δε ταυτα κατιδων Δημοϲθενηϲ νομον ἐθηκε τουϲ τʹ τριηραρχειν και βαρειαι γεγοναϲιν αἱ τριηραρχιαι , νυν ὁ Φορμιων αὑτον ἐκκλεπτει | ||
' ἐπειτα πεισεται , ἁσσα οἱ αἰσα κατα Κλωθες τε βαρειαι γεινομενῳ νησαντο λινῳ , ὁτε μιν τεκε μητηρ . |
μαστους δυο ἐν τῃ γαστρι . ἀνατμηθεις δε ὀσμην ἐχει βαρειαν , ὡστε μη ὑποφερειν , τα δε ἐντοσθια ὁμοια | ||
ἀβλαπτως πασι συνοικων τοις νομιμοις , ἀνομοις δε φερων κακοτητα βαρειαν . ἀλλα , μακαρ , παντιμε , φερολβιε , |
ἑκτηι και εἰκοστηι των Ἱστοριων . . . . : καταρατους εἰπε τους Μεγαρεας , παροσον δυσνοως εἰχον αὐτοι και | ||
οὐσα . ἐν τῳ περι συνταξεως : „ προς τους καταρατους Μεγαρεας ἐψηφισασθε ἀποτεμνομενους την ὀργαδα „ . ἐξειλον : |
Μηδειαν και μη καταλαβοντων αὐτην και δια φοβον Αἰητου ἐνταυθα κατοικησαντων και κτισαντων την πολιν , ἡτις τῃ Κολχιδι φωνῃ | ||
φησι τους πενεστας και Θετταλοικετας . Βοιωτων των την Ἀρναιαν κατοικησαντων οἱ μη ἀπαραντες εἰς Βοιωτιαν , ἀλλ ' ἐμφιλοχωρησαντες |
δε και της ἀλλης ἰκμαδος αἱ φλεβες ἐς ἑωυτας , εὐρειαι και παχειαι και ἑλικοειδεες ἐουσαι : ὡστ ' ἐπην | ||
ἠ στρομβος : στρομβων δε δυσεις φιλεουσι μαλιστα , οὑνεκεν εὐρειαι τε μενειν κουφαι τε φερεσθαι . ἀλλ ' ὁτ |
εἰ δε μηδεν ἀλλο ὑπαρχει το ἀληθες φαναι ἠ ὁπερ ἀποφαναι ψευδος ὑπαρχει , ἀδυνατον ἁπαντα ψευδη εἰναι : ἀναγκη | ||
ἐναργες , ὁτι οὐκ ἐνδεχεται το αὐτο ἁμα καταφαναι και ἀποφαναι , ἀλλ ' ὁτι και θατερον περι παντος ἐξ |
οἱ νεωτεροι προϲαγορευουϲιν . ὁ δε πυριτηϲ των ἰϲχυρωϲ ἐϲτι διαφορουντων ὀγκουϲ τε και θρομβουϲ : οὑ μη παροντοϲ τῳ | ||
ὠθουμενην εἰϲ το βαθοϲ την ὑλην , ἀπο δε των διαφορουντων εὐθεωϲ ἀρχεϲθαι : μηδενοϲ δε κωλυοντοϲ , οἱον ἡλικιαϲ |
' ὁτι καθ ' ὁσον μουσικη δυναται ὠφελειν οὐδ ' ἀκουσαντες ὁλως : οἱ δε παλιν ὡς οὐδεν , ἀλλα | ||
του προς αὐτους ἡτις ἐσται κρατιστη μαθησεσθε . ἐκεινοι τοινυν ἀκουσαντες , ὁτι σεσαλευται και νοσει το πατριον ἡμων πολιτευμα |
ἡ ἐπιζευξασα μεσον . δει οὐν και παραλληλους εἰναι τας δεδομενας , ἱνα και αἱ ἐπιζευγνυουσαι ὁμοιως ἰσαι τε και | ||
των ΖΕΒ δοθεισα ἐστιν . Ἐαν εἰς παραλληλους τῃ θεσει δεδομενας εὐθειας ἀπο δεδομενου σημειου εὐθεια γραμμη ἀχθῃ , εἰς |
πλεονασας σαπῃ και ἐστιν ἐξω των ἀγγειων , ποιησει τον τεταρταιον . εἰ δε ἐν ἑνι μοριῳ πλεοναζῃ και ἐστιν | ||
, ἱνα δηλωσῃ τον συνοχον , πελιον δε , τον τεταρταιον , ἐπαναδιδοντας δε , τον ἀμφημερινον , ξηρον δε |
ἀχρις ἀν κορον λαβων του προπηλακιζειν τον ἀρχοντα ἀνυσει το σπουδαζομενον , και ὁσα τοιαυτα . εἰτα ἀντιθεσις συγγνωμονικη . | ||
δε μετρον ἑτερον , ἐν δε τῃ παλαιᾳ πολυμετρια το σπουδαζομενον . διασκευῃ δε , ὁτι ἐν μεν τῃ νεᾳ |
πορρω ὑπαρχετω , χωριζεσθω . εἰμι το ὑπαρχω και ὁ παρατατικος εἰν , ἡ μετοχη εἰς , ἐντος , και | ||
. . * : εἰδῃ ] Εἰδημι : και ὁ παρατατικος εἰδω . . . . ἐαν εἰδῃ . * |
πεζων ὀγδοηκοντα των το μεγιστον τιμημα ἐχοντων Λευκιον Κοιντιον Κικιννατον ἀποδεικνυουσιν ὑπατον , οὑ τον υἱον Καισωνα Κοιντιον εἰς ἀγωνα | ||
κυριοι τους ἐκ των πατρικιων μετιοντας αὐτην ἀνδρας ἐπιφανεις χιλιαρχους ἀποδεικνυουσιν , Αὐλον Σεμπρωνιον Ἀτρατινον και Λευκιον Ἀτιλιον Λουσκον και |
, ὁμοιως δε , ὡς εἰ λεγοιμεν ὀξυτερον εἰναι το γραφειον του οἰνου και το ξιφος της νητης . ἀλλ | ||
γραφεται : κουρευς κουρειον , γραμματευς γραμματειον , κναφειον , γραφειον . ἠ και τα δια του ειον οὐδετερα μονογενη |
δη και περι παντα τα εἰδη των κατηγοριων κατα την παρουσαν διαιρεσιν διατετακται το ποιειν : κατα μεν οὐσιαν το | ||
ἠ κολοκυντην ἠ σικυον ἠ ἀλλο τι των προς την παρουσαν ὡραν μη ἀναρμοστων ἡψημενον ἁπλως . πινειν δε λευκον |
οὐ δια τουτο μαχεται Πλατων τῳ Παρμενιδῃ κατα γε το ἀληθεστατον , ἀλλ ' εἰσιν ἀμφω μεν ἀληθεις οἱ λογοι | ||
γενομενος ὁ ἀστειος ἐν οἱς ἁπασιν ἐζητησε τουθ ' εὑρεν ἀληθεστατον , χαριν ὀντα θεου τα παντα , γην , |
αὐτην εὐγειον τε και παμφορον , ἐτι δ ' εὐκρασιαι διαφερουσαν , διττους κατ ' ἐτος ἐκφερειν καρπους . φασι | ||
παχυς , ἀλλ ' αὐστηρος και σκληρος και δυναμιν ἐχων διαφερουσαν : οἱῳ Ἀριστοφανης οὐχ ἡδεσθαι Ἀθηναιους φησι λεγων τον |
δε εἰκοστην πρωτην δευτεραν εἰκαδα : εἰτα οὐκ ἐχωρουν ἐφεξης ἀριθμουντες , ἀλλα ἀπο της εἰκοστης ἐννατης ἠρχοντο λεγοντες : | ||
προς τους ἁλιεις : ἐν δε τῃ οἰκιᾳ τους καθευδοντας ἀριθμουντες πολλους παραλειψομεν ἀνθρωπους και ἱππους , ἀν παρωσι και |
παππος αὐτων ἀπατορα και ἀπολιν ὀντα με παραλαβων ἐξεθρεψεν οὐδεν ἐνδεεστερον ἀγων των αὑτου τεκνων και την ἑτεραν των θυγατερων | ||
διακειται το σωμα , και ἐπιπονως ἐχω του σωματος , ἐνδεεστερον διακειμαι το σωματιον , ἐνδιδωσι μοι το σωμα ὑπ |
του σωματος : διο και τα μεγαλα ἁμαρτηματα και ἀδικηματα σμικροτερον εἰναι χρη νομιζειν κακον πασχειν ἠ δρασαι , ὡν | ||
πελταστικον δε κουφοτερον μεν τυγχανει ὀν του ὁπλιτικουἡ γαρ πελτη σμικροτερον της ἀσπιδος και ἐλαφροτερον , και τα ἀκοντια των |
, ὀνομαστι αὐτων ἑκαστου μνησθηναι , προτερον δε οὐ σφας καταγινωσκειν εἰκος εἰναι . ἐνθα δη ὡς ἠλεγχετο ὁ Ῥωμαιος | ||
, ἀλλα γελωτα και χλευην θεσθαι τας ἐκεινων ἀποδοχας και καταγινωσκειν των τιμωντων πολλην ἠλιθιοτητα ὡς ὑγιους διαμαρτανοντων δοξης . |
της καλλιπολεως ; εἰ μεν ἐξω τι των ἐκεινης ἐπραξα παραγγελματων , κατεβην : εἰ δε πανταχοθεν τους ἐκειθεν ἐτηρησα | ||
ὑφην της παρασκευης . οὐκ ἀχρειον δε οὐδε των Ἰσοκρατους παραγγελματων ἐντρεπεσθαι , μη τραχυνειν τον λογον τῃ παραθεσει και |
τῳ λογῳ προαιρεισθαι : το γαρ ἐν τοις κοινοις καινα ἐπινοησαι καλλους δειγματα , οὐ μικρας σοφιας ἐγωγε τιθεμαι , | ||
ἀνθρωποις , πρωτην συγκομισαι και την κατεργασιαν αὐτου και φυλακην ἐπινοησαι και σπειρειν καταδειξαι . εὑρειν μεν οὐν αὐτην τον |
ἀπεριττως ῥηθεν του μεν εἰποντος ἀποφθεγμα γινεται , του δε ἀκουσαντος ἀπομνημονευμα . Ὁτι φιλει ἡ μεν ἀσθενεια και ταπεινοτης | ||
Σεμιραμις , ἀπο Σελευκου του Νικατορος Λυσιμαχῳ πολεμουντος , και ἀκουσαντος ὁτι θυγατηρ αὐτῳ γεγονε , την πολιν ἐκαλεσε Θυγατειρα |
το θερμοτερον ἐκτενεστερον . ὁτι δε και προς το του καταρρου ποσον τε και ποιον ἀποβλεπων ἠ πλειον ἠ ἐλαττον | ||
. τουτῳ ἐχρηϲαμην ἐπι τινοϲ νεανιϲκου ἐκ κορυζηϲ τε και καταρρου πολυχρονιου βλαβεντοϲ την ὀϲφρητικην αἰϲθηϲιν , ἐφεξηϲ δε τριων |
ἐξ Ὠρωπου Μεγαλοπολιτῃ Διαιῳ . ἐγεγονει δε αὐτῳ και ἀρχης διαδοχος της Ἀχαιων ὁ Διαιος : τοτε δε ὑπερ του | ||
Λακεδαιμονος [ εἰς την ναυαρχιαν την ] Ἀρχελαιδα καταστας [ διαδοχος . κατα δε τον αὐτον ] χρονον Φοινικων [ |
λιποψυχεοντα λειφθηναι . Εἰ μεν νυν [ ἠν ] μουνον Ἀριστοδημον ἀλγησαντα ἀπονοστησαι ἐς Σπαρτην ἠ και ὁμου σφεων ἀμφοτερων | ||
λεσχης ὁς γενοιτο αὐτων ἀριστος , ἐγνωσαν οἱ παραγενομενοι Σπαρτιητεων Ἀριστοδημον μεν βουλομενον φανερως ἀποθανειν ἐκ της παρεουσης οἱ αἰτιης |
και ἀποστροφος ὁ κομητης ἀνισχει τοις , καθ ' ὡν ἀποστρεφεται , τας ἀστοχιας φερει . εἰ δε προς νοτον | ||
λυπη . νυν δε την μεν λυπην φευγει παντα και ἀποστρεφεται ὡς κακον , διωκει δε και ἐπιτρεχει την ἡδονην |
Εὐρωπην , ἐν Χερρονησῳ , ὁπως εὐ εἰδειησαν ὁτι τους στρατευομενους δει εὐκρινειν . ἠν δε τα ἀθλα τα μεν | ||
Ἀθηναιους τοὐλαχιστον , ὡσπερ τους πεζους , τον αὐτον τροπον στρατευομενους : και ἱππαγωγους τουτοις . εἰεν : τι προς |
συνοικισμον δια το των παρατεθειμενων ὑψηλοτερον εἰναι [ και ] κατοικησαντες δευρο την Ἰθακην ἐκτισαν . και ἐκ μεν του | ||
την παροιμιαν εἰρησθαι . Ἀττικοι γαρ μεταπεμφθεντες εἰς Σαμον κἀκει κατοικησαντες τους ἐγχωριους ἐξεωσαν . Αὐτοι χελωνας ἐσθεθ ' οἱπερ |
: τοις Ἀμπρακιωταις . οὐκ ἀρεσκομενος τῃ . . . καταστασει : εὑρε γαρ την μητερα Ἐριφυλην ἀναιρεθεισαν ὑπο Ἀλκμεωνος | ||
. παλιν δε ὑπενεχθεις εἰς ὑπνον ἠρεμει της προτερας ὑγιεινοτερᾳ καταστασει χρωμενος , ὡς ἐνην ἐκ τε της ἀναπνοης και |
Ἀχαιων . οἱ δε θοους οὐρηας ὑποζευξαντες ἀπηναις ἐκ πολιος κατεβαινον ἁμα Πριαμῳ βασιληι ἀλλοι δημογεροντες : ἐλαφροτατοι δ ' | ||
, και παλιν ἀναστρεφοντες ἠκοντιζον . και ταυτα ἁμα ποιουντες κατεβαινον ἀπο των ἱππων και ἀνεπαυοντο . εἰ δε καταβεβηκοσιν |
οὐκ ἀντιπραττουσης ἑτερας αἰτιας τους μεν ἐχοντας ὡροσκοπουντα τον πρωτον δεκανον δυσγαμειν ἐν τῃ πρωτῃ ἡλικιᾳ , ἐν δε τῃ | ||
προς ἀριθμον , οὑτως ὡροσκοπησει . Και γνωσει και τον δεκανον ἐκ του ποσου της μοιρας , ὁμοιως και τα |
Κνιδιοις παρεδοθης . Και μην ἀξιοπιστον σοι μαρτυρα τον Ὁμηρον παρεξομαι ἀνω και κατω των ῥαψῳδιων χρυσην με την Ἀφροδιτην | ||
ὠ Τυχιαδη , τον Πατροκλον ὁτι παρασιτος ἠν λεγοντα σοι παρεξομαι . Θαυμαστα λεγεις . Ἀκουε τοινυν αὐτων των ἐπων |
κἀπικουρησαι χθονι ; ἐπεμψ ' : ὀφειλων δ ' ἠλθε συμπονειν ἐμοι . οὐ μην θανοντι γ ' οὐδαμως συνηδομαι | ||
οὐν ταυθ ' οὑτως ἐχει , δει και ὑμας ἐμοι συμπονειν δυστυχουντι , ἱνα και ὑμιν εἰποτε ἀν συμβαιη , |
μετα δε τα ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους εὑρισκομεν το παραγραφικον , ὁτ ' ἀν ἡ ὑλη εὐλογωτεραν τῳ κεφαλαιῳ | ||
, μοιχον ἀνελων : μετα γαρ την καταστασιν ἐπαγεις το παραγραφικον : και λυσον τῃ μεταληψει και τοις ὁρικοις , |
ἀθλητου , ἀλλα κοινην εἰναι φασκων της πολεως , και καταφρονησιν ἐρει το γιγνομενον , και ὡσπερ πολιτειας διαλυσιν : | ||
ὑπεροπτην εὐτελη ποιει και ταπεινον . Ἡ γαρ αὐθαδεια προς καταφρονησιν ἐγειρει των ἀλλων ἁπαντων : ἡ δε ταπεινωσις εἰς |
τ ' ἀει μελεδημασι χαιρειν , μητε βαρυτλητων λαγονων περι φορτον ἀγουσαν μητε πονον τρομεουσαν ἀγαστονον Εἰλειθυιης , ἀλλ ' | ||
αὐτον ἐπεκαλειτο , ὁ γερων ἐφη : „ ἱνα τον φορτον μοι ἐπιθησεις . „ ὁ μυθος δηλοι , ὁτι |
τους Λακωνας αὐτομολησαντων ἀπορρητα γραμματα ἐπεμψε προς τους ἡγεμονας των ἀποσταντων παρακαλων μεμνησθαι του συγκειμενου καιρου , καθ ' ὁν | ||
ἀναλαβοντες τους οἰκειους χρονους . των γαρ Αἰγυπτιων ἀπο Περσων ἀποσταντων κατα τους ἀνωτερω χρονους Ἀρταξερξης ὁ ἐπικληθεις Ὠχος αὐτος |
την εὐγλωττιαν ἑν αἰτιωμενος μονον , ὁτι δη φυσιν Ἑρμῃ προσηκουσαν ἐνεβιβασας εἰς στρατιωτου βιον . καλων δε ὀντων και | ||
ἀνισον . τῳ μεντοι μεταδουναι των ἐπιβαλλοντων λογων ἑκαστοις την προσηκουσαν μοιραν την τε ὠφελειαν ἀπενεμεν ἁπασι κατα το δυνατον |
ὁριζοντος εἰς ἰσα διαιρουμενου , των δε ἀλλων παντων εἰς ἀνομοιους τε και ἀνισους περιφερειας τεμνομενων . τουτοις δε ἀκολουθως | ||
: τους μεν γαρ ἀλλους τεκμαιρεσθαι του θειου και δοξας ἀνομοιους ἀλληλαις περι αὐτου δοξαζειν , ἑαυτῳ δε τον τε |
ἐμελλεν ἐπι Γερμανους διαβησεσθαι : ἁμα γαρ τῳ την ἀρχην παραλαβειν εὐθεως πολεμικων ἐργων ἠρξατο , και δια σωματος μεγεθος | ||
γαρ ἐκ παιωνων ἀκριβως , ἀλλα παιωνικον τι ἐστι . παραλαβειν μεντοι τον παιωνα εἰς τους λογους , ἐπειδη μικτος |
μεγαλης ? : οὑ δη ? προφασιν μεν σφισι του πολιτικου τουτου , ἱν ? ' οὑτως ? εἰπω ? | ||
φρονιμου , το δε κοινον του οἰκονομικου και ἐτι του πολιτικου , ὡστε δει τῳ ἰδιως φρονιμῳ του οἰκονομικου και |
του Διος και τῳ του Ἑρμου . οἱ δε ἐν μεσαις τῳ τε του Κρονου και ἠρεμα τῳ του Ἀρεως | ||
ἐρχεται , πασης δε πολεως φυγαδευει κακια , κἀν ἐν μεσαις ταις στηλαις τις οἰκῃ . οὐδε Ἐφεσιον εἰναι τινα |
εἰ μηδεν ἀλλο ἐχει προσενεγκειν αὐτῳ , εἰτε ἐκδηλοτερον τοις παριουσι το ἀφιδρυμα ποιουντος εἰτε προς συμβολον του ἐκ μικρων | ||
θαλασσα , αὐτου τῃδε μενουσα πολυκλαυτῳ ἐπι τυμβῳ , ἀγγελεω παριουσι , Μιδας ὁτι τῃδε τεθαπται . φερουσι δε μαρτυριον |
καλως ῥηθεντι μνημη και κοσμος τοις πραξασι γινεται παρα των ἀκουσαντων . ἐνταυθα τοις μεν ἐργοις ὁ λογος ἀντικειται , | ||
διαλεγομενον δι ' ἑαυτου , ἠ δι ' ἑτερων τινων ἀκουσαντων ἐκ προσωπων , ὡς ὁταν εἰσαγαγῃ τινα περι πραγματα |
τον κατα φυϲιν ἐνομιϲαν : ἐπι γαρ θυμῳ και γυμναϲιοιϲ ϲφοδροτερον γιγνεϲθαι τον ϲφυγμον φαϲιν , οὐ κατα φυϲιν ὑπαρχοντα | ||
ϲωματοϲ ἀλυπωϲ λαμβανεται . διαφορει δε και ῥυπτει τηϲ ἡμερου ϲφοδροτερον . Κραμβη θαλαττια προϲ τῳ την γαϲτερα λαπαττειν , |
Φρυγιας της μεγαλης ἐπι θαλατταν καταβηναι : ἑξης δε την παραθαλαττιον χωραν προσαγαγομενην ὁρους θεσθαι της στρατειας τον Καικον ποταμον | ||
της ὁμορου χωρας παραθαλαττιου μεχρι Σικελιας , ὁδοποιησαι δε την παραθαλαττιον της Λιβυης μεχρι στηλων Ἡρακλειων , ἀκολουθως δε τῳ |
δι ' ἑαυτην ἀληθευῃ , ὑποδυεται συλλογιστικην συζυγιαν τῳ δυνασθαι μεταλαμβανεσθαι εἰς την καταφατικην , διοτι , ὁ μη ὑπαρχει | ||
ἀσυλλογιστοι πασαι αἱ τοιαυται συζυγιαι . ἡ δε αἰτια το μεταλαμβανεσθαι παλιν την ἀποφατικην ἐνδεχομενην εἰς καταφατικην και δια τουτο |
. ἐστι δε ὁ λογος τοιουτος , ὡς των εἰρημενων ἀπορωτερον ἐστιν , εἰ τινος ἀγαθου ἠ ἐναντιου οἱ τετελευτηκοτες | ||
οὑτως ἐστιν ἀπορον τοις προειρημενοις ἀνδρασιν : πολλῳ δε τουτου ἀπορωτερον το μη κατ ' ἀθρουν γινεσθαι μεριστον διαστημα , |
κιθαρην και τοξα και ἐρνεα θεσκελα δαφνης . ἀλλα οἱ εὐρυτερον [ ] τι μελος μετα τουτο φυλασσω σον ποθον | ||
καλουμενον , ⌈ ὁ κοινως κουρελον ὀνομαζουσιν , ὁπερ ἀνω εὐρυτερον ὀν κατω εἰς ὀξυ ληγει . οὐδεπω κτλ . |
. που νυν ὁ καλος ἡμιν κιθαρῳδος ; ἀπολογησαι αὐτῳ κατελθων προς ταυτα . Συ ἡμας ἐπισφαττεις , ὠ Μωμε | ||
κυων κηπουρου τινος εἰς φρεαρ ἐμπεπτωκεν . ὁ δε κηπουρος κατελθων αὐτον ἐκειθεν ἀνελκυσαι δεινως ὑπ ' αὐτου ἐδηχθη δοξαντος |
του δε βʹ στηριγμου μοιρας ρϘδ θ , ἁς και παραθησομεν ἐν τῳ δεκατῳ σελιδιῳ κατα του αὐτου στιχου . | ||
, χαιρειν εἰκος δαιτυμονας δεξιους τινας , και λογους αὐτοις παραθησομεν φεροντες ἀρα , οἱ μεν μιμουνται τας ἐν δικαστηριοις |
ὡς ἐχων την παραληγουσαν βραχειαν παρα τῳ Ὁμηρῳ , οἱον Ἀρητος ὡς λεβητος . Και παλιν ὡς τα σπονδιακα , | ||
† ἐν τ ὀρθοις † , . , . . Ἀρητος : ὀνομα ἡρωος , οὐ μεμνηται ὁ ποιητης , |
θεραπευειν , προαγκτηριασαντα ῥαφαις δυο ἠ τρισι τα χειλη της διαιρεσεως . χρω δε ἐμβροχῃ τῃ δι ' ἐλαιου ὡς | ||
ἁμα το τῃ ταξει ἁμα , ὡς τα ἐκ της διαιρεσεως καταγομενα , το λογικον και ἀλογον : τουτο ἀντικειται |
ἠγον ὁ μεν ὡν ἐκρατει Μακεδονων την δυναμιν και των ἐνοικουντων Ἑλληνων ὁπλιτας , ὁ δε προς τοις αὐτου περιλοιποις | ||
και μεγαλους παρ ' ἡμιν ἑστηκοτας , ὁ της των ἐνοικουντων εὐσεβειας ἐποιου σημειον , ὡς των μεν βουλομενων καθαιρειν |
σκευασιαν και ἀπο σεμιδαλεως . των δε τραγηματων οὐδεν ἀτοπον λαμβανειν ἀμυγδαλων ἠ πιστακιων , σταφιδων δε και φοινικων σπανιως | ||
συλλογισμοις και οὑτως ἐν μερει φανερον , ὁτι οὑτως δει λαμβανειν τους ὁρους . τον γαρ μεσον οὐ κοινον ληπτεον |
οὐδεν ἀναρχον κατελειπετο , ἀλλα δωδεκαδαρχοις και ἑξαδαρχοις παντα τα καταλειπομενα διεκοσμειτο . ἐπει δε συνηλθον οἱ ἐπικαιριοι , παραγων | ||
ἀπο του οβ ἀφελουμεν τον κζ και τον λβ , καταλειπομενα ἐσται ιγ , μητε των κζ μητε των λβ |
ποιουν την ὀδυνην ἐκ του μητε φλεγμονης μητε δηξεως ἀφορητως ὀδυνασθαι και διατεινεσθαι και ῥηγνυσθαι δοκειν τα ὀμματα . ἐγω | ||
ἐξ αὐτου , και ἐαν πληξῃ , την καρδιαν τουτο ὀδυνασθαι ποιει , και ὡς νυκτα ὁραν , και ἐπιγιγνεται |
ἀλλως τε το τεμνον περας ἠτοι μεσον των δυοιν στιγμων πιπτον διχοτομει την γραμμην , ἠ κατα μεσου φερομενον του | ||
μη τις το μεν ἑν στησειεν ἐφ ' ἑαυτου μη πιπτον εἰς σωμα , εἰτ ' ἐξ ἐκεινου τας πασας |
. Ἀλλ ' ὁτι μεν το τεχνικον μερος της γραμματικης ἀνυποστατον ἐστιν , αὐταρκως ἐκ των εἰρημενων δεδεικται : χωρωμεν | ||
τα δε των ἐχθρων ἰσχυρα , ἁμα δε λανθανουσιν ἑαυτους ἀνυποστατον την πολιν ὁμολογουντες εἰναι , διακελευομενοι το δικαιον οὐ |
της δε δευτερας παραφθορας ὁ Λυσιας ἐν ἀστει διαγων και πολιτικοις καλινδουμενος πραγμασιν . Ἐτι και οὑτως ῥητεον : πεντε | ||
λογων καλλιστος ἐν λεξει πεζῃ , οὐχ ὡς ἐν ζητημασι πολιτικοις ἀλλ ' αὐτο τουτο πανηγυρικος , ὁς οὐδε πολιτικος |
των προς ἀλληλους σχηματισμων και των ἐπισημων φασεων ἁπαντα ἀπεργαζονται παραλαμβανοντες και τους των πλανωμενων προς αὐτους σχηματισμους εἰς αὐξησιν | ||
: ἐπαν δε δυο ἠ τρεις ἠ πλειους παραδιδοντες ἠ παραλαμβανοντες τυχωσιν , ἑκαστου ἀστερος την δυναμιν δει συνεπικρινειν προς |
, ὁτ ' ἠλθεν αὐτῳ συμμαχησων , ἰδιωτης ἐγενετο , ἀποσταντος ἐκεινου της συμμαχιας . το δε σκωμμα τουτ ' | ||
καταληξις μετα του προκειμενου τονου και το ς ἀναδεχεται : ἀποσταντος δε του τονου ἠν ἐνδεκτον συναποστηναι και το ς |
και πυρκαϊα : ἐν μεντοι τῳ Ὑπερειδου ὑπερ Λυκοφρονος εὑρον γεγραμμενον ἠ νεωριων προδοσιαν ἠ ἀρχειων ἐμπυρισμον ἠ καταληψιν ἀκρας | ||
ἐν πολλοις ἀντιγραφοις εὑρον του Ἀντιφανους Μινωος δια του ο γεγραμμενον : τρωγοντες μολοχης ῥιζαν . και Ἐπιχαρμος : . |
πονηρον ἐχων τον εἰσπλουν . τα δε πραγματα καταγαγεσθαι , καταραι , καταπλευσαι , εἰσπλευσαι , προσσχειν , προσβαλειν , | ||
ναυτιδας ὀρνιθιων λεκανην ἀλυπος ἀνεχε ἀνθηλιος ἀπωνηθησεται ἀρυβαλλος αὐτοχειρα δουλοπρεπεια καταραι κενταυρον κυναριον λαβδα λοπαδα μεθυστρια πρωτοπειρον τανθαρυστοι ὑπολογειν Χαρη |
τα πραγματα . Πρωτος γαρ ἡμας , ὠ Κλεων , χαιρειν προσειπας πολλα λυπων την πολιν . Συνετυχεν ἐξιοντι μοι | ||
και ἐστω τελος του βιβλιου . Ἰουλιος Πολυδευκης Κομμοδῳ Καισαρι χαιρειν . οἰμαι και σε , εἰ και νεος εἰ |
ἐστι μερος του παντος ῥυθμου δι ' οὑ τον ὁλον καταλαμβανομεν : τουτου δε μερη δυο , ἀρσις και θεσις | ||
ἀναδιπλωσαντες ἐπι ἰνιον τον αὐτον τροπον ἐγκυκλιῳ μετωπιαιᾳ τας ἀγκυλας καταλαμβανομεν , ἱνα ἁρμοσῃ ἐφ ' ὡν εὐπρεπως συν βρεγματι |
Ἰλου μνηματος : τινες δε φασι και την ἐν Δελφοις πλατανον Ἀγαμεμνονα φυτευσαι και την ἐν Καφυαις της Ἀρκαδιας . | ||
, ὁς και τῳ Δαρειῳ πριν ἐδωρησατο χρυσην ἀναδενδραδα ἠγουν πλατανον , και τῳ Ξερξῃ τοτε ἐχαριζετο ἀργυριου δισχιλια ταλαντα |
οἰεται , μαχαιραν τον ἐπιστημονα των πονηρων φαρμακων και οὐκ αἰσχυνεται δια των αὑτου ταπεινοτερων ἀξιων δυνασθαι , και ταυτα | ||
τι πραξας . και αἰδειται μεν τις τον πατερα , αἰσχυνεται δε μεθυσκεσθαι . διαστελλει δε και Ἀριστοξενος ὁ μουσικος |
. ἐπεγειρας δε προς ἀρετην ἰδιωτας και ὁσα χρην ἀρχοντας ἀκουσαι διηλθεν εἰδως μεν οὐ λιαν ὀνησων , προσηκειν δε | ||
τα των ἀλλων , ὁσα γεγονοθ ' ἡμιν ἐστ ' ἀκουσαι , μικρα ποιησας ἐγω ; τουτ ' ἐτολμησας συ |
, τελος δε ἐχουσα ἐν τοις δεκα . ἐν τε ἐπιπεδοις και στερεοις πρωτα ἐστι ταυτα : στιγμη γραμμη τριγωνον | ||
καθετοι αἱ ΗΘ , ΗΚ και συμβαλλετωσαν τοις των κυκλων ἐπιπεδοις κατα τα Κ , Θ σημεια : τα Θ |
καλως κἀν τοις κακοις δει λογον ἐχειν εὐφημιας . Πλουτος ἀλογιστος προσλαβων ἐξουσιαν και τους φρονειν δοκουντας ἀνοητους ποιει . | ||
εἰς ἁ και παλιν καταληγοντα ἀναγκαιως ὀφειλομενον τελος ἐχει , ἀλογιστος , ὠ πολυτιμητε , και ἀθεος ἀπανθρωπων ἐπ ' |
ἐγενετο κυριος . Ἠδη δε των πλειστων αὐτῳ κατα νουν χωρουντων πολεμος ἐκ των ὁμορων ἀνεστη χρονῳ τε μακρος : | ||
σον . γενομενων δε ἡμιν πολλων ὑπερ τουτου λογων και χωρουντων ἐπι την Παλαιστινην και οἱας ἀρξεις χωρας και οἱων |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
, δεχεται δε ἐν μεν ταις περιτταις χωραις τετρασι τροχαιον χορειον δακτυλον , ἐν δε ταις ἀρτιοις τουτους τε και | ||
δε ἐν μεν ταις περιτταις χωραις δακτυλον σπονδειον ἰαμβον ἀναπαιστον χορειον , ἐν δε ταις ἀρτιοις μονους τους ἀπο βραχειας |
του βιβλιου , εἰσι μεν και ἑτεροι λογοι παρα τον ἀποφαντικον ὁ δε ἀποφαντικος της νυν θεωριας , δια τουτο | ||
ἡκιστα δοξης φροντιζων : των δε λογικων εἰδη δυο , ἀποφαντικον και ἀποκριτικον : του δε ἀποφαντικου αἱ μεν εἰσι |
το ὁπερ ὀν ἐσται οὐκ ὀν . και μηδεις ὑπολαβῃ παραλογιζεσθαι ἡμας : οὐ γαρ ἐπειδη συμβεβηκος ἐστι το λευκον | ||
ἠ οἱον περιττα της προκειμενης ὑποθεσεως ἀει ἐξευρισκων προς το παραλογιζεσθαι , οἱον ὡς ἐν τῳ ηʹ των Φιλιππικων οὐσης |
τοιαυταν Ἀμενα παρ ' ὑδωρ αἰσαν ἀστοις και βασιλευσιν διακˈρινειν ἐτυμον λογον ἀνθρωπων . συν τοι τιν κεν ἁγητηρ ἀνηρ | ||
τας ῥαχεις . και ἡ μεν ἱστορια οὑτως . * ἐτυμον : ἀληθες ἀληθως * ἰους ' : πορευομενη ἐρχομενη |
και λινου . μαʹ . ὡστε ῥαδιως ἑψεισθαι τα μελλοντα σπειρεσθαι ὀσπρια . μβʹ . περι λεοντος βοτανης , ἡν | ||
τῳ Νειλῳ , μη μετεχειν δε αὐτου την γην μηδε σπειρεσθαι μηδε ἀμασθαι μηδε διδοναι πυρους μηδ ' ὁσα διδωσι |
και μολις οἱ στρατηγοι κατεσχον ὡστε μη και τους ἀνθρωπους διαφθειρεσθαι . και τους μεν Μενδαιους μετα ταυτα πολιτευειν ἐκελευον | ||
χρηστα τοις ἀχρηστοις , και οὑτως ἐν τῳ παντι σωματι διαφθειρεσθαι χυμους . ἀλλ ' ἡνικα ἀν ἰδῃ τε και |
κοπτων : ἁπαντα γαρ ταυτα βλαβερα τοις δια χολωδες περιττωμα ῥευματιζομενοις τα ἀρθρα . Κινεισθωσαν δε μετριως ἀνευ κοπου πολλου | ||
, οἱον μαινομενοις , ἑτεροκρανικοις , ὑπο κεφαλαιας ὀχλουμενοις , ῥευματιζομενοις ὀμματα , περι θωρακα διαθεσεις ἐχουσιν . ἐπιτηδειοτατος δ |
τῳ μεσῳ και ἑτερας διαφορας , ἐπιτηδες βουλομενος διδαξαι ὡς ἀδιαφορον και ἑτερας παραλαμβανειν διαφορας . Καλως οὐν εἰπεν οὐδεν | ||
ἡμιολια ἐκ χοριαμβου και πυρριχιου , ἠ ἰαμβου δια την ἀδιαφορον : εἰ δε βουλει , δακτυλικα διμετρα καθαρα . |
ῥομβου : ῥομβος ἐστι τροχισκος , ὁν τυπτοντες ἱμασι και στρεφοντες ποιουσι περιδινεισθαι και ψοφον ἀποτελειν : ῥυμβον δε αὐτον | ||
ὀντα του Ῥαδαμανθυος : ταυτι γαρ και αὐτος ἐπεισθης . στρεφοντες δε το πραγμα μαθειν δυνανται οὐδεν : οὐτε γαρ |
ἐν ἀκροτητων τροπῳ μεσοτης φαινεται ὁ λεγομενος τελειος ἐν ἰσοτητι εὑρισκομενος και οὐτε τα μερη ἑαυτου πλειονα ἀποτελων συντεθεντα οὐτε | ||
γαστρος φορουμενος [ ἐμβρυων κατοχος ] και ὁ ἐντος ἀρτου εὑρισκομενος σιτου κοκκος ἀριστερῳ βραχιονι φορουμενος . Ὁμοιως ἐμβρυων κατοχα |
: πλατυνε τον φαρυγγα τῃ παρρησιᾳ : και γαρ στενουται προσβαλων σου τοις πονοις . ἀγωνιᾳ χειρ , εἰργεται νους | ||
δε ἐπαγομενος , φησιν , ἐγνωρισεν , ἠγουν τῃ αἰσθησει προσβαλων ἠγουν θεασαμενος : Ἐνιων γαρ τουτον τον τροπον ἡ |
μιγνυς τῳ μελιτι ἀπηφρισμενῳ πλασσε τροχισκους ἀνα ⋖ αʹ και διδου τροχισκον αʹ . ἡ χρησις περι ὡραν τριτην της | ||
και ἀδιψον και ληξοπυρετον . τουτου δε μη παροντος ὑδροροσατον διδου ἠ ὑδροροδινον : ἐξωθεν δε κηρωτη ῥοδινη καλως σκευασθεισα |
ὁραν ἀγαθα τουτῳ τε προ των ἀλλων ἐραστων ἀπολαυειν των παιδικων . θαυμασῃ δε αὐτου το πρᾳον , το ἀδολον | ||
με ἐραν αὐτης και δια τουτο ἐπι θυρας των ἐμαυτου παιδικων ἡκω „ ὑπολαβων ὁ Λεων „ οὐ φοιτωσιν ” |
ἐν αὐτῳ ἠδη ὀντες , χαλεπον την ἀκριβειαν αὐτην των λεχθεντων διαμνημονευσαι ἠν ἐμοι τε ὡν αὐτος ἠκουσα και τοις | ||
. Ὁ σκοπος των νυν λεγομενων προφανης ὑπαρχει δια των λεχθεντων : βουλεται γαρ ὁ Ἀριστοτελης ἐκθεσθαι τας των παλαιοτερων |
φρικη βυθιος εὐθυς κατεσχεν ἡμας ἐπι τῳ προτερῳ και τουτο ἀκουσαντας , ἡ και μεχρι της ἐπιφανειας ἀνεχυθη . και | ||
τῳ δημῳ ἐν τῳ των θεσμοθετων δικαστηριῳ τους μεμυημενους , ἀκουσαντας τας μηνυσεις ἁς ἑκαστος ἐμηνυσε , διαδικασαι . Και |
προσαψῃς την ἀλογιαν , ἀλλ ' ἐμοι τῳ μη δυναμενῳ διαιρεισθαι τα ἐκεινῳ νενοημενα . χειρες μεν οὐν νοουνται προδηλως | ||
εἰ δε και το ἑν ἐφ ' ὁσα το ὀν διαιρεισθαι ὁμωνυμως θειημεν , περι αὐτου τα εἰκοτα λεξομεν . |
ἀντιστρεψαι ὀν ἐπι μερους ἀποφατικον ἐνδεχομενον : ἀντιστρεφει δε το ἀποφατικον ἐνδεχομενον ὁμοιως τῳ καταφατικῳ . ὁ οὐκεθ ' οἱον | ||
οὐδε ἀποφατικον ἐνδεχομενον συναγεται , δηλον ἐξ ὡν το ἀναγκαιον ἀποφατικον δια των ὁρων συνηγαγομεν : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι |
του κ . και τα λαχοντα ἰσα τον ἀριθμον τοις μελλουσι κληρουσθαι δικαστηριοις ὑπηρετης φερων ἐτιθει καθ ' ἑκαστον δικαστηριον | ||
νεωτερου ἐστι πρεσβευομενον ἐν τε θεοισι και ἐν ἀνθρωποις τοις μελλουσι σῳζεσθαι και εὐδαιμονειν . αἰκιαν οὐν περι πρεσβυτερον ἐν |
οὐ ταὐτα ἐψηφιστο . ἀλλ ' ἐγω μεν ἐδημιουργουν λογον διαλλαγων των προς την πολιν φαρμακον , συ δε ᾠχου | ||
ἡ δε χυτροτομουσα αὐτον ἐπαγγελλεται μεν , τα περι των διαλλαγων δε σπουδαζει . ἀφικνουνται δε και παρα Λακεδαιμονιων περι |
ἡ τυχη προς τους βιους . πενης λεγων τἀληθες οὐ πιστευεται . ἐλευθερως δουλευε : δουλος οὐκ ἐσει . νομον | ||
και ἐφ ' ἑκαστῳ των συμβαινοντων ἀνωθεν το θειον προσταγμα πιστευεται , ἀρρητῳ τινι προνοιας λογῳ του παντα πεποιηκοτος θεου |
σταις κατακαῃ . Ἁλος ἀχνη ἐφιζημα ἐστιν ἁλος ἀφρωδες , εὑρισκομενον ἐπι των πετριδιων , δυναμιν ἐχον την αὐτην τοις | ||
την εὑρεσιν προεισι , παν δε το ζητουμενον τε και εὑρισκομενον εἰς τεσσαρα τα εἰρημενα ἀναγεται , των δε τεσσαρων |
ἐχουϲιν . ὁ δε κυματωδηϲ ὁλοϲ εἰϲ μικροτητα μειουμενοϲ ϲκωληκιζων προϲαγορευεται ϲκωληκοϲ πορειᾳ προϲεοικωϲ . ὡϲπερ δε τον κυματωδη ϲφυγμον | ||
δε τοιϲ μεϲοιϲ ἁρμοζοντων , ἁ δη και ἰδιωϲ ἐπιθεματα προϲαγορευεται , τα μεν τῳ ϲτομαχῳ τε και ἡπατι προϲφερομενα |
μεσοτητος οὐδαμως . το δε οὐδαμῃ , ὡς ἀπο θηλυκου παρακειμενη του οὐδαμος , ὡς ἀλλος ἀλλῃ . ὁθεν ἐχει | ||
την εἰσβολην του Ταυρου , ἡ καλειται Χερρονησος Ταυρικη , παρακειμενη τῳ στοματι της Μαιωτιδος ἐκ δυσμων : πολλα δε |
γηλοφοις δε το - ποις ἀνηπλωμενη , και ἐν ταις ὑπωρειαις , ἁρμοζει ταις χαμαιζηλοις και χαμαιπετεσιν ἀμπελοις . ἐν | ||
ζωντας ἐλαβον . Μαριος Τευτοσι και Κιμβριοις μελλων συμβαλλειν ἐν ὑπωρειαις ἀνωμαλοις Μαρκελλον δια νυκτος ἐκελευσε τρισχιλιους ὁπλιτας ἀγοντα δι |
, ἁς διετελουν θυοντες μεχρι των νεωτερων καιρων . οὐ παραλειπτεον δ ' ἡμιν περι των παρα τοις Τενεδιοις μυθολογουμενων | ||
ἐνδεχομενην περιποιουντας ἀσφαλειαν . Ἀναγκαιως και τοδε προστεταξεται . Οὐ παραλειπτεον δε οἰμαιὠ Θωμασιεοὐδε το φαυλον ἐκεινο , ὁ ἐπιταττομενον |
. . . Ζηνων την σεληνην ἐφησεν ἀστρον νοερον και φρονιμον , πυρινον δε πυρος τεχνικου . Κλεανθης πυροειδη την | ||
ῥυμης : ὁρμης ἀχθει : καμνεις , λυπει δεξιον : φρονιμον , συνετον ἀλαζων : ἀπατεων κεντρων : το ἐκ |