προς της τεκουσης , ἀνδρα δ ' ἀντηλλαξατο Αἰγισθον , ὁσπερ σου φονου μεταιτιος . κἀγω μεν ἀντιδουλος : ἐκ | ||
Ὁμηρῳ Ὀδυσσευς ἡγεμων δοκει γεγενησθαι Ἐπικουρῳ της πολυθρυλητου ἡδονης , ὁσπερ φησιν : οὐ γαρ ἐγωγε τι φημι τελος χαριεστερον |
, ὁτι μη προνενοησθε και ἡμων , συγχωρειτε δε μηδεν ἀδικουντας , ἀλλα και παντων , ὡς προϊοντος του λογου | ||
και τοιουτοι οὐχ ἑκοντες , οὐτ ' ἀν τις τους ἀδικουντας αἰτιασαιτο , οὐτε τους πασχοντας ὡς δι ' αὐτους |
. Πολλακις ἐπαινεσας τον σον τροπον ὡς ἀνδρος ἀγαθου και ἀξιου πρωτευειν ἐν τοις ἀριστοις , οὐδεποτε προτερον ἐθαυμασα ὡς | ||
προκειται το ἀθλον , ἐνομματωθηναι προς την του μονου θεας ἀξιου τηλαυγη κατανοησιν . ἀξιον δε ἀπορησαι , δια τι |
γυναικα . Οὐκουν ἐκ μεν του την θυγατερα εἰς τους φρατερας εἰσαγαγειν και μη ποιησασθαι τον ἐμον ἀδελφον ὑον αὑτῳ | ||
και φρατριαν ὡς ἀλληλοις συγγενεις , και εἰς τουτους τους φρατερας ἡ ἐγγραφη των κορων ἐγιγνετο . τι κτλ . |
ὁριζοντος εἰς ἰσα διαιρουμενου , των δε ἀλλων παντων εἰς ἀνομοιους τε και ἀνισους περιφερειας τεμνομενων . τουτοις δε ἀκολουθως | ||
: τους μεν γαρ ἀλλους τεκμαιρεσθαι του θειου και δοξας ἀνομοιους ἀλληλαις περι αὐτου δοξαζειν , ἑαυτῳ δε τον τε |
Ἱσπανιας ἐν φρουριῳ Ἑλει καλουμενῳ , ἑπτακαιδεκα βασιλευσας ἐνιαυτους , τριακοστον δε της ἡλικιας ἐκπληρωσας , στρατιωτης οὐκ ἀγενης , | ||
και αὐτην ἐκρινησαι την καρδιαν . ἐγω μεν γαρ ἀτιμαζομαι τριακοστον ἐτος ἠδη συνουσα σοι , Παρθενιον δε ἡ ἱππο |
ὡρμησαν ἐπι την πολιν και ῥᾳδιως αὐτης ἐκρατησαν . Διογνητος προσπλευσας και καθορμισθεις , ἐκβιβασας τους ἐκ των νεων ἐχειρωσατο | ||
διδοντας ἀνῃρει . οὑτω δη και τους Σεριφιους ᾐτει χρηματα προσπλευσας : οἱ δε ἡμερας αὐτον ᾐτησαντο , ἐν αἱς |
τε και τριηκοσιας διελαβε ὁ Κυρος , στομασι δε ἐξερευγεται τεσσερακοντα , των τα παντα πλην ἑνος ἐς ἑλεα τε | ||
πιρωμιν ἐκ πιρωμιος γεγονεναι , ἐς ὁ τους πεντε και τεσσερακοντα και τριηκοσιους ἀπεδεξαν κολοσσους πιρωμιν ἐκ πιρωμιος γενομενον , |
τιτρωσκεσθαι τε και διωκεσθαι . και τους τας ὀλιγοχρηματους παρακαταθηκας ἀποδιδοντας ἐπι θηρᾳ στερησεως μειζονων εἰποις ἀν πιστει διαφερειν , | ||
πραξῃ , αὐτος ὀφειλετω τοις δημοταις . Τους δε μη ἀποδιδοντας τας μισθωσεις των τεμενων των της θεου και των |
της ὡρας οὐσης περι χειμερινας τροπας . κατα δε τας στρατοπεδειας παρηγγειλε της ἡμερας μεν τα πυρα καειν , της | ||
περι δειλην ὀψιαν παρα λοφον τινα ὡς εἰκοσι σταδια της στρατοπεδειας αὐτων ἀφεστωτα τιθεται τον χαρακα : και αὐτοις νυκτος |
Διος κατεστρεψε τον βιον . των δε ἐκ Ποσειδωνος και Τυρους γεννωμενων παιδων Πελιας μεν νεος ὠν παντελως ὑπο Μιμαντος | ||
' εἰσω κατεσταν : των δ ' ἀκουσαις αὐτος ὑπαντιασεν Τυρους ἐρασιπˈλοκαμου γενεα : πραϋν δ ' Ἰασων μαλθακᾳ φωνᾳ |
τῃ οὐρᾳ της Ἀρκτου , ὁς ἐστιν ἐσχατος των προς ἀνατολας των ἑπτα , κατα παραλληλον τῳ ἰσημερινῳ κυκλον ἐπεχει | ||
μεγιστην ἡμεραν ὡρων ιε δʹ , και διεστηκεν Ἀλεξανδρειας προς ἀνατολας μιας ὡρας γʹ : ἡ δε Ἀγκυρα την μεγιστην |
βιου , εἰ τουτον ἀφησετε . Ἐκεινο δ ' οὐ λυπηρον , εἰ προτερον μεν ἐνεπιμπλατο ἡ ὀρχηστρα χρυσων στεφανων | ||
προξενον : τοιουτοι γαρ οἱ ὑμεναιοι : το δε ἐστιν λυπηρον κατακλων και προς οἰκτον τας των ἀκουοντων ψυχας ἐκκαλουμενον |
τουτο μεν χαλκους ἐπ ' ἀγορας ἱσταντες , τουτο δε παρεδρους τοις ἐν ἀκροπολει θεοις καθισταντες , τους δε μεγαλων | ||
δ ' ἐπιβαλλομεναν χαιταισιν εὐωδη ῥοδεων πλοκον ἀνθεων ται Σοφιαι παρεδρους πεμπειν Ἐρωτας , παντοιας ἀρετας ξυνεργους . πως οὐν |
προσισταται , σταφυλην εἰωθε μειζονα ἐχειν . Ὁκοσοισι ταχεως ἐν παρισθμιοις νομαι ἐφιστανται , των πυρετων μενοντων και βηχιων , | ||
την φλεγμονην . [ Προς δε τας ἀποστασεις τας ἐν παρισθμιοις . ] Συμφερει τι των εἰρημενων : ἀφρονιτρῳ λειῳ |
του κ . και τα λαχοντα ἰσα τον ἀριθμον τοις μελλουσι κληρουσθαι δικαστηριοις ὑπηρετης φερων ἐτιθει καθ ' ἑκαστον δικαστηριον | ||
νεωτερου ἐστι πρεσβευομενον ἐν τε θεοισι και ἐν ἀνθρωποις τοις μελλουσι σῳζεσθαι και εὐδαιμονειν . αἰκιαν οὐν περι πρεσβυτερον ἐν |
στοχασμον , ὁτι συνεστηκεν : ἀλλ ' ἐστω , δεδοσθω ἀνῃρησθαι παρα του Ἀρισταρχου Νικοδημον : τις με ἐλεγχει ; | ||
ται οὐδε πιστιν ἐχουσι : τῳ γαρ ὑφ ' ἑαυτων ἀνῃρησθαι την ἐφ ' ἑαυτων ὠφελειαν ἑκατερῳ μερει ἀνειλον : |
τριηραρχους ἐξαιτησεσθαι και λιπαρησειν παρ ' ὑμων αὐτον , αὑτοις ἀξιουντας δοθηναι την χαριν ταυτην . περι ὡν οὐδεν ἀν | ||
και γονασι προσκυλιομενους και ἀνθ ' ὁτου ταυτα πασχουσι μαθειν ἀξιουντας , οὐτε ἡλικιας οὐτε τυχης οὐδεμιας φειδομενοι . φονευσαντες |
Σωταδης ὁ κωμικος φησιν , οὐχ ὁ των Ἰωνικων ᾀσματων ποιητης ὁ Μαρωνειτης , παρ ' ᾡ κωμικῳ μαγειρος τις | ||
, και πτωχος πτωχῳ φθονεει , και ἀοιδος , ἠγουν ποιητης , ἀοιδῳ . Δηλα ταυτα ἐστι . Φθονος ἐστι |
. Ὡσπερ οὐν εἰκος , ἰδιειν τε ἀναγκη ὑπ ' ἀποριας και μητε διψωντα πιειν αἰτειν τολμαν , μη δοξῃς | ||
εἰθ ' ἁλισκομενοι τῃ προς το παρον ἐνδειᾳ , της ἀποριας οὐκ ἐωσης ἑλεσθαι το βελτιον , την εἰκαιαν ποαν |
καταλαβων ποτε μεν αὐτον ἐδακνε , ποτε δε το ἐντευθεν ἀπορρεον αὐτου αἱμα ἀνελειχεν . ὁ δε λαγωος ἐδοκει τον | ||
δε ὀσμης προσαφοριζειν παρηκεν πλην τοσουτον , ὁτι το λεπτον ἀπορρεον ἀπο των βαρεων ποιει την ὀδμην . ποιον δε |
ἐπιδειξειν τοις δικασταις της μεν σωτηριας τῃ πολει τους θεους αἰτιους γεγενημενους και τους φιλανθρωπως και μετριως τοις της πολεως | ||
τους δε βιασαμενους και διδαξαντας ἀτιμωρητους καταλιπειν , οὑς ἁπαντων αἰτιους εἰναι συμβεβηκεν , ὡν ἠ δεδρακασιν ἠ πεπονθασιν ἐκεινοι |
ὀρχεις ἀνευ του ψαυσαι της ἐπιδιδυμιδος οὐδεν μεν πασχει το σπερματικον ἀγγειον , ἀπολλυται δε των ζῳων οὐ το σπερμαινειν | ||
δε του παθους ἡ γυναικεια γονη ἠ το μεμυκεναι τον σπερματικον αὐτης πορον . αὑτη τοινυν ἡ γονη τῳ τε |
μυριων και τετρακισχιλιων . οἱ δε περιλειφθεντες καταφυγοντες εἰς την παρεμβολην της νυκτος ἐπιγενομενης διεσωθησαν . οἱ δε Καρχηδονιοι μεγαλῃ | ||
οὐν και λαβοντες περι τουτων πιστεις ταχεως ἐπανηλθον εἰς την παρεμβολην : εἰποντες δε πεπεικεναι τους Ῥωμαιους περι της εἰρηνης |
Εὐρωπην , ἐν Χερρονησῳ , ὁπως εὐ εἰδειησαν ὁτι τους στρατευομενους δει εὐκρινειν . ἠν δε τα ἀθλα τα μεν | ||
Ἀθηναιους τοὐλαχιστον , ὡσπερ τους πεζους , τον αὐτον τροπον στρατευομενους : και ἱππαγωγους τουτοις . εἰεν : τι προς |
ταδε : Παις μεν ἀνηβος ἐων ἐτι νηπιος ἑρκος ὀδοντων φυσας ἐκβαλλει πρωτον ἐν ἑπτ ' ἐτεσιν : τους δ | ||
αὐτῃ : το ῥιπτειν φησιν ἀτελη τα ᾠα και οἱα φυσας τινας και ἀνοστρακα , πολλακις και ἀπο νοσου τινος |
Ἀχαιων . οἱ δε θοους οὐρηας ὑποζευξαντες ἀπηναις ἐκ πολιος κατεβαινον ἁμα Πριαμῳ βασιληι ἀλλοι δημογεροντες : ἐλαφροτατοι δ ' | ||
, και παλιν ἀναστρεφοντες ἠκοντιζον . και ταυτα ἁμα ποιουντες κατεβαινον ἀπο των ἱππων και ἀνεπαυοντο . εἰ δε καταβεβηκοσιν |
, τελος δε ἐχουσα ἐν τοις δεκα . ἐν τε ἐπιπεδοις και στερεοις πρωτα ἐστι ταυτα : στιγμη γραμμη τριγωνον | ||
καθετοι αἱ ΗΘ , ΗΚ και συμβαλλετωσαν τοις των κυκλων ἐπιπεδοις κατα τα Κ , Θ σημεια : τα Θ |
αὐτα κατηγορεισθαι των εἰδων , ἀλλα και τα οἰκεια κατηγορουμενα διαβιβαζειν εἰς τα εἰδη : ἰδου γαρ το ζῳον γενος | ||
και ὁμολογιᾳ μεσῃ χρωμενα , δυναμιν τε ἐχοντα διαπορθμευειν και διαβιβαζειν ἐπι τα ἀμεριστα εἰδη , ἁτε συγγενη προς αὐτα |
του Διος και τῳ του Ἑρμου . οἱ δε ἐν μεσαις τῳ τε του Κρονου και ἠρεμα τῳ του Ἀρεως | ||
ἐρχεται , πασης δε πολεως φυγαδευει κακια , κἀν ἐν μεσαις ταις στηλαις τις οἰκῃ . οὐδε Ἐφεσιον εἰναι τινα |
τοις ὑπο τον βορειον πολον , και ἡ ἡμερα αὐτοις ἐλασσων ἐστιν . Οἱς το κατα κορυφην σημειον ἀπο του | ||
ᾐροντο πολεμιοι και ἐκπληξις ἐγενετο οὐδεμιας των κατα τον πολεμον ἐλασσων . οἱ μεν γαρ ἐν τῳ ἀστει ἐς τον |
πεζων ὀγδοηκοντα των το μεγιστον τιμημα ἐχοντων Λευκιον Κοιντιον Κικιννατον ἀποδεικνυουσιν ὑπατον , οὑ τον υἱον Καισωνα Κοιντιον εἰς ἀγωνα | ||
κυριοι τους ἐκ των πατρικιων μετιοντας αὐτην ἀνδρας ἐπιφανεις χιλιαρχους ἀποδεικνυουσιν , Αὐλον Σεμπρωνιον Ἀτρατινον και Λευκιον Ἀτιλιον Λουσκον και |
και τριακοντα θυσανηδον ἐκπεφυκασι . ζῳων δε ἀρα ἁπαντων τουτο δειλοτατον ἠν : ἐαν γαρ ὑπο τινος ὀφθῃ και αἰσθηται | ||
ἑτερον Κλεωνυμον τοὐνομα . ἐλαφοι . . . ἐγενοντο ] δειλοτατον γαρ το των ἐλαφων γενος ὡς ἀχολον . Κλεισθενην |
ἠ δεικηλον οὐκ ἐγωγε προσιεμαι . ἐφ ' ὡν δε θυομεν ἠ πυρ ἀνακαιομεν , βωμος , θυμιατηριον , ἑστια | ||
, του ἀποτρεποντος τα κακα . διο και Διι ἀποτροπαιῳ θυομεν , οὐκετι μεντοι και προστροπαιῳ . το δε ἐν |
δε τις ἠριστευσεν : εἰ τοινυν ἐφαρμοσομεν τον νομον τῳ ἀριστει και ἀποκτεινομεν , παρα τον ὀρθον λογον και το | ||
πεποιηκος ᾐ : οἱον ἑταιρα τυραννον ἀπεκτεινε και δωρεαν αἰτει ἀριστει συνοικειν : ἐνταυθα γαρ ὡσπερ ἐναλλαγαι εἰσι και διαφοροι |
' οὐκ ἐνταυθα ἱδρυται το παλαιον Ἰλιον καθ ' Ὁμηρον σκοπουσιν , ἐκ των τοιωνδε τεκμαιρονται . προτερον δε ὑπογραπτεον | ||
Παλιν ἀπατεων εἰναι δοξει ‖ τοις μη κατ ' ἀρετην σκοπουσιν οἰκονομιαν : ἡ δε οἰκονομια προς το μη τοις |
το εἰδεναι το ἀληθες και το ψευδος , εἰτα το διαιρετικον , ἐπειτα το ὁριστικον , εἰτα το ὑποκειμενον , | ||
τα γαρ εἰρημενα , φησι , το ὁριστικον , το διαιρετικον , το ἀληθες , οὐκ εἰσιν ἰδια της ῥητορικης |
του κυκλου ὡς εὐθειας και της ἐκ του κεντρου του κυκλου περιεχομενον ὀρθογωνιον , διπλασιον ἐστιν του ἐμβαδου του κυκλου | ||
και μην οὐδε του Κριου τα νωτα ἐπι του εἰρημενου κυκλου κειται , ἀλλα ὑπολειπεται πλειον ἠ τριτον μερος ζῳδιου |
περιαπτουσιν ὡσαυτως τα δεξια τοις δεξιοις και τα ἀριστερα τοις ἀριστεροις σεληνης οὐσης ἐν ἀποκρουσει ἠ ἐν ἀσπορῳ ζωδιῳ και | ||
δε νεον κλισιηθεν ἰοντα . ἡ διπλη ὁτι ἐν τοις ἀριστεροις μερεσι του ναυσταθμου γεγονεν ἡ μαχη , ὁπου και |
τι του ὁριστου ἐγκεισθαι , ἀλλα παντως ἠ καθολικωτερα θελουσιν ἐγκεισθαι ἠ δια πολλην ἀποριαν ἀπεξισαζοντα : καθολικωτερα μεν ὡς | ||
Ἐρυσιχαιος προπαροξυνομενον ἐν τοις ἐθνικοις . μηποτε οὐν το χαιον ἐγκεισθαι , ὁ ἐστιν ἡ βουκολικη ῥαβδος , και τον |
την οὐσιαν , οἱον το ποιος ποιοτητος , το ποσος ποσοτητος , το πηλικος πηλικοτητος , το ποστος ταξεως , | ||
Ἐπετηρησαν δε ἀκριβως εἰς προγνωσιν οἱ παλαιοι και ἐκ της ποσοτητος των μοιρων του ὡροσκοπου ὁπου ἐσται αὐτου το δωδεκατημοριον |
ὀφθαλμοι . ὀφθαλμοι μικροι ὑποτρομοι γλαυκοι ἀναιδεις , ἀπιστους και ἀδικους ἀνδρας σημαινουσιν , εἰς τα ἀλλοτρια κακα φρονουντας και | ||
, ὁ δ ' ἐχων μεμηνεν . Συ και δικαιων ἀδικους φρενας παρασπᾳς ἐπι λωβᾳ : συ και τοδε νεικος |
δευτερῳ Μεσσηνιακων γραφων οὑτως : Τοις δ ' εἱλωσι παν ὑβριστικον ἐργον ἐπιταττουσι προς πασαν ἀγον ἀτιμιαν . Κυνην τε | ||
κατα μεταφοραν εἰρηται ἀπο των μελων : δηλοι δε το ὑβριστικον και ἐξω του καλου και τραχυτερον εἰς ἀκοην και |
ὀνομαζομαι : και συναψασης της ὑλης την ἀποκηρυξιν , τον χωρισμον , την τελευτην , ὡς πολεμιος ἐγω του παιδος | ||
μητερα . και παλιν ταυτα λεγει : Ἠελιος δυνων τοκεων χωρισμον ἐτευξεν . Και Μανεθων οὑτως : Ἀρης ἡμερινῃσι μεσουρανεων |
του θυμου , οὑτω διατιθενται ὡς οἱ μεθυοντες και οἱ μαινομενοι . κεκαρωμενοι γαρ και οὑτοι και μεθυοντες ὑπο των | ||
. δυσμεταχειριστοτερον οὐδεν ἐστιν . κεκρικα . και γαρ οἱ μαινομενοι : ἀλλ ' ὁσῳ βεβαιοτερον κρινουσι τα οὐκ ὀντα |
την εὐγλωττιαν ἑν αἰτιωμενος μονον , ὁτι δη φυσιν Ἑρμῃ προσηκουσαν ἐνεβιβασας εἰς στρατιωτου βιον . καλων δε ὀντων και | ||
ἀνισον . τῳ μεντοι μεταδουναι των ἐπιβαλλοντων λογων ἑκαστοις την προσηκουσαν μοιραν την τε ὠφελειαν ἀπενεμεν ἁπασι κατα το δυνατον |
Ψιμμυθιον , ἁλας , ἐλαιον , νιτρον , ἑκαστον ἰδιᾳ λειοτατον προποιησας , ἑψε ἁμα ἑως ἐμπλαστρωδες γενηται , προπολιν | ||
και ἐχε ἐν πυξιδι , και διδου ἐν ἀνεσει # λειοτατον πληρες , μετα γλυκεως κρητικου . Ἐπικαλειται δε το |
. . . . . ἐφεξης ὁ χρονος κατα τας ἀναφορας του οἰκειου κλιματος . Ἀπο του ὡροσκοπου το πληθος | ||
της ὑποσχεσεως μερος χωρωμεν . ἐλειπετο δε και περι της ἀναφορας της ἐν τῳ ζῳδιακῳ κυκλῳ διελθειν , ἀποσταντας των |
αὐτης παντες λεγουσιν , ὁσοι εἰς ἐννοιαν ἠλθον της τοιαυτης φυσεως , και μεχρι τουτου την αὐτην φερονται : τις | ||
φοναν ἀξιον νομῳ πειθαρχουντας , ὁς κελευει τον ἀνδρογυνον το φυσεως νομισμα παρακοπτοντα νηποινει τεθναναι , μηδεμιαν ἡμεραν ἀλλα μηδ |
δυνατου του Φιλιππου , πῃ μεν μεμιγμεναι , πῃ δε κεχωρισμεναι . ἡ πρωτη γουν ἐννοια διπλη και την καθαιρεσιν | ||
ἰδεαι οὐσιαι των ἐνταυθα ἠσαν , οὐκ ἀν ἠσαν αὐτων κεχωρισμεναι : ὡστε οὐκ εἰσιν αὐτων οὐσιαι . ἀλλα μην |
ἑως τινος της ἐπιστημης ἀπολαυειν . και πλευσας ἐπι την περισπουδαστον Ἀλεξανδρειαν μετα συχνου ἀργυριου τοις ἐντελεστατοις των φιλολογων † | ||
ποτιμον ἐν μεσῃ θαλαττῃ , οὑτος κειμενους ἀνεστησεν , οὑτος περισπουδαστον ἡλιον φως τοις θεαταις ἐδειξεν , ὡν ἱεραι θηκαι |
τοιουτον γινομενον . Ἐκ μεν οὐν τουτων δοξειεν ἀν τοις σπερμασιν . Οὐ μην οὐδε θατερον ἀδυνατον οὐδ ' ἀλογον | ||
το ἐν ὀλιγῳ πολλην διανοιαν ἠθροισθαι , καθαπερ ἐν τοις σπερμασιν δενδρων ὁλων δυναμεις : εἰ δ ' ἐκτεινοιτο τις |
ἐπιτελεσθηναι συνεβη . προειρημενων δη τουτων ἑν ἐτι λειπεται και ἀναγκαιοτατον , την ἡλικιαν αὐτου διορισαι , ἱνα και περι | ||
ἡμιση αὐτου συντιθεμενα διπλασιον γινεται του ἐξ ἀρχης : ὡστε ἀναγκαιοτατον ἀπο β τριτων ἀρχεσθαι , εἰτα β πεμπτων , |
. Ἐτι σοι το παραδειγμα μικρον και ἀτολμον , ὠ ποιητα : ἐαρος δ ' ἐπιγινεται ὡρη πολυς ὁ μεταξυ | ||
γραφειον ἐξηρτημενον ἐχοντ ' : ἀποκριναι , φησιν , ὠ ποιητα μοι , τι βουλομενος ἐγραψας ἐν τραγῳδιᾳ ἐρρ ' |
σπηλαιῳ ἠ ἀντρῳ οἰκειον , νομας δε ἐχοντι συνδενδρῳ τοπῳ ἀναρμοστον . . ὑπο συνδενδρῳ . . . νεμος ὁ | ||
! ! ! το του Κρεξου ποημα καιπερ οὐκ ὀν ἀναρμοστον πολυ σεμνοτερον φαινεσθαι μελους προστεθεντος , και τους ὑμνους |
ὁλου ἀν αὐτου καθοσον δυναται μεταλαμβανοι . Δει οὐν τα μεταλαμβανοντα αὐτου οὑτως ἐχειν αὐτου , ὡς οὐ μετελαβε , | ||
κοινωνιαν προαγαγειν , και συνδησαι συμμετρως τα μετεχομενα τε και μεταλαμβανοντα προς ἀλληλα . Τοσουτον οὐν ἀφεστηκε του δια παθους |
πολυγωνος ἐστι πρωτον ἀπο της μοναδος , και ἐχει γωνιας τοσαυτας ὁσον ἐστιν το πληθος των ἐν αὐτῳ μοναδων : | ||
των ἐφορων δεσμον της βασιλικης ἀρχης σωτηριον , ὡστε γενεας τοσαυτας ἠδη μετ ' εὐκλειας σῳζεσθαι , νομος ἐπειδη κυριος |
μετα δε τα ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους εὑρισκομεν το παραγραφικον , ὁτ ' ἀν ἡ ὑλη εὐλογωτεραν τῳ κεφαλαιῳ | ||
, μοιχον ἀνελων : μετα γαρ την καταστασιν ἐπαγεις το παραγραφικον : και λυσον τῃ μεταληψει και τοις ὁρικοις , |
οὐ παντα τῳ αὐτῳ ἀποδοτεον , ἀλλα τας μεν εὐεργεσιας ἀνταποδιδοναι δικαιοτερον ὡς ἐπι το πολυ μαλλον ἠ χαριζεσθαι τοις | ||
τον ἀκροατην μεταγων και τῳ ἀπολυτῳ μερισμῳ χρωμενος οὐκ ἀξιοι ἀνταποδιδοναι τον δε . Τιμοκρατους τοινυν θρυλουντος , ὡς δι |
ἐλαᾳ και τῃ φιλυρᾳ και τῃ πτελεᾳ και τῃ λευκῃ συμβαινον : στρεφειν γαρ δοκουσιν τα ὑπτια μετα τροπας θερινας | ||
γινεται : οὐ γαρ δια το κακον το ἐξ αὐτης συμβαινον : ὡστε παρυφισταται το κακον , ὡς φησι Πλατων |
προσαψῃς την ἀλογιαν , ἀλλ ' ἐμοι τῳ μη δυναμενῳ διαιρεισθαι τα ἐκεινῳ νενοημενα . χειρες μεν οὐν νοουνται προδηλως | ||
εἰ δε και το ἑν ἐφ ' ὁσα το ὀν διαιρεισθαι ὁμωνυμως θειημεν , περι αὐτου τα εἰκοτα λεξομεν . |
φυσιν , εἰ οἱον τε , μη διαταθηναι . τασεως αὐταρκους γενομενης , μοχλειαι παραλαμβανεσθωσαν αἱ τῳ ὀλισθηματι καταλληλοι . | ||
, εἰς διδασκαλιαν και γνωσιν των ὀντων του λογου ὀντος αὐταρκους . Ἀπεχονται δε ἐμψυχων . εἰ μεν γαρ ἑτερου |
, παντοδαπον θυτων ὀχλον , αὐτους παρασιτους του θεου τους Δηλιους . Ἐκει γαρ ἡμιν ἐστιν ἡ παρεμβολη . Φοινικα | ||
συνδικον ὑπερ του ἐν Δηλῳ ἱερου προς την γενομενην προς Δηλιους Ἀθηναιων διαδικασιαν οὐκ ἐπετρεπεν ἡ ἐν Ἀρειῳ παγῳ βουλη |
βουλευται τε και δικασται φροντιζοντες της των κοινων σωτηριας και ἀσφαλειας ἀκολακευτοι , ὀψαρτυταις δε οἱ πολυανθρωποι των νεωτερων ὁμιλοι | ||
στρατιωται δε ὁπλων , τα δε ὁπλα καλλους ἁμα και ἀσφαλειας . και τρυφη μεν ἐξεληλαται των καταλογων , περιουσια |
Κνιδιοις παρεδοθης . Και μην ἀξιοπιστον σοι μαρτυρα τον Ὁμηρον παρεξομαι ἀνω και κατω των ῥαψῳδιων χρυσην με την Ἀφροδιτην | ||
ὠ Τυχιαδη , τον Πατροκλον ὁτι παρασιτος ἠν λεγοντα σοι παρεξομαι . Θαυμαστα λεγεις . Ἀκουε τοινυν αὐτων των ἐπων |
μαλιστα χρεια των εὐθυγραμ - μων : το μεν γαρ εἰκοσαεδρον και το ὀκταεδρον και ἡ πυραμις ἐκ των ἰσοπλευρων | ||
. Της ἀπο του κεντρου της σφαιρας της περιλαμβανουσης το εἰκοσαεδρον ἐφ ' ἑν ἐπιπεδον των του εἰκοσαεδρου καθετου το |
και ἀλλων μαρτυρων καταπτομενος . Οἱ δε ἐς τον Ξερξεω ναυτικον στρατον ταχθεντες , ἐπειδη ἐκ Τρηχινος θεησαμενοι το τρωμα | ||
] * Ἰστεον ὁτι ἐν μεν Σαλαμινι το του Ξερξου ναυτικον κατεστραφη ὑπ ' Ἀθηναιων : ἐν δε τῃ Βοιωτιᾳ |
τε και καταιονησις δι ' ἐλαιου θερμου τε ἐπιχυσις . παραληπτεον δε και σικυας εἰς φοινιγμου λογον διχα κατασχασμου : | ||
ἐλαιου . ἐπιτεινομενηϲ δε τηϲ ὀδυνηϲ ἐπι πολυ και φλεβοτομιαν παραληπτεον και την κοιλιαν ἐρεθιϲτεον , ἐπειτα και καταπλαϲϲειν ἐξωθεν |
ᾁ διωνυμοι θεαι : ἀντι του ὁπου . ἠ ἀρθρον πληθυντικον και λειπει ὁ και συνδεσμος : ἀλλως : το | ||
, ὁ ἀοριστος ἠρσα , ἡ μετοχη ἀρσας , το πληθυντικον ἀρσαντες . ἠ ἀπο του ἁρμοζω ἡρμοσα ἁρμοσας ἁρμοσαντες |
. . . οθ ∠ ʹ λ δʹ : το ἀνατολικον στομα του Τιγριδος ποταμου ἐκβολων . . . . | ||
ε ἑξηκοστων κε . κατα μεν γαρ την ἐπι τον ἀνατολικον ὁριζοντα θεσιν ἀφεξει το φαινομενον κεντρον αὐτης Καρκινου ἀρχης |
περδικων ἐν τῃ Ἀναφῃ , ὡς κινδυνευσαι ἀναστατους γενεσθαι τους κατοικουντας . κατ ' ἀρχας δ ' ἡ μεν Ἀστυπαλαια | ||
τοσουτο γαρ ἱστορουσιν ἐπιπολασαι των εἰρημενων θηριων πληθος ὡστε τους κατοικουντας ἀνθρωπους το μεν πρωτον πανδημει κτεινειν [ παν ] |
, το πασας τας δυναμεις ἑαυτου εἰς ἑαυτον ἑλκυσαι και ἀποστηναι των αἰσθητων . ξδʹ Ὁταν δε ταὐτον πολλακις Ὁταν | ||
ἠ παρακρουσθεις ὑπο ἐπιθυμιας ἠ ταπεινωθεις ὑπο λυπης , ὡστε ἀποστηναι των βελτιστων και δικαιοτατων ἐργων προδοτης αὑτου γενομενος ; |
ἡ εἰκων ἀλλων γινεται παραδειγμα , ὡς και ἐναρχομενος της νομοθεσιας ἐδηλωσεν εἰπων : ” και ἐποιησεν ὁ θεος τον | ||
αὐ περι τιμης δικαιων . οὑ δε χαριν ἐνθενδε της νομοθεσιας ἠρξατο τα περι τας προσταξεις και ἀπαγορευσεις ἐν δευτερῳ |
τῳ Εὐρωτᾳ το δευτερον ἠδη κατεισιν ἐς την γην : ἀνασχων δε ἐνθα Πηγας ὀνομαζουσιν οἱ Ἀρκαδες και παρα γην | ||
βοειην θηκε θυραζε φερων , Διι δ ' εὐξατο χειρας ἀνασχων : “ Ζευ πατερ , εἰ μ ' ἐθελοντες |
. Ἀλλ ' ὁτι μεν το τεχνικον μερος της γραμματικης ἀνυποστατον ἐστιν , αὐταρκως ἐκ των εἰρημενων δεδεικται : χωρωμεν | ||
τα δε των ἐχθρων ἰσχυρα , ἁμα δε λανθανουσιν ἑαυτους ἀνυποστατον την πολιν ὁμολογουντες εἰναι , διακελευομενοι το δικαιον οὐ |
ἀξιουντες τους ἡγε - μονας , ἐναντιουσθαι δε τοις πραττομενοις ἀδυνατουντες , οὐθ ' οἱ καταγραφεντες εἰς το βουλευτικον συνεδριον | ||
, κἀν ἡμεις τας ἑκαστων φυσεις τε και δυναμεις ἰχνηλατειν ἀδυνατουντες ἡσυχαζωμεν . σεισμοι τε και λοιμοι , και κεραυνων |
ἠν ὁ νυν καλουμενος καλαμαυλης σαφως παριστησιν Ἡδυλος ἐν τοις ἐπιγραμμασιν οὑτωσι λεγων : τουτο Θεων ὁ μοναυλος ὑπ ' | ||
ἠ κακιζοντος , ὡσπερ οὑς Σιμωνιδης εἰωθει τιμαν ἐν τοις ἐπιγραμμασιν . ὁμως δε και Μιλτιαδης μετεχει του καταλογου και |
κατα παντα τον Στιλβιδην πλεονεκτειν δοκῃ , και θυων και ὑπηρετων . ἐγω οὐν , φησιν , οἰσω και τραπεζαν | ||
τις αὐτων προλαβων και λαθων , ἠ τινας ἀναπεισας των ὑπηρετων , δηλητηριῳ χρησηται φαρμακῳ . ταυτῃ γουν και την |
φρικη βυθιος εὐθυς κατεσχεν ἡμας ἐπι τῳ προτερῳ και τουτο ἀκουσαντας , ἡ και μεχρι της ἐπιφανειας ἀνεχυθη . και | ||
τῳ δημῳ ἐν τῳ των θεσμοθετων δικαστηριῳ τους μεμυημενους , ἀκουσαντας τας μηνυσεις ἁς ἑκαστος ἐμηνυσε , διαδικασαι . Και |
εἰ μηδεν ἀλλο ἐχει προσενεγκειν αὐτῳ , εἰτε ἐκδηλοτερον τοις παριουσι το ἀφιδρυμα ποιουντος εἰτε προς συμβολον του ἐκ μικρων | ||
θαλασσα , αὐτου τῃδε μενουσα πολυκλαυτῳ ἐπι τυμβῳ , ἀγγελεω παριουσι , Μιδας ὁτι τῃδε τεθαπται . φερουσι δε μαρτυριον |
. Σεληνη ἐν τῳ Ϛʹ τοπῳ ἠ τῳ δυνοντι οὐσα ἀνευρετον ποιει το ἀπολωλος εἰ μη ὁ Ἡλιος μαρτυρησει αὐτῃ | ||
μη φαινομενον ; και οὑτως εἰς ἀπειρον οἰχομενης της ζητησεως ἀνευρετον γινεται το ἀληθες . Τι οὐν ; το πειθον |
Ἀφροδιτης λεγεται , πολυτροφοι τυγχανουν και πονοι και ἐπιτροποι γυναικων μεγιστανων , ἀπο δ ' ἑβδομης και διπλης ἑως της | ||
κωμας και τοπους . εἰ δε ὁ Ἡλιος ἐπιπαρῃ , μεγιστανων φιλους , ἐγγυς βασιλεων , ἱερων ἀρχοντας : εἰ |
και λυσιτελεστερον διαξουσι μιαν ἐπαυλιν οἰκουντες . και ὁ γναφευς ὑποτυχων ἐφη : „ ἀλλ ' ἐμοιγε τουτο παντελως ἐστιν | ||
ταυρου , εἰ ἠδη βουλεται αὐτον ἀπελθειν . ὁ δε ὑποτυχων ἐφη : „ ἀλλ ' οὐτε , ὁτε ἠλθες |
της ἀκρατου δριμυτητος . Τουτων μεν οὐν τοιαυτην τινα αἰτιαν ὑποληπτεον . Δια τι δ ' οἱ ἀγριοι καρποι των | ||
ἀκμην και λαμπροτητα , πρωτον μεν , ὁπερ εἰπον , ὑποληπτεον , ὁτι οὐκ ἐξ ἀκμης και λαμπροτητος ἡ ἀκμη |
νοσουντας , ἀποθνῃσκοντας , πολεμουντας , ἑορταζοντας , ἐμπορευομενους , γεωργουντας , κολακευοντας , αὐθαδιζομενους , ὑποπτευοντας , ἐπιβουλευοντας , | ||
πλεοντας αὐτων , τους πολεμουντας , τους δικαζομενους , τους γεωργουντας , τους δανειζοντας , τους προσαιτουντας ; Ὁρω ποικιλην |
Ἀσκανιης ἐριβωλακος ἠλθον ἀμοιβοι : ἡ διπλη ὁτι ἀμοιβοι οἱ διαδεξαμενοι τους ἐμπροσθεν παραγενομενους ἐπικουρους , ἠτοι οἱ ἐξ ἀμοιβης | ||
, οἱ δε διαλεκτικους προσειπον ἑαυτους . Οἱ μεντοι Σωκρατην διαδεξαμενοι και πανυ τινες ἐγενοντο παντοιοι και ὑπεναντιοι τας γνωμας |
καθ ' ἑν και κατα γενη μορια , τουτῳ παντων ὁμοιοτατον αὐτον εἰναι τιθωμεν . τα γαρ δη νοητα ζῳα | ||
μεν οὐν ἐστιν οὐρον ἐπι των νοσουντων το τοις ὑγιαινουσιν ὁμοιοτατον ὑπωχρον ἠ ὑποξανθον και λευκον και λειαν και ὁμαλην |
κατασπευδοντι : Τιφθ ' αὑτως , δυστηνε , δι ' ἀκριας ἐρχεαι οἰος , χωρου ἀιδρις ἐων ; Ταυτα προς | ||
δε τας πετρας ὁ ποιητης καλει : ” δι ' ἀκριας ἠνεμοεσσας ” . και ἐστιν ἀκρος ἀκροεις και πλεονασμῳ |
ὁταν κρινωνται , δοκουντας μεν τι εἰναι , θαυμασια δε ἐργαζομενους , ὡς δεινον τι οἰομενους πεισεσθαι εἰ ἀποθανουνται , | ||
ποταμοι φερουσιν , οὐδε τους μυρμηκας τους τον χρυσον σφισιν ἐργαζομενους , οὐδε τους γρυπας τους φυλακας , οὐδε ὁσα |
καθειργμενον μενειν , ὡς οὐκ οἰσω τους εἰς ἐμε βλεποντας δεικνυντας τοις πελας τον ἡττημενον . ἀλλα γαρ ἐστιν ἡμιν | ||
ἑαυτων εἰναι , τους δ ' ἐξ ἀρχης τα κρατιστα δεικνυντας οὐ θαυμασονται , οἱ μετα της ἐπιστημης και την |
φασκῃ , ἐρεσθε αὐτον δι ' ὁ τι φησιν Ἀθηναιος ποιηθηναι . ἐαν δε μη ἐχῃ ἀποδειξαι , τιμωρεισθε αὐτον | ||
εἰς το δικαστηριον , τουτον εἱλεν : ὁς ἐμαρτυρησε Δικαιογενην ποιηθηναι τον νυν ὀντα ὑπο του θειου του ἡμετερου ὑον |
το μιγμα : μονον γαρ πληρουται ἀληθως , ὁτιπερ και πεπληρωται τῃ ἑαυτου φυσει : ὁ δε δια την συνουσαν | ||
το δε τελευταιον του δραματος πασαν ἀπεκαλυψε την αἰδω , πεπληρωται δε ἀναισχυντιας . του γαρ ἀνδρος στειλαμενου τινα μακραν |
τον ὑπνον ὑμιν ἐπιδοντι και τῳ φηναντι την γυναικα την μεγαλην τε και καλην , και σοι παλιν χαρις , | ||
δοθεισα ἐν βρωματι λαθρα ἠ ξηρα ἐν ποτῳ γυναιξι , μεγαλην φιλιαν και ποθον ἐρωτικον προς τους ἑαυτων ἀνδρας ἐμποιει |
και το Θηβαιων ὁπλιτικον και το Θεσσαλων ἱππικον και τους ἀκοντιστας Αἰτωλους και τους μαχαιροφορους Θρᾳκας και τους μαχιμους Περσας | ||
ἠ ποταμους διαβαινειν , ἠ ὁπως ἱππικον φυλαττεσθαι ἠ ὁπως ἀκοντιστας ἠ τοξοτας , και εἰ γε δη σοι κατα |
ἡ Δ δυναμις . Ἡ μεν οὐν γεωμετρικη του προβληματος ἀναλυσις ὑποδεδεικται , ἱνα δε και ἐπι παραδειγματος ποιησωμεθα την | ||
Μαθωμεν οὐν τι ἐστι διαιρεσις και ὁρισμος και ἀποδειξις και ἀναλυσις και οὑτως ἐπι την ἐξηγησιν χωρωμεν . διαιρεσις ἐστιν |
περι Ἡφαιστου φιλοσοφητεον . Ἐω γαρ ἐπι του παροντος ὡς τερατειαν τινα την Κρατητος φιλοσοφιαν , ὁτι Ζευς ἀναμετρησιν του | ||
Ἱερωνυμου γεγραφοτων πολυν τινα πεποιηνται λογον και πολλην τινα διατεθεινται τερατειαν , ἐξηγουμενοι μεν τα προ της ἀρχης αὐτοις γενομενα |
χθονος ἠυτε καπνος ᾠχετο τετριγυια . ἐν οἱς το μεν ζωτικον πνευμα ἁτε ἐνικμον ἀυτμῃ δηλοι , το δε κατασβεννυμενον | ||
πυρετοϲ ἐϲτι θερμοτηϲ παρα φυϲιν καρδιαϲ και ἀρτηριων βλαπτουϲα τον ζωτικον τονον , ἀναφερομενη τε ἐκ βαθουϲ και δριμεια και |
τους μεν ἐν Παμφυλιαι μειναι , τους δε ἐν Κιλικιαι μερισθηναι και Συριαι μεχρι και Φοινικης . . . . | ||
και του ἐστιν . ἀσωματον δε οὐδεν οὐτε συντεθηναι οὐτε μερισθηναι δυναται : ἰδια γαρ σωματων ἐστι ταυτα . τοινυν |
γαρ δενδρα ἀρχεται τοτε τελειοτητος , ὁταν ἀρχηται γενναν τα σπερματα , ἀτελη δ ' ἐστι και ἀωρα και ἀκαρπα | ||
ἱεροδακρυν λιβανον εὐωδεις τε φοινικας κασιαν τε ματευσαι τερενα Συρια σπερματα ἁ μεν Ἀθανα τὠργαν ' ἐρριψεν θ ' ἱερας |
Το μεν οὐν ἑν ἀναλογει τῳ θεῳ , ὁτι και ἀναλλοιωτον , ὡς και ὁ θεος . Ἡ δε μονας | ||
ἁπλουν ἐστιν , ἀμεριστου δ ' ἀδιαιρετον και ἀτρεπτου ὡσαυτως ἀναλλοιωτον . Εἰ δε και τας ἐνεργειας τις αὐτων μονοειδως |
ἠ φρονιμωτερον . οὑς ἰδοντες οἱ Σαβινοι συν πολλῃ καταφρονησει χωρουντας ἐπι σφας ἀσυντακτους τε και διεσπασμενους ἀπ ' ἀλληλων | ||
οὑς ἐδεξω τῃ ψυχῃ πασαν ἰδεαν , τους μεν δρομῳ χωρουντας , τους δε σχολῃ βαινοντας , ἐπιστολας , διαλεκτικους |