τροφην . Τους δε περδικας , ὁταν θηρευῃ τις τους νεοττους , προκυλιεσθαι του θηρευοντος ὡς ἐπιληπτους ὀντας και ἐπισπασθαι | ||
ὀρυσσουσι την γην ἡν ἐπεβαλλον , και κινουμενους ἠδη τους νεοττους και ἑπεσθαι δυναμενους αὐταις , ἀπαγουσι . Χειμων ὀρνιθιας |
ἐπιμελεια μεν εὐ διατιθησι , ῥᾳθυμια δε ἀκροσφαλη και σαθραν ἀπεργαζεται . μη γαρ δη οἰου , εἰ μεν οἰκιαν | ||
και ψυξεις πραξεων και κινδυνους και ἐκτρωσμους και αἱμαγμους γυναικων ἀπεργαζεται και νοσους . Και ἐαν ἐν Ἡλιου οἰκῳ ἡ |
θνητοις . οἱ καλεονται ἡμιθεοι : κατα συγκρισιν προς ἡμας ὑστερους ὀντας ἐκεινων . Ὁμηρος : “ και ἡμιθεων γενος | ||
λοχαγους , οἱ καλεονται ἡμιθεοι κατα συγκρισιν προς ἡμας , ὑστερους , ὀντας ἐκεινων . Ὁμηρος , και ἡμιθεων γενος |
γαρ ἐγω τον Αἰγυπτιον διαφυγειν , ἀν μοι δῳς ἱππεις ἐπιλεκτους . “ ἐπῃνεσε βασιλευς και διδωσιν : ὁ δε | ||
νησον ἐπραιδευσαν και αἰχμαλωτους ἐλαβον , τας γυναικας του χορου ἐπιλεκτους ἐπεμψαν τῳ Ἀπολλωνι . προ δε πομπης εὐθυς συνηχθη |
το φυτον , ἀγονον τι ὀν παρα το τους ἐσθιοντας ἀγονους τηρειν . . . . , . ἀγνοω : | ||
ἐξυγραινεσθαι το σπερμα ὡστε και ἐκ του αὐτοματου ῥειν : ἀγονους φησι τους πινοντας γινεσθαι δια το διαλυεσθαι το σπερμα |
λεγοιτε , λεγομεν λεγετε . δια τουτο φαμεν τῳ ῥιπτουμεν παρακεισθαι το ῥιπτειτε , τῳ δε ῥιπτομεν το ῥιπτετε . | ||
μη εἰναι κριτηριον ταυτην της ἀληθειας τῳ και ἀλλας ἀπαραλλακτους παρακεισθαι αὐτῃ ψευδεις , οὑτως οὐκ ἀπεοικε και τοις διεξωδευμενοις |
περιῤῥηξας τους χιτωνισκους γυμνα τε τα στερνα ποιησας τους ἐπιλογικους οἰκτους ἐκ της ὀψεως αὐτης ἐπεῤῥητορευσε δεισιδαιμονησαι τε ἐποιησε τους | ||
θωϋσσεις ; ποι λογος ἡκει ; δια γαρ μελαθρων ἀιον οἰκτους οὑς οἰκτιζηι . δια δε στερνων φοβος ἀισσει Τρωιασιν |
ὁταν παρακαταθεσθαι κτλ . . ὁτι ὁ δικαιος χρησιμος ὁταν παρακαταθεσθαι δει ἀργυριον και σων εἰναι , ὡς φησι Πολεμαρχος | ||
Αἰητῃ δε την Ἐφυραιαν : και Αἰητην ἀπιοντα ἐς Κολχους παρακαταθεσθαι Βουνῳ την γην , Βουνον δε Ἑρμου και Ἀλκιδαμειας |
ὑδατι , κλυζειν . Ἠ κοκκους κνιδιους ὁσον ἑξηκοντα τριψας λειους , ἐπιχεας τε μελι και ἐλαιον και ὑδωρ , | ||
ἐλαιου # γ , ἁλων # γ . τους ἁλας λειους μασσε συν τῃ ζυμῃ , την δε κηρωτην ἀναξυσας |
και καταπτωσεις αἰφνιδιους και ἡγεμονικων τοπων ἠ νευρων ἀλγησεις και ἀναγκαιων προσωπων θανατους . Κρονος μεν οὐν και Ἡλιος ἀσυμφωνοι | ||
ἀνδρων των ἀλφηστων και των φρονιμων και των ἐφευρετων των ἀναγκαιων πραγματων ἀγαν παχυνθεις , ἠτοι πολυς και μεγας γενομενος |
φρουραν ἐκβαλουντες , παραγενομενων δε πρεσβευτων ἐκ της Ἀλεξανδρειας και παρακαλουντων παυσασθαι της φιλοτιμιας τουτους μεν ἀπεκτειναν , την δ | ||
ἐπ ' ἀκουσιῳ τῳ κακῳ , των δε ἀλληλους ἀμυνειν παρακαλουντων : και οἱ μεν ὀπισθεν ἀνειχον τους ποδας χερσι |
ἐν τωι Ὑπομνηματι των Σολωνος ἀξονων ὀργεωνας φησι καλεισθαι τους συνοδους ἐχοντας περι τινας ἡρωας ἠ θεους : ἠδη δε | ||
δε και τα συσσιτια σφων ὁ Πυρρος και τας ἀλλας συνοδους και διατριβας ὡς οὐ πρεπουσας πολεμῳ διελυε γυμνασια τε |
ὁ δε Κριος νομαιους και πεδινους , ὁ δε Ταυρος ἐπιπεδους και πεπονημενους , ὁ Καρκινος δε ἐνυδρους και χερσαιους | ||
. και ἐαν ταξωμεν τους πλασσοντας το ὀρθογωνιον ὁμοιους εἰναι ἐπιπεδους , διαλυσομεν το ζητουμενον . Πεπλασθω το τριγωνον ἀπο |
ἡ βατος , ” ἐμου βουληθεισα ἐπιλαβεσθαι , ἡτις παντων ἐπιλαμβανεσθαι εἰωθα . ” ὁ μυθος δηλοι , ὁτι οὑτω | ||
ψυχη οὐν αἰτια τοιαυτην ἐχουσα φυσιν ὡστε των αἰσθητων παραρρεοντων ἐπιλαμβανεσθαι των ὁμοιων τυπων και ἐναποτιθεσθαι τῃ μνημῃ , συλλεγουσαν |
νδε λογων τεισομεν ἐργα κρεισσω [ ] ! ελεγξαι προλαβειν ἀπιστους [ ] [ ] ν ἱκτηρα φερουσι μεν νυν | ||
λεγειν ὁτι φιλοπολις εἰμι και τα τοιαυτα . . . ἀπιστους ] τουτεστιν ἀπιθανους ὀντας τοις ἠθεσιν , ἠγουν οὐ |
τις ἠ ἐναντιωσιν ἀλλην ἠ ὑποκειμενον , καθ ' ἑκαστον ἀναγκασθησεται διπλασιαζειν : εἰτε γαρ ἐναντιωσιν ἀλλην , και ὑποκειμενον | ||
Κολλατινος πολλα κατολοφυρομενος ἑαυτον , εἰ δια συγγενων ἐλεον ἐκλιπειν ἀναγκασθησεται την πατριδα μηδεν ἀδικων , ἀποτιθεται την ἀρχην . |
οἰκος ἐστι ἀνδρα τον σωφρονα εὐνοιην φαινομενην διωθεεσθαι , ἀλλα στεργειν μαλιστα . Ἐγω δε οὐτε δεκα ἀνδρασι ὑπισχομαι οἱος | ||
, καταχθηναι δοξαντες ἐπι την ἀρχην ὑπ ' ἐκεινου , στεργειν δε τα παροντα ἠναγκαζοντο και τα δεδομενα δεχεσθαι . |
τυραννιδος των Ἀθηναιων κατεσχεν . Πεισιστρατος Ἀθηναιων τα ὁπλα βουλομενος παρελεσθαι παρηγγειλεν ἡκειν ἁπαντας εἰς το Ἀνακειον μετα των ὁπλων | ||
σαθρος ἐστι μηδεν ἀνειναι ῥωμης , ἀλλ ' ἐπικεισθαι και παρελεσθαι τας λαβας και μη τἀκεινῳ συμφεροντα προκριναι . οὐ |
ε γαμησεις την φιλην , νυν δε οὐ Ϛ θες παραβολιον : νικησεις γαρ ζ οὐχ ἑξεις ἐλπιδα πιστεως το | ||
την παρακαταθηκην γ οὐ δυνησῃ γημαι την φιλην δ θες παραβολιον : νικησεις γαρ ε ἑξεις ἐλπιδα πιστεως καλην Ϛ |
διδασκων ἁγιους ὁ λογος εὐφραινεται , δι ' οὑ πατηρ δοξαζεται : ᾡ ἡ δοξα εἰς τους αἰωνας . Ἀμην | ||
της γης τοποι , και αὐτη οὐτε οἱα οὐτε ὁση δοξαζεται ὑπο των περι γης εἰωθοτων λεγειν , ὡς ἐγω |
ὑστερον ἐγενοντο ὑπο Ἀργειων ἀναστατοι : Ἀμβρακιωτας δε και Ἀνακτοριους ἀποικους Κορινθιων ὀντας ἐπηγαγετο ὁ Ῥωμαιων βασιλευς ἐς Νικοπολεως συνοικισμον | ||
κατασκαφην , [ και ] ἐπεμψαν εἰς αὐτην ἐξ αὑτων ἀποικους . Ἑξακοσιοστῳ δε και εἰκοστῳ ἑβδομῳ της πολεως ἐτει |
καθοσον δε ἰσον , δυο τινων ἐστι , του τε λαμβανοντος και του δωρου : το γαρ ἰσον των προς | ||
ἐπιστημην του εὐ λεγειν , ἀλλως μεν Ξενοκρατους την ἐπιστημην λαμβανοντος και ἀρχαϊκῳ , νομῳ ἀντι της τεχνης , ἀλλως |
. το μεν οὐν πρωτον ἐγινοντο συνεχεις ἀκροβολισμοι : εἰτα παραταξαμενων ἑκατερων και της μαχης ὡδε κἀκεισε ῥεπουσης και πολλων | ||
οὑτω συστραφεντες ἐν Μαντινειᾳ ἐνικησαν , των Ἀθηναιων ἱππεων καλως παραταξαμενων . μετα τα ἐν Μαντινειᾳ οὐν ἐπεμψαν Λακεδαιμονιοι προς |
μεν οὐν κομιζων ἠν , ὁν διεδεξω , γενναιος γενναιῳ παραδους τας πολεις . ἐδωκε δε ἐν τοις βασιλειοις ποιητου | ||
βιβλιον ἀχρι τουτων ὁ στοιχειωτης συνεπληρωσεν πολλα μεν ἀντιστροφων εἰδη παραδους , πολλην δε ποικιλιαν προβληματων ἐπινοησας , ἐφαψαμενος δε |
προθυμοτερον μηδε δικαιοτερον . δια ταυτ ' ἐν πασιν ἐμαυτον ἐταττον . Λεγε τας ἐπιστολας τας του Φιλιππου . Εἰς | ||
ἠλιθιωτερος : εὐηθης και μωρος . Ἐπι γαρ του μωραινοντος ἐταττον τον Κοροιβον ἀπο τινος Κοροιβου μωρου , ὁν οἰονται |
φαντασια μεν οὐν ἐστι παθος ἐν τῃ ψυχῃ γινομενον , ἐνδεικνυμενον ἐν αὑτῳ και το πεποιηκος : οἱον , ἐπειδαν | ||
φαντασμα , φαντασιαν μεν λεγοντες το παθος της ψυχης το ἐνδεικνυμενον ἐν ἑαυτῳ [ . . . . , το |
ἠ ἀραιοτεραν ἠ διαστροφον ἐχειν τον σχηματισμον ἠ παρα το παρεπεσθαι δυσκρασιαν μοχθηραν . Διοκλης δι ' ἀτονιαν των ἀνδρων | ||
οὐσαις συνεχεσι , φαντασιαν ὁ χρονος συνεχειας ἐκ του αὐταις παρεπεσθαι διδωσιν , οὑτως αὐτος φαντασιαν ἀμεσοτητος ἐξ αὐτων ἀναδεχεται |
γενομενου και ζεσαντος , ἐνσκηψαντος μοριῳ τινι , συμραινει τους ὀνομαζομενους ἀνθρακας γινεσθαι , οἱπερ εἰσι χαρακωδη ἑλκη , το | ||
τους ἰδιους λογους και μυθους , τους ἀχρι και νυν ὀνομαζομενους , κατελιπεν εἰς την βιβλιοθηκην και λαβων παρα του |
ποιειν ἀγανακτουντων και οὐ μονον οὐ τιμωντων , ἀλλα και ἀποκτειναντων τον ἐπιμελουμενον [ ὡσπερ ἐκεινοι Σωκρατην ] . ποιον | ||
οὐκ ἐπεισε μη κακοτεχνησαι . Ὑμεις δ ' οὐ των ἀποκτειναντων ἐστε βοηθοι , ἀλλα των ἐκ προνοιας ἀποθνῃσκοντων , |
οὑς ἐδει το Πανακτον και τους ἀνδρας τους παρα Βοιωτων παραλαβοντας Ἀθηναιοις ἀποδουναι , το μεν Πανακτον ὑπο των Βοιωτων | ||
λαβοις λογον οὐτε ἑκοντων οὐτε ἀκοντων : αὐτους δε δει παραλαβοντας ὡσπερ προβλημα ἐπισκοπεισθαι . Και μετριως γε λεγεις . |
Καρρωτος κατεκλασεν . ἐν γαρ τοις ἑξης αὐτος ἱστορει μʹ διφρους τους συναγωνιζομενους τῳ του Ἀρκεσιλαου ἁρματι κατεαχθαι κατα τον | ||
το μετωπον και τας κορρας ἐφορουν : ὀκλαδιας τε αὐτοις διφρους ἐφερον οἱ παιδες , ἱνα μη καθιζοιεν ὡς ἐτυχεν |
ἐπι τῳ ἡμετερῳ ξυστησαντες . . . : και βουλονται ὑποπτους ἡμας ποιησαντες ἡμιν και διαβαλοντες ὑφ ' αὑτοις ποιησασθαι | ||
των ἐμοι καταλαβειν την πολιν παρασχοντων . οἱ Μενδαιοι ἀλληλους ὑποπτους ἡγησαμενοι της ταραχης ἐπαυσαντο . Ἀγησιλαος τους ἐνδοξους και |
ἀπηνεας δε και μεμηνοτας κεινους ἐκρινας . Ὁκοσα γαρ ἰνδαλμοισι διαλλαττοντα ἀνα τον ἠερα πλαζει ἡμεας , ἁ δη κοσμῳ | ||
κρασει τε και τῃ των πρωτων προσληψει σωματων , ἀλληλων διαλλαττοντα , φερε τι και περι των κατα μερος εἰπωμεν |
βοσκεται και δακνει τα φιληματα . ἐχει δε τινα και μαστος ἐπαφωμενος ἰδιαν ἡδονην . ἐν δε τῃ της Ἀφροδιτης | ||
αὐτοπροθυμος . ἠ παρα το μαστευω , το ζητω , μαστος και αὐτοματος , ὁ αὐτοζητητος και μη παρ ' |
τουτον μεν οὐν βασιλευσαι του συμπαντος κοσμου , τον δε προγενεστερον , δυναστευοντα της προειρημενης νησου , δεκα παιδας γεννησαι | ||
ποιει γαρ και προαιρεσεως οὐ δεηθεν , ἁτε προαιρεσεως ὀν προγενεστερον : διο και πολλα δουλευει αὐτῳ ταις δυναμεσιν . |
ἐν δε τοις Σιβυλλειοις εὑρεθη χρησμοις , ὁτι πολεμιων ἀλλοεθνων παρελθοντων εἰς το τειχος ἀγων ὑπερ ἀνδραποδισμου καταληψεται την πολιν | ||
περι των καθολου ἠ περι των ἀναγκαιων ἠ περι των παρελθοντων ἠ περι των ὡς ἐπι το πολυ ἐνδεχομενων ἠ |
αἰγας . Ἐτι λεγουσης αὐτης και του Διονυσοφανους τα γνωρισματα φιλουντος και ὑπο περιττης ἡδονης δακρυον - τος ὁ Ἀστυλος | ||
. φιλιας δε της σης ἐπιθυμησας δι ' ἐμου του φιλουντος ἀμφω τουθ ' αὑτῳ γενεσθαι βουληθεις ἐρχεται μετα γραμματων |
και ὁμοια και ἀνομοια και ἀλλο ὁτιουν τα ὀντα πασχοντα ἀποφαινειν . Και καλως γ ' , ἐφη . χρη | ||
κατηγορουντες του Ζηνωνος , πρωτον μεν την ἐγκυκλιον παιδειαν ἀχρηστον ἀποφαινειν λεγουσιν ἐν ἀρχῃ της Πολιτειας , δευτερον ἐχθρους και |
τοις ὁμοφυλοις ” ταὐτομολειν : το αὐτομολειν και ἐνταυθα διατριβειν ἀστειον και ἡδυ σοι νυν φαινεται . παρα την θυραν | ||
συντελεσετε το λοιπον του θερισμου „ . βουλεται γαρ τον ἀστειον οὐ μονον κριτην εἰναι των διαφεροντων , διακρινοντα και |
. ἐδει δε τουτο τεκμηριον ἱκανον ποιεισθαι του κατα τινας θειους ἀριθμους τα ἀιδια κεκοσμησθαι , τα δε θνητα † | ||
γαρ οἱ περι Πλατωνα ἐλεγον , λογους τινας ἐπεισαγαγοντες ἐνυποστατους θειους νοερους , προς οὑς ἐλεγον παντα τα ἐνυλα εἰναι |
πληθεσιν οὐκ ἐδηλου τἀληθες , ἐφασκε δ ' εἰς Κιλικιαν ἀναγειν την δυναμιν ἐπι τους ἀφεστηκοτας του βασιλεως τυραννους . | ||
τις . ὁσα μεν οὐν εἰς την των ὁλων φυσιν ἀναγειν ἀξιουντες οἱ πρωτοι ταυτα φιλοσοφησαντες τους περι του θεου |
τας πολεις αὐτων συνεβουλευε θαυμαζειν λεγων ἐπι ταις εὐηθειαις των παραινουντων ἀφειναι τας ἁμαρτιας αὐτοις ἀζημιους , εἰ μηδε δυνανται | ||
Κω ἀφικομενος ἐς την Κνιδον νυκτος ἀναγκαζεται ὑπο των Κνιδιων παραινουντων μη ἐκβιβασαι τους ναυτας , ἀλλ ' ὡσπερ εἰχε |
διακειμενων προς την ἀκροασιν , φθεγγεται το θηριον τουτο προοιμιον σκοτεινον τι και τεθνηκος δειλιᾳ , και μικρον προαγαγων ἀνω | ||
και ἀορατον ἠ το μολις ὁρωμενον , οἱον δοκει το σκοτεινον . τοιουτον δε το διαφανες , ἀλλ ' οὐχ |
ἐτι παρακειμενων των πρωτων τραπεζων και μη δυνασθαι των σιτιων ἀπολαυειν . Διφιλος δε φησιν ὁ Σιφνιος : τα ταριχη | ||
λελειπται μονη προς σωτηριαν ὁδος Τιγρητα διαβαντας γης ἀκεραιου παλιν ἀπολαυειν ἐχειν , τους μεν ἀλλους εἰχε σιγωντας , ὑφ |
. οὑτως : της γαρ γης ἀνα - διδουσης τους Σπαρτους ἐκ των του δρακοντος ὀδοντων ὁ Καδμος τους μεν | ||
τινα . προς τουτο ῥητεον ὁτι ἡ Γη ἀνεδωκε τους Σπαρτους προς το ἐκδικησαι τον φονον του δρακοντος : οὑτοι |
, και το μεν ἀποδεικνυον αἱ στασεις εἰσιν το δε ἀποδεικνυμενον το πραγμα περι οὑ ἡ στασις τουτεστι το ζητημα | ||
λημματα τινα ἐχει και ἐπιφοραν τινα , ἐπει παν το ἀποδεικνυμενον οὑτω και ἀποδεικνυον ἐπι μερους ἐστιν , εἰδικη ἐσται |
αἱ ἐπιβασεις . εἰκαζει δ ' αὐτος ἀπο των τροπων μειουσθαι μεν ἑως ἰσημεριας , αὐξεσθαι δε ἑως χειμερινων τροπων | ||
οὐδε προς ταυτα ὁ κακοδαιμων πιθανος εἰ . τοιγαρουν ἀναγκη μειουσθαι και σιωπῃ ἀνεχεσθαι ὑποιμωζοντα και ἀμελουμενον . Ἠν μεν |
μητηρ του παιδιου το ἀμμωνιακον μαϲηϲαμενη ἐμφυϲατω εἰϲ τον του παιδιου ὀφθαλμον . ποιει και ἀνεμωνηϲ ῥιζα ἡ βολβοειδηϲ λειοτατη | ||
οὐδ ' ὑπαυγος ἡλιακαις ἀκτισιν Ἐν τοις γενεθλοις εὑρεθῃ του παιδιου , Την εὐτροφιαν μαρτυρειν τουτῳ θελει , Τοὐναντιον δε |
. πρωτον οὐν τουτῳ τῳ ἐπαινῳ του εἰρηκοτος ἠ του πραξαντος , ἐπειτα μετ ' αὐτον τῃ παραφρασει της χρειας | ||
αὐτην τῃ πραξει , και ἀξιουντες την γνωμην ζητειν του πραξαντος , ἀλλ ' οὐ ψιλως ἀφορᾳν προς το πεπραγμενον |
ταὐτον ἐμοι ἐφη , Ὑγιαινε , βασιλευ , καιρος ἠδη παραταττεσθαι . ταραχθεντων δε των παροντων προς το παραδοξον της | ||
πως δε κἀν ἡμεις οἱ μηδε την ἀγοραν εἰδοτες ὑπομειναιμεν παραταττεσθαι και ὁπλομαχοις ἀνδρασιν ὑπηρετειν ; δυοιν δε ὀντοιν χαλεποιν |
γεγονοτες , πεπαιδευμενοι δε καλλιστα των ὁμοεθνων , ἱνα τους ἐπιμελησομενους του σωματος και πασαν ἡμεραν και νυκτα προσεδρευοντας ὁ | ||
δημοσιων τοπων και της κατα την ἀγοραν εὐ - ετηριας ἐπιμελησομενους . λαβοντες δε και τουτο το συγχωρημα παρα της |
των Ἑλληνικων , οἱ ἐν Χαιρωνειᾳ Φιλιππου και Μακεδονων ἐναντια ἀγωνιζομενους ἐγκαταλιποντες Ἑλληνας τοτε ἐν χωριῳ τῳ αὐτῳ ἐκτεινοντο ὑπο | ||
καθ ' ὁν οἱ κριται φαιας ἐσταλμενοι στολας κρινουσι τους ἀγωνιζομενους ὑπομνημα του πενθους ταις στολαις ἐμφανιζοντες : ὑστερον δε |
νοουντας τον δημιουργον θεον και ἀει προς το ἐκεινου ἀγαθον συντεταγμενους και ἀπ ' ἐκεινου το εἰναι και το εὐ | ||
ἀκρας μεθιεται , ἀνοιξας δε τας † φυγαδας πυλας ἀπηιει συντεταγμενους ἐχων τους λοιπους , ἀγομενος ἐπι ταις κρατισταις συνωρισι |
τα ἑδη των θεων αὐτα ἐξ ἠθων ἀναστησας , και φονους ἐργασαμενος ἐναγεις , και διαρρηξας και διαξηνας τους νομους | ||
την δευτεραν τριωρον κατ ' Αἰγυπτον ἀνδρα μεγιστον ἀπολεσθαι και φονους και διαρπαγας και χειροκρατησιας ἐσεσθαι , ἐν δε τῃ |
και λεπτοι . οὑτοι ἐπιφλεβοι και ὀξυθυμοτεροι . Τουτο δη προσλαμβανων , ὁτι ἐστι τις λογος λεγων , ὡς το | ||
ἑκαστου σχηματος . νικᾳ γαρ οὑτος την φυσιν του ἀερος προσλαμβανων ἐν τουτοις και την κρασιν του ἐνεστωτος καιρου . |
ὁπλοις ὡσπερ Κορυβαντες . Νη Δια : χρη γαρ τους ἀνδρειους . Και μην το γε πραγμα γελοιον , ὁταν | ||
ἀνθρωποι δικαια πραττουσι δεισαντες , ὁ γαμος δικαιους ἁμα και ἀνδρειους ἀποτελει : και μην και σοφους , οἱς προνοεισθαι |
] ἀντι του ἐπι Αἰθιοπιας , ὁπου και Μεμνων ἑην ἀσπαζεται Ἠω . Ἀνδριας γαρ ἱστατο ἐν Θηβαις ταις Αἰγυπτιαις | ||
κερδει καλα . Νυν πασι χαιρω , νυν με πας ἀσπαζεται , νυν οἱ σεθεν χρῃζοντες ἐκκαλουσι με : το |
τυμπανικους και σκιρρωδες ἐχοντας το ἡπαρ ποιει μεν και το προγεγραμμενον βοηθημα , πολυ δε μαλλον ἐκεινα δει σκευαζειν , | ||
. και το δια του χυλου του μολυβδου χρισμα το προγεγραμμενον ἐπι των αἱματικων ῥευματων χρησιμωτατον ἐστι και τουτοις . |
και αἱ δυο ἐπιφανειαι μια ἐπιφανεια , των δε δυοιν ἐπιφανειων μιας ἐπιφανειας γενηθεισων ἐξ ἀναγκης ἐσται και τα δυο | ||
ποικιλωτεραν ἐχουσαι την γενεσιν και βεβιασμενην μαλλον , ἐξ ἀτακτοτερων ἐπιφανειων και κινησεων ἐπιπεπλεγμενων γεννωμεναι . τοιαυται δε εἰσιν αἱ |
πλεονασμῳ της ὑγρασιας . . . μητε διανοεισθαι μητ ' αἰσθανεσθαι , προσφερως δε αὐτα διακεισθαι τοις μεμηνοσι , παρεπταικοτος | ||
τε ὀψει τῳ τε ψαυσαι της στερεοτητος και της ὑγροτητος αἰσθανεσθαι , και ἁ τε αὐτων θερμα , ἁ τε |
: ἀριθμος γαρ κινησεως , ἡ δε κινησις ἐξιστησι το προϋπαρχον . εἰ δε ταυτα λεγεται καλως , φανερον ὁτι | ||
πρωτος αὐτῳ πειθεσθαι : τοσουτον εὐνοιας οὐδε προς ἑτερους ἀνωθεν προϋπαρχον ἐστι μοι . ἁ δε και θαρρουντως ἀνεσταναι με |
της ἀρετης το ἀμετρον . Δοξα δε νουσου γινεται το ὑπερβαλλον δια την των κρινοντων ἀπαιδευσιην : δοκιμαζει δε ἑκαστος | ||
. δοθεν γαρ το ΑΒ παρα δοθεισαν την ΑΓ παραβεβλησθω ὑπερβαλλον εἰδει δεδομενῳ τῳ ΓΒ : λεγω , ὁτι δοθεισα |
εἰποντα , κακοδαιμονα τε και θεοις ἐχθρον ὀνομαζων , και ἀπιστειν προσποιῃ και ἀγανακτεις και σχετλιαζεις . ὁμως δε τα | ||
φιλον οὐ δηπου τολμῳην ἀν ἐξαπαταν και ἐκεινῳ τοιουτῳ ὀντι ἀπιστειν , οὑ και ἀποθανοντος τρια ἐτη ἐτυραννευθησαν Ἀθηναιοι ὑπο |
ἐποχους , ἠτοι λαον ναυτικον ταις ναυσιν ἐποχουμενον , και πιστους και θαρρουντας φρονηματι τοξικῳ , ἠτοι ἐμπειρους της τοξικης | ||
ἀπεκτεινε παντας : τους δε μειναντας ἐπαινεσας ὡς ἀνδρειους και πιστους ἀπεπλευσεν εἰς Καρχηδονα και παραχρημα τας ναυς ἐνεπρησεν , |
αὐτους ἐπειραθησαν , χαριν ἑξουσιν ἀμφοτεροι δικαιως : τοις γαρ μηδετερους λυπειν ἐγνωκοσι τουτ ' ἰσασι καταλειπομενον μονον . πως | ||
ἑτερων , δεχεσθε δε ἀμφοτερους φιλους , ἐπι πολεμῳ δε μηδετερους . και ταδε ἡμιν ἀρκεσει . ὁ μεν Ἀρχιδαμος |
, κατα το ἐναντιον , κατα το ἐνθυμημα , κατα παραβολην , κατα παραδειγμα , κατα κρισιν . ἐστω δε | ||
ἰδια το ἀρτιον και περιττον και κατα την προς ἀλληλους παραβολην πολλαπλασιον , ὑποπολλαπλασιον και ὁλως αἱ δεκα σχεσεις αἱ |
, ὁτι ἡ μεν μεταθεσις το παρα του κατηγορου ἐπιφερομενον μετατιθησιν ἐπι το ἀνευθυνον , ἡ δε πιθανη ἀπολογια το | ||
συνταξεως ἀνεμερισθη , καθο ἡ ἀπολελυμενη συνταξις αἰτουσα ὑποτακτικην ἀντωνυμιαν μετατιθησιν και την τασιν , τουτεστιν ἐγκλιτικας αὐτας καθιστησιν , |
πεψεων , και αἱ διαφοροι χροιαι τε και συστασεις των ἐκκρινομενων , και αἱ κατα το ψυχικον πνευμα οὐκ ἀσφαλεις | ||
ἠ ϲυνθετοϲ ἐϲτιν ἡ δρωϲα δυϲκραϲια , ἐκ τηϲ των ἐκκρινομενων ἰδεαϲ μαθηϲῃ . ὁτι μεν γαρ ἡ τηϲ μνημηϲ |
φαινοιτο ἑκαστα των κεφαλαιων περιγεγραμμενα . εἰ δε τινα και συντομωτερον ἐπι - δεδραμηκαμεν , οὐκ ἀξιον δυσχεραινειν : ὁσα | ||
ὁλης της ἡμερας , ἱνα σαρξ αὐτοις πλειων προστεθῃ και συντομωτερον αὐξηθωσι και ἰσχυροι γενωνται . ὡσπερ και οἱ οἰνωμενοι |
ὁ Ἀλεξανδρεων μιγας και πεφορημενος ὀχλος ἐπεθετο ἡμιν , καιρον ἐπιτηδειοτατον παραπεπτωκεναι ὑπολαβων , και το τυφομενον ἐκ μακρων χρονων | ||
δε δια προφητου Μωυσεως , ὁν ἀριστινδην ἐκ παντων ὡς ἐπιτηδειοτατον ἱεροφαντην ἐπελεξατο . τους μεν οὐν αὐτοπροσωπως θεσπισθεντας δι |
, καιπερ ἐν πολλῃ ταραχῃ και φοβῳ ὀντας και Βρασιδου παραινουντος , ὡς λεγεται , Ἀλκιδᾳ , ἰσοψηφου δε οὐκ | ||
μικρον ὑδωρ ἐχων . και δη του ἐν τῃ λιμνῃ παραινουντος τον ἑτερον μεταβηναι προς αὐτον , ἱνα και ἀμεινονος |
, και τα των Σκυθων ἐθνη μεχρι Ταναιδος ποταμου του διοριζοντος την Εὐρωπην ἀπο της Ἀσιας : ὁτε δη φασι | ||
ἡ ΥΑ . ἐσται δη , ὡς ἡ διαμετρος του διοριζοντος ἐν τῃ σεληνῃ το τε σκιερον και το λαμπρον |
ἀποκειρεται . Ἀει με τοιουτοι πολεμοι διωκοιεν : ἐπι των καταφρονουντων τινων . Ὁμοια , Πολλων ἐγω θριων ψοφους ἀκηκοα | ||
τους δημους κινουντων και μαργιτην αὐτον ἀποκαλουντων και ὑβριζοντων και καταφρονουντων τῳ μεν εἰναι παντων κυριος ἀπεσφαξεν ἀν , εἰπερ |
νυν λεγω , πιστιν βεβαιαν του συμφερειν αὐτα των λογων παρεχομενων ἀναθρουμενα : σημειωσαι ἀναθρουμενα ʃ φανερα γινομενα . εἰ | ||
πυρ σκαλευσατω : ἐπι των εἰς κοινον μη τα ἰσα παρεχομενων . Ἐν Παλλαδιῳ ἐκριθη : δικαστηριον ἐν Ἀθηναις , |
, ταυτα ἐστιν . Ἡ δε ἑξης διαφορα περι την μεταχειρισιν ἐστιν : ὡσπερ γαρ ἐν τῳ πολιτικῳ λογῳ ἐστι | ||
την ἑαυτου φυσιν μεθοδευσει τον λογον οὐ προς την ἑαυτου μεταχειρισιν . εἰ δε και διενοηθησαν τινες ἐπιγραψαι τους χαρακτηρας |
ὑδατος λειῳ , ἠ ῥοδοις ξηροις ἠ χλωροις ἀποβεβρεγμενοις ὑδατι λειοις καταπλασσε , ἠ ἀλφιτοις λειοις μεθ ' ὑδατος . | ||
[ Προς μελαινας ἀφθας . ] Σταφιδι ἐκγεγιγαρτισμενῃ και ἀνισῳ λειοις καταχριε μετα μελιτος . ἠ φυλλα κοκκυμηλεας κοψας και |
του Ἑκτορος Ἑκαβη οἰομενη μενειν αὐτον το καταλειπομενον της ἡμερας παρακαλει πιειν σπεισαντα , προτρεπομενη εἰς θυμηδιαν : ὁ δ | ||
μεν ἁπασα και τον εἰληφοτα προς εὐνοιαν τῃ πολει μειζω παρακαλει και τους ἀλλους εἰς μιμησιν ἀγει και ζηλον , |
μεν αὑτον , ἐπειτα τους ἀλλους τους ὑπ ' αὐτῳ τεταγμενους . και γαρ δη ὡσπερ οἱ σωφρονες νομεις , | ||
ἐχοντες . και των ἡγεμονων τους μεν προαγωνιζεσθαι ἐν πρωτοις τεταγμενους , τους δε κατοπιν γενομενους ἐπειγειν τους λειπομενους προς |
λεγομενων κοινοβιοις : ὁσοι εἰ ἐτυχον ἀγωγης της ἑκαστῃ φυσει καταλληλου , πολυ τῃ πολιτειᾳ το χρησιμον συνεισφερειν ἀν ἐγενοντο | ||
μαλιστα τοπων ἐρειδοντες τους καυτηρας : ἑτεροι δε τινες της καταλληλου χειρος τῳ πεπονθοτι σκελει τον μεταξυ τοπον του μεγαλου |
τιμωσι παλαιοτερους ἀνθρωπους . Αἰας μεν γαρ ἐμει ' ὀλιγον προγενεστερος ἐστιν , οὑτος δε προτερης γενεης προτερων τ ' | ||
και μοι ὑποστητω ὁσσον βασιλευτερος εἰμι ἠδ ' ὁσσον γενεῃ προγενεστερος εὐχομαι εἰναι . Τον δ ' ἠμειβετ ' ἐπειτα |
του ἐγκεφαλου προς τους μυκτηρας ἐμφραττουσα αὐτους , ὡσπερ και καταρρους ἐστι , φερομενον δι ' ὑπερῳας ἐκεινο το ὑγρον | ||
χρησαιο δ ' ἀν τουτῳ προς τε τας κορυζας και καταρρους μισγων κηριου τι . χρησαιτο δ ' ἀν τις |
λοχαγου τοπον ἀντιμεταλαβῃ , οἱον λοχαγουντος του αβγδε και ἑξης ἐπιστατουντος του ζηθικ και ἐφ ' ἑξης του λμνξο , | ||
καταπολεμησαι τουτον παρεσκευαζετο . μετα δε ταυτα Θρασυδαιου του Θηρωνος ἐπιστατουντος της των Ἱμεραιων πολεως βαρυτερον του καθηκοντος , συνεβη |
σε μονον θαυμαζοντες . δια τουτο ἀν μεν τινα αἰσθῃ καταγελαστον και του παντος ἡμαρτηκοτα , τουτῳ και εὐμενης εἰ | ||
; ἀρα τους πνευματα ἐχοντας τουτεστι δαιμονια ; ἀλλα τουτο καταγελαστον . πνευματιας γαρ καλει τους ἐχοντας μεγαλην και πυκνην |
. . ἀντᾳδει ἡ νεα τῃ γραϊ . . ταις παρειαις . . γραυ : Ἠ τας πολιας σου παραλελεξαι | ||
τον οἰνον , το δε λινουν τουτο χιτωνιον ἀντιλαμπει ταις παρειαις , τα δε χειλη βεβαπται τῳ ῥοδων αἱματι , |
γνωμην και την ὀψιν του ἰητρου αὑται αἱ ῥαφαι ῥωγμοειδεες φαινομεναι , και τρηχυτεραι ἐουσαι του ἀλλου ὀστεου , ὁτι | ||
μοιρων , ἐπειδη κατα τα μεγιστα ἀποστηματα μειζονες εἰσιν αἱ φαινομεναι ἐπι του ἐπικυκλου παροδοι των περιοδικων , εὑρομεν την |
ἡ γενεσις , ἀλλα και ἡ αὐξησις τῳ πλειονα τοπον καταλαβειν , και ἡ μειωσις τῳ ἐλαττονα τοπον καταλαβειν , | ||
τινα των ἐμων δυναμεων κατα την οὐσιαν ἐλπισῃς ποτε δυνησεσθαι καταλαβειν . των δ ' ἐφικτων , ὡς εἰπον , |
βουληθωμεν , ἐμπαλιν πρακτεον , ὁσα βραδεως θερμαινομενα μεχρι πλειστου παραμενει , ταυτα προσφεροντας . Ζυθος δριμυτερος ἐστι των κριθων | ||
σφων κακιᾳ : οὑτος δε οὐτε ἐναντιος ἐστιν , οὐτε παραμενει τῃ κακιᾳ , ἐπειδη οὐκ ἐναντιος ἐστιν . Εἰ |
, Καρκινῳ , Ἀφροδιτης και Ἑρμου συμπαροντων ἠ μεσουρανουντων ἠ ἐπιθεωρουντων , ἀποντων των κακοποιων , συνοισει γην πριασθαι . | ||
, Καρκινῳ , Ἀφροδιτης και Ἑρμου συμπαροντων ἠ μεσουρανουντων ἠ ἐπιθεωρουντων , ἀποντων των κακοποιων , συνοισει [ δε ] |
εἰς η Θηβῃσι και Ἀθηνῃσι , και μενει το ι προσγεγραμμενον , . , . Ἀθηρηλοιγον : το πτυον το | ||
: ἀλλ ' ἐν τοις δυϊκοις οὐκ ἐστι το ι προσγεγραμμενον , οἱον τῳ Χρυσῃ τω Χρυσα , τῳ Περσῃ |
γαρ αὑτη , διοτι συμβαινει και χρηστον ἀνδρα πεπλανημενον πονηροις συγγινεσθαι . ἐτι των γνωμων αἱ μεν εἰσιν ἁπλαι , | ||
Νηρηιδος . ταυτῃ δε ὁστις πελασειε τῃ νησῳ , τουτῳ συγγινεσθαι μεν , ἰχθυν δε αὐτον ἐξ ἀνθρωπου ποιεουσαν ἐμβαλλειν |
ἐστιν . ὁτι δε διαφερουσιν οἱ καιροι των τε ὁλων νοσηματων και των ἐπι μερους παροξυσμων , δηλον ἐκ του | ||
και ἀκμαζει και παρακμαζει . τα μεν γαρ ὀξεα των νοσηματων , ὡς ἡ ἀποπληξια , ἁμα τῃ προσβολῃ την |
ὡς φυλαξοντα τους ἀλλους . και παλιν ἐν τῳ της παραπρεσβειας , ἐπειδη δε ἡκεν ἡ ἐκκλησια , παρελθων Αἰσχινης | ||
ἐπιχωριοςεἰρησεται γαροὐδ ' ἐγγενης ἡμιν “ . και Δημοσθενης περι παραπρεσβειας ” που δε ἁλες ; που τραπεζαι ; . |
, και το πολιτευμα μακαριον εἰχε βιον της τοιαυτης κακιας ἀπηλλαγμενον . ἐγραψε δε ὁ Χαρωνδας και περι της κακομιλιας | ||
χρη σκοπειν και αὐτους τους ἀφετικους τοπους και προκρινειν τον ἀπηλλαγμενον και ἐλευθερον κακοποιου στασεως . διδοται δε , φησιν |
το μελι ἐστι . και ἐστι φυγειν αὐτο τηνικαυτα τους λεπτους ἐπιτεινον καταρρους , μιγνυναι δε ἑψομενῳ τῳ φαρμακῳ και | ||
περιοδευειν κακοπαθειας δισσην την πραξιν παραλαμβανει : μακρους δε και λεπτους ἐχουσα τους δακτυλους και ὑπεσταλκοτας τους ὀνυχας , εἰς |
το τελος ἐπηνεγκαν , ἐπι δε το μεσουρανημα ἠ τους ἐπικαιρους τοπους ἀπραξιας και αἰτιας ἐπιταραχους ἠ κινδυνωδεις : ὁμοιως | ||
εἰληθερουσας στερνα τ ' ἠμφιεσμενας , γυμνας ἐφεξης τ ' ἐπικαιρους τεταγμενας : ὡν ἐστιν ἐκλεξαμενον ᾑ τις ἡδεται , |
' ἁρμοζει τα ἐπι των φθισικων . Το μεγα δια πρασιου . Ναρδοσταχυος # α , πεπερεως λευκου # α | ||
. [ ιʹ . Προς ἐξαγειν καταμηνια . ] Λαβων πρασιου , νε - πετης , πηγανου και καππαρεως φλοιου |
παρα τον αἰγιαλον και τραπεζαν τεθηναι , και παιδας πιγκερνας παραστηναι . ὁταν δε ἰδῃς ὁτι παντα πεπληρωται , του | ||
τι δε χειρον ἐπιμαθειν , ἐπισκεψασθαι δε και σιτοποιον , παραστηναι δε και ἀπομετρουσῃ τῃ ταμιᾳ , περιελθειν δ ' |
, πλαγια δε ἡ ΕΔ . Ἐαν αἱ κατα κορυφην ἐπιφανειαι ἐπιπεδῳ τμηθωσι μη δια της κορυφης , ἐσται ἐν | ||
ἐχων ἐσω κοιλοτητα . . δυο εἰσιν αἱ της ἐπιπεδου ἐπιφανειαι κατ ' ἐναντιοτητα θεωρουμεναι ἀκραν , ἡ τε κοιλη |
ταυτην τηνικαυτα συμβαινει την δυναμιν ἀπατασθαι και το ξανθον εὐθυς ἀποφαινεσθαι και γλυκυ , συνδραμειν αὐτα και νυν οἰηθεισαν , | ||
χαριν , ἀλλ ' ὁ βελτιστον ἑκαστος ἡγειτο , τουτο ἀποφαινεσθαι : πραγματων δε οὑτως : ἀντι πολλων , ὠ |
φιλιως ξενια ἐφερον ἐκ της πολιος θυννους τε ἐν κριβανοισιν ὀπτους οὑτοι γαρ ἐσχατοι των Ἰχθυοφαγων οἰκεοντες πρωτοι ἐν αὐτοισιν | ||
παρεμπλαστικον . εἰ δε πλειονα ἡ γαστηρ ἐκκρινει , και ὀπτους προσφερεσθωσαν χωρις ἁλων . οὑτω γαρ ἐσθιομενοι την γαστερα |
την ἀδελφην αὐτου : ῥᾳδιως γαρ ἀν εὑρεθειη και ὀκτω ταλαντων ὁ τουτων οἰκος : ἀλλ ' ἐκεινα ἀφῃρηται χωρις | ||
ἐπι δε ταυτης ἐπεκειντο δυο καρχησια , σταθμον ἐχοντα τριακοντα ταλαντων . ἠσαν δε και θυμιατηρια τον μεν ἀριθμον ἰσα |