, ἠν δεῃ , κουφα , και ἠν διωκητε , ἀφυκτα τοις πολεμιοις ἐσται , ὑμων οὑτω μεγαλα διαβαινοντων ἐπ | ||
βαρυτατα . τουτου τοινυν του ἠχου ὁστις ἀν ἀκουσῃ , ἀφυκτα οἱ ἐστι , και οὐ μετα μακρον ἀποθνησκει . |
ἐν τῳ κανονι και χωρις του κτεις κτενος και κλεις κλειδος : ταυτα γαρ την αὐτην ἐχουσιν ὀρθην και κλητικην | ||
ἐπιπονον εἰναι το νοσημα και τῳ τα ἀλγηματα διηκειν μεχρι κλειδος και τριτον τῳ εἰ μη ἀναπτυσθειη ἐν ταις κυριαις |
τοὐπισω πεπλεγμενοις , κατ ' ἀνακλασιν πεπλεγμενοις . ἁλοντα : κρατηθεντα . Ὑπεξεκλεψε : κρυφιως ἠλθεν . ἐξειρυσεν : διεσωσεν | ||
Και τα μεν οὑτω καιρια των μοριων ἐφ ' οἱῳδητινι κρατηθεντα παθει ῥᾳδιως ἀν τα οὐρα ἀλλοιωσει τῃ καιριοτητι , |
και ἀνδριαντων ἀναστασεσι ταις τε λοιπαις τιμαις την δοθεισαν χαριν ἐπιστωσατο . ἐπει δε αὐτῳ τα προς τον Ἀλβινον δια | ||
προς την Ὀλυνθιαν γυναικα , ἐκ του ἀλλου βιου ταυτα ἐπιστωσατο : οὐκ ἰσασιν οὑτοι σε το μεν ἐξ ἀρχης |
] ματερα [ ] ταν λιπαραν μεν Αἰγυπτον ἀγχικρημνον παλιναιρετα οἰκοδομηματα λυθιραμμος διθυραμβα θυσων διθυραμβον Τι καλλιον ἀρχομενοισιν ἠ καταπαυομενοισιν | ||
ἐς τε τα προπυλαια της ἀκροπολεως και ἐς και τἀλλα οἰκοδομηματα , και ἐς Ποτιδαιαν ἐπανηλωθη . τον ὀπισθοδομον : |
ὑπ ' ἀνθρωπων δε την χωραν βεβασιλευσθαι φασιν [ ἀπο Μοιριδος ] ἐτη βραχυ λειποντα των πεντακισχιλιων 〚 μεχρι της | ||
την Μαντω ἐρχεται προς αὐτην και λεγει τον ἐρωτα τον Μοιριδος . Ἡ δε ἐν ὀργῃ γενομενη πασων ἐφη δυστυχεστατη |
παλιν ἐμπειριαν ἠμελημενην ; δοκεις δε μοι μαχης ἡμιν ὀνειδιζειν ἀπαιδευσιαν ὑπολαμβανων οὑτως ἀπειροκαλως ἡμας και μειρακιωδως ὁπλοις ἐπιχειρειν . | ||
γυναικος . μεγαλην παιδειαν νομιζε δι ' ἡς δυνησῃ φερειν ἀπαιδευσιαν . μητε την γλωτταν σου χραινετω τις ἀνιαρος και |
περι του τον γυμνασιαρχον , των ἰσχιων αὐτου ἡπτετο : ἀγανακτουντος δε , ἐφη , “ τι γαρ ; οὐχι | ||
Ἐκλαβων γαρ ὡς ἐοικεν ἱππον ἀλινδουμενον γραψαι , τρεχοντα ἐγραψεν ἀγανακτουντος δε του ἀνθρωπου γελασας ὁ Παυσων κατεστρεψε τον πινακα |
. βλαβη ] λυπη . ἀνιαρος ] λυπηρος . , βλαβερος . λυσανιας ] ἐλευθερωτης , λυων τας λυπας , | ||
τον τοιουτον ἐραστην , και δειξαι ὁτι και κακος και βλαβερος ἐστι , και ὁτι αἰσχρος , και λοιπον ὁτι |
, Σωκρατης . ῥημα δε ἐστι μερος λογου σημαινον ἀσυνθετον κατηγορημα , ὡς ὁ Διογενης , ἠ , ὡς τινες | ||
και τα ἐρωτηματα και τα πυσματα . Ἐστι δε το κατηγορημα το κατα τινος ἀγορευομενον ἠ πραγμα συντακτον περι τινος |
Ὁ μεν οὐν Ἱππαρχος ἐπεχειρησε μεν και την τοιαυτην διορθωσιν ποιη - σασθαι . πανυ δ ' ἀναισθητως ἀνεπιστατως και | ||
δε και σκυλτικος ἐν ἀρχῃ , ὑστερον δε και κερδη ποιη - σει και προκοπας και ἐχθρων ταπεινωσιν . ἐπι |
μεγαλους συς , ἀπο του περι τους ὀδοντας σιαλου . σιγαλοεντα σεσιγαλωμενα , πεποικιλμενα . και σιγαλωμα καλουσιν οἱ σκυτεις | ||
, ἐμβαλετ ' εὐνην , δεμνια και χλαινας και ῥηγεα σιγαλοεντα . χλανιδας δε τας φορουμενας και μαλακωτερας . . |
μηδεν παθουσας . παρδαλεως δε ποτε ὀξυτατῳ δρομῳ τον ἐκκαλουμενον καταλαβουσης φθασας τῳ ἀκοντιῳ μελλουσαν δηξεσθαι , την μεν ἀπεκτεινε | ||
ὁσον εὐγενειας χαριν πολυ των εὐπατριδων ἀπελειπετο . ἡμερας οὐν καταλαβουσης κατηλθεν ἐπι το συνεδριον της βουλης οὐτε το πυρ |
τῳ ἀπο γνωμης ὀντι ἁπλῳ οὐκ ἐμπιπτει ἡ των ἐλεγχων ἀπαιτησις : οἱον ὡς ἐπι τουτου : νομος την ἐπιτροπευομενην | ||
μεταληψις , πιθανη ἀπολογια : το δε παραγραφικον και ἐλεγχων ἀπαιτησις ἐξωθεν ἐστιν : ἐκλειποντος οὐν του πραγματος ἐκλειπει και |
φανῃ τουτο ἀπροφασιστως ποιων , τουτον ὁρω παρα Κυρου τιμης τυγχανοντα : το τε προς τους πολεμιους ἀλκιμον εἰναι οὐ | ||
δια του ω μεγαλου γραφονται , ὀξυτονα τε και βαρυτονα τυγχανοντα : λωρος : χωρος : Ὠρος ὀνομα κυριον : |
ὁ μεν γαρ λογος τροφη διανοιας ἐστι : τουτον δε ἀκαθαρτον ἡ πονηρια ποιει των ἀνθρωπων . Ἀνδοκυδου Πυθαγορειου . | ||
το αἱμα . τουτο οὐν ἀναδιδοται εἰς παν το σωμα ἀκαθαρτον ὀν , και λοιπον καινοτομειται το της φυσεως νομιμον |
γλοιου παχοϲ προϲμηξαϲ την κεφαλην ἐπιχριε τῳ φαρμακῳ και ἐα νυκτα και ἡμεραν και τοτε ἀπονιψαϲθαι κελευε . Ἀλλο . | ||
το ἐλυτρον τοις γραμμασιν , εἰτα ἐασεις ὀξει βρεχεσθαι την νυκτα , τῃ ἑξης περιελων τον κηρον , εὑρησεις των |
ὀρθως τῳ σωματι και † αὐτα κατορθουμενα . κακιας γαρ ἐπικρατουσης ἐν τῃ ψυχῃ , εἰς πονηρα και αὐτα συντελεσουσι | ||
ψιλην δυσκρασιαν καμοντων τα οὐρα πανυ λεπτα διαφαινεται της οἱασδητινος ἐπικρατουσης δυσκρασιας , ἡττον δ ' αὐ λεπτα διαφαινεται , |
ἐλαβεν οὐν ἐκ μεν του εἰ ἐπιστητα , ὁτι και ἀποδεικτα , ὁπερ ἐστι ψευδος : ἐκ δε του εἰ | ||
ἀρχης κειμενων ἐστιν . οὐκ ἀρα δι ' ὁρισμου τα ἀποδεικτα ᾑ ἀποδεικτα ἀλλα δι ' ἀποδειξεως μονης γινωσκεται . |
ΖΚ μειζον δυναται τῳ ἀπο ἀσυμμετρου , και ἐστιν ἡ προσαρμοζουσα ἡ ΖΚ συμμετρος τῃ ἐκκειμενῃ ῥητῃ μηκει τῃ ΖΗ | ||
ἡ ΓΖ ἀποτομη ἐστιν ἑκτη . Ἐστω γαρ τῃ ΑΒ προσαρμοζουσα ἡ ΒΗ : αἱ ἀρα ΑΗ , ΗΒ δυναμει |
εἰς το τρεπομενον και πασχον καθηκουσιν . Ἡ μεντοι γενεσις πολυειδης οὐσα και ἐκ διαφεροντων συνισταμενη τῃ οἰκειᾳ μεν ἐναντιωσει | ||
της ὀνομασιας ἀπο του περι αὐτον σχηματος . ἐστι δε πολυειδης και πολυκινητος , ἐκ της των ἀνωμαλων και ἀτακτων |
ἐς ὑγιειην οὐκ ἀγαθα . “ ἀλλα και ποτ ' ἐρωτηθεντα ποτε δει πλησιαζειν εἰπειν : ὁταν βουλῃ γενεσθαι αὑτου | ||
παρεπιδημησαντα και θεασαμενον των Τρωικων σκυλων ἀσπιδα προσηλωμενην δακρυειν . ἐρωτηθεντα δε ὑπο των Ἀργειων την του παθους αἰτιαν εἰπειν |
της ἀκροασεως . ἰδοντα δ ' ἐκεινον χλαμυδα και καυσιαν φορουντα και κρηπιδα , καταγελασαντα „ το παλαιον ” φαναι | ||
σωτηρος ἑλησθε , ἠδη χρη γεραον , πολιον σφοδρα κρατα φορουντα οἰνον , ὑγραν χαιταν λευκῳ πεπυκασμενον ἀνθει πινειν , |
αὐτοις περι τας κωμας , ἀριστοκρατιᾳ δ ' ἐχρωντο , ἀπηλλαγμενοι δ ' ἠσαν των βαρεων δημαγωγων , ἡδοντο τοις | ||
και τα δεοντ ' ἐσομεθ ' ἐγνωκοτες και λογων ματαιων ἀπηλλαγμενοι : οὐ γαρ ἁττα ποτ ' ἐσται δει σκοπειν |
αὐτος ἠν και χολην εἰχε , και ἠγαπα τινα και ἐμισει . και εἰ γε ἀληθης ἐστιν ὁ περι του | ||
Μαντω εἰς Ἀντιοχειαν , ἐμνησικακει μεν και την Ῥοδην , ἐμισει δε και την Ἀνθιαν . Και δη την μεν |
, ” τας των νεων ἀνδρων ταξεις . νεοτευχεες νεωστι κατεσκευασμενοι . ὁ δε λογος ἐπι των διφρων . νεοαρδεα | ||
ὡν ἡ παρασκευη τουτον εἰχεν τον τροπον : πυργοι ξυλινοι κατεσκευασμενοι ἐπετιθεντο τοις νωτοις αὐτων , ἀφ ' ὡν ἀνδρες |
λογον κριτηριον ἀπολειπουσιν , ὡς ὁ Ποσειδωνιος ἐν τῳ περι κριτηριου φησι . Καθολικη προσωιδια , . . . . | ||
προς την της ἀληθειας εὑρεσιν . πολλαχως δη λεγομενου του κριτηριου , προκειται παλιν το σκεπτεσθαι προηγουμενως μεν περι του |
κατα σχολην τοις τοιουτοις καλλυνεσθαι προμηθουμενης , ἀλλ ' οὐ διαλεκτικης ἑτοιμοτητα και λεξιν και διανοιαν ἀποσχεδιαζουσης . τοιαυτα δε | ||
της ἀποδεικτικης ἐν τοις Ὑστεροις ἀναλυτικοις , περι δε της διαλεκτικης ἐν τοις Τοποις . προς δε την παρουσαν χρειαν |
γαρ αὐ κἀκεινο : ὡν ἐκρατησε στρατιωτων ὁπλοις τους ἑαυτου κοσμησας ἐπεμπεν ἐπι πολιν εὐ πεφραγμενην , οἱ δε οἰκειους | ||
το κρειττον διορθωσαμενος και τους ἀνδρας τοις πολεμικοις ὁπλοις δεοντως κοσμησας , συνεχεις ἐξοπλασιας και γυμνασιας ἐναγωνιους ἐποιειτο . ἐπενοησε |
την ἰδεαν , και ὑπο ταις της τευθιδος ἠ τευθου πλεκταναις φερεται , ὑποφερεται δε γε ὁμοιως και ταις της | ||
, ὡς μη ἁλισκοιτο σαγηνευθεισα και περιπεσουσα ταις του θηριου πλεκταναις . την μεν γαρ ἀνδριαν και την ἀλκην αὐτης |
, ἐν δε τῃ Ῥωμῃ ἀντι των ὑπατων τρεις χιλιαρχοι κατεσταθησαν , Γαιος Ἰουλιος , Πουπλιος Κορνηλιος , Γαιος Σερουιλιος | ||
ἀρχοντος δ ' Ἀθηνησι . . . . ἐν Ῥωμῃ κατεσταθησαν ὑπατοι Λευκιος Κορνηλιος Λεντλος και Κοιντος Ποπιλλιος . ἐπι |
. τοὐλεον ] το μαγειρικον τραπεζιον . τοὐλεον ] την μαγειρικην τραπεζαν . προσκεψομαι : περιεργασομαι , φησιν , εἰσελθων | ||
το Ὁμηρικον . ΓΘ ταυτησι ] την τραπεζαν δεικνυς την μαγειρικην . Γ ταυτησι ] της μαγειρικης τραπεζης . κατακνησθειην |
αὐτος ἐκινδυνευεν . οἱ δε ἐπιθεμενοι ἐγνωσθησαν ὑπο του σχηματος ἐξαπατηθεντες . Δαταμης πολιορκων Σινωπην , γραμματα παρα βασιλεως δεξαμενος | ||
. πολλοι δε και των συστρατευσαντων βαρβαρων ἀλλοι ἀλλαις πιστεσιν ἐξαπατηθεντες ἀπωλοντο . πολυ δε και ταδε χειρονες νυν εἰσι |
ὠ Ἀλκιβιαδη , εἰ μεν σε ἑωρων ἁ νυνδη διηλθον ἀγαπωντα και οἰομενον δειν ἐν τουτοις καταβιωναι , παλαι ἀν | ||
. πως οὐν πιθανον ἡγησαιτο ἀν τις ἀρχης ἐπιθυμησαι Νερουαν ἀγαπωντα , εἰ της ἑαυτου οἰκιας ἀρξοι , ἠ ὑπερ |
ἀνεπαυετο . μυος δε δια της χαιτης αὐτου διαδραμοντος ταραχθεις ἐξαναστας φοβερον ἀπεβλεπεν . ἀλωπεκος δε καταγελωσης εἰπεν : ” | ||
. λεοντος κοιμωμενου μυς τῳ σωματι ἐπεδραμεν : ὁ δε ἐξαναστας και συλλαβων αὐτον οἱος τε ἠν καταθοινησασθαι . του |
, πολλοι δε πιοντες στερνον ἰαθησαν και το ἀναγκαιον πνευμα ἀπελαβον , των δε ποδας ἐξωρθωσε , των δε ἀλλο | ||
' ὁμως και ἀπολαμβανουσι τα ἀφαιρεθεντα , καθαπερ την Συμβακην ἀπελαβον παρα των Ἀρμενιων ὑπο Ῥωμαιοις γεγονοτων , και αὐτοι |
, οὐδεν ἀτοπον : ἐχει γαρ τι και εὐκοιλιον και εὐστομαχον και διουρητικον . λαμβανειν δε δει τουτου δια θερμου | ||
οὑτως τε ἐκθλιβειν και ἀποτιθεσθαι . ἱκανως ἐστι στυπτικον και εὐστομαχον ῥευματιζομενῳ τε στομαχῳ και κοιλιᾳ χρησιμον προς τε τας |
, ὁμοιος δε ἐστι κατα το κυρτωμα βοειῳ . οὐτε πολυσχιδης ἐστιν οὐτε λειος , ἀλλα πολλας ἀνωμαλιας ἐν ἑαυτῳ | ||
ὠτειλας παραβυουσα . Ἀριστοφανους . Μυς ἐστι μεν καρχαροδους και πολυσχιδης , ἐχει δε δυο ποδας και δυο χειρας , |
το τοιουτο παρηκολουθει , το ἐπι γενικην φερεσθαι ἠ ἐπι δοτικην ἠ αἰτιατικην . ᾡ γαρ λογῳ και ἡ του | ||
ἀφειναι με : ἀντι του ἐκπεμψαι : το δε προς δοτικην ἀντι του συγχωρησαι . ἐγω δ ' ἡξειν ὡμολογησα |
ἐλθειν ἐπειγεσθαι , δεδιεναι δ ' ὡς ἐν νυκτι και θεραπαιναις το ὑποπτον , μεθ ' ἡμεραν ἡξειν ἐφη . | ||
, την Περσεφονην * ἐβλαψε : ἐπετρεψεν θεραπναις ἠγουν ταις θεραπαιναις ἠ τοποις προς ξενιαν ἐπιτηδειοις . * ὑλην : |
δαπανηματα . τοιαυτη δ ' οὐσα ποτερον εἰδος ἐστι της ἐλευθεριοτητος ἠ μερος ; εἰ μεν γαρ εἰδος , ἐπει | ||
προς την μεγαλοπρεπειαν : ὡς γαρ ἡ μεγαλοπρεπεια διαφερει της ἐλευθεριοτητος τῳ μεγαλῳ , περι τα χρηματα και αὐτης οὐσης |
φαυλως ἐχειν δοκει περι θεων , οὐ δια τοιαυτης ἀπολογιας θεραπευσομεν ; Ταξις δε μοι γενησεται των λογων ἡ των | ||
και τοις καρποις γινομενων την μεν χειρουργιαν ἀπαγορευειν χρη . θεραπευσομεν δ ' αὐτο κατα τροπους δισσους : ἠ γαρ |
, ὡς τραφηναι τελεως . Ταυτα ὠν χρη ἐς την ἰητρικην τεχνην ἐσενεγκαμενους , και ἀτρεκεως αὐτεης γνωσιν λαβοντας , | ||
ἐχοντα βιον αὐτεων ; καρτα γαρ ἐλπομαι μηδε την σην ἰητρικην ἁνδανειν αὐτεοισιν : δυσαρεστεονται γαρ ὑπ ' ἀκρασιης ἁπασι |
ἐξεβαλλε και παλιν Νικαιαν και Μαγνησιαν ἐδιδου , προσδοκαν την καθεστωσαν νυν δεκαδαρχιαν ἐσεσθαι παρ ' αὐτοις ; ἠ τον | ||
μοι κεφαλαιον του λογου τουτο ἐστιν , την νυν ὀρχησιν καθεστωσαν ἐπαινεσαι και δειξαι ὁσα ἐν αὑτῃ τερπνα και χρησιμα |
ὡς ποιητικον αἰτιον , οἱον καθ ' αὑτο ὁ ἀνθρωπος οἰκοδομος ὑπαρχει και ἰατρος , και ὡς ὑλικον αἰτιον : | ||
λεγω και ναυπηγικῃ και ταις παραπλησιαις : ὁ τε γαρ οἰκοδομος ὁταν πορισηται την ὑλην ἐξ ἡς μελλει κατασκευαζειν την |
. Ὀππιανος : ὡρια δορπα πασασθαι . . . . ἀπατερθεν : ἀποθεν , και χωρις : ἀπο του ἀτερ | ||
ἐξικομεθ ' ἀκτην , νησον ὑπερ δολιχην Θυνηιδα , της ἀπατερθεν Τεμβριος ἰχθυοεις θαλεραις πλημμυρεται ὀχθαις , Σαγγαριος θ ' |
μιξας μετα οἰνου και ἀπαλλαγησεται : την ⌊ δε ⌋ ποσοτητα ⌊ της ποσεως ⌋ δει σε στοχαζεσθαι προς την | ||
Π : ἐχει γαρ συγγενειαν προς το Ο κατα την ποσοτητα της συλλαβης : ἐχει γαρ και οἰκειοτητα προς την |
δε τροπος , ὁταν δυο συμβεβηκοτα οὐσιας κατηγορησωμεν : ὁ Κορισκος δικαιος μουσικος . παλιν τα καθ ' αὑτα τα | ||
τουτο το ἐρωτηθεντα ἐρωτηματα πολλα , οἱον ἀρ ' ὁ Κορισκος και ὁ Καλλιας οἰκοι εἰσιν ἠ οὐ ; , |
: Σεσογχωσις Αἰγυπτου πασης βασιλευς μετα Ὠρον τον Ἰσιδος και Ὀσιριδος παιδα την μεν Ἀσιαν ὁρμησας πασαν κατεστρεψατο , ὁμοιως | ||
. . . Διοσπολις : . . . . κτισμα Ὀσιριδος και Ἰσιδος . πριν δε ὑπο Περσων ἀφανισθηναι φησι |
Ἰλιον : [ Λυσιμαχος ] ἐν τωι ? Περι [ Ἐφορου ] ? φησι ? τον [ Ἀδραστον ] ˈ | ||
. ἰδ . . , : περι δε Θεοπομπου και Ἐφορου και Ἑλλανικου και Φιλιστου και των ὁμοιων τουτοις περιττον |
ἀρχης : ἀπελθοντος δ ' ἐκ του ζην και τουτου κατειχεν ὁ σατραπης την Ἁλικαρνασον ἐχων Ἀδαν γυναικα , ἡτις | ||
εἱς μεν αὐτων , ἀγνως τις , Φανοστρατῳ προσπιπτει και κατειχεν ἐκεινον , Κονων δ ' οὑτοσι και ὁ υἱος |
ἠ παρειναι ἐκεινῃ φαμεν . Το δε σεμνον ἑκατερον εἰναι ταὐτοτητα οὐ δηλοι : ἰσως γαρ ἀν και τῳ ἑτερῳ | ||
και παντα ἑν , εἰς ταὐτον αὐ συναγων και βλεπων ταὐτοτητα εἰδε γενομενην και οὐσαν ; Οὐκουν προς τρισιν ἐκεινοις |
κατω σπατανην . Δημητριος δε ὁ Σκηψιος φησι Λακωνα τινα κληθεντα ἐπι θοινην παρατεθεντων ἐχινων ἐπιλαβεσθαι ἑνος , οὐκ εἰδοτα | ||
, Ὁμηρος δε ἐν τραπεζῃ ὑπ ' Αἰγισθου προς εὐωχιαν κληθεντα . και παλιν φησιν ὁτι Αἰγισθος καλεσας τον Ἀγαμεμνονα |
καταφλεχθεις ἐτελευτησεν . των δε παροντων οἱ μεν μανιαν αὐτου κατεγνωσαν , οἱ δε κενοδοξιαν ἐπι καρτεριᾳ , τινες δε | ||
ἐλθοντες των ἱκετων ὡς πεντηκοντα ἀνδρας δικην ὑποσχειν ἐπεισαν και κατεγνωσαν παντων θανατον . οἱ δε πολλοι των ἱκετων , |
παντων μεν ἐν πασιν ἐνοντων , ἑκαστου δε κατα το ἐπικρατουν ἐν αὐτωι χαρακτηριζομενου . χρυσος γαρ φαινεται ἐκεινο , | ||
, ἀλλα παντα μεν μεμικται , λεγεται δε κατα το ἐπικρατουν ἑκαστον . Ἐπει οὐδε την γην ἀνευ ὑγρου φασι |
ἠν ἡ γραφη , τις ἀν ἐγενετο παρα ζωγραφου μειζων παραμυθια τοις δυστυχημασιν , ἠ γραφεσθαι παρ ' αὐτοις των | ||
ἁπερ ἡκει . μικρα μεν γαρ ταυτα , πενητι δε παραμυθια , Ῥητοριος δε των οὐκ εὐπορων . ἐστι δε |
ψοφου ἀνοιγεσθαι . της δε κατα του τεγους δεχομε - νης τον μοιχον , χλευαζοντας τους γειτονας ἐπι των μηδεν | ||
και οἱ του ἐργου ἐπισταται , ὡς ὁ Δημοσθε - νης ἑαυτον τειχοποιον καλει . ἐρεις δε ταφρον ἠλασαντο , |
τηνικαυτα ἀνομοιοσχημονας ἐχουσα τας προτασεις δια το [ εἰς ] ἀποφατικην εἰναι την ὑπαρχουσαν , καταφατικην δε την ἐνδεχομενην , | ||
τινες τισιν ἀντιστρεφουσι , μη ἀντιστρεφειν μεν ἑαυτῃ την καθολου ἀποφατικην ἐνδεχομενην εἰπομεν , ὑπερεθεμεθα μεντοι την αἰτιαν ἀποδωσειν , |
ἁπαντα πλην της τροφης : οὐδ ' οὑτω δε της ἀποστροφης τυγχανοντες εἰς μεγαλην ἀποριαν ἐμπιπτουσι δια το μητε νησον | ||
βιου ἑκαστην πραξιν ἐνεργῃς , ἀπηλλαγμενος πασης εἰκαιοτητος και ἐμπαθους ἀποστροφης ἀπο του αἱρουντος λογου και ὑποκρισεως και φιλαυτιας και |
συμπραξειν . ἀποστειλαντος δε και του δημου πρεσβειαν προς τον Πολυπερχοντα την κατηγορουσαν μεν των περι Φωκιωνα , παρακαλουσαν δε | ||
Διαβας οὐν ξυν μερει της στρατιας ἐς την Σογδιανην , Πολυπερχοντα δε και Ἀτταλον και Γοργιαν και Μελεαγρον αὐτου ἐν |
ἀπο βουλησεως , ἀπο δυναμεως , ἀπο της των ἐλεγχων ἀπαιτησεως : τουτῳ γαρ και πανυ ἰσχυει ὁ φευγων , | ||
ὁμοιως στοχαστικη τοις ἐμπιπτουσι πρωτοις τοποις ἐκ της των ἐλεγχων ἀπαιτησεως . οἱον , οὐκ εἰ τις παρεστιν ἁπλως , |
και ϲκορδα και πραϲα ὠμα μεν οὐδολωϲ τροφην διδωϲιν , ἑψηθεντα δε διϲ ἠ τριϲ ὀλιγιϲτην : ῥοαι ὀλιγοτροφοι : | ||
μετεχων οὐϲιαϲ χλιαραϲ ὁ γε χλωροϲ : οὑ τα φυλλα ἑψηθεντα ϲυν οἰνῳ τραυματων ἐϲτι κολλητικα πυρικαυτα τε και ϲπληνικουϲ |
τον αὐτον χρονον φυλαττουσι ταις ὀρθοτονουμεναις . Ἡ ἁμιν Δωρικη συστελλει το ι , ἐν οἱς ἐγκλινομενη προπερισπαται , αἰ | ||
γαρ εἰς ις ὀνοματα ἀπο μελλοντων γινομενα και βαρυνεται και συστελλει το ι , οἱον μεμψω μεμψις , ἑξω ἑξις |
ποιητης ἐν τοις Χειρογαστορσιν ; ἐγω γαρ και τουτον εὑρισκω μνημονευοντα των μυστρων ὁταν λεγῃ : μεμβραδοπωλαις , ἀνθρακοπωλαις , | ||
στιχους . ἐδει σε , φησιν , ὠ Βουκαιε , μνημονευοντα του θειου Λιτυερσου ἐπ ' ἐργον τον νουν ἐχειν |
αἱ ἐκ των σαγιττων βολαι και αἰφνιδιοι κατ ' αὐτων ἐγχειρησεις και αἱ ἐκ διαφορων τοπων ἐπελευσεις και αἱ των | ||
τοποις ἐφ ' ἱππων τασσειν . Αἱ γαρ των κοντατων ἐγχειρησεις κατα των τοξοτων , ὡς εἰπαμεν , εἰ μητε |
ἀλογως ἡμας φησι δουλωσαμενους τους ἐνθαδε ἐλευθερουν , ξυμφορος ἡμιν ἀπαρασκευος ὠν και χρηματα μονον φερων , τα δε ἐνθαδε | ||
δε ὁ ἐπι μηδενι τινι διαπρεπων . . . . ἀπαρασκευος ἀπαρασκευαστου διαφερει . ὁ μεν γαρ δι ' ἑαυτου |
οἱονει τον φονευσαντα : αὐθεντης γαρ λεγεται ὁ φονευτης . ἱκετευοντα . σημειωσαι . Ἀργητι μαλλῳ : εἰωθασιν οἱ ποιηται | ||
ἁρπασαι τον του βασιλεως παιδα και καθεσθηναι ἐπι της ἑστιας ἱκετευοντα . πραξαντος δε του Θεμιστοκλεους , ὁ Ἀδμητος κατελεησας |
ὑπερηρκε κατασκευην , ἀνηρ δε Ἀθηναιος ἐποιησεν Ἡρωδης ἐς μνημην ἀποθανουσης γυναικος . ἐμοι δε ἐν τῃ Ἀτθιδι συγγραφῃ το | ||
αὐτων ἐμαθε την ἀληθειαν . τοτε ἐλεος αὐτον εἰσηλθε της ἀποθανουσης και ἀποκτειναι μεν ἑαυτον ἐπεθυμει , Πολυχαρμος δε ἐκωλυε |
. οὐκ ᾐδειμεν δε παραπλησιοις ἐν αὐτῃ των πρῳην ὁμιλειν χαλεποις , ἠ και χειροσι , και δια ταυτα γε | ||
. . α . , . Ἀταρτηροις : σκληροις και χαλεποις : παρα την ἀτην , ὁ σημαινει την βλαβην |
μετα του μηνος τε του αὐτου τρια ἐργα καλλιστα ἡ ποδαρκης ἡμερα ἐν ταις κρανααις Ἀθαναις θηκε και ἐθηκεν ἀμφι | ||
' Ἑκτορα ποτμος ἑτοιμος . Την δ ' αὐτε προσεειπε ποδαρκης διος Ἀχιλλευς : αὐτικα τεθναιην , ἐπει οὐκ ἀρ |
ἡμερας δυο ἠ τρεις , ἐπειτα ἑψονται , μεχρι τακερωθωσιν αὐταρκως : μετα δε τουτο δει λαβειν ῥοδων ἀνθους ἠ | ||
ὡδε γαρ προσηκει μαλλον διαιτα λεπτυνουσα . Ἐπει δ ' αὐταρκως περι διαγνωσεως παθων της τε κοινης αἰσθησεως και των |
ἀκηρατον εἰναι και παντος κακου ἀχραντον . δει γαρ τοις ποιητικην μετιουσιν αἰδους μεμοιρασθαι παντως : διο και τας Μουσας | ||
την δ ' ἁπλως οὐδ ' εἰναι τεχνην , την ποιητικην , ἀλλ ' ἐπιπνοιαν ἐκ Μουσων , ὁς δ |
ἐστι το κρεας : το δε αἰτιον , πεφυκεν εἰναι πικροτατον . Εἰναι δε ἀλογα μεν ζῳα , φυσικην δε | ||
σον ἐστιν , ὁμοια σε τῳ Σαλαιθῳ ποιειν , ὁς πικροτατον κατα μοιχων θεις τοις Κροτωνιαταις νομον και θαυμαζομενος ἐπ |
λαβοντα ἀποχωρειν . και μηδεις νομισῃ ὡς ἐγω ὑπερ ἐμαυτου ἀγανακτων ταυτα εἰρηκα μαλλον ἠ ὑπερ ὑμων δεδιως μηποτε ἀρα | ||
ἐπι τῃ τυραννιδι αἰτιαν σχων και φυγῃ ἀιδιῳ ἐλασθεις , ἀγανακτων τ ' ἐπι τῃ συμφορᾳ και τιμωριαν παρα των |
ἀλλων προτεθειται δια το παχυμερεστερα τα των στασεων εἰναι , λεπτομερεστερα δε τα των εὑρεσεων και τουτων ἐτι λεπτοτερα τα | ||
, ῥυπτικα προσαγορευεται , τα δε και τους πορους ἐκκαθαιροντα λεπτομερεστερα τε τουτων ἐστι και τοις ἐμπλαστικοις ἐναντια και δια |
, οὐ λογῳ τυχον , ἀλλ ' ἐργῳ : και κρατησεις οὐ μονον των ἀνδρων ἁπαντων , ἀλλα και των | ||
οὐ περικρατεις , ἀπιθι θαρρων εἰς γωνιαν τινα , ὁπου κρατησεις , ἠ και πανταπασιν ἐξιθι του βιου , μη |
τυπτε . , σχετλιαζε , δερε . , τιμωρει . μεμνης ' ] ἐνθυμου . . ὁπως ] ἱνα . | ||
. Ὡς φαμενην προσεειπε πυκα φρονεων Μενελαος : Μηκετι νυν μεμνης ' ἁ τ ' ἐπασχομεν ἀλγεα θυμῳ : ἀλλα |
; τινας δε ὁρκους προτεινωμεν ; κἀν Σειρηνων τις γενηται πιθανωτερος , ὁ ἀνδροφονος οὐκ ἀκουει . μονοις ἱκετευειν με | ||
συνεβη καταπορνευθεισας , ὡς εἰρηκε Τιμαγενης , αἰσχρως ἀπολεσθαι . πιθανωτερος δ ' ἐστιν ὁ Ποσειδωνιου λογος : τα μεν |
συν ῥοδινῳ θερμανθεντα ἐνσταζε . Ὀνος θαλασσιος , ὁν τινες πολυπουν , οἱ δε ὀκταπουν λεγουσιν . τουτον βαλων ἐν | ||
ὑψηλου πυλεωνος δανδαιτις στειχουσα καλας ἠειδεν ἰουλους . ἰουλος το πολυπουν ζωον ὁθεν ἀπο μεταφορας και αἱ πολυκωποι νηες ἰουλοπεζοι |
Τυριος : Κυπριος : νυχιος : Στυγιος : Μυσιος : Πυθιος : βυθιος : δυϊος : κυκλιος : μυριος , | ||
ἀλλ ' οὐτε το παθος οἰδεν ἡ φυσις οὐτε ὁ Πυθιος ἐραστης κατεφαινετο . Πως δε διωκων την κορην ὁ |
. καλυμμα δε τον περι το κρανιον ὑμενα . * ἐκτα : ἐκτανε * Ἀμυκλαιου : του Λακωνικου * ἠραξε | ||
ἐτεισατο πατροφονηα , Αἰγισθον δολομητιν , ὁ οἱ πατερα κλυτον ἐκτα . και συ , φιλος , μαλα γαρ ς |
ὁ μουσικος ἐν Νομῳ παιδευτικῳ . φησι γουν διαφοραν τηνδε νομιστεον αἰδους και αἰσχυνης , ὁτι ἡ μεν αἰδως προς | ||
ἀπολογια : τοσουτον της ἐν πλουτῳ διαφερουσης αἱρετωτεραν την εὐειδη νομιστεον , ὁσον ἡ μεν ἰσως ἀν εὑροι χρηματαἠδη γαρ |
σχειν διαθεσιν : ἰασαμην οὐν και τουτον , ἀπορριψαι μεν κελευσας τα κωλικα βοηθηματα , τραφηναι δε χονδρῳ ἀλικος θερμῳ | ||
ἐν αὐτῃ γιγνομενοις τῃ δικῃ . οὑτος ἠν ὁ κἀμε κελευσας εἰσαγειν , ὡς δη της Φιλουμενου γοητειας ἐν ἐμοι |
Μελιταιος . ἐστι και πολις ἀποικος Καρχηδονιων : και δημος Οἰνηιδος φυλης . ὁ δημοτης Μελιτευς . . . . | ||
ἀπατησας ἀπεκτεινεν . . . . Περιθοιδαι : δημος της Οἰνηιδος φυλης , ἀπο Πειριθου του Ἰξιονος . νομος δ |
ἐκεινα , ὡσπερ ὁ οἰκος εἱς λεγεται τῳ παντα τα συμπληρουντα αὐτον περιεχειν . τουτο δε διχως λεγεται : ἠ | ||
το της ψυχης εἰδος ἀπομαξαμενης εἰς αὐτην της τεχνης τα συμπληρουντα την ψυχην : και γαρ λογισμου κατηγορειτο δηλωμα και |
εἰσι γαρ και τοις ὀνομασι καθαροι και σαφεις , και βραχεις και μεγαλοπρεπεις και δεινοι και ἠθικοι . Μενανδρου δε | ||
το ἑτερον μερος μηδε μιας εὐπορειν ἀπολογιας , ἐνταυθα δε βραχεις ἐχειν τους συναγωνιζομενους των λογων . Σωπατρου . Ἐγγυς |
, ὁτι ταυτα τα παθη φυσει πως ἀρχηθεν ἐν ἡμιν κινηθεντα φερεται , της μεν λυπης και της ἀλγηδονος ἐπιγινομενων | ||
. Ἀνθρωπον πολυν χρονον μη δυνηθεντα κινεισθαι , ὑστερον δε κινηθεντα τοις ποσι βουλομενοι σημηναι , βατραχον ἐχοντα τους ὀπισθιους |
τοπων και ὡρων . θεραπευτικα δε : των μεν εἰς χειρουργιαν ἀνηκοντων : Περι ἀγμων , Περι ἀρθρων , Περι | ||
ἀποκρουϲτικοιϲ ἠ και διαφορειν δυναμενοιϲ ὑπειξαι βοηθημαϲιν , ἐπι την χειρουργιαν ἀφικνουμεθα δια το μη τοιϲ ϲυνεχεϲιν ἐρεθιϲμοιϲ βηχαϲ τε |
και μετα ἀλλων μερων λογου ἐν ἀρχῃ , αὐταρεσκος , αὐτοδιδακτος . και δια τουτο ἐσημειουτο το φιλαυτος : εἰρηται | ||
ὡραν τοις ἀναγκαιοις χρωμενων . Ἑνος χανοντος μετεσχηκεν ἁτερος : αὐτοδιδακτος . Ἑνος φιλιη ξυνετου κρεσσων ἀσυνετων παντων : ἐκ |
γαρ ἐκ τουτων νοσηματα , ἐχει γαρ και τοις πολλοις καταφανη , ἐνθεν και ἐνδημα ὀνομαζονται . τουτων δε ἀποδεδοται | ||
νυκτι ] ἠδη γαρ ὑπεφηνεν τι ἡμερας , εἰς το καταφανη αὐτον γενεσθαι , ὁτι μεν ἐναργεστατον ἐστι , παντι |
αὐθωρον πτωμα γινονται . συκη τις ὡρᾳ χειμωνος τα ἑαυτης ἀποβαλουσα φυλλα ὑπο τινος ἐλαιας πλησιαζουσης την γυμνωσιν ὠνειδιζετο λεγουσης | ||
οὐτε πλησιαζουσαν βλαβην ἐκκλιναι , φερομενον δε ἀσκοπως οἱα ναυς ἀποβαλουσα τον κυβερνητην , ὡστε και ἐπι πετραν και αἰγιαλον |
, τον δε περι αὐτην την ἀκροπολιν ὀρειχαλκῳ μαρμαρυγας ἐχοντι πυρωδεις . Τα δε δη της ἀκροπολεως ἐντος βασιλεια κατεσκευασμενα | ||
ἐπι της ἐρημιας βουλομενη λαθειν . γλαυκωπες αὐτον : ἠ πυρωδεις : το γαρ γλαυκον ἐπι του πυρωδους ἐθεντο πολλοι |
, . , . * . ? Βρουχος : εἰδος ἀκριδος . εἰρηται παρα το βρυκειν , ὁ σημαινει το | ||
το ἐτος ἀποδεικνυει , ἐν δε Ταυρῳ σιτου φθοραν ὑπο ἀκριδος , ἐν δε τοις Διδυμοις λιμον ἰσχυρον , ἐν |
δυσπειθης , ἀλλα καιπερ τοσαυτης τρυφης και ἀπονιας τον νυν κατεχουσης βιον , ὁμως σπανιος ἐστιν ὁ μη και δι | ||
εἰς το θεατρον εἰσπηδωντος ὁπως τυχοι , και τοιαυτης αἰσχυνης κατεχουσης την πολιν , ᾐδειν μεν οὐδ ' ὁτιουν τουτων |
δι ' οὑπερ και το προτερον λογου , οἰει δη καινα ἀττα δειν ἀκουειν ἀποδειξεις τε ἑτερας , ὡς των | ||
, ὠ δυστηνε συ ; ἀπιστ ' ἀπιστα , καινα καινα δερκομαι . ἑτερα δ ' ἀφ ' ἑτερων κακα |
εἰργειν : ἐγω δε σου προμηθιαν ἐχω . ἠ της θανουσης θαλαμον ἐσβησας τρεφω ; και πως ἐπεσφρω τηνδε τωι | ||
μονον γαρ ζωσης αὐτης βλαπτει ὁ ἰος , ἀλλα και θανουσης , οὐ μονον ζωα βλαπτει , ἀλλα και φυτα |
των κατα την ἀγοραν των μεν οἰκτειροντων , των δε ἀγανακτουντων , των δε ὁμοσε τοις δεδρακοσι χωρειν ἐσπουδακοτων . | ||
τας τουτων οὐσιας ἀφῃρειτο . ἐφ ' οἱς δυσχεραινοντων και ἀγανακτουντων , την παρα παντων ὀργην ἐπαναιρουμενος ταχυ τοις ὑποτεταγμενοις |
σαπερδιον . : Ἀπολλοδωρος δ ' ἐν τῃ προς την Ἀριστοκλεους ἐπιστολην ἀντιγραφῃ , ὁ νυν , φησιν , ἡμεις | ||
, και των περι του ἀνδρος ἱστορουμενων . Ἀπο των Ἀριστοκλεους του Περιπατητικου . . . . . . . |
. Του δε κηρυκος τα λεχθεντα παρα της Οἰνωνης θαττον ἀπαγγειλαντος ἀθυμησας ὁ Ἀλεξανδρος ἐξεπνευσεν , Οἰνωνη δε , ἐπει | ||
εἰς τοπον καλουμενον Φλιουντα . του δε Σισυφου τῳ Ἀσωπῳ ἀπαγγειλαντος την του Διος μιξιν ὁ Ἀσωπος προς το μαθειν |
τι χρεος ἐβα δωμα ; διφρισκου : διφρος καλειται το σκευος , ἐφ ' ᾡ οἱ ἡνιοχοι ἐφεστωτες ἐλαυνουσιν . | ||
αὐτῳ ὁ διαβολος : μη φοβου : μονον γενου μοι σκευος , κἀγω λαλησω δια στοματος σου ῥημα ἐν ᾡ |
τινα γνωμην ἐχουσιν οἱ δικασται περι αὐτου , και ὁπως διετεθησαν ἐπι τῳ πεπραγμενῳ . εἰ μεν οὐν χρηστον εἰη | ||
ἐκπλειν ἡμας , βλεπων δ ' εἰς τους ἑρμας ὡς διετεθησαν , ἐνθυμουμενος δε ὡς ὁ ταυτα συμβουλευσας ἐπαρατος γεγενηται |