ἐπιτελλουσι : και ἐπισημαινει . Ἐν δε τῃ λαῃ Εὐκτημονι Ἀετος ἑσπεριος ἐπιτελλει . Ἐν δε τῃ λβῃ Εὐκτημονι Ἀρκτουρος | ||
, ὁτι ἡπαρ λεγεται παρα πολλοις ἡ εὐκαρπος γη : Ἀετος δε ποταμος της χωρας Προμηθεως , ὁς ὀξεως κατιων |
ἐπικρατουντος μεντοι του ἑνος γενους , οἱον ἡ χελιδων ὁ ἀετος ἡ κορωνη : και δει γινωσκειν ὁτι ἐκεινα καλουσι | ||
φυγης ἀρχεται . και ἑως μεν ἐστιν εὐηλατα , ὁ ἀετος ἡσυχος ἐστι και ἐπιποταται παραφυλαττων : ὁταν δε τον |
ὡς ἐπυθομην παρα των ἐν Αἰγυπτῳ ἱερεων ἑνος εὐ μαλα γεροντος ἐν τῃ Ὀνουφι , ἀλλα τε πολλα των Ἑλληνων | ||
οὐ σου χατιζων δευρ ' ἀναξ στρατηλατει : τι γαρ γεροντος ἀνδρος Εὐρυσθει πλεον θανοντος ; ἀλλα τουσδε βουλεται κτανειν |
ὑπακουσαι , ἀναγαγοντος δ ' αὐτους ἐς την δημοκρατιαν ἐκ προσταγματος Ἀλεξανδρου παλιν δουλευσαι τοις Ποντικοις . ἐφ ' οἱς | ||
τα τετρακοσια ταλαντα την δοσιν ἀπεφαινον εἰναι . Και του προσταγματος δε το ἀντιγραφον οὐκ ἀχρηστον οἰομαι κατακεχωρισθαι . Πολλῳ |
ἀλεγιζε μελαθρων . ὡς γαρ [ χην ] καθ ' ἐτος τις [ ] ἐμον σπορον ἐρχεται ἀφνω δυσσεβεων νεος | ||
ξεʹ : ἐτελευτα τῳ ξεʹ ἐτει . Ἀλλη . Τιτου ἐτος βʹ Χοιακ αʹ ὡρα θʹ ἡμισυ . Ἡλιος Τοξοτῃ |
ποιουσι και αὐλικους ἠ στειρας ἠ ἀτρητους , Ἀρεως δε προσοντος ἀποκοπους ἠ τριβαδας : και καθολου δε παντοδαπην τινα | ||
δε πολει δυσνους οὐκ ἀν ὁμοιως τι οἰκειως φραζοι : προσοντος δε και τουδε , χρημασι δε νικωμενου , τα |
Προκυνα , συνανατελλειν δε τον τε Ὀρνιθα , και τον Ἀετον , και τον Ὀϊστον , και το Θυμιατηριον . | ||
των ἐπ ' Ὀιστῳ και Δελφινι ταις του κατα τον Ἀετον λαμπρου , των δ ' ἐπι Προτρυγητηρι ταις Ἀρκτουρου |
, ἀλλως τε προ του νοσειν χρη δυσπαθειαν τοις σωμασι περιποιειν . εἰς γαρ το μη γινεσθαι νοσον , της | ||
, % μητ ' ἀλλο μηδεν , % φιλοσοφια δε περιποιειν [ δυναται ] , ἡμεις [ νυν ἀποδειξομεν ] |
ἐσται και ἑκατερα των ΔΒ και ΖΔ , του δε λειμματος ἡ των ΑΖ . κἀν λαβωμεν δε τινα τῳ | ||
των νομισματων ἐξ ὀλιγου τινος χρυσιου ἀποκεκομμενου κομματος : ἠ λειμματος των ἀδικων . ἀλλως . κομμα : εἰδος φαυλου |
, δειδησω δειδημων δειδημονος . Το γερων γεροντος και τενων τενοντος μη ὑποπιπτοντα μητε τῳ λογῳ των κοινων τῳ γενει | ||
γερων γεροντος , και ὡς σθενων σθενοντος οὑτω και τενων τενοντος . Τα εἰς ων βαρυτονα προηγουμενου ἀμεταβολου παρωνυμα ὀντα |
ἐπιτρεψαντος οὐδενος των ἡγεμονων : ἑαλω δε οὐ βιᾳ του ἐρυματος ληφθεντος ὑπο Πολεμωνος και Λυκομηδους , βασιλεων ἀμφοιν , | ||
ἐκ των πλησιον ὀρων ἐκπιπτοντας : ἀναπλειται δε μεχρι Σαραπανων ἐρυματος δυναμενου δεξασθαι και πολεως συνοικισμον , ὁθεν πεζευουσιν ἐπι |
ἀδοξια την των ἀνδρων ἀρετην λυμαινεται . και δια τουτου λοιπον κατεσκευασεν ὡς ὁμολογουμενον ὡς ὁτι γε ἑκοντες προηκαντο τους | ||
δε των μισθοφορων κατωρθωκως την βασιλειαν ὁ Ψαμμητιχος τουτοις το λοιπον μαλιστ ' ἐνεπιστευε τα κατα την ἀρχην , και |
φησιν ὁτι “ ἀλλ ' ὡς ἀξιουσιν ” ὡς μη δεχομενος τα παρ ' αὐτων . ἐνεργειᾳ γαρ ὑπαρχουσιν αἱ | ||
πεδιῳ αὐλων ὑποκειμενος και τον ἠχον εἰς αὑτον ὡς ὀργανον δεχομενος παντων των λεγομενων μιμητην φωνην ἀπεδιδου , ἰδιᾳ μεν |
ἀνδρων ὁστις ἐῤῥωμενος , ἐν τουτῳ τῳ σχηματι του πηχεος ἐοντος , παρα τον ἀγκωνα καταναγκαζετω ἐς το κατω . | ||
λεπται αἱ ἀπο του πνευμονος ἐσωθεν γενομεναι τῃ φυσει ἀραιου ἐοντος , ἐς την καρδιην , ἁτε ὑπ ' αὐτεου |
και ὠμος και ἀσελγης δοξῃ , γεροντος δε ἐπι τυραννιδα ἡκοντος πρωτη αἰτια το τοιαυτα βουλεσθαι : και γαρ ἠν | ||
τε γαρ σου χρηστοτης διεφαινετο παλαι και ἐπιστελλειν ἐμανθανες . ἡκοντος δε του καιρου και ἐργων και λογων πως ἐμελλες |
ἀνδρων ὑπερ ἑπτακαιδεκα , και τουτων ἀνευθεν οἱ ἱππεες και ἑτερος ὁμιλος ἑτερου στρατου . ἐκ μεν δη του πληθους | ||
διδους , ὁμοιον το σωμα παντες παρασχησονται και οὐ διαδηλος ἑτερος του ἑτερου , ἀλλ ' ἐν ὁκοιῳ σωματι ζωπυρεονται |
μεν περιεχον κατα των πραξαντων , ἐλεον δε και συμπαθειαν ἐπιφερον προς τους ἀνηκεστα πεπονθοτας . ἀπηντησαν γαρ αὐτῳ μεθ | ||
γνωμην συγκακουσθαι . σμηʹ . Κεφαλαια ἐστι παθος πονον κεφαλης ἐπιφερον ἀνυποιστον κατα περιοδους τινας , ὡστε και ἠχον εἰναι |
δε του παρακολουθουντος σημαινει το πρωτον , ἐπει ὁ πρωτος προσφατος ἐστι . τις οὐν , φησι , πρωτος ἐλαχε | ||
προσκορες . Ἀριστοφανης . χλωρος τυρος : ὁ νεος και προσφατος . χθιζινον και χθεσινον : το δε χθιζον Ὁμηρος |
. προσεκτεον δε και ταις ἐπεμβασεσι ταις προς τους των χρονων τοπους γινομεναις ὡς οὐ τα τυχοντα και αὐταις συλλαμβανομεναις | ||
δυναμαι πονων τηρω τε το φιλτρον , ὁ παρα των χρονων ἐκεινων ἐκτησαμην . ποιω τοινυν και νυν το του |
ἐφισταμενος αὐταις φερεται , ἐπιλαβων ταιν χεροιν τω ὀφθαλμω του φεροντος . ταυτην και ἱππαδα και κυβησινδα καλουσι την παιδιαν | ||
] . Ἀναμνησθωμεν δ ' ἡμετερου τινος αὐτων ἐργου , φεροντος εἰς τα παροντα . ἠν γαρ ποτε χρονος , |
ἐν ἀκακιᾳ και ἁπλοτητι . οὑτοι κατισχυσουσιν πασης πονηριας και παραμενουσιν εἰς ζωην αἰωνιον . μακαριοι παντες οἱ ἐργαζομενοι την | ||
του λοιπου μη συνοδοιπορειν φιλοις , οἱ ἐν κινδυνοις οὐ παραμενουσιν . ” ὁ λογος δηλοι , ὁτι τους γνησιους |
των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ : κἀν το ὑπο των ἀκρων περιεχομενον ὀρθογωνιον ἰσον ᾐ τῳ ὑπο των μεσων περιεχομενῳ ὀρθογωνιῳ | ||
ὡς μεγαλην . εἰ γαρ και ἑν ἐστι μοριον το περιεχομενον , ἀλλ ' οὐ πολυ πνευμα , και δια |
ὀξει . τα δε προϲφατα των ἑλκων το γλαυκιον θεραπευει λυομενον ὀξει και τα δι ' αὐτου κολλουρια και τα | ||
, οὐδε αἱμα , οὐδε ἀλλο τι σκεδαστεον , ἠ λυομενον , ἠ τηκομενον , ἠ διαρρεον : ἀλλα τις |
συγχωρειτε δε μηδεν ἀδικουντας , ἀλλα και παντων , ὡς προϊοντος του λογου δειχθησεται , εὐσεβεστατα διακειμενους και δικαιοτατα προς | ||
ἀσφαλως διεπορευετο : οὐ πορρω δ ' ὀντος Δασκυλειου , προϊοντος αὐτου οἱ ἱππεις ἠλαυνον ἐπι λοφον τινα , ὡς |
θεων ἐπᾳδει βαρβαρα και οὐδαμως συνετα Ἑλλησιν : ἐπᾳδει δε ἐπιλεγομενος ἐκ βιβλιου : ἀνευ τε δη πυρος ἀναγκη πασα | ||
την τροπην ἀποβεβληκοτας τας πανοπλιας καθωπλιζεν , ἀλλους δ ' ἐπιλεγομενος εἰς στρατιωτικας ταξεις κατεγραφε : τας δ ' ἐκ |
, ὠ Σωκρατες , ἡγουμενος το ζην πως ἐν αὐτῳ μενεις ; και ταυτα φροντιστης ὠν και ὑπερ ἡμας τους | ||
, λαλησει μετα σου , ἐαν δε μη ἐλθῃ , μενεις μεθ ' ἡμων ὡδε ἑως [ ἐρχεται . ] |
ὡς Γλαυκος και Διομηδης : ὁ Ἰασων ὁ φιλος σου κακιστος τυγχανει : λυπας : λειπει ἀτοπον : τι χρημα | ||
του γαμου κυριος ἐστιν ἡ Ἀφροδιτη : εἰ δε Σεληνη κακιστος εἰς ἀρρεν οὐσα ζῳδιον , ὁ δε του γαμου |
μεσουρανουσι της τε Ἀρκτου ὁ ἐν ἀκρᾳ τῃ οὐρᾳ , ὑπολειπομενος μικρον του μεσημβρινου , και του Βοωτου ὁ βορειοτερος | ||
ἀρχῃ της δυσεως των τε Διδυμων ὁ Προπους , μικρον ὑπολειπομενος του μεσημβρινου , και του Λαγωου οἱ ἐν μεσῳ |
. και προς ἐκεινον μεν εὐκολον οὐσαν ἑωρα την ἐπαναστασιν παροντων μεν αὐτῳ των Μυρμιδονων , διαβεβλημενου δε προς τους | ||
. ξενων παροντων : δια το ἐν τοις Βαβυλωνιοις πολλων παροντων ξενων εἰρηκεναι κατα πολλων τον Ἀριστοφανην : διο και |
ἐξ ὡν δια των ὁρων εὑρηκαμεν το ἐξ ἀναγκης μηδενι συναγομενον : τουτο γαρ ἀναιρετικον ἐστι παντων των καταφατικων . | ||
και την συνωσιν ἀπεργαζομενα πηγνυσιν : το δε παρα φυσιν συναγομενον μαχεται κατα φυσιν αὐτο ἑαυτο εἰς τοὐναντιον ἀπωθουν . |
τουτο ἐφευροι , ἑτερον ὑπερ αὐτου εἰς θυσιαν προσαξει . περιερχομενος δε ὁρᾳ το αὐτου προβατον ὑπο λεοντος βιβρωσκομενον . | ||
προς αὐτον ἐν Βαβυλωνι και βιωσαι τον λοιπον χρονον . περιερχομενος δε τας λοιπας πολεις ἐπεδεικνυτο την ἑαυτου σοφιαν και |
γʹ . Ἡμικυκλιον το ἐπι της ΑΓ ῥητην ἐχον την διαμετρον , και τῃ ἐκ του κεντρου ἰση ἐστω ἡ | ||
ὀντος συνεβαινε . Μειζονα ἀρα και των ὑψηλοτατων ὀρων την διαμετρον ἐχει , ὑψηλοτερας τε των ἀκρωρειων και ἐξ ὑπερτερου |
Πολυδωρον . τροπος δε ἐστι λογος κατα παρατροπην του κυριου λεγομενος κατα τινα δηλωσιν κοσμιωτεραν ἠ κατα το ἀναγκαιον . | ||
. δευτερος ὁ ἐπι πονηριᾳ κωμῳδουμενος . τριτος ὁ Ψακαδος λεγομενος . τεταρτος ὁ τραπεζιτης , οὑ μεμνηται Εὐπολις ἐν |
ἀντιπερην Ὀρνιθος ἑλισσεται : ἡ δε μεσηγυ ὀρνιθεης κεφαλης και γουνατος ἐστηρικται . Ἠτοι γαρ και Ζηνι παρατρεχει αἰολος Ὀρνις | ||
γουνος : ἐφην δε ἐν δισταγμῳ , μη ἀρα του γουνατος και δουρατος εἰσι συγκοπαι . . Παρον δε κἀκ |
' ἀλληλῃσι φερεσθαι . ἐκ δε του οἰγομενος παραπεπταται ἐγγυθι Ποντος πολλος ἐων και πολλον ἐπ ' ἀντολιης μυχον ἑρπων | ||
ποντικον . Τις γαρ ἀνδρων φιλοσοφων οὐκ οἰδεν ὁτι ὁ Ποντος καταρρους ἐστιν ἐκ των ποταμων παντοθεν περικλυζομενος ; Ἀληθως |
τις ἀν ἀποστησειεν αὐτης τον Ἀγαμεμνονα , ὁπως ἀν μη ἀποληται ; μηχανηματι ] της μελαγκερου βοος . λαβουσα ] | ||
ὑπο της πολεως ἡς προστατει , ἁμα δ ' ἀν ἀποληται , οὐκ ἀν ποτε τουτ ' ἀδικως παθειν ὑπο |
ἑκαστα το καθολου συνιστασθαι ποιουσα . Περι του δευτερου ἐντευθεν ζητηματος ἀποδιδωσι , τις ἡ γνωριζουσα τας ἀρχας ἑξις , | ||
εὐεπηβολως εἰπειν , ἡ δε ἀγχινοια της αἰτιας του προτεθεντος ζητηματος ἀποδοσις ταχεια ἐστιν , οἱον δια τι βελτιον ἀρχεσθαι |
σπουδην : ἐπειδη δε ἡκεν εἰς την πολιν , ἐπι τινος ὑψηλης ἠϊονος οἰκοδομειν ἠρξατο ταφον , παντα ὁμοιον τῳ | ||
, ἐν δε συγγνωμῃ της ἀγνοιας ἠ της ἀναγκης ἠ τινος ἀλλου βιασαμενου κρειττονος : ἐτι δε πλατυνεται το δικαιον |
τουτο δε το σωμα παρα τον της ἐπιμονης χρονον ἐνεργειται διαλυομενον και ἀειδες γιγνομενον : ταυτα δε οὐ δυναται πασχειν | ||
ξηραινων εἰς σκιαν διδου ὑπο την γλωτταν κατεχειν και το διαλυομενον ὑγρον καταπινετω . Ἀλλο . Γλυκυρριζης , σικυου ἡμερου |
πετομενον , ἀλλα και ἁλισκεται δια την αὐτου σκιαν , προσερχομενον αὐτῃ καθ ' ὑδατος ὁραθεισῃ . Ἀμαλθειας κερας : | ||
και ἐνθεασμους ὡς ἐκστατικην . μεταπειθοντι . ἱνα ἀλλον νοησωμεν προσερχομενον τῳ μουσικῳ χαριν τινος δεησεως και ὡν λεγει , |
, Χαιρεα . οὐ ] γαρ τι βουλ [ ] πος ἠν ] ἐμοι καλως ] ἐχει κατα ] τροπον | ||
τα εἰς ος ὀνοματα οὐκ εἰσι μονοσυλλαβα : το γαρ πος , οἱον ὡς πος ἐχει μαινομενοισιν , ἀπο του |
παρατεθεισης αὐτοις τραπεζης και προσφαγηματος θερμου σφοδρα ὀντος ὁ ἀνθρωπος ἀναιρουμενος κατα μικρον τῳ στοματι προσεφερε και ἐφυσα . πυνθανομενου | ||
κομισῃ τις οἱ ὁσα ἐτρυγησεν . εἰτα μεντοι τῃ προβοσκιδι ἀναιρουμενος ἐκ του ταλαρου της φατνης καταπαττει τα χειλη , |
, ἐνθεν βεβυσμενος : οὑ παραγωγον βυζω , ὁ παθητικος παρακειμενος βεβυκται , ὡς βαζω βεβακται , οἱον : ἐπος | ||
: τετυπα γαρ ἐστιν : κοινῳ δε λογῳ ἁπας μεσος παρακειμενος τοιουτον συμφωνον ἐχει ἐν τῃ ληγουσῃ , οἱον ἐχει |
του σωματος ἐμβρωματιου λημφθεντος ὀλιγου και κατα παν εὐαρεστου του καταστηματος ὑπαρχοντος . παυομενης της καθαρσεως και παρακμαζουσης : ὁ | ||
τινος ἐνδειξις φυσικου λογου . Το δε σεμνον κἀκ του καταστηματος ἑωρατο . Πορεια τε γαρ ἠν εὐτακτος και βλεμμα |
ἐν ἀλλῃ πολει τοιαυτα τολμαν αἰσχρον , πολυ δη που δεινοτερον ἐν τῃ ἐλευθερᾳ ταυτῃ . εἰ δε περι ἀσεβειας | ||
. . : ἠτοι συνεμαχησαν τοις πολεμιοις ἡμων . καιτοι δεινοτερον ἐστιν . . . : εἰ ἑνεκα , φησιν |
? Βουλυτος : ἡ δειλινη ὀψια , ὁτε οἱ βοες ἀπολυονται των ἐργων , . , . . , , | ||
ἀναγινωσκομενοις ἀκολουθησαντες ἀδυνατησωσι σωσαι τον καμνοντα , ἀθῳοι παντος ἐγκληματος ἀπολυονται , ἐαν δε τι παρα τα γεγραμμενα ποιησωσι , |
το δημιουργημα . τουτο μεντοι το δωρον ἱστορηκαμεν και ἡμεις ἀνακειμενον ἐν Ῥωμηι ἐν τωι ἱερωι του Διος του Καπετωλιου | ||
τουτον μεν οὐν οὐχ ἑωρακαμεν ἡμεις , τον δε Διονυσον ἀνακειμενον ἐν τῳ Δημητρειῳ τῳ ἐν Ῥωμῃ καλλιστον ἐργον ἑωρωμεν |
εὐσκοπως και μηδεν παραλελοιποτα των εἰς το νικαν ἀπειρηκοτα και παρειμενον και περας ἀστεφανωτον ἐξελθοντα του σταδιου , τον δε | ||
τις ἐστιν ὁ μελλων λυσαι αὐτον του δεσμου . : παρειμενον ] Ὁ παρηκας . : Φιλανθρωπως αἱ Ὠκεανιδες ἡγουνται |
εὑρηταικαιρον ἀν ἐχοι και τουτον ποντιον ξεινον καλεισθαι . θ ξεινος ] φιλος . συθεις ] ὁρμηθεις . συθεις ] | ||
μνηστηρες ἀγηνορες , ὀφρα τι εἰπω : μοιραν μεν δη ξεινος ἐχει παλαι , ὡς ἐπεοικεν , ἰσην : οὐ |
και διδασκων τους ἀρχομενους , ὁτι ὁστις ἀρετην διωκει , προτερος παρα σοι των ἐκεινην οὐκ ἀγαπων - των . | ||
καθ ' ἑαυτον ἐμβαλλει . και τοινυν ὁταν μεν ὁ προτερος εἰρημενος ἐνεργῃ , καθελκει το συνεχες αὐτου μερος του |
ἀρχης μεσην περιεχωσι την Σεληνην ἐν μεν Διδυμοις ὀντες χειραγραν ἐπιφερουσιν , ἐν δε Ἰχθυσι ποδαγραν . Τας δε χειρουργιας | ||
θανατον και τῃ πραξει και τῃ ὁλῃ ὑποστασει τους κινδυνους ἐπιφερουσιν : ἐπι δε των ἐπαναφορων τα ἐλπιζομενα ἐπι χειρον |
' οἱ ς ' ἐφυσαν , ἐμφρονες . Ποιοισι ; μεινον : τις δε μ ' ἐκφυει βροτων ; Ἡδ | ||
αὐτων καθισῃς : ἀλλα ὡς ἐμμενεις τῃ ἁπλοτητι σου , μεινον , και καθιῃ μετ ' αὐτων και ὁσοι ἐαν |
μη κατα λογον ἀπολειπεσθαι των ἐν ταις ἀλεειναις ἀλλα και προτερειν ὡσπερ και τα περι Ἑλλησποντον . Ἰσχυρας γαρ της | ||
το δ ' ἀληθες οὐχ οὑτως ἐχει δια το πολυ προτερειν τοις χρονοις τας κατα Λιβυην και πραξεις ἀξιολογους ἐπιτελεσασθαι |
το λειπομενον ἁπλουν δηλωσει του ὁλου την συνθεσιν ἐκ του δηλουμενου , ἐπει το ἀφῃρημενον ἐν λεκτῳ καθειστηκει . ἐκκεισθω | ||
μη και οὐν . προς οὑς ἀντιτιθησι Τρυφων κἀκ του δηλουμενου κἀκ της φωνης . ἐκ μεν οὐν του δηλουμενου |
ἐστι δια το κρατιστον . ἀφρονως δε ποιει και εἰ ἀπεχεται των ἀλλοτριων δικαστης ὠν και δυναμενος λαμβανειν . ἀλλ | ||
ἀποφερομενων . Ὁ γαρ κεστρευς των ἀλλων ἰχθυων ἀλληλοφαγουντων μονος ἀπεχεται της σαρκοφαγιας : νεμεται δε την ἰλυν ταλαιπωρων , |
τουτων ὑπαρχοντων περι Μιλτιαδου τολμαν τα χειρω λεγειν και τοσουτον ἀπεχειν του τιμαν ὡστε και την ὑπαρχουσαν αὐτῳ δικαιως τιμην | ||
και των ἐκ της ῥηθεισης προστεθεντων αἰτιας , ὡς τοσουτον ἀπεχειν βαπτισθηναι την ὁλκαδα ὁσον μιας παλαιστης το μετρον ἐστιν |
ἠ τοσουτου ἀποδοσθαι . νεανισκοι οὐν τινες ὠνουμενοι μεγαν ἰχθυν εἰποντος του ἁλιεως τα αὐτα λυπηθεντες τῳ πολλακις ἀκουειν ὑποπιοντες | ||
μοι λεγε : ἀντι του , συ εἰπε , ἱνα εἰποντος σου μη ἀντιλεξω μηδε μαχησωμαι σοι . ΓΘ ἠ |
φυγων μετα του πατρος παρα Πηλει κατῳκει , και Ἀχιλλεως ἐρωμενος γινεται . . . Κεκροψ αὐτοχθων , συμφυες ἐχων | ||
γαρ τουτο μη ἐστιν [ ὁ ] ἐρως ἐγω δε ἐρωμενος , τι οὐν ταυτα ἀλγουμεν , τι δε ἀλληλους |
ἀλληλα και ἐκ της ἐν τῃ γῃ των ἱππων ποδοκροτησεως γινομενος , χριμπτεται και προσπελαζει ἡμων τοις ὠσιν . ἀλλως | ||
τους λογους θειναι . Ὁ δε γε περι τοιαυτης τεχνης γινομενος πας λογος συντομιας τε και σαφηνειας ἐπιδεισθαι μοι δοκει |
ὀντες . Μονονουχι λεγει σαφως , εἰ γερας ἐστι βασιλικον προτεινομενον ὑπο των θεων το ἀγαθοποιειν , και πλουτοδοτας εἰναι | ||
προβαλλομενον εἰς κατασκευην αὐτου του προτεινομενου , πορισμα δε το προτεινομενον εἰς πορισμον αὐτου του προτεινομενου . μετεγραφη δε οὑτος |
ὁδου το διαστημα των ὡρων ἀπο του ὁριζοντος ἠ του δυνοντος δι ' αὐτης της Σεληνης . εὑρεθεισα γαρ ἐν | ||
ἡλιος ἐν Τοξοτηι και ἀνατελλετω ἐν αὐτωι : παλιν δυετω δυνοντος ἡλιου : ἑσπερα ἐστι και νυξ : ὁ δε |
Κορινθιων και Ἠλειων και Μεγαρεων των ἀλλων ὡστε καταλυεσθαι , ποιουνται την ξυμβασιν και ἐσπεισαντο προς τους Ἀθηναιους και ὠμοσαν | ||
εὐθυς ἐκ παιδων προς τον κατα γην πολεμον την ἀσκησιν ποιουνται . και το πλειστου δε ἀξιον , το πειθεσθαι |
ναυσταθμον , ὡς περιβλεποντος ἐν κυκλῳ του πρεσβευτου και ἀξιωματικως εἰσιοντος . τινες δε “ ναυφρακτον ” την ἐν ναυσι | ||
κορυφαιου , τοιουτου δε του θεατρου , ἐκ φιλοσοφιας δε εἰσιοντος του χαριστηριου , ἡς και αὐτοι βασιλεις ἐν μεγαλῳ |
πολιν , ὁτι τοις ἐπειγομενοις ἐλθειν ποι δια ταχους κωλυμα παρεχεται τον ὀχλον ἀνακοπτουσα τοις ἀπαντωσιν ὡσπερ κυμασιν ἀντιπροσωποις δρομον | ||
και βοσκημασιν οὐδ ' ἀξιως ἐστιν εἰπειν την ἀφθονιαν ὁσην παρεχεται και την χρηστοκαρπιαν . ἐν μεσῳ δε και των |
εἰπειν αὐτῳ προς οὑ ] παρ ' οὑτινος χρεων ] ἀποκειμενον ἐκπεσειν ] ἐκβληθηναι τυραννιδος ] της βασιλειας ὁρα ] | ||
Ὑπεστιν δε αὐτοις πληθος ἀλογων παντοιων και γενηματων ἐν θημωνιαις ἀποκειμενον , και μαλιστα κεγχρου και ἐλυμου . Σωφρονουσι δε |
και εἰς την αὐτην μετοχην , ἀνθρωπος περιπατει , ἀνθρωπου ᾀδοντος ἠκουσα : και ἐτι συν ἀρθρῳ . ὁπερ ἀδυνατον | ||
την Δημητρ ' , ἀνιαρον ἀρ ' ἠν το κακως ᾀδοντος ἀκουειν : βουλοιμην γαρ κἀν ἀκαληφαις τον ἰσον χρονον |
ὑπο Θρασυμαχου ὡς τοιουτον ὀν ψεγεται , ἀδικια δ ' ἐπαινειται : ἀλλ ' ἐγω τις , ὡς ἐοικε , | ||
μαλλον ἐπαινειται , τουτο μαλλον ἀρετῃ προσηκει , μαλλον δε ἐπαινειται το ὡς δει διδοναι ἠ το ὡς δει λαμβανειν |
ὁ δε τεκτων και γλυπτης λιθοξοου μαλλον , των προτερων λειπομενος εἰς ἀκριβειαν , ὁ δε λιθοξοος των λοιπων ἐχει | ||
και τἀλλα , ὁσα δει γενεσθαι , ἐπειδη βραχυς ὁ λειπομενος ἐστι της ἀρχης τοις ὑπατοις χρονος , τους εἰσιοντας |
γιγνωσκοι ὁτι ἠ το σωμα ὑπεραιμουν δειται θεραπειας ἠ κοπου ἐνοντος δειται ἀναπαυσεως , ἠ κριθιασις ἠ ἀλλη τις ἀρρωστια | ||
εἰσι φιλοι . ἐαν δε ξηροτεροι ὠσι και ἀναπεπταμενοι μη ἐνοντος τρομου , κακοι και πονηροι , οὐ μεντοι κεχαρισμενοι |
. και ἐπει παλιν αἱ κλητικαι συνεμπιπτουσι ταις εὐθειαις , συγγινεται δ ' εὐθειαις τα ὁριστικα και ἐτι αἱ κλητικαι | ||
ἀλλα την ψυχην . ὑπενοηθη δε ὁτι και τῳ Ἀλκιβιαδῃ συγγινεται κατα τον αἰσχρον ἐρωτα . οἱ δε περι Σωκρατους |
και τερψιν , ἀδεως λοιπον ὑπηρετουν ἐννοουμενος ὡς οὐδεν εἰην κακιων του της Πασιφαης μοιχου . ἡ δε γυνη οὑτως | ||
μετα προσθηκης ἐγκρατης θηριωδης , ἠτοι δια το κρατειν θηριωδων κακιων . ἐστι δε πολλακις και κρατεισθαι , ἠτοι ἡττασθαι |
καυϲονι καθ ' ἑκαϲτον παροξυϲμον . ἐπι γαρ καυϲου ῥιγεοϲ ἐπιγενομενου λυει το νοϲημα . διενηνοχε δε ὁ καυϲοϲ του | ||
και κεραμῳ βαλλοντων , και ὑετου ἁμα δια νυκτος πολλου ἐπιγενομενου , ἐφοβηθησαν και τραπομενοι ἐφευγον δια της πολεως , |
. ἀλλ ' οὐ δια τουτ ' ἠδικηται το μη θεωμενον ἐχον εἰπειν τους θεωμενους . οὐκουν οὐδ ' εἰ | ||
τα περι Πυλον και Σφακτηριαν και τους αἰχμαλωτους . ΓΘ θεωμενον ] βλεπομενον . Γ ἐσχατον ] ἠγουν ἀπο της |
ἐναλλαγην ἐν ἐκεινῳ τῳ ἐτει αὐθεντικος εἰδημων των πρακτεων και προσκειμενος τοις ἐργοις , τευξεται δε τιμης και ἀξιας ὑψηλης | ||
και μενων , προσμενων , ἐγκειμενος , φροντιδα ἐχων , προσκειμενος . Μεμηλως παρα το μελω το φροντιζω , ὁ |
Κορυδος : ἐπι του πεπαιδευμενου : ἠ κοινῃ ἐπι του συνοντος ἀπαιδευτου τοις πεπαιδευμενοις . καθ ' ὑποκρισιν δε ἀναγνωστεον | ||
παντως το ποιουν προς το γιγνομενον , και ἀπο του συνοντος ἠβουλομεθα γνωριζειν το της ἐπιστροφης εἰδος ἀπο του οὐσιοποιου |
προτασεων . Λεγω δε ὁτι το ἐστι ἠ τῳ δικαιῳ προσκεισεται ἠ τῳ οὐ δικαιῳ . ἐνταυθα καλως εἰπεν ἐπι | ||
ἐν ἰσῳ γαρ ἀριθμῳ σχεδον τα της συνταξεως ἐγενετο . προσκεισεται γαρ και τῳ ἀλλοι μεν γαρ παντες , ὁσοι |
πεπεισμενος δε πειρωμαι και τους ἀλλους πειθειν ὁτι τουτου του κτηματος τῃ ἀνθρωπειᾳ φυσει συνεργον ἀμεινω Ἐρωτος οὐκ ἀν τις | ||
παρα γε τοις μη πανταπασιν ἀδικοις τον ἀποστερουμενον [ τινος κτηματος ] ὁ γουν κατατεθεικε κομιζεσθαι παρα των εἰληφοτων ; |
παρα τα ἐν ἐπιπεδοις δυο προσειληφως , δηλονοτι τεταρτου ὁρου προσγενομενου : ἐν γαρ τεσσαρσιν ὁροις το τριχῃ διαστατον , | ||
ἀλλα ἐγκαταλαμβανομενον , ἀραμενον φερειν . φορτιου δ ' οἰμαι προσγενομενου και αὐτος ἐγκατεληφθη . ὁθεν δη και ἀξιον θεωρησαι |
διδοασι κατα των ἀμεινονων το θαρσος . ἐριφος ἐπι τινος δωματος ἑστως ἐπειδη λυκον εἰδεν παριοντα , ἐλοιδορει αὐτον . | ||
[ ] τι συ παρα προθυροις , φιλα ; ποτερα δωματος εἰσοδους σαιρεις , ἠ δροσον ἐπι πεδωι βαλλεις οἱα |
και ἀγαν διψωδης : ὁθεν οὐ πονηρως ἐνιοι ἀλοῃ μισγοντες προσφερουσιν : οἱ δε θυμου κομῃ και ἁλσιν : οἱ | ||
ταλαιπωρια , οἱ δε σφισιν , οἱς τεχνη τιθασευειν , προσφερουσιν ἐτι κειμενοις πιτυος της ἡμερου καρπον προεκλεξαντες ἐκ των |
τον ἀνθρωπον , ὡσπερ τον Ἡρακλεα φασιν αὑτον ἐμπρησαι , μενοι ἀν αὐτου τα δογματα ἐν τῃ ψυχῃ , καθαπερ | ||
ἀοργητως πραττοντες ὁσα και οἱ σφοδρα τῳ θυμῳ φερο - μενοι . φυλακτεον οὐν και το τουτων ἀβλεπτημα ὡς πολυ |
προκειμενον , τουτον φιλον ἡγεισθαι . ἀκουσαντες οἱ Τεριναιοι του συνταγματος ἐδοξαν τινας ἐξ αὐτων ἐχειν προδοτας και ἐκ τουτου | ||
και ἑξης δειχθησεται τουτο προς το μη δεισθαι του Ἀρχιμηδειου συνταγματος ἑνεκεν μονου του θεωρηματος τουτου . Ἐστω γαρ κυκλος |
. το δε οἰμοι των κακων πολλακις , και ὁ μηρος πατασσεσθω , και λαρυγγιζε και ἐπιχρεμπτου τοις λεγομενοις και | ||
βαρους αὐτης ἐκκρεμαμενου του παντος σκελους , ἑτοιμως αὐθις ὁ μηρος ἐκστησεται της οἰκειας χωρας , εἰ τις ἐν τῳ |
ἐχων νυν ἀφιημι . , . . Εὐπειθιος παθων δε παντοιων καταμεστοι ὀντες οὐδε ἐν μεσοις αὐτοις τοις δρωμενοις οἱοι | ||
φησιν οὑτως : Ὁμηρος φυσεως λαχων θεαζουσης ἐπεων κοσμον ἐτεκτηνατο παντοιων : ὡς οὐκ ἐνον ἀνευ θειας και δαιμονιας φυσεως |
ὑπωπτευετο εὐπορειν μεγαλως χρηματων . Λαχαρην μεν οὐν τουτων ἑνεκα κτεινουσιν ἀνδρες Κορωναιοι : Δημητριος δε ὁ Ἀντιγονου τυραννων ἐλευθερωσας | ||
ἐν κυκλῳ κεντρα ἐχον , δι ' οὑ τους βασανιζομενους κτεινουσιν . ὁμοιον δε ἐστι κναφικῳ κτενι . Κνησιωντα , |
ὀξυκρατον ὑδαρεϲτατον και αὐτο το ὑδωρ καθ ' αὑτο ψυχρον καταντλουμενον και των ξηρων τι προϲαγομενον των ἀποδακρυτικων και μαλιϲτα | ||
φαλαγγιοδηκτοι , λουτρῳ συνεχει θερμῳ : ἐστω δε και το καταντλουμενον τῃ πληγῃ ὑδωρ ἀφεψηματος τριφυλλου της ἀσφαλτωδους μετ ' |
γιγνομενον : τουτῳ δε δη τῳ γενει τον τας ἐπωνυμιας θεμενον ἀναπνοην και ἐκπνοην λεγομεν θεσθαι τοὐνομα . παν δε | ||
το παιδιον τρεφειν ὡς θυγατριον μετα πασης ἐπιμελειας , ὀνομα θεμενον Σεμιραμιν , ὁπερ ἐστι κατα την των Συρων διαλεκτον |
, χρηιζων ἡμετερους αὐθις ἱκοιο δομους . Ἐστε μεν αὐτος ἐπινον ἀπο κρηνης μελανυδρου , ἡδυ τι μοι ἐδοκει και | ||
ἀρκουσαν παρειχον , κατακειμενοι δε ἐν σκιμποσιν ἐδειπνουν , και ἐπινον ἐκ κερατινων ποτηριων , οἱς ἐνετυγχανον ἐν τῃ χωρᾳ |
δ ' οὐτ ' Ὀδυσηα ἐγων ἰδον οὐτ ' ἐμε κεινος . ” την δ ' αὐ Τηλεμαχος πεπνυμενος ἀντιον | ||
την παλην , τιμᾳ τε την Ἀρκαδιαν την εὐανορα : κεινος , ὠ παι του Σωστρατου , και τα λοιπα |
και ἐν τῳ προς ἑτερον ἀσχετῳ , του δε νου προελθοντος ἀπ ' αὐτης και σχεσεως ἐγγενομενης προς αὐτου τινος | ||
ἡ γνωσις ἐξαιρετος , ἠ , κοινοτερον φαναι , του προελθοντος : ἡ δε οὐσια οὐτε γνωσιν ἐχοι ἀν , |
μεν οὐν ἁπαξαπαντων . ὁτι το ταττομενον ποιω ; το ταττομενον γαρ δει ποιειν τον σωφρονα ; μαλιστα παντων . | ||
οὐ γαρ ; ἠλιθιωτατος μεν οὐν ἁπαξαπαντων . ὁτι το ταττομενον ποιω ; το ταττομενον γαρ δει ποιειν τον σωφρονα |
οἱ μανθανοντες εἰς κολασιν ἠσαν ὑπευθυνοι . το γαρ ἰσως προσκειμενον ἐνταυθα ταυτην την ἐννοιαν βουλεται λανθανοντως εἰσαγειν . ἐν | ||
περι , θελω πυθεσθαι μη ' πι τοις παλαι κακοις προσκειμενον τι πημα σην δακνει φρενα . ὠ παι , |
του δια σε . Δωριεων των ἐπι Ἰταλιας ἐστι το κειμενων ὀνοματων κυριου τε και προσηγορικου τῳ μεν κυριῳ προστιθεναι | ||
εἰ σφαιροειδης ὁ κοσμος . Ἐκ των παρ ' ἑκαστοις κειμενων . Ὁ γαρ ῥητωρ τα πολιτικα διαπλεκει ζητηματα , |
πραγματων παραθεσιν ποιησηται , ἐχουσαν ἀνταποδοσιν την ἀπο του προκειμενου διηγηματος . και ἐστι παρ ' αὐτῳ ποικιλα τα εἰδη | ||
και μικτον ἐκ δυοιν ἠ πλειονων ποιειν , ὡς του διηγηματος τα μεν ἀπαγγειλαι κατα τον του ἀποφαινομενου τροπον , |
και ἐδεσμασι κεχρημενος ψυχροις , οἱον πεποσιν , εἰ ὁ καιρος ἐχει , και ῥοδακινοις και ἰντυβοις και θριδακινῃ και | ||
× – × × – ] α κεισθαι [ ] καιρος [ ] ? εἰ ? ? ποτ ? [ |
ὀξει , κρινου ῥιζα μετα μελιτοϲ , κρομυον ϲυν ὀξει καταχριομενον ἐν ἡλιῳ , κροκοδειλου χερϲαιου κοπροϲ , ὁμοιωϲ και | ||
ἐξαιρει βατραχιον καταπλασθεν ἠ καππαρεως φυλλα ἠ ψιμυθιον συν ὀξει καταχριομενον : χρονῳ δ ' αἰρει τουτο . μωλωπας δε |
, καθο και ἡ ἐξ αὐτων μεταληφθεισα μετοχη στερουμενη των προκειμενων και της των ῥηματων ἰδεας ἀπεβληθη . οὐ γαρ | ||
την συνθεσιν των ἀντωνυμιων τα ὀνοματα παρῃτησατοἘπει . κἀκ των προκειμενων τα ὀνοματα μετελαμβανετο , δηλον ὡς και τα προκειμενα |
των πολεμιων , ἀλλα σφας αὐτους εἰς δουλειαν προδουναι και προυπτον κινδυνον προς το δειλιας ἐγκλημα φερειν και πασης εὐηθειας | ||
δεκτικη γινεται του ἀρθρου , οἱ δυο ἀνθρωποι τρεχουσι . προυπτον οὐν ὁτι ἡ του ἀμφοτεροι συνταξις , το εὐχρηστον |
την Ἀκεσαιου σεληνην : παροιμια , λεγεται δε ἐπι των διαμενοντων και βραδυνοντων . ἠν δε Νειλεω κυβερνητης ὁ Ἀκεσαιος | ||
ἐμπροσθεν , ἐπιφανειαν δε την ἐκ δεξιων ἠ εὐωνυμων , διαμενοντων ἑκαστῳ των τε ἐπιστατων και παραστατων . ἀναστροφη δε |
δε β ἐφ ' ἡμερας β πρωϊ και δειλης : καθαιρονται γαρ ἀλυπως . και ἐν παροξυσμῳ μεν δοθεν δυσπνοουσιν | ||
μεμπτεον δε τουτους : και γαρ μεχρι πλειονων ἡμερων ἐνιαι καθαιρονται κατα φυσιν του ἰσου πληθους εἰς πλειονας ἡμερας ἐπιμερισθεντος |
στρατοπεδου μετα τωνδε : αὐτος δε ὑμιν Μαρδονιος και ὁ στρατος αὐτου οὑτος κατα ποδας ἐμεο ἐλαυνων προσδοκιμος ἐστι . | ||
' ὁ μεινας ] ἀλλ ' οὐδ ' ὁ καταλειφθεις στρατος τῳ Μαρδονι , αἱ τριακοντα μυριαδες , ὑποστρεψουσιν εἰς |