. ἠτοι γλυκυῤῥιζαν μεσοτριπτον ⋖ αʹ . χασχασιν κεκοπανισμενον ἠτοι κωδειαν ⋖ εʹ . παρησαυσα ἠτοι πολυτριχον ⋖ βʹ . | ||
γαρ κεφαλη συνεχει παν το σωμα . και Ὁμηρος δε κωδειαν φησι την κεφαλην : ὁ δε φη κωδειαν ἀνασχων |
δηλουντες ὁτι ἰσα ἡμιν φαινεται τα πραγματα προς πιστιν και ἀπιστιαν . και εἰ μεν ἰσα ἐστιν , οὐ διαβεβαιουμεθα | ||
αὐτης διδασκαλον προὐφερεν . Προς οὐν δη την των ἀνθρωπων ἀπιστιαν ἐξευρεν λογον : ἐφασκεν την ψυχην αὐτῳ καταλιπουσαν το |
και τα ἀνω : και εἰ τις βουλεται του σωματος ἀπολαβων μερος κακως ποιεειν το σμικροτατον , παν το σωμα | ||
των Ἀθηναιων καταλυσαντες ἐλυμηναντο τους Δρακοντος και Σολωνος νομους . ἀπολαβων οὐν ὁ δημος την ἐλευθεριαν εἱλετο πολιτας κʹ τους |
Περσαις , τον ἐς ὀφθαλμους ἐλθοντα βασιλεως μη προτερον λογου μεταλαγχανειν πριν ἠ προσκυνησαι αὐτον . εἰ τοινυν αὐτος δι | ||
περι Παρμαν χωριοις των ἐδωδιμων τοις στρατιωταις ἐς το ἀποχρων μεταλαγχανειν : μηδε γαρ παρειναι Ἀντιοχον ἐνταυθα τον ὑπαρχον , |
ἀποβαλλουσιν ἑπτα , των δε μισθοφορων ἱππεων ἑξηκοντα . και Ἀριστονικος ὁ κιθαρῳδος αὐτου ἀποθνησκει , οὐ κατα κιθαρῳδον ἀνηρ | ||
δε και πεφυγα πεφυγω και κατα Ἀλκαιον πεφυγγω ν . Ἀριστονικος δε οὐ Σικελικα ταυτα ἀλλ ' ἀναδιπλωσεις Ἰακας βουλεται |
αὐτης ὡσπερ ἐφοδιον , εἰτα ἐντευθεν ἀπιεναι προς την ἀληθινην Παιδειαν συντομως . ταυτα ἐστιν ἁ προσταττει το Δαιμονιον . | ||
ἰσχυν και θαρσος και ἐπαγγελλονται αὐτους καταστησειν προς την ἀληθινην Παιδειαν και δεικνυουσιν αὐτοις την ὁδον , ὡς ἐστι καλη |
περιπτισαντες και ἀφελοντες το κελυφος , τουτο γαρ το την δυσχερειαν παρεχον δυσκατεργαστον ὀν , μετα ταυτα κοπτουσιν ἐν τῳ | ||
και τον τοπον και την θεσιν της χωρας ἐξαιροντος προς δυσχερειαν , Κλεωνος δε τα τοιαυτα παρατρεχοντος : εἰτα ὁτι |
ῥιγει . Ὁ παις ὁ παρα το ἐσχατον καπηλειον ᾑμοῤῥαγησε τεταρταιος πολλον : αὐτικα ἐφλυηρει : γαστηρ ἀντισχετο : ὑποχονδριον | ||
τοδε ἀπορον ἠν : ποτε του ἀσθματος παλιν δη ὁ τεταρταιος και του ἀσθματος ἐχει λυσιν , πυρετων παντων ὀρθως |
και οὐχ ἁδρον , ὁν καλουσι καμακιαν , και οὐκ ἀποκαθιστασθαι παλιν σπειρομενον : τουτο μεν οὐν ὡς παυροις συμβαινον | ||
ἐν ἡμεραις Ϟʹ ηʹʹ , και ἐπι το α σημειον ἀποκαθιστασθαι . και τον ἑαυτου κυκλον διαπορευθεις ὁμαλως τον των |
μη στερησις ἀκριβως . ποια δε στασις ποιᾳ κινησει , διοριστεον : οὐ γαρ ἡ τυχουσα γε τῃ τυχουσῃ . | ||
ὁρισμος . προς δε το ὑποκειμενον πως ; τουτο γαρ διοριστεον . εἰ μεν δη τι της φυσεως της ὑποκειμενης |
σπουδαιας οὐσης της ἑτερας την ἑτεραν την φυσιν χειρονα εἰναι κατεχομενην ὑπο της ἑτερας βιᾳ . Ὁσῳ δη σπευδει προς | ||
οὐκ ἐσηκουον , εὐθυς στρατευει ἐπι Τορωνην την Χαλκιδικην , κατεχομενην ὑπο Ἀθηναιων : και αὐτον ἀνδρες ὀλιγοι ἐπηγοντο , |
ἐπιγνωσιν , ἡ τε ταραχη καθ ' ὁλην οὐσα την στρατοπεδειαν εὐλογως πολυν ἐποιει φονον : ἐκτεινον γαρ ἀλληλους , | ||
, τοπους δε ὀχυρους καταλαβεσθαι και χαρακι και ταφρῳ την στρατοπεδειαν ἀσφαλισαμενους ὑπομενειν των πολεμιων την ἐφοδον . οὑτοι μεν |
τῳ λοιπῳ δημῳ των νεκρων , ἐμοι δοκειν , τοσουτον ἀπολαυων του μνηματος , παρ ' ὁσον ἐβαρυνετο τηλικουτον ἀχθος | ||
ἑτοιμον ἠν ἀπολωλεναι κρυμῳ τε και νιφασιν , οὑτω φαιδρας ἀπολαυων ἐπορευετο της ἀκτινος , ὡστ ' ἐαρ ὀνομαζοντες την |
ἐσται : ἠν δε ὁ χρονος προϊῃ , ἐτι μαλλον πονησει : ξυμβαιη δ ' ἀν ἀριστα , ἠν ἐμετος | ||
ἐξοδον ποιησῃ , τα τε μην τριτα πονηματα παντα μαλλον πονησει , και μαλιστα ἐν τῳ χρονῳ των καταμηνιων , |
λογος τῳ παθει και ἐν ταὐτῳ μενειν οὐ δυναται : κρατουντος μεν γαρ λογου φρουδος ἡ ἡδονη , νικωσης δε | ||
μονον ἐκ της του παιδος τελευτης ἐμοι λογιστεον την του κρατουντος ἀναιρεσιν , ἀλλα και τροπον ἑτερον . φονεα με |
Ὠκεανου και Γης . Διος δε Πλουτωνι την Κορην ἀναπεμψαι κελευσαντος , ὁ Πλουτων , ἱνα μη πολυν χρονον παρα | ||
ξυγγιγνεται : και οἱ Πελοποννησιοι ἐπεμψαν ὡς ἐπι τας ναυς κελευσαντος αὐτου Φιλιππον ἀνδρα Λακεδαιμονιον δυο τριηρεσιν . Ἀλκιβιαδης δε |
τοσουτους πλανους οὐκ ὠκνησεν ἀλασθαι παλιν κωπην φερων , Τειρεσιου συμβουλευσαντος , ἀνδρος τεθνηκοτος , μεχρι ἀν ἀνθρωποις συμβαλῃ μηδε | ||
θεωρημα Δημοσθενης ἐν τῳ περι στεφανου : αὐτου μεν γαρ συμβουλευσαντος , ἑτερων δε στρατηγησαντων , εἰτα , του Αἰσχινου |
και λογῳ χρωμενος ἀναιρησει λογον , ἐτι δε ὁμολογων ψευδεσθαι πιστευειν ἑαυτῳ φησι δειν . Ἀξιον δε ζητησαι ποθεν και | ||
ἀπουλωτικῳ ἑτερῳ , μητε σαρκωτικῳ χρησθαι , ἀλλα μονῃ ταυτῃ πιστευειν : ποιει και προς ἀνθρωποδηκτους και κυνοδηκτους και θηριοδηκτους |
προϲθετεον ταιϲ τροφαιϲ και εὐχυμοτεραϲ διδοναι και τουϲ πλειοναϲ περιπατουϲ περιαιρετεον , την τε κοιλιαν , εἰ πλειον του δεοντοϲ | ||
τινα , ἠ ὁτι ταυτα πραξαι διανοηθεις καλως ἠτυχησε , περιαιρετεον την συγγνωμην λεγοντα τοις ἀκουουσιν , ὡς οὐ δει |
κατηγορων , κεκλησθαι δ ' οὑτω παρ ' Ἀθηναιοις πρωτον εὑρεθεντος του φυτου της συκης , και δια τουτο κωλυοντων | ||
τουτεστιν της του ἀστερος , διεστηκασι : του τοιουτου γαρ εὑρεθεντος , ἐξ ὡν ἐδειξαμεν , ἀναγκη το μεταξυ των |
ἐκ των εἰρημενων τον Περικλεα , ὡσπερ τους ἀπο των γνωρισματων ἐν τοις δραμασι . σκοπει γαρ παλιν ἐξ ἀρχης | ||
κρινειν το τοιουτον ὑδωρ : ὁ δε βουλομενος και δια γνωρισματων διαγινωσκειν τοις ῥηθησομενοις κρινετω : τα μεν γαρ προς |
και την μεταβολην του πολιτευματος εἰς τον ἐξ ἀρχης κοσμον ἀποκαταστησαι προθυμουμενος αὐτος τ ' ἀναφανδον , ὡσπερ και προτερον | ||
Δεομεθα σου , μακροθυμησον ἐφ ' ἡμας : ἰδωμεν πως ἀποκαταστησαι σοι δυναμεθα . κἀγω ἀνυπερθετως προεφερον αὐτοις το χειρογραφον |
μεχρι τελους ταυτης της ἡμερας . μεχρι του δευρο : προσυπακουστεον το λατρις ἠ το θης : Μοιρας δολωσας : | ||
φησιν ὁτι το ὀν οὐδεν ἐστιν , και δηλον ὁτι προσυπακουστεον το ἀληθες ἠ ψευδος , ἐπει ἀπορον ἐσται : |
ὀπισθε στρυφνη τ ' ἐκταδιος τε πελοι δολιχοσκιος οὐρη . τοιοι μεν ταναοισιν ἐφοπλιζοιντο δρομοισι δορκοις ἠδ ' ἐλαφοισιν ἀελλοποδῃ | ||
δ ' ἀρ ' ἐκεινης αὐτον ἐπιφρασσαιο φαεινομενον Ὀφιουχον : τοιοι οἱ κεφαλῃ ὑποκειμενοι ἀγλαοι ὠμοι εἰδονται . Κεινοι γε |
κολακες τραπεζης [ και ] το εὐδαιμον γαστρι και τοις αἰσχιστοις μετρουσιν , ὑπεμιμνησκον αὐτον της ἐν Ῥωμῃ τρυφης , | ||
οὐποθ ' εὑρησεις : ἐπι των τα καλλιστα μιγνυντων τοις αἰσχιστοις . Βηξ ἀντι πορδης : ἐπι περδοντων και προσποιουμενων |
ὁτι ἐκ του εἰρημενου φαυσκω και το πιφαυσκω γινεται κατα ἀναδιπλασιασμον συνηθη τοις Ἰωσιν , οἱ τα ἀπο συμφωνου ἀρχομενα | ||
: το γαρ λαβω μιᾳ συλλαβῃ οὑτως ὑστερει του κατα ἀναδιπλασιασμον λελαβω , το δ ' αὐτο και ἐπι των |
ἀποκοπτειν και το κεφαλιον εὐμεγεθεστερον ὑπαρχον παλιν θλαν : ὁπερ δυσχερεστερον ἐπι τουδε του σχηματος δια το ἀνω το κεφαλιον | ||
πονηρον της γνωμης , δεδωκασιν ἀφορμην του λεγειν ἀλλοις ὁτι δυσχερεστερον ἐστι το φυλαξαι ἠπερ κτησασθαι : ὁπερ οὐκ ἐστιν |
ἐφη κριθηναι τους ὑποπτους , ἱνα μη δοξῃ ἀλογως αὐτοις ἀπιστησαι . παρελθοντων δε εἰς το δικαστηριον ὁμου τοις οἰκειοις | ||
δε ἀπιστα . το γαρ νοησαι ἐστι το πιστευσαι , ἀπιστησαι δε το μη νοησαι . ὁ γαρ λογος οὐ |
ἐγω φημι χρηναι τον ἀποκρινομενον ἀποκρινεσθαι : ἐπειδαν δε ἐγω ἀποκρινωμαι ὁπος ' ἀν οὑτος βουληται ἐρωταν , παλιν οὑτος | ||
εὐδοξως ἀπεκρινω . ἀλλο τι οὐν , ἀν ἐγω τουτο ἀποκρινωμαι , το ἐρωτωμενον τε ἀποκεκριμενος ἐσομαι και ὀρθως , |
παντων ὀντες διεπολιτευοντο . του δε Περσου δη ἐπιοντος ἀλληλων λαβομενοι της πολεως ἐξω προελθοντες ἐς ταὐτον ἑκατερος την δεξιαν | ||
μοσχον πεπλανημενον ἐλλοχησαντες εἰτα αὐτῳ προσπηδωσι , και του μυκτηρος λαβομενοι ἑλκουσιν : ὁ δε ἀντισπᾳ , και ἁμιλλα ὑπερ |
και νεφος αὐτοις ἐπετρεχε βαθυ , οὐ τι δι ' ἀσαφειαν των λεγομενων , ἀλλα διδασκαλον εἰχε των Ἀλυπιου λογον | ||
μελαγκουρον ” , κατα δε Τζετζην κουτουλαν και κερκεσυραν περιεπεστατην ἀσαφειαν , και μαλλον εἰ σφοις λογοις αὐτη ἑαυτῃ ἀντιβαινουσα |
θερμαινειν την ψυξιν : τον δε θωρακα και τον πνευμονα διακαθαιρειν και τα εἰς τον στομαχον περιεχομενα . δει δε | ||
, οὐ μην αὐταρκες εἰς ἀκριβη διαγνωσιν . βελτιον οὐν διακαθαιρειν την περι αὐτου ἐννοιαν , ἀφαιρουντα την ἐπεισιουσαν του |
τα στοιχεια * * * αἱ οὐσιαι γνωριζονται των ἀρχων γινωσκομενων , τας δε ἀρχας πασων δεικνυσιν ὁ πρωτος φιλοσοφος | ||
οὐδε μην τοπος ἐπουρανιος : ὁ γαρ Ὁμηρος ἀπο των γινωσκομενων πασι ποιειται τας ὁμοιωσεις . καταλειπεται τοινυν το ὀρος |
της καταδικης , περιοραν δε καθιερουμενην την χωραν οὐ μονον ἀνανδρον ὑπαρχειν , ἀλλα και κινδυνον ἐπιφερειν * τῃ των | ||
και το σημειον μαρτυρει τοιουτωδες . Πλευραι λεπται ἀσθενη , ἀνανδρον και δειλον σημαινουσι τον ἐχοντα : αἱ δε πανυ |
' οὐκ ἀξιον ἐρασθηναι των νομων , οἱ τοσαυτης γεμουσιν ἡμεροτητος ; δι ' ἡν οἱ μεν πλουσιοι διδασκονται μεταδιδοναι | ||
αὐτου σκληροτερον κεχρημενων τῃ πολει , οὑτος δια της ἰδιας ἡμεροτητος διωρθωσατο τας ἐκεινων ἀποτομιας , προκρινας της τιμωριας την |
δακρυουσιν . Γ κἀπεμορξαμην ] ἠγουν ἐδακρυσα . ἐκ του παρακολουθουντος . ἑπεται γαρ τοις δακρυουσι το ἀπομορξαι τους ὀφθαλμους | ||
και παλιν το ἐναντιον ἀπο των φαινομενων τας ἀκριβεις . παρακολουθουντος δε τῃ τοιαυτῃ ἐπισκεψει του μητε τας κατα μερος |
ἠδη και δια τεχνης , ἡ τε ποια των σχηματων πλασις , ἐπι δε τουτοις ἡ γενναια φρασις , ἡς | ||
ποιοτητας . κατα δε παραθεσιν και συνθεσιν εἰρηται ἡ ἑτερα πλασις , ὁτι δυνατον λυεσθαι τους ἀποτελουμενους εἰς τους ἐξ |
τον λογον τουτον οὐ χρη τῃ των εὑροντων ἀνδρων δοξῃ πιστευοντας παραδεχεσθαι την γραμμην μηχανικωτεραν πως οὐσαν [ και εἰς | ||
και περι μηδενος ἐνδοιαζοντας ἐπεχειν , ἀλλα τοις ἁπαξ φανεισι πιστευοντας τα μεν αἱρεισθαι , τα δε ἐμπαλιν ἀποστρεφεσθαι . |
δε και κοινωνικωτατον σοφια , συγκλειει μεν οὐδεποτε το ἑαυτης φροντιστηριον , ἀναπεπταμενη δε ἀει δεχεται τους ποτιμων διψωντας λογων | ||
. [ . . ] ψυχων σοφων τουτ ' ἐστι φροντιστηριον : ἐνταυθ ' ἐνοικους ' ἀνδρες , οἱ τον |
περιττων και καλων και διαγωγην ἐχοντων ἡδειαν [ ἀνευ του λυσιτελουντος ] : και θρεπτικον ζῳων των ἰδιον τι ἐχοντων | ||
καινον εἰ και της εἰσεπειτ ' ἀσφαλειας ὑπερ του κοινῃ λυσιτελουντος ἐδεηθη Λεπτινης ; ἀλλ ' οὐ περι τῳ νομῳ |
τον Ἀρχυταν ἐνδειν του μετριου , μη μονον αὐτου το ἐναρμονιον ἀλλα και το τε χρωματικον και το διατονικον ἑκατερον | ||
. τρια μεν τοινυν οὑτος ὑφισταται γενη , το τε ἐναρμονιον και το χρωματικον και το διατονικον : ἑκαστου δε |
. την δε διαφοραν ἐξεστι λαμβανειν τουτων ἀπο του βλεπεσθαι προσιουσαν ἠ ἀπιουσαν ἠ πασχουσαν τι ἠ δρωσαν ἡδυ ἠ | ||
, ἐλαττους ἐν μειζοσι , γραφουσα σφαιρικον ἐτορνευε του την προσιουσαν φωνην μη χεομενην ἐξω σκεδαννυσθαι , εἰσω δ ' |
των ἱερων γραφων βιβλοις ἐντυχειν . ἐπεμψε γουν ἀξιων ἀνδρας ἀποσταληναι τους ἑρμηνευσοντας αὐτωι τον νομον , και του γραφηναι | ||
ἀναδιδαξαμενην τἀνδρι τον μεν πρεσβυτερον μετα συμμετρου χορηγιας εἰς Ῥωμην ἀποσταληναι παρασκευασαι , τον δε νεωτερον εἰς την Ἰωνιαν χαριν |
παρεσκευασεν αὐτας εἰς ἐρωτα ἐλθειν και πολλας ἐξ αὐτων ἐποιησε τετοκεναι ἀπεκτειναν τον ἐρωμενον αὐτῃ Ἀδωνιν . ᾐσαν γαρ μελος | ||
πραγματι συνυπαρχοντας : ἀει γαρ το γαλα ἐχειν ὑπαρχει τῳ τετοκεναι , και ὁ καπνος τῳ πυρι : ἀλλ ' |
παντες ἐνεκλιναν , και Μιθριδατῃ του πταισματος οἱ στρατηγοι αὐταγγελοι παρεγενοντο , και πολυ πληθος τοτε των βαρβαρων ἀπωλετο . | ||
και ὑστερον ναυμαχιας Ῥωμαιων προς Καρχηδονιους γινομενης τριηρεις πεντε Ἀττικαι παρεγενοντο : ἐστιν οὐν και τουτοις ἐνταυθα τοις ἀνδρασιν ὁ |
. . ὁτι το ἀπο τησδε τῳ ὑπο δοθεισης και ἀπολαμβανομενης ὑπο καθετου ἑως δοθεντος . . ὁτι συναμφοτερος ἡδε | ||
δυνησονται το περιεχομενον ὀρθογωνιον ὑπο της Κ εὐθειας και της ἀπολαμβανομενης ὑπ ' αὐτων προς τῳ Ζ σημειῳ ὑπερβαλλον εἰδει |
ἐν οὐδενι κινδυνῳ καθεστηκοτι ; ἀλλα και το δανειον μαλλον ἀποδοτεον τῳ δανεισαντι ἠ ἑταιρῳ χαριστεον , ἀλλ ' οὐδε | ||
δε μερεσιν ἑκαστοις θεον ἠ δαιμονα ἠ και τινα ἡρωα ἀποδοτεον , ἐν δε τῃ της γης διανομῃ πρωτοις ἐξαιρετα |
του γαμου δια ῥυπαραν και σμικρολογον , Ἀρεως δε δια ἀκαταστασιαν και ζηλοτυπιαν , Διος δε και Ἀφροδιτης ὁμονοια αὐτοις | ||
, ἀνθρωπων μεντοι φθοραν : ἐν δε Παρθενῳ ἀμιξιαν και ἀκαταστασιαν καθ ' ὁλην την γην , τους τε κροκοδειλους |
κατα τον ἰσον ἀριθμον της ἰδιας περιοδου εἰκοτως κινησιν των σπερματικων πορων ἀρχεται ποιειν και ὁρμην ἐπι την των ἀφροδισιων | ||
ἐπι των ἀλλων ποιειν . ὁσα δ ' ἰσχυρα των σπερματικων ταυτα διαμενει μαλλον ὡσπερ ὁ τε φοινιξ και πευκη |
ὀντα , ἀλλα και το εἰδος της ζωης αὐτου , καθαρτικον ὀν : τοιουτος γαρ και ὁ θεος , ὡς | ||
καθαρμος τις . Λεγεται γαρ οὐν . Οὐκουν το γε καθαρτικον εἰδος αὐ διπλουν ὀν πας ἀν ἰδοι ; Ναι |
ἐγγυς μανιας ἡκειν , εἰ δε ἐν χαροποις εἰη , δειλιαν : παν γαρ χρημα οὑτοι φοβουνται και πτωσσουσι και | ||
νουν : ἐντευθεν γαρ κατοψεσθε ἀνθρωπου φθονον ὑπερβαλλοντα και δεινην δειλιαν ἁμα και κακοηθειαν , και τοιαυτας ἐπιβουλας κατ ' |
μεν οὐν των καθ ' ἑκαστα προτασεων και των ἀπροσδιοριστων κυριωτερον ὁρωντες το κατηγορουμενον του ὑποκειμενου και τουτου κυριωτερον οὐδεν | ||
το δε ἀλογον ταττεται και ῥυθμιζεται . ὡστε το λογικον κυριωτερον ἀνθρωπινη ἐνεργεια ἐστιν , ἐπει και τουτο ἐστιν ἐνεργεια |
ἀρετην και το περι τους ἀκληρουντας γενομενον παθος δι ' ἀχαριστιαν , ἁμα δε την Νουμαντινων εὐνοιαν προς Ῥωμαιους πορρωθεν | ||
αὐτοις χαλεπτομενος της σιωπης οὐ κατεσχεν , ἀλλ ' ὠνειδιζεν ἀχαριστιαν ἐκ Παρθυαιων ὑπο οὑ μετενεχθεισιν ἐς την Ἰταλιαν και |
αἱ ῥιζαι την βλαστην . την δ ' ἀμπελον οὐ φυομενην προτερον Μακεδονες κατεφυτευσαν κἀκει και ἐν Βαβυλωνι , οὐ | ||
φησι τον Ἡρακλεα κατελθοντα εἰς Ἁιδου εὑρειν παρα τῳ Ἀχεροντι φυομενην την λευκην και αὐτῃ ἀναστεψασθαι , ἡν Ὁμηρος ἀχερωϊδα |
τα σφετερα ἐπιτρεποντες , μαλιστα δε τοις τελευταιοις τοις παρανομως πιστευεσθαι δοκουσιν : ἠ τοὐναντιον χαλεπον εἰναι το τοιουτον και | ||
μη βουλοιμην βουληθηναι : ἀλλα συ , ὠ Ἀπολλον , πιστευεσθαι δικαιοτερος . Ἐοικα δη σοι μαλλον προσεξειν . Ἀγγειλον |
περι αὐτης . οἰμαι δε σε την αὐτην και τοις λογιοις θεοις δωσειν χαριν . δει δε σε νομιζειν και | ||
τον ἀνδρα και τον νουν ἀπεφηναμεν , τον μεν πεισθεντα λογιοις ἐκ δυσαποσπαστων ἀφελκυσθεντα , τον δε νουν , ὁτι |
τουτο μεν οὐν παρ ' Αἰγυπτιων ἡκειν εἰς τους Ἑλληνας πεπιστευκασιν , ἀστρονομιαν δε και ἀριθμητικην παρα Φοινικων : νυνι | ||
ἐαν δε ὑπεριδωσι και ἀτιμασαντες ὡς εὐτελη μη γευσωνται , πεπιστευκασιν οἱ ἐπιχωριοι , ὁτι της ἐκεινων ὑπεροψιας ἐστιν αὐτοις |
πολεως , ἀνηρ των πλουσιωτατων : ἀλλ ' ὁμως ὁ κορος οὐδεμιαν αὐτῳ ὑβριν ἐνετεκεν : οὐδε γαρ κορος οὐδεις | ||
ἀρταβων ἑξ : και οἰνου κορους μυριους : ὁ δε κορος του οἰνου ἐστι μετρα δεκα . Το δε ἐλαιον |
μαρτυρειν ἀγραμματῳ οὐκ ἐξεστιν . Ἀταραντες Λιβυες των θυγατερων ἀριστας κρινουσι τας πλειστον χρονον μεμενηκυιας παρθενους . Παρα Καρχηδονιοις οὐκ | ||
, ἁς ἀνωτερω των ἀλλων ὑπεξειλομεθα . ὁπου γαρ δικασται κρινουσι Λακεδαιμονιων οἱ παραγενομενοι και κρινεται προς την ἐρωτησιν ὁ |
[ . . . . , . ] Σαλουστιος , ἐπαρχος πραιτωριων : ὁς προεβαλετο βασιλεα Βαλεντινιανον . ὁ δε | ||
. ὁ δε των κακων ἁπαντων αἰτιος ἠν Ἀβλαβιος , ἐπαρχος μεν της βασιλικης αὐλης , ὑπο Σωπατρου δε παρευδοκιμουμενος |
δαψιλειας πολλης οὐσης κατα τον Ἑλλησποντον ; ἠ μονον ἀνεγνωτε συγγραμματων αὐτου το περιεχον λεκιθου και φακης συγκρισιν ; ὁρω | ||
. προς ὁ λεγομεν , ὁτι την προς ἀλληλα των συγγραμματων φυσικην ἀκολουθιαν φυλαττων κἀνταυθα προεταξε το περι διαιρεσεως του |
τα βελτιστ ⌊ ⌋ ' ⌊ ἐπι πασι δικαιοις ⌋ συμβουλευοντα : τουτο μεν γαρ ⌊ λαβειν ⌋ ⌊ ὁτωι | ||
συνοραν ἁ πρακτεον ἐστιν , κρινειν ἱκανοι ἐσεσθε τον ὀρθως συμβουλευοντα περι τουτων ὑμιν . οὐδ ' αὐ τουτο γε |
ἁ δε ἐπιζητεις νυν , ἀρκει και δια των εἰρημενων ἀποκεκρισθαι μετριως . Καλλιας ὁ δᾳδουχος ἠν αὐτῳ γενει προσηκων | ||
των πολεων ἑνεκα συνεμαχουν τοις Ἑλλησιν , οὐ δια το ἀποκεκρισθαι ὑπο Ἀλεξανδρου το καλλος αὐτων , ὁπερ οὐκ οἰδεν |
αὐτον ἐφη : ὁμολογησον , ὁτι μεμαθηκας την τεχνην του προγιγνωσκειν , και οὐδεις ἐπιβουλευειν ἐτι τολμησει . ὁ δε | ||
ἐπιεναι τῳ λογῳ . Τῳ τοινυν ἀκριβως διαγιγνωσκειν τε και προγιγνωσκειν αἱρουμενῳ των παθων τα συμβαινοντα , οὐ μονον οὐρων |
οὐδεμιας πραξεως ἀρχη ἡ αἰσθησις , ἐπει και ἐν τοις λογικοις , ὁταν τα αἰσθησει ἡδεα φαινομενα καταδιωκῃ ἡ ὀρεξις | ||
τα ἡδεα του σωματος σφοδροτερα ὁρμη , ἐν δε τοις λογικοις ἡ τε παντελης κατορθουται εὐπαθεια και ἡ συν μετρῳ |
τι ἀντι τινος ὀφειλει , ἡ δε ἀναβολη της κομιδης ἐλευθεριωτερον πως και φιλικωτερον ποιει το συναλλαγμα : διο παρ | ||
μικρολογωτερον , αἱ δε ἐν ἀφθονιᾳ και περιουσιᾳ προς το ἐλευθεριωτερον ἠ ἀκολαστοτερον , κἀπι των ἀλλων ἀναλογον , τον |
ἀπεφυγεν : ὑστερον δε χρωμενῳ αὐτῳ ἀνειλεν ὁ θεος : ἀνδροφονοις οὐ χρω : και παλιν φευγει : δις γαρ | ||
και ἀγανακτουν , οἱ δε πλεονες συν παρασκευῃ ποικιλῃ τοις ἀνδροφονοις συνηργουν . και πρωτα μεν αὐτους ἀξιοπιστως ἠξιουν και |
παλιν δυο εὐθειαι εἰσιν αἱ ΚΛ ΛΘ ἐξωθεν της ΛΜ λαμβανομενης , ὁ ἀρα της ΚΛ προς ΛΘ λογος συγκειται | ||
ὡς ἡ ΘΝ προς ΝΞ , της ΖΝ κοινου ὑψους λαμβανομενης οὑτως το ὑπο των ΘΝΖ προς το ὑπο των |
ἐγενετο , ἀει αὐτοις της φιλοχρηματιας και της των ἀρχοντων καταφρονησεως και μεχρις αἱματος αὐξηθεισης . ὁ δ ' οὐν | ||
Ἀθηναιοι πυθομενοι την εἰς Βοιωτιαν παροδον του βασιλεως της προϋπαρχουσης καταφρονησεως ἀπεστησαν : ἡ γαρ ὀξυτης του νεανισκου και ἡ |
εἰναι αὐτῳ προς τας ξενοδοχιας . Ἐστι δε ἡ ὑπερηφανια καταφρονησις τις πλην αὑτου των ἀλλων , ὁ δε ὑπερηφανος | ||
ἠν . τοις δε Καρχηδονιοις ἀρχομενου μεν τουδε του ἐργου καταφρονησις ἠν ὡς χρονιου τε και μακρου και ἰσως ἀδυνατου |
ἐαρ σημαινει χαλαζαν ἐσομενην . Και ἐαν μετα την ἐαρινην ἰσημεριαν ὁμιχλαι πιπτωσι , πνευματα και ἀνεμους σημαινουσιν εἰς ἑβδομον | ||
ὁ ἡλιος ὑπο γην ὠν , ὁτε μεν κατα την ἰσημεριαν ἐστι , πανταχοθεν ἑνι ὁριζοντι φαινεται ἀνατελλων και δυνων |
και σπανις δραν ἀναγκαζει . συ δε και διαφερειν εἰς ἐγκρατειαν και τας ἀλλας ἀρετας ὀφειλεις την καλλιστην τεταγμενος ταξιν | ||
δε φυλαξ της αὐταδελφου παντος ἠσθα τειχους ὀχυρωτερος . προς ἐγκρατειαν τις σου και των λιαν βλοσυρων εὐφυεστερος ; των |
μοι και την ἐν τοις μυριοις ἐν Ἀρκαδιᾳ δημηγοριαν και πρεσβειαν , και μεταβεβλησθαι με φῃς , αὐτος ὠν ἀνδραποδωδης | ||
πεμποντες , πρεσβευουσι δε οἱ χειροτονουμενοι και πεμπομενοι ἐπι την πρεσβειαν . πρεσβεις οἱ πρεσβευται . πρεσβις δε οὐδεποτε λεγεται |
[ ἠτοι μεγεθεσιν ἠ βαρεσιν ἠ χρονοις ἠ τισιν ἀλλοις διπλασιοις ἠ τριπλασιοις ἠ τισι τοιουτοις πολλαπλασιοις ἠ ἐπιμοριοις ] | ||
ἐχει προνομιαν : ἀει γαρ ὁ ἀπο μοναδος συντιθεμενος ἐν διπλασιοις ἠ τριπλασιοις ἠ συνολως ἀναλογουσιν ἑβδομος ἀριθμος κυβος τε |
, ἐνδιδῳ δε ἐλπιδας χρηστας ἁπτομενοις της ἰατρειας και τα παραγγελματα καταδεχηται γεννικως , και ἀπαιτῃ την παρρησιαν ὡσπερ ὀφλημα | ||
το του Διος ἀντρον και διατριβων ἐνθαδε ἀπηιει συντεταγμενα ἐχων παραγγελματα τινα , ἁ ἐφασκεν εἰναι προσταγματα του Διος . |
ἀκριβεια της ἀποδειξεως ἐν τοις λημμασι , τῳ συμπερασματι δε ἀποχρησει το ἐκ των τοιουτων συναγεσθαι προς το γινεσθαι ἀναγκαιον | ||
θηλυκου , ἀντι του ἀρκετη ὑπαρχει , και ἐπι μελλοντος ἀποχρησει , ἀντι του ἀρκετον γενησεται . . ταυτῃ γε |
εἰπειν ὁρον ῥητορικης ἠναγκαζετο και την της ῥητορικης πασαν κατασκευην κατεργασασθαι : ἀλλως τε και αὐτο τουτο τῳ Μινουκιανῳ ἐγκαλων | ||
πιστευθεις ἀληθευσειν ἁ ἐλεγες ἐπηρας τοσουτους ἀνθρωπους συστρατευεσθαι τε και κατεργασασθαι σοι ἀρχην οὐ τριακοντα μονον ἀξιαν ταλαντων , ὁσα |
. Τιβεριῳ δ ' Αἰμιλιῳ διεξιοντι την πολεμιαν συν πολλῃ καταφρονησει κατ ' ἀρχας και οὐδεν ἐτι προσδοκωντι ἀντιπαλον ἐπηλθεν | ||
μετα πολλης φαντασιας ἐρεις την ἀναγκην , και το μη καταφρονησει δοκειν ἀποκεχωρισθαι του ἀγωνος προβαλλομενος . ἑξεις δε μετα |
λοχια και ἐμμηνα κινει ἀρτεμισια πολλη κατα των ὑποχονδριων . ἐπιτεταμενως δ ' ἀγει , ὡστε και ἐμβρυα ἐκβαλλειν , | ||
ἐξωμματωται . το γαρ ἐξωμματωσθαι ἐστι το ἀποβεβληκεναι , ἠ ἐπιτεταμενως ὁραν . ἡ γαρ ἐξ ἐπιτασιν δηλοι , ὡς |
μεσου , διεσπασε την συνεχειαν , και οὐκ εἰασεν αὐτην συνημμενην εἰναι : το δε πνευμα γεγονε δια την ἀπεψιαν | ||
, οὑ την κορυφην ἐκ νεφων κεκρυμμενην εἰναι δοκουσιν οὐρανῳ συνημμενην . ἐντευθεν οὐν Ἑλλησιν ἡ μυθουργια Ἀτλαντα νωτοις εἰσαει |
του ἐναντιου : νομος τῳ ἀριστει γερας εἰναι : ἀριστεα λιποντα την ταξιν ἀπεκτεινεν ὁ στρατηγος και φευγει φονου : | ||
ποι ' αὐ . Αὐτων μεν , εἰπον , τον λιποντα ταξιν ἠ ὁπλα ἀποβαλοντα ἠ τι των τοιουτων ποιησαντα |
Μεσσηνιοι και Διονυσιου μισθοφοροι συστραφεντες ἀπηντησαν . γενομενης δε μαχης ἐνικων οἱ Μεσσηνιοι και πλειους των πεντακοσιων ἀπεκτειναν . εὐθυ | ||
: ἐπειτα δε ὡσπερ οὑτοι ὁπλισαμενοι τους πεζους τοτ ' ἐνικων , νυν οὑτω και οἱ ἱππεις αὐτων παρεσκευασμενοι προς |
φερουσι και μαλιστα την της Ἑλενης γενομενην παρα Μενελαῳ Τηλεμαχου φαρμακειαν και ληθην των συμβεβηκοτων κακων . το γαρ νηπενθες | ||
ἀλοη μετα μαννηϲ ὁμοιωϲ . την δε λοιπην των αἰγιλωπων φαρμακειαν ἐν τῳ τριτῳ βιβλιῳ παραδεδωκαμεν . Τουτο το παθοϲ |
και ] κεραυνωθηναι ἀμφοτερα μνημεια . λεγουσι δε και Σοφοκλεα ἀκουσαντα ὁτι ἐτελευτησεν , αὐτον μεν ἱματιῳ φαιῳ προελθειν , | ||
, τουτον φυγοντα , και του θεου του ἐν Δελφοις ἀκουσαντα , ὁτι ἀν ἐλθῃ Ἀθηναζε τευξεται των νομων , |
Σωκρατες , τι ἀν ὀφελος εἰη τῳ ἀνθρωπῳ , εἰ σοφωτερος μεν εἰη του Νεστορος , τα δ ' ἐπιτηδεια | ||
οἰομαι : ἐοικα γουν τουτου γε σμικρῳ τινι αὐτῳ τουτῳ σοφωτερος εἰναι , ὁτι ἁ μη οἰδα οὐδε οἰομαι εἰδεναι |
οὐδε δυο ἑκτων : τριτον γαρ εὑρισκεται . τριων δε τεταρτων και τριων πεμπτων και τετταρων πεμπτων και τετταρων ἑκτων | ||
εἰτα ἀπο δυο πεμπτων . οὐ γαρ δυνασαι εἰπειν δυο τεταρτων : παλιν γαρ ἡμισυ εὑρισκεται . οὐδε δυο ἑκτων |
δε ψογος τιμωρια φαυλοτητος ἀνευ πληγης . καλον δε τοις μεταγενεστεροις ὑποκεισθαι , διοτι βιον οἱον ἀν τις ἑληται ζων | ||
. παντα γαρ ἁ ἠκουσεν και εἰδεν γραψας κατελειψεν τοις μεταγενεστεροις πασι του της ἀληθειας πνευματος . ὁμοιως δε και |
. : Χησιον , Ἰωνιας πολιχνιον , ὡς Ἀπολλοδωρος ἐν Χρονικων πρωτῳ . : Μεναι , πολις Σικελιας ἐγγυς Παλικων | ||
τιθασσους ἰχθυς ἐχειν ἀπο χειρος ἐσθιοντας , ὡς Ἀπολλοδωρος ἐν Χρονικων πρωτῃ . : Μυους , πολις Ἰωνιας , ὡς |
προς τα γυμνασια δει μαλιστα ἀπονεμειν . μετα δε την θεραπειαν του σωματος ἐπ ' ἀριστον ἀποχωρειν : οὐκ ἀδηλον | ||
κατα γενος , [ οὐ κατ ' εἰδος ] ὑπογραφει θεραπειαν , δι ' ἡς ταυτα ἀμβλυντεον και κατεργαστεον . |
σου τῃ Κνωσῳ . Του ιγʹ εἰδους αἱ στροφαι και ἀντιστροφαι ἑκαστη κωλων αʹ . Το αʹ ἀντισπαστικον τριμετρον καταληκτικον | ||
ἐνδεχομενων ἐν πρωτῳ σχηματι . εἰ δ ' αἱ ἐνδεχομεναι ἀντιστροφαι οὐ παραδεκτεαι εἰσιν ὡς μη φυλαττουσαι το ὡς ἐπι |
ὀφειλειν το αἰτιον ἀλλο εἰναι . Λογικον συλλογισμον τον μη ἀποδεικτικον ἀλλα διαλεκτικον τε και δι ' ἐνδοξων συναγοντα εἰωθε | ||
λογος εἰς δυο τεμνεται : εἰς τε το παθητικον και ἀποδεικτικον : και παθητικου μεν μερη προοιμια και ἐπιλογοι , |
ὁ δε Φιλοξενος εἰς τα Συγκριτικα λεγει , ὁτι το βελτερος και φερτερος οὐκ εἰσιν συγκριτικα , θεματα δε εἰσιν | ||
〚 της δε θεοπνευστου σοφιης λογος ἐστιν ἀριστος . 〛 βελτερος ἀλκηεντος ἐφυ σεσοφισμενος ἀνηρ : ἀγρους και πολιας σοφιη |
κατα την Αἰαν γυμνασια και δισκοι , και της Μηδειας θαλαμος , καθ ' ὁν ἐνυμφευθη ποτε , και προς | ||
' οὑ γραφομεν , καλαμη δε ἡ του σιτου . θαλαμος ὁ ἐνδοτερος οἰκος , θαλαμη δε ἡ ὀπη , |
Ἀντιπατρῳ δουναι περι της πολεως . ὁ δε φιλανθρωπως αὐτοις προσενεχθεις συνεχωρησεν ἐχειν την τε πολιν και τας κτησεις και | ||
ποιει και ὁ της μορεας ὀπος , ἐριῳ καθαπερ πεσσος προσενεχθεις μαλιστα ἐπι των δυσαισθητον ἐχοντων την ἑξιν . πολλοις |
, οὐ ναυτης οὐδ ' ἐργατης , ἀλλα πολλην τινα ἀσθενειαν του σωματος ἀσθενειν ἐοικας ἀπο της ἰσχνοτητος . ἐγω | ||
, και Ἱππωναξ μνημονευει . ἐστι δε και την μεν ἀσθενειαν ἀφρῳ παραπλησιος , μελας δε την ἐπιφανειαν , θανασιμος |
και ἡ πρωτη οὐσια ; Προ δη παντων τα σημαινομενα διαιρετεον των ὀνοματων . Λεγεται γαρ ὀν και ἑν τι | ||
κακως προεστηκοτα . Ἐαν δε εἰς ἑτερον τι μεθιστᾳ παλιν διαιρετεον : ἠ γαρ εἰς ὑπευθυνον τι δυναμενον γενεσθαι πραγμα |
, και μαλλον διδασκει , ἐπειδη τας ἀρχας ἐχει των διδασκομενων , και ἐκεινος δια τουτων δυναται διδασκειν : οὑτοι | ||
ποριζοντων δε τουτο και ἐλεγχομενων ὑπο του ὁρου και των διδασκομενων . ἐγραψαν δε ἀπο συμβεβηκοτος οὑτως : πορισμα ἐστιν |
πορευεσθαι μετα πολλων , και ἀφικνεισθαι σφας εἰς τοπον τινα δαιμονιον , ἐν ᾡ της τε γης δυ ' εἰναι | ||
οὐν την ὑψηλοφροσυνην πολλοι ἐκενωθησαν ὑψουντες ἑαυτους : μεγα γαρ δαιμονιον [ ἐστιν ] [ ἡ αὐθαδεια ] [ και |
ὡς και τουτου προς τι ὀντος : ἀλλους γαρ ἀλλως συγκατατιθεσθαι [ ] και τους αὐτους γε . μετατιθεσθαι και | ||
τον Κλεωνα . παραδιδωμι ] αὐτῳ . ὁμολογειν σε ] συγκατατιθεσθαι και σε . Γ τῃ Κεχηναιων πολει : Ἀθηναιων |
. διοπερ αἱ γυναικες ἀναλογιζομεναι μεν την ἐν τῃ Λιβυῃ μελλουσαν αὑταις ἐσεσθαι δουλειαν , θεωρουσαι δ ' αὑτας ἁμα | ||
τι μωμητον της προλαβουσης δυσκλειας την παρουσαν ἀνακοπτουσης ἠ και μελλουσαν εὐκλειαν , ἀναφεροντων των πολιτων τα ὑστερα καλα προς |
, καλει τινα βουκολον ἐκ των ἀγρων των πλησιον εἰς ἐπικουριαν . Ὁ δε ἐλθων σχοινον ἐζητει μακραν , ἡς | ||
τοτ ' ἐξ Ἀνδρου και Κεω και Τροιζηνος και Ἐπιδαυρου ἐπικουριαν αὑτῳ μεταπεμψασθαι . ὡστε ὠ ἀνδρες τον ἐν τοις |