ὑμεις , τα ὁμηρα αἰτουντες , ἐφατε την Καρχηδονα αὐτονομον ἐασειν , εἰ λαβοιτε . εἰ δε προσεκειτο και τα | ||
λεξω τα προκειμενα . Λακεδαιμονιοι τε γαρ οἱ ὀμοσαντες αὐτονομους ἐασειν τας πολεις την ἐν Θηβαις ἀκροπολιν κατασχοντες ὑπ ' |
οἰκουντας τα Σικιμα περιτεμνομενους ἰουδαϊσαι : τον δε Ἐμμωρ φαναι πεισειν αὐτους . Φησι δε περι του δειν περιτεμνεσθαι αὐτους | ||
, εἰ μετριαν ἡγειτο την αἰτησιν , ἠλπιζε πειθειν , πεισειν δε προσδοκων οὐκ ἀν ταυτης ᾠετο δεισθαι της ἀπειλης |
ἀλλας ἐνεπρησε . διαπλευσας δ ' εἰς την Κυπρον και προσλαβομενος στρατιωτας και ναυς διεπλευσεν εἰς το Πηλουσιον . της | ||
ἰδιαν οὐ μονον δια της νικης ἐπηυξησεν , ἀλλα και προσλαβομενος Μακεδονων ἀγαθων ἀνδρων πληθος . Νεοπτολεμος μεν οὐν μετα |
τε ταξεων και φυλακων ἑδρας ; Θεσσαλος ἠ παραλιαν Λοκρων νεμομενος πολιν ; ἠ νησιωτην σποραδα κεκτηται βιον ; τις | ||
ἠγουν σειεσαι περι τοτε . Κληρονομος : ὁ τον κληρον νεμομενος . Καλλος : δια το προς αὐτο καλειν . |
: Ὠ παι , βουλεαι την τε τυραννιδα ἐς ἀλλους πεσειν και τον οἰκον του πατρος διαφορηθεντα μαλλον ἠ αὐτος | ||
του λογου φερομενον , κατα την παροιμιαν ἀπο τινος ὀνου πεσειν , ἀλλ ' ἐπανερωταν το νυνδη λεχθεν , το |
ἀνδρων ὑπερ ἑπτακαιδεκα , και τουτων ἀνευθεν οἱ ἱππεες και ἑτερος ὁμιλος ἑτερου στρατου . ἐκ μεν δη του πληθους | ||
διδους , ὁμοιον το σωμα παντες παρασχησονται και οὐ διαδηλος ἑτερος του ἑτερου , ἀλλ ' ἐν ὁκοιῳ σωματι ζωπυρεονται |
δεηθῃ μεν του βοηθηματος , τηνικαυτα των θερμοτερων και ξηροτερων ἐπιτεινειν δει την ὑλην : παρεστι γαρ δυναμις προτροπης μονον | ||
τα χαλωντα μαλλον . και ἁπλως προς το κατεπειγον και ἐπιτεινειν και ἀνιεναι δει θατερου την δυναμιν . Εἰς οἰνου |
διαναι τε το σωμα και μαλαχθηναι : μετα δε ταυτα προπινειν ὑδωρ ὡς χρηστοτατον , ἐν μεν χειμωνι και ἐαρι | ||
. . . ἀναγεγραπται δε δη και τοιοσδε λογος . προπινειν φιαλην χρυσην ἐν κυκλωι Ἀλεξανδρον πρωτοις μεν τουτοις προς |
γιγνωσκοι ὁτι ἠ το σωμα ὑπεραιμουν δειται θεραπειας ἠ κοπου ἐνοντος δειται ἀναπαυσεως , ἠ κριθιασις ἠ ἀλλη τις ἀρρωστια | ||
εἰσι φιλοι . ἐαν δε ξηροτεροι ὠσι και ἀναπεπταμενοι μη ἐνοντος τρομου , κακοι και πονηροι , οὐ μεντοι κεχαρισμενοι |
τουτων ὑπαρχοντων περι Μιλτιαδου τολμαν τα χειρω λεγειν και τοσουτον ἀπεχειν του τιμαν ὡστε και την ὑπαρχουσαν αὐτῳ δικαιως τιμην | ||
και των ἐκ της ῥηθεισης προστεθεντων αἰτιας , ὡς τοσουτον ἀπεχειν βαπτισθηναι την ὁλκαδα ὁσον μιας παλαιστης το μετρον ἐστιν |
. και ἐπει παλιν αἱ κλητικαι συνεμπιπτουσι ταις εὐθειαις , συγγινεται δ ' εὐθειαις τα ὁριστικα και ἐτι αἱ κλητικαι | ||
ἀλλα την ψυχην . ὑπενοηθη δε ὁτι και τῳ Ἀλκιβιαδῃ συγγινεται κατα τον αἰσχρον ἐρωτα . οἱ δε περι Σωκρατους |
προτασεων . Λεγω δε ὁτι το ἐστι ἠ τῳ δικαιῳ προσκεισεται ἠ τῳ οὐ δικαιῳ . ἐνταυθα καλως εἰπεν ἐπι | ||
ἐν ἰσῳ γαρ ἀριθμῳ σχεδον τα της συνταξεως ἐγενετο . προσκεισεται γαρ και τῳ ἀλλοι μεν γαρ παντες , ὁσοι |
ἰση τῃ ΛΜ : ὁμολογοι γαρ και αὑται ἰσας γωνιας ὑποτεινουσιν . Ὁπως ἡ ΖΚ τῃ ΛΜ ἐστιν ἰση ; | ||
των κεντρων σεληνης και σκιας ἐκ πολων των κυκλων οὐσαι ὑποτεινουσιν περιφερειαν του κατα το ἐλαχιστον της σεληνης ἀποστημα μοιρας |
αὐτος παρα τοις ἀρχαιοις ἐλεγετο [ ] , ὁ μη φθεγγομενος . Ὁμηρος κυματι κωφῳ , το ἀψοφῳ . και | ||
μετρων ποιητην , ἀλλα και ῥηματων , παρ ' αὑτου φθεγγομενος , τα μεν ἁπλως τιθεμενος ὀνοματα τοις πραγμασι , |
ὁσα ἐπει Κυρος ἐτελευτησεν ἐν τῃ πορειᾳ μεχρι εἰς τον Ποντον ἀφικοντο , και ὁσα ἐκ του Ποντου πεζῃ ἐξιοντες | ||
' ἀπο ἀνισχοντος ἡλιου . Καθοτι δε εἰσβαλλει εἰς τον Ποντον , ὁριζει τα Σινωπεων και Ἀμισηνων ἐργα : τριακοσια |
Πηλος : ὁ οἰνος παρα τοις παλαιοις : παρα το παλλειν ἡμας πινοντας ἐν συμποσιῳ . οὑτως Ἡρωδιανος . παρα | ||
. ταμιας γαρ του πνευματος . Παλαμη . ἀπο του παλλειν . δι ' αὐτων γαρ πεπαλαμημεθα . Παλαιστη . |
λεγων κατα διαρτησιν ἀσυνακτον εἰναι τινα λογον , φασιν μεν προφερομενος μονην ἀντιτιθεμενην αὑτῳ φασιν ἑξει την ἀντικειμενην τῃ προειρημενῃ | ||
φιλοσοφε , ἐκεινα ἁ ἐλε - γες ; ποθεν αὐτα προφερομενος ἐλεγες ; ἀπο των χειλων αὐτοθεν . τι οὐν |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
γαρ , ὁτι ” ἀπηντησε τοπῳ ” . τριχως δε ἐπινοειται τοπος , ἁπαξ μεν χωρα ὑπο σωματος πεπληρωμενη , | ||
του κοσμου . κατ ' ἀκρα δ ' αὐ διηκον ἐπινοειται ὁ ἀξων . εὐθυ δε ἀντι του ὀρθον . |
ὑπο Θρασυμαχου ὡς τοιουτον ὀν ψεγεται , ἀδικια δ ' ἐπαινειται : ἀλλ ' ἐγω τις , ὡς ἐοικε , | ||
μαλλον ἐπαινειται , τουτο μαλλον ἀρετῃ προσηκει , μαλλον δε ἐπαινειται το ὡς δει διδοναι ἠ το ὡς δει λαμβανειν |
των του σωματος μερων . το δε της θηλειας ἀγονον ἀποφαινονται : ἀτονον τε γαρ εἰναι και ὀλιγον και ὑδατωδες | ||
προσεχεστερον μονον εὑρισκεται ὑπευθυνον : ἠδη δε εἰπομεν ὁτι τινες ἀποφαινονται , ὡς εἰ και δοκει ἐγκλημα εἰναι : ἐνταυθα |
οὐδε μεν δη μητρος οὐθ ' ὁ νους φιλει τοιαυτα πρασσειν οὐτε δρως ' ἐλανθανεν : ἀλλ ' ἐστ ' | ||
κοσμου ἠ συζευξεως , το γʹ περι των λαθρᾳ τι πρασσειν ἐπιχειρουντων ἠ γυναικειου πραγματος , το δʹ περι κοπου |
ᾡ χρονῳ ταυτα ἐγινετο , ἐφλεξεν , ἠτοι ἀνελαμψε το ἐπεραστον φως της σεληνης της εὐο - φθαλμου . ἑσπερον | ||
ἠπειρου , ἠγουν την λιβυην την εὐηρατον και ἐπιθυμητην και ἐπεραστον , θαλλουσαν , ἠτοι παντοιοις ἀγαθοις εὐθηνουμενην . λεγεται |
ὑπωπτευετο εὐπορειν μεγαλως χρηματων . Λαχαρην μεν οὐν τουτων ἑνεκα κτεινουσιν ἀνδρες Κορωναιοι : Δημητριος δε ὁ Ἀντιγονου τυραννων ἐλευθερωσας | ||
ἐν κυκλῳ κεντρα ἐχον , δι ' οὑ τους βασανιζομενους κτεινουσιν . ὁμοιον δε ἐστι κναφικῳ κτενι . Κνησιωντα , |
. Περι γαμου ἐπισκοπητεον οὑτως : ἀνδρα μεν Ἠελιον και ἀνερχομενον σκοπον ὡρης , αὐτην δ ' ἐκ ζῳδιου θ | ||
Ὁμηρου Ζ . . Γ . . , . νεον ἀνερχομενον . * ) [ ἡ διπλη ὁτι το νεον |
πετομενον , ἀλλα και ἁλισκεται δια την αὐτου σκιαν , προσερχομενον αὐτῃ καθ ' ὑδατος ὁραθεισῃ . Ἀμαλθειας κερας : | ||
και ἐνθεασμους ὡς ἐκστατικην . μεταπειθοντι . ἱνα ἀλλον νοησωμεν προσερχομενον τῳ μουσικῳ χαριν τινος δεησεως και ὡν λεγει , |
μη κατα λογον ἀπολειπεσθαι των ἐν ταις ἀλεειναις ἀλλα και προτερειν ὡσπερ και τα περι Ἑλλησποντον . Ἰσχυρας γαρ της | ||
το δ ' ἀληθες οὐχ οὑτως ἐχει δια το πολυ προτερειν τοις χρονοις τας κατα Λιβυην και πραξεις ἀξιολογους ἐπιτελεσασθαι |
, δειδησω δειδημων δειδημονος . Το γερων γεροντος και τενων τενοντος μη ὑποπιπτοντα μητε τῳ λογῳ των κοινων τῳ γενει | ||
γερων γεροντος , και ὡς σθενων σθενοντος οὑτω και τενων τενοντος . Τα εἰς ων βαρυτονα προηγουμενου ἀμεταβολου παρωνυμα ὀντα |
των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ : κἀν το ὑπο των ἀκρων περιεχομενον ὀρθογωνιον ἰσον ᾐ τῳ ὑπο των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ | ||
ὡς μεγαλην . εἰ γαρ και ἑν ἐστι μοριον το περιεχομενον , ἀλλ ' οὐ πολυ πνευμα , και δια |
μεν περιεχον κατα των πραξαντων , ἐλεον δε και συμπαθειαν ἐπιφερον προς τους ἀνηκεστα πεπονθοτας . ἀπηντησαν γαρ αὐτῳ μεθ | ||
γνωμην συγκακουσθαι . σμηʹ . Κεφαλαια ἐστι παθος πονον κεφαλης ἐπιφερον ἀνυποιστον κατα περιοδους τινας , ὡστε και ἠχον εἰναι |
ἀνακαθαιρει τε και πληροι τα ἐν ὀφθαλμοιϲ ἑλκη . Λιγνυϲ καιομενων τινων εἰδων ὡϲπερ αἰθαλη τιϲ ἐϲτιν , οἱον λιβανωτου | ||
ἀσβολωδες : και καπνωδες : λιγνυς γαρ λεγεται ὁ ἀπο καιομενων αἰλαιωδων : γινωμενος καπνος : Ὁμηρος , λιγνυν αἰθαλοεσσαν |
ἐγχειριδιον ὑπο κολπου , καιρον φυλαξαντα και τοπον ἐπιτηδειον , ἐπιπεσειν τε τῳ Κομοδῳ και φονευσαι , τα λοιπα φησας | ||
και δια τουτο μικρον ὑπαναχωρησῃ , δυναται αἰφνιδιως ἐπελθων ἀπροσδοκητοις ἐπιπεσειν τοις ἐχθροις δηλονοτι δι ' αὐτομολου τοις ἐχθροις τουτο |
μετηκται : ἐν γαρ τῃ πεττειᾳ ἐστι τις κυκλος καλουμενος ἱερος , ὁν κινουσιν ὑστατον . Ἀφροδισιος ὁρκος οὐκ ἐμποινιμος | ||
. ἐργῳ γουν τουτο ἐδειξεν ὁ συνταχθεις Θηβησιν ὑπο Ἐπαμινωνδου ἱερος λοχος και ὁ κατα των Πεισιστρατιδων θανατος ὑπο Ἁρμοδιου |
ἠθετουντο ὡς ἀσυμφωνοι προς τα ἑξης . οὐ γαρ μεμιγμεναι παραγινονται αἱ ψυχαι . νυν δε ὁμου νυμφαι , ἠιθεοι | ||
: Ἐπει αἱ γερανοι λιθους καταπινουσι και ἐπι την Αἰγυπτον παραγινονται . τουτους δ ' ἐτυκιζον : Τυκος ἐργαλειον τι |
ἐπι το προσωπον του ταμιου μετοισει την αἰτιαν ὁ πρεσβευτης εὐθυνομενος . Διαφερει δε της ἐπι νομον ἀντιληψεως ἡ ἐπι | ||
ἐπι το προσωπον του ταμιου μετοισει την αἰτιαν ὁ πρεσβευτης εὐθυνομενος : διαφερει δε της ἐπι νομον ἀντιληψεως ἡ ἐπι |
τερας ἐσκοπιαζον , εἰ μιν ἐσαθρησαιμι παρος γ ' ἐμε κεινον ἰδεσθαι . ἠματος ἠν το μεσηγυ , και οὐδεπω | ||
, ἐτι νηος ἐφιεμενον και ἑταιρων : οἱ δε θοως κεινον τε πορον και λυγρον ἀεθλον ἀχνυμενοι λειπουσι και ἐς |
ἀμφοτερα στομιοις συνημμενους : διο και κατα το πλειστον ἐναλλαξ καεσθαι τους ἐν ταυταις ταις νησοις κρατηρας των κατα την | ||
και τουθ ' αἱρουνται μαλλον ἠ δια παντος του χρονου καεσθαι . τῳ γαρ ὀντι τουτ ' εἰναι το καεσθαι |
ὑπομενοντα την πολιορκιαν , προς δε τουτοις των στρατιωτων χαλεπως ὑπομενοντων την συλληψιν του Τιριβαζου , και δια τουτο ἀπειθουντων | ||
λογους . ἑλκομενου δε του χρονου και οὐτε των ὑπατων ὑπομενοντων προβουλευσαι τε και εἰς τον δημον ἐξενεγκειν τον νομον |
θαλατταν διεσωσε τας ναυς . Ἰμιλκων δε ταις πρωταις τριηρεσιν ἐπιθεμενος τῳ πληθει των βελων ἀνειργετο : ἐπι μεν γαρ | ||
χαλκειον ἐλθων και ἁρπασας παιδα ἑνα , ἐπι των ὠμων ἐπιθεμενος ἐκελευσε ποδηγειν προς τας ἀνατολας . ἐκει δε παραγενομενος |
δε θηλη το ἀκρον , ὁθεν το θηλαζειν και θηλην ἐπισχειν . ὁ δε περι τῃ θηλῃ μελαινομενος κυκλος φως | ||
, και φοβος αἱρει τους στρατιωτας . ὁ μεν μαντις ἐπισχειν ἐκελευεν . Ἐπαμινωνδας δε μηδαμως , ἐφη : τους |
κελαινοις : θανατηφοροις , ματαιοις , σκοτεινοις . Αὐδωωνται : ὀνομαζονται , καλουνται . ἐπωνυμον : φερωνυμον . ὁμαρτη : | ||
και το μεν εἰ ἐστι ζητημα , ἐπειδη πολλα μεν ὀνομαζονται , οὐχ ὑφεστηκασι δε , οἱον τραγελαφος , σκινδαψος |
ἱεροφαντων περιεχουσι γραφαι , ἱνα τοις μεν εὐλαβεστεροις περι το συνεχειν , ἁς παρα των προγονων δοξας ὑπερ του δαιμονιου | ||
τουτῳ τα ὀθονια βρεχων ἀναξηρανον και διδου προστιθεσθαι και κελευε συνεχειν ὡραις δυσι ταμιευομενην προς την χρειαν : ὁταν δε |
και το προσθειναι την θυραν και συναγαγειν και ἐπισπασασθαι και ἐπιβαλειν και ἐπιφραξαι και ἐπαγαγειν και κατακλιναι και ἐπικλιναι , | ||
οἰδεν εἰ ἐτι παρακειμενης σοι της χρυσης τραπεζης , πριν ἐπιβαλειν την χειρα και ἀπογευσασθαι του ταω ἠ του Νομαδος |
, πολλα ἐς πολλων χαριν προσετιθει και ἐδωρειτο πολεσι και δυνασταις και τοισδε τοις ἑαυτου φρουροις : και ἐπεγραφετο μεν | ||
και διδονται τον ἐναντιον τροπον ἠ ὁν αἱ πολεις τοις δυνασταις εἰσφερουσιν : αἱ μεν γαρ ἐξ ἀναγκης και μολις |
ὁλκης αʹ , ἠ ἀψινθιον συν οἰνῳ : μελι τε ἐσθιομενον και πινομενον συν ὑδατι : μελισσοφυλλον τε συν νιτρῳ | ||
. τουτου ἑψομενου ὁ ζωμος πινομενος , κοιλιαν μαλασσει . ἐσθιομενον δε νεφρους θεραπευει . Πελαργος πτηνον ἐστι καλλιστον . |
και ὠμος και ἀσελγης δοξῃ , γεροντος δε ἐπι τυραννιδα ἡκοντος πρωτη αἰτια το τοιαυτα βουλεσθαι : και γαρ ἠν | ||
τε γαρ σου χρηστοτης διεφαινετο παλαι και ἐπιστελλειν ἐμανθανες . ἡκοντος δε του καιρου και ἐργων και λογων πως ἐμελλες |
ἐχων προκλησιν , ἀξιων αὐτος βασανιζειν τον ἀνθρωπον , και ἐπιλαβομενος εἱλκεν , και ἐνελειπεν οὐδεν ἀσελγειας . και ἐγωγ | ||
ἐπειδαν τινος ἐφαψωνται ἀρχης , και παραδωσιν τῳ νῳ , ἐπιλαβομενος ταυτης , διορᾳ τα λοιπα , και διεξερχεται ἐπι |
νοεις , ἀντι του πως νοησεις : εἰ δε κατα ἀποφασιν , ἀντι του ὁτι δηπουθεν : Ἀπο τινος πορου | ||
, και παλιν ὡσπερ ἡ στερητικη καταφασις ὑπο την ἁπλην ἀποφασιν οὑτως ἡ ἐκ μεταθεσεως καταφασις ὑπο την ἁπλην ἀποφασιν |
ἐνειλιχθεισα δ ' ἡ ῥαβδος ὀρθουται και τον βροχον οὑτως ἐφελκεται , ὡστε των κολοιων τους τραχηλους κατα τους των | ||
περι την ἐπιφανειαν κρατει και την ἐν τῳ βαθει ὑλην ἐφελκεται και ἐμψυχει το βαθοϲ και πολλακιϲ ἱδρωταϲ ἠνεγκεν ἐξατμιϲαι |
μακρα και ποταμοι πολιης τε βαθος χαροποιο θαλασσης , οὐδε φερειν δυναται κρατερον μενος . ἐστι δε παντῃ αὐτος ἐπουρανιος | ||
σον φυναι τε σε . ἀταρ τι ταυτα ; δει φερειν τα των θεων . ὁπως δ ' ἐρωμαι , |
, και την του Καλυδωνιου καπρου θηραν , και Θησεα παραγενομενον ἐκ Τροιζηνος εἰς Ἰσθμον καθαραι . : Οὐκ εὐ | ||
ἀγορασαντα ταυτην ἐχειν οὐκ εἰδοτα την ἑαυτου θυγατερα θεραπαιναν , παραγενομενον δε εἰς Κορινθον ἐπι την των τεκνων ἀπαιτησιν και |
και διδασκων τους ἀρχομενους , ὁτι ὁστις ἀρετην διωκει , προτερος παρα σοι των ἐκεινην οὐκ ἀγαπων - των . | ||
καθ ' ἑαυτον ἐμβαλλει . και τοινυν ὁταν μεν ὁ προτερος εἰρημενος ἐνεργῃ , καθελκει το συνεχες αὐτου μερος του |
οὐδε τι σε χρη ταυτης ἀφροσυνης : ἀνα δε σχεο κηδομενος περ , μηδ ' ἐθελ ' ἐξ ἐριδος σευ | ||
' ἐτυπτες ; ἐγωγε ς ' , εὐνοων τε και κηδομενος . εἰπε δη μοι , οὐ κἀμε σοι δικαιον |
, πλεονασμῳ ἑτερου σ ἀφυσσω , τουτεστι το ἀπο τινος ἐπιρρεοντος ἀπαντλειν και ἀπαρυεσθαι . ἠ ἐκ του φυω , | ||
καθυπερθεν ἠυτ ' ἐλαιον . και ἠν κατα μεν του ἐπιρρεοντος βαψαντα γλυκυ το ὑδωρ ἀνιμησασθαι , εἰ δε εἰς |
ἐαν τις την ἀριθμων αὐτου δοσιν δεξαμενος ἐπεξελθῃ πασαν την περιοδον . Ἐτι δε σμικρον ἐπανελθοντες πως τοις λογοις ἀναμνησθωμεν | ||
Οὑτος ὁ λιθος τριταιον τε και τεταρταιον και πασαν ἀλλην περιοδον νοσου ἰαται . Γινεται δε οὑτως : τριψας ὑποθυμια |
, ἀλλως τε προ του νοσειν χρη δυσπαθειαν τοις σωμασι περιποιειν . εἰς γαρ το μη γινεσθαι νοσον , της | ||
, % μητ ' ἀλλο μηδεν , % φιλοσοφια δε περιποιειν [ δυναται ] , ἡμεις [ νυν ἀποδειξομεν ] |
των κορυμβων διδου κοκκους γʹ . καταπιειν , και ὀξυμελι ἐπιπινειν . ἀλλο . καππαρεως ῥιζαν ἑψησας , ποτιζε μετ | ||
πινειν , και πτισανης χυλον δις της ἡμερης , και ἐπιπινειν οἰνον λευκον ὑδαρεα : ᾑ δ ' ἀν ὀδυνη |
γαρ οἱ Αἰγυπτιοι , ὡς και Αἰσχυλος φησι : δεινοι πλεκειν τοι μηχανας Αἰγυπτιοι . κεκροτημενοι : ἀντι του διερραπισμενοι | ||
. χορδη γαρ ἐστι το λεπτον ἐντερον , ὁ εἰωθασι πλεκειν οἱ μαγειροι . διαβαλλει δε παλιν τους στρατηγους ὡς |
ἐπ ' αὐτων των βιβλιων γενομενοις ἀκριβεστερον τας ἐκεινων ἐξετασαι προφητειας , ὁπως μετα του προσηκοντος λογισμου την καθ ' | ||
τἀληθες εἰπειν , ἐπιτηδευοντες , παρακομμα της ἐνθεου κατοκωχης και προφητειας . προφητης μεν γαρ οὐδεν ἰδιον ἀποφαινεται το παραπαν |
' ὁντινα τροπον ἐρωτικος . γεγραφε γαρ δη ὁ Λυσιας πειρωμενον τινα των καλων , οὐχ ὑπ ' ἐραστου δε | ||
φαινομενον καλλος ἐρως οὐ κυριως ἐστιν ἐρως . Το δε πειρωμενον παθητικως ἀκουστεον ἀντι του πειραζομενον παρα τινος , τουτεστι |
τελευτησαι : ποτερον δε λιθοις βληθεντας ἠ ξιφει , σημερον κρινουσιν : λιμενα δε Ναυπλιειον : Ναυπλιος Ἀργειος ἀνηρ ναυτικης | ||
. δια δε το ταυτα τοιαυτα εἰναι , περι ὡν κρινουσιν , ἐπαινουνται ἠ ψεγονται . ἐπαινουνται μεν οἱ τα |
ἀλεγιζε μελαθρων . ὡς γαρ [ χην ] καθ ' ἐτος τις [ ] ἐμον σπορον ἐρχεται ἀφνω δυσσεβεων νεος | ||
ξεʹ : ἐτελευτα τῳ ξεʹ ἐτει . Ἀλλη . Τιτου ἐτος βʹ Χοιακ αʹ ὡρα θʹ ἡμισυ . Ἡλιος Τοξοτῃ |
Ληρεις . Και νη Δι ' ὁ γ ' Ἑρμης πετεται θεος ὠν πτερυγας τε φορει , κἀλλοι γε θεοι | ||
τι θαττον ἐτι τρεχει , ἠ Δημεᾳ Λαχητος Ἐτεοβουταδῃ : πετεται γαρ οὐχ οἱον βαδιζει τας ὁδους . * * |
, ἀν προς ἀνδρα ἰδωσιν , ἐρυθριωσι τε και αὑτων ἐπιλαμβανονται και ῥᾳστα δη ἐς νουν ἡκουσι , λιμῳ δε | ||
το πασι : ἀλλως : το χαριν γραφεται θρασει . ἐπιλαμβανονται δε του χωριου τουτου : εἰποι γαρ ἀν τις |
δ ' οὐτ ' Ὀδυσηα ἐγων ἰδον οὐτ ' ἐμε κεινος . ” την δ ' αὐ Τηλεμαχος πεπνυμενος ἀντιον | ||
την παλην , τιμᾳ τε την Ἀρκαδιαν την εὐανορα : κεινος , ὠ παι του Σωστρατου , και τα λοιπα |
κινηθηναι δειται προς το ἀφ ' ἑαυτης ὁμοια τοις κινησασι προτεινειν . και τῳ μεν μορφωτικῳ και μεριστῳ κοινωνει προς | ||
μη συνειδεναι δε ἰσχυρα ὀντα . Οὑτω μεν δη δει προτεινειν . Δημοσθενης δε τα ἀμικτα ἐμιξεν ἐν τῳ Κατα |
δε εὐ βουλευθεντι πρηγματι τελευτη ὡς το ἐπιπαν χρηστη ἐθελει ἐπιγινεσθαι . Οἱ μεν ταυτα ἐλεγον , Γελων δε πολλος | ||
ἀλλων ἀλλοις και τα μεν διαλυεσθαι , τα δ ' ἐπιγινεσθαι , τα μεν μενειν ἐν τῳ αὐτῳ , τα |
λαβωσιν ἡγεμονας οὐκ εἰδοτας ἀρχειν , ἀσχημονουσι και περι αὑταις σφαλλονται τα πλειστα , και τοσουτῳ μαλλον κακοπαθουσιν , ὁσῳπερ | ||
μικροψυχοι , οἱ δε χαυνοι μιμουνται μεν τους μεγαλοψυχους , σφαλλονται δε , οὐκ ἀφυεις δε εἰσι πανταπασιν , ἀλλα |
αἰθερα : ὁ μεν γαρ εἰρηναιον τι χρημα , και παιανων μεστον και θειων χορων , ἡ δε πολυφωνιας και | ||
. θηβαιοι και Θηβαγενεις διαφερει . Διδυμος ἐν Ὑπομνηματι των παιανων Πινδαρου φησιν : “ και τον τριποδα ἀπο τουτου |
οἱον ταις παντων γνωμαις ἀντιλεγει τις : και αὐτος οὐκ ἀποφαινεται γνωμην : το τε γαρ ἀντιλεγειν καθ ' ἑαυτον | ||
. Τιμαιος δε την ἀγνοιαν τουτου του συγγραφεως ἐλεγξας ἀκριβως ἀποφαινεται τουτους αὐτοχθονας εἰναι . Πολλας δε αὐτου φεροντος ἀποδειξεις |
ἀξια . ‖ Περιεχει τα παντα , ὑπ ' οὐδενος περιεχομενος . Ὡς γαρ ὁ τοπος περιεκτικος σωματων ἐστι και | ||
Ἐπει γαρ τετραγωνος ἀριθμος ἐστιν ὁ ὑπο δυο ἰσων ἀριθμων περιεχομενος , εἰπε οὑτως : δωδεκακις δωδεκα , και γινονται |
' ἀπο γλωσσης λογον . μη καμνε πατριδα σην λαβειν πειρωμενος . πολλου γαρ χρυσου και πλουτου κρεισσων πατρα σωφρονι | ||
, παραδειγμα , παραβολη . εἰκων ἐστι λογος ἐναργως ἐξομοιουν πειρωμενος δια του παραλαμβανομενου , προς ὁ παραλαμβανεται , οἱον |
της δυναμεως της κατα την ἀρετην , και ἡγησαμενος αὐτῃ προσδειν των ἐκ της τυχης , ἱνα μετα τουτων ἑλῃ | ||
ἐκφωνουμενα ἐξειπον , ἐδοκει δε μοι τῃ μεν ὁλῃ ὑποθεσει προσδειν τι , τοις δε ἐν ἀμφοτεροις τοις βιβλιοις γεγραμμενοις |
συμφορας : συ και θαψον , εἰ θελεις , τον ἀνῃρημενον , και δος αὐτῳ φερειν ἀντι των ἐνταφιων τα | ||
παρ ' ἡμιν τοις ἐκειθεν λαφυροις , τον δε ταυτην ἀνῃρημενον την νικην καθημενον ἐπι του βασιλειου θρονου δεχε - |
Νικοστρατον τον κιθαριστην λογος τις περιεισι λεγων Λαοδοκῳ τῳ κιθαρῳδῳ διαφερομενον ὑπερ μουσικης εἰπειν ὁτι ἀρα ἐκεινος μεν ἐστιν ἐν | ||
και ἑν ἐστιν , ἐχθραι δε και φιλιαι συνεχεται . διαφερομενον γαρ ἀει ξυμφερεται , φασιν αἱ συντονωτεραι των Μουσων |
ποιεειν , οὐτε ἀκμαζοντων των νουσηματων και ἐν φλεγμασιῃ ἐοντων προσφερειν , οὐτε ἐξαπινης οἱον τε ὁλῳ τῳ πρηγματι μεταβαλλειν | ||
τον δ ' ὀξους σκιλλινου , και μιξαντα την βοτανην προσφερειν . και κατ ' ἰδιαν δε το σκιλλινον διδομενον |
του τειχους των Τρωων λιθους εἰς την ναυν ἐβαλετο . παραγενομενος δε εἰς το Ἀργος και ἐλαθεις ὑπο Αἰγιαλειας της | ||
λιθον ἐνθαδε , ” και μεταθεις τον λιθον εἰσηλθεν . παραγενομενος δε ὁ Αἰσωπος τῳ Ξανθῳ λεγει “ δεσποτα , |
εἰς το παρῳχημενον και συντελες του χρονου . την γαρ παρατασιν ἀπευκταιαν ἑξει : πορθουντι γαρ αὐτῳ την Ἰλιον ἐννεα | ||
κατα το αʹ τριτημοριον του ὁλου χρονου της ἐκλειψεως την παρατασιν του συμπτωματος ποιησεται , προς δε τῳ μεσουρανηματι κατα |
, ὠ καθηγητα , ἐπεθυμεις μεν αὐτος ἐξουδενωσαι ἡμας , αἰδουμενος δε , τον σαπρον ἐπι του πυλωνος ἐστησας Αἰσωπον | ||
του πεπονθοτος ταδε λογοισιν ἡσθην τοισδε : νυν δ ' αἰδουμενος θεους τ ' ἐκεινον θ ' , οὑνεκ ' |
εἰναι . τα τε γαρ δικαια και παντα ὁσα ἀρετῃ πραττεται καλα τε κἀγαθα εἰναι : και οὐτ ' ἀν | ||
ὑποτεταγμενα . Ἀλλως . οὐδεν γαρ ἐν ἀνθρωποις ἀνευ ἀργυριου πραττεται . . τῳ πλουτειν : Τῳ πλουτῳ . . |
το εἰδωλον [ ] [ ἀδυνατον - ] ἐστιν ε θειν [ ] πολλας [ ] σωμα [ ] [ | ||
? [ . . . . . . ] | θειν προς οὑς τε γαρ ευ ? [ ! ] |
τα πρωτα και στοιχειωδη της γεωργικης κτησαμενος τεχνης ἀχρι των περατων αὐτης ἐλθειν ἠσθενησε : λεγεται γαρ ὁτι „ ἠρξατο | ||
δε τα πεπερατωμενα , ἐκτος ἐσται τα σωματα των οἰκειων περατων , ἐπει περας μεν ἐστιν ἡ ἐπιφανεια , πεπερασμενον |
μεν αἰχμης ὡς θοον ἐγχος ἐχουσα μελιφρονα δεσμον ἐρωτων ; κεστον ἐχω και κεντρον ἀγω και τοξον ἀειρω , κεστον | ||
χειλεσιν αὐτης ἐκαθισεν ἡ Πειθω . ἁπαντα ἐκεινη γε τον κεστον ὑπεζωστο , ὁλαις ταις Χαρισι την Ἀφροδιτην δεξιωσαμενη . |
και προς τουτον παρειμι φερων ἀσπιδα , δι ' ἡς ἐκεινους ἀπεωσαμην και δι ' ἡς παλιν εἰκοτως ἡγουμαι κρατειν | ||
τοις ἀγωνισταις εὐνοι , οἱ οὐν εὐνοι τουτοις θελουσι νικαν ἐκεινους , οἱς εὐνοι εἰσι , συναθλειν δε ἠ συνδισκευειν |
το μεσον : ἰδου γαρ το μελαν και το λευκον πεπερασται , τα δε ἐν μεσῳ χρωματα ἀπεραντα ἐστιν : | ||
διδαξομεν : οὐκ ἀρα ἐστι τι χρονος . εἰ γαρ πεπερασται ὁ χρονος , ἠν ποτε χρονος , ὁτε [ |
τι δοξειεν αὐτοις την του συνεδριου ταραχην , τῃ Κορνηλιου προστιθενται γνωμῃ . και παρελθων εἱς ἐξ αὐτων , Ἀππιος | ||
περιτιθησι , και παντες σχεδον οἱ τον ποιητην τουτον ἐξηγουμενοι προστιθενται τοις ὑπ ' αὐτου λεγομενοις . Ἐμπειροτερον δε Εὐδοξος |
μεν γαρ της Πλειαδος μεσον κατα μεν τον Ἱππαρχον βορειοτερον εὑρημενον του ἰσημερινου μοιραις ιε και Ϛʹ , κατα δε | ||
ζητουμενον εἰσαγαγων ἐν τῃ ἀρχῃ του προοιμιου , νυν ὡς εὑρημενον λαμβανει . και φησιν ὁτι παντες ἀκουσαντες δοκιμασατε γενεσθαι |
ἐξ ὡν δια των ὁρων εὑρηκαμεν το ἐξ ἀναγκης μηδενι συναγομενον : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι παντων των καταφατικων . | ||
και την συνωσιν ἀπεργαζομενα πηγνυσιν : το δε παρα φυσιν συναγομενον μαχεται κατα φυσιν αὐτο ἑαυτο εἰς τοὐναντιον ἀπωθουν . |
των ἰδιων στερουμενοι . καστωρ ἐστι ζῳον τετραπουν ἐν λιμνῃ νεμομενον . τουτου λεγεται τα αἰδοια εἰς τινας θεραπειας χρησιμα | ||
ἐξ ὀροβων σκευαζομενον ῥοφημα ἐπιτηδειοτατον τοις ἀνωτερω ἐχουσι το ἑλκος νεμομενον : σκευαζεται δε οὑτως . Ὀροβοι βραχεντες ὑδατι θερμῳ |
[ καλον γαρ ] , ὡσπερ ἐν χορῳ τεταγμενῳ , συνᾳδειν ἑν και ταὐτο μελος , ἀλλα μη πονηρου τροπον | ||
φυσεως των πραγματων λαμβανων , ἐπειδη χρη τον ἀληθευοντα λογον συνᾳδειν ἐξ ἀναγκης τῳ πραγματι περι οὑ ἀποφαινεται , διττον |
, ἐνδον δε ἠσαν ἀνθρωποι τοσουτοι , οὑς διαφυ - γειν οὐκ ἐδυνατο , οὐτε σιδηρον οὐτε ξυλον οὐτε ἀλλο | ||
Περιβολης δε και το μη ψιλα τα νοηματα εἰσα - γειν , τουτεστι τα πραγματα , ἀλλα προσλαμβανειν αὐτων την |
ἱλεων . κοινωνει γαρ , ὠ μειρακιον , ἡ ἐν τοισιν αὐλοις μουσικη κἀν τῃ λυρᾳ τοις ἡμετεροισι παιγνιοις : | ||
ζειδωρον ἀρουραν . ἐνιοι ποσιν ἠκουσαν τον συμποτην . ἐν τοισιν ἀλεγονται : ἀριθμουνται . συγκαταλεγονται ἐν τοις εὐσεβεσι τοις |
στρατοπεδου μετα τωνδε : αὐτος δε ὑμιν Μαρδονιος και ὁ στρατος αὐτου οὑτος κατα ποδας ἐμεο ἐλαυνων προσδοκιμος ἐστι . | ||
' ὁ μεινας ] ἀλλ ' οὐδ ' ὁ καταλειφθεις στρατος τῳ Μαρδονι , αἱ τριακοντα μυριαδες , ὑποστρεψουσιν εἰς |
ἡμας ἐτι μελλειν Ἀχαιων ὠφελειν στρατευματι . νυν γαρ κακως πρασσουσιν ἐν μαχῃ δορος . λογχῃ βιαιως Ἑκτορος στροβουμενοι . | ||
σημαινει : παντα γαρ προς τας ὡρας ἀποβλεποντες οἱ ἀνθρωποι πρασσουσιν . ὁθεν συμπιπτον ἠ κατεασσομενον πονηρον ἀν εἰη και |
τε και μεγαλων , οὐκ ἐστιν οὐδεν λαβειν πληθος ὁ καταλειπομενον ἐπεκουφιζεν ἀν τον ἀναγκαιον ἡμων βιον , οὑτω και | ||
και το ἀργυριον και τας περι τουτων φροντιδας , το καταλειπομενον ἐστι τυφος και μαλακια και ἡδυπαθεια και ἀσελγεια και |
και εἰ τι ἀρα ἡ θαλασσα ἠ το κρυος παραχρημα νηχομενον γε ἠ ὑστερον κακωσαι δοκει , ῥαϊσας το σωμα | ||
, και Σηστον και Ἀβυδον , ὁπῃ γαμον ἐννυχον Ἡρους νηχομενον τε Λεανδρον ὁμου και λυχνον ἀκουω , λυχνον ἀπαγγελλοντα |
Ἀγαθοκλης ἀποβιβασας την δυναμιν προς τας καλουμενας Λατομιας και χαρακα βαλομενος ἐκ θαλαττης εἰς θαλατταν ἐνεωλκησε τας ναυς . Οὑτω | ||
ἐδῃωσε και ἐνεπρησε παντα , ἐπειτα χαρακα προ του ἀστεος βαλομενος και κυκλῳ περιλαβων τῳ στρατῳ και μηχανας ἐπιστησας ἐπολιορκει |
, ἑπεσθαι δε τουτοις τἀλλα συμπαντα κατα μερος ἀγαθα τοις σωμασιν ἐκ γυμνασιων γινομενα , δια μεν την σκληροτητα των | ||
πολεμειν , χρηματα δε ὑπηρχεν ἡμιν ἱκανα , τοις δε σωμασιν ἠμεν δυνατοι , οὐδε οὑτως ἐδει πολεμειν . Εἰ |
φησιν ὁτι “ ἀλλ ' ὡς ἀξιουσιν ” ὡς μη δεχομενος τα παρ ' αὐτων . ἐνεργειᾳ γαρ ὑπαρχουσιν αἱ | ||
πεδιῳ αὐλων ὑποκειμενος και τον ἠχον εἰς αὑτον ὡς ὀργανον δεχομενος παντων των λεγομενων μιμητην φωνην ἀπεδιδου , ἰδιᾳ μεν |
δε το πνευμα ἀπο της κατα μερος πεψεως λεπτυνεται και διαφορειται και ἡ μεν τελεια πεψις γινεται και ὑπο της | ||
ἐχοι : ψιω λιω δηριω μητιω κονιω μηνιω , ὁ διαφορειται [ ] κατα τον χρονον . το δε ἰω |
μετ ' ἐμου διηγες , οἰναρον ἑλκων της τρυγος . Ἐκεινος αὐτος ἐκμεμαγμενος . Μων βδελυγμια ς ' ἐχει ; | ||
ἑκατον δραχμας . ἰδου . οἰνον θες ἑτεραν μναν . Ἐκεινος ἠν φειδωλος , ὁς ἐπι του βιου προ του |