεναντια λεγομενη δια το ἀντικεισθαι και ἀντιπεπονθεναι τῃ ἁρμονικῃ ὑπαρχει , ὁταν ἐν τρισιν | γαρ ἀρτι δι ' ἐσοπτρου ἐν αἰνιγματι , τοτε δε προσωπον προς προσωπον : ἀρτι γινωσκω ἐκ μερους , τοτε |
τι δογματικως , ἰσος αὐτῳ κατα πιστιν και ἀπιστιαν , ἀντικεισθαι φαινεται μοι , ὡς εἰναι την του λογου προφοραν | και ἡ ἰρις ἐπι την κεφαλην αὐτου , και το προσωπον αὐτου ὡς ὁ ἡλιος , και οἱ ποδες αὐτου |
: παρα το φρω ῥημα γεγονε φρος και μετα του ἐπιτατικου α ἀφρος : το μετα σφοδρας φορας προϊεμενον . | ἀλλα τῳ θεῳ . ἀκουων δε ὁ Ἁνανιας τους λογους τουτους πεσων ἐξεψυξεν : και ἐγενετο φοβος μεγας ἐπι παντας |
ἀπο του δρω , το βλεπω , και μετα του ἐπιτατικου α ἀδρω , και τροπῃ του δ εἰς θ | την βασιλειαν του θεου . Ἐγενετο δε μετα τους λογους τουτους ὡσει ἡμεραι ὀκτω [ και ] παραλαβων Πετρον και |
πνειουσιν ἀρωγῃ . Κυρηνη πεφατισται ἑλος παρα Πηνειοιο μηλα νεμειν προτεροισι παρ ' ἀνδρασιν , εὐαδε γαρ οἱ παρθενιη και | την παραβολην του σπειραντος . παντος ἀκουοντος τον λογον της βασιλειας και μη συνιεντος , ἐρχεται ὁ πονηρος και ἁρπαζει |
ἐχειν παιδικον σπαργανον . θηρειον γραφην ] παρα το ἐν προτεροισι ποδεσσι κυων ἐχε . δακρυτος ] ἠ ὁτι παρ | ἐν τῃ βασιλειᾳ των οὐρανων : οἱ δε υἱοι της βασιλειας ἐκβληθησονται εἰς το σκοτος το ἐξωτερον : ἐκει ἐσται |
. οὐκουν οὐδ ' οἱ Λακεδαιμονιοι λιμον εὐλαβουντο δι ' εὐτελειαν διαιτης , ἡν ἐχοντες των ἀδικιων ἐκαθαρευον : ταις | ἐχων κτηματα πολλα . Και περιβλεψαμενος ὁ Ἰησους λεγει τοις μαθηταις αὐτου , Πως δυσκολως οἱ τα χρηματα ἐχοντες εἰς |
Ψυρα νησιδιον ἐρημον πλησιον Χιου . λελεκται δε ἐπι των εὐτελειαν σημαινοντων . ψωθια : τα ὑπερωπτημενα [ των ἀρτων | λαβων ὁ Ἰησους ἀρτον και εὐλογησας ἐκλασεν και δους τοις μαθηταις εἰπεν , Λαβετε φαγετε , τουτο ἐστιν το σωμα |
' αὑτα , τα δε ποιητικα : και τα μεν προηγμενα , τα δε ἀποπροηγμενα , τα δ ' οὐδετερως | αὐτα ἐλθειν προς με , των γαρ τοιουτων ἐστιν ἡ βασιλεια των οὐρανων . και ἐπιθεις τας χειρας αὐτοις ἐπορευθη |
μη ἐχειν μηδεμιαν παραλλαγην , μηδε τινα μεν εἰναι φυσει προηγμενα , τινα δε ἀποπροηγμενα , ἀλλα παρα τας διαφορους | , και λεγετε αὐτοις , Ἠγγικεν ἐφ ' ὑμας ἡ βασιλεια του θεου . εἰς ἡν δ ' ἀν πολιν |
τους ὑποσταντας , ὀλιγους ὀντας : μετα δε ταυτα πολλων συνδραμοντων ἐπι την βοηθειαν ἐξεωσθησαν και συχνους ἑαυτων ἀπεβαλον : | πωλον ὀνου . ταυτα οὐκ ἐγνωσαν αὐτου οἱ μαθηται το πρωτον , ἀλλ ' ὁτε ἐδοξασθη Ἰησους τοτε ἐμνησθησαν ὁτι |
πολυ και κρυφα λῃστευων ἐν Ἰβηριᾳ , μεχρι , πολλων συνδραμοντων ἐς αὐτον ἐπιγνωσθεντα εἰναι Πομπηιου παιδα , ἐλῃστευε τε | ἐμου εἰς μαρτυριον αὐτοις . και εἰς παντα τα ἐθνη πρωτον δει κηρυχθηναι το εὐαγγελιον . και ὁταν ἀγωσιν ὑμας |
ἐλεγεν ὁτι ἀθανατον τε ἐστι και εἰς ὁλον τον βιον μνημονευεται . δει με οὐν μη του παροντος , ἀλλα | οἱ κεκλημενοι της αἰωνιου κληρονομιας . ὁπου γαρ διαθηκη , θανατον ἀναγκη φερεσθαι του διαθεμενου : διαθηκη γαρ ἐπι νεκροις |
. Ταυτα και παραπλησια τουτοις μυρια της Πλατωνος περι διαδοχης μνημονευεται . Παραδοξα δε πραγματα τοις ἀνθρωποις ἐμφαινεσθαι ποτε και | ἐσθιητε τον ἀρτον τουτον και το ποτηριον πινητε , τον θανατον του κυριου καταγγελλετε , ἀχρις οὑ ἐλθῃ . Ὡστε |
, οἱ μευ φθινυθουσι φιλον κηρ ἀμφ ' ἐμ ' ὀδυρομενοι , ὁτε που συ γε νοσφι γενηαι . ὡς | κοινον ἡγησαμενος ἐν ᾡ ἡγιασθη , και το πνευμα της χαριτος ἐνυβρισας ; οἰδαμεν γαρ τον εἰποντα , Ἐμοι ἐκδικησις |
θανατῳ . συνηκολουθουν δε αὐτοις πολλοι των σπουδαιων ἀνδρων , ὀδυρομενοι και συμπασχοντες ἐπι τῳ μεγεθει των ἀτυχηματων : το | ὀχλος των ἱερεων ὑπηκουον τῃ πιστει . Στεφανος δε πληρης χαριτος και δυναμεως ἐποιει τερατα και σημεια μεγαλα ἐν τῳ |
νομη , γονος / γονη , δομος / δομη , στροφος / στροφη , ποθος / ποθηπερι τουτου ἐντελως εἰρηται | ] λεγων , Μετανοειτε , ἠγγικεν γαρ ἡ βασιλεια των οὐρανων . οὑτος γαρ ἐστιν ὁ ῥηθεις δια Ἠσαϊου του |
' ὡν μητε φυσα ἐσται , μητε ὀξυρεγμιη , μητε στροφος , μητε λιην διαχωρεει , μητε λιην ξηραινεται : | εἰπεν ἐν παραβολαις αὐτοις λεγων , Ὡμοιωθη ἡ βασιλεια των οὐρανων ἀνθρωπῳ βασιλει , ὁστις ἐποιησεν γαμους τῳ υἱῳ αὐτου |
ζην , ὁπερ ἠν ζητουμενον , ἁμα δ ' ἐπειδη ἀντιστρεφον και ταὐτον το αὐτο αὑτῳ αἰτιον του ζην και | δωσει : τουτον γαρ ὁ πατηρ ἐσφραγισεν ὁ θεος . εἰπον οὐν προς αὐτον , Τι ποιωμεν ἱνα ἐργαζωμεθα τα |
ἀλληλων οἰκιων και μοιχειας ἀλληλοις ἀντεγκαλουσι . Τριτον κατα το ἀντιστρεφον , οἱον ἀπῃτει τις δανειον και τοκους , ὁ | οὐν οἱ ὑπηρεται προς τους ἀρχιερεις και Φαρισαιους , και εἰπον αὐτοις ἐκεινοι , Δια τι οὐκ ἠγαγετε αὐτον ; |
. ἐτι την ὑλην τῃ δυαδι προσαρμοττουσιν οἱ Πυθαγορικοι : ἑτεροτητος γαρ ἐκεινη μεν ἐν φυσει , δυας δε ἐν | και οἰδα τον τοιουτον ἀνθρωπονεἰτε ἐν σωματι εἰτε χωρις του σωματος οὐκ οἰδα , ὁ θεος οἰδεν ὁτι ἡρπαγη εἰς |
ὡς τουτῳ μονῳ συνθεωρουμενην τῳ της ζωης ἰδιωματι μετα τινος ἑτεροτητος πεφηνε , το δε ὡς ἀληθως ἡνωμενον οὐτε ζωη | θεε μου , καλε βασιλευ οὐρανιε , ὁτι ἀπεχωρισθην πηλινου σωματος και ἐφανην ἐγω φωτεινος και αὐτος κατακειται ἐν γῃ |
ἀναρσιος : ὁ ἀναρμοστος ὁ μελλων ἀρω , Αἰολικως ἀρσω ἀναρσιος . . . . ἀνασσα : οὐκ ἀμφιελισσα . | και πονηρων ἀνθρωπων : οὐ γαρ παντων ἡ πιστις . πιστος δε ἐστιν ὁ κυριος , ὁς στηριξει ὑμας και |
] ἠτοι κατα την Τροιαν . ἠλθες ] ἡμιν . ἀναρσιος ] ἀναιρετικος . ἰσθι ] ὑπαρχε . ἀπαγωνιος ] | οὐκ ἐχω , γνωμην δε διδωμι ὡς ἠλεημενος ὑπο κυριου πιστος εἰναι . Νομιζω οὐν τουτο καλον ὑπαρχειν δια την |
και τον ὁρισμον του ἐνδεχομενου ἀντιστρεφειν , και τας ἐνδεχομενας ἀντιστροφας και την νυν ταξιν ὑφηγησαμενος , ὁτι μετα τας | των γραμματεων και Φαρισαιων , οὐ μη εἰσελθητε εἰς την βασιλειαν των οὐρανων . Ἠκουσατε ὁτι ἐρρεθη τοις ἀρχαιοις , |
εἰσθεσις διπλης μονοστροφους ἐχουσα τας περιοδους : οὐ γαρ ἐχει ἀντιστροφας . και εἰσι του μεν χορου τα κωλα χοριαμβικα | ἡμας . Και ἐγενετο ἐν τῳ ἐπανελθειν αὐτον λαβοντα την βασιλειαν και εἰπεν φωνηθηναι αὐτῳ τους δουλους τουτους οἱς δεδωκει |
του βουλευτηριου προηλθον : και γαρ τινες αὐτους ἐκ πολλου συνδραμοντες ἐκαλουν . ὡς δε ὠφθησαν ἐκ μετεωρου και σιγη | ἐπι τῳ λογῳ ᾡ εἰρηκει ὁτι οὐκετι μελλουσιν το προσωπον αὐτου θεωρειν . προεπεμπον δε αὐτον εἰς το πλοιον . |
τι μερος δηλονοτι . ἠ τον περιβολον . βοηθησαντες : συνδραμοντες ἐπι βοην ἐβιαζοντο : ἠγουν ὑπο της βιας των | ἐξ οὐρανου και προσελθων ἀπεκυλισεν τον λιθον και ἐκαθητο ἐπανω αὐτου . ἠν δε ἡ εἰδεα αὐτου ὡς ἀστραπη και |
Ἐπειδη ᾐδει ὁ Πλατων παρα τοις ἀνθρωποις τον μεν δημιουργον γιγνωσκομενον μονον , τον μεντοι πρωτον νουν , ὁστις καλειται | του Χριστου , ἱνα πληρωθητε εἰς παν το πληρωμα του θεου . Τῳ δε δυναμενῳ ὑπερ παντα ποιησαι ὑπερεκπερισσου ὡν |
ὀμμα τῳ ἐκεινου φωτι : τοιαυτη γαρ ἡ προς το γιγνωσκομενον συναφη του γιγνωσκοντος οὐκ ἐκεινο γενεσθαι , οὐδε ἐκεινου | Χριστου : χαρις ὑμιν και εἰρηνη πληθυνθειη ἐν ἐπιγνωσει του θεου και Ἰησου του κυριου ἡμων . Ὡς παντα ἡμιν |
ἐπαρκειν , ἀλλα μαλλον τας καταβεβαιωσεις ἀπαγορευειν και το κατατεταμενως ἐγγυασθαι τε και διοριζεσθαι των ἀνθρωπινων , ὡς ποιησαι τους | διἀ τουτο γνωριζεται το ἀγιον βαπτισμα , και ὀ μη ποιων οὐτος ἀμαρταννει . Ὁ δε Ἰωαννης εἰπεν : Κυριε |
οὑτως ἐπεμεληθητε ὡστ ' ἐασαι ὡς ἐξ ἑταιρας οὐσαν αὐτην ἐγγυασθαι , ἀλλως τε και ἐχουσαν τοὐνομα της ὑμετερας αὐτων | αὐτῳ ἁγνιζει ἑαυτον καθως ἐκεινος ἁγνος ἐστιν . Πας ὁ ποιων την ἁμαρτιαν και την ἀνομιαν ποιει , και ἡ |
σημειοις πιστουσθαι , τα δε μελλοντα τεκμηριοις . τειχος και τειχιον διαφερει . τειχος μεν γαρ ἐπι πολεων , τειχιον | . και εἰ ὁ ὀφθαλμος σου σκανδαλιζει σε , ἐξελε αὐτον και βαλε ἀπο σου : καλον σοι ἐστιν μονοφθαλμον |
βληματα , Ἀνυτους πολλους , Μελητους πολλους : ἁλωσιμον το τειχιον . Ἀλλ ' εἰ μεν δικην ἐφευγομεν , ἠχθομεθα | συνεσχον τα ὠτα αὐτων , και ὡρμησαν ὁμοθυμαδον ἐπ ' αὐτον , και ἐκβαλοντες ἐξω της πολεως ἐλιθοβολουν . και |
ἐννοια : οὐ γαρ Εὐθυκρατους και Λασθενους και των ἀλλων προδοτων προὐκειτο δηπουθεν αὐτῳ κατηγορειν , ἀλλα συστησαι το προειρημενον | Και εἰδον οὐρανον καινον και γην καινην : ὁ γαρ πρωτος οὐρανος και ἡ πρωτη γη ἀπηλθαν , και ἡ |
τῃ καθαιρεσει του δημου . Θ ξυνωμοτων ] ἐπιβουλων , προδοτων . πριν λαχειν : πριν χειροτονηθηναι , πριν κληρωθηναι | γινεσθαι και Μωϋσης , εἰ παθητος ὁ Χριστος , εἰ πρωτος ἐξ ἀναστασεως νεκρων φως μελλει καταγγελλειν τῳ τε λαῳ |
. της δε χωρας αὐτων οἱ Ῥωμαιοι κρατουντες ἀφθονα παντα παρεχομενης συχνας διετριψαν ἡμερας , και ἐπειδη καιρος ἀπαρσεως ἠν | συ και ὁ οἰκος σου . και ἐλαλησαν αὐτῳ τον λογον του κυριου συν πασιν τοις ἐν τῃ οἰκιᾳ αὐτου |
της οἰκουμενης [ της ] στυπτηριας γινομενης και πολλην χρειαν παρεχομενης , εἰκοτως μονοπωλιον ἐχοντες και τας τιμας ἀναβιβαζοντες πληθος | ὡς ἡ ἀμμος της θαλασσης , το ὑπολειμμα σωθησεται : λογον γαρ συντελων και συντεμνων ποιησει κυριος ἐπι της γης |
ἐν ταις χειμεριναις τροπαις γενομενος ἐμαρανε των μεσημβρινων τας καπνωδεις ἀναθυμιασεις και σποραδικους νοτους εἰργαζετο , δηλον ὡς καθ ' | και κλαυσετε . οὐαι ὁταν ὑμας καλως εἰπωσιν παντες οἱ ἀνθρωποι , κατα τα αὐτα γαρ ἐποιουν τοις ψευδοπροφηταις οἱ |
κατα κοιλον προς ἡμας , ἐν αἱς ἀθροιζομενας τας λαμπρας ἀναθυμιασεις ἀποτελειν φλογας , ἁς εἰναι τα ἀστρα . λαμπροτατην | ποτε , ἀλλα ὑπο πνευματος ἁγιου φερομενοι ἐλαλησαν ἀπο θεου ἀνθρωποι . Ἐγενοντο δε και ψευδοπροφηται ἐν τῳ λαῳ , |
ἐπιτηδευεται , των παραπλησιων κακων ἀμοιρουσιν : ἀει γαρ ἐν στρατειαις και μαχαις εἰσι κτεινοντες και κτεινομενοι και τοτε μεν | των Ἰουδαιων , των και τον κυριον ἀποκτειναντων Ἰησουν και τους προφητας , και ἡμας ἐκδιωξαντων , και θεῳ μη |
. ἐτι δ ' αὐτην οὑτος τοις πολεμοις και ταις στρατειαις και πασιν οἱς ἀν τις αὐτον μεγαν εἰναι νομισειε | . εἰρηνη σοι . ἀσπαζονται σε οἱ φιλοι . ἀσπαζου τους φιλους κατ ' ὀνομα . Ἰουδας Ἰησου Χριστου δουλος |
μη γε το ἐξωθεν μονον ἐνδηλον παρασκευαζουσαν . ἀνευ γαρ ἀναφερομενης τινος ἐκειθεν συμπαθειας οὐκ ἀν γενοιτο ἡ τοιαυτη ἐπαισθησις | μοι ἀκολουθει . ἐξηλθεν οὐν οὑτος ὁ λογος εἰς τους ἀδελφους ὁτι ὁ μαθητης ἐκεινος οὐκ ἀποθνῃσκει . οὐκ εἰπεν |
παραπλησιως . ἐγκαταδυεται γαρ ὁ καπνος ἀναφερων πολυ γεωδες , ἀναφερομενης γαρ της τοιαυτης ἀναθυμιασεως ἑλκεται τῃ πνοῃ και εἰσδυεται | . Ἀγαπητε , πιστον ποιεις ὁ ἐαν ἐργασῃ εἰς τους ἀδελφους και τουτο ξενους , οἱ ἐμαρτυρησαν σου τῃ ἀγαπῃ |
του αἱματος . ὁμοιον οὐν τῳ ἐσθητα φαεινην και ἀστρα φαεινην ἀμφι σεληνην . . . Γ . στεινομενος νεκυεσσιν | λογου εἰτε δι ' ἐπιστολης ἡμων . Αὐτος δε ὁ κυριος ἡμων Ἰησους Χριστος και [ ὁ ] θεος ὁ |
ἐπι της ἐσθητος της Ναυσικαας “ φερεν δ ' ἐσθητα φαεινην , ” ἡν δια το ἐρρυπωσθαι εἰς τους πλυνους | ὀνοματι Ἁνανιας , και εἰπεν προς αὐτον ἐν ὁραματι ὁ κυριος , Ἁνανια . ὁ δε εἰπεν , Ἰδου ἐγω |
των κωμῳδιων ποιητης μεμνηται οὑτως : Ἀλεκτρυονα τον του Φιλιππου παραλαβων ἀωρι κοκκυζοντα και πλανωμενον κατεκοψεν : οὐ γαρ εἰχεν | , εὐχαριστιας , ὑπερ παντων ἀνθρωπων , ὑπερ βασιλεων και παντων των ἐν ὑπεροχῃ ὀντων , ἱνα ἠρεμον και ἡσυχιον |
ἐπι θανατῳ : παρ ' οὑ Τευθρας ὁ Μυσων δυναστης παραλαβων αὐτην ἐγημε . το δε βρεφος ἐκτεθεν ἐν ὀρει | της χειρος μου . ὁ πατηρ μου ὁ δεδωκεν μοι παντων μειζον ἐστιν , και οὐδεις δυναται ἁρπαζειν ἐκ της |
τοις φρονουσιν ὀρθως ὁτι ἐκ Πανος ἠν τα φαντασματα και ἀκουσματα μηνιοντος τι τοις ναυταις : οὐκ εἰχον δε την | εὐαγγελιου , οὑ ἐγενηθην διακονος κατα την δωρεαν της χαριτος του θεου της δοθεισης μοι κατα την ἐνεργειαν της δυναμεως |
και τα λαμπρα και σεμνα και περιμαχητα ταυτης θεαματα και ἀκουσματα τα μεν ἐς ἑσπεραν μετεκομισθη , τα δ ' | οὑτως ὁμειρομενοι ὑμων εὐδοκουμεν μεταδουναι ὑμιν οὐ μονον το εὐαγγελιον του θεου ἀλλα και τας ἑαυτων ψυχας , διοτι ἀγαπητοι |
και : Νους παρεξηυλημενος . Βοιωτιον οὐς : ἐπι των ἀναισθητων και ἀπαιδευτων : εἰς τουτο γαρ ἐσκωπτοντο οἱ Βοιωτοι | ἡμιν την παραβολην των ζιζανιων του ἀγρου . ὁ δε ἀποκριθεις εἰπεν , Ὁ σπειρων το καλον σπερμα ἐστιν ὁ |
, οὑσπερ κατεσκευαζον εἰς σωτηριαν , ὡς ἀν μαθωσιν ἐξ ἀναισθητων τοπων την πιστιν αὐτων ἀξιαν ὑβρισματων . τις ἀν | ἀγρους και κωμας ἀγορασωσιν ἑαυτοις τι φαγωσιν . ὁ δε ἀποκριθεις εἰπεν αὐτοις , Δοτε αὐτοις ὑμεις φαγειν . και |
οὐδεν ἀξιον των ἀναλωματων ποιουντας . ἐπαυσεν οὐν αὐτους τουτων Κλεομενης ὁ τυραννος , ὁ και τας μαστροπους τας εἰθισμενας | αἰτησωνται , γενησεται αὐτοις παρα του πατρος μου του ἐν οὐρανοις . οὑ γαρ εἰσιν δυο ἠ τρεις συνηγμενοι εἰς |
, προηγε μιν ἐς τα οἰκια : ὁκως δε ἰδοιτο Κλεομενης τα ποτηρια , ἀπεθωμαζε τε και ἐξεπλησσετο : ὁ | μου προς τον πατερα , ἐξ οὑ πασα πατρια ἐν οὐρανοις και ἐπι γης ὀνομαζεται , ἱνα δῳ ὑμιν κατα |
ἐνεδειξατο . και των συγκλητικων παροξυναντων τους πρεσβευτας και συνεργησειν ἐπαγγελλομενων , οἱ καθυβρισθεντες ἐπηνεγκαν κρισιν τῳ Σατορνινῳ περι της | ἡμερας και τρεις νυκτας , οὑτως ἐσται ὁ υἱος του ἀνθρωπου ἐν τῃ καρδιᾳ της γης τρεις ἡμερας και τρεις |
ὁ δε Τιμολεων , ἐπικαλουμενων αὐτον των Ῥηγινων και συμμαχησειν ἐπαγγελλομενων , ἐξεπλευσεν εὐθεως ἐκ του Μεταποντιου σπευδων φθασαι την | τα πετεινα του οὐρανου κατασκηνωσεις , ὁ δε υἱος του ἀνθρωπου οὐκ ἐχει που την κεφαλην κλινῃ . Εἰπεν δε |
τα ἑπομενα , ἡ ΑΓ προς ΕΒ . Τουτο το σχολιον του ιαʹ θεωρηματος , ὁπου σημειον ἐστι τοδε ☉ | προς αὐτους , Ἀνδρες Ἰσραηλιται , προσεχετε ἑαυτοις ἐπι τοις ἀνθρωποις τουτοις τι μελλετε πρασσειν . προ γαρ τουτων των |
εὐκηλητειρα . εὐχεσθαι Διι χθονιῳ Δημητερι θ ' ἁγνῃ . σχολιον : εὐσεβειν διδασκει τον γεωργουντα . νειον : την | και οἱ ἀποστολοι εἰπαν , Πειθαρχειν δει θεῳ μαλλον ἠ ἀνθρωποις . ὁ θεος των πατερων ἡμων ἠγειρεν Ἰησουν , |
, ὁδου μεν παρεργον και κοχλιδιον ἀναλεξῃ και βολβαριον , τετασθαι δε δει την διανοιαν ἐπι το πλοιον και συνεχως | δαιμονιων ἐκβαλλει τα δαιμονια . και προσκαλεσαμενος αὐτους ἐν παραβολαις ἐλεγεν αὐτοις , Πως δυναται Σατανας Σαταναν ἐκβαλλειν ; και |
. διαφορα δε ἐστι των τασεων το μαλλον ἠ ἡττον τετασθαι . Συστημα δε ἐστι συνταξις πλειονων φθογγων ἐν τῳ | οὐκ ἐξεστιν φαγειν εἰ μη μονους τους ἱερεις ; και ἐλεγεν αὐτοις , Κυριος ἐστιν του σαββατου ὁ υἱος του |
παρα διαιτητῃ προσεισεφερεν : ἀφ ' ἡς ἰσως και Πλατων παραστησασθαι εἰς κρισιν εἰρηκεν ὁ προσκαλεσασθαι οἱ ῥητορες . γραφαι | ἁπαξ ἐπι συντελειᾳ των αἰωνων εἰς ἀθετησιν [ της ] ἁμαρτιας δια της θυσιας αὐτου πεφανερωται . και καθ ' |
καταδουλουσθαι ἑτερας ἐστι χρειας , ὡσπερ και το χειρωσασθαι και παραστησασθαι και ὑπαγαγεσθαι . και κατα εἰδη καταναυμαχειν καταπεζομαχειν καθιππομαχειν | προς ὑμας . και ἐλθων ἐκεινος ἐλεγξει τον κοσμον περι ἁμαρτιας και περι δικαιοσυνης και περι κρισεως : περι ἁμαρτιας |
γνωριμον ἀλλ ' οὐδε τῳ διορθωτικῳ : το μεν γαρ ἐπανορθωτικον οὐ τα αὐτα ἀξιοι παρεχειν τους ποιησαντας ἁ ἐποιησαν | μνηαις των ἀγιον σου μη παριδης ὁτι πρεσβειαις αὐτων λυτρουτε ἀνθρωπος ἐκ θανατου πονηρου και ἐκ πτεσματων . Ὁτε γαρ |
μεν κατα την ἀριθμητικην ἀναλογιαν , το δε κατα το ἐπανορθωτικον . ὁταν δε ὁ μεν δουλος ἀπολυθῃ της δουλειας | σου και περιπατει . ἠρωτησαν αὐτον , Τις ἐστιν ὁ ἀνθρωπος ὁ εἰπων σοι , Ἀρον και περιπατει ; ὁ |
ἀνεθηκε την χωραν τῳ θεῳ . Φρυνιχος ἐν Σαμῳ στρατηγων προδιδους την πολιν , ἐν τῳ μελλειν διαβληθεις καταφανης γιγνεσθαι | δουλοι και ἐλευθεροι ; και ἠκουσα φωνης λεγουσης μοι : ἀκουσον , δικαιε Ἰωαννη : καθως προειπεν ὁ προφητης Δαυιδ |
παλιν στρατηγος , δηλονοτι τοις πολεμιοις , ἠ ἀπατων ἠ προδιδους : και το τελος και ἡ των πραγματων ἐκβασις | αἰωνων ποταποι ἀναστησονται ; και ἠκουσα φωνης λεγουσης μοι : ἀκουσον , δικαιε Ἰωαννη : πασα φυσις ἀνθρωπινη τριακονταετης ἀναστησεται |
, ναυλοχους λιπων ἑδρας μονους τ ' Ἀτρειδας , πελαγος Αἰγαιον περω ; Και ποιον ὀμμα πατρι δηλωσω φανεις Τελαμωνι | και παν πνευμα πονηρον μετα του ἀντιχριστου , και σταθησονται ἐνωπιον μου παντες γυμνοι και τετραχηλισμενοι . Και παλιν εἰπον |
το κατα Σηστον και Ἀβυδον , δι ' οὑ το Αἰγαιον και ὁ Ἑλλησποντος ἐκδιδωσι προς ἀρκτον εἰς ἀλλο πελαγος | ἐβαλεν αὐτους εἰς την γην . και ὁ δρακων ἑστηκεν ἐνωπιον της γυναικος της μελλουσης τεκειν , ἱνα ὁταν τεκῃ |
μεταβασιν καθ ' ὑπολειψεις διαφορους και μη κατα ἀντικειμενην κινησιν ἀποτελεισθαι . νυν δε ἁμα ταις προς τας ἀνατολας μεταβασεσιν | οὐδεν εὑρεν ἐν αὐτῃ εἰ μη φυλλα μονον , και λεγει αὐτῃ , Μηκετι ἐκ σου καρπος γενηται εἰς τον |
ἐκκενουται μετα της σπερματοειδους ὑγροτητος , ὡστε οὐδεν θαυμαστον ἀσθενεστερους ἀποτελεισθαι τους λαγνευοντας , ἀφαιρουμενους του σωματος ἁπαντος ἑκατερας των | Ἰησους τοις μαθηταις ἐγερθεις ἐκ νεκρων . Ὁτε οὐν ἠριστησαν λεγει τῳ Σιμωνι Πετρῳ ὁ Ἰησους , Σιμων Ἰωαννου , |
εἰδος προς το ἀπο της δευτερας το ὁμοιον και ὁμοιως ἀναγεγραμμενον . Και της ΓΔ ἀρα . , ] σχολιον | , και ὁταν μεθυσθωσιν τον ἐλασσω : συ τετηρηκας τον καλον οἰνον ἑως ἀρτι . Ταυτην ἐποιησεν ἀρχην των σημειων |
διαρρυπτει . Το δε δια των μεταλλικων Γαληνου προς νευροτρωτους ἀναγεγραμμενον ἐχει οὑτως : χαλκιτεως , μισυος , ἰου , | σκανδαλιζει σε , ἐξελε αὐτον και βαλε ἀπο σου : καλον σοι ἐστιν μονοφθαλμον εἰς την ζωην εἰσελθειν , ἠ |
των ϲτυφοντων ἱκανωϲ ἐϲτι μετα λεπτομερειαϲ . Μελαν , ᾡ γραφομεν ἱκανωϲ και τουτο ξηραινει , λυομενον δε ὀξυκρατῳ τα | δια το ὀνομα μου : ὁ δε ὑπομεινας εἰς τελος οὑτος σωθησεται . ὁταν δε διωκωσιν ὑμας ἐν τῃ πολει |
και ἐθνη και γενη και φυλαι στεφανουμεν , ὑμνουμεν , γραφομεν , πληρεις εἰκονων αἱ πολεις , αἱ μεν πινακων | οὐρανου . Ὁ δε εἰς τας θυρας ἐξω φθασθη , οὑτος ἀπρακτος τῳ Θεῳ κεκραγε . Το δε ἀγιον της |
του παρα την διαιρεσιν , ἀλλ ' ἐνταυθα τον αὐτον παραλογισμον ὀνομαζει . το γαρ αὐτο διαιρουμενον ἀπο τουδε συντιθεται | και διελογιζοντο προς ἑαυτους λεγοντες , Ἐαν εἰπωμεν , Ἐξ οὐρανου , ἐρει , Δια τι [ οὐν ] οὐκ |
ὑπαρχουσιν αἱ ἀρχαι ἠ ἐνεργειᾳ ; και βουλομενος κρυψαι τον παραλογισμον ἐσιωπησε το ἐνεργειᾳ , και ἐντευθεν ἐλεγχει ὁ και | πρωτος ἀνθρωπος ἐκ γης χοϊκος , ὁ δευτερος ἀνθρωπος ἐξ οὐρανου . οἱος ὁ χοϊκος , τοιουτοι και οἱ χοϊκοι |
ἐνθα μυελου τε ἀρχαι και νευρων και κατα τας πεισεις παραφροσυναι , περικειμενων και των αἰσθησεων τῃ κεφαλῃ , ὡσπερ | ὁτι ἠλπικαμεν ἐπι θεῳ ζωντι , ὁς ἐστιν σωτηρ παντων ἀνθρωπων , μαλιστα πιστων . Παραγγελλε ταυτα και διδασκε . |
κεφαλης εἰρηται . Και παθεα ἐγκεφαλου και ἀλλαι νουσοι , παραφροσυναι και μανιαι , και παντα ἐπικινδυνα , και πονεει | και περιφερομενοι παντι ἀνεμῳ της διδασκαλιας ἐν τῃ κυβειᾳ των ἀνθρωπων ἐν πανουργιᾳ προς την μεθοδειαν της πλανης , ἀληθευοντες |
ἀσεβεις τε και ἀδικεις . ἀσεβεις μεν τον θεον , ἀδικεις δε τον υἱον , μαλλον δε κἀκεινον ἀσεβεις : | των Ἰουδαιων ; ὁ δε ἀποκριθεις αὐτῳ λεγει , Συ λεγεις . και κατηγορουν αὐτου οἱ ἀρχιερεις πολλα . ὁ |
εἰς Ῥοδον τοκους ὁτῳδηποτε τροπῳ πεισθεντες , δια ταυτα οὐδεν ἀδικεις ἡμας , οὑς παρασυγγεγραφηκας εἰς Ῥοδον καταγαγων την ναυν | κληρονομησω ; ὁ δε Ἰησους εἰπεν αὐτῳ , Τι με λεγεις ἀγαθον ; οὐδεις ἀγαθος εἰ μη εἱς ὁ θεος |
: „ προσμυθοποιει δε τον ἐξωκεανισμον τον κατα την πλανην συμβαντα την ἀπ ' ἐκεινου του πλου . ἐπει κἀκεινο | τον θεον αὐτων . και αὐτος προελευσεται ἐνωπιον αὐτου ἐν πνευματι και δυναμει Ἠλιου , ἐπιστρεψαι καρδιας πατερων ἐπι τεκνα |
ἀγοι ἐν τωι διεγειρεσθαι , και τα κατα τριτην ἡμεραν συμβαντα τον αὐτον τροπον ἐπειρατο ἀναλαμβανειν . και ἐπι πλεον | . και εὐθυς ἠν ἐν τῃ συναγωγῃ αὐτων ἀνθρωπος ἐν πνευματι ἀκαθαρτῳ , και ἀνεκραξεν λεγων , Τι ἡμιν και |
τελος μεν ὑπο τοις σημειοις ὁλον ἀνευ παραγγελματος ἐπανηλθεν ἐς Ἀριμινον , οἱ λοιποι δ ' ἐς τας πατριδας κατα | αὐτων . εἰρηνευετε ἐν ἑαυτοις . παρακαλουμεν δε ὑμας , ἀδελφοι , νουθετειτε τους ἀτακτους , παραμυθεισθε τους ὀλιγοψυχους , |
ἑτερον ὑπατον μεγαλῃ μαχῃ περι Πραινεστον ἡττησθαι πυθομενος ἀνεστρατοπεδευεν ἐς Ἀριμινον . και τουδε μεν Πομπηιος της οὐραγιας ἐξαπτομενος ἠνωχλει | Μετα δε το σιγησαι αὐτους ἀπεκριθη Ἰακωβος λεγων , Ἀνδρες ἀδελφοι , ἀκουσατε μου . Συμεων ἐξηγησατο καθως πρωτον ὁ |
κʹ , Σεληνη κεʹ : ὁμοιως δε και ἑκαστος ἰδιων ἀναφορων κατα κληρον . κατα το κλιμα οὐν συγκρινειν δεησει | ἐκτος του σωματος ἐστιν , ὁ δε πορνευων εἰς το ἰδιον σωμα ἁμαρτανει . ἠ οὐκ οἰδατε ὁτι το σωμα |
ὑπεροχην των ἐπι τε της ὀρθης και της ἐγκεκλιμενης σφαιρας ἀναφορων των ἀπολαμβανομενων του δια μεσων των ζῳδιων κυκλου περιφερειων | εἰ ἐκ του κοσμου ἠτε , ὁ κοσμος ἀν το ἰδιον ἐφιλει : ὁτι δε ἐκ του κοσμου οὐκ ἐστε |
' οὐχι του κοινῃ συμφεροντος σπουδαζειν : τουτο οὐν πανταπασιν ἀναιρησει το δοκειν ὑπερ ἑαυτου σπουδαζειν , ἠ συντρεχων τῳ | ἐσομαι αὐτῳ εἰς πατερα , και αὐτος ἐσται μοι εἰς υἱον ; ὁταν δε παλιν εἰσαγαγῃ τον πρωτοτοκον εἰς την |
ἐστιν ἠ γεγενηται , και το γενεσθαι το γεγονος ἀναιρων ἀναιρησει και το εἰναι αὐτον αἰτιον , ἠ ἀναιτιος ἁπλως | φονευς και μετανοων θερμως , ἰδε τον Μανασσην ὁτι τον υἱον αὐτου εἰδωλων θυσιαν ἐποιησεν και μετα τεσσαρακοντα πρεσβυτερους ἐφονευσε |
ἀπεζυγην ; νυν δ ' ὁρω σαφεστατον κακον , τεκνων φιλτατων στερεισα . ἀλλα ταδ ' ἠδη σωματα λευσσω των | παντων των συμβεβηκοτων τουτων . και ἐγενετο ἐν τῳ ὁμιλειν αὐτους και συζητειν και αὐτος Ἰησους ἐγγισας συνεπορευετο αὐτοις , |
; και γαρ τουτ ' ἐξετασον . πρωτον μεν των φιλτατων τε και ἀναγκαιοτατων ὑπαρξει σοι στερεσθαι σωματων , μητρος | μοι τον Βαρναβαν και Σαυλον εἰς το ἐργον ὁ προσκεκλημαι αὐτους . τοτε νηστευσαντες και προσευξαμενοι και ἐπιθεντες τας χειρας |
ὑπτιον , ἀλλοτε δε πρηνη , τοτε δ ' ὀρθον ἀνασταντα πλωϊζοντ ' † ἀλυοντ ' ἐπι θιν ' ἁλος | παρ ' ὁ παρελαβετε , ἀναθεμα ἐστω . Ἀρτι γαρ ἀνθρωπους πειθω ἠ τον θεον ; ἠ ζητω ἀνθρωποις ἀρεσκειν |
μη ᾐσχυνετο τους παροντας ὁ Ἐρυξιας , οὐδεν αὐτον ἐκωλυεν ἀνασταντα τυπτειν τον Κριτιαν : οὑτως ᾠετο μεγαλου τινος ἐστερησθαι | και ἐν ταις οὐραις αὐτων ἡ ἐξουσια αὐτων ἀδικησαι τους ἀνθρωπους μηνας πεντε . ἐχουσιν ἐπ ' αὐτων βασιλεα τον |
διαφθειρῃ του ζητηματος την ἀληθη μορφην . Οἱον δικανικως το δικανικον και συμβουλευτικως το συμβουλευτικον και ἐπιδεικτικως το ἐπιδεικτικον , | πρωτον ἀπελθειν και θαψαι τον πατερα μου . ὁ δε Ἰησους λεγει αὐτῳ , Ἀκολουθει μοι , και ἀφες τους |
ἐστι στασεως , εἰ μαθοιμεν ὁτι ὁ μεν στοχασμος το δικανικον ἐχει μονον , σπανιως δε και το συμβουλευτικον , | ἀποταξασθαι τοις εἰς τον οἰκον μου . εἰπεν δε ὁ Ἰησους , Οὐδεις ἐπιβαλων την χειρα ἐπ ' ἀροτρον και |
, γινεται δε ἀπο του βʹ προσωπου του παθητικου ὁριστικου παρατατικου , λεγω δη του ἐτυπτου : ἐαν γαρ ἀποβαλῃς | αὐτος φυλασσων τον νομον . περι δε των πεπιστευκοτων ἐθνων ἡμεις ἐπεστειλαμεν κριναντες φυλασσεσθαι αὐτους το τε εἰδωλοθυτον και αἱμα |
Ἀοριϲτου βʹ και μελλοντοϲ τυπειν Ἀπαρεμφατα παθητικα χρονου ἐνεϲτωτοϲ και παρατατικου τυπτεϲθαι Παρακειμενου και ὑπερϲυντελικου τετυφθαι Ἀοριϲτου αʹ τυφθηναι Μεϲου | θεον , ὁτι ἐν τῳ αὐτῳ κριματι εἰ ; και ἡμεις μεν δικαιως , ἀξια γαρ ὡν ἐπραξαμεν ἀπολαμβανομεν : |
Ἡρακλεα τιμωσα λαμπρως ἡ πολις ἐν ἁπασι τοις δημοις θυσιας ποιουμενη , εἰς τας θυσιας ταυτας παρασιτους τῳ θεῳ οὐ | , και ἡ φωνη ἡν ἠκουσα ὡς κιθαρῳδων κιθαριζοντων ἐν ταις κιθαραις αὐτων . και ᾀδουσιν [ ὡς ] ᾠδην |
ἡσυχον αὐτῳ παρεξεις . ἠ τον κελαδον ἀποθεν του λεχους ποιουμενη . οἱον : οὐ σιγησεις και μετα ἡσυχιας αὐτον | της ὁμολογιας : οὐ γαρ ἐχομεν ἀρχιερεα μη δυναμενον συμπαθησαι ταις ἀσθενειαις ἡμων , πεπειρασμενον δε κατα παντα καθ ' |
, ὁ δε δημος κεκορεστο τιμωριαν παρα του τα δεινα δρασαντος εἰληφως . προσανειλον δε και τους παιδας του Κλεανδρου | δε οἱ βοσκοντες το γεγονος ἐφυγον και ἀπηγγειλαν εἰς την πολιν και εἰς τους ἀγρους . ἐξηλθον δε ἰδειν το |
ᾑ εὐ πεπονθε , και μενει το ἐργον αὐτου του δρασαντος εὐ , ὡστε εὐ δρασας χαιρει ὁρων το οἰκειον | ἐξηλθεν συν τῳ Βαρναβᾳ εἰς Δερβην . Εὐαγγελισαμενοι τε την πολιν ἐκεινην και μαθητευσαντες ἱκανους ὑπεστρεψαν εἰς την Λυστραν και |
ἀληθειας και ἀτυφιας ὡς ἀναγκαιοτατων και εὐδαιμονιας αἰτιων περιεχεσθαι μυθικων πλασματων κατεξανασταντας , ἁπερ ἐκ πρωτης ἡλικιας ἁπαλαις ἐτι ψυχαις | ἐν σωματι εἰτε χωρις του σωματος οὐκ οἰδα , ὁ θεος οἰδεν ὁτι ἡρπαγη εἰς τον παραδεισον και ἠκουσεν ἀρρητα |
παρα Δημοσθενει . ταυτα μεν οὐν χωρις ἑκαστῳ των τριων πλασματων παρακολουθειν ἐφην και ἐκ τουτων ἠξιουν την Δημοσθενους δυναμιν | , οἱς οὐκ ἐστιν ταμειον οὐδε ἀποθηκη , και ὁ θεος τρεφει αὐτους : ποσῳ μαλλον ὑμεις διαφερετε των πετεινων |
ὑπνοι σωματος ὀχλησιν ἠ ψυχης ἀδημοσυνην ἠ ἀργιην ἠ ἀπαιδευσιην σημαινουσι . , Δου . ἀνδρειη τας ἀτας μικρας ἐρδει | και δια της χρηστολογιας και εὐλο - γιας ἐξαπατωσιν τας καρδιας των ἀκακων . ἡ γαρ ὑμων ὑπακοη εἰς παντας |
πραγμα ἡ οὐσια , τα δε πραγματα σημαινονται και οὐ σημαινουσι . και λεγομεν ὁτι ὁ σκοπος ταις Κατηγοριαις οὐ | : το δε τελος της παραγγελιας ἐστιν ἀγαπη ἐκ καθαρας καρδιας και συνειδησεως ἀγαθης και πιστεως ἀνυποκριτου , ὡν τινες |
και του ὁμας . ἱπταμενης : ἐρχομενης , πεμπομενης , φερομενης . αἰγανεης : εἰδος ἀκοντιου , ἀκοντιου : αἰγανεα | ἐπιλεξαμενος Σιλαν ἐξηλθεν παραδοθεις τῃ χαριτι του κυριου ὑπο των ἀδελφων , διηρχετο δε την Συριαν και την Κιλικιαν ἐπιστηριζων |
πλην εἰ ταυτῃ σε τις κεκοινωνηκεναι φαιη , ὁτι ἁ φερομενης καλως ἐπεπρακτο ἀν σοι , ταυτα τῃ του καιρου | ἐξουσια του Χριστου αὐτου , ὁτι ἐβληθη ὁ κατηγωρ των ἀδελφων ἡμων , ὁ κατηγορων αὐτους ἐνωπιον του θεου ἡμων |
τον εἰδητικον ἀριθμον πρεσβευουσης , ἡν εἰς τον ἑαυτου διδασκαλον ἀναπεμπειν εἰωθε , και της τα σωματα ποιουσης ἀριθμους , | ἀμην γαρ λεγω ὑμιν ὁτι πολλοι προφηται και δικαιοι ἐπεθυμησαν ἰδειν ἁ βλεπετε και οὐκ εἰδαν , και ἀκουσαι ἁ |
και αὑτον εὑρηκεναι , την δε εὑρησιν αὐτων εἰς Ἐνωχ ἀναπεμπειν , και τουτον εὑρηκεναι πρωτον την ἀστρολογιαν , οὐκ | . λεγω γαρ ὑμιν ὁτι πολλοι προφηται και βασιλεις ἠθελησαν ἰδειν ἁ ὑμεις βλεπετε και οὐκ εἰδαν , και ἀκουσαι |
τρωγαλια τοις θεωμενοις προβαλοντ ' , ἐπι τουτοις εἰτ ' ἀναγκαζειν γελαν . Εὐ πανυ λεγεις : ὡς Δεξινικος γ | ταυτα : πρωτος Σιμων ὁ λεγομενος Πετρος και Ἀνδρεας ὁ ἀδελφος αὐτου , και Ἰακωβος ὁ του Ζεβεδαιου και Ἰωαννης |
χερσιν πιεζειν δια της καθεδρας ἐπερειδοντας ἠ και ἐνσειοντας , ἀναγκαζειν το ὑπερεχον των σφονδυλων εἰς το κατα φυσιν ἀποχωρειν | , Ἐαν τις ἀποθανῃ μη ἐχων τεκνα , ἐπιγαμβρευσει ὁ ἀδελφος αὐτου την γυναικα αὐτου και ἀναστησει σπερμα τῳ ἀδελφῳ |
' ἀξιωσειεν . ὁ μεν οὐν ὡσπερει μαλιστ ' ἀν ἐρωτικον λαβοις του λογου , περι τουτ ' ἐστιν : | τῳ κλινιδιῳ εἰς το μεσον ἐμπροσθεν του Ἰησου . και ἰδων την πιστιν αὐτων εἰπεν , Ἀνθρωπε , ἀφεωνται σοι |
οἱαν εὐχην κινειν . ὁ Παν οὐν ἐδιωκεν αὐτην δρομον ἐρωτικον , την δε ὑλη τις δεχεται δασεια φευγουσαν : | του ἱματιου αὐτου σωθησομαι . ὁ δε Ἰησους στραφεις και ἰδων αὐτην εἰπεν , Θαρσει , θυγατερ : ἡ πιστις |
ἐθνων και των Κελτικων , των μεν ἐν τοις ὀρεσιν οἰκουντων των δ ' ἐν τοις πεδιοις , το δ | εἰ ἁγιων ποδας ἐνιψεν , εἰ θλιβομενοις ἐπηρκεσεν , εἰ παντι ἐργῳ ἀγαθῳ ἐπηκολουθησεν . νεωτερας δε χηρας παραιτου : |
ὡς βελτιους γεγονασιν ; εἰεν . ἀλλα των μεν Σικελιαν οἰκουντων οὐδενι , των δ ' ἐν Ἰταλιᾳ βαρβαρων ἠ | ἱνα κατα χαριν , εἰς το εἰναι βεβαιαν την ἐπαγγελιαν παντι τῳ σπερματι , οὐ τῳ ἐκ του νομου μονον |
και λειας και ὁμαλας ἠ νεφελας τινας ὁμοιας ἠ ἐναιωρηματα ποιουμενα παντων ἐστιν οὐρων τα χρηστοτατα , και μαλιστα μεν | ἀναγκην , ὡσπερ οἱ ἀρχιερεις , προτερον ὑπερ των ἰδιων ἁμαρτιων θυσιας ἀναφερειν , ἐπειτα των του λαου : τουτο |
ἀμφιβολους εἰχον τας γνωμας , καραδοκουντες μεν και διαπυνθανομενοι τα ποιουμενα , βουλευομενοι δε των κρατουντων γενεσθαι . οἱ δε | σωσει ψυχην [ αὐτου ] ἐκ θανατου και καλυψει πληθος ἁμαρτιων . Πετρος ἀποστολος Ἰησου Χριστου ἐκλεκτοις παρεπιδημοις διασπορας Ποντου |
: οὐ μην οὐδε κατα στεγνωσιν συμβαινειν ὠφελεν δια την προσουσαν ἁλεαν . Ῥητεον , ὁτι εἰ και ταυτα παρακολουθει | ἰδητε το βδελυγμα της ἐρημωσεως το ῥηθεν δια Δανιηλ του προφητου ἑστος ἐν τοπῳ ἁγιῳ , ὁ ἀναγινωσκων νοειτω , |
μεν , ὁτι ἀνιατον ἐπεμψε τον δεσποτην και την μη προσουσαν αὐτῳ μελαγχολιαν περιηψε , θεσπιῳδιας δε δια το προσεχες | . ἐσται δε πασα ψυχη ἡτις ἐαν μη ἀκουσῃ του προφητου ἐκεινου ἐξολεθρευθησεται ἐκ του λαου . και παντες δε |
Ὁ δε ἀπο του Ὠριωνος Ποταμος οὐ τῳ Λεοντι ἀρχεται ἀντικαταδυνειν , ὡς οἱ περι τον Εὐδοξον φασιν , ἀλλα | ἀγαπων με τους λογους μου οὐ τηρει : και ὁ λογος ὁν ἀκουετε οὐκ ἐστιν ἐμος ἀλλα του πεμψαντος με |
ἀτερ χειρος καταγουσιν : ὡστε τῳ Κριῳ ἀνατελλοντι ἀρχεσθαι αὐτον ἀντικαταδυνειν . ἀκολουθως δε ταυτῃ τῃ ὑποθεσει και του Καρκινου | ἐμε ζητειτε , ἀφετε τουτους ὑπαγειν : ἱνα πληρωθῃ ὁ λογος ὁν εἰπεν ὁτι Οὑς δεδωκας μοι οὐκ ἀπωλεσα ἐξ |
περιιστατο ἀοριστον , του σφεδαπος μη δυναμενου κατα το τριτον παραλαμβανεσθαι , ἐπει δυσεφικτον το ὁρισαι παντος ἀνθρωπου πολιν : | δια του κυριου ἡμων Ἰησου Χριστου , του ἀποθανοντος ὑπερ ἡμων ἱνα εἰτε γρηγορωμεν εἰτε καθευδωμεν ἁμα συν αὐτῳ ζησωμεν |
μεν λεγεται , ἐπειδη δυναται ἑκαστον τουτων καθ ' ἑαυτο παραλαμβανεσθαι , ἀτομα δε λεγονται , οὐκ ἐπειδη οὐ τεμνονται | τα ἀσχημονα ἡμων εὐσχημοσυνην περισσοτεραν ἐχει , τα δε εὐσχημονα ἡμων οὐ χρειαν ἐχει . ἀλλα ὁ θεος συνεκερασεν το |
οὐν οὐ τῳ ὑποκειμενῳ τῳ ἐν τῃ καταφασει συνταχθεν το ἀρνητικον μοριον ἐξεργαζεται την ἀποφασιν , φανερον , εἰπερ μηδε | ὠφελησεν ὁ λογος της ἀκοης ἐκεινους , μη συγκεκερασμενους τῃ πιστει τοις ἀκουσασιν . εἰσερχομεθα γαρ εἰς [ την ] |
διαφερει ἐκεινων των ἐχοντων τους προσδιορισμους , ὡστε οὐδε το ἀρνητικον μοριον ἀδιαφορως τιθεμενον ταὐτο ποιησει . Τα οὐν ἀλλα | και ἐποικοδομουμενοι ἐν αὐτῳ και βεβαιουμενοι [ ἐν ] τῃ πιστει καθως ἐδιδαχθητε , περισσευοντες ἐν εὐχαριστιᾳ . βλεπετε μη |
ἡ ἐν τῳδε τῳ παντι : μιμειται γαρ αὑτη ἐκ διεστηκοτων οὐσα φιλη : ἡ δε ἀληθης παντα ἑν εἰναι | γαρ εἰ ἠπιστησαν τινες ; μη ἡ ἀπιστια αὐτων την πιστιν του θεου καταργησει ; μη γενοιτο : γινεσθω δε |
κυκλῳ φορητικην αἰθεριον οὐσιαν καθισταμενον . τουτων δ ' οὑτω διεστηκοτων ἀναγκη και τἀλλα στοιχεια , ὑδωρ και ἀερα , | ἡμων Ἰησου Χριστου παντοτε περι ὑμων προσευχομενοι , ἀκουσαντες την πιστιν ὑμων ἐν Χριστῳ Ἰησου και την ἀγαπην ἡν ἐχετε |
[ ἠ ] και ἀπογλυκανθεντες πολλακις δι ' ὑδατος ἐδεσμα ξηραντικον γινονται : βελτιους δ ' εἰσιν οἱ λευκοι . | αἰωνιον εὐαγγελισαι ἐπι τους καθημενους ἐπι της γης και ἐπι παν ἐθνος και φυλην και γλωσσαν και λαον , λεγων |
δε ἀνθοϲ αὐτων ἐτι μαλλον ἐϲτι ϲτυπτικον : ὁθεν και ξηραντικον . Ῥοδια ῥιζα θερμαινει μεν κατα την δευτεραν ἀποϲταϲιν | πονηρους ποιειν , οὐδε δενδρον σαπρον καρπους καλους ποιειν . παν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον ἐκκοπτεται και εἰς πυρ |