οὑτω την ἐξοδον ἐκ της χωρης ποιεεσθαι . Σκυθας δε ἐπελθοντας λαβειν την χωρην ἐρημην . Και νυν ἐστι μεν | ||
. οἱ δ ' ἀμφι τον Μαριον προς τε τους ἐπελθοντας ἀκμητας ἀσθενως μαχομενοι και ἐπι τοις περιοδευουσι δεισαντες περικυκλωσιν |
Ἑλικη ὠνομαζετο , ἡ δε Κυνοσουρα . Κρονου δε ποτε ἐπελθοντος , ὁ Ζευς τον ἑαυτου πατερα παραλογιζομενος τας μεν | ||
Παιονων τε και Δακων ἡγεμονος Ἰωαννου του Γετου μετα δυναμεως ἐπελθοντος και τον σφων ἀποκτειναντος πατερα και την ἀρχην παραδοντος |
μεν τους μη ἐνοχλουντας μηδε ἀρχοντας ἀδικων μηδε τῳ σμηνει προσιοντας κακουργως και συν ἐπιβουλῃ εἰρηναια αὐταις και ἐνσπονδα ἐστι | ||
Ἑλληνας , ἐπεστησαν φυλακην τῳ τοπῳ τουτῳ κελευσαντες ἀπειργειν τους προσιοντας : κατοικιαν δ ' αὐτοις ἐδοσαν την προσαγορευομενην Ῥακωτιν |
και παιδας ἐπι νωτου σημαντορας , ὁπη και βουλομενοις ἐστιν ἀγοντας τε και περιαγοντας και της σφετερας χειρος τῳ νευματι | ||
και των Μηλιων εἰς ἐπιεικη συγκαταβαινοντων αἱρεσιν Ὡςτε δε ἡσυχιαν ἀγοντας ἡμας φιλους μεν εἰναι ἀντι πολεμιων , ξυμμαχους δε |
' ὑπνου προ καρδιας μνησιπημων πονος : και παρ ' ἀκοντας ἠλθε σωφρονειν . δαιμονων δε που χαρις βιαιος σελμα | ||
' ἐπει παλιμπορον φυγην ἐθεντο ταχυπορον , αὐτικα μεν ἀμφιστομους ἀκοντας ἐκ χερων ἐριπτον , δρυπτετο δε προσωπ ' ὀνυξι |
ἐσω , πατρῳα προσκυσανθ ' ἑδη θεων , ὁσοιπερ προπυλα ναιουσιν ταδε . Ἀναξ Ἀπολλον , ἱλεως αὐτοιν κλυε , | ||
πρωτοι μεν Σκυθαι εἰσιν , ὁσοι Κρονιης ἁλος ἀγχι παραλιην ναιουσιν ἀνα στομα Κασπιδος ἁλμης : Θυνοι δ ' ἑξειης |
τα σοφισματα . παρατηρησις ἐστι τῳ ἐρωτωντι το καταναγκαζειν τον προσδιαλεγομενον ὁμολογειν τα ὁμωνυμα και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα | ||
προς ἀληθειαν προς το πραγμα Σωκρατικως προς νικην προς τον προσδιαλεγομενον ῥητορικως◄ των ἡδεως μεν κτλ . ὁτι ἡ ἀγνοια |
, ἀπωλεσεν αὐτο , σῳζομενον τεως ἐκεινῳ τροπον τινα , ἀπολομενον δε , ἐν αὐτῃ εἰ παν γενοιτο . Εἰπερ | ||
σωθησῃ ἀσθενων γ σοφιστευσεις ἐξαπινης και δοξασθησῃ δ εὑρησεις το ἀπολομενον βραδεως ε ἀγορανομησεις , ἀρτι δε οὐ Ϛ οὐ |
, ἐφιενται μανθανειν και τους μεγα τι και ὑπερ αὐτους λεγοντας θαυμαζουσιν . ἐνιοι δε ἐνομισαν παρα τα πολλα ταυτα | ||
των ἐπων συνθεσιν την προσαγορευομενην ποιητικην . προς δε τους λεγοντας , ὁτι Συροι μεν εὑρεται των γραμματων εἰσι , |
. ῥομβος . ἐν τῃ γαρ Ἀττικῃ τις εἰδε πωποτε λεοντας ἠ τοιουτον ἑτερον θηριον ; οὑ δασυποδ ' εὑρειν | ||
ἐρατεινῃ . γενομενων δε τουτων ὡς προσεταξεν , τους μεν λεοντας ἐκνηξαμενους εἰς την πολεμιαν οἱ βαρβαροι ξυλοις κατειργασαντο ὡς |
το ἑν ἐπιστρεφομενον οὐτε ὡς γνωστικον οὐτε ὡς προς γνωστον ἐπιστρεφεται , ἀλλ ' ὡς ἑν προς ἑν δι ' | ||
νυν δε ταλαιναν οὐδ ' ὁσσον παιζων εἰς ἐμ ' ἐπιστρεφεται . οὐδ ' ὁ μελιχρος Ἐρως ἀει γλυκυς : |
κωλυματος τινος ἠ παρ ' αὐτην την κυουσαν ἠ του περιεχοντος οὑτω διατεθεντος ὡς ἀσυμμετρως προς τηνδε την κυησιν ἐσχηκοτος | ||
νωθρος , ὠ παι , δεκτικος ὠν των ἐκ του περιεχοντος συνισταμενων νεφων ὁπου δ ' ἀν ἐμπεσῃ νεφελη , |
παραινεσεων εἰπων ἐκεινο , “ ὡσπερ γαρ τον ἐν δημοκρατιᾳ πολιτευομενον ” το πληθος δει θεραπευειν , οὑτω και τον | ||
μετειχε . καιτοι σφοδρ ' ἀν αὐτον οἰμαι μετα Θεμιστοκλεους πολιτευομενον προσποιεισθαι πραττειν ὁπως οἰκοδομηθησεται τα τειχη , ὁποτε και |
μουσικην ἀπεδεξαντο , ῥητεον [ οὐ ] προς εὐδαιμονιαν αὐτην συντεινειν , ἐπει και ἀλ - λοι μη λειπομενοι της | ||
διαφερει σκοπος οἰκονομιας , ὁτι προς μεν τον σκοπον παντα συντεινειν ὀφειλει τα λεγομενα , ἡ δε οἰκονομια μερων τινων |
δ ' αὐ νοτερον τε και διαπυρον και πασι τουτοις ἐπιτεταμενον τον αἰθερα τε και οὐρανον . οὑτως δη ὡσπερ | ||
οὐχ ἑτερον ἐστι του προεπινοηθεντος , ἀλλ ' αὐτο ἐκεινο ἐπιτεταμενον . ἐπει οὐν ἀπο του ποσον ἐχοντος πλατος κατ |
ἀτελειαν δεδωκεναι , και κηρυττειν πρωτους γεμιζεσθαι τους ὡς ὑμας πλεοντας . ἐχων γαρ ἐκεινος ἑαυτῳ και τοις παισι την | ||
κατ ' ἐμαυτον , εἰς ὁσον ἐμοι δυνατον σωζων τους πλεοντας και παραπεμπων τα πλοια και τους ἀνεμους καταμαλαττων : |
ἀπεχει δ ' οὑτος του ἰσημερινου μοιρας κζ ιβ και γραφεται δια Πτολεμαϊδος της ἐν Θηβαϊδι , καλουμενης δε Ἑρμειου | ||
ἡστινος ἐμισησεν κλωνας ] τα κλωναρια μουνης ] μονη . γραφεται μουνη στεφος ] τον στεφανον οὐχ ὑπεδεκτο ] οὐκ |
τον Πολυπερχοντα των μεν φιλων οἱς ἐπιστευε κατ ' ἰδιαν προσδιαλεγομενος ἐξεπεμπεν ἐπι τον Ἑλλησποντον ἀνυποπτως , αὐτος δ ' | ||
και τα ἀμφιβολα και τα παραδοξα . και παλιν ὁ προσδιαλεγομενος ὀφειλει ἀπανταν και ἐνιστασθαι δεικνυων αὐτον ὁμωνυμα ἐρωτωντα ἠ |
: θεοι γαρ ἐξωθεν της ἑαυτων προνοιας οὐδε τα φυτα καταλειπουσιν , ἀλλα και στεφανουνται γινομενα : ἀπαρχαι γαρ γης | ||
της ὑλης δημιουργιαν καταταττουσιν ; εἰ δε το σωμα μονον καταλειπουσιν , ἀναμιμνῃσκεσθωσαν παλιν ὁτι τουτο καθ ' ἑαυτο ἀκινητον |
ἑαυτους παντα τροπον , οὐθεν αἰσχυνομενοι τους ὁρωντας οὐδε τους παριοντας . χρωνται δε τουτῳ τῳ νομῳ πολλοι και των | ||
ἐγενετο ἐν Νεμεᾳ , ἐνταυθα διετριβεν , ἐλπιζων τους Ἀθηναιους παριοντας ληψεσθαι και λογιζομενος μεγα ἀν τουτο γενεσθαι τοις μεν |
την γην , ἐαν ἑτερους τινας ἰδωσι δικην τῳ δημῳ διδοντας , ἐνθυμηθεντας , ὁτι και σφισιν αὐτοις συμβησεται ταὐτο | ||
ζητουμενου ἀστερος : λεγω δη Ἀρει τον πρωτον δεκανον παντοτε διδοντας , τῳ δε Ἡλιῳ κατα την ταξιν του πολευοντος |
την ἀρχην του τελαμωνος κατα του ἀκροχειριου τιθετω και την ἐπειλησιν ἐγκυκλιον ἀγετω κατα των δακτυλων ἐκτεταμενων , εἰτα κατα | ||
κρηπις . Θεντες την ἀρχην ὑπο το σφυρον ἀγομεν την ἐπειλησιν λοξην κατα σφυρου ὑπο το κοιλον του ποδος λοξην |
. τα σκευη ] το ἀγγειον ἐν ᾡ ἐφερε τους ἀλλαντας . Γ προσκυσον : προσκυνησον . ἰδου : πεποιηκεν | ||
οὐδ ' ἐξ ἀγορας οὐδε τακωνας ποιησομεθ ' οὐδ ' ἀλλαντας ; ἐπει τριπηχη Θετταλικως τετμημενα ἡμιεκτον ἐστι χρυσου , |
ἡμερας : ὁταν δε καταλαβῃ χειμων , ἐγκαλυψαμενοι περιμενουσι το συμβησομενον : οἱ δε τινες καθυπνωσαντες οὐδε ἀνεστησαν , ἑως | ||
βους ἀπετεκεν ἑξ βοιδια : προς οἰωνου δε ἀγαθου το συμβησομενον λαβων ὁ Πτολεμαιος ἐν τοις βασιλειοις μετα πασης ἐπιμελειας |
καθευδει , ἀλλ ' ἁμα τε ᾐσθετο του ζῳου του προσιοντος και της εὐνης ἐξεπηδησε και θει : και ὁ | ||
ἐπι σκηνης κατηρασατο τῳ Ἡρακλει , εἰτα γ ' ἐκυψε προσιοντος κατω . εἰκοτως δε μοι δοκουσι κακως ἁπαντας λεγειν |
Κριτοβουλος δε ἡμερας τεσσαρας ἐν τῳ Κοτζινου ἀστει διαγαγων και καταστησαμενος τα αὐτου τῃ ὑστεραιᾳ ἀναλαβων τετρακοσιους ἱππεις ὡπλισμενους καλως | ||
θυρας . ὡς δ ' ἐν τῳ λογῳ δεδηλωται Κυρος καταστησαμενος εἰς το διαφυλαττειν αὑτῳ τε και Περσαις την ἀρχην |
ὠν ὀξυς χρηστος ἐστι τον τροπον . μικρα δε μοι συγγενομενος εἰς τους φιλους ἐγγεγραπται : τοσουτον ἰσχυσε τοις μικροις | ||
ἐχομεν εἰπειν τους διδασκαλους των ἐνδοξων ἀνδρων , ὁτῳ ἑκαστος συγγενομενος λογου ἀξιος ἐγενετο διχα γε Ἡρακλειτου του Ἐφεσιου και |
μεσην μεν τον εἰρημενον κοινον των δυο δια πασων , προσλαμβανομενον δε τον βαρυτατον και νητην ὑπερβολαιων τον ὀξυτατον , | ||
' ἀκοης ἀναληπτεον . ὁρους τοινυν ποιησομεθα τουτο θεωρειν πειρωμενοι προσλαμβανομενον μεν θ͵σιϚ : μεση δε ἐσται δ͵χη : νητη |
ἀριστα δε αὐτου και το πολυσχηματιστον ἐχει , οὐκ ἀθροον μεταβαλλομενον ἀπο της αὐτοσχηματιστου χρησεως , ἀλλ ' ἠρεμα και | ||
γαρ οἰδεν αἱμα μεταβαλλομενον μεθιστασθαι του χρωματος νομοις ἀλλοιουμενον και μεταβαλλομενον νομῳ φυσεως , συμμαρτυρησει δε και γαλα και γονη |
τους ῥητορας φησιν ἐπιχειρειν παρακρουεσθαι τους δικαστας δια των ὁμοιων ποιουμενους της ἀπατης την ἐπιχειρησιν ἀλλ ' οὐ των πολυ | ||
σωτηριας εὐκολον ἠν ἐξευρειν , την ἐκεινων καταστροφην οἰκειαν ἀσφαλειαν ποιουμενους . ὁμως ἐπειδη τον νουν ἡμων εἰδεν ὁ τας |
ἑνος ἀνθρωπου θανατον , οἱον Πομπηιων . κἀκεινο δε το ἐπιγραφομενον τοις μνημασιν : ἐσχατος του ἰδιου γενους . ἐπιλογιζεσθαι | ||
. . . Ἰων : φιλοσοφον τι συγγραμμα τον Τριαγμον ἐπιγραφομενον , ὁπερ Καλλιμαχος ἀντιλεγεσθαι φησιν ὡς Ἐπιγενους : ἐν |
το δε ἑβδομον ἡ τε νητη των ὑπερβολαιων ἠ ὁ προσλαμβανομενος και ἡ μεση : ὡς ἐχουσι του προχειρου της | ||
Εἰσι δε οἱ μεν ἐν τῳ διατονῳ φθογγοι οἱδε : προσλαμβανομενος ὑπατη ὑπατων παρυπατη ὑπατων λιχανος ὑπατων διατονος ὑπατη μεσων |
φυσεις περι ἀλληλους εἰσι και ἐχθραι προς Ἀπολλοδωρον τον ἐμε ποιησαμενον ὑπηρχον αὐτοις τηλικαυται το μεγεθος , τι βελτιον ἀν | ||
παραγονται δε συντονως και μετα σπουδης διωκοντες τον Ἀμφιθεον σπονδας ποιησαμενον προς τους Λακεδαιμονιους . γεγραπται δε το μετρον τροχαϊκον |
μ ' αὐτικ ' ἀμειβετο νηλεϊ θυμῳ : Οὐτιν ἐγω πυματον ἐδομαι μετα οἱς ' ἑταροισι , τους δ ' | ||
κεντρον Σκορπιου : ἐν και τοξον ἐλαφρου Τοξευτηρος . Τον πυματον καθαροιο παρερχομενος βορεαο ἐς νοτον ἠελιος φερεται , τρεπεται |
ἀνθρακων και ζεσας , εἰτα χλιασθεις και συν τῳ ἐλαιῳ πινομενος τε και ἐσθιομενος σφοδρα ὠφελιμος γινεται . Σκοροδον πικρον | ||
ἀρτος μη προσφατος , μηδε πανυ ἐζυμωμενος , και ὁ πινομενος οἰνος κιρρος τῃ χροιᾳ και λεπτος τῃ συστασει , |
τας ὀψεις καθαρας διηγεισθαι δηλον , ἀναγκη δε ἐπι των πλειστων χρησθαι τῃ ὑποθεσει ᾑπερ ἐνεστησαμην , και κεφαλαια ἐπιτρεχειν | ||
δ ' οὐν ὑπο των ἀλλων Ἑλληνων και βαρβαρων των πλειστων διαφθειρωνται , την λεγομενην ἀτακτον Ἀφροδιτην ἐν αὐτοις ὁρωντες |
, ἁπτεσθαι αὐτου , τον δε φωρα ἐν τῳ σκοτεϊ προτειναι αὐτῃ του νεκρου την χειρα : την δε ἐπιλαβομενην | ||
, βιαζηι μ ' οὐ θελοντα δραν ταδε . τολμα προτειναι χειρα και θιγειν ξενης . και δη προτεινω , |
κατανευσει [ ] , αἱ ἀρκτοι [ ] δυσονται και ἐπιτελουσιν [ ] : οὐ δυνουσιν δε . εἰ δε | ||
ὁ Νομας , ὑστερον δε δια πληθος των ἱερουργιων ἁς ἐπιτελουσιν ἑξ γενομεναι μεχρι του καθ ' ἡμας διαμενουσι χρονου |
Μωυσεως γνωριμοι , μεμαθηκοτες ἐκ πρωτης ἡλικιας ἐραν ἀληθειας , καταφρονουσιν ἀνεξαπατητοι διατελουντες . Ἀλλ ' ἐπειδη τα διωνομασμενα συμποσια | ||
τελειν : οἱ δε , ἁτε οὐ δωροδοκοι ὀντες , καταφρονουσιν ἁπαντων τουτων , ὡς φησιν ὁ θεος και θεων |
τα ἀπωτερω του Νειλου χωρια , και τους ὀχθους τους ὑπερεχοντας ἐσερπουσι , και μεντοι και τα σφων αὐτων ἐκγονα | ||
και μετεωρους : διο συνεβαινεν αὐτων τας ἐμβολας τιτρωσκειν τους ὑπερεχοντας της θαλαττης τοπους , ὡστε τους πολεμιους μη μεγαλοις |
παραδωσειν : νυν δε προς τουτῳ και Ἀθηναιους ἀν τυχειν πολεμησειν μη βουληθεντας . οὐκ ἀν ἐν τυχῃ γιγνεσθαι σφισιν | ||
. το δε αἰτιον , ὁ του δουναι κυριος ὀμωμοκε πολεμησειν ταις Μουσαις . Συκοφαντην σε το ἐραν πεποιηκε και |
, ἀει καταντικρυ τῃ ἀνταυγειᾳ ἑαυτου τεταγμενον : τον δε φαινομενον ἀνταυγειαν ἐν τῳ ἑτερῳ ἡμισφαιριῳ τῳ του ἀερος του | ||
γιγνομενης της διορθωσεως οὐδ ' οὑτως συμβαινει συμφωνειν προς το φαινομενον . Ὁλην γαρ την ὀκταετηριδα διημαρτησθαι συμβεβηκε και κατα |
οἰκητηριον : το ας βραχυ . Τα εἰς ας οὐδετερα συστελλονται προς ἀντιδιαστολην των ἀρσενικων ὀνοματων : και εἰ μεν | ||
. εἰ ἐχουσι την προ του ο συλλαβην βραχειαν , συστελλονται : εἰ δε μακραν , ἐκτεινονται . . . |
σου θιγοντος ὡς , ἐρω . ποι δητα ; ποντου νοτερον εἰ παρ ' ἐκβολον ; οὐ ναυς χαλινοις λινοδετοις | ||
καθαρας και ἁγνης ἐχον οὐσιας και παν εἰ τι συμμιγνυται νοτερον ἠ γεωδες αὐτωι της περι την κινησιν ὀξυτητος ἀποσειομενης |
ἀφικετο ναυαρχος διαδοχος τωι Πολλιδι , συμπληρωσας εἰκοσι των τριηρων ἀναγομενος ἐκ της Ῥοδου κατεπλευσεν εἰς Καυνον . βουλομενος δε | ||
το πραγμα . ἑκτος τοινυν ὁρισμος της φιλοσοφιας εἰς Πυθαγοραν ἀναγομενος ὁ λεγων αὐτην φιλιαν σοφιας . και εὐγε ὁτι |
: ἐκ γαρ τουτων αἱ τε αἰτιαι και οἱ θανατοι καταλαμβανονται κατα τας φυσικας αὐτων ἐνεργειας . χρη οὐν σκοπειν | ||
ψυχικων ποιοτητων αἱ μεν περι το λογικον και νοερον μερος καταλαμβανονται δια της κατα τον του Ἑρμου ἀστερα θεωρουμενης ἑκαστοτε |
ἀλλ ' ἁλυσεως τροπον ἀλλη ἐξ ἀλλης ἠρτηται , δευτερον προσγενησεται κριτηριον ἡ πιθανη ἁμα και ἀπερισπαστος φαντασια . οἱον | ||
και ἀλλα ὁτι πλειστα ἐκ του καλου τε και δικαιου προσγενησεται . Και τι δη , ἐφη , ὁρᾳς , |
ἀνθη , προσηλθεν ὁ τεττιξ τῳ μυρμηκι ζητων , ᾡ τραφησεται . ἠρετο δε ὁ μυρμηξ τον τεττιγα : „ | ||
ἐν τοις των κακοποιων τοποις κατειλημμενου , το γεννωμενον οὐ τραφησεται , παρ ' αὐτα δε ἑξει το τελος της |
και την των κιναιδων , καθ ' ἡν παν το ἐπελθον ἐν μεσῳ και ποιουσι και λεγουσι . Ἀφ ' | ||
' οὐ πολυ δικας ἐκτισαι της δυσσεβειας : κητος γαρ ἐπελθον τῃ νηι τον Ἐπωπεα ἐν ὀψει του παιδος καταπιειν |
Μενεκρατην ἐθυμιων και ἐσπενδον οἱ παιδες . και τελος ὁ καινος Ζευς μετα των ὑπηκοων γελωμενος θεων ἐφυγεν ἐκ του | ||
ἑταιρον Σευηρος ἐκ των στρωματων και ταυτα τοσουτον ἀπεχων . καινος γε οὑτος ὁ κορις . ἀλλ ' ἐστι και |
χορτολογιν ποιειν και βλαπτεσθαι ἑτοιμως ὑπο των ἐχθρων , ἠ περιαγειν ἐν χωριοις δια δαπανας των ἐχθρων ἐπικειμενων ἠ και | ||
, τῳ ἁπλως τριγωνα λαμβανειν και γραμμας ἐκτεινειν και κυκλους περιαγειν , τῳ δ ' αὐ ἀγειν μη ὡς ἀν |
οὐκ ἀπεικοτως και ἀπιστουνται , εἰ μη και την γλωτταν ἀπολλυουσιν ὑπο της σοφιας . Ἐγω δε ἐπιχειρω μεν , | ||
τους μεν του δημου σῳζουσι , τους δ ' ἐναντιους ἀπολλυουσιν ἐν τοις δικαστηριοις : εἰ δε οἰκοι εἰχον ἑκαστοι |
παντων ὡν ὑφελωνται . φασι δε και καθ ' ὑπνους ἐπιφαινομενον πολλοις των Χιων προσημαινειν οἰκετων ἐπιβουλας : και οἱς | ||
τας προκαταληψεις των ὀχυρων τοπων , ἱνα το γουν πληθος ἐπιφαινομενον αὐτων φοβον ἐνεργαζοιτο τοις πολεμιοις : καιρου δε παρασταντος |
εὐτυχιῃ , ἀλλ ' ἐξ αὐτεου του παθεοϲ . οὐτε φατον την αἰτιην θωμαϲαι : το δε μεγα . ἐπι | ||
: σχημα γλυκυτατον . οὐ φατον : οὐ λεκτον . φατον : ὀνομαστον . οἱον : πολυν και ποσον , |
μιν ἀνηρ ὑπεροπλισσαιτο . και ὁ μεν ποιητης προς το σημαινομενον ἀπεδωκεν ἀντι του αὐτο το οἰκημα , οἱ δε | ||
μεγαλειον τι διασαφων . ἀρξομαι δε λαμβανειν καθ ' ἑκαστον σημαινομενον , καθ ' ὁσον ἀν ὠ δυνατος . εἰ |
, : οἰκιστης δε του Μεταποντιου Δαυλιος ὁ Κρισης τυραννος γεγενηται της περι Δελφους , ὡς φησιν Ἐφορος . , | ||
δικην διδοναι . Ἁπασι γαρ Μυτιληναιοις ἀειμνηστος ἡ τοτε ἁμαρτια γεγενηται : ἠλλαξαντο μεν γαρ πολλης εὐδαιμονιας πολλην κακοδαιμονιαν , |
βελτιους , οὑς μεν ὁρᾳς , τῃ συνουσιᾳ , τους ἀποντας δε ἐπιστολαις . οὑτος γαρ δη σος ἀθλος , | ||
ταυτα ἐποιει τον βασιλεα . ἀλλ ' οὐκ ἐπῃνει μεν ἀποντας , πραττειν δε ὁσαπερ ἀν , εἰ παρησαν , |
μεμνημενον γε της Πανιωνικης θυσιας ἡν ἐν τῃ Πριηνεων χωρᾳ συντελουσιν Ἰωνες τῳ Ἑλικωνιῳ Ποσειδωνι , ἐπει και αὐτοι οἱ | ||
: και ἐπι των ἀλλων δε ὁμοιως πλειστα οἱ λογισμοι συντελουσιν εἰς ἐναργειαν . Ἀρξομεθα δε ἀπο των πρωτων , |
ἐπιδεχεται και εἰς α ληγει : τουτο δε μονον ἐχει καινοτερον , ὁτι δια του Κ ἐκφερεται , καιτοι των | ||
περι τινος ἐφη . Ἀρι - στοφανης μεταβαλων ἐπι το καινοτερον οὐδε πατταλον , εἰπε , διδωσι . πατταλον γαρ |
καπνῃ βουλεται ἐπιθειναι πωμα την τηλιαν . βουλεται δε ταυτην ἐπιθειναι τῃ καπνῃ και ἀσφαλισαι αὐτην . ἡ τηλια ] | ||
ἐξευροις οὐρα , ὡστ ' ἀκριβως και τα ἐπι τουτοις ἐπιθειναι διαγνωσεις . Οὐ γαρ ἐξον ἡμιν καθ ' ἑκαστον |
. αἱ κοιλιαι πασαι των πτηνων δυσπεπτοι : ψευδως γαρ ἐπαινουσιν ἐνιοι την του στρουθοκαμηλου και αἰθυιης ὡς τι φαρμακον | ||
και περι της φυτειας . οἱ μεν γαρ την ἐαρινην ἐπαινουσιν ἐπ ' ἰσημεριαις ἐτι κυοντων : ἁμα γαρ τῃ |
περιορισθεις μετα μικρον ἀπανθρωπως τε και ἀνηλεως ἐτασθεις ἀπεβιω . Τοιουτον ἐσχε το τελος τα κατα την βασιλειαν του Δουκα | ||
φησιν : Οὐ των θανοντων Πριαμιδων ὑπ ' Ἰλιῳ . Τοιουτον ἐστι και το : ὑπο τῳ μεγαλῳ πατρι σπαργανουται |
μετα ταυτα ἀνθρωποις καταλιπειν , ἰσχυος μεν , δια το μειναι ὑμιν την εὐτυχιαν και μη μεταβληθηναι , εὐβουλιας δε | ||
, και μαλιστα της Κνωσσιων , † των πολεμικων : μειναι δε τινα των νομιμων παρα Λυττιοις και Γορτυνιοις και |
, ἐξον αὐτῳ και χωρις του μνησθηναι των ἀνω ῥητορων περαινειν τα της ὑποθεσεως , ὡσπερ ἐπεισοδιον χρηστον ἐπεισηγαγε , | ||
μονον τα λυσιτελη και συναυξοντ ' αὐτην ἐκ παντος τροπου περαινειν , ἀλλα και ὁ τι ἀν ἐσθ ' ὁτε |
ἐξανθημαϲι τε και δοθιηϲι και τοιϲ ἀλλοιϲ τραχυϲμοιϲ τηϲ ἐπιφανειαϲ πινομενον ἁρμοδιωτατον . και προϲ τουϲ κανθαριδαϲ πιονταϲ ἠ βουπρηϲτιν | ||
, οἱ δε κανεα ξυλινα και πλεκτα . το δε πινομενον ἐστι παρα μεν τοις πλουτουσιν οἰνος ἐξ Ἰταλιας και |
καταδικης , ὁτεπερ και ἀτιμος ἐγενετο ὑπο των ἑξακοσιων ὡς ἀποφηναμενος γνωμην παρανομον . οὑτω δε οἱ Μασσαλιωται κολαζομεν , | ||
ποιειται των ἁμαρτηματων ὑπερβολας , ὡστε περι των Μηλιων γνωμην ἀποφηναμενος ἐξανδραποδιζεσθαι , πριαμενος γυναικα των αἰχμαλωτων υἱον ἐξ αὐτης |
. οἱ τοιουτοι ὀφθαλμοι δολερα ἠθη και ἐπικλοπα του ἀνδρος κατηγορουσιν , εἰ δε ἀσθενεις και μικροι εἰσιν οἱ ὀφθαλμοι | ||
τῃ χροᾳ της ῥοιας και ξηροτεροι , ματαιοτητα του ἀνδρος κατηγορουσιν , ἐν δε ὑγροις μεγαλονοιαν και ἀνδρειαν και εὐθυλογιαν |
: ἠν μεν γαρ πειρωνται καμπυλλεσθαι , ὀδυνωνται , περιτενεος γινομενου ταυτῃ του δερματος , ᾑ τετρωνται : και ἁμα | ||
ὑγρανθη , ἐξ οὑ αἱ παρακειμεναι σαρκες , και τουτου γινομενου κατα το συνεχες , ἐφθασεν ἡ ὑγροτης παρα τους |
δ ' ἐν αὐτῳ βοτανη Σεληνη καλουμενη : τον δε καταφερομενον ἀπ ' αὐτης ἀφρον περι την ἀρχην του θερους | ||
. Οὐρον ἐστι περιηθημα του αἱματος ἐν τῃ μεγαλῃ φλεβι καταφερομενον δια νεφρων και οὐρητηρων ἐν τῃ κυστει . ἀλλως |
δε ἁ τιμων διατετελεκας θερος ὁλον και χειμωνα καλων , μεταπεμπομενος , ἐπιστελλων , λεγοντος ἡδομενος , ἀχθομενος σιγωντος . | ||
ἀπανταν ἁμ ' ἡμερᾳ εἰς το Τιμολεοντιον , αὐτος δε μεταπεμπομενος τους περι Πεισαρχον και Διοκλεα , τους δοκουντας προεσταναι |
δυναμιν προεκαλειτο τους Κυμαιους εἰς μαχην : οὐδενος δ ' ἐξιοντος δῃωσας την χωραν ἀπεπλευσεν ἐπι Μιτυληνην . Κυμαιων δε | ||
στροφων και ἀντιστροφων παραγραφος . ἐπι δε τωι τελει κορωνις ἐξιοντος του χορου . μεσωιδος κωλων ηʹ . ἀντιστροφη κωλων |
και αὐτη του ἐναντιου : οὐ γαρ ἐσται τι γιγνομενον ἐφθαρμενον . μηποτε προχειρως εἰληπται , ὡς εἰ ἀδεκτος θανατου | ||
μοριον αἱματος : ἠ γαρ φλεβα τεμοντας κενωσαι δει το ἐφθαρμενον αἱμα , ὁταν περι αὐτο το μοριον φλεψ μεγαλη |
παραπαν ἀνιατα ἀδικηματα οὐκ ἐστιν ἀλλως ἐκφυγειν ἠ μαχομενον και ἀμυνομενον νικωντα και τῳ μηδεν ἀνιεναι κολαζοντα , τουτο δε | ||
ἐξευρουσα τῃ συγγενειᾳ περας . ἐπειδη γαρ ἐδει κρατησαι τον ἀμυνομενον , ἐξηρπασε τον ἐπιοντα νοσῳ : και το μεν |
ἀληθευων τις ἐσται , και μηδενος πλανωμενου οὐδ ' ἀπλανης καταστησεται τις . ὡσαυτως δε μη ὀντος ἀτεχνου συναναιρειται και | ||
, εἰς στενον κομιδῃ τα της τροφης τοις ξενοις αὐτῳ καταστησεται . ἀλλα μην τον γε Παιονα και τον Ἰλλυριον |
ἐτελευτησαν . των δε πρεσβυτερων τινες παλιν ἐντυχοντες διεμαρτυραντο μη προαγειν την δυναμιν , φανερως των θεων κωλυοντων , ὁ | ||
δηλα , τοτε δη τοτε και προς τον ἡλιον αὐτον προαγειν τα οὐρα , ὡς διαφανη και τα λανθανοντα ἐν |
οὐδε τον ἰατρον γυμναστην τε και ἰατρον , ἀλλ ' ἐπιστατειν μεν ἀναγκη και ἐπιταττειν τον μεν τοις ἐρεταις , | ||
. βουταν δε αὐτον καλει δια το αὐτης της Ἰους ἐπιστατειν μεταμειφθεισης εἰς βουν . . : τον . . |
εἰς ἑντο : και το προστατικον ἑς . μαινολης ὁ μαινομενος : ἠ μανιοπος γινεται : μαινολης : παρα το | ||
ὑμιν τοις Ἀλεξανδρευσι κατελεξε Μενδησιους , ὡν οὐδ ' ἀν μαινομενος κυων γευσαιτο ἀν ποτε , ἠ των καλων σου |
ὡν εὐεργετουντο ἀπαιτουμενοι εὐεργεσιαν ᾐτουντο μη ἐπι Κερκυρᾳ την φυγην καταλυειν , ὡστε ἡμιν ὁ τι δρασωμεν ἠπορει ἡ γνωμη | ||
οἱ της βουλης προεστωτες τους εἰσφεροντας καινα πολιτευματα δημαρχους και καταλυειν ἀξιουντας τον πατριον της πολιτειας κοσμον αἰτιους ἀπεφαινον της |
, εὐμηχανωτατον δ ' ἀλλως και συνετωτατον και του βελτιονος αἰσθανομενον . και δη κατα τον ποιητικον λογον “ γαιαν | ||
- φιος , αὐτικα ὁμιλησας φλογι . Ταυτα προς οὐδεν αἰσθανομενον παιζων ἐρει . Τας κιχλας δε ῥᾳδιως τοτε ἐστιν |
των ἐγκωμιων των λαληθεντων μοι : και ἐγενομην ὡς θελων εἰσβαλειν εἰς πολιν τινα ἰδειν τον αὐτης πλουτον και κληρονομειν | ||
ἐφοδων . Γʹ . Πως δει τῃ των πολεμιων χωρᾳ εἰσβαλειν και πως ὁδοιπορειν ἀσφαλως ἐπ ' αὐτῃ και πραιδευειν |
χρησιμον εἰναι δοκιμαζεται , ἐντευθεν ἀρξασθαι του πραγματος , και προθειναι περι τουτων τῳ βουλομενῳ γνωμην ἀποφηνασθαι . ὡς οὑτως | ||
ὠν τοισι ἀνδρασι των προβατων ἀφειδεως πολλα κατακοψαντας και σκευασαντας προθειναι ἐν τῳ στρατοπεδῳ τῳ ἡμετερῳ δαιτα , προς δε |
, ἡ δε σεληνη της δυσεως . Και πιθανας ἀποδειξεις ἀναφερουσιν περι τουτων , ὁτι περι ψαμμου τι λελαληκασιν , | ||
κατασκοπων ἐχοντες ταξιν , ὁ τι δ ' ἀν ἀκουσωσιν ἀναφερουσιν ἑκαστης ἡμερας προς τους καλουμενους ἀνακτας . οἱ δε |
θυσιας γαρ ἀπαιτουντας τους θεους κινδυνον μεν ἀλλα και νικην προσημαινειν . παντα μεν τα εἰωθοτα συμβαινειν και ὁσα εἰκος | ||
Εἰ δε τις , ὁτι φασκοντος αὐτου το δαιμονιον ἑαυτῳ προσημαινειν ἁ τε δεοι και ἁ μη δεοι ποιειν ὑπο |
φασιν . ἀλλ ' οὐδε μεριστος . ἑκαστον γαρ των μεριστων καταμετρειται ὑπο τινος ἑαυτου μερους , καθ ' ἑκαστον | ||
μεν ἐστι μεριστα , τα δε ἀμερη : των δε μεριστων τα μεν ὁμοιομερη , τα δε ἀνομοιομερη . Των |
συστασεσι ταυτα συμπλακησονται και ταις ὑποστασεσιν : και γαρ παχυ παρυφισταμενον ὑπερυθρον μετα παχειας συστασεως συνισταται και δηλοι κατα μεν | ||
και τῳ χρωματι και τῃ συστασει του χρωματος και το παρυφισταμενον ἁπτεται . Το δε λεπτον οὐρουμενον και μετα ταυτα |
προμηνυει . ἐρυθροτερα δε οὐσα ἀνεμον σημαινει . ἐαν τι μελαινομενον αὐτης φανῃ , ὑετον δηλοι . και ὁ ἡλιος | ||
δαιτυμων δια πασης της ἡμερας . . κελαινοβρωτον ] το μελαινομενον ὑπο της βρωσεως . δια το αἱμα δε τουτο |
ὡς προδοτην τον Φιλιστιδην και τους μετ ' αὐτου , αἰσθομενος ἁ πραττουσιν . συστραφεντες δ ' ἀνθρωποι πολλοι και | ||
μηδεν αὐτου μηδε της πολεως προπαρεσκευασμενης . ὡν ὁ Καισαρ αἰσθομενος ἀκριβεστερας τας φυλακας ἐποιει . νουμηνιας δε ἐτους ἐς |
τεταγμενον , ὁς ἐξ ἀναγκης προς μεν τον ἑτερον τον ἐπιτριτον σωζει λογον , προς δε τον λοιπον τον ἡμιολιον | ||
ἀρα ἐλεχθη , διαλυομενον μεν τον διπλασιον εἰς ἡμιολιον και ἐπιτριτον διαλυεσθαι , συντιθεμενων δε παντως ἡμιολιου και ἐπιτριτου μονον |
θαψιας δε μη παρουσης , τοσουτον σταθμον μιξεις ἠτοι καρδαμωμου σπερματος ἠ εὐζωμου . κἀν δαφνινον δε μη ᾐ , | ||
ἐμβαλλεσθω δε εἰς τας κεʹ λιτρας αὐτου μοδιος ἰταλικος του σπερματος . διηθησας οὐν το ἐλαιον ὡς εἰρηται και ἀποχωρισας |
γλαυκιῳ , μαμηρᾳ και καμφορᾳ . Ξηροφθαλμια ἐστιν , ὁταν καταξηρος ᾐ ὁ ὀφθαλμος και δυσχερως κινηται και κνισμον μικρον | ||
. ἀνοητους ] μωρους . , Ἀθηναιους . αὐχμεις ] καταξηρος εἰ , ξηροτητι κατεχῃ τῃ πενιᾳ , ἐστερημενος ῥερυπωμενος |
Κωπαϊδων ἐγχελεων ἱερειων τροπον στεφανουντας και κατευχομενους οὐλας τ ' ἐπιβαλλοντας θυειν τοις θεοις τους Βοιωτους : και προς τον | ||
και τας χειρας αἰροντας προς τον οὐρανον , τους δε ἐπιβαλλοντας αὐτῳ στεφανους και ταινιας , ὁτε ἐδυνηθη προσελθειν ἠρετο |
μαλλον ἀγηνοριῃσιν ἐνηκας . ” ὁταν δ ' ἐπι του λεοντος λεγῃ “ ἀγηνοριη δε μιν ἐκτα , ταρφεα τε | ||
ὀδοντων ὁ χαμαιλεων οὐδε ἑν . Ὁ αὐχην ὁ του λεοντος ἐξ ὀστεου συνεστηκεν , οὐ μην ἐκ σφονδυλων πολλων |
μεν , ὁτι μη νυν δυναται διαλυσαι το χρεος , εὐχομενος δε τοις θεοις ὡς ταχιστα δυνηθηναι , μικραν δε | ||
ἡ διπλη ὁτι οὐ προσυνεσταται περι της των Ἀχαιων κακωσεως εὐχομενος οὐδε κατ ' εὐχην τετιμηται , ἀλλα δια τας |
, ἠ ψυχρον , ἠ ξηρον , ἠ ὑγρον το λυμαινομενον τον ἀνθρωπον , και δει τον ὀρθως ἰητρευοντα βοηθεειν | ||
ἐμνησθης . της σης πολεως θ ' ἡτις σε τρεφει λυμαινομενον τοις μειρακιοις . οὐχι διδαξεις τουτον Κρονος ὠν . |
οἰδα , τι εἰπω : ποτερον ἀγριοτητα ἀντιπαλον των φυσεως ἐπιταγματων ; ἠ φιλοσοφιαν ἀγροικιᾳ πεπυργωμενην ; ἠ αὐθαδη προς | ||
και τεως ὀντες ὀργην ὑπ ' ἐλευθεριας ἀκρατου και ἀηθειας ἐπιταγματων , τοτε και μαλλον ὑπο των συμφορων ἠγριωμενοι τε |
. ἐγραψε δ ' εἰς αὐτον ὁ Πλατων διαλογον . πλεοντος δ ' αὐτου εἰς Σικελιαν ἐτελευτησεν ναυαγησας ἐτων Ϛʹ | ||
] . ἐγραψε δε εἰς αὐτον ὁ Πλατων διαλογον . πλεοντος δε αὐτου εἰς Σικελιαν ἐτελευτησε ναυαγησας ἐτων ὠν ἐνενηκοντα |
ὑπερβολῃ λεγει , ὁτι κἀν πεισῃς , οὐχ ἑξεις ἡμας πειθομενους σοι : 〚 οὐδε ἐαν πιθανως διαλεχθειης , πεισεις | ||
τι διδασκοντας : και γαρ προσταττουσιν αὐτοις και τυπτουσι μη πειθομενους . Νη Δι ' , ἐφη : ἀλλ ' |
εἰδως , και της παρασκευης μεμνημενος , και των πολεμιων αἰσθανομενος , οἰδεν το ἀποβησομενον . Και ἰατρος τον καμνοντα | ||
ἀν τις τοις στυφουσι και των θερμαινοντων ψυχρας της διαθεσεως αἰσθανομενος : ἱκανον δε γνωρισμα του ψυχροτεραν την διαθεσιν εἰναι |
Ἡλιον , συν αὐτῳ και τον Δια και τον Ἑρμην ἐπικοινον του νυχθημερου λεγω . προσενειμαν δε καλλιστα τα ἐναντια | ||
Ἀργειοισι ἐν Δελφοισι περι σωτηριης της πολιος της σφετερης ἐχρησθη ἐπικοινον χρηστηριον , το μεν ἐς αὐτους τους Ἀργειους φερον |
βασιλευς , σκηνας μεν δη ἐχοντες παντες οἱ ἀμφι βασιλεα στρατευονται και θερους και χειμωνος . εὐθυς δε τουτο ἐνομιζε | ||
τας ἁμαξας τας ἑαυτων και τους οἰκετας ὑστατους εἰχον . στρατευονται γαρ δη οἱ κατα την Ἀσιαν ἐχοντες οἱ πολλοι |
Ϛʹ ʃ χρεων Διος Κορινθον ἐνταυθοι γραφειν του δ ' ἐπιγιγνομενου θερους . . . : ἐκ της τεταρτης φυρμα | ||
λιθουργοι . και το θερος ἐτελευτα . Του δ ' ἐπιγιγνομενου χειμωνος Λακεδαιμονιοι ὡς ᾐσθοντο τειχιζοντων , ἐστρατευσαν ἐς το |