οὐδ ' ὁσον οὐδ ' ἐν ὀνειρῳ ὠισαμην , εἰ Φριξος ἐμοι κακον ἐσσετ ' ἀλυξας . ” Ὡς ἡγε | ||
παθουσα κατεπεσεν ἀπο του κριου , ὁ ἀδελφος δε ὁ Φριξος ἀσφαλως ὀχειται ; Εἰκοτως : νεανιας γαρ και δυναται |
, αὐτος δια μεσου ἐπ ' οὐραν διαδραμων και των στρατιωτων τους ἀριστους προσλαβων ἀκμαζων ἐμπεσων τοις ἐπικειμενοις ἀτακτοις πολλους | ||
ἐπει δε ἀρα τους του δεσποτου φονεας ἐν τῃ των στρατιωτων εἰδεν ἐξετασει , ὁ δε οὐκ ἐκαρτερησεν ἐνταυθα ἀτρεμειν |
Τιμιος μεν δη ὁ θεωρητικος βιος , ἑπομενος δε και ἀναγκαιος ὁ πρακτικος : ὁτι δε τουτο οὑτως ἐχει , | ||
τις προσεθηκε τον ἑξης στιχον . . ἀθετειται ὁτι οὐκ ἀναγκαιος : προκειται γαρ το ἀλλ ' αἰει μυθοισι λαβρευεαι |
' ἡμεραν λουτρου και παρα μιαν δε και παρα δυο παραλαμβανομενου . πολλης δε οὐσης ἀνατροπης και πλαδησεως του στομαχου | ||
πραγματος ἐκ των δ κεντρων ὡς προλελεκται του Ἑρμου ἀει παραλαμβανομενου , ὑπαυγου μεν ὀντος χρησιμου τοις ἐγκαλουμενοις και τοις |
μαλακος γεγενημενου τροπῃ του α εἰς η . Τα εἰς κος δισυλλαβα βραχει διχρονῳ παραληγομενα σπανια ἐστι μονογενη ὀντα : | ||
κλισεως : τα μεν γαρ των εἰς ιξ ὀνοματων εἰς κος κλινεται ὡς το περ - διξ περδικος , τα |
τηι περι Σαλαμινα και οἱ θεοι συνεμαχησαν τοις Ἑλλησιν . Δικαιος γαρ ὁ Θεοκυδους , ἀνηρ Ἀθηναιος , ἐφη θεασασθαι | ||
: Ὁ ἐρχομενος . . ἀνηρ προτερον μεν ἀθλιος : Δικαιος ἀνηρ οὑτος προτερον πενομενος , ᾡ διαλεγεται ἠ ὁ |
ἐν εἱρκτῃ ἀποθνῃσκει . Σεληνης μεσουρανουσης και ὑπο των κακοποιων περιεχομενης , του μεν Ἀρεος ἐκ των δεξιων , του | ||
και παλιν ἀλλας μειζονα γωνιαν περιεχουσας της ὑπο των ἐκτος περιεχομενης . τουτου γαρ δειχθεντος ἁμα μεν δηλον , ὁτι |
ἐφ ' ἑκαστης κλινης , του δε χειμωνος κωδιον : προσκεφαλαιον δε αὐτον φερειν ἑκαστον ἐδει . το δε περιαγομενον | ||
ταφην , ἀλλα των φιλων ὁ μεν ἱματιον ὁ δε προσκεφαλαιον ὁ δε ὁ τι ἑκαστος ἐτυχεν ἐδωκεν εἰς την |
Ποτιδαιατης ἐστη ἐν χειμερινῳ καιρῳ παννυχιος εὐχομενος . και τοσουτον μεταρσιος , φησι , γεγονε την ψυχην , ὡστε μη | ||
, δι ' ἡς ἀρθεις ἀφ ' Ἑλληνων ὑποπτερος , μεταρσιος ἐκεισε πετωμαι . ἀλλα γαρ ἐφθης , ὠ φιλε |
και γινωσκεται , τα δε μη ἐοντα οὐτε ὁραται οὐτε γινωσκεται . Γινωσκεται τοινυν δεδειγμενων ἠδη των τεχνεων , και | ||
τα προς βορεην , εἰ περιρρυτος ἐστι : μηκεϊ δε γινωσκεται παρ ' ἀμφοτερας παρηκουσα . Οὐδ ' ἐχω συμβαλεσθαι |
: και δη κομισθεντος ἐριφου ἡδε ἐγκρατως ἐσχε , δεομενη ἀποσιτος εἰναι δια πλησμονην : ἐδρασε δε και τῃ δευτερᾳ | ||
λυμαινηται τις . ἐτυχε δε ἀρα τριτην ἐχων ὁ κυων ἀποσιτος την ἡμεραν ἐπι τῃ φιλοπονῳ και καρτερωτατῃ φρουρᾳ . |
ΗΘΚ , ὡν αἱ δυο της λοιπης μειζονες ἐστωσαν παντῃ μεταλαμβανομεναι , ἐτι δε αἱ τρεις τεσσαρων ὀρθων ἐλασσονες : | ||
γαρ τριγωνου αἱ δυο πλευραι της λοιπης μειζονες εἰσι παντη μεταλαμβανομεναι . πως μεν γεωμετρικος ὁ λογος , τῳ ἁπλως |
και Παρθυαιοι τετρακισχιλιοι . συμμαχοι δε εἱποντο βασιλεες και τετραρχαι Γαλατων των ἐν Ἀσιᾳ , πεζον τε ἀγοντες πολυν ἀλλον | ||
ἐπεστειλα σοι δι ' ἀνδρος και λεγειν δεινου και πρωτου Γαλατων και ἡμιν ἐπιτηδειου . συ δ ' ὁτι μεν |
ἐχων , του δε πολιτου ἐλαττον : ἐτελει δε ὁ μετοικος κατ ' ἐνιαυτον . ἰσοτελης δε ἐστιν μετοικος τετιμημενος | ||
φυλη . Ἀτελης ὁ της ἀτελειας τυχων , ἰσοτελης ὁ μετοικος ὁ τιμηθεις μη ταὐτα τοις μετοικοις τελειν , ὑποτελης |
λεγω δη του ψοφου : και οὐ παντως αὐτου του πληγεντος δηπουθεν πρωτον ἀερος φερομενου μεχρι και του ἀγγειου και | ||
δε τις σκορπιον αὐτον εἰς ἐλαιον ἑψησει , και του πληγεντος ὑπο σκορπιου ἀλειψει τον τοπον , παυσει της ἀλγηδονος |
παρα των ἀκριβως εἰδοτων της γενεσεως αὐτου τον τροπον ὡς παραδοξος . ” “ Ἀλλ ' ἡμεις γε οὐκ εἰδομεν | ||
οἰκετων ἐπανασταντων και ταχυ κολασθεντων : τριτη δε ἀποστασις ἐγενετο παραδοξος και πολυ τας εἰθισμενας διαλλαττουσα . ἠν γαρ τις |
πληθει των Φωκεων , εἰτε την γνωμην σφισι του θεου βλαπτοντος εἰτε και αὐτοις πεφυκοσιν ἐπιπροσθεν εὐσεβειας τα κερδη ποιεισθαι | ||
, εὐψυχοτατοι δε το μεχρι πλειστου γενομενοι , τοτε , βλαπτοντος ἠδη του θεου , τῳ στρατηγῳ σφων ἀπεκριναντο ἀναξιως |
εἰναι Κιτιεα : των γαρ εἰς την ἐπισκευην του λουτρωνος συμβαλλομενων εἱς ὠν και ἀναγραφομενος ἐν τῃ στηλῃ „ Ζηνωνος | ||
δαρδαψαι τιθεται . ἐρανοι δ ' εἰσιν αἱ ἀπο των συμβαλλομενων εἰσαγωγαι ἀπο του συνεραν και συμφερειν ἑκαστον . καλειται |
δειπνου περιπατος ὑγειας ἑνεκα γινεται . το οὐν δει δε μεταλαμβανειν τους λογους εἰπε δεικνυς ἡμιν ὁτι οὑτως ἀν ἀποδεικνυοιμεν | ||
εἰναι , τα δε ἀει κινουμενα , τα δε ἀμφοτερων μεταλαμβανειν , ὁπερ ἡμιν ἀποδεικτεον ἐστιν . τουτο γαρ ἐχει |
. καιτοι ψηφισμα γε ἐπεμψαν εὐθυς ἐν ἀρχῃ φιλοφρονουμενοι και παρακαλουντες ἀφικεσθαι : και πολλα δικαια μοι προς αὐτους ὑπηρχεν | ||
κατα συμμοριας , οἱ μεν οἰκειως διακειμενοι προς τους δημοτικους παρακαλουντες ἀλληλους πασαν εἰσφερεσθαι προθυμιαν , ὁπως καταξουσι τον δημον |
γην πεφευγεν ἀλλα “ ποι γης ; ” δοξαν γαρ πεπαιδευμενου καρπωσαιτο ἀν τις οὑτως εἰπων . Γ των ἐτων | ||
ἡ του ἐλευθεριου παιδια της του ἀνδραποδωδους και ἡ του πεπαιδευμενου της του ἀπαιδευτου . παραδειγμα δ ' ἑκατερας τιθεται |
ἰατρῳ ὑπαλειψαμενος τα ὑπο τους ὀφθαλμους παχει φαρμακῳ προς τους πυνθανομενους τι δε συ ; προσκομμα ἐφασκον . της δ | ||
εἰ Σωκρατους ἐστι τις σιμοτερος ; τους γαρ τα τοιαυτα πυνθανομενους εὐστοχως ἐπιρραπιζει ὁ θεος , ὡς και τον πυθομενον |
δαιαλευς και πλεονασμω του τ , δαιταλευς : διασεσοβημενος , τεταραγμενος : τεθορυβημενος : σοφειν γαρ το τρεχειν : παρα | ||
φιλοπλουτος , ὁ δε τριτος ἀμφοτερων ἐπιφανεστερος τε και μαλλον τεταραγμενος , ὁ φιλοτιμος και φιλοδοξος , ἐκδηλοτεραν και σφοδροτεραν |
τινος και βασιλεως , τοις δε τοιουτοις ἐφοβειτο προσιεναι . γινομενης οὐν διατριβης μακροτερας οὐκετι φερειν ὑπεμενε την παρολκην : | ||
παρασκευας ἀνυπερβλητους κατεπονει τους πολιορκουμενους . Της δε πολιορκιας πολυχρονιου γινομενης και των κατα την πολιν πολλων μεν ἀναιρουμενων , |
οἱος ὁ του Καινεως ἐν δευτερῳ σχηματι ἐκ δυο καταφατικων συλλογιζομενος ὁτι το πυρ ἐν πολλαπλασιῳ ἀναλογιᾳ γενναται και αὐξεται | ||
ληξαι τας λοιμικας νοσους . τουτο δ ' ἀν τις συλλογιζομενος εἰκοτως θαυμασαι το της περιπετειας ἰδιον : ὁ γαρ |
. ] Κοριανδρον και ἡδυοσμον και ὑδωρ μετα μελιτος ἀποτριτωσας δος . [ Προς τραυμα γλυκυ . ] Ἀφοδευμα χοιρου | ||
κακηπελεοντα ] τον κακουμενον κοπτε ] κοψον ποροις ] και δος ἐν νεκταρι ] ἐν οἰνῳ τα ] τα σησαμα |
της κατατασιος ἐπιδεοι τις , οὐκ ἀν δυναιτο κρατεειν ἡ ἐπιδεσις , ὡστε διεσταναι , ἀλλα συνελθοι ἀν προς ἀλληλα | ||
μοριον . και ποθεν δηλον , ὁτι καλη ἐστιν ἡ ἐπιδεσις ; ἐαν ὁ ἀρρωστος σοι λεγει μαλλον τυχον σημερον |
, ἐκλυσις , φρικωδης διαδρομη : ποτε δε και χολωδης ἐμετος : στροφος , βαρος κεφαλης : σκοτοδινιασις , ὠχριασις | ||
παθος περιεστη , ὑφ ' ᾑ και ὁ του αἱματος ἐμετος ἐνιοις ἑπεται , και μαλιστα ἐπι πλεον νηστευσασι . |
φιλιας διαλεξομενους , Ἀσκανιου δε τοις Λατινοις ταμιευεσθαι την τυχην συμβουλευοντος ἀδειαν εὑρομενος ἀπηλθεν ὑποσπονδος μεθ ' ὁσης εἰχε δυναμεως | ||
της χωρας . Νικησαντες οὐν οὐ μετεδωκαν , του Κοσσα συμβουλευοντος ταις ὁμολογιαις ἐμμενειν : ἀνθ ' ὡν λοιμῳ περιπεσοντες |
μεν θεινουσι σιδηρειῃσι βολῃσιν , ἀλλοτε δ ' ἐν βροχιδεσσιν ἀναψαμενοι μεθεπουσιν . ὡς δ ' ὁτε νηπιαχα φρονεων παϊς | ||
, εὐτ ' ἀν ὑπο πρωτον νυκτος κνεφας ἀσπαλιηες πυρσον ἀναψαμενοι , γλαφυρον σκαφος ἰθυνοντες , ἰχθυσιν ἀτρεμεουσιν ἀειδελον αἰσαν |
οὐδε διττοις δασμοις τους ὑπηκοους ἐκτραχηλιζων : ἱκανον γαρ το συντροφον ἐθος μαλαξαι σκληρα ἠθη και τροπον τινα παιδαγωγησαι και | ||
ἀνδρες ἀλλα και γυναικες ἐζηλωσαν , ἀπομαθουσαι μεν ἀμαθιαν την συντροφον περι τιμης των χειροκμητων , παιδευθεισαι δε την περι |
Ἀνθρωπους δε , ὠ ἑταιρε , μη οὑτω φωμεν , βλαπτομενους εἰς την ἀνθρωπειαν ἀρετην χειρους γιγνεσθαι ; Πανυ μεν | ||
τεχνης ταυτης της του λεγειν ; εὑροις ἀν τους μεν βλαπτομενους τους δ ' ὠφελουμενους . οἱ δ ' ἀκουοντες |
γεννωμενῳ , του βρεφους εἰς το στομιον ἠδη της ὑστερας ἐμπιπτοντος και των ἁρμων της κυοφορουσης λυομενων ἀμφοτεροις κινδυνον ἰσοθανατον | ||
και ἀνταποφερομενων . βροντας δε και ἀστραπας ἀπο θερμου γινεσθαι ἐμπιπτοντος εἰς τα νεφη . σεισμους δε γινεσθαι του ἀνωθεν |
γε σοφισμα εἰπειν οὐκ ὀκνησω αὐτων . ὁταν γουν αἰσθωνται λαμβανομεναι , το ἐξεχον της κεφαλης τουτο τοινυν αἱ γενναιαι | ||
ὁ χειμων γενηται , των πετριδιων ὡσπερ ἀγκυραις ταις προβοσκισι λαμβανομεναι ὁρμουσι . διωκομενη τε ἡ σηπια τον θολον ἀφιησι |
της του θεου φωνης και μαρτυριας ἐξεταζομεν , ὡς οὑτος ἀνδροφονος . Μαρκελλινου . Ἀπαγωγην φησι την ἐκβολην της του | ||
ὁτι οὐκ ἐστιν , ὡς οὐ τεθνηξῃ , κἀν ὡς ἀνδροφονος λογισθω . τεθνησει ] ” τεθνηξῃ “ ἀττικως . |
γιγνοιτο , ἑπεσθαι μεν τον ἀνεπιστημονα κελευον , τον δε φρονουντα ἡγεισθαι τε και ἀρχειν . καιτοι τουτο γε , | ||
και τετυφωμενον ἀνθρωπον καλουμεν τον ἀλαζονα και μειζον ἠ προσηκε φρονουντα . τινες δε το τετυφωσθαι ἀπο του τυφειν , |
μητε χρωμασιν ἀλλοις οἱς γινεται γραμματα , σκευεσι δε φωτος εἰργασμενοις εὐφημουμεν τους εὐεργετας πληθος ἐτων αὐτοις συνευχομενοι . τις | ||
αὐτον ἐπιμελεστερον . ἠν δε ὁμοιος τοις ἀνδριασι τοις ἀκριβως εἰργασμενοις : εἰχε δε και το χρωμα ὁμοιον χαλκῳ κεκραμενῳ |
ὡσπερ και ὁ Δημοσθενης ἀπορων νομου προς τας εὐλογους αἰτιας μεταβαινει και φησι τις γαρ ἐστι νομος τοσαυτης ἀδικιας και | ||
] ? δ ' ἀκρα και εἰς τον ? ἐλαχιστον μεταβαινει # ? χρονον . % εἰ δε ἀνειεται [ |
, Μακεδονικον εὑρημα , διψους ἐγερτικον βρωμα , ᾡ ἐχρωντο μεσουντος του ποτου : και ὁ μυττωτος , τριμμα ἐκ | ||
κιθαρῳδον , τον περι Μους ' ἐφιλησεν , ὁ δε μεσουντος του δειπνου την λυραν ἀναλαβων ἡδιω την εὐωχιαν ἐποιει |
συνοικειωσεως και των ἐν τοις οἰκειοις μερεσι κατα καιρους γινομενων ἐπισημασιων , κατα μεν τας συζυγιας ἡλιου και σεληνης των | ||
δυσποριστον ἐμοιγε αἰτιαν ἐχειν καταφαινεται των ἐπ ' αὐτοις ἀναγεγραμμενων ἐπισημασιων ἀδηλον ἐχουσων την αἰτιαν δια το των ἡμερων ἀστατον |
. . . παλτα : Ἀρριανος : ἐξηκοντιζον εἰς τους προμαχομενους του τειχους οἱ μεν παλτα , οἱ δε λιθους | ||
φασι δυο ἠ τρεις ἀνδρας εἰναι τους ἐν τῳ πυργῳ προμαχομενους και ἑτερους τοσουτους ἐν τῳ μεταπυργιῳ , ὡστε συμβαινειν |
Βουλομενον τε Δαβιδ οἰκοδομησαι ἱερον τῳ Θεῳ , ἀξιουν τον Θεον τοπον αὐτῳ δειξαι του θυσιαστηριου : ἐνθα δη ἀγγελον | ||
: ὁ δε μετριως ἀνενεγκων ὡς του ὑδατος ἀπεγευσατο , Θεον τε αὐτον ἀλλον ἀπεκαλειτο και υἱον του λοιπου , |
λασω και λασκω . Εὐριπιδης : ” τοιαυτα λασκεις τους ἀναγκαιους φιλους ” . το δε λω δηλοι το θελω | ||
ἠναντιωθη τῳ ὡροσκοπῳ . ἐσχε μεν οὐν και περι τους ἀναγκαιους τοπους σινος και ποδων αἰσθησιν , ἐξαιρετως δε ἐσεληνιασθη |
Τιμαχιδας ἐν τῳ τεταρτῳ Δειπνων . Και ἐν Λακεδαιμονι δε παρατιθεσθαι τοις θεοις φησι Παμφιλος ταυτα : εὐοσμα δε εἰναι | ||
και δυναμενον παν το προτιθεμενον εἰς κρισιν τῃ αὐτου τριβῃ παρατιθεσθαι κἀντευθεν κρινειν ὀρθως . ὡσπερ ἐστιν ἰδειν πολλους γραφικην |
διεφθαρμενων , αὐτου μιν ἐν τῃσι Θυρεῃσι καταχρησασθαι ἑωυτον . Τοιουτων δε τοισι Σπαρτιητῃσι ἐνεστεωτων πρηγματων ἡκε ὁ Σαρδιηνος κηρυξ | ||
μεν ἐλεγχομενῳ οἰμαι ἀν , ἐφη , πρεπειν συριγμον . Τοιουτων δε λογων ὀντων ὡς ἑωρα ὁ Συρακοσιος των μεν |
τουτων ἀντωμοσιαν . ἐχει δε πως ὡδε : Σωκρατη φησιν ἀδικειν τους τε νεους διαφθειροντα και θεους οὑς ἡ πολις | ||
ἀδικειν . τον δε ἑαυτον ἀδικουντα ἀναγκη κατα ταὐτον και ἀδικειν και ἀδικεισθαι : δια το τον αὐτον εἰναι και |
των Ἰχθυων διοπτευομενου τμηματα Ϙβ και ηʹ , μετα δε ἡμιωριον καταδεδυκοτος ἠδη του ἡλιου και μεσουρανουντος του τεταρτου μερους | ||
και ἡμισυ προστεθησεται , τῳ πεμπτῳ ὡρα , τῳ ἐσχατῳ ἡμιωριον . Και οὑτως ἀναπληρωθησονται αἱ ἑξ ὡραι , καθ |
προς φως και λαμπροτατον ἡλιον ἐναυγαζεσθε μητε τας ἀνθρωπων των ἀμεινονων ἀπειλας μητε τας ἀπαραιτητους ἐκ θεου δικας τοις οὑτως | ||
την παροιμιαν ἀποτελευτησαι . παροιμια γαρ ἐστιν ἡ λεγουσα δευτερων ἀμεινονων . δευτερον ἀμεινον ἐπι των ἐξ ἀρχης μεν ὁρμωντων |
μεν γαρ κατα τας διπλασιους και ἀρτιους χωρας τῳ παθητικῳ προσνεμει βαθει , το δε κατα το τριπλασιον και περιττον | ||
την στασιν ὁρισαμενος ἐν τῃ διαιρεσει των κεφαλαιων τῳ κατηγορῳ προσνεμει τον ὁρον : τριτον οὐ τι ἐστιν ὁ ὁρισμος |
ἀγοντα τριτον ἐπι τοις εἰκοσιν , ἐς την βασιλειαν καταχθηναι παρακαλουντα ὡς αὑτῳ μαλλον προσηκουσαν , οὐ κατηγον , οὐ | ||
εἰς ἐναντιαν αἰσθησιν ἁμα , τα δ ' ἐκβαινοντα ὡς παρακαλουντα τιθημι , ἐπειδαν ἡ αἰσθησις μηδεν μαλλον τουτο ἠ |
† και ὑποταϲϲομενον τηϲ κλιϲεωϲ των ὀνοματων . και ἐϲτι προτακτικον μεν ὁ , ὑποτακτικον δε ὁϲ . Παρεπεται δε | ||
. Παν ἀρθρον ὀρθης και αἰτιατικης πτωσεως ὀν , εἰτε προτακτικον , εἰτε ὑποτακτικον , ἐπι ἑνικου ἀριθμου , ἐπι |
δε , ὡς ἐοικε , διετεινοντο μηδεποτε μηδεν πραττειν ἡδονης στοχαζομενους , και γαρ ἀσχημονα και βλαβερον ὡς ἐπι το | ||
σοι ποτε ἀηθη Σικελιαν : τουτους γαρ και πανταπασιν εὑρησεις στοχαζομενους . πρωτον μεν γαρ αὐτου δει του που ποθ |
ἀπο συσσημου πωλοιτο . Οὐκ ἐστι δε πλειω τον αὐτον μεταβαλλεσθαι , πλην εἰ διττους ὑποτελοιη φορους . Πεμπτοι δ | ||
τα μεσα . Εἰ δε τις το μεν Θεους μη μεταβαλλεσθαι εὐλογον τε ἡγειται και ἀληθες , ἀπορει δε πως |
πονηρων και το ἀληθες ἐπιζητοιη τις μαθειν , φασιν μεν ποιουμενης της Σεληνης ἀληθη και βεβαια ταυτα εὑρεθησεται , και | ||
περιεχουσης ἐν αὑτῃ ἀνεννοητως και ὑπερουσιως , τας προοδους δε ποιουμενης προς ἁπαντα ἀνεκφοιτητως ἑαυτης και παντα παραγουσης τα νοητα |
των γαρ ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους ἀπο του σημειου λαμβανομενων , οἱον ἐφονευσας , παριστασο γαρ , αὑτη ἀναστρεφει | ||
. ἐπειδη γαρ οὐχ ὁμοτιμια ἐστι των κατ ' οὐσιαν λαμβανομενων ἐπι τινος , ἀλλα τα μεν καθαρωτερον αὐτο παριστησιν |
φωνηεντος συμφωνα πιπτῃ μεταξυ αὐτου και του της ἑξης συλλαβης φωνηεντος πλειονα ἑνος ἁπλου . γινεται δε τουτο κατα πεντε | ||
τουν : γραπτεον δε συν τῳ ι ? [ ] φωνηεντος ? ? κατα την ἀρχην : ταυτην ? ? |
παντι τῳ κοσμῳ πολλα ἐσονται κακα και ἀνθρωπων φθορα , γεννηματων δε πληθος : ἐν δε Ταυρῳ ἀγαθα τῃ γῃ | ||
τουτου ἠν τον ἁπαντα χρονον . και οὑτω των ἀϊδιων γεννηματων του δημιουργου θεου και ἡ ἀνθρωπινη ψυχη ἀνευρισκεται , |
. πλαγαισι ] ὑπο των Ἀθηναιων . . ἰω , δυστηνος ἐγω ] ὁ Ξερξης ὑπομιμνησκομενος των ὁλων Περσων ὀλωλοτων | ||
του πατρος βιον διεφθειρον . ἐλεγον οὐν οἱ πολιται , δυστηνος ὁ Φινευς , ὁτι αἱ Ἁρπυιαι τον βιον αὐτου |
τηγανιστα παντα , λαγεια κρεα , οἰνος ὁ αὐστηρος και μελας ἀνευ γλυκυτητος και ὁ λευκος και αὐστηρος και ὁ | ||
ἑτερον , και ὁ λιθος οὐκ , ἐπειδη λευκος ἠ μελας ἠ θερμος ἠ ψυχρος ἠ κουφος ἠ βαρυς , |
, ὁ σημαινει το ἁρμοζω , ὁ και ἀραρω κατα διπλασιασμον εἰρηται , ἠρμαι ἁρμος , της δασειας προσελθουσης , | ||
: και ἐπειδη οὐδεν εἰς ος ὀνομα ληγει μονοσυλλαβον , διπλασιασμον ἀναδεξαμενον ἐγενετο κυκλος , ὡς παρα το θω , |
δε εὐανακλητοι : ὡρη χειμων , ἐαρ δευτερον , ἐπειτα μετοπωρον , θεροϲ ἡκιϲτα . ἑξειϲ , οἱ παχεεϲ κατα | ||
σκοτος φωτι και ἡμεραν νυκτι και χειμωνι θερος και ἐαρι μετοπωρον και ὁσα τουτων συγγενη : μεγεθει δ ' ἰσα |
τα ἀντικειμενα φασκοντας ἐν τοις γενητοις εἰναι . μεταβολης δε ἀναιρουμενης οὐδ ' ἀν γενεσις οὐδ ' ἀν γενητον τι | ||
φυτου πως δυναται εἰναι ἡ ἐλαια ; της δε ἐλαιας ἀναιρουμενης οὐκ ἀναιρειται το καθολου φυτον , εἰσι γαρ ἀλλα |
[ γραφειν . ] καθ ' ἑκαστα οὐκ ἠν ἀληθειαν τιμωντος , ἀλλα δια πολυπραγμοσυνην ἐς ληρον ἀποφερομενου και παρολισθανοντος | ||
και Εὐμαθιου του φενακιζειν οὐκ εἰδοτος και ἐμου του τἀληθη τιμωντος ; ὡς ἐγωγε οὐδεπωποτε προς πατερας περι παιδων ἀμβλυτερων |
και την ῥητορικην τωι φυσικωι φησαιμεν ἀκολουθειν , εἰπερ ἀρα παρατεθεντων πραγματων , ἐν οἱς ὁ πολιτικος και ῥητωρ ἀγαθος | ||
και ἑως ἀναιρεσεως ἐρχονται . το παλαιον , φησιν , παρατεθεντων των κωληνων το μηριον ὁ κρατιστος ἐλαμβανεν : εἰ |
φαντασιαν : ἡ τε περιοδος αὐτῳ ληγουσα εἰς το των προγεγενημενων οὐκ ἐχει την βασιν εὐγραμμον και περιφερη , ἀλλ | ||
τους ἀριστους ποιουμενος στρατιωτας τους ἀλλους ἠναγκαζε μενοντας ἐπι των προγεγενημενων ἐργασιων ἐπιμελεισθαι της ἰδιας ἑκαστον οἰκονομιας και ταξεως , |
. Μοσχοι : Κολχων ἐθνος , προσεχες τοις Ματιηνοις . Ἑκαταιος Ἀσιαι . . . . Μυκοι : ἐθνος περι | ||
λαβων το ῥευμ ' Ἀραξεως , ἐπιμισγεθ ' , ὡς Ἑκαταιος † ἐφοτιεις . ὡς δε Ἐφορος ἱστορηκεν , ἐκ |
και ἐπιστημης . Το δε αἱμυλος ἀντι του ἀπατεων και πανουργος και δολιος εἰληπται : αἱμυλιοισι λογοισι θελγει ὁπως Ἰθακης | ||
περιουσιας αἱρειται , που τουτονι θησομεν ; ὡς μεν οὐν πανουργος ἡμιν , ὠ ἀνδρες Ἀθηναιοι , και δυσνους και |
, ἀντι του ὠ κακιστε ἠ κακοδαιμονεστατε ἠ οἰκτροτατε : παρελκει δε το “ ὠ μελε ” . ΓΘ ᾐσθοντο | ||
ἐπι πλεον χρησις αὐτων δασυνει τα βλεφαρα και εἰς διαθεσιν παρελκει . Ἑξης δε εἰπωμεν και περι των καθ ' |
ἀντεχει δε γενναιως και κρατει τῳ λογῳ και κυριευει του μαχομενου . ἐπαινειται οὐν ἐν ἑκατερῳ τουτων το λογον ἐχον | ||
και τα ἐγγενομενα παθη και παραγωγας , οὐδε του τοιουτου μαχομενου , καθο ἐν τοις τοιουτοις ἐλλειπεστερα ἡ ἀπαρεμφατος ἐγκλισις |
[ λεγων ] ὡν φησιν ἑνα εἰναι τον Πυροεντα , προσαγορευομενον [ δε ] ὑπο μεν Ἑλληνων Ἀρεως , ὑπο | ||
παραπλησια ῥοδοις ἐπι μικρον ἀναπεπταμενοις ἐστιν . Περι δε τον προσαγορευομενον καλαθον οὐχ ἑλικες , καθαπερ ἐπι των Ἑλληνικων , |
τας νησους , καθως ἠσαν ἐν τῳ του βασιλεως καιρῳ τεταγμεναι , Ἰμβρον μεν Παλαμηδῃ τῳ της Αἰνου ἐπαρχοντι , | ||
ἡ γαρ ἐκ δυο ὀνοματων και αἱ οὑτως κατειλημμεναι ἀλογοι τεταγμεναι μεν εἰσιν , οὐκετι δε και ῥηται , και |
εἰ τῃ τεκουσῃ μεν χρηματων , τῳ πατρι δε ἐκεινης παραιτιος γενοιο δοξης , και λογος ἁπας ὁ παρα σου | ||
ἀερα περιστασεις . Και ὡσπερ ὁ πυρσος οὐκ αὐτος ἐστι παραιτιος της πολεμικης περιστασεως , ἀλλα σημειον ἐστι πολεμικου καιρου |
και ὑγραινοντων προτερον ἐδεϲματων τε και ποματων και των ἐξωθεν ἐπιτιθεμενων . ὁταν μεν οὐν ὁ ἑκτικοϲ πυρετοϲ ἀμικτοϲ ἐϲτιν | ||
την πρωτην ταξιν , ὡς μηδε δυνασθαι ἀντιστραφηναι κατα των ἐπιτιθεμενων αὐτῃ , ἡ δευτερα συντεταγμενως εὑρισκομενη εὐκολως καταγωνιζεται την |
γενησεσθαι , ὁρων της ἁπασης οἰκουμενης και της ἠδη βεβαιως ἐχομενης μικρον μερος το νυν ὑπ ' ἀνοιας ἀνθεστηκος , | ||
ἡμερων ἠν ἑκαστῳ τροφη , ὡστε δι ' ἐρημου της ἐχομενης ἰοντες ὁσωνπερ ἐν ἀστεσιν ἀπολαυειν εἰχον . Φρουριον ἑτερον |
και ὀξυτονως . παρα δε το μειος εἰρηται , ὁτι μειουμενης εἰς ἀκρον της σεληνης , πληρουται ὁ μην . | ||
ἐκ της κληματιτιδος ἀριστολοχιας . και ἡ μεν ἐκ της μειουμενης ἐμπλαστρος ποιει προς χοιραδας και παρωτιδας και παντα τα |
δικαιον λογον , παραλαβων αὐτον ὁ ἀδικος λογος ἐκδιδασκει . κομισαμενος δε αὐτον ὁ πατηρ ἐκπεπονημενον ἐπηρεαζει τοις χρησταις : | ||
ποιησεις τους νομους δηπου κυριους . εἰ οὐν τα αὑτου κομισαμενος και του συναγορευειν ἁψασθαι βουληθειη , μετ ' εὐνοιας |
πλησιον καθιδρυτο Πινδαρου , ἠ ὁτι συνεστι τῃ θεῳ ὡς ὀρειος ὠν . και ἡ Ῥεα δε ὀρειος λεγεται δια | ||
. ἐστι δ ' εἰς ἁπαντα τα εἰρημενα πρακτικωτερα ἡ ὀρειος . Καλαμου φραγμιτου ἡ ῥιζα ῥυπτικης μετεχει δυναμεως οὐκ |
φαρμακου . Οὐκ ἐκκρινει δ ' ἡ γαστηρ ἐνιοτε καθαρτηριου δοθεντος , ἠτοι δια την ἰδιοτητα της του καμνοντος φυσεως | ||
προς τῳ Γ : ὁπερ ἐδει ποιησαι . Ἀπο του δοθεντος κυκλου τμημα ἀφελειν δεχομενον γωνιαν ἰσην τῃ δοθεισῃ γωνιᾳ |
καιρον . ἐντευθεν οὐν ἐχει μακρον . ἠ παρα , παρασκευαζεται . . . . ἀριστος : παρα το ἀρειων | ||
ἀλλ ' ἀφορητα τοιον ] τοιουτον παλαιστην ] † ἀντιμαχον παρασκευαζεται ] † ἑτοιμαζει ἐπ ' αὐτος αὐτῳ ] αὐτος |
ἀνειλεν , ἀλλ ' ἠκουεν αὐτου καθαπερ Ἀντισθενης φησιν ὁ Σωκρατικος ἐν τῳ Ἡρακλει . . . , . λεγει | ||
. . . , . και Ἀντισθενης δ ' ὁ Σωκρατικος περι των ἀριστειων τα αὐτα τῳ Πλατωνι ἱστορει . |
περιπεσων φθιναδι τον βιον ἐπιπονως κατεστρεψεν . λδʹ . Ὡς Φαλαικος διαδεξαμενος την ἀρχην και ἀγεννως διοικων τον πολεμον ἐξεπεσεν | ||
ἀνεθηκαν οὐν ἀμφω . ἐπει δε Ὀνομαρχος και Φαυλος και Φαλαικος ἁπαντα τα του ναου ἐξεκομισαν , το τελευταιον αἱ |
ταις ἀριστεραις χερσιν ἀφεντες τας ἡνιας ἀλληλων ἐδραξαντο . οὑ συμβαντος οἱ μεν ἱπποι κατα την ὁρμην ὑπεξεδραμον , αὐτοι | ||
, και το χωριον τε τουτο καθιερωθεν ἀπο του τοτε συμβαντος Ὀμφαλον προσαγορευθηναι και το περικειμενον πεδιον ὁμοιως Ὀμφαλειον . |
παντα δρομεα , οὐδε τον παλαιοντα παλαιστην , ἀλλα της τελειοτερας του πραγματος ἑξεως ταυτα ὀνοματα . μεσος τοινυν Πλατωνος | ||
την της ὑποδοχης της ἑξεως προκοπην δεξαμενα , εἰτα της τελειοτερας μεθεξεως εὐμοιρησαντα , του μεν μετεχομενου μενοντος , του |
βοσκεται και δακνει τα φιληματα . ἐχει δε τινα και μαστος ἐπαφωμενος ἰδιαν ἡδονην . ἐν δε τῃ της Ἀφροδιτης | ||
αὐτοπροθυμος . ἠ παρα το μαστευω , το ζητω , μαστος και αὐτοματος , ὁ αὐτοζητητος και μη παρ ' |
γαρ αὑτη , διοτι συμβαινει και χρηστον ἀνδρα πεπλανημενον πονηροις συγγινεσθαι . ἐτι των γνωμων αἱ μεν εἰσιν ἁπλαι , | ||
Νηρηιδος . ταυτῃ δε ὁστις πελασειε τῃ νησῳ , τουτῳ συγγινεσθαι μεν , ἰχθυν δε αὐτον ἐξ ἀνθρωπου ποιεουσαν ἐμβαλλειν |
ἀληθει θεωριᾳ συμφωνοτερον . ταυτα προοιμιασαμενος ἐκθεσιν πρωτον ποιειται των ἀποριων , εἰθ ' ὑστερον ἐφ ' ἑκαστης ἑκατερῳ των | ||
και ἠδη ἀπηντησεν ἱκανως , ἑτερους δε διαταραχθεντας ἐκ τινων ἀποριων και ὡσπερ παρενεχθεντας τῃ ταραχῃ της διανοιας , οὑς |
μετα δε ἐκεινον ἑαυτον ἐπαναιρων εἰπε τῳ δεσποτῃ : “ παραμυθιον ἐχεις . ” Λευκιος δε δυο πιστοτατοις ἀπελευθεροις χρυσιον | ||
την πολιν . εἰ δε και ἀνηρ δους δικην μεγα παραμυθιον τῳ τετρωμενῳ , ποσον ἀν τι πολεως και τηλικαυτης |
γε δη γαλα τροφιμον ἐχῃ και μη ταις προς ἀνδρα κοιταις εὐνικατος πελῃ . μεγαλα γαρ μερις ἐν τῳδε και | ||
ἐγκρατης . των δ ' ἀνθρωπων οἱ μεν ἐν ταις κοιταις ἐτι ὀντες κατεσφαγησαν , οἱ δ ' ἀνισταμενοι ἀρτιως |
. Πωλῳ μεν τῳ της τραγῳδιας ὑποκριτῃ ὁ κυων ὁ τροφιμος αὐτου τεθνεωτι και καομενῳ ἑαυτον συγκατεπρησε τῃ πυρᾳ ἐμπηδησας | ||
ἡ γενεσις , ἀσπερμος δε ὁ καρπος , και οὐ τροφιμος , οὐδε ἀνακιρναμενος τῃ ψυχῃ , ἀλλα τε μιν |
ὑγιες δοκιμαζει . οὐ μεντοι τον μη καλως πανυ ταυτα ποιουντα ἀποδοκιμαστεον . πολλοι γαρ οὐ δια το μη δυνασθαι | ||
, ὁταν ὀλου του σωματος παθος ἐστι . τα γαρ ποιουντα την πε - ψιν ἀγγεια νενοσηκεν . ἐπι δε |
, ὁ δυστυχιας ἐπιφερων , ὁ πενθη , οἰμωγας , φθονους , ὁ φθονερους , ὁ ζηλοτυπους ποιων , δι | ||
σωματων κρασεις δια ψυχροτητα ἐπικρατουσαν ἠ δια θερμοτητα τοιαυταςπως ἀν φθονους ἠ ζηλοτυπιας ἠ πανουργιας εἰς ταυτα ἀναγοι ; Ἀλλ |
ἐθελωσι ποιεισθαι . δοθεισης δε ἀδειας , την πληθυν των μειρακιων ἐπηγοντο πολυ προτερον την διανοιαν αὐτων ἀπατωσαι και τρεπουσαι | ||
νομον , ἀφιεται και περι λυχνων ἁφας ἠλαυνε μετα των μειρακιων κατ ' ἀλλας ὁδους διωγμον ἐκ τε του στρατοπεδου |
αἰγας . Ἐτι λεγουσης αὐτης και του Διονυσοφανους τα γνωρισματα φιλουντος και ὑπο περιττης ἡδονης δακρυον - τος ὁ Ἀστυλος | ||
. φιλιας δε της σης ἐπιθυμησας δι ' ἐμου του φιλουντος ἀμφω τουθ ' αὑτῳ γενεσθαι βουληθεις ἐρχεται μετα γραμματων |
περισκελιδες χρυσαι . Θειον δη τι νομισας το εὑρημα και διδασκομενος παρα της ὀϊος ἐλεειν τε το παιδιον και φιλειν | ||
γηρασκω κτλ . παροιμια : γηρασκω δ ' ἀει πολλα διδασκομενος , ἐπι των δια το γηρας ἐμπειροτερων . εἱλκυσται |
των πολεμων θαπτομενοις ὁ πολεμαρχος . λαʹ . Αἰλιανος δε Ῥωμαιος μεν ἠν , ἠττικιζε δε , ὡσπερ οἱ ἐν | ||
την εὐεργεσιαν νεανικως : γνωριμωτερα δε , πρωτον μεν ὁτι Ῥωμαιος , οἱ δε Ῥωμαιοι τον Αἰνειαν ἀρχηγετην ἡγουνται , |
στεφηφορῳ ἐξηλθε χρησμος μη πιειν ἐξ ἀμπελου . ὁ γαρ Ἀγκαιος οὑτος υἱος ὠν Ποσειδωνος και Ἀστυπαλαιας της Φοινικος ἐφυτευσεν | ||
ἀλσεα τοις ἐπι κωας χρυσεον ᾐωρητο χαλαζαιῃ ἐπι φηγῳ . Ἀγκαιος δ ' ἠνωγε παραιφαμενος ἐπεεσσι λαιφεα τε στελλειν , |
ἀποσφαζοντος διακυψας ἠξιωσε κατα το στερνον πληγηναι ὑπ ' αὐτου αἰσχυνομενος ὀπισθοπληγα τον νεκρον αὐτου γενεσθαι . Λυσιππος ὁ ἀνδριαντοποιος | ||
ἡλιον ἐλευθερως βλεπειν , ἀντι των ἐκδεδωκοτων ὁ πειρωμενος ἀνασωζειν αἰσχυνομενος . Ἐνταυθα δη του λογου γενομενος Ὁμηρος μεν ἀν |
ἀπειληφε πολυχρυσοιο Μυκηνης . οὐδε μην οὐδε Ὁμηρος του μαθηματος ἀμυητος , ἀλλ ' οἰδε μεθ ' Ἡφαιστου τα κατ | ||
χρησασθαι : οἱον νομος τον ἐξειποντα τα μυστηρια τεθναναι : ἀμυητος ὀναρ ἰδων τα μυστηρια ἠρετο τινα και ἑξης : |
ἠ εὐφροσυνας ἠ γυναικας , ἐαν δε ὁ Ἑρμης δια πανουργιας . Γνωσομεθα τον μεν δραπετην ἐκ των τῃ Σεληνῃ | ||
] χρωνται τοις ὀνομασιν . Ἁπλοτης μεν ἐστι φρονησις ἀπηλλαγμενη πανουργιας και οἱον ἁπλη τις οὐσα , μωρια δε ἐρημια |
ἐν τῳ τεθναναι το φοβερον ἀλλ ' ἐν μονῳ τῳ ἀποθνῃσκειν ἐπιδεικνυμενον . τοιαυταις χρωμενων ὀλοφυρσεσι , παλιν ἱκετευει τον | ||
ὁπερ ἀγαθον ἐστιν ἠ ἀδιαφορον , το δε κατα το ἀποθνῃσκειν , ὁ δη κακον παντως και ὁσῳ χρονιωτερον βαρυτερον |
τας πολεις Ῥωμαιοις : ἠσαν δε ἑξηκοντα ἑπτα . ὡν παραλαβοντες τας δυναμεις , εἰς Συρακοσαν ἠλθον πολιορκησοντες Ἱερωνα . | ||
σωζειν . ἐπι δε ἀμφοτεροις ἐκεινο λεγω : τουτους μεν παραλαβοντες οὐκ ἀπολλυτε ἐκεινους τους τοτ ' ἀν ἐλθοντας , |