γλωττῃ και λογισμῳ . οὐδε γαρ εἰπειν ἀνεχομαι κἀν τον ὁπλιτην δρομον πολεμιστηριον , ὁν οὑτοι Θησεα φασιν ἐφευρειν . | ||
εἰς σφαγην ἁπαντες ἐκδεδωκασιν . ἑτερον ἀπο της σης οἰκιας ὁπλιτην ἐπιζητω . ὑπερ του πολεμου τουτον ἀνειληφας . ὑπερ |
εὑρον ἐγω σημαινον τον ἁμαρτωλον , ἀπο του μη ἐχειν λιτην , ὁ ἐστι δεησιν , . , . * | ||
και ἀλιτης , ὁ ἁμαρτωλος , παρα το μη ἐχειν λιτην , ὁ ἐστι δεησιν . ἡ χρησις του βαρυτονου |
ἐκεινας προσκαλεσαμενη τας των μελιττων ἀγελας συνεταττε ; Ταυτα μοι καταγελαστα διαφαινεται , σοι δε οὐχ οὑτως ; Ταχα δε | ||
ἐτι μαλλον ἐπιτηρουσα το στομα και τας ῥινας , τα καταγελαστα δη ταυτα ἁ και λεγων ἀν τις αἰσχυνοιτο , |
το συμβεβηκος ἐν οὐσιᾳ . τουτο οὐν το ἐν τινι παραλαμβανει ἐν τῳ ὁρισμῳ ὡς γενος κατα πολλων λεγομενον . | ||
ᾑ κληρουχοι Ῥωμαιων ἠσαν ἁμα τοις ἐπιχωριοις πολιτευομενοι , και παραλαμβανει την πολιν ἐξ ἐφοδου . ὡς γαρ ἐγνωσαν οἱ |
. Των μεν δη τοιουτων παντων ἐν ἁπασι τας ἀκεσιας ἀναμαρτητους δει εἰναι , οὐχ ὡς ῥηϊδιας , ἀλλ ' | ||
εὐδιορθωτοισι δικαιως οὐκ ἀν ἐγχειρεοι τῃσι νουσοισιν , ἠ ἐγχειρευμενας ἀναμαρτητους ἀν παρεχοι , οἱ τε νυν λεγομενοι λογοι δηλουσιν |
πιθανα , ὁ δε Ἑρμογενης ἀληθεστερῳ λογῳ τινι και φυσικῳ προταττει την πηλικοτητα του προς τι : δει γαρ προτερον | ||
τριων διαγραμματων . και ἐστι το α διαγραμμα τοιουτον . προταττει τας καταφασεις πρωτον του δυνατου και του ἐνδεχομενου λεγων |
και τελικωτερον , οἱον ἡ οἰκοδομικη τελος μεν ἐχει του οἰκοδομειν την οἰκιαν , της δε οἰκιας σκοπιμωτερον και τελικωτερον | ||
, θησαυρους , μαλιστα δε Σκορπιῳ ἐπει και φωλευει , οἰκοδομειν δε ἐν τοις αὐτοις ζῳδιοις πλην των τροπικων . |
, ἐσται , ὡς ὁλη ἡ διηγμενη προς την ἐκτος ἀπολαμβανομενην μεταξυ της παραλληλου και της τομης , οὑτως τα | ||
την ὑποτεινουσαν ἀχθῃ τις εὐθεια , ἡ ἀχθεισα προς την ἀπολαμβανομενην ὑπο της ἀχθεισης και μιας των περιεχουσων την ὀρθην |
οὐν ταυτα διαταττεσθε , λεγετε ἡμιν . Ἐχει γαρ πολλην ἀποριαν : ἐπει και το ἑν το ἐν τοις αἰσθητοις | ||
ἑτεροις το διαφορον παυσαιτο στασιαζον , οὐ μικραν αὐτοις παρειχεν ἀποριαν . οἱ μεν γαρ ὑπατοι και οἱ της βουλης |
. ταμιαν ] διοικητην . . ἀγριον ] μεγαν , ἰσχυροτατον , ἰσχυρον , βιαιον . μοχλευτην ] παρακτην , | ||
μεν του βρεγματος χαυνοτατα και ἀσθενεστατα εἰσι : πυκνοτατον και ἰσχυροτατον το κατ ' ἰνιον : μεσον δε ἀμφοιν το |
ἐλαβεν ὁ στοιχειωτης ὡς και τουτων παρα τα δυο παραλληλογραμμα συμπληρουντων το ὁλον . διοπερ αὐτο καθ ' αὑτο μνημης | ||
βοραν . των οὐν οὑτως ἀναλισκομενων σωματων και των ταυτα συμπληρουντων μερων και μοριων εἰς πολυ πληθος ζῳων διαθρυπτομενων και |
γαρ ἀνευ τεχνης και δη - μιουργου νομιει την οἰκιαν ἀποτελεσθηναι , τον αὐτον δε τροπον και ἐπι πολεως και | ||
ταυτης μεγαν και πολυμοχθον : τουτον οὐν ἐν μιᾳ νυκτι ἀποτελεσθηναι ἀδυνατον . Ἀλλα τελεσιουργειτω μεν ἀγαθῃ τυχῃ . ταυτα |
και μη τον δεινα πυνθανησθε τι πραττει ἀντι του ἱνα στρατευομενοι των ἀγαθων μεταλαμβανητε . και αἱ κατασκευαι μεν ἀπο | ||
Ἑλλαδος πασης ἀνω και κατω φερομενης , πλεοντες ὁμου και στρατευομενοι ᾠκιζον την πολιν , ὡσπερ τινες φρουριον ἠ στρατοπεδον |
φαρμακον αὑτῳ . ἀκουω δε και την Ἐπαμεινωνδα προς Θηβαιους ἀπολογιαν ἐτι ὑπερ την του Ἰφικρατους γενεσθαι : και τι | ||
: ὁ μεν γαρ ἡλω χρυσιον κατορυττων , ὁ δε ἀπολογιαν παραπρεσβειας γεγραφως : το δε ἐγκλημα ὁ ἀντεγκαλουσιν ἀλληλοις |
ὡς βασιλευς Δαρειος ἐβουλευσατο Φοινικας μεν ἐξαναστησας ἐν τῃ Ἰωνιῃ κατοικισαι , Ἰωνας δε ἐν τῃ Φοινικῃ , και τουτων | ||
καταβαλλοντας φορον , την δε δευτεραν ἀπαγαγειν ἐν Κωνσταντινουπολει και κατοικισαι , την δε τριτην ἀνδραποδισας διεδωκε τοις στρατιωταις : |
; ἀφ ' οὑ ποτερον πλουσιωτεροι γενησομεθα ἠ μειζονες ἠ δυνατωτεροι ; το κενοδοξειν ἀνοητον μεν εἰναι και ἐπι των | ||
ἐδεσματων κοινῃ και μη κατα μερος τιθεμενων το προτερον οἱ δυνατωτεροι τας τροφας των ἀσθενων ἡρπαζον , και συνεβαινε τουτους |
μεν γαρ τηνδ ' , ὠ παι , την ὁδον ἀναγκαιοτατην ἡμιν εἰναι τρεπεσθαι . Ποιαν δη ; Τα δοκουντα | ||
των ζῳων ἐστι : κριοι μεν εἰς ἐσθητας , την ἀναγκαιοτατην σκεπην σωματων , βοες δε εἰς το ἀροσαι γην |
γαρ τα ΑΗ , ΔΖ παραλληλογραμμα . ἐπει οὐν δυο παραλληλογραμμων των ΑΗ , ΔΖ περι τας ἰσας γωνιας ἠ | ||
δυο ἰσας παρ ' ἑκατερα ἀποτελει . των δε ὀρθογωνιων παραλληλογραμμων ἑκαστον περιεχεσθαι λεγεται ἰδιως ὑπο των την ὀρθην γωνιαν |
σιτιων ποιεεσθωσαν τον ἐμετον τροπον τοιονδε : λουσαμενος θερμῳ προπιετω ἀκρητου κοτυλην , ἐπειτα σιτια παντοδαπα ἐσθιετω , και μη | ||
. πασι [ . ] ταξιν την του ἀκριτου [ ἀκρητου ? . ] κοσμου ἐξοδον . ‖ ἐχοντα [ |
αὐτῳ ἐπι των τεινεσμωδων εὐδοκιμω : εἰ δε ἐκ παλαιας χειρουργιας ἠ ἀλλως αἰσθητικωτερα τα περι την ἑδραν του θεραπευομενου | ||
τον λεγομενον κυνα , και ἐστι θεραπευτον το παθος . χειρουργιας δε τροπος βελτιστος ἐστι και ἁπλουστατος και ἀκινδυνοτατος ὁ |
ἀτοπον γαρ γεωργον μεντοι σημειον ποιεισθαι ? εὐετηριας τε και ἀφοριας , φυτων ? τε τινων και ποιων ? πρωϊαιτερα | ||
ἀνεδιδου . Πεμψας οὐν εἰς Δελφους ὁ Ἀθαμας περι της ἀφοριας ἐπυνθανετο . Δωροις δε πεισασα Ἰνω τους πεμφθεντας ὑπεθετο |
. Κεινην τε δη ὑπερβαλλεσθαι την ἀποδοσιν των ἱππων , βουλομενην ὡς πλειστον χρονον συνειναι τῳ Ἡρακλεϊ , και τον | ||
την Βρουτου γυναικα Νικολαος ὁ φιλοσοφος ἱστορει και Οὐαλεριος Μαξιμος βουλομενην ἀποθανειν , ὡς οὐδεις ἐπετρεπε των φιλων , ἀλλα |
αὐτος ἐπεβαινε και περιεπλει παντας παρακαλων : ἐπι δε τῃ παρακλησει τα στρατηγικα σημεια , ὡς ἐν κινδυνῳ μαλιστα ὠν | ||
το μεν τῃ συμφορᾳ το δε ἀπειλῃ το δε και παρακλησει σωφρονιζοντος : Ἀκυλας δε της διαιρεσεως ταυτης ἐπιλαμβανεται λεγων |
προϲ ταϲ ἑλκωϲειϲ . νομηϲ δε οὐϲηϲ ϲυν φλεγμονῃ μεν καταπλαϲτεον ἀρτῳ χλιαρῳ πεφυραμενῳ δι ' ὑδρομελιτοϲ και ἐλαιου και | ||
ἠ ᾠῳ ῥοφητῳ παρα μιαν : μετα δε την πεμπτην καταπλαϲτεον γυρει , λινοϲπερμῳ , τηλει δια μελικρατου , ἐν |
το γαρ προστιθεμενον των ἀγαθων μετα της εὐδαιμονιας ἀγαθον τι ἀποτελεσει της εὐδαιμονιας αἱρετωτερον : τοιουτον δε και το ζητουμενον | ||
κομην προς βορραν ἀποτεινῃ , λυπας και δενδρικων καρπων ἀφοριας ἀποτελεσει . ἐν δε Αἰγοκερωτι ἀμαυρωθεις τῳ ἡγεμονι Αἰγυπτου και |
συμβαινειν , ἀφορου μηδεποτε της γης οὐσης : τους τε ξυλινους καρπους γεννασθαι πολλους , και τας ῥιζας των φυτων | ||
Ἐσαγαγοντες ἐς το μεγαρον ἐσω ἐον μεγα ἐξηριθμεον δεικνυντες κολοσσους ξυλινους τοσουτους ὁσους περ εἰπον : ἀρχιερευς γαρ ἑκαστος αὐτοθι |
τον Ἰστρον , πολλας των του Ποντου πολεων ἐπολιορκησεν , Ἀπολλωνιαν και Καλλαβον και Παρθενοπολιν , Τομους τε ἐπι ταυταις | ||
παραλειψεως ὀνομαζομενης οὑτως : Ὀλυνθον μεν δη και Μεθωνην και Ἀπολλωνιαν και δυο και τριακοντα πολεις τας ἐπι Θρᾳκης ἐω |
των Ἑλληνων συνηθειαν ἐκ παραπλασμου και της ἐν ταις ὁμιλιαις παρατηρησεως ἀναγομενος . οἱον ὁ μεν της Ζευς ὀρθης πτωσεως | ||
ἀστερων καθ ' ἑαυτους δυναμεις τοιαυτης ἐτυχον παρα των παλαιων παρατηρησεως . ἐκεινο δε νοεισθω , ὁτι τουτων των ἀστερων |
ἀσφαλης : σαλευοιεν δε ἀπαθεις , εἰ μη μεγας χειμων καταλαβοι . Ἀπο δε Ἰωνοπολεως εἰς Αἰγινητην , πολιχνιον και | ||
Σκιπιων αὐτοις εἱπετο , βλαπτων τι και λυπων , ὁσακις καταλαβοι . ὡς δ ' οἱ μεν ὀχυρον τι χωριον |
εἰ ὀξωδης ἐρυγη , παντως ὑπονοειν δει ψυχραν λεγειν την δυσκρασιαν : πολλακις γαρ και ὀξωδης τροφη και στρυφνη την | ||
παντα μεταγαγων : οὑτω δε κατ ' ἀρχας βραχειαν ἐχοντα δυσκρασιαν , ἐπι ξηροτητι δεομενην ὑγρανσεως , οἱ παραλαμβανοντες αὐτον |
ἡ τις και Πτολεμαϊς . ἠν δ ' ἐκ πλινθινων οἰκοδομηματων συντεθεισα , κτισμα Περσεως Ζακυνθου Ἀριστομεδοντος Λυκου . λεγεται | ||
ἀλλα σεισμος ἐς την χωραν σφισιν αὐτικα κατασκηψας των τε οἰκοδομηματων την κατασκευην και ὁμου τῃ κατασκευῃ και αὐτο της |
ἐχρησαμην : ἐστι γαρ αὐτη καθ ' αὑτην ἡ του δρακοντιου ῥιζα κοπεισα και λυωθεισα ὡς χνοωδης γενεσθαι , των | ||
, χρηϲτεον και τοιϲδε , οἱοϲ ἐϲτιν ὁ τε του δρακοντιου χυλοϲ και ἀρου και βρυωνιαϲ και τα παραπληϲια . |
τον παιδα ἠ μη ἐαν πορευεσθαι την τεταγμενην ὁδον των αἰσχιστων ἐστιν , ὡς ἐξομολογουμενοις ὁτι ἀναξιος ὁ παις εἰη | ||
ὑπαρχοντων , ὡς ἐστι των αἰσχρων , μαλλον δε των αἰσχιστων , μη μονον πολεων και τοπων ὡν ἠμεν ποτε |
αὐτῳ . παραθησω ] εἰς ἑστιασιν . ὁτι της ἀνθρακιας ἀπολαυει : ὁτι των σων ἀγαθων ἀπολαυει . χρησιμευει γαρ | ||
και ἱππων και ὀνων και των ἀλλων ζῳων τοσαυτα ἀγαθα ἀπολαυει ὁσα ἀνθρωποι ; ἐμοι μεν γαρ δοκει , πλειω |
ὡς , ἐπειπερ ἐτυπτετο μεν [ το χαλκιον ] ὑπο μαστιγος ἠχει δ ' ἐπι πολυν χρονον , ὡς χειμεριου | ||
Μεμνων Μεμνονος , τρηρων τρηρωνος , Φοινιξ Φοινικος , μαστιξ μαστιγος , Ἑκτωρ Ἑκτορος , Δημητηρ Δημητερος , Πελοψ Πελοπος |
και κιμωλιας γης και Πλατων δ ' ὁ φιλοσοφος την κονιαν ἑν τι των ῥυπτικων : ἐστι δε το ἐκ | ||
θερμον , ἠ σησαμον λειον μετ ' οἰνου , ἠ κονιαν κληματινην , ἠ ἀμαρακινον ἐλαιον , ἠ ἰρινον : |
ἀρδην ἠφανισαν : ἱδρυσαντο τε ἐλευθεριου Διος ἱερον και ἀγωνα γυμνικον στεφανιτην ἀπεδειξαν , Ἐλευθερια προσαγορευσαντες : ταφη τε δεικνυται | ||
Λημνον των Ἀργοναυτων δοκει Ὑψιπυλη ἡ Θοαντος θυγατηρ θειναι τον γυμνικον ἀγωνα , και ὁ Ἐργινος ἠγωνισατο : ὡς δε |
και τυμβωρυχιας κρινομενος : ἐνταυθα γαρ του κατηγορου τυμβωρυχιαν ἀποδειξαι σπουδαζοντος , του δε φευγοντος τοὐναντιον οὐκ εἰς ταὐτον ἀμφοτερα | ||
ὁ ἀμετακινητος ἀπο του στεμπω το μετακινω . ἐπειγομενοιο : σπουδαζοντος , διωκομενου ὑπο του φοβου . βαρυνει : ὁ |
εἰς την σην νεοτητα και εἰπω ταυτην ἀριστα τους πολεμους μεταχειρισασθαι τε και κατορθουν . λεγει οὐν εὐανθεα στολον το | ||
και χρησασθαι τουτοις δεῃ , οἱ μεν οὐδε ὁπως χρη μεταχειρισασθαι αὐτα ἰσασιν : παρελθων δε τις εἰς το μεσον |
. οἱ δε τα Γεωργικα συγγραψαντες γραφουσιν οὑτως : την μελιαν και την τερμινθον , ἁ δη νυν πιστακια οἱ | ||
πολεμοις χρησιν ἐλθειν . Τουτο δη το χαλκουν γενος ἐκ μελιαν εἰπε φυναι Δωρικως , ἀντι του ἐκ των μελιων |
τις τους αὐτους ὁτε μεν καλους δοκουντας , ὁτε δε αἰσχρους , και τοις μεν σφοδρα ἀρεσκοντας , παρ ' | ||
Χρη μεν οὐν πασιν ὀργιλως ἐχειν , ὁσοι τιθεασι νομους αἰσχρους και πονηρους , μαλιστα δε τουτοις οἱ τους τοιουτους |
προεβληθη , και κατα δυναμιν αὐτων ἑκαστος ἐνεχθεντες , ἐκ παρακλησεως και παρασκευης των κροτων συντελουμενων , ἀπηλλαγησαν , και | ||
γαρ ἐπιλεκτων ὑπερβαλλομενων ταις ἀνδραγαθιαις , και της ἀρετης και παρακλησεως Ἐπαμεινωνδου πολλα συμβαλλομενης , μογις ἐβιασθησαν οἱ Λακεδαιμονιοι : |
τοπου ἐφικνουμενον ἑκαστον του τελους ἐφικνειται και το οἰκειον εὐ ἀπολαμβανει . ἐν ἐκεινῳ μεν γαρ μη ὀν δυναμει ἐν | ||
ἀν τις μαλιστα ἐπαινεσειε . τοιγαρουν και ἀξιον παρα παντων ἀπολαμβανει τον καρπον , εὐχομενων ταυτα τε αὐτῃ παραμειναι τα |
ἠγουν ἐκ των συμβεβηκοτων . ὁ δε ἐκ των συμβεβηκοτων παραλογισμος συλλογισμος οὐκ ἐστι κυριως ἀλλα φαινομενως και κατα συμβεβηκος | ||
ὁραν την του λογου ἁμαρτιαν , καθ ' ἠν ὁ παραλογισμος γεγονε , καθ ' ἑαυτους και κατα σχολην , |
μηδεμιαν ἀξιολογον ἁμαρτιαν περι τα φαινομενα κατα τας συζυγιας δυναμενην ἀπεργασασθαι , κἀν μη συνεπιλογιζηται το παρα την ἐκκεντροτητα του | ||
ἠν δε και χρησμος αὐτῳ παρακαλεσαι τον διαδοχον και εὐθαρσεστατον ἀπεργασασθαι προς την του ἐθνους ἐπιμελειαν , το βαρος μη |
πλανηθεντες ἐξωθεν μεν μη λαβωσι διαπνοην , ἐντος δ ' ἑλκομενοι την αὑτων ἀτμιδα τῃ της ψυχης διαθεσει σφοδρα συμμιξαντες | ||
ἡν οἰκουσιν οἱ προειρημενοι , ἀλφιτα αἰγειῳ ζωμῳ διαβραχεντα . ἑλκομενοι δε οἱ σαργοι ὡς ὑπο τινος ἰυγγος της ὀσμης |
ψυχης , ἱνα και δυνωμεθα κοινωνειν ἀλληλοις και συμπολιτευεσθαι : κοινωνικον γαρ ζῳον ὁ ἀνθρωπος : διοπερ οἱ μη κεχρημενοι | ||
. Ὁσοι μεν εἰς την χρειαν την ἀνθρωπινην ἀνηγαγον το κοινωνικον , οὐκ ἐλαβον ἀρχην ἀσφαλη του της προς ἀλληλους |
τῳ αὑτης ὑπερεχουσαν , την δ ' ὑπατην ὑπο της παραμεσης ὑπερεχομενην ὁμοιως : ὡς γιγνεσθαι τας αὐτας ὑπεροχας των | ||
και λιχανου διαστηματων : δια τι γαρ μεσης μεν και παραμεσης ἑν ἐστι διαστημα και παλιν αὐ μεσης τε και |
τα φωτα ἐν ἀρσενικοις ζῳδιοις τυχοντα και ὁ ὡροσκοπος ὑπο ἀγαθοποιων θεωρουμενος εὐτοκιαν ποιουσιν , ἐπι δε θηλυκης γενεσεως δυστοκιαν | ||
χρεων εἰδεναι ὡς κατα την της Σεληνης συναφην των μεν ἀγαθοποιων διδοντων ἀδελφους , των δε κακοποιων παραιρουμενων , και |
ἠ συστασιν ἠ διαβολην ἐχοντα του πραγματος ἠ ἀλλο τι κατασκευαζοντα , ὡν ἐν προοιμιοις εἰωθασιν οἱ ῥητορες ποιειν . | ||
τῳ ἀποκηρυκτῳ την βουλησιν την κατα του ἐπι της οἰκιας κατασκευαζοντα : του γαρ ἐπι της οἰκιας λεγοντος ὁτι δια |
ἀποισομεθα παρα των ἐντυγχανοντων δια το ἀσφαλες και ἀφθονον και διδασκαλικον των αἱρεσεων . ἑτεροι γαρ πολυλογιαις και ποικιλαις μεθοδοις | ||
της ἐπιγραφης , την εἰς τα κεφαλαια διαιρεσιν , τον διδασκαλικον τροπον και την ὑπο τι μερος ἀναφοραν . Ἐστι |
ὀγκον και μηδεις ὀγκος ὠν ἐν αὐτοις , ἀνωμαλως δε κεκρασθαι . και ταυτα μεν περι των κατα φυσιν ὑποχονδριων | ||
εἰχον και προ της μιξεως : δοκειν δ ' αὐτα κεκρασθαι τωι την αἰσθησιν δια μικροτητα των παρακειμενων μηδενος αὐτων |
θεων νομισθεντων συνδραμειν εἰς Κρητην . γενομενης δε παραταξεως μεγαλης ἐπικρατησαι τους περι τον Διονυσον και παντας ἀνελειν τους Τιτανας | ||
ἀλληλους , το δε τελευταιον πολλων πεσοντων παρ ' ἀμφοτεροις ἐπικρατησαι τους παρ ' Εὐμενει τεταγμενους δια τας των ἀργυρασπιδων |
οὐχ ἱνα ἀπολαυσαιμεν , ἀλλ ' ἱνα οἱων οὐκετ ' ἀπολαυομεν εἰδοτες στενοιμεν , γευσας ἀφειλετο , ὡσπερ ἀν εἰ | ||
ἐπιστροφης την ἡμετεραν κακιαν ἰωμενοι παλιν της των Θεων ἀγαθοτητος ἀπολαυομεν : ὡστε ὁμοιον τον Θεον λεγειν τους κακους ἀποστρεφεσθαι |
δ ' αὐτοις τουτοις και τας καθ ' ἡπαρ ἐμφραξεις ἐκκαθαιρειν ὑπαρχει και τας κατα σπληνα τας μετριας : αἱ | ||
δυναμεως . ὁσα οὐν ἀνευρισκεται λιτρωδη και πικρα , ταυτα ἐκκαθαιρειν ἰσθι δυναμενα τους πορους παντας , ῥυπον δ ' |
Ὁρος ὁμωνυμον ἐστι τῃ στασει κεφαλαιον : δευτερον μεν κατα ἀπαριθμησιν , ἐπειδη ἡ προβολη πρωτη : πρωτον δε κατα | ||
ἐξ ἀρχης ἀφ ' ἡς ἡμερας ἐτεκεν ἡ γυνη την ἀπαριθμησιν ποιεισθαι του νοσηματος , ἐπειδη προην ἡ ὑλη , |
, και ἐπανατρεχει εἰς τα της μεταθεσεως της αἰτιας : κατασκευαζομεν δε την πιθανην ἀπολογιαν ἠ τουτο λεγοντες , ὁτι | ||
παιδ ' οὐδ ' εἰδομεν , ἀλλ ' ἁρπαγην αὐτῳ κατασκευαζομεν . ὡν δε μη αἰτιος τροπος , τα γ |
τα του καλου Ξενοφωντος εἰσεται ἡν εἰχε προς αὐτον ὁ λαμπροτατος Πλατων ζηλοτυπιαν , ἠ ταχα φιλονεικως εἰχον ἀρχηθεν οἱ | ||
ἑξης φησιν ὁ Ποσειδωνιος , ὁτι ὁ Κανωβος καλουμενος ἀστηρ λαμπροτατος ἐστι προς μεσημβριαν ὡς ἐπι τῳ πηδαλιῳ της Ἀργους |
] σχοινομετρησιν γραψας ἐν τηι πρωτηι φησι κεισθαι Ἱεροσολυμα ἐπι μετεωρου τε και τραχεος τοπου : ὠικοδομησθαι δε τινα μεν | ||
ἰδοντας ἐξιουσαν ἐκ της Ῥωμης την στρατιανεὐσυνοπτα γαρ ἐστιν ἐκ μετεωρου τα μεταξυ χωρια πανταἑκοντας ἐξελθειν , ἑτεροι δε ἐκπολιορκηθεντας |
τεινων ὡσπερ ἀπο σκοπιας το της διανοιας ὀμμα κατεθεωμην τας ἀμυθητους θεωριας των ἐπι γης ἁπαντων και εὐδαιμονιζον ἐμαυτον ὡς | ||
ἀπο των ἀνθεων ἀναφερομενας εὐωδεστατας αὐρας και τας των χρωματων ἀμυθητους ἰδιοτητας τεχνῃ δαιμονιῳ πεποικιλμενας , την δ ' ὀψιν |
γαρ δευρο ἀναστας μοι . οὐ γαρ δη δι ' ἀπειριαν οὐ φησεις ἐχειν , ὁ τι εἰπῃς . Εἰσι | ||
αὐτην λαμβανων γνησιαν κατα τον νομον , και δια την ἀπειριαν των πραγματων και την ἀκακιαν την ἑαυτου τουτον παρεδρον |
Προτερα ἀναλυτικα , τα δε αὐτην την μεθοδον της ἀποδειξεως διδασκοντα εἰσι τα Δευτερα ἀναλυτικα , τα δε ὑποδυομενα αὐτην | ||
, δει τρια προωμολογησθαι , το διδασκομενον πραγμα , τον διδασκοντα και τον μανθανοντα , τον τροπον της μαθησεως . |
τῳ ἰδιῳ τριγωνῳ . και ἐπι των λοιπων ἀστερων οὑτω κατασκευαστεον τα τε ἱερα και τα ἀγαλματα : ἐτι μην | ||
ἀιδιος ἀρα και ὁ κοσμος . το δε ὑπερτεθεν ἠδη κατασκευαστεον , εἰ δει και ἀποδειξεως τοις οὑτως ἐμφανεσι : |
δ ' ὁ της Αἰγυπτου βασιλευς ἐν τῳ ἐνατῳ των Ἀπομνημονευματων : Εἰς Ἀσσον ἐπιδημησαντι μοι , οἱ Ἀσσιοι παρεστησαν | ||
τροπον Φιλιππου βασιλευοντος ἐτος τρισκαιδεκατον , καθα και Φαβωρινος φησιν Ἀπομνημονευματων γ : ὑφ ' οὑ και ἐπιτιμηθηναι φησιν αὐτον |
τριηκοντα σταδια , ὁ δε σχοινος ἑκαστος , μετρον ἐον αἰγυπτιον , ἑξηκοντα σταδια . Οὑτως ἀν εἰησαν Αἰγυπτου σταδιοι | ||
ὀδμη , θαρσυνειν : κἀπειδαν μελλῃ εὑδειν , προστιθεσθω το αἰγυπτιον ἐλαιον ἐν εἰριῳ : τῃ δε ὑστεραιῃ σκεψασθω ἠν |
δια τι μονη αὐτη ἐνελαμψεν , ἀλλ ' οὐ τα δυνατωτερα αὐτης ἐν τοις οὐσιν ; Εἰ δε τῳ λογισμον | ||
εἰ μεν δυναμις ἐστι της ψυχης ἡ δικαιοσυνη , ἡ δυνατωτερα ψυχη δικαιοτερα ἐστι ; βελτιων γαρ που ἡμιν ἐφανη |
Τριποδι . τους δε Ἀθηναιους ἐπεισε χρησθαι τοις των Ἰωνων γραμμασιν Ἀρχινος [ δ ' Ἀθηναιοις ] ἐπι ἀρχοντος Εὐκλειδου | ||
τους βιους Ῥωμαιων ἀριθμος , ὡς ἐν τοις τιμητικοις φερεται γραμμασιν , ἐπι μυριασιν ὀκτω χιλιαδες πεντε τριακοσιων ἀποδεουσαι . |
σφοδρα πικρη τα πολλα : φλεβοτομιη ἐλυσεν , ὑδροποσιη , μελικρητον , ἐλλεβορων ποσιες : οὑτος ὀλιγον ἐπιζησας χρονον ἐτελευτησεν | ||
ἀνῃ ὁ πονος , λουειν αὐτον πολλῳ και θερμῳ , μελικρητον τε διδοναι πινειν και οἰνον λευκον γλυκυν αὐστηρον , |
και καταναλωθησεται παρ ' αὐτου ἡ περιουσια αὐτου και ἐσται κακοηθης και λυπηρος και βλαβησεται ἐν τῳ πλουτῳ αὐτου και | ||
, ἡ ῥις ὑψηλη , οἱ ὀφθαλμοι ἐνηδονοι , ἀλλα κακοηθης και θερμος και πονηρος . οἱ δε κλιμακτηρες ἐτος |
ἐς αὐτην τους φυγαδας ἐξ αὐτης . Και τοι ταυτα ποιησαντι τουτο μεν ἐστι ἑτοιμα παρ ' ἐμοι χρηματα μεγαλα | ||
ἀσυμφορον πενησιν εἰναι και φονευσαντας ἀδικως φονευθηναι ἀδικως μεν τῳ ποιησαντι , αὐτῳ δε δικαιως τῳ παθοντι , και το |
τας των ἐπιβαλλοντων τοις ἀμφισβητουμενοις χειρας ἀπεκοπτον , συνεκφερομενοι τοις θυμοις : τας δε γυναικας συν αὐτοις τοις κοσμοις προς | ||
. τους πρεσβεις εἰς φρεαρ κατεχωσαν , εὐγενως μεν τοις θυμοις παρασταντες , οὐκ εὐσεβως δε τῃ τιμωριᾳ χρησαμενοι . |
φονου , τους ζωγρηθεντας ἀθροισας Δεινοκρατην μεν ἀφηκε δια την προγεγενημενην φιλιαν , των ἀλλων δε τους μεν ἀλλοτριωτατα διακειμενους | ||
σημαινει , εἰ δε δισωμον τυχοι το ζῳδιον και ἠδη προγεγενημενην . ὁ δε ἀστηρ ὁ κυριος του κληρου δηλωσει |
ἀν ἐξω τουτων πανταπασιν ὀντος ἠ κρειττονος τινος φυσεως και μηδαμου δυναμενου ξυμφερεσθαι τε και ξυμμεταβαλλειν τοις ἀλλοις . τις | ||
συνηγαγε δια των δυο συλλογισμων ὁτι το αὐτοκινητον ἀθανατον , μηδαμου ψυχης μνησθεις , εἰ μη ἐξ ἀρχης το συμπερασμα |
μ ' εὐθυς ψηλαφᾳ κἀνω φερει την χειρα προς το φαλακρον ἡδυ διαγελων ποθεν ποτ ' ἀλυπον ὡδε ηὑρον ἀνθος | ||
εἰς ' ἑκκαιδεκ ' εἰς Ἀρχεστρατον . ἐς τον δε φαλακρον ἑπτακαιδεκ ' . ἰσχε δη . ὀγδοος ὁ το |
. Τα ἀπ ' ἀρχης ἀχρι τελους ἐστι μεν το συνεκτικωτατον παντων των κεφαλαιωνἐνθεν γαρ και τα ἀλλα γινεται κεφαλαια | ||
, ὁπερ ἐστι το μεσαιτατον της νεως , ὁ ἐστι συνεκτικωτατον , ἡτις ἐστι τροπις , ὑπο δε των ἀλλων |
ἐκειθεν , ὡσπερ ἐξ ἀδυτου παντα προϊεναι , ἐκ τε ἀπορρητου και τον ἀπορρητον τροπον : οὐτε γαρ ὡς ἑν | ||
' οὐδεις ὑπερ του γελωτος , ἀλλ ' ἐφειδοντο του ἀπορρητου . Τοτε μεν δη δειπνησαντες και διαλεχθεντες οὐχ ὑπερ |
δε μαγειρον εἰσαγει φυσιολογουντα και λεγοντα ὁτι ἡ μαγειρικη της δυσχερους ἀλληλοφαγιας ἡμας ἀπολυσασα ἠγαγ ' εἰς ταξιν τινα και | ||
αὐτους ἀποδουναι τῃ θεῳ δι ' ἑαυτων ἑκουσιον και χωρις δυσχερους συμφορας , ἡν ἐν τοις ἐμπροσθεν χρονοις ἀφωρισεν ὁ |
τα πλειστα των ἐν τουτοις παραδεδομενων περι των ἀρχων του ἀποφαντικου λογου θεωρηματων εὑροις ἀν πολλαχῃ τε παρ ' αὐτῳ | ||
ὁ ἀποφαντικος . και ἐντευθεν ἐστι λαβειν τον ὁρον του ἀποφαντικου : τουτον γαρ φησιν εἰναι ἀποφαντικον ἐν ᾡ θεωρειται |
ὁ Κλεων ταλαντα εʹ . ἀξιον οὐν φησιν Ἑλλαδος το καταδικασθηναι τον Κλεωνα . Γ ἀξιον οὐν φησιν Ἑλλαδος το | ||
δια τουτο δυσιν ὑστερον ἐτεσιν ὑπο του δημου πολλοις χρημασι καταδικασθηναι : περι οὑ κατα τους οἰκειους χρονους ἐπιμνησθησομεθα . |
ἀποθνησκειν : μισθος γαρ ἐστιν ἡ δοξα μειζων ἀργυριου . παραλαμβανουσι γαρ οἱ Σπαρτιαται παρα των πατερων οὐχ ὡσπερ οἱ | ||
οἱ παλαιοι ] ὡς ὑλην και ἑτεροτητα την δυαδα [ παραλαμβανουσι . ] ‖ ‖ Ἡ ἐν τῳ φαυλῳ κακια |
μαθηματικα , τα δε φρονιμα . και μαθηματικα λεγει τα αἰσθανομενα των ψοφων και γινωσκοντα ποιαι μεν φωναι ἀπειλητικαι ὑπαρχουσι | ||
ἀσθματος περιχανων ἐμπιμπλᾳ , τα δε ἀλλα ζῳα ἡκοντα και αἰσθανομενα οὐ τολμᾳ προσαψασθαι . διο εἰ μη εὐθηρια γενοιτο |
ὑπερβαινειν την τρισυλλαβιαν , και την τριτην ἀπο της ἀρχουσης συστελλεσθαι , ὡς σαφες ἐσται δια των παραδειγματων , ἀλειφω | ||
ἐν τῳ αὐτῳ χρονῳ λεγειν και ἐκτεινεσθαι την χειρα και συστελλεσθαι , και οὐκ ἐν ἀλλῳ μεν ἐκτεινεσθαι , ἐν |
κοιλιακην διαθεσιν ἁρμοττοντων ταγηνισας τε ἐπ ' ἀκαπνου πυρος δοιης προσενεγκασθαι , μεγαλως ὀνησεις τον ἀνθρωπον : χρησιμωτατον δ ' | ||
ἐν γυμνασιοις συνεχεσι και πονοις : οὐδενι γαρ αὐτων ἐξην προσενεγκασθαι τροφην , εἰ μη προτερον δραμοι σταδιους ἑκατον και |
αὑτον . οὑτως ἀνεβημεν εἰς Βαβυλωνα . και Καλλιροην μεν Διονυσιος ἀγων περιβλεπτον ἐποιησε και κατα την Ἀσιαν ὁλην θαυμαζομενην | ||
λεγει σταδιους Μ κεʹ και ͵θσ . Οὑτω δε και Διονυσιος ὁ του Διογενους ἀναμεμετρηκεν . Πτολομαιος δε ὁ θειοτατος |
. Ἀνιπτοις χερσιν : ἐπι των βεβηλοις χερσι τοις ἱεροις ἐγχειρουντων . Ἀειδε τα Τελληνος : ἐπι των σκωπτικων : | ||
ἐν Ἱμερᾳ συντεθεισης κατ ' ἐμου ἐπιβουλης δικαιοτερος ὠν των ἐγχειρουντων περιεγενομην . οὐ γαρ δηπου φαυλος ἀν κριτης των |
ἐχει του δοκιμασοντος . και δια τουτο το συμφωνον αὐτῳ κριτηριον μη ἑτερον ὀν παρ ' ἐκεινο δεησεται κρισεως , | ||
την ἀποδειξιν , και ἡ ἀποδειξις , ὁτι ἀποδεικνυσι το κριτηριον : ἀπιστον δε το μεν κριτηριον , ὁτι ἀποδεικνυται |
, προσεχετω τον νουν προς ἡμων οἱα πεισεται κακα , λαμβανων οὐτ ' οἰνον οὐτ ' ἀλλ ' οὐδεν ἐκ | ||
αὐτων εἰ τις εἰδεναι βουλεται , τας των πεντετηριδων γραφας λαμβανων ἐπισκοπειτω . Της δε Διονυσιακης πομπης πρωτοι μεν προῃεσαν |
γνοιη ἀστοι τε φιλοι τε , πριν πασαν μνηστηρας ὑπερβασιην ἀποτεισαι . τοὐνεκ ' ἀρ ' ἀλλοειδεα φαινεσκετο παντα ἀνακτι | ||
περι του ἁλοντος , ὁ τι χρη αὐτον παθειν ἠ ἀποτεισαι . Πως ἀν μαλλον ἐξερημωσαιεν ἀνθρωποι οἰκον , ἠ |
κατα λογον , τῳ ἀνδρι ξυγκοιμασθω , και ἐν τοισι προσθετοισι μενετω , και μεσηγυς ἡμερης πινετω κρηθμου φλοιον , | ||
στομα συνοιδησωσιν και ἀῤῥοιην παρασχωσι , ῥοον χρη ποιεοντα ἰασθαι προσθετοισι φαρμακοισι , και πυριωντα ὡς γεγραπται , οὑτω ποιευντα |
ὑπο του νομου προσεταχθη μελειν : ἐτι δε ἡ της ὁπλισεως αὐτων σχεσις ἀσπιδων και δορατων , οἱς ἡμεις πρωτοι | ||
προς εἰδοτας συγγεγραπται . και τοινυν τα ὀνοματα της τε ὁπλισεως ἑκαστης και της ταξεως οἱ μεν ὡς γνωριμα ἀνεγραψαν |
και εὐγνωμον , το μη ἀντιτεινειν και προσαγανακτειν τῃ θειᾳ προνοιᾳ . ποθεν δη οὐν την τοσαυτην εὐσεβειαν παρελαβον οὑτοι | ||
ὁμοιων | ξυλων συμπεπηγυια [ ] : τῃ δε ? προνοιᾳ και | ἀσφαλειᾳ και καρτεριᾳ διαφερει ἀνθρωπος ἀνθρωπου . |
' αὐτῳ γιγνοιτ ' ἀν βαρυ και προς ἀλλα τουτων ἀναγκαιοτερα δαπανωντι μητε τῳ ληψομενῳ εὐτελες . ὁ δε ὠμογερων | ||
, καθολου τουτο πιστουμενος , ὁτι πανταχου ἐν ταις πραξεσιν ἀναγκαιοτερα ἡ ἐμπειρια . καλον μεν γαρ ἀμφω ἐχειν τον |
θερμασιαν , ἀλλ ' ἐμφραττουσα τους πορους κωλυει διαφορηθηναι την θερμασιαν , οὑτως και ἐνταυθα ἐλαιον ἐπιτιθεμενον τῃ κεφαλῃ , | ||
τα ψαμμια , διαφορον ἐχοντα την χροιαν , παρα την θερμασιαν και την ὑλην και τον χρονον . ἀλλ ' |
τροχαϊκη , ἀλλα διμετρων δυο μεν ἀκαταληκτων , ἑνος δε καταληκτικου . οἰκοι λεοντες : παροιμια παρα τους ἐν τῃ | ||
Το ιβʹ προσοδιακον διμετρον καταληκτικον ἀπο ἐλασσονος Ἰωνικου και χοριαμβου καταληκτικου . Το ιγʹ τροχαϊκον τριμετρον ἀκαταληκτον , ὁ καλειται |
ἐν τοις ἑξης τελεωτατα μετα ὑπογραφης εἰρησεται , ἐνθαδε δε γνωστεον τοσουτον περι των ἀνωτατω χαρακτηρων , ὁτι δυο ὀντων | ||
τουτου : συ δ ' ἐποησας με δους . νυν γνωστεον βελτιστε σοι ταυτ ' ἐστιν , ὡς ἐμοι δοκει |
ἐχοντας προσιεναι τουτοις τοις πραγμασιν οἱς προσιασιν . οὑτως οἱ ἐπαγγελλομενοι ὁτιουν πραττειν * * ἀκουομεν τον μαθοντα τα ἰατρικα | ||
του σχηματος , οἱ δε την καλλιστην και την ἐλευθεριωτατην ἐπαγγελλομενοι δυναμιν , δι ' ἡς ἁπαντα πραγματα ἐξεταζεται και |
ἐωσι διαστελλεσθαι της χρειας , λειπεται ταις πυκνοτησι το ἐνδεον ἀνασωσασθαι , ὡς δυσπνοειν ἐντευθεν κινδυνευειν τον ἀνθρωπον . το | ||
, ὡς εἰδον ταχιστα τους πολεμιους , συνερραξαν , ἐρωντες ἀνασωσασθαι την πατρῳαν δοξαν . και μαχομενοι αἰτιοι μεν ἐγενοντο |
γενωνται . ἀλλα συ γε , ὠ ψυχη , την δεσποτειαν και ἡγεμονιαν ταυτην ἀργαλεωτεραν της ἐπαχθους δουλειας νομισασα , | ||
ὀρθως τα νυν διοικειται δια την σφοδρα δουλειαν τε και δεσποτειαν , τελος ἐχετω . Πανυ μεν οὐν . Τα |
ἐγκρατειαν ὁ ἀκρατης και προς σωφροσυνην ὁ ἀκολαστος και προς δικαιοσυνην ὁ ἀδικος , και καλει την ἀρετην ὡς ἑαυτον | ||
τα ἐπιλοιπα ἐξαπατησαιμι ὡς οὐκ ἀκηκοως λεγω . μετα γαρ δικαιοσυνην τι ἡμιν λειπεται ; ἀνδρειαν οἰμαι οὐπω διηλθομεν . |
ποιεισθαι τας ἀναστροφας τῃδε κἀκεισε . ὡς δε πλειστον ἐπανεστησε κονιορτον ἐπισκοτων ταις των πολεμιων ὀψεσιν , ὁ μεν ἐλαθε | ||
καπνος ἠ ἀηρ ἠ πυρ γενοιτο , ἀλλα και εἰς κονιορτον ἀναλυθεισα . Παρεστι γουν ὁραν , ὁτι και τα |
ἐπει τοι τελεως ὁμοιον ἐστι τοις παρεστωσι και οὐδε ὀλιγον διαλλαττει αὐτων . οὐκ ἀνασπωσι δε αὐτοι το φυτον τοδε | ||
οὐχ ἱεροσυλιαν εἰναι φασκων , ἀλλα κλοπην : πολυ δε διαλλαττει περι ἑνος ὀνοματος την πασαν εἰναι ζητησιν : ἠ |